RS62834B1

RS62834B1 - Proizvod od mineralne vune

Info

Publication number: RS62834B1
Application number: RS20220043A
Authority: RS
Inventors: Thomas Hjelmgaard
Original assignee: Rockwool Int
Priority date: 2016-05-13
Filing date: 2017-05-11
Publication date: 2022-02-28
Also published as: US11590747B2; RS61867B1; CN109153605A; CA3023970A1; WO2017194725A2; CA3214502A1; WO2017194725A3; US20190211486A1; EP3455183B1; RU2018144074A3; RU2018144072A; EP3455186A1; WO2017194721A1; CN110730765A; US20200165399A1; CN117164251A; WO2017194724A2; CN110678066A; RU2018138634A; RU2018142771A3

Description

Oblast pronalaska

Ovaj pronalazak odnosi se na proizvod od mineralne vune izrađen sa vezivom i metod proizvodnje proizvoda od mineralne vune sa vezivom.

Pozadina pronalaska

Proizvodi od mineralnih vlakana sastoje se od sintetičkih staklenih vlakana (MMVF) kao što su, na primer, staklena vlakna, keramička vlakna, bazaltna vlakna, vuna od zgure, mineralna vuna i kamena vuna, koji su vezani sušenim termoreaktivnim polimernim vezivnim materijalom. Kada se koriste u proizvodima za toplotnu ili zvučnu izolaciju, prostirke od vezanih mineralnih vlakana se generalno proizvode pretvaranjem rastopa proizvedenog od odgovarajućih sirovina u vlakna na konvencionalni način, na primer korišćenjem procesa sa rotirajućim čašicama ili kaskadnim rotorom. Vlakna se uduvavaju u sabirnu komoru i, dok lete u vazduhu i dok su još vruća, prskaju se rastvorom veziva i nasumično slažu na pokretnu traku kao prostirka ili mreža. Prostirka od vlakana se potom prenosi do peći za sazrevanje gde se zagrejani vazduh uduvava kroz prostirku radi sušenja veziva i krutog vezivanja mineralnih vlakana.

U prošlosti, kao smole za vezivanje najčešće su se koristile fenolformaldehidne smole koje se mogu ekonomično proizvesti i proširiti ureom pre nego što se upotrebe kao veziva. Međutim, postojeći i predloženi propisi koji imaju za cilj smanjivanje ili eliminisanje emisija formaldehida doveli su do razvoja veziva koja ne sadrže formaldehid, kao što su, na primer, sastavi veziva zasnovani na polikarboksidnim polimerima i poliolima ili poliaminima, kako je navedeno u EP-A-583086, EP-A-990727, EP-A-1741726, US-A-5,318,990 i US-A-2007/0173588.

Druga grupa veziva koja ne sadrže fenol-formaldehide jesu proizvodi reakcije dodavanja/eliminacija alifatnih i/ili aromatičnih anhidrida sa alkanolaminima, npr. kako je navedeno u WO 99/36368, WO 01/05725, WO 01/96460, WO 02/06178, WO 2004/007615 i WO 2006/061249. Ova veziva su rastvorljiva u vodi i imaju odlične vezivne karakteristike u pogledu brzine sušenja i zapreminske mase pri sušenju. WO 2008/023032 otkriva veziva modifikovana ureom takvog tipa koji daje proizvode od mineralne vune sa smanjenom sposobnošću upijanja vlage.

S obzirom na to da su neki od polaznih materijala korišćenih u proizvodnji ovih veziva veoma skupe hemikalije, postoji potreba za obezbeđivanjem veziva koja ne sadrže formaldehid, a koja se mogu ekonomično proizvoditi.

Dalji uticaj u vezi sa prethodno poznatim sastavima veziva za mineralna vlakna na vodenoj bazi je da najmanje većina polaznih materijala korišćenih u proizvodnji ovih veziva potiče od fosilnih goriva. Primetan je trend među potrošačima da traže proizvode koji su potpuno ili barem delimično proizvedeni od obnovljivih materijala, pa stoga postoji potreba za obezbeđivanjem veziva za mineralnu vunu koja su barem delimično proizvedena od obnovljivih materijala.

Dalji uticaj u vezi sa prethodno poznatim sastavima veziva za mineralna vlakna na vodenoj bazi jeste da ona sadrže komponente koje su korozivne i/ili štetne. Ovo zahteva primenu zaštitnih mera na mašinama koje se koriste u proizvodnji proizvoda od mineralne vune kako bi se sprečila korozija, a takođe zahteva i primenu zaštitnih mera za lica koja rukuju ovim mašinama. To dovodi do povećanja troškova i zdravstvenih problema, pa stoga postoji potreba za obezbeđivanjem sastava veziva za mineralna vlakna sa smanjenim sadržajem korozivnih i/ili štetnih materijala.

Još jedan uticaj u vezi sa prethodno poznatim sastavima veziva za mineralna vlakna na vodenoj bazi je da se ova veziva konvencionalno dovode u vezu sa ogromnom opremom za sušenje veziva. Oprema za sušenje je konvencionalno peć koja radi na temperaturama daleko višim od 100 °C, na primer oko 200 °C. Peć u dužinu ima nekoliko metara kako bi u nju mogla da stane mreža koja se neprekidno doprema u peć, te kako bi se obezbedilo da je mreža potpuno osušena kada izlazi iz peći. Takva peć i oprema se često povezuju sa velikom potrošnjom električne energije.

Referentni dokument autora C. Peña, K. de la Caba, A. Eceiza, R. Ruseckaite, I. Mondragon u Biores. Tehnol.2010, 101, 6836-6842 bavi se zamenom plastičnih folija koje nisu biorazgradive sa obnovljivim sirovinama koje potiču od biljaka i otpada iz mesne industrije. U ovoj vezi, ova referenca opisuje korišćenje hidrolizabilnog tanina iz kestena za modifikovanje želatina kako bi se dobile folije. Referenca ne opisuje veziva, a naročito ne veziva za mineralnu vunu.

WO 2010/132641 A1 odnosi se na sastav vodenog veziva za upotrebu u formiranju izolacije od fiberglasa i netkanih prostirki koje sadrže najmanje jednu biomasu na bazi proteina i najmanje jedno sredstvo za regulaciju pH vrednosti, gde se biomasa na bazi proteina može izabrati iz različitih izvora, a jedan član navedene liste je soja.

DE 4130077 A1 je usmeren na dimenzioniranje sastava za staklena vlakna koji treba da unapredi trajnost tih vlakana u agresivnom okruženju. Prema primerima navedenim u ovom dokumentu, dimenzioniranje sastava koji se sastoji od želatina primenjuje se na staklena vlakna i potom suši na 130 °C.

CN 101302410 A je usmeren na metod za pripremu adheziva od proteina graftovanih vinil monomerima. Adheziv se može koristiti za adheziju drveta.

EP 2738232 A1 je usmeren na adhezivni sastav koji sadrži tanin koji se može hidrolizovati i najmanje jedan biopolimer koji se koristi za drvo. Adhezivni sastav može da sadrži taninsku kiselinu i dodat želatin i/ili rastvor polilizina.

WO 97/19141 je usmeren na metod proizvodnje adheziva koja se sastoji od umrežavanja prvog i drugog molekula od kojih svaki ima najmanje jednu grupu izabranu iz grupe hidroksil aromata, dihidroksi aromata, hidroksi fenola i amino, pri čemu je prvi molekul povezan sa drugim molekulom preko najmanje jednog kinona.

Sažetak pronalaska

Shodno tome, predmet ovog pronalaska jeste da pruži sastav veziva koji je naročito pogodan za vezivanje mineralnih vlakana, koristi obnovljive materijale kao polazne materijale, smanjuje ili eliminiše korozivne i/ili štetne materijale.

Dalje, cilj ovog pronalaska je da se obezbedi sastav veziva koji ne zahteva visoku temperaturu za sušenje i stoga eliminiše potrebu za korišćenjem visoke temperature u proizvodnji proizvoda koji je vezan sastavom veziva.

Sledeći cilj ovog pronalaska je da se obezbedi proizvod od mineralne vune vezan takvim sastavom veziva.

Sledeći cilj ovog pronalaska jeste da se obezbedi metod proizvodnje takvog proizvoda od mineralne vune.

Sledeći cilj ovog pronalaska je da se obezbedi korišćenje takvog sastava veziva za pripremu proizvoda od mineralne vune.

U skladu sa prvim aspektom ovog pronalaska, obezbeđen je proizvod od mineralne vune koji se sastoji od mineralnih vlakana vezanih vezivom dobijenim sušenjem sastava veziva koji ne sadrži formaldehid za mineralna vlakna koji sadrži:

- najmanje jedno jedinjenje koje sadrži fenol,

- najmanje jedan protein,

gde je sadržaj jedinjenja koje sadrži fenol 1–70 mas%, kao što je 2 do 60 mas%, kao što je 3 do 50 mas%, kao što je 4 do 40 mas%, kao što je 5 do 35 mas%, na osnovu osnove suvog proteina,

gde je najmanje jedan protein izabran iz grupe koja se sastoji od proteina iz životinjskih izvora, uključujući kolagen, želatin, hidrolizovani želatin i protein iz mleka (kazein, surutka), jaja, polifenolne proteine kao što je protein dagnjinog stopala.

U skladu sa drugim aspektom ovog pronalaska, obezbeđen je metod proizvodnje proizvoda od mineralne vune koji se sastoji od koraka povezivanja mineralnih vlakana sa takvim sastavom veziva, gde se sušenje vrši na temperaturama od 5 do 95 °C, kao što je od 10 do 60 °C, kao što je od 20 do 40 °C.

Navedeni pronalazači su iznenađujuće otkrili da je moguće dobiti proizvod od mineralne vune koji sadrži mineralna vlakna vezana vezivom dobijenim sušenjem sastava veziva, pri čemu se sastav veziva može proizvesti od obnovljivih materijala i u velikoj meri ne sadrži ili sadrži samo u manjoj meri bilo koja korozivna i/ili štetna sredstva, a proizvodnja proizvoda od mineralne vune ne dovodi do zagađenja kao što su VOC (isparljiva organska jedinjenja) tokom pripreme.

Opis poželjne izvedbe

Sastav veziva koji se koristi u ovom pronalasku sadrži:

- najmanje jedno jedinjenje koje sadrži fenol,

- najmanje jedan protein.

Veziva korišćena u ovom pronalasku ne sadrže formaldehid.

Za potrebe ovog zahteva, termin „ne sadrži formaldehid“ definiše se tako da karakteriše proizvod od mineralne vune u kojem je emisija manja od 5 μg/m<2>/h formaldehida iz proizvoda od mineralne vune, poželjno manja od 3 μg/m<2>/h. Poželjno, test se izvodi u skladu sa ISO 16000 za testiranje emisija aldehida.

Iznenađujuća prednost izvedbe proizvoda od mineralne vune prema ovom pronalasku leži u tome što pokazuju karakteristiku samoobnavljanja. Nakon izlaganja veoma teškim uslovima u kojima proizvodi od mineralne vune gube deo svoje čvrstoća, proizvodi od mineralne vune proizvedeni po ovom pronalasku mogu da povrate deo svoje prvobitne čvrstoće. Ovo je u suprotnosti sa konvencionalnim proizvodima od mineralne vune kod kojih je gubitak čvrstoće nakon izlaganja teškim uslovima okruženja nepovratan. Iako ne žele da se vežu za bilo koju određenu teoriju, pronalazači ovog pronalaska veruju da je ova iznenađujuća karakteristika proizvoda od mineralne vune proizvedenih prema ovom pronalasku posledica složene prirode veza koje se formiraju u mreži proteina međusobno vezanih fenolom koji sadrži jedinjenje koje takođe sadrži kvaternarne strukture i vodonične veze i omogućava uspostavljanje veza u mreži nakon vraćanja u normalne uslove okruženja. Kod proizvoda koji se koriste kao izolacija, a koji su, kada se na primer koriste kao izolacija krova izloženi veoma visokim temperaturama tokom leta, ovo predstavlja važnu prednost za dugoročnu stabilnost proizvoda.

Komponenta jedinjenja veziva koja sadrži fenol

Sastav veziva koji se koristi u ovom pronalasku sadrži komponentu jedinjenja veziva koja sadrži fenol, naročito jedno ili više fenolnih jedinjenja.

Fenolna jedinjenja ili fenoli su jedinjenja koja imaju jednu ili više hidroksilnih grupa vezanih direktno na aromatični prsten. Polifenoli (ili polihidroksifenoli) su jedinjenja koja imaju više od jedne fenolne hidroksilne grupe vezane na jedan ili više aromatičnih prstenova. Fenolna jedinjenja su karakteristična za biljke i kao grupa najčešće se nalaze kao estri ili glikozidi, a manje kao slobodna jedinjenja.

Termin fenoli obuhvata veoma veliku i raznoliku grupu hemijskih jedinjenja. Poželjno, jedinjenje koje sadrži fenol je jedinjenje prema šemi koja se zasniva na broju ugljenika u molekulu, kako su detaljno prikazali V. Vermeris, R. Nikolson, u dokumentu Biohemija fenolnih jedinjenja, Springer Netherlands, 2008.

Poželjno, jedinjenje koje sadrži fenol je u obliku jedne ili više komponenti izabranih iz grupe koja se sastoji od jedinjenja sa C6 strukturom kao što su prosti fenoli, kao što su rezorcinol, floroglucinol, kao što su jedinjenja sa C6-C1 strukturom kao što su hidroksibenzoeve kiseline, kao što je p-hidroksibenzoeva kiselina, galna kiselina, protokatehuinska kiselina, salicilna kiselina, vanilinska kiselina, kao što su hidroksibenzoevi aldehidi, kao što je vanilin, kao što je jedinjenje sa C6-C2 strukturom kao što su hidroksiacetofenoni, kao što je 2-hidroksiacetofenon, kao što su hidroksifenilocetna kiselina, kao što je 2-hidroksifenil sirćetna kiselina, kao što su jedinjenja sa C6-C3 strukturom kao što su cinaminske kiseline, kao što je p-kumarna kiselina, kofeinska kiselina, ferulinska kiselina, 5-hidroksiferulinska kiselina, sinapinska kiselina, kao što su estri cinaminske kiseline, kao što su hlorogena kiselina, sinapoil malat, sinapoil holin, kao što je cinamil aldehid, kao što su cinaminski alkoholi, kao što su kumarini, kao što je umbeliferon, 4-metil umbeliferon, kao što su izokumarini, poput bergenina, kao što su hromoni, kao što je jedinjenje sa C15 strukturom kao što su flavonoidi, poput flavanona, izoflavona, izoflavanona, neoflavanoida, poput halkona, poput buteina, kao što su dihidrohalkoni, poput florizina, poput aurona, poput flavanona, kao što je naringenin, kao što su flavanonoli, poput taksifolina, poput flavana, kao što su leukoantocijanidini, poput leukocijanidina, leukodelfinidin, kao što su flavan-3-oli, poput katehina, galokatehina, poput flavona, kao što su kempferol, kvercetin, miricetin, kao što su antocijanidini, kao što su pelargonidin, cijanidin, peonidin, delfinidin, petunidin, malvidin, kao što su deoksiantocijanidini, kao što su apigeninidin, luteolinidin, 7-metoksiapigeninidin, 5-metoksi-luteolinidin, kao što je antocijan, kao što je petain, kao što su jedinjenja sa C30 strukturom kao što su biflavonili, kao što je ginkgetina, kao što su jedinjenja sa C6-C1-C6 strukturom kao što su benzofenoni, poput ksantona, kao što je jedinjenje sa C6-C2-C6 strukturom kao što su stilbeni, kao što su resveratrol, pinosilvin, kao što je jedinjenje sa C6 / C10 / C14 strukturom kao što su benzohinoni, poput naftahinona, poput juglona, poput antrahinona, kao što je emodin, kao što je jedinjenje sa C18 strukturom kao što su betacijanini, poput betanidina, poput polifenola i/ili polihidroksifenola, poput lignana, neolignana (dimera ili oligomera iz spajanja monolignola kao što su pkumaril alkohol, koniferil alkohol i sinapil alkohol), kao pinorezinol, sesamin, plikatinska kiselina, kao što su lignini (sintetizovani prvenstveno iz prekursora monolignola p-kumaril alkohol, koniferil alkohol i sinapil alkohol), poput tanina, kao što su kondenzovani tanini (proantocijanidini), kao što je procijanidin B2, kao što su hidrolizabilni tanini, kao što su galotanini, kao što su elagitanini, kao što su složeni tanini, kao što su akutisimin A, kao što je taninska kiselina, kao što su flobabeni.

U poželjnoj verziji izvedbe, jedinjenje koje sadrže fenol je izabrano iz grupe koja se sastoji od prostih fenola, jedinjenja koja sadrže fenol sa složenijom strukturom od strukture C6, kao što su oligomeri prostih fenola, polifenoli i/ili polihidroksifenoli.

Jedinjenja koja sadrže fenol takođe mogu biti sintetički ili polusintetički molekuli ili konstrukti koji sadrže fenole i/ili polifenole. Primer takvog konstrukta je protein, peptid, peptoidi (kao što su linearni i/ili ciklični oligomeri i/ili polimeri N-supstituisanih glicina, N-supstituisanih β-alanina), ili arilopeptoidi (kao što su linearni i/ili ciklični oligomeri i/ili polimeri N-supstituisanih aminometil benzamida), modifikovani fenolom koji sadrži bočne lance. Drugi primer je dendrimer dekorisan fenolom sa bočnim lancima.

Tanini čine grupu jedinjenja raznolike strukture koja imaju zajedničku sposobnost da vezuju i talože proteine. Tanini se mogu pronaći u izobilju u brojnim biljnim vrstama, naročito u hrastu, kestenu, kiselom ruju i velikocvetnoj telimi. Tanini su prisutni u listovima, kori i plodovima. Tanini se mogu klasifikovati u tri grupe: kondenzovani tanini, hidrolizabilni tanini i složeni tanini. Kondenzovani tanini, ili proantocijanidini, jesu oligomerni ili polimerni flavonoidi koji se sastoje od flavan-3-ol (katehin) jedinica. Galotanini su hidrolizabilni tanini sa poliolnim jezgrom supstituisanim sa ostacima 10–12 galne kiseline. Najčešći poliol u galotaninima je D-glukoza, iako neki galotanini sadrže katehinske i triterpenoidne jedinice kao poliolno jezgro. Elagitanini su hidrolizabilni tanini koji, za razliku od galotanina, sadrže dodatnu C-C vezu između susednih galoil delova. Složeni tanini su definisani kao tanini koji se sastoje od katehinske jedinice koja je glikozidnom vezom povezana sa galotaninskom ili elagitaninskom jedinicom.

Pronalazači su iznenađujuće otkrili da se širok opseg takvih jedinjenja koja sadrže fenol može koristiti za međusobno vezivanje proteina što omogućava formiranje sastava veziva. Često se ove komponente jedinjenja koja sadrže fenol dobijaju iz biljnog tkiva, pa stoga predstavljaju obnovljivi materijal. U nekim izvedbama, jedinjenja su takođe netoksična i nekorozivna. Dodatna prednost je što ova jedinjenja imaju antimikrobno dejstvo i stoga prenose svoje antimikrobne karakteristike na proizvod od mineralne vune vezan takvim vezivom.

U poželjnoj verziji izvedbe, jedinjenje koje sadrži fenol je izabrano iz jedne ili više komponenti iz grupe koja obuhvata taninsku kiselinu, elagitanine i galotanine, tanin koji potiče iz jednog ili više hrasta, kestena, kiselog ruja i velikocvetnog telima.

Proteinska komponenta veziva

Proteinska komponenta veziva je u obliku jednog ili više proteina izabranih iz grupe koja se sastoji od proteina iz životinjskih izvora, uključujući kolagen, želatin, hidrolizovani želatin i protein iz mleka (kazein, surutka), jaja, polifenolne proteine kao što je protein dagnjinog stopala.

Kolagen je veoma prisutan materijal u živim tkivima: On je glavna komponenta vezivnog tkiva i čini 25–35% ukupnog sadržaja proteina kod sisara. Želatin se dobija hemijskom degradacijom kolagena. Želatin je rastvorljiv u vodi i ima molekulsku masu od 30.000 do 300.000 g/mol, u zavisnosti od stepena hidrolize. Želatin je prehrambeni proizvod koji se često koristi i opšte je prihvaćeno da je ovo jedinjenje potpuno netoksično, pa stoga ne postoje mere opreza koje treba primenjivati prilikom rukovanja želatinom.

Želatin se takođe može dalje hidrolizovati u manje fragmente do 3000 g/mol.

U poželjnoj izvedbi, proteinska komponenta je želatin, gde je poželjno da želatin potiče iz jednog ili više izvora iz grupe koja uključuje vrste sisara, ptica, kao što su krave, svinje, konji, živina i/ili iz krljušti, kože ribe.

U naročito poželjnoj verziji izvedbe, komponenta jedinjenja koja sadrži fenol je tanin i/ili taninska kiselina, a proteinska komponenta je želatin, naročito želatin iz svinjske kože, naročito srednje jačine gela ili male jačine gela.

Reakcija komponenti veziva

Iako ne žele da se vežu za bilo koju određenu teoriju, pronalazači ovog pronalaska veruju da se reakcija između jedinjenja koja sadrže fenol i proteina barem delimično oslanja na oksidaciju fenola u hinone nakon čega sledi nukleofilni napad aminske i/ili tiolne grupe iz proteina, što dovodi do međusobnog vezivanja proteina jedinjenjima koja sadrže fenol.

Sadržaj jedinjenja koje sadrži fenol u sastavu veziva koji se koristi u ovom pronalasku je od 1 do 70 mas%, kao što je 2 do 60 mas%, kao što je 3 do 50 mas%, kao što je 4 do 40 mas%, kao što je 5 do 35 mas%, na bazi osnove suvog proteina.

1

U poželjnoj verziji izvedbe, odnos mase (lizina cisteina) u proteinu prema (fenolu) u jedinjenju koje sadrži fenol je 1:5,78 - 1:0,08, kao što je 1:2,89 - 1:0,09, kao što je 1:1,93 - 1:0,12, kao što je 1:1,45 - 1:0,15, kao što je 1:1,16 - 1:0,17.

Termin odnos mase (lizina cisteina) u proteinu prema (fenolu) u jedinjenju koje sadrži fenol treba da se tumači kao odnos kombinovane mase ostataka lizina cisteina u komponenti proteina prema kombinovanoj masi ostataka fenola u jedinjenju koje sadrži fenol.

Pronalazači ovog pronalaska utvrdili su da je sušenje veziva dosta ubrzano u alkalnim uslovima. Stoga, u jednoj verziji izvedbe, sastav veziva za mineralna vlakna sadrži regulator pH vrednosti, poželjno u formi baze, kao što je organska baza, kao što su amini ili njihove soli, neorganske baze, kao što je hidroksid metala, kao što je KOH ili NaOH, amonijak ili njegove soli.

U naročito poželjnoj verziji izvedbe, regulator pH vrednosti je hidroksid alkalnog metala, naročito NaOH.

U poželjnoj verziji izvedbe, sastav veziva prema ovom pronalasku ima pH vrednost od 7 do 10, kao što je 7,5 do 9,5, kao što je 8 do 9.

U jednoj verziji izvedbe, protein uključuje polifenolne proteine.

Ovi proteini sadrže visok nivo posttranslaciono modifikovanih— oksidisanih—oblika tirozina, L-3,4-dihidroksifenilalanin (levodopa, L-DOPA).

Takođe videti J. J. Wilker Nature Chem. Biol.2011, 7, 579-580 za referencu o ovim proteinima.

Aditivi

U poželjnoj verziji izvedbe, sastav veziva koji se koristi u ovom pronalasku sadrži aditive.

Drugi aditivi mogu da budu komponente, kao što su jedan ili više reaktivnih ili nereaktivnih silikona, i mogu se dodati u vezivo. Poželjno je da se jedan ili više reaktivnih ili nereaktivnih silikona izabere iz grupe koju čine silikoni koji se sastoje od glavnog lanca koji se sastoji od ostataka organosiloksana, posebno ostataka difenilsiloksana, ostataka alkilsiloksana, poželjno ostataka dimetilsiloksana, koji nose najmanje jednu hidroksilnu, acilnu, karboksilnu ili anhidridnu, aminsku, epoksi ili vinil funkcionalnu grupu sposobnu da reaguje sa najmanje jednim od sastojaka sastava veziva i poželjno prisutnih u količini od 0,1 do 15 mas%, poželjno od 0,1 do 10 mas%, još poželjnije od 0,3 do 8 mas%, na osnovu ukupne mase veziva.

U jednoj verziji izvedbe, u vezivo se može dodati ulje emulzifikovanog ugljovodonika.

Kako je opisano iznad, mnoga jedinjenja koja sadrže fenol, naročito polifenoli, imaju antimikrobno dejstvo i stoga prenose svoje antimikrobne karakteristike na vezivo. Ipak, u jednoj verziji izvedbe, u sastav veziva može se dodati sredstvo protiv obrastanja.

U jednoj verziji izvedbe, u vezivo se može dodati sredstvo protiv bubrenja, kao što su taninska kiselina i/ili tanini.

U jednoj verziji izvedbe, sastav veziva koji se koristi u ovom pronalasku sadrži aditive u formi povezivača amina i/ili povezivača tiola/tiolata. Ovi aditivi u formi povezivača amina i/ili povezivača tiola/tiolata su posebno korisni kada se reakcija umrežavanja veziva vrši preko hinon-amin i/ili hinon-tiol puta.

U jednoj verziji izvedbe, sastavi veziva koji se koristi u ovom pronalasku uključuju aditiv koji sadrži metalne jone, kao što su joni gvožđa.

Polifenolni proteini, kao što je adhezivni protein kod dagnji o kojem je bilo reči iznad, oslanjaju se na 3,4-dihidroksifenil delova radi unapređenja površinske adhezije. Ovo se postiže u kombinaciji sa sekrecijom izabranih vrsta katjona, kao što su joni gvožđa. U jednoj verziji izvedbe, moglo bi se reći da vezivo oponaša polifenolni protein i stoga bi dodavanje različitih katjona moglo da unapredi karakteristike veziva. Takvi korisni joni takođe mogu da budu ispušteni iz površine mineralnih vlakana kada dođu u kontakt sa vezivom na vodenoj osnovi.

U jednoj verziji izvedbe, proizvod od mineralne vune sadrži kamenu vunu. Bez vezivanja za teoriju, veruje se da ispiranje određenih jona iz staklenih vlakana može da poveća čvrstoću vezivanja. Mehanizam može da bude analogan mehanizmu pomoću kojeg adhezivni protein dagnje dobija površinsku adheziju. Ovo se postiže u kombinaciji sa sekrecijom izabranih vrsta katjona, kao što su joni gvožđa.

U jednoj verziji izvedbe, sastavi veziva koji se koristi u ovom pronalasku sadrže dodatne aditive u formi aditiva koji su izabrani iz grupe koju čine reagensi PEG-tipa, silani i hidroksilapatiti.

Oksidacioni agensi kao aditivi mogu da služe za povećanje stope oksidacije fenola. Jedan primer je enzim tirosinaza koji oksidiše fenole u hidroksifenole/hinone i time ubrzava reakciju formiranja veziva.

U drugoj verziji izvedbe, oksidacioni agens je kiseonik, koji se doprema do veziva.

U jednoj verziji izvedbe, sušenje se vrši u okruženju

obogaćenom kiseonikom.

Proizvod od mineralne vune koji se sastoji od vlakana mineralne vune vezanih vezivom

Ovaj pronalazak je usmeren na proizvod od mineralne vune vezan vezivom koje je dobijeno sušenjem opisanog sastava veziva.

U poželjnoj verziji izvedbe, gustina proizvoda od mineralne vune je u rasponu 10–1200 kg/m<3>, kao što je 30–800 kg/m<3>, kao što je 40–600 kg/m<3>, kao što je 50–250 kg/m<3>, kao što je 60–200 kg/m<3>.

U poželjnoj verziji izvedbe, proizvod od mineralne vune prema ovom pronalasku je izolacioni proizvod, naročito sa gustinom od 10 do 200 kg/m<3>.

1

U alternativnoj verziji izvedbe, proizvod od mineralne vune prema ovom pronalasku je fasadni panel, naročito sa gustinom od oko 1200 kg/m<3>.

U poželjnoj verziji izvedbe, proizvod od mineralne vune prema ovom pronalasku je izolacioni proizvod.

U poželjnoj verziji izvedbe, gubitak žarenjem (LOI) kod proizvoda od mineralne vune prema ovom pronalasku je u rasponu od 0,1 do 25,0%, kao što je 0,3 do 18,0%, kao što je 0,5 do 12,0%, kao što je 0,7 do 8,0% po težini.

U jednoj verziji izvedbe, proizvod od mineralne vune je izolacioni proizvod od mineralne vune, kao što je proizvod od mineralne vune za toplotnu ili zvučnu izolaciju.

U jednoj verziji izvedbe, proizvod od mineralne vune je podloga za uzgoj u hortikulturi.

Metod proizvodnje proizvoda od mineralne vune

Ovaj pronalazak takođe obezbeđuje metod za proizvodnju proizvoda od mineralne vune vezivanjem mineralnih vlakana pomoću sastava veziva.

Posebna prednost proizvoda od mineralne vune prema ovom pronalasku je ta što ne zahteva visoke temperature za sušenje. Time se ne samo štedi energija, smanjuju emisije VOC i eliminiše potreba za mašinama otpornim na visoke temperature, već se takođe omogućava i velika fleksibilnost procesa proizvodnje proizvoda od mineralne vune uz upotrebu ovih veziva.

U jednoj verziji izvedbe, metod uključuje sledeće korake:

- pravljenje rastopa od sirovina,

- pravljenje vlakana od rastopa pomoću aparata za formiranje vlakana radi formiranja mineralnih vlakana,

- pružanja mineralnih vlakana u formi prikupljene mreže,

- mešanja veziva sa mineralnim vlaknima pre, tokom ili nakon pružanja prikupljene mreže u formi smeše mineralnih vlakana i veziva,

- sušenje smeše mineralnih vlakana i veziva.

U jednoj verziji izvedbe, vezivo se isporučuje u neposrednoj blizini aparata za formiranje vlakana, kao što je aparat sa rotirajućim čašicama ili kaskadnim rotorom, u svakom slučaju neposredno nakon formiranja vlakna.

Vlakna sa nanetim vezivom se potom prenose na pokretnu traku kao mreža.

Na mrežu može da se primenjuje uzdužna ili podužna kompresija nakon formiranja vlakana i pre bitnog sušenja.

Aparat za formiranje vlakana

Postoje različite vrste centrifuga za razvlačenje mineralnih rastopa u vlakna.

Konvencionalni centrifugalni rotor je kaskadni rotor koji se sastoji od niza koji čini gornji (ili prvi) rotor i prateći (ili drugi) rotor i opcionalno ostali prateći rotori (kao što su treći i četvrti rotor). Svaki rotor se okreće oko bitno drugačije horizontalne ose sa smerom okretanja suprotnom smeru okretanja susednog ili svakog susednog rotora u nizu. Različite horizontalne ose su raspoređene tako da rastop, koji se sipa na prvi rotor u nizu bude bačen na perifernu površinu pratećeg ili svakog pratećeg rotora, a vlakna se zbacuju sa pratećeg ili svakog pratećeg rotora, i opcionalno takođe sa prvog rotora.

U jednoj verziji izvedbe, kaskadni rotor ili drugi rotor raspoređen je za pretvaranje rastopa u vlakna i vlakna se povlače u vazduhu kao oblak vlakana.

Mnogi aparati za formiranje vlakana sastoje se od diska ili čašice koja se okreće oko bitno vertikalne ose. Uobičajeno je rasporediti nekoliko ovih rotora u liniju, tj. bitno u prvom smeru, na primer kako je opisano u GB-A-926,749, US-A-3,824,086 i WO-A-83/03092.

1

Obično je prisutan mlaz vazduha povezan sa jednim ili svakim rotorom za pravljenje vlakana, gde se vlakna povlače u tom vazduhu dok se formiraju sa površine rotora.

U jednoj verziji izvedbe, vezivo i/ili aditivi se dodaju u oblak vlakana primenom poznatih načina. Količina veziva i/ili aditiva može da bude ista za svaki rotor ili može da se razlikuje.

U jednoj verziji izvedbe, ulje ugljovodonika može se dodati

u oblak vlakana.

Kada se koristi ovde, termin „prikupljena mreža“ predviđen je da uključuje bilo koja mineralna vlakna koja su prikupljena zajedno na površini, tj. vlakna koja više nisu povučena u vazduhu, npr. vlaknasta mineralna vlakna, granulat, resice ili reciklirani otpad od mreže. Prikupljena mreža može da bude primarna mreža koja je formirana prikupljanjem vlakana na pokretnoj traci i obezbeđena kao početni materijal bez preklapanja ili drugačije konsolidacije.

Alternativno, prikupljena mreža može da bude sekundarna mreža koja je formirana preklapanjem ili drugačijim konsolidovanjem primarne mreže.

Poželjno je da prikupljena mreža bude primarna mreža.

U jednoj verziji izvedbe, mešanje veziva sa mineralnim vlaknima se vrši nakon pružanja prikupljene mreže u sledećim koracima:

- primena procesa raspredanja prikupljene mreže mineralnih vlakana, - vešanje mineralnih vlakana u primarnom protoku vazduha, - mešanje sastava veziva sa mineralnim vlaknima pre, tokom ili nakon procesa raspredanja kako bi se formirala smeša mineralnih vlakana i veziva.

Metod proizvodnje proizvoda od mineralne vune koji uključuje procesni korak raspredanja opisan je u EP10190521.

U jednoj verziji izvedbe, proces raspredanja obuhvata dopremanje prikupljene mreže mineralnih vlakana iz kanala sa slabijim relativnim protokom

1

vazduha u kanal sa jačim relativnim protokom vazduha. U ovoj verziji izvedbe, veruje se da do raspredanja dolazi jer se vlakna koja ulaze u kanal sa jačim relativnim protokom vazduha prvo uvlače dalje od pratećih vlakana u mreži. Ovaj tip raspredanja je posebno efikasan za proizvodnju otvorenih resica vlakana, umesto za kompaktne komade kod kojih može da dođe do neravnomerne distribucije materijala u proizvodu.

Prema posebno poželjnoj verziji izvedbe, proces raspredanja uključuje dopremanje prikupljene mreže do najmanje jednog rolera koji se okreće oko svoje uzdužne ose i ima šiljke koji vire iz površine obima. U ovoj verziji izvedbe, obično rotirajući roler takođe, barem delimično, doprinosi jačem relativnom protoku vazduha. Često je rotacija rolera jedini izvor jačeg relativnog protoka vazduha.

U poželjnim verzijama izvedbe, mineralna vlakna i opcionalno vezivo dopremaju se do rolera odozgo. Takođe je poželjno da se raspredena mineralna vlakna i opcionalno vezivo odbace sa rolera bočno sa donjeg dela njegovog obima. U najpoželjnijoj verziji izvedbe, mineralna vlakna se nose oko 180 stepeni na roleru pre nego što se odbace.

Vezivo se može pomešati sa mineralnim vlaknima pre, tokom ili nakon procesa raspredanja. U nekim verzijama izvedbe, poželjno je pomešati vezivo sa vlaknima pre procesa raspredanja. Naročito, vlakna mogu da budu u formi neosušene prikupljene mreže koja sadrži vezivo.

Takođe je izvodljivo da vezivo bude prethodno umešano sa prikupljenom mrežom mineralnih vlakana pre procesa raspredanja. Dalje mešanje može da se vrši tokom i nakon procesa raspredanja. Alternativno, može se zasebno dopremiti do primarnog protoka vazduha i pomešati u primarni protok vazduha.

Smeša mineralnih vlakana i veziva prikuplja se iz primarnog protoka vazduha na bilo koji prikladan način. U jednoj verziji izvedbe, primarni protok vazduha je usmeren u vrh komore ciklona, koja je otvorena u donjem delu i smeša se prikuplja iz donjeg dela komore ciklona.

1

Smeša mineralnih vlakana i veziva se poželjno izbacuje iz procesa raspredanja u komoru za formiranje.

Nakon što prođe proces raspredanja, smeša mineralnih vlakana i veziva se prikuplja, presuje i suši. Poželjno, smeša se prikuplja na rupičastoj pokretnoj traci sa usisnicima postavljenim ispod nje.

U poželjnoj metodi prema ovom pronalasku, prikupljena smeša veziva i mineralnih vlakana presuje se i suši.

U poželjnoj metodi prema ovom pronalasku, smeša veziva i mineralnih vlakana se nakon prikupljanja skalpira pre presovanja i sušenja.

Metoda se može primeniti kao serijski proces, međutim, prema verziji izvedbe, metod se primenjuje na liniji za proizvodnju mineralne vune koja doprema primarnu ili sekundarnu mrežu mineralne vune do procesa razdvajanja vlakana, koja pruža naročito ekonomičan i raznovrstan metod za obezbeđivanje kompozita sa povoljnim mehaničkim svojstvima i svojstvima toplotne izolacije

sa različitim gustinama.

Istovremeno, usled sušenja na sobnoj temperaturi, verovatnoća postojanja neosušenih delova veziva se u velikoj meri smanjuje.

Sušenje

Mreža se suši hemijskom i/ili fizičkom reakcijom komponenti veziva.

U jednoj verziji izvedbe, sušenje je izvršeno u uređaju za sušenje.

Sušenje se vrši na temperaturama od 5 do 95 °C, kao što je 10 do 60 °C, kao što je 20 do 40 °C.

Proces sušenja može da počne neposredno nakon nanošenja veziva na vlakna. Sušenje je definisano kao proces kojim sastav veziva prolazi kroz hemijsku reakciju kojom se obično povećava molekuralna težina jedinjenja u

1

sastavu veziva i time povećava viskozitet sastava veziva, najčešće dok sastav veziva ne postigne čvrsto agregatno stanje.

U jednoj verziji izvedbe, proces sušenja uključuje međusobno povezivanje (umrežavanje) i/ili dodavanje vode kao kristalne vode.

U jednoj verziji izvedbe, osušeno vezivo sadrži kristalnu vodu čiji sadržaj može da se smanji i poveća u zavisnosti od preovlađujućih uslova u pogledu temperature, pritiska i vlažnosti.

U jednoj verziji izvedbe, sušenje se vrši u konvencionalnoj peći za sušenje proizvoda od mineralne vune koja radi na temperaturama od 5 do 95 °C, kao što je 10 do 60 °C, kao što je 20 do 40 °C.

U jednoj verziji izvedbe, proces sušenja uključuje proces sasušivanja.

U poželjnoj verziji izvedbe, sušenje veziva u kontaktu sa mineralnim vlaknima vrši se u termo presi.

Sušenje veziva u kontaktu sa mineralnim vlaknima u termo presi ima naročitu prednost u tome što omogućava proizvodnju proizvoda velike gustine.

U jednoj verziji izvedbe, proces sušenja uključuje sušenje pod pritiskom. Pritisak se može primeniti uduvavanjem vazduha ili gasa u smešu mineralnih vlakana i veziva. Proces uduvavanja može da bude praćen zagrevanjem ili hlađenjem ili može da se odvija na sobnoj temperaturi.

U jednoj verziji izvedbe, proces sušenja je sproveden u

vlažnom okruženju.

Vlažno okruženje može da ima relativnu vlažnost RH od 60 do 99%, kao što je 70–95%, kao što je 80–92%. Sušenje u vlažnom okruženju može da bude praćeno sušenjem ili sasušivanjem kako bi se dobilo stanje preovlađujuće vlažnosti.

1

Proizvod od mineralne vune može da bude u bilo kojoj konvencionalnoj konfiguraciji, na primer prostirke ili ploče, i može biti isečen i/ili oblikovan (npr. u delove cevi) pre, tokom ili nakon sušenja veziva.

Prednosti sastava veziva

Proizvod od mineralne vune prema ovom pronalasku ima iznenađujuću prednost u tome što može da se proizvodi od veoma jednostavnog veziva koje zahteva ne više od dve komponente, prvenstveno najmanje jedan protein i najmanje jedno jedinjenje koje sadrži fenol. Proizvod od mineralne vune prema ovom pronalasku se stoga proizvodi od prirodnih i netoksičnih komponenti, pa je dakle bezbedan za upotrebu. Istovremeno, proizvod od mineralne vune prema ovom pronalasku proizvodi se od veziva na bazi obnovljivih resursa.

Dodatna prednost je mogućnost sušenja na sobnoj temperaturi ili na približno sobnoj temperaturi. Ovo ne samo da dovodi do ušteda na potrošnji energije i do manje složenosti potrebnih mašina, već takođe smanjuje verovatnoću pojave neosušenih delova veziva, koji mogu da se jave tokom toplotnog sušenja kod konvencionalnih veziva.

Dodatna prednost je u velikoj meri umanjen rizik od „punkinga“.

Punking se dovodi u vezu sa egzotermnim reakcijama tokom proizvodnje proizvoda od mineralne vune koje povećavaju temperature kroz debljinu izolacije, što dovodi do stapanja ili devitrifikacije mineralnih vlakana i potencijalnog nastanka opasnosti od požara. U najgorem slučaju, punking izaziva požar na naslaganim paletama koje se čuvaju u magacinu ili tokom transporta.

Dodatna prednost je odsustvo emisija tokom sušenja, naročito odsustvo emisija VOC.

Dodatna važna prednost je sposobnost samopopravke proizvoda od mineralne vune proizvedenih od veziva.

2

Dodatna prednost proizvoda od mineralne vune proizvedenih sa opisanim vezivom prema ovom pronalasku je u tome što se mogu oblikovati po želji nakon nanošenja veziva, ali pre sušenja. Ovim se otvara mogućnost proizvodnje proizvoda po meri, kao što su delovi cevi.

Primeri

U sledećim primerima, pripremljeno je nekoliko veziva koja su obuhvaćena definicijom ovog pronalaska za vezivo korišćeno u proizvodu od mineralne vune prema ovom pronalasku i ova veziva su upoređena prema prethodnom stanju tehnike.

Veziva prema prethodnom stanju tehnike

Sledeće karakteristike utvrđene su za veziva prema prethodnom stanju tehnike.

Reagensi

Kompanija Sigma Aldrich obezbedila je 50% vodenog rastvora hipofosforaste kiseline i 28% vodenog rastvora amonijaka. D-(+)-glukoza monohidrat obezbedila je kompanija Merck. Kompanija Cargill obezbedila je 75,1% vodenog rastvora glukoznog sirupa sa DE vrednošću od 95 do manje od 100 (C<∗>slatki D 02767 ex Cargill). Silan (Momentive VS-142) obezbedila je kompanija Momentive i računat je kao 100% za potrebe jednostavnosti. Sve druge komponente sa visokim stepenom čistoće obezbedila je kompanija Sigma-Aldrich i za potrebe jednostavnosti pretpostavljeno je da su bezvodne.

Sadržaj čvrste faze komponente veziva – definicija

Sadržaj svake od komponenti u datom rastvoru veziva pre sušenja zasniva se na bezvodnoj masi komponente. Može se koristiti sledeća formula: Čvrste faze veziva – definicija i procedura

Sadržaj veziva nakon sušenja naziva se „čvrstom fazom veziva“.

Uzorci kamene vune u obliku diska (prečnik: 5 cm; visina 1 cm) isečeni su iz kamene vune i zagrejani na 580 °C tokom najmanje 30 minuta kako bi se uklonile sve organske materije. Čvrsta faza smeše veziva (u nastavku pogledati primere mešanja) izmerena je raspoređivanjem uzorka smeše veziva (oko 2 g) na toplotno tretirani disk kamene vune u posudi od aluminijumske folije. Težina posude od aluminijumske folije koja sadrži disk kamene vune izmerena je pre i neposredno nakon dodavanja smeše veziva. Proizvedena su dva takva diska od kamene vune sa smešom veziva u posudama od aluminijumske folije i zagrejana su na 200 °C tokom 1 sata. Nakon hlađenja i čuvanja na sobnoj temperaturi tokom 10 minuta, uzorci su izmereni i izračunata je čvrsta faza veziva kao prosečna vrednost dva rezultata. Vezivo sa željenom čvrstom fazom veziva može se potom proizvesti razblaživanjem sa željenom količinom vode i 10% vodenim rastvorom silana (Momentive VS-142).

Gubitak reakcijom – definicija

Gubitak reakcijom definiše se kao razlika između sadržaja čvrste faze komponente veziva i čvrste faze veziva.

Studije mehaničke čvrstoće (ispitivanje tableta) - procedura Mehanička čvrstoća veziva ispituje se sprovođenjem ispitivanja tableta. Za svako vezivo, proizvedeno je šest tableta od smeše veziva i ušpricaja kamene vune iz rotacione proizvodnje kamene vune. Ušpricaji su čestice koje imaju isti sastav rastopa kao vlakna kamene vune, a ušpricaji se obično smatraju otpadnim proizvodom procesa centrifugiranja. Ušpricaji korišćeni za sastav tableta imali su dimenzije 0,25–0,50 mm.

Petnaestoprocentni rastvor veziva čvrste faze veziva koji sadrži 0,5% silana (Momentive VS-142) čvrste faze veziva dobijen je kako je opisano iznad u odeljku „čvrsta faza veziva“. Uzorak ovog rastvora veziva (4,0 g) dobro je pomešan sa ušpricajima (20,0 g). Dobijena mešavina je potom preneta u okruglu posudu od aluminijumske folije (Ø dna = 4,5 cm, Ø vrha = 7,5 cm, visina = 1,5 cm). Mešavina je potom jako pritisnuta staklenom ili plastičnom epruvetom sa ravnim dnom i odgovarajućom veličinom kako bi se dobila ravna površina tablete. Na ovaj način je proizvedeno šest tableta od svakog veziva. Dobijene tablete su potom sušene na 250 °C tokom 1 h. Nakon hlađenja na sobnoj temperaturi, tablete su pažljivo izvađene iz posuda. Tri tablete su odležale u vodenoj kupki na 80 °C tokom 3 h.

Nakon sušenja tokom 1-2 dana, sve tablete su razbijene ispitivanjem savijanjem u 3 tačke (brzina ispitivanja: 10,0 mm/min; nivo pucanja: 50%; nominalna čvrstoća: 30N/mm<2>; rastojanje podrške: 40 mm; maks. odstupanje 20 mm; nominalni e-modul 10000 N/mm<2>) na mašini „Bent Tram“ radi utvrđivanja njihove mehaničke čvrstoće. Tablete su stavljene „donjom stranom“ nagore (tj. strana sa Ø = 4,5 cm) u mašinu.

Teorijski sadržaj veziva u tabletama ‒ definicija

Teorijski sadržaj veziva u tabletama izračunat je deljenjem čvrste faze veziva korišćenog u proizvodnji tableta sa sumom čvrstih faza veziva i ušpricaja korišćenih u proizvodnji tablete. Može se koristiti sledeća formula:

Za svaku mešavinu veziva proizvedeno je šest tableta. Teorijski sadržaj veziva za svako ispitano vezivo izračunat je kao prosek za ovih šest tableta.

Referentna veziva pripremljena prema prethodnom stanju tehnike kao primeri za poređenje

Primer veziva, referentno vezivo A

Mešavina bezvodne limunske kiseline (10,2 g, 53,1 mmol) i D-(+)-glukoza monohidrata (57,3 g; praktično 52,1 g dekstroze) u vodi (157,5 g) mešana je na sobnoj temperaturi dok nije dobijen providan rastvor. U kapljicama je potom dodato 28% vodenog rastvora amonijaka (7,80 g; praktično 2,16 g, 128,4 mmol amonijaka). Potom je izmerena čvrsta faza veziva (17,4%). Za studije mehaničke čvrstoće (15% rastvor čvrste faze veziva, 0,5% silana čvrstih faza veziva),

2

mešavina veziva razblažena je vodom (0,149 g/g mešavina veziva) i 10% vodenog rastvora silana (0,009 g/g mešavina veziva, Momentive VS-142). Konačna mešavina veziva imala je pH = 5,1.

Primer veziva, referentno vezivo B (fenol-formaldehidna smola modifikovana ureom, PUF-rezol)

Fenol-formaldehidna smola pripremljena je reakcijom 37% vodenog rastvora formaldehida (606 g) i fenola (189 g) u prisustvu 46% vodenog rastvora kalijum hidroksida (25,5 g) na temperaturi reakcije od 84 °C kojoj je prethodila stopa zagrevanja od 1 °C u minuti. Reakcija je nastavljena na 84 °C dok tolerancija smole na kiselinu nije dostigla 4 i dok veći deo fenola nije konvertovan. Potom je dodata urea (241 g), nakon čega je smeša ohlađena.

Tolerancija na kiselinu (AT) izražava broj koliko puta se data zapremina veziva može razblažiti kiselinom bez zamućivanja smeše (talog veziva). Sumporna kiselina se koristi za utvrđivanje kriterijuma zaustavljanja u proizvodnji veziva, dok tolerancija na kiselinu ispod 4 ukazuje na kraj reakcije veziva. Kako bi se izmerio AT, titrant se proizvodi razblaživanjem 2,5 ml konc. sumporne kiseline (>99%) sa 1 l vode sa razmenjenim jonima. Potom se 5 ml veziva koje se ispituje titrira na sobnoj temperaturi sa ovim titrantom, dok se vezivo održava u pokretu ručnim mućkanjem; ako je tako poželjno, koristiti magnetnu mešalicu i magnetni štap. Titracija se nastavlja dok se u vezivu ne pojavi blagi oblak, koji ne nestaje pri mućkanju veziva.

Tolerancija na kiselinu (AT) izračunava se tako što se korišćena količina kiseline za titraciju (ml) podeli količinom uzorka (ml):

AT = (korišćena količina za titraciju (ml)) / (količina uzorka (ml))

Korišćenjem ureom modifikovane fenol-formaldehidne smole, vezivo se proizvodi dodavanjem 25% vodenog rastvora amonijaka (90 ml) i amonijum sulfata (13,2 g), kao i vode (1,30 kg). Čvrsta faza veziva je potom izmerena kako je opisano iznad i smeša je razblažena željenom količinom vode i silana (Momentive VS-142) za studije mehaničke čvrstoće (15% rastvor čvrste faze veziva, 0,5% silana čvrstih faza veziva).

Primer veziva, referentno vezivo C

Mešavina L-askorbinske kiseline (1,50 g, 8,52 mmol) i 75,1% vodenog rastvora glukoznog sirupa (18,0 g; praktično 13,5 g glukoznog sirupa) u vodi (30,5 g) mešana je na sobnoj temperaturi dok nije dobijen providan rastvor. Potom je dodato 50% vodenog rastvora hipofosforaste kiseline (0,60 g; praktično 0,30 g, 4,55 mmol hipofosforaste kiseline) i uree (0,75 g). U kapljicama je potom dodato 28% vodenog rastvora amonijaka (0,99 g; praktično 0,28 g, 16,3 mmol amonijaka) do pH = 6,9. Potom je izmerena čvrsta faza veziva (21,5%). Za studije mehaničke čvrstoće (15% rastvor čvrste faze veziva, 0,5% silana čvrstih faza veziva), mešavina veziva razblažena je vodom (0,423 g/g mešavina veziva) i 10% vodenog rastvora silana (0,011 g/g mešavina veziva, Momentive VS-142). Konačna mešavina veziva imala je pH = 7,0.

Primer veziva, referentno vezivo D

Mešavina 75,1% vodenog rastvora glukoznog sirupa (60,0 g; praktično 45,0 g glukoznog sirupa), amonijum sulfamata (2,25 g, 19,7 mmol) i uree (2,25 g) u vodi (105,1 g) mešana je na sobnoj temperaturi dok nije dobijen providan rastvor. U kapljicama je potom dodato 28% vodenog rastvora amonijaka (0,12 g; praktično 0,03 g, 1,97 mmol amonijaka) do pH = 8,2. Potom je izmerena čvrsta faza veziva (21,6%). Za studije mehaničke čvrstoće (15% rastvor čvrste faze veziva, 0,5% silana čvrstih faza veziva), mešavina veziva razblažena je vodom (0,432 g/g mešavina veziva) i 10% vodenog rastvora silana (0,011 g/g mešavina veziva, Momentive VS-142). Konačna mešavina veziva imala je pH = 8,2.

Primer veziva, referentno vezivo E (na bazi proizvoda reakcije alkanolamina anhidrita polikarboksilne kiseline)

Dietanolamin (DEA, 231,4 g) postavljen je u stakleni reaktor od 5 litara sa mešačem i omotačem za zagrevanje/hlađenje. Temperatura dietanolamina povećana je na 60 °C nakon čega je dodat tetrahidroftalni anhidrid (THPA, 128,9 g). Nakon povećanja i održavanja temperature na 130 °C, dodat je drugi deo tetrahidroftalnog anhidrida (64,5 g), praćen trimelitnim anhidridom (TMA, 128,9 g).

2

Nakon reagovanja na 130 °C tokom 1 sata, mešavina je ohlađena na 95 °C.

Dodata je voda (190,8 g) i mešanje je nastavljeno još 1 sat. Nakon hlađenja na sobnu temperaturu, mešavina je usuta u vodu (3,40 kg) i dodato je 50% vodenog rastvora hipofosforaste kiseline (9,6 g) i 25% vodenog rastvora amonijaka (107,9 g) uz mešanje. Glukozni sirup (1,11 kg) zagrejan je na 60 °C i potom dodat uz mešanje, praćen sa 50% vodenog rastvora silana (5,0 g, Momentive VS-142). Čvrsta faza veziva je potom izmerena kako je opisano iznad i mešavina je razblažena željenom količinom vode za merenje mehaničke čvrstoće (15% rastvor čvrste faze veziva).

Primer veziva, referentno vezivo F (na bazi proizvoda reakcije alkanolamina-anhidrita polikarboksilne kiseline)

Dietanolamin (DEA, 120,5 g) postavljen je u stakleni reaktor od 5 litara sa mešačem i omotačem za zagrevanje/hlađenje. Temperatura dietanolamina povećana je na 60 °C nakon čega je dodat tetrahidroftalni anhidrid (THPA, 67,1 g). Nakon povećanja i održavanja temperature na 130 °C, dodat je drugi deo tetrahidroftalnog anhidrida (33,6 g), praćen trimelitnim anhidridom (TMA, 67,1 g). Nakon reagovanja na 130 °C tokom 1 sata, mešavina je ohlađena na 95 °C.

Dodata je voda (241,7 g) i mešanje je nastavljeno još 1 sat. Potom je dodata urea (216,1 g) i mešanje je nastavljeno dok sve čvrste materije nisu rastvorene. Nakon hlađenja na sobnu temperaturu, mešavina je usuta u vodu (3,32 kg) i dodato je 50% vodenog rastvora hipofosforaste kiseline (5,0 g) i 25% vodenog rastvora amonijaka (56,3 g) uz mešanje. Glukozni sirup (1,24 kg) zagrejan je na 60 °C i potom dodat uz mešanje, praćen sa 50% vodenog rastvora silana (5,0 g, Momentive VS-142). Čvrsta faza veziva je potom izmerena kako je opisano iznad i mešavina je razblažena željenom količinom vode za merenje mehaničke čvrstoće (15% rastvor čvrste faze veziva).

Veziva za proizvod od mineralne vune prema ovom pronalasku Sledeće karakteristike utvrđene su za veziva za proizvod od mineralne vune prema ovom pronalasku.

2

Reagensi

Želatin od svinjske kože srednje jačine želea (170–195 g bluma), taninska kiselina, natrijum-hidroksid i kalijum-hidroksid pribavljeni su od kompanije Sigma-Aldrich. Radi jednostavnosti, ovi reagensi se smatraju potpuno čistim i bezvodnim.

Sadržaj čvrste faze komponente veziva – definicija

Sadržaj svake od komponenti u datom rastvoru veziva pre sušenja zasniva se na bezvodnoj masi komponente. Može se koristiti sledeća formula:

Dole navedeni primeri veziva umešani su u sadržaj čvrste faze komponente veziva od 15±1% radi praktičnosti.

Mešavina veziva koja sadrži oko 15±1% čvrstih komponenti veziva dobijena je kako je opisano u sledećim primerima. Uzorak ovog rastvora veziva (4,0 g) dobro je pomešan sa ušpricajima (20,0 g). Dobijena mešavina je potom preneta u okruglu posudu od aluminijumske folije (Ø dna = 4,5 cm, Ø vrha = 7,5 cm, visina = 1,5 cm). Mešavina je ravnomerno raširena po posudi pomoću široke spatule, čime je dobijena ravna površina tableta. Na ovaj način je proizvedeno šest tableta od svakog veziva.

Posude sa tabletama proizvedenim od veziva koje su predviđene za sušenje na sobnoj temperaturi ostavljene su dva dana u prostoriji na sobnoj temperaturi. Posude sa tabletama predviđene za sušenje na temperaturi nižoj od

2

sobne temperature ostavljene su prvo na temperaturi od 11 °C tokom jednog dana, pa potom dva dana na sobnoj temperaturi. Posude sa tabletama koje su predviđene za sušenje na temperaturi većoj od sobne temperature ostavljene su na temperaturama od 41 °C, 61 °C ili 81 °C tokom 5 h, 2 h, ili 1 h, zavisno od slučaja, nakon čega su ostavljene jedan dan na sobnoj temperaturi.

Tablete su potom veoma pažljivo izvađene iz posuda. Tri tablete su odležale u vodenoj kupki na 80 °C tokom 3 h.

Nakon sušenja tokom dva dana, sve tablete su razbijene ispitivanjem savijanjem u 3 tačke (brzina ispitivanja: 10,0 mm/min; nivo pucanja: 50%; nominalna čvrstoća: 30 N/mm<2>; rastojanje podrške: 40 mm; maks. odstupanje 20 mm; nominalni e-modul 10000 N/mm<2>) na mašini „Bent Tram“ radi utvrđivanja njihove mehaničke čvrstoće. Tablete su stavljene „donjom stranom“ nagore (tj. strana sa Ø = 4,5 cm) u mašinu.

Teorijski sadržaj veziva u tabletama ‒ definicija

Teorijski sadržaj veziva u tabletama izračunat je deljenjem čvrste faze komponente veziva korišćenog u proizvodnji tableta sa sumom čvrstih faza komponente veziva i ušpricaja korišćenih u proizvodnji tablete. Može se koristiti sledeća formula:

Izmereni sadržaj veziva u tabletama - definicija

Izmereni sadržaj veziva u tabletama izračunat je deljenjem težine osušene tablete minus ušpricaji u tabletu sa težinom suve tablete. Može se koristiti sledeće izračunavanje:

2

Za svaku mešavinu veziva proizvedeno je šest tableta. Izmereni sadržaj veziva za svako ispitano vezivo izračunat je kao prosek za ovih šest tableta.

Testovi folije - procedura

Mešavina veziva koja sadrži oko 15±1% čvrstih komponenti veziva dobijena je kako je opisano u sledećim primerima. Dovoljno velik uzorak da prekrije dno slojem debljine oko 1-2 mm prenet je u okruglu posudu od aluminijumske folije (Ø dna = 4,5 cm, Ø vrha = 7,5 cm, visina = 1,5 cm). Za svaku mešavinu veziva, pripremljena su dva takva uzorka i ostavljena na sobnoj temperaturi tokom dva dana.

Dobijene folije su pažljivo izvađene iz posude i jedna od folija je ispitana na otpornost na vodu uranjanjem folije do pola u vodu na 80 °C. Sastavi veziva koji nisu otporni na vodu su se brzo rastvorili u ovom ispitivanju.

Sastavi veziva za proizvod od mineralne vune prema ovom pronalasku Za pripremu sastava veziva za proizvod od mineralne vune prema ovom pronalasku, korišćena su tri metoda mešanja. Ova tri metoda mešanja opisana su u nastavku:

U „Metodu A“ rastvor želatina je prvo bazifikovan sa vodenim rastvorom NaOH nakon čega je dodata taninska kiselina. pH vrednost dobijene mešavine održavana je na >8 dodavanjem dodatnog vodenog rastvora NaOH u delovima.

U „Metodu B“, u rastvor želatina dodat je sveže napravljen ili jedan dan stari prethodno umešan rastvor taninske kiseline i NaOH (10% taninske kiseline u 1M NaOH). Prethodno umešan rastvor taninske kiseline i NaOH sadržao je dovoljno NaOH da se konačna mešavina dovede na pH > 8.

2

U „Metodu C“, sveže napravljen prethodno umešan rastvor taninske kiseline i NaOH (14,3% taninske kiseline u 1M NaOH) sadržao je manje NaOH i rastvor želatina je stoga bazifikovan na pH >8 sa vodenim rastvorom NaOH pre dodavanja rastvora taninske kiseline i NaOH

Primer veziva, prijava 1

Želatin od svinjske kože, srednje jačine gela (10,0 g) nabubrio je u vodi (56,7 g) tokom 30 minuta na sobnoj temperaturi. Mešavina je potom stavljena u vodenu kupku na 50 °C i mešana nekoliko minuta dok nije dobijen providan rastvor (pH 5,1). Potom je dodato 1M NaOH (3,10 g) (pH 8,8) i dobijeni rastvor je mešan još 30 minuta na 50 °C pre nego što je upotrebljen u kasnijim eksperimentima.

Primer veziva, prijava 5

Želatin od svinjske kože, srednje jačine gela (10,0 g) nabubrio je u vodi (56,7 g) tokom 30 minuta na sobnoj temperaturi. Mešavina je potom stavljena u vodenu kupku na 50 °C i mešana nekoliko minuta dok nije dobijen providan rastvor (pH 5,1). Rastvor je mešan 30 minuta na 50 °C pre nego što je upotrebljen u kasnijim eksperimentima.

Primer veziva, prijava 7

Želatin od svinjske kože, srednje jačine gela (10,0 g) nabubrio je u vodi (56,7 g) tokom 30 minuta na sobnoj temperaturi. Mešavina je potom stavljena u vodenu kupku na 50 °C i mešana nekoliko minuta dok nije dobijen providan rastvor (pH 5,1). Potom je dodat 1M NaOH (2,99 g) (pH 9,1), a nakon toga taninska kiselina (0,50 g). Mešavina je snažno mešana 30 minuta na 50 °C dok se održava pH > 8,5 dodavanjem u delovima dodatnog 1M NaOH (3,74 g). Dobijena braon mešavina (pH 9,2) se potom koristi u kasnijim eksperimentima.

Primer veziva, prijava 8

Želatin od svinjske kože, srednje jačine gela (10,0 g) nabubrio je u vodi (56,7 g) tokom 30 minuta na sobnoj temperaturi. Mešavina je potom stavljena u vodenu kupku na 50 °C i mešana nekoliko minuta dok nije dobijen providan rastvor (pH 5,1). Potom je dodat 1M NaOH (3,12 g) (pH 9,1), a nakon toga taninska kiselina (1,0 g). Mešavina je snažno mešana 30 minuta na 50 °C dok se održava pH > 8,5 dodavanjem u delovima dodatnog 1M NaOH (6,46 g). Dobijena braon mešavina (pH 9,0) se potom koristi u kasnijim eksperimentima.

Primer veziva, prijava 9

Želatin od svinjske kože, srednje jačine gela (10,0 g) nabubrio je u vodi (56,7 g) tokom 30 minuta na sobnoj temperaturi. Mešavina je potom stavljena u vodenu kupku na 50 °C i mešana nekoliko minuta dok nije dobijen providan rastvor (pH 5,1). Potom je dodat 1M NaOH (4,93 g) (pH 9,9), a nakon toga taninska kiselina (2,0 g). Mešavina je snažno mešana 30 minuta na 50 °C dok se održava pH > 8,5 dodavanjem u delovima dodatnog 1M NaOH (8,99 g). Dobijena braon mešavina (pH 8,6) se potom koristi u kasnijim eksperimentima.

Primer veziva, prijava 12

Želatin od svinjske kože, srednje jačine gela (10,0 g) nabubrio je u vodi (56,7 g) tokom 30 minuta na sobnoj temperaturi. Mešavina je potom stavljena u vodenu kupku na 50 °C i mešana nekoliko minuta dok nije dobijen providan rastvor (pH 5,2). Potom je dodat 1M KOH (3,47 g) (pH 9,1), a nakon toga taninska kiselina (1,0 g). Mešavina je snažno mešana 30 minuta na 50 °C dok se održava pH > 8,5 dodavanjem u delovima dodatnog 1M KOH (7,36 g). Dobijena braon mešavina (pH 8,8) se potom koristi u kasnijim eksperimentima.

Primer veziva, prijava 17

U 1 M NaOH (18,0 g) na sobnoj temperaturi dodata je taninska kiselina (2,0 g). Dobijena mešavina je mešana 15 minuta nakon čega je dobijen smeđezelenkasti rastvor.

Želatin od svinjske kože, srednje jačine gela (10,0 g) nabubrio je u vodi (56,7 g) tokom 30 minuta na sobnoj temperaturi. Mešavina je potom stavljena u vodenu kupku na 50 °C i mešana nekoliko minuta dok nije dobijen providan rastvor (pH 4,9). Potom je dodata taninska kiselina u vodenom rastvoru NaOH (10,0 g, proizvedeno kako je opisano iznad) (pH 9,0). Mešavina je snažno mešana 30 minuta na 50 °C i dobijena braon mešana (pH 8,5) se potom koristi u kasnijim eksperimentima.

1

Primer veziva, prijava 19

U 1 M NaOH (12,0 g) na sobnoj temperaturi dodata je taninska kiselina (2,0 g). Dobijena mešavina je mešana 15 minuta nakon čega je dobijen smeđezelenkasti rastvor.

Želatin od svinjske kože, srednje jačine gela (10,0 g) nabubrio je u vodi (56,7 g) tokom 30 minuta na sobnoj temperaturi. Mešavina je potom stavljena u vodenu kupku na 50 °C i mešana nekoliko minuta dok nije dobijen providan rastvor (pH 4,9). Potom je dodat 1M NaOH (3,00 g) (pH 8,9), a nakon toga taninska kiselina u vodenom rastvoru NaOH (7,0 g, proizvedeno kako je opisano iznad). Mešavina je snažno mešana 30 minuta na 50 °C i dobijena braon mešana (pH 8,7) se potom koristi u kasnijim eksperimentima.

Ostala veziva navedena u Tabeli 1 pripremljena su na sličan način kao i preparati opisani iznad.

Tabela 1-1

2

<[a]>ugljenih hidrata askorbinske kiseline.<[b]>molarni ekvivalenti amina u odnosu na molarne ekvivalente mineralne ili organske kiseline.<[c]>na osnovu čvrste faze veziva.

Tabela 1-2

<[a]>želatina.<[b]>želatina taninske kiseline.<[c]>na osnovu sadržaja čvrste faze komponente veziva.<[d]>Tokom odležavanja primećena je potpuna dezintegracija tableta.

Tabela 1-3

4

Tabela 1-4

<[a]>želatina.<[b]>želatina taninske kiseline.<[c]>napravljen korišćenjem sveže pripremljenog rastvora taninske kiseline u vodenom rastvoru natrijum-hidroksida. [d] napravljen korišćenjem jedan dan starog rastvora taninske kiseline u vodenom rastvoru natrijum-hidroksida.<[e]>na osnovu sadržaja čvrste faze komponente veziva.

Sledeća opažanja i zaključci mogu se izvući na osnovu eksperimentalnih aktivnosti dokumentovanih u Tabelama 1-1 do 1-4:

Pri pripremi teorijskog sadržaja veziva i izmerenog sadržaja veziva za primere veziva za proizvod od mineralne vune prema ovom pronalasku u Tabeli 1-3 i Tabeli 1-4, može se primetiti da je izmereni sadržaj veziva znatno veći.

Podnosilac prijave veruje da je to delimično posledica dodavanja značajnih količina kristalne vode u osušeno vezivo. Osim toga, zbog sušenja na veoma niskim temperaturama, veziva za proizvod od mineralne vune prema ovom pronalasku ne beleže značajne gubitke reakcijom. Shodno tome, veći gubitak žarenjem (LOI) može se postići korišćenjem manje organskog polaznog materijala, u poređenju sa drugim vezivima na bazi obnovljivih resursa kao što su referentna veziva A, C i D.

Kao što se može primetiti poređenjem rezultata dokumentovanih u Tabeli 1-3 i Tabeli 1-4 sa rezultatima dokumentovanim u Tabeli 1-1, proizvodi od mineralne vune prema ovom pronalasku mogu da imaju veću mehaničku čvrstoću (odležani i neodležani) kada se koristi ista količina veziva (teorijski sadržaj veziva) i mnogo niža temperatura sušenja. Ovo omogućava dobijanje boljeg proizvoda uz istovremeno smanjenje potrošnje energije i korišćenje jednostavnije opreme.

Claims

ZAHTEVI

1. Proizvod od mineralne vune koji se sastoji od mineralnih vlakana vezanih vezivom dobijenim sušenjem sastava veziva koji ne sadrži formaldehid za mineralna vlakna koji sadrži:

- najmanje jedno jedinjenje koje sadrži fenol,

- najmanje jedan protein,

2. Proizvod od mineralne vune prema zahtevu 1, u kojem najmanje jedno jedinjenje koje sadrži fenol se sastoji od jedinjenja koje sadrži fenol, kao što su prosti fenoli, kao što su hidroksibenzoeve kiseline, kao što su hidroksibenzoevi aldehidi, kao što su hidroksiacetofenoni, kao što su hidroksifenilocetne kiseline, kao što su cinaminske kiseline, kao što su estri cinaminske kiseline, kao što su cinamil aldehidi, kao što su cinaminski alkoholi, kao što su kumarini, kao što su izokumarini, kao što su hromoni, kao što su flavonoidi, kao što su halkoni, kao što su dihidrohalkoni, kao što su auroni, poput flavanona, kao što su flavanonoli, poput flavana, poput leukoantocijanidina, kao što su flavan-3-oli, poput flavona, kao što su antocijanidini, kao što su deoksiantocijanidini, kao što su antocijani, kao što su biflavonili, kao što su benzofenoni, poput ksantona, kao što su stilbeni, kao što su betacijanini, poput polifenola i/ili polihidroksifenola, poput lignana, neolignana (dimera ili oligomera iz spajanja monolignola kao što su p-kumaril alkohol, koniferil alkohol i sinapil alkohol), kao što su lignini (sintetizovani prvenstveno iz prekursora monolignola p-kumaril alkohol, koniferil alkohol i sinapil alkohol), poput tanina, kao što su kondenzovani tanini (proantocijanidini), kao što su hidrolizabilni tanini, kao što su galotanini, kao što su elagitanini, kao što su složeni tanini, poput taninske kiseline, poput flobabena.

3. Proizvod od mineralne vune prema zahtevu 2, gde je tanin izabran iz jedne ili više komponenti iz grupe koja obuhvata taninsku kiselinu, kondenzovane tanine (proantocijanidine), hidrolizabilne tanine, galotanine, elagitanine, složene tanine i/ili tanine koji potiče iz jednog ili više hrasta, kestena, kiselog ruja i velikocvetnog telima.

4. Proizvod od mineralne vune prema svim gore navedenim zahtevima, u kojem jedinjenje koje sadrži fenol sadrži jedan ili više sintetičkih ili polusintetičkih molekula koji sadrže fenole, polifenole, hinone, kao što su proteini, peptidi, peptoidi ili arilopeptoidi modifikovani fenolom koji sadrži bočne lance, kao što su dendrimeri dekorisani fenolom sa bočnim lancima.

5. Proizvod od mineralne vune prema zahtevu 4, u kojem kolagen ili želatin potiče iz jednog ili više izvora iz grupe koja uključuje vrste sisara, ptica, kao što su krave, svinje, konji, živina i/ili iz krljušti, kože ribe.

6. Proizvod od mineralne vune prema svim gore navedenim zahtevima, gde odnos mase (lizina cisteina) u proteinu prema (fenolu) u jedinjenju koje sadrži fenol je 1:5,78 - 1:0,08, kao što je 1:2,89 - 1:0,09, kao što je 1:1,93 - 1:0,12, kao što je 1:1,45 - 1:0,15, kao što je 1:1,16 - 1:0,17.

7. Proizvod od mineralne vune prema svim gore navedenim zahtevima, gde sastav veziva dalje sadrži aditiv izabran iz grupe oksidacionih sredstava, kao što su tirosinaza, metalni jon, kao što je jon gvožđa, regulator pH vrednosti, poželjno u formi baze, kao što je organska baza, kao što su amini ili njihove soli, neorganske baze, kao što je hidroksid metala, kao što je KOH ili NaOH, amonijak ili njegove soli.

8. Proizvod od mineralne vune prema svim gore navedenim zahtevima, gde sastav veziva ima pH vrednost veću od 7, kao što je preko 8, kao što je preko 9.

9. Proizvod od mineralne vune prema zahtevu 8, gde je gustina proizvoda od mineralne vune u rasponu 10-1200 kg/m<3>, kao što je 30-800 kg/m<3>, kao što je 40-600 kg/m<3>, kao što je 50-250 kg/m<3>, kao što je 60-200 kg/m<3>.

10. Proizvod od mineralne vune prema bilo kom od zahteva 8 ili 9, gde je gubitak žarenjem (LOI) u rasponu 0,1 do 25,0 %, kao što je 0,3 do 18,0%, kao što je 0,5 do 12,0%, kao što je 0,7 do 8,0% po težini.

11. Metod proizvodnje proizvoda od mineralne vune prema bilo kom od zahteva 1 do 7, koji se sastoji od koraka povezivanja mineralnih vlakana sa takvim sastavom veziva, i sušenja veziva, gde se sušenje vrši na temperaturama od 5 do 95 °C, kao što je 10 do 60 °C, kao što je 20 do 40 °C.

12. Metod proizvodnje proizvoda od mineralne vune prema zahtevu 11, u kojem metod uključuje sledeće korake:

- pravljenje rastopa od sirovina,

- pružanja mineralnih vlakana u formi prikupljene mreže,

- mešanje sastava veziva sa mineralnim vlaknima pre, tokom ili nakon pružanja prikupljene mreže u formi smeše mineralnih vlakana i sastava veziva, - sušenje smeše mineralnih vlakana i sastava veziva.

13. Metod proizvodnje proizvoda od mineralne vune prema zahtevu 12, gde se mešanje veziva sa mineralnim vlaknima vrši nakon pružanja prikupljene mreže u sledećim koracima:

- primena procesa raspredanja prikupljene mreže mineralnih vlakana, - vešanje mineralnih vlakana u primarnom protoku vazduha,

- mešanje veziva sa mineralnim vlaknima pre, tokom ili nakon procesa raspredanja kako bi se formirala smeša mineralnih vlakana i veziva.

14. Metod proizvodnje proizvoda od mineralne vune prema bilo kom od zahteva 11-13, u kojem proces sušenja uključuje proces sasušivanja, naročito uduvavanjem vazduha ili gasa preko proizvoda od mineralne vune ili povećavanjem temperature.

Izdaje i štampa: Zavod za intelektualnu svojinu, Beograd, Kneginje Ljubice 5

4