[go: up one dir, main page]

PL200378B1 - Zastosowanie metabolitu gepironu do wytwarzania leku do poprawienia stanu psychologicznego u ssaka oraz kompozycja zawierająca metabolit gepironu - Google Patents

Zastosowanie metabolitu gepironu do wytwarzania leku do poprawienia stanu psychologicznego u ssaka oraz kompozycja zawierająca metabolit gepironu

Info

Publication number
PL200378B1
PL200378B1 PL364936A PL36493600A PL200378B1 PL 200378 B1 PL200378 B1 PL 200378B1 PL 364936 A PL364936 A PL 364936A PL 36493600 A PL36493600 A PL 36493600A PL 200378 B1 PL200378 B1 PL 200378B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
gepirone
metabolite
mammal
administration
per
Prior art date
Application number
PL364936A
Other languages
English (en)
Other versions
PL364936A1 (pl
Inventor
Stephen J. Kramer
Louis F. Fabre
Edward H. Ruediger
Joesph P. Yevich
Original Assignee
Fabre Kramer Pharmaceuticals
Ruediger Edward H
Yevich Joseph P
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Fabre Kramer Pharmaceuticals, Ruediger Edward H, Yevich Joseph P filed Critical Fabre Kramer Pharmaceuticals
Publication of PL364936A1 publication Critical patent/PL364936A1/pl
Publication of PL200378B1 publication Critical patent/PL200378B1/pl

Links

Classifications

    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61KPREPARATIONS FOR MEDICAL, DENTAL OR TOILETRY PURPOSES
    • A61K31/00Medicinal preparations containing organic active ingredients
    • A61K31/33Heterocyclic compounds
    • A61K31/395Heterocyclic compounds having nitrogen as a ring hetero atom, e.g. guanethidine or rifamycins
    • A61K31/495Heterocyclic compounds having nitrogen as a ring hetero atom, e.g. guanethidine or rifamycins having six-membered rings with two or more nitrogen atoms as the only ring heteroatoms, e.g. piperazine or tetrazines
    • A61K31/505Pyrimidines; Hydrogenated pyrimidines, e.g. trimethoprim
    • A61K31/506Pyrimidines; Hydrogenated pyrimidines, e.g. trimethoprim not condensed and containing further heterocyclic rings
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61PSPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P25/00Drugs for disorders of the nervous system
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61PSPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P25/00Drugs for disorders of the nervous system
    • A61P25/22Anxiolytics
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61PSPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P25/00Drugs for disorders of the nervous system
    • A61P25/24Antidepressants
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61PSPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P25/00Drugs for disorders of the nervous system
    • A61P25/28Drugs for disorders of the nervous system for treating neurodegenerative disorders of the central nervous system, e.g. nootropic agents, cognition enhancers, drugs for treating Alzheimer's disease or other forms of dementia
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61PSPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P25/00Drugs for disorders of the nervous system
    • A61P25/30Drugs for disorders of the nervous system for treating abuse or dependence
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61PSPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P25/00Drugs for disorders of the nervous system
    • A61P25/30Drugs for disorders of the nervous system for treating abuse or dependence
    • A61P25/32Alcohol-abuse

Landscapes

  • Health & Medical Sciences (AREA)
  • Pharmacology & Pharmacy (AREA)
  • General Health & Medical Sciences (AREA)
  • Animal Behavior & Ethology (AREA)
  • Veterinary Medicine (AREA)
  • Public Health (AREA)
  • Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Life Sciences & Earth Sciences (AREA)
  • Medicinal Chemistry (AREA)
  • Engineering & Computer Science (AREA)
  • Bioinformatics & Cheminformatics (AREA)
  • Neurosurgery (AREA)
  • Neurology (AREA)
  • Biomedical Technology (AREA)
  • General Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Nuclear Medicine, Radiotherapy & Molecular Imaging (AREA)
  • Organic Chemistry (AREA)
  • Chemical Kinetics & Catalysis (AREA)
  • Psychiatry (AREA)
  • Epidemiology (AREA)
  • Addiction (AREA)
  • Hospice & Palliative Care (AREA)
  • Pain & Pain Management (AREA)
  • Pharmaceuticals Containing Other Organic And Inorganic Compounds (AREA)
  • Plural Heterocyclic Compounds (AREA)
  • Acyclic And Carbocyclic Compounds In Medicinal Compositions (AREA)

Abstract

Do zmniejszania nasilenia zaburze n psychicznych lub ich objawów mo zna stosowa c bioaktyw- ne metabolity gepironu, takie jak 3-OH (4,4-dimetylo-3-hydroksy-1-[4-[4-(2-pirymidynylo)-1-piperazy- nylo]butylo]-2,6-piperydynodionu i ich farmaceutycznie dopuszczalne sole i wodziany. Zastosowanie tych zwi azków jest bardziej korzystne, ni z innych azapironów terapeutycznych, poniewa z wykazuj a one lepsz a biodost epno sc, szybszy pocz atek dzia lania i pozwalaj a uzyska c bardziej stabilny poziom w osoczu po podaniu ich ssakowi. PL PL PL PL PL PL PL PL

Description

Opis wynalazku
Wynalazek dotyczy zastosowania metabolitu gepironu do poprawienia stanu psychologicznego u ssaka oraz kompozycji zawierającej metabolit gepironu.
Dokładniej przedmiotem niniejszego wynalazku jest zastosowanie metabolitu gepironu do łagodzenia depresji, lęku i innych zaburzeń psychicznych (umysłowych) poprzez podawanie pewnych aktywnych biologicznie metabolitów znanego związku przeciwdepresyjnego - gepironu. W korzystnym wykonaniu związek stanowi 4,4-dimetylo-3-hydroksy-1-[4-[4-(2pirymidynylo)-1-piperazynylojbutylo]2,6-piperydynodion (3-OH gepiron), można jednak również stosować inne metabolity gepironu i ich połączenia. Nieoczekiwanie, te aktywne biologicznie metabolity gepironu wykazują ulepszoną biodostępność i możliwość natychmiastowego działania i skuteczności w długotrwałym leczeniu w porównaniu z gepironem i innymi azapironami leczniczymi.
Zastosowanie, wytwarzanie i opis leczniczych związków azapironowych opisano w licznych publikacjach (zob. Cadieux, Amer. Family Physician 1996 53: 2349-2353; Temple, patent Stanów Zjednoczonych 4,423,049; Gawin, patent Stanów Zjednoczonych 5,185,329; Madding, patent Stanów Zjednoczonych 5,521,313). Aktywność tej klasy związków przypisuje się częściowemu agonizmowi receptora 5-HT1a.
Badania kliniczne znanych agonistów i częściowych agonistów receptora 5-HT1a, na przykład buspironu, ipsapironu i gepironu, wykazały, że związki te są skuteczne w leczeniu zaburzeń lękowych, takich jak uogólnione zaburzenie lękowe (generalized anxiety disorder - GAD), zaburzenie z napadami paniki i nerwica natręctw (Glitz, D. A., Pohl, R, Drugs 1991, 41:11; Cadieux, Amer. Family Physician 1996 53: 2349-2353). Dane z badań przedklinicznych i klinicznych potwierdzają, że częściowi agoniści 5-HT1a nadają się do zastosowania w leczeniu depresji, jak również zaburzeń kontroli popędów i nadużywania alkoholu (van Hest, Psychopharm., 107: 474 (1992); Schipper i wsp., Human Psychopharm., 6; S53 (1991); Cervo i wsp., Eur. J. Pharm., 158: 53 (1988); Glitz, D. A., Pohl, R., Drugs, 41: 11(1991)). Badania wykazują, że agoniści i częściowi agoniści 5-HT1a hamują wywoływaną izolacją agresję u samców ssaków, co wskazuje na możliwość ich zastosowania w leczeniu agresji (Sanchez i wsp., Psychopharmacology, 1993, 110:53-59). Inne badania wskazują, że receptory 5-HT1a mają istotne znaczenie w modulacji serotonergicznej wywoływanej przez haloperidol katalepsji (Hicks, Life Science 1990, 47:1609), co wskazywałoby, że agonistów 5-HT1a można stosować do leczenia szkodliwych objawów niepożądanych konwencjonalonych środków przeciwpsychotycznych, takich jak haloperidol. Niedawno opublikowane prace potwierdzają możliwość takiego działania w przypadku takich objawów niepożądanych, jak dyskinezy późne.
Jednym z azapironów o największym znaczeniu jest gepiron, który ma następujący wzór:
Gepiron stosuje się do skutecznego leczenia zaburzeń lękowych i depresji (Casacalenda, Canadian J. of Psychiatry, 43:722-730 (1998)). Jednakże wykazuje on pewne wady w porównaniu z idealnym środkiem przeciwlękowym lub przeciwdepresyjnym do zastosowania leczniczego. Wykazuje on niewielką biodostępność po podaniu doustnym, rzędu 14-18%. Ponadto czas półtrwania gepironu jest bardzo krótki. Dlatego też korzystny jest preparat gepironu o przedłużonym uwalnianiu, tak aby można było uzyskać stabilny poziom terapeutyczny leku bez zwiększania jego dawek. Ponadto, w małym odsetku przypadków, podawanie gepironu powoduje objawy uboczne, takie jak nudności i wymioty. Dlatego też nadal istnieje potrzeba opracowania agonistów 5-HT1a o ulepszonych właściwościach.
W publikacji von Malke i wsp., Psychopharmacology, 140: 293-299 (1998), omówiono kilka pochodnych gepironu. Nie opisywano ani nie sugerowano istnienia aktywności biologicznej tych związków. Metabolism buspironu, najlepiej chyba poznanego związku z grupy azapironów, wyjaśnili Jajoo i wsp., Xenobioticar 20:779-786 (1990). W kaskadzie metabolicznej rozpoczynającej się od buspironu, jednym z siedmiu metabolitów buspironu (oznaczanym jako 6'-OH-Bu) jest analog buspironu -3-OH gepiron. Nie opisywano istnienia znamiennej aktywności biologicznej dla 6'-OH-Bu.
Opis patentowy US 4,423,049 ujawnia syntezę 5-OH gepironu (przykład 12, kolumna 13, wiersz 13-67). Ponadto Temple ujawnia, że 5-OH gepiron może być użyteczny do selektywnego leczenia
PL 200 378 B1 niepokoju (kolumna 7, wiersz 18-19). Jednak nie ma w tym opisie ani ujawnienia ani sugestii leczenia jakichkolwiek innych niepożądanych stanów psychologicznych 5-OH gepironem. Ponadto nie ujawniono ani nie zasugerowano w tym dokumencie syntezy czy zastosowania 3-OH gepironu i 3,5-dihydroksygepironu.
Krótki opis rysunków
Fig. 1 przedstawia chromatografię aktywnych biologicznie metabolitów gepironu, izolowanych z próbki osocza: wysoki pik 3-OH gepironu (zaznaczony), 5-OH gepironu (pik 2) i S-Me-OH gepironu (pik 1).
Fig. 2 jest tabelą ilustrującą zmienność w czasie poziomu w osoczu 3-OH-gepironu (ng/ml) po podaniu gepironu człowiekowi. „Czas (h) oznacza czas od podania leku.
Krótki i szczegółowy opis wynalazku
Stwierdzono, że pewne aktywne biologicznie metabolity gepironu, zwłaszcza 4,4,-dimetylo-3-hydroksy-1-[4-[4-(2-pirymidynylo)-1-piperazynylo]butylo]-2,6-piperydynodion (30H gepiron) są środkami użytecznymi w leczeniu lęku, depresji i wielu innych zaburzeń psychicznych. 3-OH gepiron ma następujący wzór strukturalny:
Poniżej wymieniono przykłady innych aktywnych biologicznie metabolitów gepironu.
Do aktywnych biologicznie metabolitów gepironu należą związki wymienione powyżej, które można stosować do leczenia zaburzeń psychicznych, lub które wchodzą w interakcje czynnościowe z receptorem 5-HT1a. Do aktywnych biologicznie metabolitów gepironu należą wszelkie aktywne postacie soli, wodzianu, postacie enancjomeryczne lub
3,5-dihydroksy gepiron mieszaniny lub krystaliczna postać związku. Korzystnie, aktywnym biologicznie metabolitem gepironu jest 3-OH gepiron.
3-OH gepiron i inne aktywne biologicznie metabolity gepironu, jako ulepszonych agonistów 5-HT1a, można stosować w sposobach zmniejszania nasilenia wielu zaburzeń psychicznych. Korzystne sposoby umożliwiają zmniejszenie nasilenia depresji, lęku, uogólnionego zaburzenia lękowego, zaburzenia z napadami paniki, nerwicy natręctw, nadużywania alkoholu, uzależnień, depresji atypowej, autyzmu dziecięcego, depresji klinicznej, depresji z melancholią, zespołu napięcia przedmiesiączkowego i zaburzenia z deficytem uwagi i nadmierną aktywnością, lub objawów tych zaburzeń. Sposób polega na podawaniu ssakowi skutecznej ilości biologicznie czynnego metabolitu gepironu lub jego farmaceutycznie dopuszczalnej soli lub wodzianu. Korzystnie, aktywny biologicznie metabolit gepironu według tych sposobów dobiera się z grupy obejmującej 3-OH gepiron i 3,5-dihydroksygepiron. W sposobie można wykorzystywać dowolny z tych związków.
Przedmiotem niniejszego wynalazku jest zastosowanie metabolitów gepironu do wytwarzania leku do zmniejszania nasilenia depresji, lęku lub innych zaburzeń psychicznych u ssaka wymagającego takiego leczenia, polegające na podawaniu ssakowi skutecznej ilości (dawki) aktywnego biologicznie metabolitu gepironu, takiego jak 3-OH gepiron. W rozumieniu niniejszego opisu, określenie „podawanie aktywnego biologicznie metabolitu gepironu obejmuje podawanie dowolnej aktywnej soli, wodzianu, postaci enancjomerycznej, mieszaniny lub postaci krystalicznej tego związku. Skuteczna dawka doustna powinna, na ogół, pozostawać w zakresie od około 0,1 do 2 mg na kilogram masy ciała.
PL 200 378 B1
Zamiast tego skuteczną dawkę lub układ podawania można określić jako takie, które zapewniają stężenie w osoczu pozostające w zakresie od około 1 ng/ml do około 20 ng/ml, korzystnie, od około 1 ng/ml do około 5 ng/ml. Związki takie jak 3-OH gepiron można podawać drogą doustną, pod językową, podpoliczkową, przezskórną, doodbytniczą lub donosową, zmniejszając w ten sposób do minimum niekorzystny metabolizm pierwszego przejścia przez wątrobę. 3-OH-gepiron można podawać ogólnie pozajelitowo, na przykład domięśniowo, dożylnie, podskórnie itd. Podania ogólnego można również dokonać poprzez podanie proleku, prekursora lub pochodnej 3-OH gepironu lub metabolitu gepironu. W tym przypadku użycie prekursora lub pochodnej minimalizuje niekorzystny metabolizm 3-OH-gepironu lub działa fizjologicznie, uwalniając go do organizmu ssaka. Specjalista zna takie sposoby. Zgodnie z właściwą praktyką kliniczną korzystne jest podawanie 3-OH- gepironu lub jego postaci prekursorowej w stężeniu zapewniającym skuteczne działanie przeciwdepresyjne i/lub przeciwlękowe bez powodowania szkodliwych lub niepożądanych objawów ubocznych.
Przedmiotem niniejszego wynalazku są również kompozycje zawierające 3-OH gepiron lub 3,5-dihydroksygepiron, lub ich dowolną kombinację. Korzystnie, kompozycje te wytwarza się w postaci do podawania ssakowi. Podania ich ssakowi można dokonać rozmaitymi drogami (zob. na przykład opis różnych technik podawania leku, znanych specjaliście, nadających się do zastosowania w niniejszym wynalazku, w Remington's Pharmaceutical Sciences, wydanie XVIII pod red. Genero i wsp., Easton: Mack Publishing Co. Korzystnie, środek podaje się jako preparat doustny, pozajelitowy lub przezskórny.
Preparaty zawierające 3-OH gepiron, lub 3,5-dihydroksygepiron, lub aktywny biologicznie metabolit gepironu, można podawać w doustnych lub pozajelitowych postaciach dawkowych, zawierających skuteczną przeciwdepresyjnie i/lub przeciwlękowo ilość 3-OH gepironu, lub 3,5-dihydroksygepironu, lub jednej z jego farmaceutycznie dopuszczalnych kwasowych soli addycyjnych lub wodzianów w farmaceutycznie dopuszczalnym nośniku. Ze stanu techniki znanych jest wiele nośników. Korzystne są kompozycje farmaceutyczne, zawierające od około 5 do 50 mg składnika czynnego na dawkę jednostkową; wytwarza się je konwencjonalnie w postaci tabletek, pigułek, kapsułek, roztworów wodnych i zawiesin wodnych lub olejowych. 3-OH gepiron, 3,5-dihydroksygepiron można również podawać doustnie, gdy stosuje się go w postaci prekursora lub proleku w preparacie do podawania doustnego, takim jak tabletka, pastylka do ssania, kapsułka, syrop, eliksir, wodny roztwór lub zawiesina.
Na podstawie badań metabolizmu u szczurów opracowano następujący schemat metaboliczny. S c h e m a t 1: Prawdopodobny schemat metabolizmu gepironu u szczurów
PL 200 378 B1
W intensywnych badaniach wiązania in vitro stwierdzono, że 3-OH gepiron wykazuje znaczną wybiórczość dla receptora 5-HT-ia spośród wszystkich podtypów receptorów serotonergicznych. Jak się wydaje, 3-OH gepiron wykazuje jedynie słabe powinowactwo wiązania z receptorami dopaminergicznymi i alfa-adrenergicznymi. Pod tym względem 3-OH gepiron jest jeszcze bardziej wybiórczy, niż gepiron.
Poniżej omówiono wyniki porównawczych badań wiązania dla 3-OH gepironu, gepironu i dwóch innych środków odniesienia. Dwoma środkami odniesienia są buspiron i 1-pirymidynylo-piperazyna (1-PP), metabolit wspólny dla buspironu i gepironu.
Jak opisywano dotychczas, profil wiązania monoamin GPCR u człowieka uzyskiwano z zastosowaniem wykazujących ekspresję heterologiczną klonowanych ludzkich GPCR w doświadczeniach na temat wiązania. Uzyskano wartości zarówno pKi, jak i IC50 (stężenie nM), oraz średnią wartość z każdego z trzech oznaczeń. 3-OH gepiron wykazuje dużą wybiórczość (od co najmniej około 30-krotnie do ponad 1500-krotnie niższe wartości IC50) dla receptora 5-HT1a w porównaniu z receptorami 5-HT2, 5-HT6 i 5-HT7. Wartość IC50 dla gepironu, 3-OH gepironu i buspironu jest mniejsza od 100 nM dla receptora 5-HT1a (około 58 nM dla 3-OH gepironu). Jednakże zarówno dla gepironu, jak i buspironu wartości IC50 values dla receptora 5-HT7 są znacznie niższe, niż dla 3-OH gepironu, 3-12-krotnie; wartości IC50 dla receptora 5-HT2A są również niższe (od niższych o 70% do niższych ponad 3,5-krotnie). Wskazuje to, że gepiron i buspiron wchodzą w interakcje z receptorami 5-HT7 i 5-HT2a w sposób znacznie bardziej swoisty i w niższym stężeniu, niż 3-OH gepiron. Wartość IC50 dla receptora 5-HT6 była duża dla wszystkich badanych związków. W sumie 3-OH-gepiron wykazał bardziej korzystny profil wybiórczości, niż inne badane środki. W wyniku tego 3-OH-gepiron wykazuje bardziej korzystny profil działań ubocznych w porównaniu z gepironem i buspironem, ponieważ znacznie mniejsza jest możliwość interakcji z receptorami innymi, niż receptor 5-HTia.
Badano również receptory dopaminergiczne D2A, D2B, D3 i D4. Z wyjątkiem względnie słabego wiązania na receptorze D4 (IC50 około 1421 nM), 3-OH gepiron wykazuje nieznamienne wiązanie z receptorami dopaminergicznymi. Podobnie, 3-OH gepiron i inne związki nie wykazywały znamiennego powinowactwa do receptorów alfa-adrenergicznych, z wyjątkiem słabego wiązania z receptorem alfa 2C receptor (badano receptory alfa 2A, alfa 2B i alfa 2C).
W doświadczeniach z wiązaniem z receptorami muskarynowymi gepiron, 3-OH gepiron i 1-PP nie wykazywały żadnego powinowactwa do receptorów muskarynowych (Mi, M2, M3 ani M4), a wartość pKi pozostawała poniżej 4,34 dla wszystkich czterech podtypów receptorów. Leczenie 3-OHgepironem zapewnia prawdopodobnie korzystniejszy profil objawów ubocznych, niż leczenie porównywanymi z gepironem lekami, to znaczy buspironem i gepironem.
Podsumowując należy stwierdzić, że aktywne biologicznie metabolity gepironu, takie jak 3-OHgepiron, wykazują wybiórczy profil wiązania, co jest charakterystyczne dla związków, które można stosować klinicznie do leczenia lęku, depresji i innych zaburzeń psychicznych.
Dane wskazują ponadto, że 3-OH-gepiron będzie wykazywał znacznie korzystniejsze działanie terapeutyczne, niż gepiron i buspiron. Fig. 2 przedstawia poziom w osoczu 3-OH-gepironu u pewnej liczby osób, którym podano dawkę gepironu. Jak widać, 3-OH-gepiron szybko przechodzi do krwiobiegu i utrzymuje się w osoczu przez długi czas. Natomiast, przeciwnie do niego, zarówno gepiron, jak i buspiron mają bardzo krótki czas półtrwania i małą biodostępność (około 1% dla buspironu i 14-18% dla gepironu). Bez wiązania się, teorię autorzy uważają, że to dodatkowa grupa hydroksylowa na 3-OH gepironie i innych aktywnych biologicznie metabolitach gepironu nadaje im korzystniejszą rozpuszczalność w wodzie w porównaniu z gepironem i buspironem. Ta poprawa rozpuszczalności zmniejsza rozpad 3-OH-gepironu w czasie pierwszego przejścia przez wątrobę (zob. także Przykład 2 poniżej).
Tak więc 3-OH-gepiron i podobne aktywne biologicznie metabolity gepironu wykazują właściwości korzystniejsze od gepironu i buspironu przy zastosowaniu w kompozycjach farmaceutycznych lub do leczenia zaburzeń psychicznych.
Farmaceutycznie dopuszczalne kwasowe sole addycyjne 3-OH-gepironu i aktywnych biologicznie metabolitów gepironu uważa się również za skuteczne środki przeciwdepresyjne lub przeciwlękowe, i ogólniej za środki użyteczne w leczeniu zaburzeń psychicznych. Z definicji są to sole, w których anion nie ma zasadniczego znaczenia dla toksyczności ani aktywności farmakologicznej postaci zasadowej 3-OH gepironu ani aktywnych biologicznie metabolitów gepironu.
Kwasowe sole addycyjne wytwarza się sposobami znanymi ze stanu techniki, które mogą obejmować reakcję 3-OH-gepironu lub aktywnego biologicznie metabolitu gepironu z kwasem organicznym lub nieorganicznym, korzystnie poprzez zetknięcie w roztworze. Przykładami korzystnych kwasów organicznych są kwasy karboksylowe, takie jak kwas maleinowy, octowy, winowy, pro6
PL 200 378 B1 pionowy, fumarowy, izetionowy, bursztynowy, pamoesowy i tym podobne; korzystnymi kwasami nieorganicznymi są kwasy chlorowcowodorowe, takie jak kwas solny, bromowodorowy i jodowodorowy, kwas siarkowy, fosforowy i tym podobne. Korzystna jest kwaśna sól chlorowodorowa 3-OH-gepironu.
Nieograniczającymi przykładami kwaśnych soli aktywnych biologicznie metabolitów gepironu są: octan, adypinian, alginian, asparaginian, benzoesan, benzenosulfonian, dwusiarczan, maślan, cytrynian, kamforan, kamforosulfonian, cyklopentanopropionian, diglukonian, dodecylosiarczan, metanosulfonian, etanosulfonian, fumaran, glukoheptanian, glicerofosforan, półsiarczan, heptanian, heksanian, chlorowodorek, bromowodorek, jodowodorek, 2-hydroksyetanosulfonian, mleczan, maleinian, metanosulfonian, 2-naftalenosulfonian, nikotynian, szczawian, pamoesan, pektynian, peroksodisiarczan, 3-fenylopropionian, pikrynian, piwalinian, propionian, bursztynian, winian, tiocyjanian, tosylan i undekanian. Można również stosować sole zasadowe; do nieograniczających przykładów soli zasadowych należą sole amonowe, sole metali alkalicznych, takie jak sole sodowe i potasowe, sole metali ziem alkalicznych, takie jak sole wapniowe i magnezowe, sole z zasadami organicznymi, takie jak sole dicykloheksyloaminowe, N-metylo-D-glukamina i sole z aminokwasami, takimi jak arginina, lizyna itd. Zasadowe grupy zawierające atom azotu można również przekształcać do czwartorzędowych takimi środkami, jak niższe halogenki alkilowe, takie jak chlorki, bromki i jodki metylowe, etylowe, propylowe i butylowe; siarczany dialkilowe, takie jak siarczany dimetylowy, dietylowy, dibutylowy i diamylowy, halogenki długołańcuchowe, takie jak chlorki, bromki i jodki decylowy, laurylowy, mirystylowy i stearylowy, halogenki aroalkilowe, takie jak bromki benzylowy i fenoetylowy, i inne. Można również wytwarzać produkty rozpuszczalne lub rozpraszalne w wodzie lub oleju.
Korzystne kompozycje doustne wytwarza się w postaci tabletek lub kapsułek, i oprócz 3-OH gepironu lub postaci prekursorowej 3-OH gepironu mogą one zawierać konwencjonalne zaróbki, takie jak środki wiążące (na przykład syrop, gumę arabską, żelatynę, sorbit, tragakantę lub poliwinylopirolidon), wypełniające (na przykład laktozę, cukier, skrobię kukurydzianą, fosforan wapnia, sorbit lub glicynę), poślizgowe (na przykład stearynian magnezowy, talk, glikol polietylowy lub krzemionkę), rozsadzające (na przykład skrobia kukurydziana) i zwilżające (na przykład sól sodową siarczanu laurylowego). Do wytwarzania kompozycji do podawania pozajelitowego stosuje się roztwory lub zawiesiny 3-OH-gepironu z konwencjonalnymi zaróbkami farmaceutycznymi, takie jak wodne roztwory do wstrzyknięć dożylnych lub zawiesiny olejowe do wstrzyknięć domięśniwych. Takie kompozycje o pożądanej przejrzystości i stabilności, nadające się do zastosowania pozajelitowego, wytwarza się rozpuszczając od 0,1% do 10% wagowo składnika czynnego (3-OH gepironu lub jego farmaceutycznie dopuszczalnej kwasowej soli addycyjnej lub wodzianu) w wodzie lub zaróbce, którą stanowi wielowodorotlenowy alkohol alifatyczny, taki jak gliceryna, glikol propylenowy i glikole polietylenowe lub ich mieszaniny. Glikole polietylenowe są mieszaniną nielotnych glikoli polioetylenowych, ciekłych w normalnych warunkach, rozpuszczalnych zarówno w wodzie, jak i w cieczach organicznych, o masie cząsteczkowej od około 200 do 1500.
3-OH-gepiron i aktywne biologicznie metabolity gepironu można również wytwarzać w postaci przezskórnych układów podawania lub innym sposobem, zapewniającym przedłużone uwalnianie leku (zob. patent Stanów Zjednoczonych 5,837,280, 5,633,009 i 5,817,331; wszystkie te patenty włącza się do niniejszego opisu przez przywołanie). Specjalista zna wiele sposobów wytwarzania i optymalizacji preparatów i sposobów podawania, które można wykorzystać do skutecznego i nietoksycznego podawania 3-OH gepironu i aktywnych biologicznie metabolitów gepironu. Odpowiednie opisy można znaleźć w Remington^ Pharmaceuticals Sciences, wydanie XVIII (które włącza się do niniejszego opisu przez przywołanie), zwłaszcza w części 8 tego dzieła pt. „Pharmaceutical Preparations and Their Manufacture.
3-OH gepiron można wytwarzać sposobami opisanymi w literaturze chemicznej i znanymi specjalistom z zakresu syntetycznej chemii organicznej. Jeden ze sposobów wytwarzania, z wykorzystaniem gepironu jako substancji wyjściowej, przedstawiono na Schemacie 2.
Schemat 2: Wytwarzanie 3-OH Gepironu
Ten sposób wytwarzania przedstawiamy jako użyteczny przykład; ilustruje on korzystną syntezę 3-OH-gepironu. Do wytwarzania 3-OH gepironu i innych aktywnych biologicznie metabolitów gepironu można stosować enzymatyczne (z wykorzystaniem mikrosomów wątroby człowieka lub szczura) przekształcanie gepironu in vitro, które opisali van Molke i wsp., Psychopharmacology, 140: 293-299 (1998); publikację tę włącza się do niniejszego opisu przez przywołanie. Izolowanie lub oczyszczanie 3-OH-gepironu można prowadzić sposobem opisanym na Fig. 1 lub innymi sposobami znanymi ze stanu techniki (zob. Odontiadis, J. Pharmaceut. Biomedical Analysis 1996 14:347-351, publikację tę włącza się do niniejszego opisu przez przywołanie.
PL 200 378 B1
Ogólne podawanie można osiągnąć poprzez podawanie prekursora lub proleku 3-OH-gepironu (na przykład gepironu) ssakom, co powoduje ogólnoustrojową dystrybucję 3-OH-gepironu.
Opis wykonań przykładowych i swoistych
Zastosowanie związków według niniejszego wynalazku i sposoby ich wytwarzania staną się bardziej zrozumiałe po zapoznaniu się z następującymi przykładami, które podano jedynie dla ilustracji, nie zaś jakiegokolwiek ograniczenia zakresu wynalazku. W swoistych wykonaniach wynalazku można wykorzystywać informacje z podanych pozycji piśmiennictwa. Tak więc wszystkie te pozycje piśmiennictwa włącza się do niniejszego opisu przez przywołanie.
P r z y k ł a d 1
Wytwarzanie 3-OH-gepironu (I)
A. Di-4-nitrobenzyloperoksydwuwęglan (III)
Wytworzono di-4-nitrobenzyloperoksydwuwęglan, stosując modyfikację sposobu znanego z piśmiennictwa (Strain, i wsp., J. Am. Chem. Soc., 1950, 72:1254; publikację tę włącza się do niniejszego opisu przez przywołanie). Tak więc do lodowatego roztworu chloromrówczanu 4-nitrobenzylowego (10,11 g, 4,7 mmol) w acetonie (20 ml) dodawano kroplami przez 30 min. lodowatą mieszaninę 30% H2O2 (2,7 ml, 24 mmol) i 2,35 N NaOH (20 ml, 47 mmol). Mieszaninę energicznie wstrząsano przez 15 min., po czym przefiltrowano i placek filtracyjny przepłukano wodą i następnie heksanem. Powstałą wilgotną substancję stałą wychwycono w dichlorometanie, roztwór wysuszono (Na2SO4), po czym rozcieńczono heksanem w równej objętości. Zatężenie tego roztworu w temperaturze 20°C w wyparce rotacyjnej pozwoliło wytworzyć krystaliczny strat, który przefiltrowano, przepłukano heksanem i wysuszono w próżni, uzyskując związek III (6,82 g, 74%) w postaci bladożółtych mikrokryształów o temperaturze topnienia 104°C (rozkład).
Stwierdzono, że di-4-nitrobenzyloperoksydwuwęglan jest substancją względnie stabilną, ulegającą rozpadowi w temperaturze topnienia z powolną ewolucją gazu. W porównaniu z nim, peroksydwuwęglan dibenzylowy (por. Gore i Vederas, J. Org. Chem., 1986, 51:3700; publikację tę włącza się do niniejszego opisu przez przywołanie) ulega rozpadowi z gwałtownym, silnym wyrzutem substancji z kapilar w temperaturze topnienia.
B. 4,4-dimetylo-3-(4-nitrobenzyloksykarbonyloksylo-1-[4-[4-(2-pirymidinylo)-1-piperazynylo]butylo]-2,6-piperydynodion
Do roztworu 4-dimetylo-1-[4-[4-(2-pirymidynylo)-1-piperazynylo]butylo)-2,6-piperydynodionu (gepironu; 12,7 g, 356 mmol) w suchym THF (200 ml) dodano LiN (Me3Si)2 (37,3 ml roztworu 1 M THF w temperaturze -78°C i mieszaninę mieszano przez 2,5 h. Następnie dodawano kroplami przez 1 h roztwór di-4-nitrobenzyloperoksydwuwęglanu (15 g) w suchym THF (100 ml). Mieszanie w temperaturze -78°C kontynuowano jeszcze przez 2 h.
Następnie usunięto łaźnię chłodzącą i roztwór po reakcji wlano do mieszaniny H2O i EtOAc. Fazę organiczną oddzielono i przepłukano wodą i następnie solą fizjologiczną. Fazę organiczną wysuszono i odparowano, uzyskując brązową żywicę. W wyniku chromatografii błyskowej tej żywicy, z elucją kolum8
PL 200 378 B1 ny z żelem krzemionkowym EtOAc, uzyskano nieoczyszczony produkt, który miareczkowano w heksanie, wytwarzając 7,5 g (58%) produktu (II) z odzyskaniem 2,5 g gepironu po elucji kolumny acetonem.
C. 4,4-dimetylo-3-hydroksy-1-[4-[4-(2-pirymidynylo)-1 -piperazynylo]butylo]-2,6-piperydynodion (1: 3-OH-gepiron)
Mieszaninę II (7,0 g; 12,6 mmol) i 10% Pd/C (3,5 g) w MeOH (70 ml) uwodorniano w mieszaczu Parra przy 0,207 Megapaskali przez 0,5 h. Uwodornioną mieszaninę przefiltrowano przez warstwę Celite, którą następnie przepłukano THF. Filtrat odparowano do żywicy, którą utwardzono poprzez roztarcie w eterze. W wyniku filtracji uzyskano 2 g nieoczyszczonego produktu w postaci beżowej substancji stałej. Filtrat odparowano i pozostałość poddano chromatografii przez kolumnę krzemionkową, eluując EtOAc, przez co uzyskano dodatkowo 1 g nieoczyszczonego produktu. Nieoczyszczony produkt połączono i zawieszono w MeOH. Dodano małą ilość eteru i mieszaninę przefiltrowano, uzyskując 2,5 g związku I (3-OH gepironu) w postaci białej substancji stałej. Substancję tę poddano ponownej krystalizacji (aceton-heksan), uzyskując substancję stałą o temperaturze topnienia 122-124°C (uwalnianie gazu).
Anal. oblicz, dla C19H29N5O3 • 0,2 H2O: C, 60,20; H, 7,81; N, 18,47.
Stwierdzono: C, 60,21; H, 7,79; N, 18,32.
P r z y k ł a d 2
Porównanie 3-OH-gepironu i metabolitów gepironu z gepironem
Za podstawę dla oceny biodostępności potencjalnych związków terapeutycznych wzięto kilka obliczeń współczynnika podziału oktanol-woda (zob. Poole, J. of Chromatography B, 745:117-126 (2000); Ishizaki, J. Pharm. Pharmacol., 49:762-767 (1997) (obie te publikacje włącza się do niniejszego opisu przez przywołanie)). Stosując współczynniki podziału można obliczyć biodostępność metabolitów gepironu.
Związek log Pow współczynnika podziału oktanol-woda
Fragmentacja Crippena Fragmentacja Viswanadhan's Fragmentacja Broto
gepiron 1,38 ± 0,47 1,32 ± 0,49 1,13 ± 0,97
3-OH-gepiron 0, 73 ± 0,47 0,89 ± 0,49 -0,23 ±1,11
We wszystkich sposobach 3-OH-gepiron wykazuje większą rozpuszczalność w wodzie (niższy logPow) i mniejszą rozpuszczalność w lipidach, niż gepiron.
Krótki czas półtrwania gepironu można przypisywać jego dużej rozpuszczalności w lipidach, co usposabia go do rozpadu w czasie pierwszego przejścia przez wątrobę. Ponieważ 3-OH-gepiron ma mniejszą rozpuszczalność w lipidach, jego rozpad w czasie pierwszego przejścia przez wątrobę będzie w rezultacie dawał znacznie dłuższy czas półtrwania w osoczu. Ponadto zakres rozpuszczalności w lipidach dla 3-OH-gepironu (od około 5:1 do 8:1), po odrzuceniu obliczeń według Broto (z uwagi na duże odchylenie standardowe) pozostaje w granicach akceptowanych powszechnie dla związków psychoaktywnych, które mogą wchodzić w interakcje z receptorami w mózgu. Zgodnie z tym, 3-OHgepiron wykazuje właściwości korzystniejsze dla związków farmaceutycznych o działaniu natychmiastowym, unikających efektu pierwszego przejścia przez wątrobę.
P r z y k ł a d 3
Dawkowanie 3-OH-gepironu
Kompozycje i postacie dawkowe 3-OH-gepironu są tak wytworzone, aby uwalniać skuteczną przeciwlękowo i przeciwdepresyjnie, psychoaktywną ilość 3-OH gepironu lub jego farmaceutycznie dopuszczalnej soli w organizmie ssaka, korzystnie, człowieka. Rozważa się zakres dawek od około 0,01 do 40 mg/kg masy ciała; korzystny zakres wynosi od około 0,1 do około 2 mg na masy ciała. W niektórych zaburzeniach ośrodkowego układu nerwowego zaleca się dawki od 15 do 90 mg dziennie, korzystnie 30-60 mg dziennie. Zob. patent Stanów Zjednoczonych nr 4,771,053, wydany na nazwisko Cott i wsp. (który włącza się do niniejszego opisu przez przywołanie). Aktywne biologicznie metabolity gepironu według niniejszego wynalazku można podawać pozajelitowo, doustnie, podpoliczkowo, doodbytniczo lub przezskórnie. Korzystna jest jednak droga doustna. Oczekuje się, że zmniejszenie nasilenia „dużej depresji uzyska się w zakresie dawek klinicznych poniżej około 100 mg dziennie, ogólnie, od 15 do 90 mg, korzystnie, 30-60 mg dziennie. Ponieważ dawkowanie należy dostosować do indywidualnego przypadku, zaleca się zwykle dawkę około 5 mg jeden, dwa lub trzy razy dziennie i następnie zwiększanie dawki co
PL 200 378 B1 lub 3 dni o 5 mg aż do zaobserwowania pożądanej reakcji lub wystąpienia u chorego objawów niepożądanych. Można stosować pojedynczą dawkę dzienną lub dawkę podzieloną na 2 lub 3. Specjaliście znane są sposoby i techniki optymalizacji dawki skutecznej i zminimalizowania działania toksycznego i niepożądanego dawki. Można wykorzystać sposoby znane ze stanu techniki (Zob. Remington ś Pharmaceutical Sciences, pod red. Genero i wsp., wydanie XVIII, Easton: Mack Publishing Co.; patenty Stanów Zjednoczonych 4,782,060, 4,771,053, 5,478,572, i 5,468,749; publikacje te włącza się do niniejszego opisu przez przywołanie).
P r z y k ł a d 4
Oczyszczanie aktywnych biologicznie metabolitów gepironu
Jak wspomniano powyżej, 3-OH gepiron można wytwarzać metodami syntezy chemicznej lub enzymatycznej. Oczyszczenie 3-OH-gepironu, wytworzonego dowolną metodą, można osiągnąć sposobami HPLC z zastosowaniem konwencjonalnych metod, znanych ze stanu techniki. Podobnie można wytwarzać inne aktywne biologicznie metabolity gepironu.
Na Fig. 1 oczyszczone metabolity gepironu rozdziela się w HPLC w warunkach opisanych powyżej. Na Fig. wskazano piki odpowiadające 3-OH gepironowi i 5-OH gepironowi, dowodzące skuteczności rozdzielania HPLC na kolumnach C18. Dane na Fig. 1 uzyskano z zastosowaniem analizy HPLC z natryskiwaniem elektrycznym HPLC/MS 10 μΙ próbki osocza.
Zastosowano linearny gradient 95% bufora A do 50% bufora A w ciągu 8,0 minut (bufor A jest wodnym 750 μM mrówczanem amonowym, a faza ruchoma B jest 80:20 acetonitrylem:wodą (zakwaszone 0,15% kwasem mrówkowym)). Zastosowano kolumnę Luna 5u C18 (2) 150 x 1.0 mm (Phenomenex).
P r z y k ł a d 5
Oznaczanie stężenia 3-OH-gepironu w osoczu
Na Fig. 2 ukazano stężenie 3-OH gepironu w osoczu u ludzi. Każda próbka odpowiada 0,5 ml próbce osocza, ekstrahowanej 6 ml mieszaniny (w stosunku 2:1 obj.) heksan:chloroform przez 1 godz. Po rozdzieleniu przez odwirowanie warstwę organiczną przeniesiono do 10 ml stożkowatej probówki i dodano 90 μl 1% kwasu mrówkowego. Probówkę mieszano przez 10 minut i odwirowywano przez 5 minut. Około 80 μl warstwy kwasu mrówkowego przeniesiono do fiolek do iniekcji do analizy HPLC/MS. Do oznaczana poziomu 3-OH gepironu można stosować układ natryskiwania elektrycznego-HPLC/MS, opisany w powyższym przykładzie 4.
Aktywne biologicznie metabolity gepironu, które przedstawia wzór (I), 3-OH gepiron, są użytecznymi środkami psychotropowymi, wykazującymi wybiórcze działanie przeciwlękowe i przeciwdepresyjne. W szczególności, te ulepszone związki wykazują przewagę nad buspironem i jego bliskimi analogami, ponieważ ich działanie przeciwpsychotyczne i neuroleptyczne, z potencjalnymi objawami ubocznymi związanymi z tym kierunkiem działania, są znacznie ograniczone lub nieobecne. Spełnia to cel niniejszego wynalazku, to znaczy wybiórcze zwiększenie działania przeciwdepresyjnego i przeciwlękowego w tej grupie związków.
Rozmaite testy in vivo i in vitro na zwierzętach potwierdzają, że związki o wzorze (I), wykazujące niewielkie działanie przeciwpsychotyczne, zachowują lub mają silniejsze działanie w stosunku do nowego, wybiórczego działania przeciwlękowego i przeciwdepresyjnego buspironu i jego bliskich analogów.

Claims (24)

1. Zastosowanie metabolitu gepironu wybranego z grupy obejmującej 3-OH-gepiron, 3,5-dihydroksygepiron lub jego farmaceutycznie dopuszczalnej soli lub wodzianu do wytwarzania leku do poprawienia niekorzystnego stanu psychologicznego u ssaka, stanu wybranego z grupy obejmującej: depresję, lęk, uogólnione zaburzenie lękowe, zaburzenie z napadami paniki, nerwicę natręctw, nadużywanie alkoholu, uzależnienie, depresję atypową, autyzm wczesnodziecięcy, „dużą depresję, depresję z melancholią, zespół napięcia przedmiesiączkowego i zespól deficytu uwagi z hiperaktywnością lub ich objawy, przez podawanie ssakowi skutecznej, nietoksycznej dawki bioaktywnego metabolitu gepironu.
2. Zastosowanie według zastrz. 1, znamienne tym, że metabolitem gepironu jest 3-OH-gepiron lub jego farmaceutycznie dopuszczalna sól lub wodzian.
3. Zastosowanie według zastrz. 1, znamienne tym, że metabolitem gepironu jest 3,5-dihydroksygepiron lub jego farmaceutycznie dopuszczalna sól lub wodzian.
PL 200 378 B1
4. Zastosowanie według zastrz. 1, znamienne tym, że podana ilość metabolitu gepironu wynosi od około 0,1 do około 2 mg na kg masy ciała.
5. Zastosowanie według zastrz. 2, znamienne tym, że podana ilość 3-OH-gepironu wynosi od około 0,1 do około 2 mg na kg masy ciała.
6. Zastosowanie weeług zzstrz. 3, zznmieenn tym, zż ppodna i lośś 3,5-dihyyrokkyygeironn wynosi od około 0,1 do około 2 mg na kg masy ciała.
7. Zastosowaniewaeługzzstrz. 1, z znmieenntym. żż biooStywaa me-a-okt ggeironnoObena jest w osoczu ssaka w stężeniu od około 1 do około 5 ng/ml w czasie dwóch godzin od podania.
8. Zastosowanie ww^e^^u zzasi-Zz 3, zznmieenn tym, 3ż z-OH-gg-iron oObenaj ess w osoocu ssaka w stężeniu od około 1 do około 5 ng/ml w czasie dwóch godzin od podania.
9. Za-sokowami weeR-u 3, znamienne tym, że 3,5-dihyyΓοΚ^ςιθρϊΓοη obecnn jees w osoczu ssaka w stężeniu od około 1 do około 5 ng/ml w czasie dwóch godzin od podania.
10. Zastosowanie wwe^^u zzas-Zz w żtórym 3ieSosozstnam 3tanam zsoyhylooiccnam j jss 3dpresja albo lęk albo ich objawy.
11. Zastosowanie waeług zaas^ z zlbb zo, zznmieenntym. zż i boś me-aablitu zgeironnwanosi od około 0,1 do około 2 mg na kg masy ciała.
12. Zastosowanie według zastrz. 1, znamienne tym, że metabolitem gepironu jest 3-OH-gepiron.
13. Zastosowanie we^S^^u zzstro. j, zznmieenn tym, żż me-aablitem ggeirc>nn j j^ss 3.5--d hydroksygepiron.
14. Zastosowaniewaeługzzstrz. 11^znmieenntym. żż i z oSś3-OO-ggeironnwanasio0oSoło 0,1 do około 2 mg na kg masy ciała.
15. Zastosowanie waeług zzstro. z1, zznmieenn tym, zż ί boś Z,5-dihyyłoSkoygeironn wanasi od około 0,1 do około 2 mg na kg masy ciała,
16. Zastosowanie waeług zzstro. z1, zznmieenn tym, zż Z-OH-dgei^Όn zObenaj jes w zsooca ssaka w stężeniu od około 1 do około 5 ng/ml w czasie dwóch godzin od podania.
17. Zastosowanie waeług zz-s-o. 11, tym, że 3,5-dihyyroSkoygeiιi'c>n o0bena jest w osoczu ssaka w stężeniu od około 1 do około 5 ng/ml w czasie dwóch godzin od podania.
18. Komppozyje zzwie-ojecc me-a-okt gg-ironn, farmaacstyycaie Zdougozczlna monik z uu zzróbkę, znamienna yym, że zawiera metabolit gepironu wybrany z grupy obejmującej 3-OH gepiron i 3,5-dihydroksygepiron.
19. Komppozyjawaeługzzstrz.1 1, zznmieennrym. żż- a-o meSa-olit ggeironnzzwiesa3,5-dihydroksygepiron.
20. Komppozcje waeług zzstro. z1, zznmieenn tym, zż j j^ss watwasozna w zpo^^ai zd Zdwaon wania doustnego.
21. Kompoozyje weeR-iu zasSro. 11 albo 22, znemieene tym, że zjes watwosoona w ppsSaai o przedłużonym uwalnianiu.
22. KomppozcjawaeługzzsSrz.1 1, zznmieennrym. żż- a-o me-a-okt ggeironnzzwiesa3,5-dihydroksygepiron.
23. Komppozcje waeług zzsSro. 2Ł zzemieene tym, zż j j^ss watwasozna w zpssaai zd Zdwaon wania doustnego.
24. Komppozcjawaeług zz-s^^O^znmieennrym. żż - esSwatwaszzna w ppsOrai o ρ^-Κ^η nym uwalnianiu.
PL364936A 1999-12-20 2000-12-18 Zastosowanie metabolitu gepironu do wytwarzania leku do poprawienia stanu psychologicznego u ssaka oraz kompozycja zawierająca metabolit gepironu PL200378B1 (pl)

Applications Claiming Priority (3)

Application Number Priority Date Filing Date Title
US17268499P 1999-12-20 1999-12-20
US09/709,741 US6534507B1 (en) 1999-12-20 2000-11-13 Methods for treating psychological disorders using bioactive metabolites of gepirone
PCT/US2000/034131 WO2001045687A2 (en) 1999-12-20 2000-12-18 Use of bioactive metabolites of gepirone for the treatment of psychological disorders

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL364936A1 PL364936A1 (pl) 2004-12-27
PL200378B1 true PL200378B1 (pl) 2008-12-31

Family

ID=26868346

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL364936A PL200378B1 (pl) 1999-12-20 2000-12-18 Zastosowanie metabolitu gepironu do wytwarzania leku do poprawienia stanu psychologicznego u ssaka oraz kompozycja zawierająca metabolit gepironu

Country Status (20)

Country Link
US (1) US6534507B1 (pl)
EP (1) EP1242061B1 (pl)
JP (1) JP4236407B2 (pl)
KR (1) KR100602976B1 (pl)
CN (1) CN1411375A (pl)
AT (1) ATE294572T1 (pl)
AU (1) AU776409B2 (pl)
CA (1) CA2395458C (pl)
CZ (1) CZ300429B6 (pl)
DE (1) DE60019968T2 (pl)
ES (1) ES2241683T3 (pl)
HU (1) HU228963B1 (pl)
IL (2) IL150222A0 (pl)
MX (1) MXPA02006146A (pl)
NO (1) NO323304B1 (pl)
NZ (1) NZ519554A (pl)
PL (1) PL200378B1 (pl)
PT (1) PT1242061E (pl)
RU (1) RU2282448C2 (pl)
WO (1) WO2001045687A2 (pl)

Families Citing this family (8)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
AU2001295478A1 (en) * 2000-08-22 2002-03-04 Akzo Nobel N.V. Active metabolite of gepirone
US20040000689A1 (en) * 2002-06-28 2004-01-01 Erh-Kun Lai Dual-bit MONOS/SONOS memory structure with non-continuous floating gate
US20040002500A1 (en) * 2002-06-28 2004-01-01 Fabre Kramer Pharmaceutical, Inc. Methods for treating attention deficit disorder
AU2003259086A1 (en) * 2002-08-12 2004-02-25 Bristol-Myers Squibb Company Improved process for hydroxyazapirones
WO2004069339A1 (en) * 2003-01-29 2004-08-19 Psychogenics Inc. Treatment for attention-deficit hyperactivity disorder
US20050165233A1 (en) * 2003-11-18 2005-07-28 Mourad Hamedi Continuous process for producing hydroxyazapirones by oxidation
CN101076320A (zh) * 2004-11-05 2007-11-21 法布雷-克雷默控股公司 吉哌隆的高剂量延时释放制剂
US20090281111A1 (en) * 2008-05-08 2009-11-12 Fabre-Kramer Pharmaceuticals, Inc. 3-hydroxy gepirone for the treatment of attention deficit disorder and sexual dysfunction

Family Cites Families (5)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
US4423049A (en) 1981-12-28 1983-12-27 Mead Johnson & Company 2-[4-[(4,4-Dialkyl-2,6-piperidinedion-1-yl)butyl]-1-piperazinyl]pyrimidines
US5185329A (en) * 1988-08-30 1993-02-09 Bristol-Myers Squibb Company Method for treatment of substance addiction
AU654653B2 (en) * 1989-05-31 1994-11-17 Pharmacia & Upjohn Company Therapeutically useful 2-aminotetralin derivatives
US4956368A (en) 1989-07-24 1990-09-11 Bristol-Myers Company Metabolites and prodrug formulations of 8-[4-[4-(1,2-benzisothiazol-3-yl)-1-piperazinyl]butyl]-8-azaspiro[4.5]decane-7,9-dione
US5478572A (en) * 1994-09-06 1995-12-26 Bristol-Myers Squibb Co. Gepirone dosage form

Also Published As

Publication number Publication date
NO323304B1 (no) 2007-03-05
CA2395458C (en) 2009-05-12
PL364936A1 (pl) 2004-12-27
WO2001045687A2 (en) 2001-06-28
DE60019968T2 (de) 2006-02-02
US6534507B1 (en) 2003-03-18
PT1242061E (pt) 2005-09-30
CN1411375A (zh) 2003-04-16
HU228963B1 (en) 2013-07-29
KR20020082470A (ko) 2002-10-31
KR100602976B1 (ko) 2006-07-20
MXPA02006146A (es) 2004-08-23
CZ300429B6 (cs) 2009-05-20
RU2002119400A (ru) 2004-01-27
WO2001045687A3 (en) 2002-04-25
JP4236407B2 (ja) 2009-03-11
IL150222A (en) 2009-09-22
EP1242061B1 (en) 2005-05-04
JP2004500362A (ja) 2004-01-08
AU2268701A (en) 2001-07-03
DE60019968D1 (de) 2005-06-09
HUP0301831A2 (hu) 2003-09-29
EP1242061A2 (en) 2002-09-25
IL150222A0 (en) 2002-12-01
ES2241683T3 (es) 2005-11-01
CA2395458A1 (en) 2001-06-28
AU776409B2 (en) 2004-09-09
NO20022954D0 (no) 2002-06-19
NO20022954L (no) 2002-06-19
NZ519554A (en) 2005-01-28
RU2282448C2 (ru) 2006-08-27
ATE294572T1 (de) 2005-05-15
CZ20022137A3 (cs) 2003-03-12

Similar Documents

Publication Publication Date Title
JP2010505747A (ja) A2aアデノシンレセプタの選択的アンタゴニスト
KR20170061615A (ko) 피마살탄의 신규 염
CN113164490A (zh) 采用p2x3拮抗剂治疗瘙痒症
AU775591B2 (en) Anxiety method
PL200378B1 (pl) Zastosowanie metabolitu gepironu do wytwarzania leku do poprawienia stanu psychologicznego u ssaka oraz kompozycja zawierająca metabolit gepironu
KR20170061616A (ko) 피마살탄의 신규 염
JP2024543413A (ja) 結晶性イミダゾ[4,5-b]ピリジン化合物、医薬組成物、及び医学的状態を治療する際のそれらの使用
KR20170061493A (ko) 피마살탄의 신규 염
WO2006118329A1 (ja) 安定な乳化組成物
MC1315A1 (fr) Derives de l'imidazole et leur synthese et preparation de medicaments contenant ces substances
AU2009301530A1 (en) The 1-butyl-2-hydroxyaralkyl piperazine derivatives and the uses as anti-depression medicine thereof
AU2008313663A1 (en) Novel sulfamate compounds for medical use
US20030220346A1 (en) Use of bioactive metabolites of gepirone for the treatment of psychological disorders
FR2878524A1 (fr) Nouveaux derives d'arylpiperazine
ZA200204765B (en) Use of bioactive metabolites of gepirone for the treatment of psychological disorders.
US7163957B2 (en) 3-(Cyclopenten-1-yl)-benzyl-or 3-(cyclopenten-1-yl)-heteroarylmethyl-amine derivatives and use thereof as medicines for treating schizophrenia
ES2262515T3 (es) R-hidroxinefazodona.
JP6809781B2 (ja) プテリン誘導体又はその塩
HK1094769B (en) Pharmaceutical compositions based on idazoxan salt or one of its polymorphs
HK1094769A1 (en) Pharmaceutical compositions based on idazoxan salt or one of its polymorphs
WO2002069951A2 (en) Composition containing a nefazonoid such as nefazodone and a serotonin-inhibitor such as fluoxetine
WO2011045270A1 (en) Monohydrate of pardoprunox