TR201903101T4 - Miyokard enfarktüsün TGF-beta antagonistleri kullanılarak tedavisi. - Google Patents

Abstract

Burada, bir miyokard enfarktüsünden, özellikle bir akut miyokard enfarktüsünden muzdarip bir hastanın tedavi edilmesinin veya bir hastada bir miyokard enfarktüsünün advers bir sonucunun indirgenmesi için, miyokard enfarktüsün akut aşaması esnasında hastaya TGF-ß?nin bir antagonistinin verilmesini içeren bir yöntem açıklanmaktadır.

Description

TARIFNAME MIYOKARD ENFARKTÜSÜN TGF-BETA ANTAGONISTLERI KULLANILARAK TEDAVISI ALT YAPI Tarifnamenin Sahasi Bu açiklama, miyokard enfarktüsün advers etkilerinin indirgenmesi yöntemleriyle ilgilidir. Ilgili Teknigin Açiklamasi Kalp hastaliginin sorunlari ve saglik sonuçlari çok kapsamlidir. Kalp hastaligi, Birlesik Devletlerde kadinlar ve erkekler için baslica ölüm nedenidir. (Kung HC, Hoyert DL, Xu J, Murphy SL. Deaths: final data for 2005. National Vital Statistics Reports. 2008;56(10)). Her 34 saniyede bir, Birlesik Devletlerde bir kisi kalp hastaligindan ölmektedir. Her gün 2500'den fazla Amerikali kalp hastaligindan ölmektedir. 2005'te (%50,5'i kadin olmak üzere) 652.091 kisi kalp hastaligindan ölmüstür. Bu, ABD`deki tüm ölümlerin %27,1'i olmustur. Kalp hastaligi Amerikan Kizilderilileri ve Alaska Yerlileri, siyahlar, Hispanikler ve beyazlar için baslica ölüm nedenidir. Asyalilar ve Pasifik Adalilar için, (tüm ölümlerin %27,5'inden sorumlu olarak) kanser baslica ölüm nedenidir, kalp hastaligi da çok yakin olarak ikincidir (%25,0). (CDC. Deaths: leading causes for 2004. National Vital Statistics Reports. 2007;56(5)). Her sene yaklasik 6 milyon (Birlesik Devletlerde) hastaneye yatisin nedeni kardiyovasküler hastaliktir. 2009"da, saglik hizmetleri, ilaçlar ve kaybedilen is verimi dahil olmak üzere saglik hastaliginin 304,6 milyar $'a mal olmasi öngörülmektedir. (American Heart Association. Heart Disease and Stroke Statistics-2009 Update. Dallas; AHA: 2009. Statistics Committee and Stroke Statistics Subcommittee. Circulation. 2008 Dec 15.) Dünya çapinda, koroner kalp hastaligi 2005lte 7,6 milyondan fazla kisiyi öldürmüstür. (World Health Organization. The Global Burden of Disease.' 2004 Update. Geneva; WHO:2008.) 2003'te, yetiskinlerin yaklasik %37'si kalp hastaligi ve felç için alti risk faktörünün iki veya daha fazlasinin kendisinde oldugunu bildirmistir (yüksek kan basinci, yüksek kolesterol, diyabet, halen sigara kullanimi, fiziksel hareketsizlik ve obezite). (Hayes DK, et al., Disparities in multiple risk factors for heart disease and stroke, 2003 WWW. 2005;54:113-116). Miyokard enfarktüs (Ml), iskeminin neden oldugu kardiyak doku ölümüdür. "iskemi", genellikle damar büzülmesi veya kari akisina lokal engeller tarafindan üretildigi sekilde kan saglamanin lokal yetmezligini ifade etmektedir. Kan akisinin, kalp gibi daha önce iskemik olan bir doku veya organa geri getirilmesi "reperfüzyon" olarak ifade edilmektedir. Akut miyokard enfarktüsü (AMl) veya bir "kalp krizi", lokalize miyokardiyal iskemi, doku ölümünün tanimli bir bölgesinin gelismesine neden oldugunda meydana gelir. AMl'ye en siklikla bir koroner arterdeki bir aterosklerotik lezyonun zorlanmasi neden olur. Buna, arteri tikayan ve arterin kalbin kan sagladigi bölgesine kan saglamasini durduran bir trombüs olusumu neden olur. Ciddi ve sürekli iskemi, miyokardiyal duvarin tüm kalinligini kapsayan bir nekroz alani üretir. Bu tip bir transmural enfarktüs çogunlukla ST segmenti yükselmesine neden olur. Daha az ciddi ve uzun süreli iskemi, koroner tikanmasinin ardindan spontan reperfüzyon oldugunda ortaya çikabilir; enfarktüsIe-ilgili bir arter tamamen tikali degildir; tikanma tamamlanmistir, ancak mevcut bir tali kan saglamsi tam iskemiyi engeller veya miyokardiyumun etkilenen alanindaki oksijen ihtiyaci daha küçüktür. Bu kosullar altinda, nekrotik alan esasen subendokardiyumla sinirli olabilir ve bu da tipik olarak ST-olmayan segment yükselmesi Ml'ye neden olur. Enfarkt olmus ve etkilenmemis miyokardiyal bölgeler, bir iskemik olayin ardindan saatler, günler ve haftalar boyunca ilerleyici degisikliklere maruz kalir. Enfarktüs- sonrasi miyokardiyal gelisimin bu islemi, ilk olaydan sonraki öngörülebilir zamanlarda karakteristik degisikliklerin ortaya çikmasina yol açar. Akut iskemi etkilenen miyokardiyumda, hipokinezi olarak adlandirilan bir durum olan bir kontraktilite kaybina neden olur. Subendokardiyumda akut iskemi baslangicindan yaklasik 15-30 dakika sonra nekroz gelismeye baslar. Nekrotik bölge, nihayetinde tüm karincik duvarini kapsayacak sekilde, sonraki 3-6 saat boyunca epikardiyuma dogru disa dogru büyür. Enfarktüsün kenarlarinda, miyokardiyum sersemlesebilir (geri çevrilebilir sekilde hasar görür) ve kan akisi eski haline getirilirse eninde sonunda düzelecektir. Geri kalan viyabil miyokardiyumdaki kontraktilite artar, bu hiperkinezi olarak adlandirilan bir islemdir. Hücresel, histolojik ve hantal degisikliklerin bir ilerleyisi, enfarktüs içerisinde gelisir. Enfarkt olmus dokunun hantal görünüsündeki degisimler, hücre ölümünün baslamasindan sonra en az 6 saat için görünür degildir. Ancak, hücre biyokimyasi ve ultra strüktürü, anomalileri 20 dk içerisinde göstermeye baslamistir. Hücre hasari, yaklasik 12 saat içinde artan sekilde geri çevrilemez hale gelerek ilerleyicidir. Hücre ölümü basladiktan sonraki 4 ve 12 saat içerisinde, enfarkt olan miyokardiyum, hücre sismesiyle, organel parçalanmasiyla ve protein denatürasyonuyla karakterize bir islem olan koagülasyon nekrozuna maruz kalir. Yaklasik 18 saat sonra, nötrofiller (fagositik Ienfositler) enfarktüse girer. Bunlarin sayilari yaklasik 5 gün sonra bir doruga ulasir ve daha sonra inise geçer. 3-4 gün sonra, granülasyon dokusu enfarktüs alaninin kenarlarinda görünür. Bu, makrofajlardan, (yara dokusunu döseyen) fibroblastlardan ve yeni kilcal damarlardan olusur. Enfarkt olmus miyokardiyum özellikle 4ncü ve 7nci günler arasinda yumusaktir ve bu nedenle yirtilmaya maksimal olarak yatkindir. Granülasyon dokusu birkaç hafta içinde enfarktüsün merkezine dogru içe dogru göç ettikçe, nekrotik doku makrofajlar tarafindan yutulur ve sindirilir. Granülasyon dokusu daha sonra, bag (yara) dokusunda bir artisla ve kilcal damarlarin kaybiyla birlikte ilerleyici olarak olgunlasir. 2-3 ay sonra, enfarktüs, incelmis, siki ve soluk gri olan karincik duvarinin bir büzülmüs olmayan bölgesini geride birakarak iyilesmis olur. Mikroskobik morfolojik degisiklikler zaman içinde asagidaki sekilde evrimlesir: Dalgali miyokardiyal lifler iskeminin baslamasindan 1 - 3 saat sonra görünür. Tetrazolyum veya bazik fusin boyayla bir boyama kusuru, iskeminin baslamasindan 2 - 3 saat sonra görünür. Çapraz çiziklerin kaybiyla koagülan nekrozu, büzülme seritleri, ödem, hemoraj ve erken nötrofilik filtrat, iskeminin baslamasindan 4 - 12 saat sonra görünür. Devam eden koagülasyon nekrozu, çekirdeklerin piknozu ve marjinal büzülme seritleri, iskeminin baslamasindan 18 - 24 saat sonra görünürdür. Agir nötrofilik infiltratla birlikte çekirdeklerin ve çizgilerin total kaybi, iskeminin baslamasindan 24 - 72 saat sonra görünür. Makrofaj ve tek çekirdekli infiltrasyon ve fibrovasküler yanit, iskeminin baslamasindan 3 - 7 gün sonra görünür. Göze çarpan granülasyon dokusuyla bir fibrovasküler yanit, iskeminin baslamasindan 10 - 21 gün sonra görünür. Fibroz, bir iskemik olaydan 7 hafta sonra veya daha önce kolayca görünür. Komplikasyonlara asagidakiler dahil olabilir: aritmi ve ileti kusurlari, enfarktüsün veya yeniden-enfarktüsün uzamasi, konjestif kalp yetmezligi, kardiyojenik sok, perikardit, olasi embolizasyonla mural tromboz, olasi tamponadla miyokardiyal duvar yirtilmasi, olasi valvüler yetmezlikle papiller kas yirtilmasi ve karincik anevrizmasi olusumu. KISA AÇIKLAMA Burada, bir hastadaki miyokard enfarktüsün bir advers etkisinin indirgenmesinin, miyokard enfarktüsün akut asamasi esnasinda hastaya TGF-ß'nin bir antagonistinin verilmesini içeren bir yöntem açiklanmaktadir. Bazi uygulamalarda, miyokard enfarktüs bir akut miyokard enfarktüstür. TGF-ß antagonistinin verilisi, akut miyokardiyal iskeminin baslamasinin 120 saati içerisinde baslatilabilir. Çesitli uygulamalarda, TGF-ß antagonistinin verilisi, akut miyokardiyal iskeminin baslamasinin yaklasik 72 saati içerisinde, yaklasik 48 saat içerisinde, yaklasik 24 saat içerisinde veya yaklasik 12 saat içerisinde baslatilir. TGF-ß antagonistinin verilisi, miyokard enfarktüsünden etkilenen dokunun kayda deger makrofaj ve tek çekirdekli infiltrasyonu öncesinde baslatilabilir. Bazi uygulamalarda, TGF-ß antagonistinin verilisi, miyokard enfarktüsünden etkilenen dokunun nötrofilik infiltrasyonuyla karakterize bir periyot esnasinda baslatilir. Diger uygulamalarda, TGF-ß antagonistinin verilisi, miyokard enfarktüsünden etkilenen dokunun nekrozuyla karakterize bir periyot esnasinda baslatilir. Genel olarak, hasta bir insan veya bir insan-olmayan memeli olabilir. TGF-ß antagonisti, TGF-ßhin bir veya daha fazla izoformuna spesifik olarak baglanan bir antikor veya fragmandir. Bazi uygulamalarda, yöntem ayrica, TGF-ß'nin arzu edilen bir fonksiyonunu seçimli olarak eski haline getirebilen bir bilesigin hastaya verilmesini içerir. Örnegin, TGF-ß'nin arzu edilen bir fonksiyonunu seçimli olarak eski haline getirebilen bir bilesik bir anti- enflamatuar ilaç veya TNF-oi'nin bir antagonisti olabilir. Bazi uygulamalarda, yöntem bir ACE inhibitörünün hastaya verilmesini içerebilir. ACE inhibitörü, benazepril, kaptopril, fosinopril, moeksipril, perindopril, kuinapril, transdolapril, lisinopril, enalapril ve ramipril'den olusan gruptan seçilebilir. Diger uygulamalarda, yöntem ayrica bir anjiyotensin II reseptörü antagonistinin hastaya verilmesini içerebilir. Anjiyotensin lI reseptörü antagonist, eprosartan, telmisartan, losartan, irbesartan, olmesartan, kandesartan ve valsartanidan olusan gruptan seçilebilir. TGF-ß antagonisti, TGF-ßinin izoformlarinin bir veya daha fazla izoformuna spesifik olarak baglanan bir antikor veya antikor fragmani olabilir ve insan TGF-ß1, TGF-ß2 ve TGF-ß3iünün birini veya daha fazlasini nötrlestirebilir. Bazi uygulamalarda, antikor veya antikor fragmani PET 1073G12 VH domeni (SEQ ID NO: 2) ve PET 1073812 VL domeni (SEQ ID NO: 7) içerir. SEKILLERIN KISA AÇIKLAMASI SEKIL 1, 1D11-DB ve 1D11D-5 ve 13C4'ün verilisiyle fibrozda bir azalmayi göstermektedir. SEKIL 2, bir ekokardiyogram analizinde anteriyor duvar kalinlasmasini ve posteriyor duvar kalinlasmasini göstermektedir. SEKIL 3, bir ekokardiyogram analizinde bir bölgesel duvar hareketi puanini göstermektedir. SEKIL 4, 1D11 ve 13C4 verilisiyle fibrozda bir azalmayi göstermektedir. SEKIL 5, 1304-D0, 1D11-DO, 13C4-D1, 1D11-01, 13C4-D5 ve 1D11-DS tedavili gruplar için bir ekokardiyogram analizinde anteriyor duvar kalinlasmasini ve posteriyor duvar kalinlasmasini göstermektedir. SEKIL 6, 13C4-DO, 1D11-DO, 1304-D1, 1Dll-D1, 1304-D5 ve 1D11-DS tedavili gruplar için bir ekokardiyogram analizinde bir bölgesel duvar hareketi puanini göstermektedir. SEKIL 7, araçla-tedavili gruplara kiyasla LV yara hacmini göstermektedir. SEKIL 8, yaraya bitisik alandaki TUNEL pozitif hücrelerin sayisini göstermektedir. SEKIL 9, koroner arter tikanma/koroner arter repeifüzyonundan (CAO/CAR) 4 hafta sonra ölçülen LV ejeksiyon fraksiyonu (LVEF) göstermektedir. SEKIL 10, CAO/CARiden 2-4 hafta sonra ölçülen LVEF'yi göstermektedir. SEKIL 11, LV izovolümetrik relaksasyon zamanini göstermektedir. SEKIL 12, araca kiyasla bölgesel duvar kalinlasmasini göstermektedir. SEKIL 13, LV-ucu-diyastolik basinç-hacim iliskisinin egimlerini göstermektedir. SEKIL 14, iki farkli formülasyondan 1 ve 5 mg/kg'lik dozlarda 1D11 verilisiyle LV'deki fibrozda bir azalmayi göstermektedir. SEKIL 15, iki farkli formülasyondan 1 ve 5 mg/kg'lik dozlarda 1D11 verilisiyle risk altindaki alandaki fibrozda bir azalmayi göstermektedir. SEKIL 16, iki farkli formülasyondan 1 ve 5 mg/kg'lik dozlarda 1D11 verilisiyle risk altindaki alandaki miyokardiyumdaki bir artisi göstermektedir. SEKIL 17, araç, 1304 ve her iki formülasyon için 1 ve 5 mg/kg'da 1D11 için bir ekokardiyogram analizindeki bölgesel duvar hareketi puanini göstermektedir. SEKIL 18, antikorun IV verilisinin ardindan 1D11'in doz-bagimli serum seviyelerini göstermektedir. SEKIL 19, I/R sonrasi 1D11 verilisiyle serum osteopontinindeki azalmalari göstermektedir. SEKIL 20, IR'nin ardindan TGF-ßliin indüklenmesini ve I/R'nin ardindan TGF- ,B1'in doz-bagimli 1D11-aracili azalmasini göstermektedir. SEKIL 21, lR'nin ardindan TGF-ß2'nin indüklenmesini ve l/R'nin ardindan TGF- ß21'nin doz-bagimli 1D11-aracili azalmasini göstermektedir. SEKIL 22, IR'nin ardindan TGF-ßß'ün indüklenmesini ve I/R'nin ardindan TGF- b3'ün doz-bagimli 1D11-aracili azalmasini göstermektedir. SEKIL 23, IR'nin ardindan kolajen Biün indüklenmesini ve I/Rinin ardindan kolajen 3tün doz-bagimli 1D11-aracili azalmasini göstermektedir. SEKIL 24, IRinin ardindan endotelin-1"in indüklenmesini ve I/R'nin ardindan endotelIn-1'in doz-bagimli 1D11-aracili azalmasini göstermektedir. SEKIL 25, lR'nin ardindan plazminojen aktivatörü inhibitörü-1'in indüklenmesini ve I/R'nin ardindan plazminojen aktivatörü inhibitörü-'l'in doz-bagimli 1D11- aracili azalmasini göstermektedir. SEKIL 26, IR'nin ardindan Snail1'in indüklenmesini ve I/R'nin ardindan Snail1 'in doz-bagimli 1D11-aracili azalmasini göstermektedir. SEKIL 27, IR'nin ardindan Snail2'nin indüklenmesini ve I/R'nin ardindan Snail2'nin doz-bagimli 1D11-aracili azalmasini göstermektedir. SEKIL 28, lR'nin ardindan Ct-dÜZ kas aktininin indüklenmesini ve l/R'nin ardindan d-düz kas aktininin doz-bagimli 1D11-aracili azalmasini göstermektedir. SEKIL 29, IR'nin ardindan fibronektinin indüklenmesini ve l/R'nin ardindan fibronektinin doz-bagimli 1D11-araci" azalmasini göstermektedir. SEKIL 30, 5 mg/kg 1D11'in verilisinin Bax ekspresyonu üzerindeki etkisini göstermektedir. DETAYLI AÇIKLAMA Bir Ml'den veya kalp krizinden sonra, kalp kendini tamir etmeye baslar. Bu kardiyak tamir islemi, örtüsen evrelere ayrilabilir. Birinci evre enflamatuar evre olarak bilinmektedir. Enflamatuar evrenin ardindan, proliferatif evre gelmektedir. En nihayetinde, olgunlasma evresi kalp tamirinin son evresidir. (Bujak, M. and Frangogiannis, NG Cariovasc Res. 74:184-195 (2007)). Bir kalp krizinin hemen ardindan, enflamatuar evre, kardiyomiyosit ölümüyle, sitokinlerin ve kemokinlerin indüklenmesiyle ve enflamatuar hücrelerin ölmekte olan dokuyu temizlemesi için bir geri akisiyla karakterizedir. Proliferatif evre esnasinda, enflamatuar aracilarin yani sira bag doku Iiflerinin, fibroblastlarin ve endotelyal hücrelerin enfarkt alan içine olusmasina katkida bulunan hücrelerin bir geri akisinin baskilanmasi yer alir. Fibroblastlar, hücre disi anayapi salgilar. Endotelyal hücreler, gelismekte olan gevsek lifli bag dokusu veya granülasyon dokusu içerisindeki bir mikrovasküler agin olusmasina katkida bulunur. Infiltre enflamatuar hücreler daha sonra hücre ölümüne veya apoptoz olarak bilinen duruma maruz kalmaya baslar. Son olarak, olgunlasma evresi esnasinda, proliferatif evreden granülasyon dokusu organize olur ve bir yogun lifli bag dokusu yarasinin içine olgunlasir. Fibrotik yanitin miyokardiyumdaki bu yeniden modellenmesi uzayabilir. Genel olarak. enflamatuar evre enfarktüs zamanindan MI-sonrasi 1-7 güne kadar meydana gelir. Proliferatif evre, Ml- sonrasi yaklasik 5-14 günde meydana gelir. Son olarak, olgunlasma evresi MI-sonrasi yaklasik 10-14 günde baslar ve kardiyak yeniden modelleme meydana geldigi sürece devam eder. TGF-ß enfarkt miyokardiyumda indüklenir ve bu sitokinin kardiyak tamirindeki rolünü tanimlamak için girisimlerini tamamlamis olan MI-sonrasi tamirin tüm evrelerinde yer alir. Bu yüzden, TGF-ß'nin bir Ml"nin ardindan kardiyak tamirindeki kesin rolü iyi anlasilmamistir. TGF-ß, özgün olarak normal fibroblastlari, ankraj-bagimsiz büyüyebilen hücrelere dönüstürme yetisi için isimlendirilen bir çok-fonksiyonlu sitokindir. TGF-ß'nin halihazirda tanimlanmis olan en az bes formu bulunmaktadir: TGF-ß1, TGF-,ß2, TGF-,BS, TGF-ß4 ve TGF-ß5. TGF-ß'lerin bu familyasini, insanlar, fareler, yesil maymunlar, domuzlar, inekler, tavuklar ve kurbagalar dahil olmak üzere çesitli türlerden saflastirmak mümkündür. Ayrica, TGF-ß'lerin bu familyasini, bunun rekombinan hücre kültüründe üretilmesi için ve aktivitesinin belirlenmesi için kemik, trombositler veya plasenta dahil olmak üzere çesitli vücut kaynaklarindan saflastirmak mümkündür. Insanlarda, üç izoformun, TGF-ß1, TGF-ß2 ve TGF-ß3'ün var oldugu bilinmektedir. (Swiss Prot erisim numaralari P001137, P08112 ve P10600 (sirasiyla)). Biyolojik olarak aktif durumlarinda, bu üç izoform, bir zincir-arasi disülfit köprüsüyle birlestirilmis iki adet 112 amino asit monomeri içeren 25 kDa homodimerdir. TGF-ßt TGF-ß2'den, 27 amino asitle ve TGF-ß3'ten 22 amino asitle farklilik gösterir. Farkliliklar temel olarak konservatif amino asit degisiklikleridir. TGF-,ß'nin üç-boyutlu yapisi, X-isini kristalografiyle belirlenmistir ve reseptör baglayici bölgeler tanimlanmistir. Insan TGF- ß'leri ve fare TGF-ß'leri benzerdir. Insan TGF-ßtii bir fare TGF-ß1'inden bir amino asitlik farka sahiptir. Insan TGF-ß2'si fare TGF-ß2'sinden yalnizca üç amino asitlik bir farka sahiptir ve insan ve fare TGF-ß3"ü özdestir. "TGF-ß" veya "dönüstürücü büyüme faktörü-beta" terimi, insan TGF-ß izoformlarinin herhangi birinin tam-boy, natif amino asit dizisine sahip olarak tarif edilen moleküllerin familyasini ifade etmektedir. Bunlara Iatan formlar ("Iatan TGF-ß") ve öncüllerin ve olgun TGF-ß'nin iliskili veya Iliskisiz kompleksi dahildir. Bu tip TGF-,B'ye atif, TGF-ß1, TGF-ß2, TGF-ßS, TGF-ß4 ve TGF-ß5 ve bunlarin Iatan formlarinin yani sira, bilinen herhangi bir TGF-ß'nin dizisinden türetilen ve diziyle en az yaklasik %75, tercihen en az yaklasik %80, daha tercihen en az yaklasik %85, yine daha tercihen en az yaklasik %90 ve daha da tercihen en az yaklasik %95 homolog olacak sekilde polipeptitler dahil olmak üzere gelecekte tanimlanacak insan TGF-ß türleri dahil olmak üzere halihazirda tanimlanmis olan formlarin herhangi birine atif olarak anlasilacaktir. "TGF-ß'l," "TGF- [32" ve "TGF-ß3" ve ayrica "TGF-ß4" ve "TGF-ß5" spesifik terimleri, literatürde tanimlanan TGF-ß'leri ifade etmektedir (örnegin, Derynck et al., Nature, supra, Seyedin et al., J. Biol. Chem., 262, supra ve deMartin et al., supra). "TGF-ß" terimi, gen kodlayan insan TGF-ß'sini ifade etmektedir. TGF-ß familyasinin üyeleri, molekülün olgun kisminda dokuz sistein kalintisina sahip, olgun bölgedeki diger bilinen TGF-ß dizileriyle en az %65 homolojiye sahip ve ayni reseptör için rekabet edebilen proteinlerdir. Ek olarak, tamami, N-ucunun yakininda bir yüksek homoloji bölgesi paylasan ve öncülün daha sonra islenerek çikarilacak olan kisminda üç sistein kalintisinin korunmasini gösteren bir büyük öncül olarak kodlaniyor gibi görünmektedir. TGF-ß familyasi üyeleri ayrica, dört veya bes amino asitlik bir isleme alanina sahip gibi de görünmektedir. TGF-ß aktivitesinin seviyesinde bir artis, bunlarla sinirli kalmamak kaydiyla, asagidakiler dahil olmak üzere çok sayida patolojik durumda yer alir: (i) yara iyilesmesi esnasinda fibroz, skarlanma ve adezyon; (ii) kalbin, akcigerlerin, karacigerin ve böbreklerin fibrotik hastaliklari; (iii) ateroskleroz ve arteroskleroz; (iv) prostat kanseri, sindirim sisteminin nöroendokrin tümörleri, serviks kanseri, glioblastomalar ve gastrik kanser dahil olmak üzere belirli kanser tipleri; (v) anjiyopati, vaskülopati, nefropati; (vi) sistemik skleroz; (vii) hepatit C ve HIV gibi viral enfeksiyon ve (viii) romatoid artirit gibi immünolojik ve enflamatuar bozukluklar ve yetmezlikler. TGF-ß'nin kardiyak yaralanmadaki rolü hakkindaki ilk çalismalar, MI-sonrasi kardiyak tamirin birinci veya enflamatuar evresinde bir koruyucu rolün meydana geldigini göstermektedir. TGF-ß, iskemik yaralanmadan sonraki birkaç saat içerisinde miyokardiyal iskemik yaralanmanin modellerinde uygulanmistir. Lefer, izole siçan kalplerinde, TGF-ßinin iskemik kardiyak yaralanmasindan önce veya hemen sonra verilisinin koroner dolasimdaki süperoksit anyonlarini indirgedigini, endotelyal-bagimli koroner relaksasyonu muhafaza ettigini, eksojen tümör nekrozu faktörünün (TNF) aracilik ettigi yaralanmayi indirgedigini ve ciddi kardiyak yaralanmayi indirgedigini göstermistir. (Lefer, et al. Science, 249:61, 1990). Lefer ve meslektaslari, TGF-ßinin endotelyal fonksiyonu, özellikle endotelyum tarafindan endotelyum-türevi relaksasyon faktörü (EDRF ancak artik nitrik oksit veya NO olarak bilinmektedir) olusumunun idamesiyle korudugunu kanitlayarak devam etmistir. (Lefer, AM. Biochem Pharmacol. 42: 1323-1327, 1991). Izole kardiyomiyositler veya izole kalp preparasyonlariyla yapilan diger çalismalar, TGF-ß aracili kardiyo-korunmasinin mekanizmalarini açikliga kavusturmustur. Keller et al. (Journal of Cardiovascular Pharmacology, 30:197-204, 1997), köpek kardiyak I/R modellerinde, TGF-ß iskemiden/reperfüzyondan 30 dk önce verildiginde, tedavi edilmemis kontrollere kiyasla, reperfüzyondan hemen ardindan enfarktüs bölgesindeki protein sizma indeksinde (PLI) %50,Iik bir azalma oldugunu göstermistir. Ancak, reperfüzyon-sonrasi 48 saatte PLI*de hiç iyilesme gözlemlenmemistir. Ek olarak, TGF-ß, köpeklerde reperfüzyon-SOnrasi 1-saat veya 48-saat içinde endotelyal bagimli relaksasyonu iyilestirmemistir. Bu sonuçlar, TGF-ß'nin artan koroner vasküler geçirgenligi reperfüzyonda erken sekilde engelleyebildigini ancak sonraki koroner vasküler yaralanmayi engellemeyebildigini ortaya koymaktadir. (Keller, et al., J Cardiovasc Pharmcol. 30:197-204, 1997). Daha yakin dönemlerde, TGF-ß'nin MI tamirindeki rolü, TGF-ß sinyallemesinin kesintiye ugratilmasi için TGF-ß reseptörü antagonistleri kullanilarak arastirilmistir. Bir çalismada, Ikeuchi et al. (Cardiovascular Research, 64:526-35, 2004), TGF-ß sinyallemesini MI zamaninda, Ml'den 7 gün önce farelerde TGF-ß tip II reseptörünün (TßIIR) hücre disi domenini kodlayan bir plazmidin intramusküler enjeksiyonuyla bloke etmistir. Ml'den 24 saat sonra artan mortalite, artan enflamasyon, artan sol karincik (LV) dilatasyonu ve tedavi edilmemis farelere kiyasla enfarktüs alaninda hiç artis olmamasina ragmen kasilma fonksiyon bozuklugu gözlemlemislerdir. TGF-ß`nin Ml- sonrasi daha sonraki bir asamada bloke edilmesi için, fareler Ml'den sonra ya Onci günde veya 7nci günde intramusküler TßIIR enjeksiyonlari almistir. Ml'den dört hafta sonra, TßIIR tedavisi LV dilatasyonunu, kasilma fonksiyon bozuklugunu, kardiyomiyosit hipertrofiyi ve enfarkt olmamis miyokardiyumdaki interstisyel fibrozu engellemistir. TGF-ß erken evrede faydali olmustur ancak faydalar, LV yeniden modellemeye ve basarisizliga yol açacak sekilde sürdürülen ekspresyonla kaybolmustur. Bir baska çalismada, Okada et al (Circulation, 11:2430-37, 2005), farelere intramusküler olarak, MI-sonrasi 3ncü güne bir çözünür TGF-ß tipi II reseptörü (Ad.CAGsTßRlI) kodlayan bir adenovirüs enjekte etmistir. MI-sonrasi tedavi edilen farelerde hayatta kalim, önemli ölçüde artmistir. Buna, MI-sonrasi 4ncü haftada karincik dilatasyonunun anlamli azalmasi ve gelismis kardiyak fonksiyonu eslik etmistir. MI boyutu kontrolden farklilik göstermemis ancak MI kalinligi ve çeperi tedavi edilen hayvanlarda benzer olmustur. Enfarktüs alani miyofibroblastlari arasindaki apoptoz, tedavi edilen hayvanlarda daha az sik olmustur. Ad.CAG-sTßRll'nin Ml-sonrasi 4ncü haftada verilisi etkisiz olmustur. Okada et al., TGF-ß'nin önlenmesi için kritik bir pencerenin üç gün sonra ve dört haftadan önce meydana geldigini ele almistir. Çalismalarindaki enjeksiyon, tedavinin, kardiyomiyositlerin akut iskemik ölümünü etkilemeyeceginin düsünülmüs oldugu bir zamanda maksatli olarak yapilmistir. Okada et al., Ml'nin akut asamasi esnasinda TGF-ß'nin önlenmesinin zararli olarak görüldügüne inanmistir. Bu çalismalari müteakiben, MI tamirinde TGF-ßi, 2 ve 3`e karsi etkili bir antagonist antikoru kullanarak TGF-ß antagonizmi incelenmistir. Frantz et al (Basic Research iri Cardiology, 103:485-502, 2008), TGF-ß antagonisti antikorunu veya bir negatif-kontrol antikorunu farelere, Ml'nin koroner arter ligasyonuyla indüklenmesinden ya 7 gün önce veya 5 gün sonra baslayarak vermistir. Antikorlar çalismanin 8 haftalik süresi boyunca iki günde bir verilmistir. Mortalite anti-TGF-ß antikoru almis olan gruplarda anlamli sekilde daha yüksek olmustur. Ek olarak, her iki anti-TGF-ß antikoruyla tedavi edilmis grup da artan sol karincik dilatasyonu göstermistir. Bu yazarlar, koroner arter Iigasyonundan önce veya sonra anti-TGF-ß tedavisinin mortaliteyi arttirdigi ve sol karincik yeniden modellemesini kötülestirdigi sonucuna ulasmistir. Yazarlar, TGF-ß antagonizminin ve TGF-ß antagonistlerinin konsantrasyonunun süresindeki farklarin, çalismalariyla Ikeuchi et al (2004) ve Okada et al (2005) tarafindan bildirilenler arasindaki sonuçlardaki farklardan sorumlu olabilecegini öne sürmektedir. Burada, miyokard enfarktüsünden, özellikle akut miyokard enfarktüsünden muzdarip bir hastanin tedavi edilmesinin veya bir hastada miyokard enfarktüsünün bir advers sonucunun indirgenmesinin bir yöntemi açiklanmakta olup, yöntem TGF-ß'nin bir antagonistinin hastaya, miyokard enfarktüsünün akut asamasi esnasinda verilmesini içerir. TGF-ß antagonistinin verilisinin akut miyokardiyal iskeminin baslamasindan sonra 120 saatten az bir sürede avantajli olarak baslatilabilecegi bulgusu sasirticidir. Bazi durumlarda, burada tarif edilen yöntemler, TGF-ß antagonistinin, akut miyokardiyal iskeminin baslamasinin yaklasik 72 saati içerisinde, yaklasik 48 saati içerisinde, yaklasik 24 saat içerisinde veya yaklasik 12 saati içerisinde baslatilabilecegini ele almaktadir. Genellikle, burada açiklanan yöntemlerde, bir TGF-ß antagonisti Ml'nin akut evresi esnasinda verilir. TGF-,B antagonistinin verilisi, miyokard enfarktüsünden etkilenen dokunun kayda deger makrofaji ve tek çekirdekli infiltrasyonundan önce baslatilabilir. Bazi uygulamalarda, TGF-ß antagonistinin verilisi, miyokard enfarktüsünden etkilenen dokunun nötrofilik infiltrasyonuyla karakterize bir periyot esnasinda baslatilir. Diger uygulamalarda, TGF-ß antagonistinin verilisi, miyokard enfarktüsünden etkilenen dokunun nekrozuyla karakterize bir periyot esnasinda baslatilir. "Tedavi", terapötik tedaviyi ve profilaktik veya engelleyici önlemleri ifade etmektedir. Tedaviye ihtiyaç duyanlara, halihazirda tedavi edilebilir bir rahatsizligi olanlarin yani sira rahatsizligin engellenmesi gerekenler dahildir. Tedavi bir tam iyilesmeyi veya normal fonksiyonun geri kazanilmasini içerebilir veya içermeyebilir. Tedavi ayrica, arzu edilmeyen semptomlarin iyilestirilmesini ve/veya bir rahatsizligin advers sonuçlarinda bir azalmayi da içerebilir. Bir "memeli", insanlar, köpekler, atlar, kediler, inekler vb. gibi üzere evcil ve çiftlik ve hayvanat bahçesi, spor veya pet hayvanlari dahil olmak üzere bir memeli olarak siniflandirilmis herhangi bir hayvan olabilir. Tercihen memeli, örnegin, bir maymun, büyük maymun veya insan gibi bir primattir. "Etkili miktar" terimi, bir memelideki bir hastaligin veya rahatsizligin tedavi edilmesi için bir ilacin etkili bir miktarini ifade etmektedir. Her ne kadar MI-sonrasi erken evrede belirli TGF-ß fonksiyonu arzu edilebilse de, akut periyot esnasindaki ve sonrasindaki TGF antagonizmi, gelismis kardiyak yeniden modelleme ve fonksiyonuyla sonuçlanabilir. Ancak, TGF-ß'nin bir veya daha fazla seçili fonksiyonunun eski haline getirilmesinin arzu edildigi durumlarda, bir TGF-ß antagonistiyle birlikte, TGF-ß'nin arzu edilebilir bir fonksiyonunu seçimli olarak eski haline getirebilen bir baska bilesik es-verilebilir. Örnegin, TGF-ß'nin arzu edilebilir bir fonksiyonunu seçimli olarak eski haline getirebilen bir bilesik bir anti-enflamatuar ilaç veya TNF-o'nin bir antagonisti olabilir. Ayrica, bir baska tedavinin es-verilmesi de istenebilir, örnegin, yöntem hastaya bir ACE inhibitörünün verilmesini içerebilir. ACE inhibitörü, benazepril, kaptopril, fosinopril, moeksipril, perindopril, kuinapril, transdolapril, Iisinopril, enalapril ve ramipril'den olusan gruptan seçilebilir. Diger uygulamalarda, yöntem ayrica bir anjiyotensin lI reseptörü antagonistinin hastaya verilmesini içerebilir. Anjiyotensin II reseptörü antagonist, eprosartan, telmisartan, Iosartan, irbesartan, olmesartan, kandesartan ve valsartan'dan olusan gruptan seçilebilir. Nötrlestirici antikorlar TGF-ß antikorlari olarak kullanilabilir. Bir "antikor", dogal veya kismen veya tamamen sentetik olarak üretilen bir immünoglobülindir. Terim ayrica, bir antikorun bir antijen-baglayici domenini içeren herhangi bir polipeptidi veya proteini de kapsar. Bir antijen-baglayici domen içeren antikor fragmanlari, Fab, scFv, Fv, dAb, Fd ve diakorlar gibi moleküllerdir. "Antikor" terimi en genis anlamiyla kullanilmaktadir ve istenen biyolojik aktiviteyi sergiledikleri sürece spesifik olarak monoklonal antikorlari, poliklonal antikorlari, en az iki bozulmamis antikordan olusan çoklu-özgül antikorlari (örnegin, ikili-özgül antikorlari) ve antikor fragmanlarini kapsamaktadir. Monoklonal antikorlar, bir tekli antijenik alana yönlendirilerek oldukça özgüldür. Ayrica, farkli belirleyicilere (epitoplar) yönlendirilmis farkli antikorlar içeren poliklonal antikor preparatlarinin aksine, her bir monoklonal antikor antijen üzerindeki bir tekli belirleyiciye yönlendirilir. Özgüllüklerine ek olarak, monoklonal antikorlar, diger antikorlar tarafindan kontamine olmadan sentezlenebilmeleri açisindan avantajlidir. Niteleyici "monoklonal" antikorun karakterini, antikorlarin büyük ölçüde homojen bir popülasyondan elde edilmekte olarak ve antikorun herhangi bir belirli yöntemle üretilmesinin gerektigi olarak anlasilmayacak sekilde göstermektedir. Örnegin, monoklonal antikorlar, ilk olarak Kohler et al., Nature, 256:495 (1975) tarafindan tarif edilmis olan hibridom yöntemiyle yapilabilir veya rekombinan DNA yöntemleriyle yapilabilir (bakiniz, örnegin, U.S. Pat. No. 4.816.567). "Monoklonal antikorlar" ayrica, örnegin, Clackson et al., Nature, 352: 624-628 (1991 ) ve Marks et al., J. Mol. Biol., 222: 581-597 (1991)'de tarif edilen teknikler kullanilarak faj antikor kitapliklarindan izole edilebilir. "Antikor fragmanlari", bir bozulmamis antikorun, tercihen bunun antijen-baglayici veya degisken bölgesini içeren bir kismini içerir. Antikor fragmanlarinin örneklerine, Fab, Fab', F(ab')2 ve Fv fragmanlari; diakorlar; dogrusal antikorlar; tek-Zincirli antikor molekülleri ve antikor fragman(lar)indan olusturulan çoklu-özgül antikorlar dahildir. "Fc reseptörü" veya "FcR" terimleri, bir antikorun Fc bölgesine baglanan bir reseptörü tarif etmek için kullanilmaktadir. Tercih edilen FcR, bir natif-dizi insan FcR'sidir. Bir antikor veya antikor fragmani baglaminda "degisken" terimi, degisken domenlerin belirli kisimlarinin antikorlar arasinda dizi açisindan kapsamli sekilde farklilik gösterdigi ve her bir belirli antikorun belirli antijeni için baglanma ve özgüllükte kullanildigi gerçegini ifade etmektedir. Ancak, degiskenlik, antikorlarin degisken domenleri boyunca esit sekilde dagilmis degildir. Hafif-Zincirli ve agir-Zincirli degisken domenlerde hiperdegisken bölgeler olarak adlandirilan üç segmente yogunlasmistir. Degisken domenlerin daha yüksek sekilde korunmus kisimlari çerçeve bölgeleri (FR'Ier) olarak adlandirilir. Natif agir ve hafif zincirlerin degisken domenlerinin her biri, büyük ölçüde bir ß-tabaka yapilandirmasini benimseyen, ß-tabaka yapisini baglayan ve bazi durumlarda bunun bir parçasini olusturan üç hiperdegisken bölgeyle baglanan dört FR içerir. "Hiperdegisken bölge" terimi bir antikorun, bir antikorun baglanmasindan sorunlu amino asit kalintilarini ifade etmektedir. Hiperdegisken bölge genellikle bir "tamamlayicilik-belirleme bölgesinden" veya "CDR'den" amino asit kalintilari içerir. "Çerçeve Bölgesi" veya "FR" kalintilari, burada tanimlandigi üzere hiperdegisken bölge kalintilarinin disindaki degisken-domen kalintilaridir. "Fv", bir tam antijen-tanima ve antijen-baglama alani ihtiva eden minimum antijen fragmanidir. Bu bölge, siki, esdegerli-olmayan iliskide bir adet agir-zincir ve bir adet hafif-zincir degisken domeninin bir dimerinden olusur. Yani bu yapilandirmada. VH-VL dimerinin yüzeyinde bir antijen-baglama alani tanimlamak Için her bir degisken domenin üç hiperdegisken bölgesi etkilesir. Hepsi birlikte, alti hiperdegisken bölge, antikora antijen-baglama özgüllügü kazandirir. Ancak, bir tekli degisken domen (veya bir antijen için özgül olan yalnizca üç hiperdegisken bölge içeren bir Fvlnin yarisi) dahi, tüm baglanma alanindan daha düsük bir afinitede olsa da antijeni tanima ve baglama yetisine sahiptir. Fab fragmani ayrica, hafif zincirin sabit domenini ve agir zincirin birinci sabit domenini (CH1) ihtiva eder. Fab' fragmanlari Fab fragmanlarindan, antikor destek bölgesinden bir veya daha fazla sistein içeren agir-zincir CH1 domeninin karboksi ucunda birkaç kalintinin eklenmesi açisindan farklilik gösterir. Fab'-SH burada, sabit domenlerin sistein kalintisinin(kalintilarinin) en az bir adet serbest tiyol grubu tasidigi Fab' için isimdir. F(ab')2 antikor fragmanlari özgün olarak, aralarinda destek sisteinlerine sahip Fab' fragmanlarinin çiftleri olarak üretilmistir. Antikor fragmanlarini diger kimyasal eslestirilmeleri de bilinmektedir. Herhangi bir omurgali türünden antikorlarin "hafif zincirleri", sabit domenlerinin amino asit dizilerine dayali olarak, kappa (K) ve Iambda (A) olarak adlandirilan, iki bariz sekilde ayri tipten birine atanabilir. "Tek-Zincirli Fv" veya "scFv" antikor fragmanlari antikorun VH ve VL domenlerini içermekte olup, burada bir tek polipeptit zincirinde üç domen mevcuttur. Insan-olmayan (örnegin. kemirgen) antikorlarin "insanlastirilmis" formlari, insan- olmayan immünoglobülinden türetilen minimal dizi ihtiva eden kimerik antikorlardir. Ekseriyetle, insanlastirilmis antikorlar, alicinin bir hiperdegisken bölgesinden kalintilarin, fare, siçan, tavsan veya istenen özgüllüge, afiniteye ve kapasiteye sahip insan-olmayan primat gibi bir insan-olmayan türün (donör antikor) bir hiperdegisken bölgesinden kalintilarla degistirildigi insan immünoglobünleridir (alici antikor). Bazi durumlarda, insan immünoglobülininin çerçeve bölgesi (FR) kalintilari, karsilik gelen insan-olmayan kalintilarla degistirilir. Ayrica, insanlastirilmis antikorlar, alici antikorda veya donör antikorda bulunmayan kalintilar içerebilir. Bu modifikasyonlar, antikor performansi daha da rafine etmek için yapilir. Genel olarak, insanlastirilmis antikor, hiperdegisken döngülerin tamaminin veya büyük ölçüde tamaminin bir insan-olmayan immünoglobülininkine karsilik geldigi ve FR'Ierin tamaminin veya büyük ölçüde tamaminin bir insan immünoglobülin dizisininkiler oldugu en az bir ve tipik olarak iki adet degisken domeni büyük ölçüde tamamini içerecektir. Insanlastirilmis antikor opsiyonel olarak ayrica, tipik olarak bir insan immünoglobülinin bir immünoglobülin sabit bölgesinin (Fc) en azindan bir kismini içerecektir. (Jones et al., Nature, 321: 522- 525 (1986); Riechmann et al., Nature, 332: 323-329 (1988); and Presta, Curr. Op. Struct. Biol,. 2: 593-596 (1992).) Bir "TGF-ß antikoru", TGF-ß'nin izoformlarinin herhangi birine baglanan, tercihen ya TGF-ß1, TGF-ß2'ye veya TGF-ß3'e veya bunlarin herhangi bir kombinasyonuna, daha tercihen en azindan TGF-ß1'e veya en azindan TGF-ß2iye ve en tercihen TGF-ß1'e veya TGF-ß2 ile birlikte TGF-ß1'e baglanan bir antikoru ifade etmektedir. Opsiyonel olarak, antikor en azindan TGF-ßß'e baglanabilir. TGF-ß1, TGF-ß2 ve TGF-ß3 izoformlarini baglayan bir nötrlestirici fare monoklonal antikoru 1D11 olarak bilinmektedir ve ATCC (Erisim No. HB 9849) yoluyla R&D Systems~(KataIog No. MAB-1835) firmasindan temin edilebilir. Insan TGF-ß1'ine yönlendirilmis bir fare monoklonal antikoru da R&D Systems firmasindan temin edilebilir. Nötrlestirici fare monoklonal antikorlari ayrica, 48 ila 60 arasindaki amino asit konumlarini (TGF-ß1, TGF-,ß2 ve TGF-ß3 ile tepkin antikor) ve 86 ila 101 arasindaki amino asit konumlarini (TGF-ß1 için özgül antikor) içeren insan TGF-ß1 peptitleriyle bagisiklanmis farelerden de üretilmistir. (Hoefer and Anderer, Cancer Immunol. Immunother., 41: 302-308 (1995)). GC1008, tüm TGF-ß izoformlarinin nötrlestiren ve insanlarda terapötik kullanim için uygun bir insanlastirilmis IgG4 antikorudur. 1D11, çok çesitli in vitro tayinlerde fare TGF-ß1, TGF-ß2 ve TGF-ß3'sini ve insan TGF- ß1 ve TGF-ß2'sini nötrlestiren bir murin pan-özgül anti-TGF-ß antikorudur (U.S. Patent No. 5.571.714; MAB1835 için R&D System ürün formu). Fibrozun hayvan modellerinde, 1D11'in etkili oldugu kanitlanmistir. Ancak, 1D11 bir murin monoklonal antikorudur ve insanlarda terapötik kullanim için elverissiz olabilir. Böylelikle, bazi uygulamalarda bir insan antikoru veya insan dizisi ögeleri içeren bir modifiye antikor arzu edilebilir. Bazi uygulamalarda, Ml'nin tedavisi yöntemi, TGF-ßlye karsi antikorun, TGF-ß iliskili hastaliklarda TGF-ß'nin asiri üretimiyle iliskili akut fibrozun tedavi edilmesi için verilmesini içerebilir. Vücut yaralanmaya veya hastaliga, yok edilmis dokularin yeniden üretilmesiyle yanit verir. Yaralanma uzunsa veya kapsamliysa, yok edilmis doku, özellestirilmis fibrotik bag dokuyla degistirilebilir. Bu fibrotik dokunun birikmesi, hastadaki etkilenen dokunun veya organ fonksiyonunun bir bozulmasiyla sonuçlanabilir. Akut evre esnasinda anti-TGF-ß antikorunun etkili bir miktarinin verilisi, fibrozun müteakip gelismesini indirgeyebilir. Üstelik, anti-TGF-ß antikorunun etkili bir miktari ayrica, TGF-ß'nin biyolojik aktivitesinin nötrlestirilmesi ve bu sayede fibrotik gelismenin azaltilmasi için, tipik olarak fibrozla karakterize MI-sonrasi iyilesme periyodu esnasinda da verilebilir. Bazi uygulamalarda, TGF-ß antagonisti, asagidakilerden olusan gruptan seçilebilir: (i) TGF-ß'nin bir veya daha fazla izoformuna spesifik olarak baglanan bir antikor veya antikor fragmani; (ii) bir TGF-ß reseptörü veya bunun çözünür fragmani; (iii) bir veya daha fazla TGF-ß reseptörüne spesifik olarak baglanan bir antikor veya antikor fragmani ve (iv) bir antisens veya karisan RNA oligonükleotidi. Bir TGF-ß molekülünü spesifik olarak baglayan ve nötrlestiren anti-TGF-ß antikorlari özellikle TGF-ß antagonistleri olarak faydalidir. Bu tip antikorlarin örnekleri U.S. Patenti Basvurusu Yayini No 2006/0251658'de tarif edilmektedir. Anti-TGF-ß antikorlari TGF-ß için, özellikle TGF-ßi, TGF-ß2 ve TGF-ßß'e yönlendirilmis özgül antikorlar içeren insan TGF-ß'si için özgül antikorlar içerir. Antikorlar çesitli yollarla modifiye edilebildigi için, "antikor molekülü" terimi, gereken özgüllüge sahip bir antikorun bir antijen-baglanma alanina sahip herhangi bir antikoru veya maddeyi kapsiyor olarak yorumlanmalidir. Böylelikle, bu terim, bir antijen- baglanma domeni içeren, dogal veya tamamen veya kismen sentetik olan herhangi bir polipeptit dahil olmak üzere antikor fragmanlarini ve türevlerini kapsar. Bir antikorun veya esdegerinin bir baska polipeptide kaynastirilmis bir antijen-baglanma domenini içeren kimerik moleküller de bu nedenle kapsanmaktadir. Kimerik antikorlarin klonlanmasi ve ekspresyonu, EP-A-0120694 ve EP-A-O125023ite ve sonradan gelen kapsamli literatürde tarif edilmektedir. Bu, spesifik olarak sinirlanmadigi sürece, anti- TGF-ß antikoru teriminin burada tam antikorlari (örnegin, lgG, mesela IgGi veya IgG4), antikor fragmanlarini (örnegin, scFv, Fab, dAb) veya bir anti-TGF-ß antikorundan veya bunun bilesenlerinden türetilen bir anti-TGF-ß antijen-baglanma alani içeren molekülleri içermek için genis kapsamli olarak kullanilmasinin nedenidir. TGF-ß'nin antagonistleri, bir veya daha fazla amino asit kalintisina sahip ve içine insan- olmayan bir kaynaktan ekleyen insanlastirilmis monoklonal anti-TGF-ß antikorlarini içerir. Insanlastirma, Winter ve is arkadaslarinin (Jones et al, Nature, 321: 522-525 (1986); Riechmann et al., Nature, 332: 323-327 (1988); Verhoeyen et al., Science, 239: 1534-1536 (1988)) yöntemi izlenerek, hiperdegisken bölge dizilerinin, bir insan antikorunun karsilik gelen dizileriyle ikame edilmesiyle gerçeklestirilebilir. Dolayisiyla, bu tip "insanlastirilmis" antikorlar (örnegin, U.S. Pat. No 4.816.567'de tarif edildigi üzere), bir bozulmamis insan degisken domeninin büyük ölçüde daha azinin bir insan- olmayan türden karsilik gelen diziyle ikame edilmis oldugu kimerik antikorlar olabilir. Uygulamada, insanlastirilmis antikorlar tipik olarak, içindeki bazi hiperdegisken bölge kalintilarinin ve muhtemelen bazi FR kalintilarinin, kemirgen antikorlarindaki analog alanlardan kalintilarla ikame edildigi insan antikorlaridir. "En iyi-uyum" yöntemi olarak adlandirilan yönteme göre, bir kemirgen antikorunun degisken domeninin dizisi, bilinen insan degisken-domen dizilerinin tüm kitapligina karsi taranir. Kemirgeninkine en yakin insan dizisi, insanlastirilmis antikor için insan çerçeve bölgesi (FR) olarak kabul edilir (Sims et al., J. lmmunol., 151: 2296 (1993); Chothia et al, J. Mol. Biol., 196: 901 (1987)). Bir baska yöntem, hafif ve agir zincirlerinin belirli bir alt grubunun tüm insan antikorlarinin konsensüs dizisinden türetilen belirli bir çerçeve bölgesini kullanmaktadir. Ayni çerçeve birçok farkli insanlastirilmis antikor için kullanilabilir (Karter et al., Proc. Natl. Acad. Sci. USA, 89:4285 (1992); Presta et al., J. lmmunol., 151: 2823 (1993)). Tercihen, insanlastirilmis antikorlar antijen için yüksek afinite ve diger elverisli biyolojik özellikleri korur. Bu amaca ulasmak için, insanlastirilmis antikorlar, parental ve insanlastirilmis dizilerin üç-boyutlu modelleri kullanilarak parental dizilerin ve çesitli kavramsal insanlastirilmis ürünlerin analizini içeren bir islemle hazirlanabilir. Üç-boyutlu immünoglobülin modelleri yaygin olarak mevcuttur ve teknikte uzman kisiler için asinadir. Seçilen aday immünoglobülin dizilerinin muhtemel üç-boyutlu konformasyonel yapilarini örnekleyen ve görüntüleyen bilgisayar programlari mevcuttur. Bu görüntülerin denetlenmesi, kalintilarin, aday immünoglobülin dizinin islev görmesindeki olasi rolünün analizine, yani, aday immünoglobülinin kendi antijenine baglanma yetisini etkileyen kalintilarin analizine izin verir. Bu sekilde, FR kalintilari alici ve ithal dizilerden seçilebilir ve birlestirilebilir ve böylece, hedef antijen(ler) için artan afinite gibi istenen antikor karakteristikleri elde edilir. Genel olarak, hiperdegisken bölge kalintilari dogrudan ve en çok, antijen baglanmasinin etkilenmesinde yer alir. Anti-TGF-ß antikorlari tipik olarak antikor VH ve VL domenlerini içerir. VH ve VL domenlerinin içerisinde, duruma göre VH veya VL domenleri olusturmak için farkli çerçeve bölgelerinin, FR'lerin içerisinde yer alabilen tamamlayicilik belirleme bölgeleri, CDR'Ier bulunmaktadir. Bir antijen-baglama alani, bir antikor VH domeninden ve/veya bir VL domeninden veya bunun antijen-baglayici kisimlarindan olusabilir. Bir anti-TGF-ß antikoru bir HCDR kümesi, bir LCDR kümesi veya her ikisini ve/veya bir insan antikoru VH domeni, VL domeni veya her ikisini içerebilir. HCDR1, HCDR2 ve HCDR3'ün bir kümesi, asagidaki kümelerden seçilen dizilere sahip olabilir: HCDR1 SEQ ID NO: 3, HCDR2 SEQ lD NO: 4, HCDR3 SEQ lD NO: 5 (burada "HCDR'Ierin PET1073812 kümesi" olarak ifade edilmektedir); HCDR1 SEQ ID NO: 13, HCDR2 SEQ ID NO: 14, HCDR3 SEQ ID NO: 15 (burada "HCDR1erin PET1074B9 kümesi" olarak ifade edilmektedir); HCDR1 SEQ ID NO: 23, HCDR2 SEQ ID NO: 24, HCDR3 SEQ ID NO: 25 (burada "HCDR'Ierin PET1287A1O kümesi" olarak ifade edilmektedir). LCDR1, LCDR2 ve LCDR3'ün bir kümesi, asagidaki kümelerden seçilen dizilere sahip olabilir: LCDR1 SEQ ID NO: 8, LCDR2 SEQ ID NO: 9, LCDR3 SEQ ID NO: 10 (burada "LCDR'Ierin PET1OTSG12 kümesi" olarak ifade edilmektedir); LCDR1 SEQ ID NO: 18, LCDR2 SEQ ID NO: 19, LCDR3 SEQ ID NO: 20 (burada "LCDR'Ierin PET107489 kümesi" olarak ifade edilmektedir); LCDR1 SEQ ID NO: 28, LCDR2 SEQ ID NO: 29, LCDR3 SEQ ID NO: 30 (burada "LCDR"lerin PET1287A10 kümesi" olarak ifade edilmektedir). LCDR'Ierin PET107SG12 kümesiyle birlikte HCDR'Ierin PET107SG12 kümesi burada, CDR,Ierin PET1073G12 kümesi olarak ifade edilmektedir. LCDR'Ierin PET1074B9 kümesiyle birlikte HCDR"Ierin PET1074B9 kümesi burada, CDR'lerin PET1074B9 kümesi olarak ifade edilmektedir. LCDR'Ierin PET1287A10 kümesiyle birlikte HCDR'Ierin PET1287A10 kümesi burada, CDR'lerin PET1287A10 kümesi olarak ifade edilmektedir. Burada açiklandigi sekilde HCDR'Ierin bir kümesini içeren bir VH domeni ayri olarak, burada açiklandigi sekilde LCDR'Ierin bir kümesini içeren bir VL domeni içerebilir. Tercihen bu tip bir VH domeni bu tip bir VL domeni ile eslesir ve en tercihen VH ve VL domeni eslesmeleri, burada gösterilen klonlardakiyle aynidir. Bir anti-TGF-ß antikorunun bir VH domeni HCDR1, HCDR2 ve HCDR3 HCDR'Ierin bir kümesini ihtiva edebilmekte olup burada HCDR'Ierin kümesi, bir veya iki amino asit ikamesiyle PET1073G12, PET1074BQ veya PET1287A10 için olana karsilik gelir. Bir anti-TGF-ß antikoru LCDR1, LCDR2 ve LCDR3 LCDR'Ierin bir kümesini içeren bir VL domeni içerebilmekte olup burada CDR"Ierin kümesi, bir veya iki amino asit ikamesiyle PET1073G12, PET1074BQ veya PET1287A10 için olana karsilik gelir. Çok degiskenli veri analizi tekniklerinin yapi/özellik-aktivite iliskisine uygulanmasinda hesaplamali kimya izlenerek (Wold, et al. Multivariate data analysis in chemistry. Chemometrics--Mathematics and Statistics in Chemistry (Ed.: B. Kowalski), D. Reidel Publishing Company, Dordrecht, Holland, 1984 (ISBN 90-277-1846-6)) antikorlarin kantitatif aktivite-özellik iliskileri, istatistiksel gerileme, örüntü tanima ve siniflandirma gibi iyi-bilinen matematiksel teknikler kullanilarak türetilebilir (Norman et al. Applied Regression Analysis. Wiley-Interscience; 3rd edition (April 1998) ISBN: 0471170828; Abraham Kandel, Eric Backer. Computer-Assisted Reasoning in Cluster Analysis. Prentice Hall PTR; (May 11, 1995), ISBN: 0133418847; Wojtek Krzanowski. Principles of Multivariate Analysis: A User's Perspective (Oxford Statistical Science Series, No 22 (Paper)). Oxford University Press; (December 2000), ISBN: 0198507089; Ian H. Witten, Eibe Frank. Data Mining: Practical Machine Learning Tools and Techniques with Java lmplementations. Morgan Kaufmann; (Oct. 11, 1999), ISBN: 1558605525; David G. T. Denison (Editor), Christopher C. Holmes, Bani K. Mallick, Adrian F. M. Smith. Bayesian Methods for Nonlinear Classification and Regression (Wiley Series in Probability and Statistics). John Wiley & Sons; (July 2002), ISBN: 0471490369; Arup K. Ghose, Vellarkad N. Viswanadhan. Combinatorial Library Design and Evaluation Principles, Software, Tools ve Applications in Drug Discovery. ISBN: 0-8247-0487-8). Antikorlarin özellikleri antikor dizisinin deneysel ve teorik modellerinden, fonksiyonel ve üç-boyutlu yapilardan (örnegin, muhtemel temas kalintilarini veya hesaplanmis fizikokimyasal özelligin analizi) türetilebilir ve bu özellikle kendi basina ve kombinasyon halinde ele alinabilir. Bilinen atomik yapida antikorlarin analizi, antikor baglanma alanlarinin dizisiyle üç- boyutlu yapisi arasindaki iliskileri açikliga kavusturmustur (Chothia C. et al. Journal Molecular Biology (1992) 227, 799-817; Al-Lazikani, et al. Journal Molecular Biology (1997) 273(4), 927-948). Bu iliskiler, VH domenlerindeki üçüncü bölge (döngü) haricinde, baglanma alani döngülerinin az sayida ana-zincir konformasyonlarinin: kanonik yapilarin birine sahip oldugunu isaret etmektedir. Belirli bir döngüde olusan kanonik yapinin, boyutuyla ve döngü ve çerçeve bölgelerindeki kilit alanlarda belirli kalintilarin varligiyla belirlendigi gösterilmistir (Chothia et al. and AI-Lazikani et al., supra). Dizi-yapi iliskisi, bilinen diziye sahip bir antikordaki o kalintilarin, ancak bilinmeyen bir üç-boyutlu yapiya sahip olan, kendi CDR döngülerinin üç-boyutlu yapisinin muhafaza edilmesinde ve dolayisiyla baglanma özgüllügünün muhafaza edilmesinde önemli olanlarin öngörülmesi için kullanilabilir. Bu öngörüler, öngörülerin, öncü optimizasyon deneylerinden çiktilarla karsilastirilmasiyla teyit edilebilir. Yapisal bir yaklasimda, WAM (Whitelegg, N.R.u. and Rees, A. R (2000) Prot. Eng., 12, 815-824) gibi herhangi bir bedava veya piyasadan temin edilebilen paket kullanilarak antikor molekülün teorik bir modeli yaratilabilir (Chothia, et al. Science, 223,755-758 (1986)). Bu durumda, CDR ve FR'deki her bir konumdaki olasi ikamelerin degerlendirilmesi için, Insight II (Accelerys, Inc.) veya Deep View (Guex, N. and Peitsch, M. C. Electrophoresis (1997) 18, 2714- 2723) gibi bir protein görsellestirme ve analiz yazilim paketi kullanilabilir. Bu bilgi daha sonra, aktivite üzerinde minimal veya faydali bir etkiye sahip olmasi muhtemel ikameler yapmak için kullanilabilir. CDR'Ierin, antikor VH veya VL domenlerinin ve spesifik antikorlarin amino asit dizileri içerisinde ikameler yapmak için gereken teknikler genellikle teknikte mevcuttur. Aktivite üzerinde bir minimal veya faydali etkiye sahip oldugu öngörülebilen veya öngörülemeyen ikamelere sahip varyant diziler yapilabilir. Böylelikle, bir anti-TGF-ß antikoru CDR'lerin tanimli bir kümesini, özellikle PET1073812, PET1074BQ ve PET1287A10'un CDR'Ierinin kümesini ve CDR'lerin kümesi içerisinde bir veya iki ikameyle PET1073G12, PET1074BQ veya PET1287A10'un CDR'Ierinin kümelerini içerebilir. CDR'lerin ilgili kümesi antikor çerçeve bölgelerinin veya diger protein iskelelerinin, örnegin, fibronektin veya sitokrom B'nin içerisinde saglanir. Tercihen antikor çerçeve bölgeleri kullanilir. Bir anti-TGF-ß antikorunun agir zinciri, bir insan VH1 familyasi geninden faydalanabilir. Çesitli durumlarda agir zincir çerçeve amino asit dizisi, insan VH1 familyasi geninin germ hatti amino asit dizisine kiyasla 1-12, tercihen 3-12 ve daha tercihen 3-8 amino asit farki ihtiva eder. Bazi durumlarda agir zincir çerçeve dizisi germ hatti dizisidir. Özellikle tercih edilen durumlarda agir zincir için antikor çerçeve bölgesi, insan VH1 familyasindan insan DP-10 (VH 1-69) veya insan DP-88 (VH 1-e) olabilir. Bir insan DP- geninden faydalanan bazi yönler, 27, 78 ve 94 kalintilarinda bir germ hatti-olmayan amino aside sahiptir. Bazi durumlarda kalinti 27 tirosindir, kalinti 78 treonindir ve kalinti 94 serin veya Iösindir. Bazi durumlarda hafif zincir, germ hatti amino asit dizisine kiyasla 1-5, 1-4, daha tercihen 1-3 amino asit farkina sahip bir insan VK3 familyasi geninden faydalanir. Bazi durumlarda hafif zincir çerçeve dizisi germ hatti insan VK3 familyasi genidir. Özellikle tercih edilen yönlerde hafif zincir için çerçeve bölgesi insan DPK-22 (A27) olabilir. Bu tip bazi yönlerde kalinti 2 bir germ hatti-olmayan amino asittir. Bazi uygulamalarda kalinti 2 bir treonindir. Oldukça tercih edilen bir uygulamada, bir VH domeni SEQ ID NO: 2'nin amino asit dizisidir ve bu "PET107BG12 VH domeni" olarak isimlendirilmektedir. Bazi uygulamalarda, bir VL domeni SEQ ID NO: 7lnin amino asit dizisidir ve bu "PET1073G12 VL domeni" olarak isimlendirilmektedir. Örnek bir anti-TGF-ß antikoru PET1073G12 VH domeni, SEQ ID NO: 2 ve PET1073G12 VL domeni, SEQ ID NO: 7'den olusur. Bir baska örnek PET1074BQ VH domeni, SEO ID NO: 12 ve PET1074BQ VL domeni, SEQ ID NO: 17'den olusur. Bir baska örnek PET1287A1O VH domeni, SEQ ID NO: 22 ve PET1287A10 VL domeni, SEQ lD NO: 27'den olusur. Bunlar veya herhangi bir diger antikor TGF-ß-baglanma alani, buradaki diger bölümlerde ayrintili olarak müzakere edildigi üzere herhangi bir istenen antikor molekülü formati, örnegin, SCFV, Fab, IgG1, IgG4, dAb vb. içerisinde yer alabilir. Bir baska örnek, PET1073G12, PET1074BQ veya PET1287A10 VH domenini içeren, tercihen ayrica karsilik gelen PET107ßG12, PET1074BQ veya PET1287A1O VL domenini içeren bir IgG4 antikorudur. Diger IgG4 veya PET1073G12, PET1074BQ veya PET1287A10 VH domenini ve/veya PET1073G12, PET1074BQ veya PET1287A10 VL domenini içeren diger antikor molekülleri, bir antikor VH domeni içerisinde HCDR'Ierin PET1073G12. PET1074BQ veya PET1287A10 kümelerini ve/veya bir antikor VL domeni içerisinde LCDR'lerin PET1073G12, PET1074B9 veya PET1287A10 kümelerini içeren diger antikor molekülleri olarak diger örneklerdir. Bir anti-TGF-ß antikoru, insan TGF-ß'sinin üç izoformunun tümünü baglayan bir antikordur. Bu tip bir anti-TGF-ß antikoru PET1073G12, PET1074BQ veya PET1287A10 VH ve/veya VL domenini veya bu alanlarin antijen-baglayici domenlerini içerebilir. Bazi yönlerde, yukaridakilerin birinden bir VH domeni, bir antijen-baglama alani saglamak için yukaridakilerin birinden bir VL domeni ile eslestirilir. Örnegin, PET1073G12 VH domeni (SEQ ID NO: 2), PET1073G12 VL domeni (SEO ID NO: 7) ile eslestirilebilir, böylece PET1073G12 VH ve VL domenlerini içeren bir antijen- baglanma alani olusturulur. Bir baska yönde PET1074BQ VH domeni (SEQ ID NO: 12), PET1074BQ VL domeni (SEQ ID NO: 17) ile eslestirilir, böylece PET1074BQ VH ve VL domenlerini içeren bir antijen-baglanma alani olusturulur. Bir baska yönde PET1287A10 VH domeni (SEQ ID NO:22), PET1287A10 VL domeni (SEQ ID NO: 27) ile eslestirilir, böylece PET1287A10 VH ve VL domenlerini içeren bir antijen-baglanma alani olusturulur. Diger yönlerde bir PET1073G12, PET107489 veya PET1287A10 VH domeni, karsilik gelen PET107SG12, PET107489 veya PET1287A10 VL disinda bir VL domeni ile eslestirilir. Benzer sekilde, burada açiklanan HCDRilerin herhangi bir kümesi, bir spesifik antikorda tek basina veya bir VL domeni ile kombinasyon halinde kullanilan bir VH domeninde saglanabilir. Bir VH domeni burada açiklandigi sekilde HCDR'Ierin bir kümesiyle saglanabilir ve bu tip bir VH domeni bir VL domeni ile eslestirilirse, bu durumda VL domeni, burada açiklanan LCDR'lerin bir kümesiyle saglanabilir. HCDR'Ierin bir kümesinin ve LCDR'Ierin bir kümesinin bir eslesmesi, burada PET1073G12, PET107489 ve PET1287A10 antikorlari için açiklandigi sekilde olabilir. VH ve/veya VL domenlerinin çerçeve bölgeleri germ hatti çerçeve bölgeleri olabilir. Agir zincir domeninin çerçeve bölgeleri VH-1 familyasindan seçilebilir ve tercih edilen bir VH. 1 çerçevesi DP-10 veya DP-88 çerçevesidir. Hafif zincirin çerçeve bölgeleri VK3 familyasindan seçilebilir ve tercih edilen bu tip bir çerçeve DPK-22'dir. Bir veya daha fazla CDR, dizisi burada açiklanan ve uygun bir çerçevenin içine katilan bir VH veya VL domeninden alinabilir. Bu durum burada ayrintili olarak müzakere edilmektedir. Bu durum, burada tarif edilen yöntemler kullanilarak elde edildigi üzere antikorlarin diger CDR'Ieri ve CDR'Ierin kümeleri için de geçerlidir. Bir antikor VH domeni, bir antikor VL domeni, HCDR'Ierin bir kümesi, LCDR'Ierin bir kümesi, CDR'lerin bir kümesi, bir veya daha fazla HCDR, örnegin, bir HCDR3 ve/veya bir veya daha fazla LCR, örnegin, bir LCDR3, bir TGF-ß antagonistinde kullanilabilir. Amino asit dizilerinin burada ortaya konuldugu ve TGF-ß için spesifik antikorlarda kullanilabilenler dahil olmak üzere VH ve VL domenlerinin ve CDR'lerin varyantlari, dizi degistirme veya mutasyon ve tarama yöntemleri araciligiyla elde edilebilir. Dizileri burada spesifik olarak açiklanan VH ve VL domenlerinin herhangi birinin degisken domen amino asit dizisi varyantlari, burada açiklanan yöntemlerde kullanilabilir. Belirli varyantlar bir veya daha fazla amino asit degisimi (bir amino asit kalintisinin eklenmesi, silinmesi, ikamesi ve/veya sokulmasi) içerebilir, yaklasik 20 degisimden az, yaklasik 15 degisimden az, yaklasik 10 degisimden az veya yaklasik 5, 4, 3, 2 veya 1 degisimden az olabilir. Degisimler bir veya daha fazla çerçeve bölgesinde ve/veya bir veya daha fazla CDR'de yapilabilir. Antijene baglanmak için her iki antijene baglanan ve spesifik bir antikor antijen- baglanma bölgesi, burada açiklanan VH ve/veya VL domeni, burada açiklanan CDR'Ierin veya HCDR3`Ierin kümesini veya bunlarin herhangi birinin bir varyantini içeren herhangi bir spesifik antikorla rekabet eden veya çapraz-rekabet eden bir insan, insanlastirilmis, kimerik veya sentetik spesifik antikor, burada açiklanan yöntemlerde kullanilabilir. Antikorlar arasindaki rekabet, ayni epitopa veya bir örtüsen epitopa baglanan spesifik antikorlarin tanimlanmasinin temin edilmesi için, örnegin, ELISA kullanilarak ve/veya diger etiketlenmemis antikorun(antikorlarin) varliginda saptanabilen bir antikora spesifik bir raportör molekülü etiketlenmesiyle kolayca in vitro tayin edilebilir. Antikorlar arasindaki çapraz-rekabet, ters tayin çalistirilarak, örnegin, her iki yönde baglanmayi bloke eden çiftlerin tanimlanmasi için etiketlenmis ve etiketlenmemis antikorlarin ters çevrilmesiyle kolayca tayin edilebilir. Bir PET1073G12, PET1074BQ veya PET1287A10 antikoru molekülüyle, özellikle PET1073G12, PET1074BQ veya PET1287A10 scFv'si ve/veya IgG4'ü ile rekabet eden veya çapraz-rekabet eden bir antikorun bir antijen-baglanma alanini içeren bir antikor, TGF-ß'nin antagonize edilmesi için kullanilabilir. Çesitli uygulamalarda, antikor bir insan, insanlastirilmis, kimerik veya sentetik antikordur. Diger yönlerde, TGF-ß'ye baglanmak için burada tarif edilen bir antijen-baglanma alaniyla rekabet eden veya çapraz-rekabet eden bir insan, insanlastirilmis, kimerik veya sentetik antikorun bir antijen-baglanma alanini içeren bir antikor kullanilabilmekte olup, burada insan, insanlastirilmis, kimerik veya sentetik antikorun antijen-baglanma alani, bir VH domeninden ve bir VL domeninden olusur ve burada VH ve VL domenleri, burada açiklandigi sekilde CDR'lerin bir kümesini içerir. Burada açiklanan bilgi göz önünde tutuldugunda, bir TGF-ß antagonisti olarak kullanim için, TGF-ß'ye karsi ve bir PET1073G12, PET1074BQ veya PET1287A10 antikor molekülüyle, CDR"Ierin bir PET1073G12, PET107489 veya PET1287A10 kümesine sahip bir antikor molekülüyle, HCDR'Ierin bir PET1073G12, PET1074BQ veya PET1287A10 kümesine sahip bir antikor molekülüyle veya LCDR'Ierin bir PET1073G12, PET1074BQ veya PET1287A10 kümesine sahip bir antikor molekülüyle rekabet veya çapraz-rekabet edebilen insan, insanlastirilmis, kimerik veya sentetik antikorlarin yapilmasi için çesitli teknikler teknikte mevcuttur. TGF-ßi, TGF-ß2 ve TGF-ß3,ü baglayabilen bir veya daha fazla spesifik antikor, antikorlarin bir kitapliginin ve TGF-ß'lerin temas ettirilmesini ve kitapligin, söz konusu TGF-ßllerin tamamini baglayabilen bir veya daha fazla spesifik antikorunun seçilmesini içeren bir yöntemle elde edilebilir. Kitaplik bakteriyofaj partiküllerinin yüzeyinde görüntülenebilmekte olup, her bir partikül, yüzeyinde görüntülenen antikor VH degisken domenini kodlayan nükleik asit ve opsiyonel olarak varsa bir görüntülenen VL domeni ihtiva eder. Antijene baglanabilen ve bakteriyofaj partiküllerinde görüntülenen spesifik antikorlarin seçilmesinin ardindan, bir söz konusu seçilen spesifik antikoru görüntüleyen bir bakteriyofajdan partikülünden nükleik asit alinabilir. Bu tip nükleik asit, bir söz konusu seçilen spesifik antikoru görüntüleyen bir bakteriyofajdan partikülünden alinan nükleik asidin dizisine sahip bir nükleik asidin ekspresyonuyla, bir spesifik antikorun veya bir antikor VH degisken domeninin (ve opsiyonel olarak bir antikor VL degisken domeninin) müteakip üretilmesinde kullanilabilir. Bir söz konusu seçilen spesifik antikorun bir antikor VH domeninin amino asit dizisine sahip bir antikor VH domeni, bu tip bir VH domenini içeren spesifik bir antikor olabilecek sekilde izole biçimde saglanabilir. TGF-ß'nin üç izoformunun tümünü baglama yetisi, ayrica TGF-ß'nin üç insan izoformunun tümüne baglanmak için (örnegin, scFv formatindaki ve/veya IgG formatindaki, örnegin, lgG4) PET107BG12, PET107489 veya PET1287A1O ile rekabet etme veya çapraz-rekabet etme yetisi de test edilebilir. Bir TGF-ß antagonisti olarak kullanim için bir antikor, TGF-ß1, TGF-ß2 ve/veya TGF- ß3'ü, bir PET1073G12, PET1074BQ veya PET1287A1O antikor molekülünün, örnegin, scFv veya tercihen IgG4'ün afinitesiyle veya yukaridaki moleküllerin birinden daha büyük bir afiniteyle baglayabilir. Faydali bir antikor TGF-ß1, TGF-ß2 ve/veya TGF-ß3*ü, bir PET1073G12, PET107489 veya PET1287A10 antikor molekülünün, örnegin, scFv'nin veya tercihen PET1073G12, PET1074BQ veya PET1287A10 IgG4'ünün gücüyle veya yukaridaki moleküllerin birinden daha büyük bir güçle nötrlestirebilir. Bir TGF-ß antagonisti olarak kullanim için bir antikor, dogal-olusumlu TGF-ß'yi, bir PET1073G12, PET1074BQ veya PET1287A10 antikor molekülünün, örnegin, scFv'nin veya tercihen IgG4'ün gücüyle veya yukaridaki moleküllerin birinden daha büyük bir güçle nötrlestirebilir. Farkli spesifik antikorlarin baglanma afinitesi ve nötrlestirme gücü uygun kosullar altinda karsilastirilabilir. Bir TGF-ß antagonisti olarak kullanim için bir antikor, dogal-olusumlu TGF-ß'yi, PET1073G12, PET1074BQ veya PET1287A10 VH domeni ve karsilik gelen PET1073G12, PET107489 veya PET1287A10 VL domeni tarafindan olusturulan bir TGF-ß antijen-baglama alaninin gücüne esit veya bundan daha büyük bir güçle nötrlestirebilen insan, insanlastirilmis, kimerik veya sentetik antikorlari içerir. Antikor dizilerine ek olarak, bir TGF-ß antagonisti olarak kullanim için bir antikor, örnegin, bir katli alan gibi bir peptidi veya polipeptidi olusturan veya moleküle antijeni baglama yetisine ek olarak bir baska fonksiyonel karakteristik kazandiran diger amino asitleri içerebilir. Spesifik antikorlar bir saptanabilir etiket tasiyabilir veya bir toksine veya bir hedefleyici kisma veya bir enzime (örnegin, bir peptidil bagi veya baglayicisi vasitasiyla) konjuge edilebilir. Bir antijen-baglanma antikoru bir antijen-baglanma alani içerir. Bir antijen-baglanma alani ayrica, CDR'Ierin, fibronektin veya sitokrom B vb. gibi antikor-olmayan protein iskeleleri üzerinde düzenlenmesi araciligiyla da saglanabilir. Koide et al., (1998) Journal of Molecular Biology, 28421141-1151; Nygren et al. (1997) Current Opinion iri Structural Biology, Vol. 7:463-469). Proteinlerde yeni baglanma alanlarinin islenmesi için iskeleler ayrintili olarak Nygren et al., supra tarafindan incelenmistir. Antikor taklitçileri için protein iskeleleri, en az bir randomize döngüye sahip bir fibronektin tip III domeni içeren proteinleri (antikor taklitçilerini) tarif eden WO OO/34784'te açiklanmaktadir. Içine bir veya daha fazla CDR'nin, örnegin, HCDR'Ierin bir kümesinin asilanacagi uygun bir iskele, immünoglobülin geni üst familyasinin herhangi bir domen üyesi tarafindan saglanabilir. Iskele bir insan veya insan-olmayan protein olabilir. Bir antikor-olmayan protein iskelesinin bir avantaji, en azindan bazi antikor moleküllerinden daha küçük ve/veya üretilmesi daha kolay olan bir korunmus çerçeve bölgesinde bir antijen-baglanma alani saglamasidir. Bir antikorun küçük boyutu, hücrelere girme, dokularin içine derine nüfuz etme veya diger yapilarin içerisindeki hedeflere ulasma veya hedef antijenin protein bosluklarinin içerisine baglanma yetisi gibi faydali fizyolojik özellikler sunabilir. Bir stabil omurgaya ve Içinde döngünün veya döngülerin amino asit dizisinin, hedef antijeni baglama için özgüllüge sahip bir antijen-baglanma alani yaratmak için spesifik olarak veya rastgele olarak mutasyona ugratildigi bir veya daha fazla degisken döngüye sahip proteinler tipiktir. Bu tip proteinler, S. aureus'tan protein A'nin lgG- baglayici domenlerini, transferin, tetranektin, fibronektin (örnegin, 10ncu fibronektin tip III domeni) ve Iipokalinler içerir. Diger yaklasimlara, siklotidlere - intra-moleküler disülfit baglara sahip küçük proteinlere dayali olan sentetik "Mikrokorlar" (Selecore GmbH) dahildir. Antikor dizilerine ve/veya bir antijen-baglanma alanina ek olarak, bir antikor, örnegin, bir katli domen gibi bir peptidi veya polipeptidi olusturan veya moleküle antijeni baglama yetisine ek olarak bir baska fonksiyonel karakteristik kazandiran diger amino asitleri içerebilir. Antikorlar bir saptanabilir etiket tasiyabilir veya bir toksine veya bir hedefleyici kisma veya bir enzime (örnegin, bir peptidil bagi veya baglayicisi vasitasiyla) konjuge edilebilir. Örnegin, bir antikor (örnegin, bir enzim domenindeki) bir katalitik alanin yani sira bir antijen-baglanma alani içerebilmekte olup, burada antijen- baglanma alani antijene baglanir ve böylelikle katalitik alani antijene hedefler. Katalitik alan antijenin biyolojik fonksiyonunu, örnegin, klivajla önleyebilir. Her ne kadar, kaydedildigi üzere, CDR'ler fibronektin veya sitokrom B gibi iskeleler tarafindan tasinabilse de (Haan & Maggos, 2004 BioCentury, 12(5): A1-A6; Koide et al., supra; Nygren et al., supra), bir CDR'nin veya CDR'Ierin bir kümesinin tasinmasi için yapi genel olarak, içinde CDR'nin veya CDR'Ierin kümesinin, yeniden düzenlenmis immünoglobülin genleri tarafindan kodlanan dogal-olusumlu VH ve VL antikor degisken domenlerinin CDR'sine veya CDR'lerinin kümesine karsilik gelen bir konumda yer aldigi bir antikor agir veya hafif zincir dizisi veya bunun önemli bir kismi seklinde olacaktir. Immünoglobülin degisken domenlerinin yapilari ve konumlari, artik Internette mevcut olan Kabat, et al., 1987'ye ve bunun güncellemelerine istinaden belirlenebilir (URL: immun0.bme.nwu.edu veya herhangi bir arama motorunda "Kabat" aranarak). Monoklonal ve diger antikorlari almak ve diger antikorlari veya özgün antikorun özgüllügünü muhafaza eden kimerik molekülleri üretmek için rekombinan DNA teknolojisinin tekniklerini kullanmak mümkündür. Bu tip teknikler, bir immünoglobülin degisken bölgesini kodlayan DNA'nin bir sabit bölgeyle birlestirilmesini veya bir antikorun tamamlayicilik belirleme bölgelerinin (CDR'Ier), farkli bir immünoglobülinin sabit bölgesi arti çerçeve bölgelerinin içine eklenmesini içerebilir. Bakiniz, örnegin, EP- A-184187, GB 2188638A veya EP-A-239400 ve sonradan gelen kapsamli literatür. Bir antikor üreten bir hibridom veya diger hücre, üretilen antikorlarin baglanma özgüllügünü degistirebilen veya degistirmeyebilen genetik mutasyona veya diger degisikliklere tabi tutulabilir. Antikor mühendisligi tekniginde mevcut diger teknikleri, insan ve insanlastirilmis antikorlarin izole edilmesini mümkün kilmistir. Örnegin, insan hibridomlari, Kontermann et al. (Kontermann R and Dubel Stefan; Antibody Engineering, Springer-Verlag New York, LLC; 2001, ISBN: 3540413545) tarafindan tarif edildigi sekilde yapilabilir. Antikorlarin üretilmesi için bir baska iyi bilinen teknik olan faj görüntüleme, Kontermann et al., supra ve (asagida ayrintili olarak tarif edilen) WO 92/01047 gibi birçok yayinda ayrintili olarak tarif edilmistir. Fare bagisiklik sisteminin diger bilesenlerini bozulmamis halde birakirken fare antikor genlerinin devre disi birakildigi ve fonksiyonel olarak insan antikor genleriyle fonksiyonel olarak degistirildigi transjenik fareler, insan antikorlarinin insan antijenlerine izole edilmesi için kullanilabilir (Mendez et al., 1997). Ya monoklonal veya poliklonal insan antikorlari da, keçiler, inekler, koyun, tavsanlar vb. gibi diger transjenik hayvanlarda yapilabilir. Örnegin, Knappik et al., supra veya Krebs et al., Journal of lmmunological Methods 254267-84 (2001) tarafindan tarif edildigi üzere, uygun ekspresyon vektörleri içerisinde sentezlenen ve birlestirilen oligonükleotidler araciligiyla olusturulan genlerden ekspresyonla yaratilan sentetik antikor molekülleri, TGF-ß antagonistleri olarak kullanilabilir. Bir tam antikorun fragmanlari, baglayici antijenlerin fonksiyonunu gerçeklestirebilir. Baglayici fragmanlarin örnekleri sunlardir; (i) VL, CL, VH ve CH1 alanlarindan olusan Fab fragmani; (ii) VH ve CH1 domenlerinden olusan Fd fragmani; (iii) bir tek antikorun VL ve VH domenlerinden olusan Fv fragmani; (iv) bir VH domeninden olusan dAb fragmani (Ward, E. 8. et al., Nature 341, 544-546 (1989), McCafferty et al. (1990) Nature, 348, 552-554); (v) izole CDR bölgeleri; (vi) iki bagli Fab fragmani içeren bir iki- degerli fragman olan F(ab')2 fragmanlari; (vii) bir VH domeninin ve bir VL domeninin, iki domenin bir antijen-baglanma alani olusturmak için iliskilendirilmesine olanak saglayan bir peptit baglayici tarafindan baglandigi tek zincirli Fv molekülleri (scFv) (Bird et al., Science, 242, 423-426, 1988; Huston et al., Proc. Natl. Acad. Sci USA 85, 5879-5883; 1998; (viii) ikili özgül tek Zincirli Fv dimerleri (PCT/U892/09665) ve (ix) gen füzyonuyla insa edilen çok-degerli veya çoklu-özgül fragmanlar olan "diakorlar" (WO/13804); F. Holliger et al., Proc. Natl. Acad. Sci. USA 90 6444-6448, 1993). Fv, scFv veya diakor molekülleri, VH ve VL domenlerini baglayan disülfit köprülerinin katilmasiyla stabilize edilebilir (Y. Reiter et al., Nature Biotech, 14, 1239-1245, 1996). Bir CH3 domenine birlestirilen bir scFv içeren minikorlar da yapilabilir (8. Hu et al., Cancer Res., 56, 3055- 3061, 1996). Bir dAb (domen antikoru), bir antikorun bir küçük monomerik antijen-baglanma fragmani, yani bir antikor agir veya hafif zincirinin degisken bölgesidir (Holt et al., 2003). VH dAb'Ieri devegillerde (örnegin, deve, lama) dogal olarak olusur ve bir devegilin bir hedef antijenle bagisiklanmasiyla, antijene-özgü B hücrelerinin izole edilmesiyle ve münferit B hücrelerinden dAb genlerinin dogrudan klonlanmasiyla üretilebilir. dAb'Ier ayrica hücre kültüründe de üretilebilir. Küçük boyutlari, iyi çözünürlükleri ve sicaklik stabiliteleri bunlari, seçim ve afinite olgunlasmasi için fizyolojik olarak özellikle faydali ve uygun hale getirir. Bir antikor, büyük ölçüde burada ortaya konuldugu üzere bir VH veya VL domeni veya büyük ölçüde burada ortaya konuldugu üzere CDR'lerin bir kümesini içeren bir VH veya VL domeni içeren bir dAb olabilir. Ikili-özgül antikorlarin kullanilacagi durumlarda, bunlar, çesitli sekillerde üretilebilen (Holliger, P. and Winter G. Current Opinion Biotechnol. 4, 446-449 (1993)), örnegin, kimyasal olarak veya melez hibridomlardan hazirlanabilen konvansiyonel ikili-özgül antikorlar olabilir veya yukarida belirtilen ikili-özgül antikor fragmanlarinin herhangi biri olabilir. Ikili-özgül antikorlarin örneklerine, farkli özgüllükte iki antikorun baglayici domenlerinin kullanilabildigi ve kisa esnek peptitler vasitasiyla dogrudan baglanabildigi BiTETM teknolojisindekiler dahildir. Bu, iki antikoru bir kisa tekli polipeptit zincir üzerinde birlestirir. Diakorlar ve scFv bir Fc bölgesi olmadan, yalnizca degisken domenler kullanilarak, potansiyel olarak anti-idiotipik tepkimenin etkilerini indirgeyerek insa edilebilir. Ikili-özgül tam antikorlarin aksine, ikili-özgül diakorlar da özellikle faydali olabilir çünkü kolayca insa edilebilirler ve E. coli"de eksprese edilebilirler. Uygun baglama özgüllüklerindeki diakorlar (ve antikor fragmanlari gibi birçok diger polipeptitler), kitapliklardan faj görüntüleme (W094/13804) kullanilarak kolayca seçilebilir. Diakorun bir kolu, örnegin, TGF-ß'ye karsi yönlendirilmis bir özgüllükle sabit tutulacaksa, bu durumda diger kolun degistigi bir kitaplik yapilabilir ve uygun özgüllükte bir antikor seçilebilir. Ikili-özgül tam antikorlar, knobs-into-holes mühendisligiyle yapilabilir (C. E. B. Ridgeway et al., Protein Eng., 9, 616-621, 1996). Antikorlar, ya dogal olarak veya çesitli ökaryotik hücrelerin (örnegin, CHO veya NSO (ECACC 85110503) hücrelerinin sistemleriyle glikosile edilmis olabilir veya (örnegin, bir prokaryotik hücrede ekspresyonla üretilmisse) glikosile edilmemis olabilir. Glikosilasyon ayrica, örnegin, fukosilasyonun önlenmesiyle, kasten degistirilebilir, olusan antikorun ADCC aktivitesi artar. Dolayisiyla, antikorlar, fukosilasyonun minimize edilmesi veya ortadan kaldirilmasi amaciyla eksprese edilebilir. Bazi yönlerde, CDR veya VH veya VL domeni, dizisi burada ortaya konan belirlenmis bölgelere ya özdes veya oldukça benzer olacaktir. 1 ila 5 arasinda, tercihen 1 ila 4 veya 1 veya 2 veya 3 veya 4 amino asit ikamelerinin CDR ve/veya VH veya VL domeninde yapilabilecegi düsünülmüstür. VH veya VL domenleri ve CDR"Ier ve dizileri burada verilenlere oldukça benzer CDR'Ierin kümeleri, dizileri burada büyük ölçüde ortaya konanlar olarak yönlertarafindan kapsanmaktadir. Bir CDR'nin veya CDR'Ierin bir kümesinin yapisi genel olarak, içinde CDR'nin veya CDR*Ierin kümesinin, yeniden düzenlenmis Immünoglobülin genleri tarafindan kodlanan dogal-olusumlu VH ve VL antikor degisken domenlerinin CDR'sine veya CDR'lerinin kümesine karsilik gelen bir konumda yer aldigi bir antikor agir veya hafif zincir dizisi veya bunun önemli bir kismi seklinde olacaktir. Immünoglobülin degisken domenlerinin yapilari ve konumlari, artik Internette mevcut olan Kabat, E. A. et al., Sequences of Proteins of lmmunological Interest. 4th Edition. US Department of Health and Human Services. 1987'ye ve bunun güncellemelerine istinaden belirlenebilir (URL: immuno.bme.nwu.edu veya herhangi bir arama motorunda "Kabat" aranarak). CDR"Ier Kabat et al.'e göre tanimlanir. CDR'Ier ayrica, fibronektin veya sitokrom B gibi diger iskeleler tarafindan da tasinabilir. Tercihen, büyük ölçüde burada ortaya konuldugu sekilde bir CDR amino asit dizisi, bir insan degisken domeninde veya bunun büyük bir kisminda bir CDR olarak tasinir. Büyük ölçüde burada ortaya konuldugu sekilde HCDR3 dizileri tercih edilen uygulamalari temsil etmektedir ve bunlarin her birinin bir insan agir zincir degisken domeninde veya bunun büyük bir kisminda bir HCDR3 olarak tasinmasi tercih edilir. Kullanilan degisken domenler herhangi bir germ-hattindan veya yeniden düzenlenmis insan degisken domeninden elde edilebilir veya türetilebilir veya bilinen insan degisken domenlerinin konsensüs veya fiili dizilerine dayali bir sentetik degisken domen olabilir. Bir CDR dizisi (örnegin, CDR3) bir CDR'den (örnegin, CDR3) yoksun degisken domenlerin bir repertuarinin içine, rekombinan DNA teknolojisi kullanilarak eklenebilir. Tercih edilen germ hatti çerçeveleri burada çoktan tanimlanmistir. Marks et al. (Bio/Technology, 1992, 10:779-783), içinde degisken domen sahasinin 5' ucuna yönlendirilen veya buna bitisik konsensüs primerlerinin, bir CDR2'den yoksun VK degisken domenlerin bir repertuarinin saglanmasi için insan VH genlerinin üçüncü çerçeve bölgesine konsensüs primerleriyle birlikte kullanildigi antikor degisken domenlerin repertuarlarinin üretilmesinin yöntemlerini tarif etmektedir. Marks et al. ayrica, bu repertuarin, belirli bir antikorun bir CDR2'siyle nasil birlestirilebilecegini de tarif etmektedir. Analog teknikler kullanilarak, CDR3-türevi diziler bir CDR3'ten yoksun VH veya VL domenlerinin repertuarlariyla karistirilabilir ve karistirilmis tam VH veya VL domenleri, antikorlarin saglanmasi için bir kognat VL veya VH domeni ile birlestirilebilir. Repertuar daha sonra, W092/01047'nin faj görüntüleme sistemi veya Kay, B. K., Winter, J. ve McCafferty, J. (1996) Phage Display of Peptides and Proteins: A Laboratory Manual, San Diego: Academic Press dahil olmak üzere çok genis bir literatürün herhangi biri gibi uygun bir konak sisteminde görüntülenebilir, böylece uygun antikorlar seçilebilir. Bir repertuar yukari dogru 'IO4 münferit üyeden, örnegin, 105ila 108 arasi veya 1010 üyeden olusabilir. Diger uygun konak sistemlerine, maya görüntüleme, bakteriyel görüntüleme, T7 görüntüleme, ribozom görüntüleme, esdegerli görüntüleme ve digerleri dahildir. Analog karistirma veya kombinatoryal teknikler de, bir ß-Iaktamaz genine iliskin teknigi tarif eden ancak yaklasimin antikorlarin üretilmesi için kullanilabilecegini gözlemleyen Stemmer (Nature, 1994, 370:389-391) tarafindan da açiklanmaktadir. Bir diger alternatif, tüm degisken domen içerisinde mutasyonlar olusturmak için bir veya daha fazla seçili VH ve/veya VL geninin rastgele mutajenezinin kullanilmasiyla türetilen CDR tasiyan yeni VH veya VL bölgelerinin üretilmesidir. Böyle bir teknik, hata-egilimli PCR kullanmis olan Gram et al. Proc. Natl. Acad. Sci., USA, 89:3576-3580) tarafindan tarif edilmektedir. Tercih edilen uygulamalarda, bir veya iki amino asit Ikamesi, HCDR'Ierin ve/veya LCDR`Ierin bir kümesi içerisinde yapilir. Kullanilabilecek bir baska yöntem, mutajenezin, VH veya VL genlerinin CDR bölgelerine yönlendirilmesidir. Bu tip teknikler, Barbas et al., (1994, Proc. Natl. Acad. Sci., USA, 91 :3809-3813) ve Schier et al. J. Mol. Biol. 263z551-567) tarafindan açiklanmaktadir. Burada saglanan açiklama göz önüne alindiginda, teknikte uzman kisi teknikteki rutin metodolojiyi kullanarak ilave antikorlarin elde edilmesi için bu tip teknikleri kullanabilecektir. PET1073G12, PET1074BQ veya PET1287A1O VH domeni, bir veya daha fazla VL domeni ile birlestirilebilen bir veya daha fazla VH domeni amino asit dizisi varyanti saglamak için mutasyona tabi tutulabilir. VH domeni bir germ hatti dizisine sahip olabilir ve tercih edilen uygulamalarda DP-10 veya DP-88'dir. Bir VL domeni dizisi bir germ hatti dizisine sahip olabilir ve tercih edilen uygulamalarda DPK-22'dir. PET1073G12, PET1074BQ veya PET1287A10 HCDR1, HCDR2 ve HCDR3'ün biri veya daha fazlasi veya HCDR"lerin PET1073G12, PET1074B9 veya PET1287A1O kümesi ve/veya PET1073G12, PET107489 veya PET1287A10 LCDR1, LCDR2 ve LCDR3,ü biri veya daha fazlasi veya LCDRilerin PET1073G12, PET1074BQ veya PET1287A10 kümesi kullanilabilir. Bir immünoglobülinin degisken domeninin önemli bir parçasi, karisan çerçeve bölgeleriyle birlikte en az üç CDR bölgesi içerecektir. Tercihen, kisim ayrica, %50 birinci çerçeve bölgesinin C-terminali %50'si ve dördüncü çerçeve bölgesinin N- terminali %50'si olmak üzere, birinci ve dördüncü çerçeve bölgelerinin birinin veya her ikisinin en az yaklasik %50'sini de içerecektir. Degisken domenin büyük parçasinin N- terminal veya C-terminal ucundaki ilave kalintilar, dogal-olusumlu degisken domen bölgeleriyle normalde iliskili olmayanlar olabilir. Örnegin, rekombinan DNA teknikleriyle yapilan antikorlarin insasi, klonlamayi veya diger manipülasyon adimlarini kolaylastirmak için eklenen baglayicilar tarafindan kodlanan N- veya C-terminal kalintilarinin eklenmesiyle sonuçlanabilir. Diger manipülasyon adimlarina, degisken domenlerin, immünoglobülin agir zincirleri, diger degisken domenler (örnegin, diakorlarin üretiminde) veya protein etiketleri dahil olmak üzere diger protein dizilerine birlestirilmesi için baglayicilarin eklenmesi dahildir. Bir çift VH ve VL domeni içeren antikorlar tercih edilmektedir, ya VH veya VL domen dizilerine dayali tekli baglayici domenler de kullanilabilir. Tekli immünoglobülin domenlerinin, özellikle VH domenlerinin, hedef antijenleri özgül bir biçimde baglayabildigi bilinmektedir. Tekli özgül baglanma domenlerinin herhangi biri durumunda, bu domenler, insan TGF-,B'sinin üç izoformunu baglayabilen bir iki-domenli antikor olusturabilen tamamlayici domenlerin taranmasi için kullanilabilir. Bu, W092/01047'de açiklandigi üzere, ya bir H veya L zinciri ihtiva eden münferit bir koloninin, diger zinciri (L veya H) kodlayan klonlarin bir tam kitapligini enfekte etmek için kullanildigi ve ortaya çikan iki-Zincirli antikorun, o referansta tarif edilenler gibi faj görüntüleme tekniklerine göre seçildigi hiyerarsik ikili kombinatoryal yaklasik olarak adlandirilan yaklasim kullanilarak faj görüntüleme tarama yöntemleriyle basarilabilir. Anti-TGF-ß antikorlar ayrica, antikor sabit bölgeleri veya bunlarin parçalarini içerebilir. Örnegin, bir VL domeni C-terminal ucunda, insan CK veya CA zincirleri, tercihen CK zincirleri dahil olmak üzere antikor hafif zincir sabit domenlerine eklenebilir. Benzer sekilde, bir VH domenine dayali bir antikor C-terminal ucunda, herhangi bir antikor izotopundan, örnegin, lgG, IgA, IgE ve IgM ve izotip alt-siniflarinin herhangi birinden, özellikle IgG1 ve IgG4'ten türetilen bir immünoglobülin agir zincirinin tamamina veya parçasina (örnegin, bir CH1 domeni) eklenebilir. IgG4 tercih edilmektedir. IgG4 bazi uygulamalar için tercih edilmektedir çünkü indirgenmis efektör fonksiyonlarina sahip komplemani baglamaz. Efektör fonksiyonunun istendigi yerlerde, lgGl tercih edilir. Efektör fonksiyon ayrica, antikorun glikosilasyon durumunun, fükoz içeriginin azaltilmasi gibi, teknikte bilinen yöntemlerle manipüle edilmesiyle de arttirilabilir. Agir zincir bir C-terminal Iizin kalintisina sahip olabilir veya olmayabilir. Bu özelliklere sahip ve degisken bölgeleri stabilize eden herhangi bir sentetik veya diger sabit bölge varyanti da bazi uygulamalarda kullanilabilir. Antikorlarin veya bunlarin antijen-baglayici fragmanlarinin heterojen preparasyonlari da faydali olabilir. Örnegin, bu tip preparasyonlar, tam-boy agir zincirlere sahip antikorlarin ve C-terminal Iizininden yoksun, çesitli glikosilasyon derecelerine sahip, türetilmis amino asitlere sahip agir zincirli antikorlarin, bir N-terminal glutamik asidin bir piroglutamik asit kalintisi olusturmak için siklizasyon gibi ve/veya agir ve/veya hafif zincirin deamide formlariyla karisimlari olabilir. TGF-ß antikorlari içeren bilesimler ihtiyaç duyan bireylere, tercihen "terapötik olarak etkili bir miktarda" verilebilmekte olup, bu miktar bir hastaya fayda göstermek için yeterli olan miktardir. Bu tip fayda, belirli bir hastaligin veya rahatsizligin en az bir semptomunun en azindan iyilestirilmesi olabilir. Verilen fiili miktar ve verilis hizi ve süresi, tedavi edilmekte olan hastaligin yapisina ve ciddiyetine bagli olacaktir. Tedavinin preskripsiyonu, örnegin, dozaj hakkinda karar vb., tasarimi teknikte uzmanlik seviyesine dahil olan ön-klinik ve klinik çalismalara dayali olarak belirlenebilir. Antikorlar enjeksiyonla (örnegin, subkütan olarak, intravenöz olarak, intrakaviter olarak (örnegin, tümör rezeksiyonundan sonra), intralezyonal olarak, intraperitoneal olarak veya intramusküler olarak), solumayla veya topikal olarak (örnegin, intraoküler, intranazal, rektal, yaralarin içine, deri üzerine) veya oral olarak verilebilir. Verilis yolu ürünün fizikokimyasal karakteristikleriyle, hastalik için özel degerlendirmelerle, dozla veya doz araligiyla veya etkililigin optimize edilmesi veya yan-etkilerin minimize edilmesi için gerekliliklerle belirlenebilir. Anti-TGF-ß tedavisinin saglik çalisanlari tarafindan verilisle kisitlanmasinin gerekmedigi tasarlanmistir. Bu nedenle, özellikle bir ignesiz cihaz kullanilarak subkütan enjeksiyon uygun olabilir. Kesin doz, hastanin durumu ve tibbi öyküsü, antikorun kesin yapisi (örnegin, tam antikor, fragman veya diakor) ve antikora ekli herhangi bir saptanabilir etiketin veya diger molekülün yapisi dahil olmak üzere bir dizi faktöre bagli olacaktir. Tipik bir antikor dozu sistemik uygulamalar için 100 iJg ila 1 gm ve topikal uygulamalar için 1 ug ila 1 mg araliginda olacaktir. Tipik olarak, antikor bir tam antikor, tercihen IgG4 izotipi olacaktir. Bu, bir yetiskin hastanin bir tekli tedavisi için, çocuklar ve bebekler için orantili olarak ayarlanabilen ve ayrica moleküler agirliga ve aktiviteye orantili olarak diger antikor formatlari içinde ayarlanabilen bir dozdur. Tedaviler hekimin takdiriyle günlük olarak, haftada iki kez, haftalik olarak, aylik olarak veya diger araliklarda olabilir. Antikorlar çogunlukla, antikora ek olarak en az bir bilesen içerebilen bir farmasötik bilesim formunda verilecektir. AMI'inin tedavisinin yöntemlerinde kullanim için farmasötik bilesimler, etken maddeye ek olarak, farmakolojik olarak kabul edilen bir eksipiyan, tasiyici, tampon, stabilizör veya teknikte uzman kisilerce iyi bilinen diger materyaller içerebilir. Bu tip materyaller toksik-olmayan olmali ve etken maddenin etkililigine müdahale etmemelidir. Bu tip materyallere, örnegin, herhangi ve tüm çözücüler, dispersiyon vasati, kaplamalar, antibakteriyel ve antifungal ajanlar, izotonik ve emilim geciktirici ajanlar ve fizyolojik olarak uyumlu benzerleri dahil olabilir. Farmakolojik olarak kabul edilen tasiyicilarin bazi örnekleri su, salin, fosfat tamponlu salin, dekstroz, gliserol, etanol ve benzerlerinin yani sira bunlarin kombinasyonlaridir. Birçok durumda bilesime, izotonik ajanlarin, örnegin, sekerlerin, manitol, sorbitol gibi polialkollerin veya sodyum klorürün dahil edilmesi tercih edilebilecektir. Farmakolojik olarak kabul edilen maddelerin ilave örnekleri islatici maddeler veya antikorun raf ömrünü veya etkililigini arttiran islatici veya emülsifiye edici ajanlar, koruyucular veya tamponlar gibi yardimci maddelerin küçük miktarlaridir. Tasiyicinin veya diger materyalin kesin yapisi, oral, topikal, solumayla veya enjeksiyonla, örnegin, intravenöz olabilen verilis yoluna bagli olacaktir. Tercih edilen bir uygulamada, antikor intravenöz infüzyon veya enjeksiyonla verilir. Bir baska tercih edilen uygulamada, antikor intramusküler veya subkütan enjeksiyonla verilir. Oral verilis için farmasötik bilesimler, bir etkisiz seyreltici veya bir asimile edilebilir yenilebilen tasiyiciyla birlikte örnegin tablet, kapsül, toz veya sivi formda olabilir. Bir tablet, jelatin veya bir adjuvan gibi bir kati tasiyici içerebilir. Sivi farmasötik bilesimler genellikle, su, petrol, hayvansal veya bitkisel yaglar, mineral yag veya sentetik yag gibi bir sivi tasiyici içerir. Fizyolojik salin solüsyonu, dekstroz veya diger sakkarit solüsyonlari veya etilen glikol, propilen glikol veya polietilen glikol gibi glikoller dahil edilebilir. Antikor (ve istenirse diger muhteviyat) ayrica bir sert veya yumusak kabuklu jelatin kapsüle konulabilir, tabletler halinde sikistirilabilir veya dogrudan süjenin yemeklerine katilabilir. Oral terapötik verilis için, etken madde eksipiyanlarla katilabilir ve sindirilebilir tabletler, bukkal tabletler, yassi haplar, kapsüller, eliksirler, süspansiyonlar, suruplar, gofretler ve benzerleri formunda kullanilabilir. Bir bilesigin parental verilis disinda verilmesi için, bilesigin, devre disi birakilmasini engellemek için bir materyalle kaplanmasi veya bilesigin bu materyalle birlikte-verilmesi gerekli olabilir. intravenöz enjeksiyon için veya hastalik bölgesinde enjeksiyon için, etken madde, pirojen-içermeyen ve uygun pK, izotonisite ve stabiliteye sahip bir parental olarak kabul edilen sulu solüsyon formunda olacaktir. Teknikte uzmanliga sahip kisiler, örnegin, Sodyum Klorür Enjeksiyonu, Ringer Enjeksiyonu ve/veya Laktatli Ringer Enjeksiyonu gibi izotonik araçlar kullanarak uygun solüsyonlari hazirlayabilir. Koruyucular, stabilizörler, tamponlar, antioksidanlar ve/veya diger katki maddeleri de gerektigince dahil edilebilir. Bir bilesim tek basina veya diger tedavilerle kombinasyon halinde, tedavi edilecek duruma bagli olarak ya eszamanli veya sirali olarak verilebilir. Antikorlar, sivi solüsyonlar (örnegin, enjekte edilebilir ve infüze edilebilen solüsyonlar), dispersiyonlar veya süspansiyonlar, tabletler, haplar, tozlar, Iipozomlar ve süppozituvarlar gibi sivi, yari-kati veya kati formlarda formüle edilebilir. Tercih edilen form, amaçlanan verilis moduna, terapötik uygulamaya, molekülün fizikokimyasal özelliklerine ve aktarim yoluna baglidir. Formülasyonlar eksipiyanlari veya eksipiyanlarin kombinasyonlarini, örnegin sunlari içerebilir: sekerler, amino asitler ve sürfaktanlar. Sivi formülasyonlar, çok çesitli antikor konsantrasyonlari ve pH içerebilir. Kati formülasyonlar, örnegin, Iiyofilizasyonla, püskürterek kurutmayla veya süper kritik akiskan teknolojisiyle üretilebilir. Terapötik bilesimler tipik olarak, üretim ve depolama kosullari altinda steril ve stabil olmalidir. Bilesim bir solüsyon, mikroemülsiyon, dispersiyon, lipozom veya yüksek ilaç konsantrasyonuna uygun diger düzenli yapi olarak formüle edilebilir. Steril enjekte edilebilir solüsyonlar, gerekli miktarda antikorun, gerektigi sekilde yukarida siralanan içeriklerin biriyle veya bir kombinasyonuyla uygun bir çözücü içinde eklenmesiyle ve ardindan filtreli sterilizasyonla hazirlanabilir. Genellikle, dispersiyonlar, aktif bilesigin, bir temel dispersiyon vasati ve yukarida siralananlardan gerekli diger içerikleri ihtiva eden steril bir araç içine katilmasiyla hazirlanir. Steril enjekte edilebilir solüsyonlarin hazirlanmasi için steril tozlarin olmasi durumunda, tercih edilen hazirlama yöntemleri, etken madde arti bunun önceden steril-filtrelenmis bir solüsyonundan herhangi bir ilave istenen maddenin bir tozunu saglayan vakumla kurutma ve dondurarak-kurutmadir. Bir solüsyonun uygun akiskanligi, örnegin, lesitin gibi bir kaplama kullanilmasiyla, gereken partikül boyutunun dispersiyon durumunda muhafaza edilmesiyle ve sürfaktanlarin kullanilmasiyla muhafaza edilebilir. Enjekte edilebilir bilesimlerin uzatilmis emilimi, bilesime, emilimi geciktiren bir ajanin, örnegin, monostearat tuzlarinin ve jelatinin dahil edilmesiyle gerçeklestirilebilir. Belirli uygulamalarda, antikor bilesimlerinin aktif bilesigi, antikoru hizli salima karsi koruyacak olan, bir kontrollü salim formülasyonu gibi, implantlar, transdermal yamalar ve mikro-kapsüllü aktarim sistemleri dahil olmak üzere bir tasiyiciyla hazirlanabilir. Etilen vinil asetat, polianhidritler, poliglikolik asit, kolajen, poliortoesterler ve polilaktik asit gibi biyobozunur, biyouyumlu polimerler kullanilabilir. Bu tip formülasyonlarin hazirlanmasi için birçok yöntem patentlidir veya teknikte uzman kisilerce genellikle bilinmektedir. Bakiniz, örnegin, Sustained and Controlled Release Drug Delivery Systems (J. R. Robinson, ed., Marcel Dekker, Inc., New York, 1978). Çesitli uygulamalarda, diger terapötik rejimler, bir anti-TGF-ß antikorunun verilisiyle birlestirilebilir. Birlestirilmis verilis, ayri formülasyonlar veya bir tekli farmasötik es-verilis kullanilarak es-verilisi ve herhangi bir sirada ardisik verilisi içermekte olup, burada tercihen her iki (veya tüm) aktif ajanlar biyolojik aktivitelerini eszamanli olarak kullanirken bir zaman periyodu vardir. Miyokard enfarktüsün sonuçlarinin engellenmesi veya tedavisi için, bir TGF-ß antagonistinin uygun dozaji hastanin durumuna, enfarktüsün ciddiyeti ve gidisatina, antikorun engelleyici mi yoksa terapötik amaçlarla mi verildiginde, önceki terapiye, hastanin klinik geçmisine ve antikora yanitina ve uzman doktorun takdirine bagli olacaktir. Antagonist hastaya tek seferde veya Onci gün esnasinda (örnegin, yaklasik 8, 12 veya 24 saat içerisinde), bir iskemik olaydan sonra 1nci günde, 2nci günde, 3ncü günde, 4ncü günde veya 5nci günde, tercihen Onci günde, 3ncü günde veya Snci günde baslatilan bir dizi tedaviyle verilebilir. TGF-ß antagonistinin verilisi, akut miyokardiyal iskeminin baslamasinin yaklasik 120 saati, yaklasik 96 saati, yaklasik 72 saati, yaklasik 48 saati, yaklasik 24 saati, yaklasik 12 saati veya hatta yaklasik 8 veya daha az saat içerisinde baslatilir. Durumun tipine ve ciddiyetine bagli olarak, antikorun yaklasik 5 mg/kg'si, örnegin, bir veya daha fazla ayri verilislerle veya Ml-sonrasi kesintisiz infüzyonla, hastaya verilis için bir ilk aday dozajdir. Bir tipik günlük dozaj, yukarida belirtilen faktörlere bagli olarak 5 mg/kg'a esit veya daha az olabilir. Birkaç gün veya daha uzun süreler boyunca tekrarlanan verilisler için, duruma bagli olarak, tedavi, hastalik semptomlarinin istenen bir bastirilmasi meydana gelene kadar sürdürülür. Antikorun tercih edilen dozaji, intravenöz olarak verilen 5 mg/kg veya daha az olacaktir. Böylelikle, yaklasik 5 mg/kg veya daha az bir veya daha fazla doz (veya bunlarin herhangi bir kombinasyonu) hastaya verilebilir. Ancak, diger dozaj rejimleri faydali olabilir. Bu terapinin ilerlemesi, konvansiyonel teknikler ve tayinlerle kolayca izlenir. Anti-TGF-ß antikorlari, bunlarla sinirli kalmamak kaydiyla asagidakiler dahil olmak üzere renin-anjiyotensin-aldosteron sisteminin antagonistleriyle birlestirildiginde AMI'nin tedavi edilmesi için faydalidir: renin inhibitörleri, anjiyotensin-dönüstürücü enzim (ACE) inhibitörleri, ("Ang II reseptör blokörleri" olarak da bilinen) Ang II reseptörü antagonistleri ve aldosteron antagonistleri. Anti-TGF-ß antikorlari ayrica, bunlarla sinirli kalmamak kaydiyla alprenolol, busindolol, karteolol, karvedilol, Iabetalol, nadolol, oksprenolol, penbutolol, pindolol, propranolol, sotalol, timolol, atenolol, betaksolol, bisoprolol, seliprolol, esmolol, metoprolol ve nebivolol'den olusan grup dahil olmak üzere beta-adrenerjik sistemin antagonistleriyle birlestirildiginde AMI'nin tedavi edilmesinde faydalidir. Ayrica, anti-TGF-ß antikorlari, bunlarla sinirli kalmamak kaydiyla Iovastatin, pravastatin, simvastatin, fluvastatin, atorvastatin, serivastatin, resuvastatin'den olusan statin grubu, klestiramin, selestipol, kolosevalam'dan olusan safra asidi katki grubu, gemfibrozil, fenofibrat, klofibrat'tan olusan fibrik asit grubu, nikotinik asit ve niaspan içeren grup, kolesterol düsürücü ajan olan ezetimib ve ezetimib ve simvastatin'in kombinasyonunu içeren grup dahil olmak üzere Iipit yönetimi ajanlariyla birlestirildiginde AMl'nin tedavi edilmesinde faydalidir. Bir baska yönde, anti- TGF-ß antikorlari, bunlarla sinirli kalmamak kaydiyla aspirin, klopidogrel, prasurgel, tikagrelor, tiklopidin ve antikoagülan varfarin'den olusan ADP reseptörü inhibitörleri grubu dahil olmak üzere antiplatelet ajanlari/antikoagülanlari ile birlestirildiginde AMlinin tedavi edilmesi için faydalidir. Tedavide kullanilan antikorlarin terapötik formülasyonlari, intravenöz tedavi için müsait bir konteynirda saglanabilir. Formülasyonlar ayrica, istenen saflik derecesine sahip bir antikorun, bunlarla sinirli kalmamak kaydiyla Remington's Pharmaceutical Sciences 16th edition, Osol, A. Ed. (1980)'dekiler dahil olmak üzere opsiyonel farmakolojik olarak kabul edilen tasiyicilarla, eksipiyanlarla veya stabilizörlerle karistirilmasiyla ve Iiyofilize solüsyonlar veya sulu solüsyonlar formunda depolama için de hazirlanabilir. Kabul edilen tasiyicilar, eksipiyanlar veya stabilizörler, kullanilan dozajlar ve konsantrasyonlarda alicilar için toksik-olmayandir ve fosfat, sitrat ve diger organik asitler gibi tamponlari; askorbik asit ve metiyonin dahil olmak üzere antioksidanlari; (oktadesildimetilbenzil amonyum klorür; heksametonyum klorür; benzalkonyum klorür, benzetonyum klorür; fenol, bütil veya benzil alkol; metil veya propil paraben gibi alkil parabenleri; katekol; resorsinol; sikloheksano; 3-pentanol ve m-kresol gibi) koruyuculari; düsük moleküler-agirlikli (yaklasik 10 kalintidan az) polipeptitleri; serum albümini, jelatin veya immünoglobülinler gibi proteinleri; polivinilpirolidon gibi hidrofil polimerleri; glisin, glutamin, asparajin, histidin, arjinin veya Iizin gibi amino asitleri; monosakkaritleri, disakkaritleri ve glukoz, mannoz veya dekstrinler dahil olmak üzere diger karbonhidratlari; EDTA, gibi selatlayici ajanlari; sukroz, manitol, trehaloz veya sorbitol gibi sekerleri; sodyum gibi tuz-olusturan karsit-iyonlari; metal komplekslerini ve/veya iyonik-olmayan sürfaktanlari içerir. Formülasyon ayrica, tedavi edilmekte olan belirli endikasyon için gerekli oldugu sekilde birden fazla aktif bilesik de ihtiva edebilir. Tercihen, tamamlayici aktivitelere sahip bilesikler birbirlerini advers sekilde etkilemez. Alternatif veya ek olarak, bilesim ayrica bir sitokin, büyüme-önleyici ajan, anti-hormonal ajan, TGF-ß hedefli ilaç, anti-anjiyojenik ajan ve/veya kardiyak koruyucu içerebilir. Bu tip moleküller bilesimde, hedeflenen amaç için etkili miktarlarda uygun sekilde mevcuttur. "Sitokin", bir baska hücre üzerinde hücreler-arasi aracilar olarak hareket eden bir hücre popülasyonu tarafindan salinan proteinler için bir jenerik terimdir. Bu tip sitokinlerin örnekleri, Ienfokinler, monokinler ve geleneksel polipeptit hormonlaridir. Sitokinlere, insan büyüme hormonu, N-metiyonil insan büyüme hormonu ve bovin büyüme hormonu gibi büyüme hormonu; paratiroit hormonu; tiroksin; insülin; proinsülin; relaksin; prorelaksin; folikül-uyarici hormon (FSH), tiroit-uyarici hormon (TSH) ve luteinizan hormon (LH) gibi glikoprotein hormonlari; hepatik büyüme faktörü; fibroblast büyüme faktörü; prolaktin; plasental laktojen; tümör nekroz faktörü-a ve -B; müllerian- önleyici madde; fare gonadotropin-iliskili peptit; inhibin; aktivin; vasküler endotelyal büyüme faktörü; integrin; trombopoietin (TPO); NGF-ß gibi sinir büyüme faktörleri; platelet büyüme faktörü; insülin-benzeri büyüme faktörü-I ve -lI; eritropoietin (EPO); osteoindüktif faktörler; interferon-a, ,8 ve -y gibi interferonlar; makrofaj-CSF (M-CSF) gibi koloni-uyarici faktörler (CSF'Ier); granülosit-makrofaj-CSF (GM-CSF) ve granülosit- CSF (G-CSF); IL-1, IL-1a, IL-2, IL-3, IL-4, IL-5, IL-6, lL-7, lL-8, lL-9, lL-10, IL-11, IL-12 gibi interlökinler (IL'Ier); TNF-a veya TNF-ß gibi bir tümör nekrozu faktörü; ve LIF ve kit Iigandi (KL) dahil olmak üzere diger polipeptit faktörleri dahildir. Burada kullanildigi sekliyle, sitokin terimi dogal kaynaklardan veya rekombinan hücre kültüründen proteinleri ve natif-dizi sitokinlerinin biyolojik olarak aktif esdegerlerini içerir. Bir "kardiyak koruyucu", bir hastaya bir anti-TGF-ß antikoru gibi bir ilacin verilisiyle iliskili miyokardiyal fonksiyon bozuklugunu (yani, kardiyomiyopati ve/veya konjestif kalp yetmezligi) engelleyen veya indirgeyen bir bilesik veya bilesimdir. Kardiyak koruyucu, örnegin, bir serbest-radikaI-aracili kardiyotoksik etkiyi bloke edebilir veya indirgeyebilir ve/veya oksidatif-stres yaralanmasini engelleyebilir veya indirgeyebilir. Etken maddeler ayrica, örnegin, koaservasyon teknikleriyle veya interfasiyal polimerlesmeyle hazirlanan mikrokapsüllerin, örnegin, sirasiyla, hidroksimetilselüloz veya jelatin-mikrokapsüllerin ve poIi-(metilmetasilat) mikrokapsüllerin içinde, koloidal ilaç-aktarim sistemlerinin (örnegin, lipozomlar, albümin mikroküreleri, mikro- emülsiyonlar, nano-partiküller ve nano-kapsüller) içinde veya makro-emülsiyonlarin içinde de tutulabilir. Bu teknikler, Remington's Pharmaceutical Sciences 16th edition, Osol, A. Ed. (1980)'de açiklanmaktadir. Sürekli-salim preparasyonlari hazirlanabilir. Sürekli-salim preparasyonlarinin örneklerine, antikoru ihtiva eden kati hidrofob polimerlerin yari-geçirgen anayapilari dahil olabilmekte olup, bu anayapilar biçimli maddeler, örnegin, filmler veya mikrokapsüller formundadir. Sürekli-salim anayapilarinin örneklerine, bunlarla sinirli kalmamak kaydiyla, polyesterler, hidrojeller (ömegin, poli(2-hidroksietiI-metakrilat) veya poli(vinilalkol)), polilaktitler, L-glutamik asidin ve y etil-L-glutamatin kopolimerleri, parçalanabilir-olmayan etilen-viniI-asetat, parçalanabilir Iaktik asit-glikolik asit kopolimerleri ve poIi-D-(-)-3-hidroksibütirik asit dahildir. In vivo verilis için kullanilacak formülasyonlar steril olmalidir. Bu, steril filtrasyon membranlari üzerinden filtrasyonla kolayca basarilabilir. Yukarida tarif edildigi üzere Ml'nin tedavisi için faydali materyalleri ihtiva eden, genellikle bir konteynir ve konteynirin içine sokulan veya bununla iliskili bir etiket veya paket eki içeren bir üretim kalemi saglanabilir. Bir "paket eki", terapötik ürünlerin ticari paketlerinde alisildigi üzere yer alan, endikasyonlar, kullanim, dozaj, verilis, kontraendikasyonlar ve/veya bu tip terapötik ürünlerin kullanimiyla ilgili uyarilar ihtiva eden talimatlar içerir. Uygun konteynirlara, bunlarla sinirli kalmamak kaydiyla, siseler, flakonlar, IV solüsyon torbalari, kaplar, siringalar vb. dahildir. Konteynirlar, cam veya plastik gibi çesitli materyallerden olusturulabilir. Konteynir, TGF-ß sinyallemesinin inhibisyonu için etkili bir bilesim tasir ve bir steril erisim yoluna sahip olabilir (örnegin, konteynir bir intravenöz solüsyon torbasi veya bir hipodermik enjeksiyon ignesiyle delinebilen bir durdurucuya sahip bir flakon olabilir). Bilesimdeki en az bir etken madde bir anti-TGF-ß antikoru olabilir. Etiket veya paket eti, bilesimin miyokard enfarktüsünün, akut miyokard enfarktüsünün tedavisi veya miyokard enfarktüsünün bir sonucunun indirgenmesi için kullanildigini gösterebilir. Bir uygulamada, etiket veya paket eki, antikoru içeren bilesimin, bir miyokard enfarktüsünün akut evresi esnasinda verilebilecegini gösterir. Ayrica, üretim kalemi, bir anti-TGF-ß antikorunun bir bilesimini ve antikor disinda bir terapötik ajan içeren bir konteynir içerebilir. Üretim kalemi ayrica, birinci ve ikinci bilesimleri, bir miyokard enfarktüsünün tedavi edilmesi için kombinasyon halinde kullanilabilecegini gösteren bir paket eki de içerebilir. Bu terapötik ajan, önceki bölümde tarif edilen yardimci terapilerin herhangi biri (örnegin, bir anti-anjiyojenik ajan, bir anti-hormonal bilesik, bir kardiyak koruyucu ve/veya bir memelide immün fonksiyonunun, bir sitokin dahil olmak üzere bir düzenleyicisi) olabilir. Alternatif veya ek olarak, üretim kalemi ayrica, enjeksiyon için bakteriostatik su (BWFI), fosfat-tamponlu salin, Ringer solüsyonu ve dekstroz solüsyonu gibi farmakolojik olarak kabul edilen bir tampon içeren bir ikinci (veya üçüncü) konteynir içerebilir. Ayrica, diger tamponlar, seyrelticiler, filtreler, igneler ve siringalar dahil olmak üzere, bir ticari ve kullanici bakis açisindan arzu edilebilen diger materyalleri de içerebilir. Kolaylik geregi, anti-TGF-ß antikorlari bir kitte, yani, önceden belirlenen miktarlarda belirteçlerin talimatlarla birlikte paketlenmis bir kombinasyonunda saglanabilir. Ek olarak, stabilizörler, tamponlar (örnegin, bir blok tamponu veya lizis tamponu) gibi diger katkilar da dahil edilebilir. Özellikle, antikorlar, çogunlukla Iiyofilize, çözündügünde uygun konsantrasyona sahip bir solüsyon saglayacak olan eksipiyanlar dahil olmak üzere kuru tozlar olarak saglanabilir. Yukaridaki özet ve ayrintili tarifnamede tarif edilen yöntemlere ek olarak, asagidaki de açiklanmaktadir. Miyokard enfarktüsten, akut miyokard enfarktüsten muzdarip bir hastanin tedavisinin veya bir hastada bir akut miyokard enfarktüsün advers sonuçlarinin indirgenmesinin bir yöntemi, TGF-ß'nin bir antagonistinin bir hastaya, miyokard enfarktüsünün akut asamasi esnasinda verilisini içerebilir. TGF-ß antagonisti, asagidakilerden olusan bir gruptan seçilebilir: TGF-ß'nin bir veya daha fazla izoformuna karsi yönlendirilmis bir antikor fragmani içeren bir antikor veya protein; bir TGF-ß reseptörü; bir veya daha fazla TGF-,B reseptörüne karsi yönlendirilmis bir antikor fragmani içeren bir antikor veya protein; Iatens iliskili peptit; büyük Iatan TGF-ß; bir TGF-ß önleyici proteoglikan; somatostatini; mannoz-6-fosfat; mannoz-1-fosfat; prolaktin; insülin-benzeri büyüme faktörü II; IP-10; bir arg-gIy-asp ihtiva eden peptit; bir bitkisel, fungal veya bakteriyel ekstrakt; bir antisens veya karisan RNA oligonükleotidi ve TGF-ß sinyallemede yer alan bir protein. Tercih edilen uygulamalarda, TGF-ß'nin antagonisti bir insanlastirilmis anti-TGF-ß antikoru veya bir anti-TGF-ß antikorunun bir fragmani veya antijen-baglayici domenlerdir. TGF-ß antagonisti, TGF-ß'nin birden fazla izoformunu baglayabilen ve nötrlestirebilen bir antikor veya antikor fragmani olabilir. Antikor, bir TGF-ß baglayici kisim ve bir geri kalan kisim içeren bir kimerik monoklonal antikor olabilir, söz konusu TGF-ß baglayici kisim, monoklonal antikor 1D11.16'nin antijen-baglayici kismini ve bir veya daha fazla insan antikorundan türetilen geri kalan kismi içerir. TGF-ß'nin birden fazla izoformuna karsi yönlendirilen bir antikor, monoklonal antikor 1D11.16'nin bir insan veya insanlastirilmis formu olabilir. TGF-ß'nin antagonisti, insan TGF-ß1, TGF-ß2 ve TGF-ßSiünü nötrlestiren bir antikor veya antikorfragmani olabilir. TGF-ß'nin antagonistinin verilisi, akut miyokardiyal iskeminin baslamasinin yaklasik 120, yaklasik 80, yaklasik 72, yaklasik 48 veya yaklasik 24 saati içerisinde baslatilabilir. Bazi durumlarda, TGF-ß'nin antagonistinin verilisi, akut miyokardiyal iskeminin baslamasinin yaklasik 12 saati içerisinde baslatilir. TGF-ß'nin antagonistinin verilisi, miyokard enfarktüsünden etkilenen dokunun kayda deger makrofajindan ve tek çekirdekli infiltrasyonundan önce baslatilabilir. Diger durumlarda, TGF-ß'nin antagonistinin verilisi, miyokard enfarktüsünden etkilenen dokunun nötrofilik infiltrasyonuyla karakterize bir periyot esnasinda baslatilir. Ayrica, bazi durumlarda, TGF-ßinin antagonistinin verilisi, miyokard enfarktüsünden etkilenen dokunun nekrozuyla karakterize bir periyot esnasinda baslatilir. Yöntem ayrica, TGF-,B'nin arzu edilen bir fonksiyonunu seçimli olarak eski haline getirebilen bir bilesigin, örnegin, bir anti-enflamatuar ilacin ve/veya TNF-oi'nin bir antagonistinin, bir akut miyokard enfarktüsü teshisi konulan bir hastaya, miyokard enfarktüsün akut asamasi esnasinda verilisini içerebilir. Yöntem insan ve veterinerlik tibbinda kullanilabilir, böylece hasta bir insan veya bir insan-olmayan memeli olabilir. TGF-ß'nin antagonisti bakimindan, bazi yönlerde antagonist, insan TGF-ß1, TGF-ß2 ve TGF-ß3'ünü nötrlestiren ve bir antikorun bir antijen-baglayici domenini içeren bir antikor olup, burada söz konusu antijen-baglayici domen HCDR1, HCDR2 ve HCDR3 olan CDRylerin bir kümesini içerir ve burada söz konusu antijen-baglayici domen bir insan VH1 familyasi geninden faydalanir ve burada söz konusu HCDRS, SEQ ID NO: 5, SEQ ID NO: 15 ve SEQ ID NO: 25iten olusan gruptan seçilen bir amino asit dizisine sahiptir. Insan VH1 familyasi geni, bazi durumlarda bir DP-10 veya bir DP-88 geni olabilen bir insan VH1-2 geni olabilir. Antijen-baglayici domen ayrica LCDRl, LCDR2 ve LCDR3 olan CDR'Ierin bir kümesini içerir ve burada söz konusu antijen-baglayici domen bir insan VK3 familyasi geninden faydalanir ve burada söz konusu LCDRB, SEQ ID NO: , SEO lD NO: 20 ve SEO ID NO: 30'dan olusan gruptan seçilen bir amino asit dizisine sahiptir. HCDR3 ve LCDR3, asagidakilerden olusan gruptan seçilebilir: (a) sirasiyla, SEQ ID NO: 5 ve SEO lD NO: 10; (b) sirasiyla, SEQ ID NO: 15 ve SEO ID NO: 20 ve (c) sirasiyla, SEQ ID NO: 25 ve SEO ID NO: 30. Insan VK3 familyasi geni bir insan VK DPK22 geni olabilir. VH domeninin HCDR1, HCDR2 ve HCDR3'ü bir germ hatti agir zincir çerçevesinin içerisinde yer alabilir veya VH domeninin HCDR1, HCDR2 ve HCDRSlü, germ hatti amino asit dizisinden 12'ye kadar mutasyon içeren bir çerçeve içerisindedir. VK domeninin LCDR1, LCDR2 ve LCDR3'ü bir germ hatti agir zincir çerçevesinin içerisinde yer alabilir. Bazi durumlarda, VK domeninin LCDR1, LCDR2 ve LCDR3`ü, germ hatti VK amino asit dizisinden 5'e kadar mutasyon içeren bir çerçeve içerisinde olabilir. TGF-ß'nin antagonisti, insan TGF-ß1, TGF-ß2 ve TGF-ßß'ünü nötrlestiren ve bir antikorun bir antijen-baglayici domenini içeren bir antikor olup, burada söz konusu antijen-baglayici domen bir insan VH DP-10 geninden veya bir insan VH DP-88 geninden faydalanir ve SEO ID NO: 31'deki amino asit dizisini içeren bir FR4 amino asit dizisi içerir. Antijen-baglayici domen bir insan VH DP-1O geninden veya bir insan VH DP-88 geninden faydalanabilir ve HCDR1. HCDR2 ve HCDR3 olan CDRilerin bir kümesini içerir, burada söz konusu HCDRS, SEQ ID NO: 5, SEQ ID NO: 15 ve SEO ID NO: 25'ten olusan gruptan seçilen bir amino sit dizisine sahiptir ve ayrica SEQ ID NO: 317deki amino asit dizisini içeren bir FR4 amino asit dizisi içerir. Antijen-baglayici domen ayrica, bir insan VK3 familyasi geninden ve bir JK5 geninden faydalanabilir. Bir insan VK3 familyasi geninden ve bir JK5 geninden faydalanan bir antijen-baglayici domen, LCDR1, LCDR2 ve LCDR3 olan CDR'Ierin bir kümesini içerebilmekte olup, burada söz konusu LCDR3, SEQ ID NO: 10, SEQ ID NO: 20 ve SEO ID NO: 30'dan olusan gruptan seçilen bir amino asit dizisine sahiptir. Bazi yönlerde, TGF-ß antagonisti insan TGF-ß1, TGF-ß2 ve TGF-,ß3'ünü nötrlestirir ve bir antikorun bir antijen-baglayici domenini içerir, burada söz konusu antijen-baglayici domen asagidakileri içerir: (a) SEQ ID NO: 3'ün amino asit dizisinin HCDR1'ini,SEQ ID NO: 4'ün amino asit dizisinin HCDR2'sini, SEQ ID NO: 5'in amino asit dizisinin HCDR3iünü; (b) SEQ ID NO: 13'ün amino asit dizisinin HCDRl'ini, SEQ ID NO: 14"ün amino asit dizisinin HCDR2'sini, SEQ ID NO: 15'in amino asit dizisinin HCDR3'ünü veya (o) SEQ ID NO: 23'ün amino asit dizisinin HCDRl'ini, SEQ ID NO: 24'ün amino asit dizisinin HCDR2'sini, SEQ ID NO: 25`in amino asit dizisinin HCDR37ünü. Antijen- baglayici domen ayrica, bir antikor VL domeni içerebilir. Antijen-baglayici domen, asagidakilerden olusan gruptan seçilen LCDR'Ier içerebilir: (a) SEO ID NO: 8'in amino asit dizisinin LCDR1iini, SEQ ID NO: 9'un amino asit dizisinin LCDR2'sini, SEQ ID NO: 'un amino asit dizisinin LCDR3`ünü; (b) SEQ ID NO: 18'in amino asit dizisinin LCDR1'ini, SEO ID NO: 19'un amino asit dizisinin LCDR2'sini, SEQ ID NO: 20'nin amino asit dizisinin LCDR3'ünü ve (c) SEQ ID NO: 28'in amino asit dizisinin LCDR1"ini, SEQ ID NO: 29'un amino asit dizisinin LCDR2'sini, SEQ ID NO: 30'un amino asit dizisinin LCDRslünü. Bazi durumlarda, VH domeninin HCDR1, HCDR2 ve HCDR3'ü, bir germ hatti agir zincir çerçevesinin, örnegin, bir insan VH1 familyasi çerçevesinin içerisinde yer alabilir. VH domeninin HCDR1, HCDR2 ve HCDR3'ü, insan agir zincir çerçevesi VH1 DP-1O veya DP-88'in içerisinde olabilir. VL domeninin LCDR1, LCDR2 ve LCDR3'ü bir germ hatti hafif zincir çerçevesinin içerisinde olabilir. Germ hatti hafif zincir çerçevesi bir insan VK3 familyasi çerçevesi olabilir. Antijen-baglayici domen ayrica bir insan JK5 geni içerebilir. Insan VK3 familyasi bir VK DPK22 geni olabilir. Bazi varyasyonlarda, TGF-ß'nin antagonisti, 5 mutasyona kadar PET1073G12 VH domenini (SEQ ID NO: 2) içeren bir antikor veya bunun bir antijen-baglayici kismi olabilir. TGF-ßlnin antagonisti, 5 mutasyona kadar PET1074BQ VH domenini (SEQ ID NO: 12) içeren bir antikor veya bunun bir antijen-baglayici kismi olabilir. TGF-ß'nin antagonisti, 5 mutasyona kadar PET1287A10 VH domenini (SEQ ID NO: 22) içeren bir antikor veya bunun bir antijen-baglayici kismi olabilir. TGF-ß'nin antagonisti, 5 mutasyona kadar PET1073G12 VL domenini (SEQ ID NO: 7) içeren bir antikor veya bunun bir antijen-baglayici kismi olabilir. TGF-ß'nin antagonisti, 5 mutasyona kadar PET1074BQ VL domenini (SEO ID NO: 17) içeren bir antikor veya bunun bir antijen- baglayici kismi olabilir. TGF-ß'nin antagonisti, 5 mutasyona kadar PET1287A10 VL domenini (SEQ ID NO: 27) içeren bir antikor veya bunun bir antijen-baglayici kismi olabilir. TGF-ßinin antagonisti, PET 1073G12 VH domenini (SEQ ID NO: 2) ve PET 1073G12 VL domenini (SEQ ID NO: 7) içeren bir antikor olabilir. TGF-ß'nin antagonisti, PET 107489 VH domenini (SEQ ID NO: 12) ve PET 107489 VL domenini (SEO ID NO: 17) içeren bir antikor olabilir. Alternatif olarak, TGF-ß'nin antagonisti, PET 1287A10 VH domenini (SEQ ID NO: 22) ve PET 1287A1O VL domenini (SEQ ID NO: 27) içeren bir antikor olabilir. Burada tarif edildigi sekilde diger varyasyonlar da düsünülmüstür. SEQ ID NO'Iar, bu açiklamanin parçasini olusturan ekli dizi listesinde bulunan dizileri ifade etmektedir. Dahasi, asagidaki örnekler yöntemlerin yönlerinin tasvirleri olarak sunulmaktadir ve sinirlayici olarak yorumlanmamalidir. ÖRNEK 1 - Antikor Saflastirma Monoklonal antikorlar 1D11 ve GC 1008 ya kültür süzüntüsünden veya assitlerden protein A-Sefaroz kromatografiyle saflastirildi (Goding, J lmmunol Meth (1976) 42;17) (Pharmacia Fien Chemicals, Uppsala, Isveç). Gamma (v)1 alt sinifi ve gamma (v)(4) alt sinifi monoklonal antikorlar olan 1D11 ve GC 1008'in A proteinine baglanmasi, piyasada hazirlanan bir baglayici tampon (BioRad, Richmond, Calif.) eklenmesiyle güçlendirildi. Antikorlar protein A-Sefarozdan 0.05 M glisin-HCI arti 0,15 M NaCI tamponuyla (pH 2,3) ayristirildi. gece boyunca PBS ve NaCI tamponuna (pH 2,3) karsi diyalize edildi, gece boyunca PBS'e karsi diyalize edildi ve -20 Santigrat derecede saklandi. Süzüntülerden saflastirilan gamma (y)1 alt sinifi ve gamma (y)(4) alt sinifi antikorlar konsantre edildi ve protein A-kromatografisi öncesinde amonyum sülfat çökelmesiyle (%50 doymus) kismen saflastirildi. ÖRNEK 2 - Kardiyak iskemi reperfüzyonunun bir siçan modelinde bir TGF-ß inhibitörünün etkisi On iki ila on dört-haftalik disi Lewis siçanlari bes tedavi grubuna ayrildi. Onci günde (DO), tüm hayvanlar bir kardiyak iskemiye ve ardindan reperfüzyon prosedürüne (I/R) maruz kaldi. Kardiyak iskemi kalbin sol karincigindaki sol anteriyor inen koroner arterin 60 dakika süreyle geçici olarak ligatlanmasiyla yaratildi. Ligasyon daha sonra, kalbin iskemik parçasinin reperfüzyonuna olanak saglayarak birakildi. l/R"den sonra 3ncü veya 5ncü günde baslayarak, 5 mg/kg 1D11 veya kontrol maddesi (negatif-kontrol antikoru 1304 veya araci) intravenöz (IV) enjeksiyonla verildi ve daha sonra 28nci güne kadar üç günde bir yeniden verildi. Risk altindaki alanin (AAR) analizi amaciyla, 15um çapli mikroküreler sari bir florokrom ile etiketlendi ve sol inen koroner arterin geçici Iigasyonunun birakilmasindan hemen önce kalbin sol karinciginin içine enjekte edildi (DO). Mikroküreler homojen olarak kan için dagildi ve kalbin ve diger organlarin ve dokularin kilcal damarlarinda takildi. Kalpteki AAR, ligasyon periyodu esnasinda herhangi bir mikroküre (veya kan) almamis olan miyokardiyal dokunun alani olarak tanimlandi. 28nci günde hayvan hafifçe izofloran ile uyutuldu ve kalp atim hizi 350±50 bpm'de muhafaza edildi. Daha sonra, bölgesel ve küresel kardiyak fonksiyonunun tayin edilmesi amaciyla uzun eksen görünüste bir ekokardiyografi gerçeklestirildi. Ekokardiyografi incelemesinin ardindan, hayvan asiri dozda sodyum pentobarbital ile öldürüldü. Kalp daha sonra histolojik analiz için kesilerek çikarildi. AAR degerlendirildi ve müteakiben nitel bir puan verildi. Küçük AAR'Ii (<~2O LV) veya hiç AAR'si olmayan hayvanlar çalisma analizinden çikarildi. LV'deki kardiyak fibroz histolojik olarak ve kalp agirligi kullanilarak tayin edildi ve fibroz agirligi/toplam LV agirliginin bir yüzdesi olarak ifade edildi. Bölgesel kardiyak fonksiyonu daha sonra anteriyor duvar kalinlasmasinin (AWT) bir degerlendirmesiyle ve risk altindaki alandaki posteriyor duvar kalinlasmasina (PWT) kiyasla tayin edildi. Duvar kalinlasmasi. sistoldeki duvar kalinliginin ve diyastoldeki duvar kalinliginin farkidir. Küresel fonksiyon ayrica, ejeksiyon fraksiyonun (EF) ve fraksiyonel eksilmenin (FS) degerlendirilmesiyle de tayin edildi. Günlük görsel klinik gözlemler çalisma süresi boyunca önemsizdi. Sekil 1`de 1D11 verilisi, araç ve negatif-kontrol antikoru olan 13C4`e kiyasla LV'deki fibroz yüzdesini kayda deger sekilde indirgedi. Fibrozdaki bu azalma 1D11 tedavisi I/R'den 3 gün (D3) sonra [1 D11-D3] veya I/R'den 5 gün (D5) sonra [1D11-DS] basladiginda meydana geldi. 1D11 tedavisine D5'te baslayan grup, kontrol 13C4-tedavili gruba kiyasla istatistiksel anlamliliga ulasti(P<0,05). Kardiyak fonksiyon parametreleri, Tablo 1'de görüldügü üzere l/R'nin ardindan 4ncü haftada ekokardiyografi ile tayin edildi. Ejeksiyon fraksiyonu ve fraksiyonel eksiklik, küresel kardiyak fonksiyonu temsil etmektedir. AWT, PWT ve AWT/PWT (bölgesel duvar hareketi puani), bölgesel kardiyak fonksiyonunu temsil etmektedir. Normal kemirgende, AWT yaklasik olarak PWT'ye esittir ve bundan büyük olabilir. Daha sonra, bölgesel duvar hareketi puani olarak adlandirdigimiz AWT/PWT orani 21 olabilir. Tablo 1'de, normal hayvan grubu PWT'den daha büyük AWT ve 1,7 ± 0,2'Iik bölgesel duvar hareketi puani (AWT/PWT) göstermistir. Tablo 1 4ncü hafta Ekokardiyografi Sonuçlari Arag 1D11-D3 1D11-D5 13C4 Normal Ejeksiyon Fraksiyonu 61.3 ± 3.4 57.1 ± 2.9 59.9 ± 3.8 66.3 ± 2.7 83.9 ± 0.7 (%) Fraksiyonel Eksik/ik 27.7 ± 2.0 24.9 ± 1.7 27.1 ± 2.3 30.9 ± 2.0 45.9 ± 0.7 (%) AWT(cm) 0.04 ± 0.01 0.06 ± 0.01 0.07 ± 0.13 0.07 ± 0.12 ± 0.01 0.004 4ncü hafta Ekokardiyografi Sonuçlari Arag 1D11-D3 1D11-D5 13C4 Normal PWT(Cm) 0.097 ± 0.08 ± 0.01 0.07 ± 0.1 ± 0.01 0.09 ± 0.01 + 0.01+ 0.004 AWT/PWT 0.51 ± 0.2 0.91 ± 0.20 1.01 ± 0.15 0.7 ± 0.1 1.7 ± 0.2 + p<0.05'e karsi 13C4 I/Rlnin ardindan 4ncü haftada, I/Rlye maruz birakilan tüm gruplardaki kardiyak fonksiyon, normal hayvan grubunda gözlemlenenden daha azdi. AWT ve PWT 1D11- D3 ve 1D11-D5 gruplarinda (Tablo 1 ve Sekil 2) benzerdi ve bölgesel hareket puanlari, sirasiyla, 1D11-D3 ve 1D11-D5 gruplarinda (Tablo 1 ve Sekil 3) O,91±O,2 ve 1,01±0,15'ti. Ayrica, bölgesel duvar hareketi puanlarinin, 21'lik bir normal hayvan degerine kiyasla bölgesel fonksiyonda minimal bozulmayla benzer oldugu da kaydedildi. Bunun aksine, negatif-kontrol 1304 ve araç gruplarinda (Tablo 1 ve Sekil 2) AWT PWT'den kayda deger sekilde daha azdir ve 1304 ve araç gruplarindaki bölgesel duvar hareketi puanlari, 1D11-tedavili gruplara ve normal hayvanlara kiyasla anlamli bozulmaya benzer olarak, sirasiyla, 0,7±0,1 ve 0,51±0,2 oldu. Özellikle, 1D11-tedavili gruplardaki bölgesel kardiyak fonksiyonda bagil bozulma eksikligi, araç ve negatif- kontrol antikoru 13C4 gruplarina kiyasla bu gruplarda gözlemlenen fibrozdaki indirgemeyle tutarli olmustur. Her ne kadar 1D11-tedavili gruplardaki bölgesel fonksiyon araç ve 13C4 gruplarina kiyasla gelismis olsa da, ejeksiyon fraksiyonu ve fraksiyonel eksiklik bu gruplar arasinda benzerdi. Bu muhtemelen, 1304 ve araç gruplarda enfarkt olmamis LV'nin fonksiyonundaki dengelenmeye atfedilebilir. Hipertrofiye benzer sekilde, bu gruplarda gözlemlenen PWT'deki artis bu yorumlamayla tutarlidir. Bu örnek, TGF-ß antagonizminin I/R'nin ardindan 3ncü günde mi yoksa 5nci günde mi enfarktta indirgenmis fibrozla ve gelismis kardiyak fonksiyonla sonuçlandiginin degerlendirilmesine olanak sagladi. Araç ve 1304-tedavili gruplara kiyasla her iki 1D11-tedavili gruplarda LV'deki fibrozun yüzdesinde kayda deger bir azalma oldu. 1D11-D3 ve 1D11-D5 gruplarindaki fibroz seviyesi benzerken, 1D11-D5 grubu negatif- kontrol 13C4 grubuna kiyasla istatistiksel anlamliliga ulasti (p<0,05). MI modellerinde, MI-sonrasi fibroz gelisiminin TGF-ß upregülasyonuyla, smad yolaki üzerinden TGF-ß sinyallemeyle ve TGF-ß düzenlenmis genlerle iliskili oldugu gösterilmistir. Kemirgen kardiyak I/R modelinde 1D11 verilisi I/R'nin ardindan, fibrozla iliskili kolajen 3 ve fibronektin dahil olmak üzere TGF-ß'nin upregülasyonunu ve TGF-ß iliskili genleri köreltir. 1D11 verilisiyle fibrozda gözlemlenen azalma, bu modelde TGF-ß aracili fibrozun 1D11 köreltilmesiyle tutarlidir. 1D11-tedavili gruplarinda fibrozdaki azalma kardiyak bölgesel fonksiyonda minimal bozulmalara tekabül ederken, negatif-kontrol, 1304 ve araç gruplari, bölgesel fonksiyonda kayda deger bozulma gösterdi. AWT, PWT ve bölgesel duvar hareketi puanlari 1D11-D3 ve 1D11-5 gruplarinda benzerdi. Bu durum, 1D11-tedavi" hayvanlardaki fibrozda azalmanin, MI ardindan bölgesel kardiyak fonksiyonun korunmasina katkida bulunur sekilde kalp kasinin korunmasiyla veya kurtarilmasiyla sonuçlandigini öne sürmektedir. 1D11-tedavili gruplar 1304 ve araç gruplarina kiyasla gelismis bölgesel fonksiyona sahipken, ejeksiyon fraksiyon ve fraksiyonel eksiklik gruplar arasinda benzerdi. Bu durum, kalbin, 1304 ve araç gruplarindaki bölgesel fonksiyondaki bozulmayi fonksiyonel olarak telafi etme yetisiyle tutarlidir. Bu çalismanin son noktasi I/R'den sonra 28 gündü. 1304 ve araç gruplarindaki telafinin bu modelde uzun bir dönem boyunca muhafaza edilemeyecegi ve 1D11, 1304 ve araçla tedavi hayvanlar arasindaki küresel fonksiyondaki farklarin uzun süreden sonra görünür hale gelebilecegi mümkündür. I/R'den ya 3 gün veya 5 gün sonra baslayan 1D11-aracili TGF-ß antagonizmi, 1D11-DS grubunda anlamliliga ulasan kardiyak fibrozda azalmalarla sonuçlandi. Fibrozdaki azalmalar, negatif-kontrol antikoru 1304 veya araç almis olan hayvanlara kiyasla gelismis bölgesel kardiyak fonksiyona tekabül etmistir ve 1D11-tedavi" hayvanlarda kalp kasinin korunmasini veya kurtarilmasini öne sürmüstür. ÖRNEK 3 Kardiyak iskemi reperfüzyonunun bir siçan modelinde bir TGF-ß inhibitörünün verilis zamanlamasinin etkisi Bir TGF-ß inhibitörü antikor olan 1D11'in verilisinin farkli zamanlamasinin, kardiyak iskeminin bir siçan modelindeki miyokardiyal fibroz üzerindeki reperfüzyondan sonraki (I/R) etkisi gözlemlendi. 1D11 verilisi kardiyak I/Rlden 0, 1 veya 5 gün sonra baslatildi. Miyokardiyal fibrozun bir indirgenmesinin etkisi, ekokardiyografi ile ölçüldügü üzere gelismis kalp fonksiyonuyla sonuçlandi. On iki ila on dört-haftalik disi Lewis siçanlari yedi farkli tedavi grubuna ayrildi. Tüm hayvanlar bir kardiyak iskemiye ve ardindan reperfüzyon prosedürüne (l/R) maruz kaldi. Kardiyak iskemi kalbin sol karincigindaki sol anteriyor inen koroner arterin 60 dakika süreyle geçici olarak Iigatlanmasiyla yaratildi. Ligasyon daha sonra, kalbin iskemik parçasinin reperfüzyonuna olanak saglayarak birakildi. I/R'den sonra Onci (reperfüzyondan-sonraki 2nci saat) 1nci veya 5ncü günde baslayarak, 5 mg/kg 1D11 veya kontrol maddesi (negatif-kontrol antikoru 1304 veya araci) intravenöz (IV) enjeksiyonla verildi ve daha sonra 28nci güne kadar 3 günde bir yeniden verildi. Risk altindaki alanin analizi amaciyla, 15 mikron çapli mikroküreler sari birflorokrom ile etiketlendi ve kalbin LV'sinin içine enjekte edildi. Bu, sol inen koroner arterin geçici Iigasyonunun birakilmasindan hemen önce yapildi. Mikroküreler homojen olarak kan için dagildi ve kalbin ve diger organlarin ve dokularin kilcal damarlarinda takildi. Kalpteki AAR, Iigasyon periyodu esnasinda herhangi bir mikroküre (veya kan) almamis olan miyokardiyal dokunun alani olarak tanimlandi. 28nci günde hayvan hafifçe izofloran ile uyutuldu ve kalp atim hizi 350±50 bpm"de muhafaza edildi. Daha sonra, bölgesel ve küresel kardiyak fonksiyonunun tayin edilmesi amaciyla uzun eksen görünüste bir ekokardiyografi gerçeklestirildi. Ekokardiyografi Incelemesinin ardindan, hayvan asiri dozda sodyum pentobarbital ile öldürüldü. Kalp daha sonra kesilerek çikarildi, tartildi ve histolojik analiz için islendi. AARiye nitel bir puan verildi. Küçük AAR'II (<~20 LV) veya hiç AAR"si olmayan hayvanlar çalisma analizinden çikarildi. LV'deki kardiyak fibroz histolojik olarak ve kalp agirligi kullanilarak tayin edildi ve fibroz agirligi/toplam LV agirliginin bir yüzdesi olarak ifade edildi. Bölgesel kardiyak fonksiyonu, risk altindaki alandaki posteriyor duvar kalinlasmasina (PWT) kiyasla anteriyor duvar kalinlasmasinin (AWT) bir degerlendirmesiyle tayin edildi. Duvar kalinlasmasi, sistoldeki duvar kalinliginin ve diyastoldeki duvar kalinliginin farkidir. Küresel fonksiyon ayrica, ejeksiyon fraksiyonun (EF) ve fraksiyonel eksilmenin (FS) degerlendirilmesiyle de tayin edildi. Ya Onci günde veya 5nci güne baslatilan 1D11 verilisi, araç ve negatif-kontrol antikoru 1304-tedavili gruplara kiyasla LV'deki fibrozun yüzdesini anlamli sekilde indirgedi (Sekil 4). D1lde baslayan 1D11 verilisi, eslestirilmis 1304 veya araç kontrolüne kiyasla fibrozda azalma için bir egilim gösterdi. Tablo 2, I/R'nin ardindan 4ncü haftada ekokardiyografi ile tayin edilmis olan kardiyak fonksiyon parametrelerini göstermektedir. Ejeksiyon fraksiyonu ve fraksiyonel eksiklik, küresel kardiyak fonksiyonu temsil etmektedir. AWT, PWT ve AWT/PWT (bölgesel duvar hareketi puani), bölgesel kardiyak fonksiyonunu temsil etmektedir. Normal kemirgende, AWT yaklasik olarak PWT'ye esittir ve bundan büyük olabilir. Daha sonra, bölgesel duvar hareketi puani olarak adlandirdigimiz AWT/PWT orani 21 olabilir. Tablo 2"de, normal hayvan grubu PWT'den daha büyük AWT ve 1,7 ± 0,2'Iik bölgesel duvar hareketi puani (AWT/PWT) göstermistir. Tablo 2 4ncü Hafta Ekokardiyografi Sonuçlari w w AWT(cm) PWT(cm) AWT/PWT Araç 50.5 ±2.6 21.1 ± 1.4 0.03±0.01 0.06 ±0.01$ 0.6±0.13+ 1D11-DO 51.2 ±2.9 21.5 ± 1.5 0.06±0.01*+ 0.04 ±0.01* 1.38±0.2* 1D11 - 01 52.3 ± 3.3 22.3 ± 1.9 0.05 ± 0.01* 0.07 ± 0.01$ 0.79 ± 0.1 1D11 - 05 59.2 ± 2.7* 26.1 ±1.7* 0.08 ± 0.01*+ 0.06 ± 0.01 0.92 ± 0.18 1304 - DO 48.4 ± 1.1 19.8 ± 0.6 0.04 ± 0.01 0.08 ± 0.01$ 0.52 ± 0.08 1304 - 01 53.0 ± 2.9 22.5 ± 1.6 0.04 ± 0.01 0.06 ± 0.01 0.58 ± 0.19 13c4 - 05 52.9 ± 2.3 22.3 ± 1.2 0.04 ± 0.01 0.08 ± 0.01$ 0.54 ± 0.12 Normal 83.9 ± 0.7 45.9 ± 0.7 0.12 ± 0.004 0.09 ± 0.004 1.7 ± 0.2 * p<0.05,e karsi araç. + p<0.05`e karsi 1304, $ p<005 AWTe karsi PWT I/R'nin ardindan dördüncü haftada, I/R'ye maruz birakilan tüm gruplardaki kardiyak fonksiyon, normal hayvan grubunda gözlemlenenden daha azdi. AWT ve PWT 1D11- DO, 1D11-DB ve 1D11-D5 gruplarinda (Tablo 2 ve Sekil 5) benzerdi. Bölgesel hareket puanlari, sirasiyla, 1D11-DO, 1D11-D1 ve 1D11-DS gruplarinda (Tablo 2 ve Sekil 3) 1,38±O,2, O,79±O,1 ve 0,92±0,18'di. Bölgesel duvar hareketi puanlari, 21'lik bir normal hayvan degerine kiyasla bölgesel fonksiyonda minimal bozulmayla benzerdi. Bunun aksine, negatif-kontrol 13C4 ve araç gruplarinda (Tablo 2 ve Sekil 5) AWT PWT'den kayda deger sekilde daha azdir. Bölgesel duvar hareketi puanlari, 13C4-D0. 13C4-D1, 1304-D5 ve araç gruplarinda, sirasiyla (Tablo 2 ve Sekil 6) ve 1D11-tedavili gruplara ve normal hayvanlara kiyasla anlamli bozulmaya benzer olarak, 0,52±0,08, 0,58±0,19, O,54±0,12 ve O,6±O,13 oldu. 1D11-tedavili gruplardaki bölgesel kardiyak fonksiyonda bagil bozulma eksikligi, araç ve eslestirilmis negatif-kontrol antikoru 1304 gruplarina kiyasla bu gruplarda gözlemlenen fibrozdaki indirgemelerle tutarli olmustur. 1D11-D5 grubu ayrica araç kontrolüne kiyasla, fibroz ve bölgesel kardiyak fonksiyon tayinleriyle tutarli sekilde, ejeksiyon fraksiyonu ve fraksiyonel eksikligin küresel kardiyak fonksiyon parametrelerinde anlamli iyilesmeler gösterdi (Tablo 2). Ancak, diger 1D11-tedavili gruplar, araç ve eslestirilmis 1304 gruplarina kiyasla küresel fonksiyonda degisiklikler ortaya koymadi. Küresel kardiyak fonksiyonda anlamli iyilesmeler olmadan 1D11-tedavili hayvanlardaki bölgesel fonksiyonda bagil bozulma eksikligiyle fibrozdaki azalma da önceki bir çalismada gözlemlenmistir ve muhtemelen eslestirilmis 1304 ve araç gruplarinda enfarkt olmamis olan LV"nin fonksiyonundaki dengeye atfedilebilir ve bu da bu zaman noktasinda gruplar arasindaki degisikliklerin saptanmasini güçlestirir. Hipertrofiyle uyumlu olarak bu gruplardan gözlemlenen PWT artisi bu yorumlamayla tutarlidir. Bu örnek, TGF-,B antikoru 1D11'in, miyokard enfarktüsünün, hayvanlarin kardiyak iskemiye ve ardindan reperfüzyona maruz kaldigi bir siçan modelinde miyokard enfarktüsünden-sonra farkli zaman noktalarinda baslayan biyoaktivitesini kiyaslamistir. TGF-ß'nin, DO, D1 ve D5'teki tamir yanitinda farkli roller oynamasi ve bu farkli zaman noktalarinda baslatilan TGF-ß antagonizminin farklandirici bir yanitla sonuçlanmasi mümkündür. 1D11-D1 grubu, fibrozda azalmaya ve kardiyak fonksiyonda gelismeye yönelik egilimler gösterdi. l/Rlden O gün, 1 gün veya 5 gün sonra baslayan 1D11-aracili TGF-ß antagonizmi, 1D11-DO ve 1D11-D5 grubunda, araç ve eslestirilmis 1304 kontrol antikor gruplarina kiyasla anlamliliga ulasan kardiyak fibrozda azalmalarla sonuçlandi. 1D11-DO ve 1D1- D5 gruplarinda, fibrozdaki azalmalar, negatif-kontrol antikoru 1304 veya araç almis olan hayvanlara kiyasla gelismis bölgesel kardiyak fonksiyonun yani sira 1D11-D5 grubundaki araç kontrolüne kiyasla anlamli olarak iyilesmis küresel kardiyak fonksiyonla uyumlu olmustur. Bu sonuçlar, 1D11-tedavili hayvanlarda kalp kasinin korunmasini veya kurtarilmasini öne sürmüstür. ÖRNEK 4 - TGF-B Inhibitörü 101 1 'in, bir siçan modelinde miyokardiyal iskeminin ardindan miyokardiyal yeniden modelleme üzerindeki etkileri Bir TGF-ß inhibitörü olan 1D11'in verilisi, fibroz gelismesini indirgedi ve müteakiben bir doz-bagimli biçimde kardiyak fonksiyonu iyilestirdi. Onci Günde, sol çikan koroner arter 60 dakika süreyle Iigatlandi (koroner arter tikanmasi veya CAO) ve daha sonra reperfüzyona (koroner arter reperfüzyonu veya CAR) olanak saglamak için birakildi. 5nci günde, araç, 1D11 ve 1304 (kontrol antikoru) IV vasitasiyla verildi ve 28nci günde (4ncü hafta) ölüme dek 3 günde bir devam etti. Sol karincik fonksiyonunu belirlemek amaciyla, CAR'nin ardindan 2nci haftada ve 4ncü haftada ekokardiyografi gerçeklestirildi. CAR'den sonraki 4ncü haftada. basinç-hacim (PV) hemodinamikleri kullanilarak LV fonksiyonunu dogrudan ölçmek için bir terminal cerrahi prosedür gerçeklestirildi. Bir dobutamin stres testi de gerçeklestirildi. Yukaridaki prosedürlerin hepsi tamamlandiktan sonra, siçanlar öldürüldü ve patolojik analiz için iskemik ve iskemik-olmayan bölgelerden miyokardiyal dokular alindi. Enfarktüs boyutunun degerlendirilmesi için dokuz siçanli bir alt grup kullanildi ve CAO/CAR'den yedi gün sonra öldürüldü. Kalpler daha sonra perfüze edildi ve boyandi. Risk altindaki alan ve enfarktüs boyutu ölçüldü ve araçla 1D11 (25 mg/kg) gruplari arsinda karsilastirildi. Bu örnegin sonuçlari, 1D11'in araca kiyasla 5 mg/kg'lik dozda sol karincik yara hacmini anlamli sekilde indirgedigini göstermektedir. Ilginç bir sekilde, 25 mg/kg'lik dozda, LV yara hacmi kontrollere kiyasla artti (Sekil 6). Histolojik analiz, 5 mg/kg'lik dozda 1D11 ile yaraya bitisik alandaki apoptozda anlamli bir azalma ortaya koydu. 25 mg/kg 1D11 almis olan grupta artan apoptoz vardi (Sekil 7). Tüm gruplar arasinda yaraya bitisik alandaki subepikardiyal interstisyel fibrozda hiç fark yoktu (veri gösterilmemistir). Küresel sistolik fonksiyonun bir ölçümü olan sol karincik ejeksiyon fraksiyonu (LVEF) 2nci haftada ve 4ncü haftada bildirildi (Sekil 8). 4ncü haftadaki LVEF, araç-tedavili hayvanlara kiyasla 5 mg/kg dozda 1D11 ile anlamli sekilde gelismisti. Ancak, 25 mg/kg'de 1D11 ile tedavi EF'de anlamli bir azalmaya yol açti. Bu, Sekil 6'da bildirilen yara hacmi verisiyle tutarlidir. 2nci haftadan 4ncü haftaya, 1D11 5 mg/kg grubundaki LVEF'deki degisim yüzdesinde anlamli bir gelisme vardi (Sekil 9). Diyastolik fonksiyonun bir ölçümü olan LV izovolümik relaksasyon zamani da (IVRT) kontrol gruplarina ve yüksek dozda 1D11"e kiyasla 5 mg/kg 1D11 grubunda anlamli olarak iyilesti. Sahte hayvanlara kiyasla diyastolik fonksiyonun görünür normallesmesi oldu (Sekil 10). Anteriyor duvarda bir kalinlasma yüzdesi olarak gösterilen bölgesel duvar hareketi, araç grubuna kiyasla 1011 5 mg/kg grubunda anlamli bir iyilesme ortaya koydu (Sekil 11). PV hemodinamikleriyle tayin edilen diyastolik fonksiyonun bir ölçümü olan sol karincik uç diyastolik basinç hacmi iliskileri, verilerin sahte hayvanlara benzer oldugu 1D11 5 mg/kg grubunda anlamli bir gelisme ortaya koydu (Sekil 12). Dobutamin stres testi, 1D11 5 mg/kg grubunda iyilesmeye dogru bir egilimin var oldugunu gösterdi (veriler gösterilmemistir). 1D11'in düsük dozu (5 mg/kg), net ve anlamli faydali etkiler ortaya koydu. Ilk olarak, 4ncü haftadaki LV yara hacmi, enfarktüsten kaynakli daha az kalintisal hasa oldugunu gösterir sekilde en düsüktü. Ikinci olarak, diger gruplara kiyasla yaraya bitisik alanda anlamli sekilde daha az apoptoz vardi. Üçüncü olarak, LV ejeksiyon fraksiyonla tayin edilen LV fonksiyonu bu grupta diger gruplardan anlamli sekilde daha yüksekti ve bu da LV fonksiyonunun en iyi kurtarilisini göstermektedir. Son olarak, bu grup, LV ejeksiyon fraksiyonunda 2nci ve 4ncü haftalar arasinda bir gelisme ortaya koyma açisindan benzersizdi. LV ucu-diyastolik basinç-hacim iliskisinin 4ncü haftadaki egimi, indirgenmis LV sertligi ve gelismis LV diyastolik fonksiyon gösterecek sekilde bu grupta en düsüktü. Bu durum, diyastolik fonksiyonun bir ekokardiyografik ölçümü olan IVRT sonuçlarini kanitlarla güçlendirmistir ve bu da bu grubun 4ncü haftada diyastolik fonksiyonun korunmasini ortaya koyan tek grup oldugunu göstermektedir. Dobutamin stres testi, her ne kadar anesteziyle ve kateterizasyonla dogal dokular, eko verisinin aksine bu veri üzerindeki degiskenlige ve daha az güvenirlige katkida bulunsa da, kardiyak fonksiyonda bir gelismeye dogru bir egilim gösterdi. Kontrol antikor deneyleri, araçla-tedavi siçanlardan büyük farklilik göstermedi. Diger yandan, yüksek dozda 1D11 advers etkiler ortaya koydu. 4ncü haftadaki yara, araçla-tedavili grup dahil olmak üzere diger gruplardan daha büyüktü. Bitisik alanda daha çok apoptoz vardi. LV fonksiyonu LV ejeksiyon fraksiyonuyla tayin edildiginde, 4ncü haftada tüm diger gruplardan daha düsüktü. Bu nedenle, 1D11'den 5mg/kg'lik dozda faydalanilarak TGF-ß antagonizmi, siçanda miyokardiyal enfarktüsün ardindan yeniden modellemenin advers etkilerinin engellenmesinde etkiliydi. LV yara hacminin ve apoptozun anlamli azalmalari, bu modeldeki kardiyak sistolik ve diyastolik fonksiyondaki iyilesmelerle tutarliydi. Ancak, ilacin yüksek dozu, histolojik ve fonksiyonel uç noktalarinda ters, advers etkilere neden oldu. ÖRNEK 5 - TGF-B Inhibitörü 1D11'in, reperfüzyonun ardindan miyokardiyal iskeminin bir kemirgen modelinde miyokardiyal korumanin üzerindeki etkileri Bir TGF-ß inhibitörü olan 1D11'in verilisi 2 farkli dozda fibrozu indirgedi, miyokardiyumu korudu ve kardiyak fonksiyonu gelistirdi. Onci günde, sol çikan koroner arter 60 dakika süreyle Iigatlandi ve daha sonra reperfüzyona (I/R) olanak saglamak için birakildi. 5nci günde, 1D11'in iki farkli formülasyonunun (birinci ve ikinci formülasyonlar) birinin iki farkli dozu (1 veya 5 mg/kg), araç ve 1304 (negatif-kontrol antikoru) lV vasitasiyla verildi ve 28nci güne kadar 3 günde bir devam edildi. Risk altindaki alanin analizi amaciyla, sari bir florokrom ile etiketlenen 15 mikron çapli mikroküreler kalbin LV'sinin içine enjekte edildi. Bu, sol inen koroner arterin geçici ligasyonunun birakilmasindan hemen önce yapildi. Mikroküreler homojen olarak kan için dagildi ve kalbin ve diger organlarin ve dokularin kilcal damarlarinda takildi. Kalpteki AAR, Iigasyon periyodu esnasinda herhangi bir mikroküre (veya kan) almamis olan miyokardiyal dokunun alani olarak tanimlandi. 28nci günde hayvan hafifçe izofloran ile uyutuldu ve kalp atim hizi 350±50 bpm'de muhafaza edildi. Daha sonra, bölgesel kardiyak fonksiyonun için uzun eksen görünüste ekokardiyografi gerçeklestirildi. Ekokardiyografi incelemesinin ardindan, hayvan asiri dozda sodyum pentobarbital ile öldürüldü. Kalp daha sonra kesilerek çikarildi, tartildi ve histolojik analiz için islendi. AAR kalp kisimlari üzerinde morfometrik olarak ve kalp agirligi kullanilarak tayin edildi ve AAR agirligi/toplam LV agirliginin bir yüzdesi olarak ifade edildi. Küçük AAR'li ( TR TR TR TR TR TR TR

Claims (1)

1.