PL226417B1 - Dihydropterydynony, sposoby ich wytwarzania i ich zastosowanie w postaci leków - Google Patents

Description

Przedmiotem niniejszego wynalazku są nowe dihydropterydynony o wzorze ogólnym (I):

gdzie grupy Ln, R¹, R², R³, R⁴ i R⁵m mają znaczenie określone w zastrzeżeniach i opisie, ich racematy, enancjomery lub farmakologicznie dopuszczalne sole addycyjne z kwasami. Przedmiotem wynalazku jest również sposób wytwarzania omawianych dihydropterydynonów i ich zastosowanie jako środków leczniczych.

Dziedzina wynalazku

Pochodne pterydynonu są znane ze stanu techniki jako substancje czynne o aktywności przeciwproliferacyjnej. W publikacji międzynarodowego zgłoszenia patentowego WO 01/019825 opisano zastosowanie pochodnych pterydynonu do leczenia chorób nowotworowych i wirusowych. Oporność wielu typów nowotworów stwarza konieczność opracowywania nowych kompozycji farmaceutycznych do ich zwalczania.

Celem niniejszego wynalazku jest wytwarzanie nowych związków o aktywności przeciwproliferacyjnej i przeciwzapalnej.

Nieoczekiwanie stwierdzono, że związki o wzorze ogólnym (I), gdzie grupy Ln i R¹ do R⁵m mają znaczenie podane poniżej, działają jak inhibitory specyficznych kinaz cyklu komórkowego. Zatem, związki według wynalazku można stosować na przykład do leczenia chorób związanych z aktywnością specyficznych kinaz cyklu komórkowego i charakteryzujących się nadmierną lub nieprawidłową proliferacją komórek.

Przedmiotem niniejszego wynalazku są związki o wzorze ogólnym (I):

PL 226 417 B1 gdzie R¹, R², które mogą być identyczne lub różne, oznaczają atom wodoru lub grupę C1-C6₃

-alkilową, R³ oznacza atom w odoru lub grupę wybraną spośród grupy C1-C10-alkilowej i grupy C3-C7-cykloalkilowej, R⁴ oznacza grupę wybraną spośród atomu wodoru, Cl, grupy Me i OMe, Ln oznacza grupę łączącą wybraną spośród grupy C1-C6-alkilowej, fenylowej i cykloheksylowej, n wynosi 0 lub 1, ₅

R⁵m oznacza grupę wybraną spośród grupy morfolinylowej, piperydynylowej, ewentualnie podstawionej grupą metylową lub benzylową, piperazynylowej, ewentualnie podstawionej grupą fenylową lub cyklopropylometylową, pirolidynylowej, tropenylowej, -NR⁸R⁹ i azacykloheptylowej, m wynosi 1, R⁸, R⁹ 5 oznaczają niepodstawione podstawniki atomu azotu przy R⁵, które mogą być identyczne lub różne, i oznaczają atom wodoru lub grupę wybraną spośród grupy C1-C3-alkilowej, cyklopropylo-metylowej, fenylowej, benzylowej, piranylowej i metylokarbonylowej, ich racematy, enancjomery lub farmakologicznie dopuszczalne sole addycyjne z kwasami.

₅

Preferowane są związki o wzorze (I), gdzie n wynosi 1, R⁵m oznacza grupę połączoną z Ln poprzez atom węgla, ich racematy, enancjomery lub farmakologicznie dopuszczalne sole addycyjne z kwasami.

Preferowane również są związki, gdzie R¹, R² mogą być identyczne lub różne i oznaczają grupę wybraną spośród atomu wodoru, Me, Et i Pr, ich racematy, enancjomery lub farmakologicznie dopuszczalne sole addycyjne z kwasami. Preferowane są szczególnie związki posiadające podstawniki według poniższej tabeli

PL 226 417 B1

PL 226 417 B1 przy czym, stosowane w tabeli symbole X1, X2, X3, X4 i X5 oznaczają miejsce przyłączenia do pozycji w ogólnym wzorze umieszczonym w tabeli zamiast odpowiednich grup R¹, R², R³, R⁴ i Ln-R⁵m.

Szczególnie korzystny jest związek o wzorze (I), wymieniony w powyższej tabeli w pozycji 110.

		CH, 0$ 1, R3
Przykład	R1	R2	Konfig. R1 lub R2	R3	R4	Ln-R^m
110	H		R	Λ h3c^ch3	X r c\ CK3	ó 0 ri

w którym symbole X1, X2, X3, X4 i X5 oznaczają miejsce przyłączenia do pozycji w ogólnym wzorze umieszczonym w tabeli zamiast odpowiednich grup R¹, R², R³, R⁴ i Ln- R⁵m.

Przedmiotem wynalazku jest także zastosowanie związków określonych powyżej o wzorze I do stosowania w kompozycji farmaceutycznej.

Wynalazkiem jest również preparat farmaceutyczny zawierający jako substancję czynną związek o określonym powyżej wzorze ogólnym (I), lub jego fizjologicznie dopuszczalną sól, ewentualnie w połączeniu z typowymi zaróbkami i/lub nośnikami.

Przedmiotem wynalazku jest także sposób wytwarzania związku o wzorze ogólnym (I):

gdzie R¹-R⁵m, m, n i Ln mają znaczenie zdefiniowane powyżej, polegający na tym, że związek o wzorze ogólnym (II):

PL 226 417 B1

gdzie R¹-R³ mają znaczenie zdefiniowane powyżej, a grupa A jest grupą opuszczającą cząsteczkę, poddaje się reakcji ze związkiem o wzorze ogólnym (III):

gdzie R⁴ ma znaczenie zdefiniowane wcześniej, a R¹⁰ oznacza grupę OH. -NH-Ln-R⁵m -O-metylową lub -O-etylową i otrzymany produkt o wzorze ogólnym (IV):

gdzie R¹ do R⁴ ma znaczenie zdefiniowane wcześniej, a R¹⁰ oznacza grupę OH, -NH-Ln-R⁵m, -O-metylową lub -O-etylową, poddaje się następnie reakcji z aminą o wzorze ogólnym (V):

NH2-Ln-R⁵m (V) ₅ gdzie R⁵m ma znaczenie określone wcześniej.

Korzystnie sposób otrzymywania związku o wzorze (I) przedstawiony powyżej polega na tym, że produkt o ogólnym wzorze (IV) poddaje się reakcji z aminą o wzorze (V) po hydrolizie grupy estrowej -COR¹⁰.

Określenie grupy alkilowe, z włączeniem grup alkilowych będących częścią innych grup, oznacza rozgałęzione i nierozgałęzione grupy alkilowe zawierające 1 do 12 atomów węgla, korzystnie 1-6, najkorzystniej 1-4 atomów węgla, takie jak, na przykład, grupa metylowa, etylowa, propylowa, butylowa, pentylowa, heksylowa, heptylowa, oktylowa, nonylowa, decylowa i dodecylowa. Jeśli nie określono inaczej, wymienione powyżej terminy: grupa propylowa, butylowa, pentylowa. heksylowa. heptylowa, oktylowa, nonylowa, decylowa i dodecylowa obejmują wszystkie możliwe postaci izomeryczne. Na przykład, termin grupa propylowa obejmuje dwie izomeryczne grupy n-propylową i izo-propylową, termin grupa butylowa obejmuje grupę n-butylową, izo-butylową, sec-butylową i tert-butylową, termin grupa pentylowa obejmuje grupę izo-pentylową, neopentylową, itd.

PL 226 417 B1

W wymienionych wyżej grupach alkilowych jeden lub kilka atomów wodoru może być ewentualnie wymienionych na inne grupy. Na przykład omawiane grupy alkilowe mogą być podstawione atomami fluoru. Ewentualnie, mogą być także wymienione wszystkie atomy wodoru grupy alkilowej.

Termin mostek alkilowy, jeśli nie określono inaczej, oznacza rozgałęzione lub nierozgałęzione grupy alkilowe mające 1 do 5 atomów węgla, na przykład mostek metylenowy, etylenowy, propylenowy, izopropylenowy, n-butylenowy, izo-butylowy, sec-butylowy i tert-butylowy, itd. Szczególnie preferowane są mostki metylenowe, etylenowe, propylenowe i butylenowe. W wymienionych mostkach alkilowych 1 do 2 atomów węgla może być ewentualnie wymienionych na jeden lub kilka heteroatomów wybranych spośród atomów tlenu, azotu lub siarki.

Termin grupy alkenylowe (z włączeniem grup, które stanowią część innych grup) oznacza rozgałęzione lub nierozgałęzione grupy alkilenowe zawierające 2 do 10 atomów węgla, szczególnie 2-6 atomów węgla, zwłaszcza 2-3 atomów węgla, pod warunkiem, że mają one przynajmniej jedno wiązanie podwójne. Przykładowe grupy obejmują: grupę etenylową, propenylową, butenylową, pentenylową itd. Jeśli nie określono inaczej, wymienione wyżej terminy: grupa propenylową, butenylową, itd. obejmują także wszystkie możliwe postaci izomeryczne. Na przykład, termin grupa butenylową obejmuje grupę 1-butenylową, 2-butenylową, 3-butenylową, 1-metylo-1-propenylową, 1-metylo-2-propenylową, 2-metylo-1-propenylową, 2-metylo-2-propenylową i 1-etylo-1-etenylową.

W wymienionych wyżej grupach alkenylowych, jeśli nie określono inaczej, jeden lub kilka atomów wodoru może być ewentualnie wymienionych na inne grupy. Na przykład, te grupy alkilowe mogą być podstawione atomami fluoru. Ewentualnie, mogą być także wymienione wszystkie atomy wodoru grupy alkenylowej.

Termin grupy alkinylowe (z włączeniem grup, które stanowią część innych grup) oznacza rozgałęzione lub nierozgałęzione grupy alkinylowe zawierające 2 do 10 atomów węgla, pod warunkiem, że mają one przynajmniej jedno wiązanie potrójne, na przykład grupa etynylowa, propargylowa, butynylowa, pentynylowa, heksynylowa itd., zwłaszcza etynylowa lub propynylowa.

W wymienionych wyżej grupach alkinylowych, jeśli nie określono inaczej, jeden lub kilka atomów wodoru może być ewentualnie wymienionych na inne grupy. Na przykład, te grupy alkilowe mogą być podstawione atomami fluoru. Ewentualnie, mogą być także wymienione wszystkie atomy wodoru grupy alkinylowej.

Termin grupa aryIowa oznacza aromatyczną grupę pierścieniową zawierającą 6 do 14 atomów węgla, zwłaszcza 6 lub 10 atomów węgla, szczególnie jest to grupa fenylowa, która, jeśli nie określono inaczej, może mieć jeden lub kilka z wymienionych podstawników, na przykład: OH. NO2, CN, OMe, -OCHF2, -OCF3, -NH2, atom fluorowca, na przykład fluoru lub chloru, grupę C1-C10-alkilową, szczególnie C1-C5-alkilową, zwłaszcza C1-C3-alkilową, szczególnie metylową lub etylową, -O-C1-C3-alkilową. zwłaszcza -O-metylową lub -O-etylową, -COOH, -COO-C1-C4-alkilową. szczególnie -O-metylową lub O-etylową, -CONH2.

Przykładowe grupy heteroarylowe, gdzie maksymalnie dwa atomy węgla są wymienione na jeden lub dwa atomy azotu, obejmują pirol, pirazol, imidazol, triazol, pirydynę, pirymidynę, gdzie każdy z wymienionych pierścieni heteroarylowych może być ewentualnie sprzężony z pierścieniem benzenowym, zwłaszcza jest to benzoimidazol, i, jeśli nie określono inaczej, omawiane grupy heterocykliczne mogą mieć jeden lub kilka z wymienionych podstawników, na przykład: F, Cl, Br, OH, OMe, grupę metylową, etylową, CN, CONH2, NH2, ewentualnie podstawioną grupę fenylową, ewentualnie podstawioną grupę hetero arylową, szczególnie ewentualnie podstawioną grupę pirydylową.

Przykładowe grupy cykloalkilowe to grupy cykloalkilowe zawierające 3-12 atomów węgla, na przykład grupa cyklopropylowa, cyklobutylowa, cyklopentylowa, cykloheksylowa, cykloheptylowa lub cyklooktylowa, szczególnie cyklopropylowa, cyklopentylowa lub cykloheksylowa, przy czym każda z wymienionych wyżej grup cykloalkilowych może ewentualnie mieć jeden lub kilka podstawników, na przykład: OH, NO2, CN, OMe, -OCHF2, -OCF3, -NH2 lub atom fluorowca, szczególnie fluoru lub chloru, grupę C1-C10-alkilową.

Podstawnikami grup cykloalkilowych mogą być w szczególności =O, OH, NH2, grupa metylowa lub F.

Przykładowe grupy cykloalkenylowe to grupy cykloalkilowe zawierające 3-12 atomów węgla, mające przynajmniej jedno wiązanie podwójne, na przykład grupa cyklopropenylowa, cyklobutenylowa, cyklopentenylowa, cykloheksenylowa lub cykloheptenylowa, szczególnie cyklopropenylowa, cyklopententylowa lub cykloheksenylowa, przy czym każda z wymienionych wyżej grup cykloalkenylowych może ewentualnie mieć jeden lub kilka podstawników.

PL 226 417 B1 „=O” oznacza atom tlenu połączony wiązaniem podwójnym.

Przykładowe grupy heterocykloalkilowe, jeśli nie określono inaczej w definicjach, obejmują 3- do 12-członowych, zwłaszcza 5-, 6- lub 7-członowe, nasycone lub nienasycone grupy heterocykliczne, które jako heteroatomy mogą zawierać azot, tlen lub siarkę, na przykład tetrahydrofuran, tetrahydrofuranon, γ-butyrolakton, α-piran, γ-piran, dioksolan, tetrahydropiran, dioksan, dihydrotiofen, tiolan, ditiolan, pirolina, pirolidyna, pirazolina, pirazolidyna, imidazolina, imidazolidyna, tetrazol, piperydyna, pirydazyna, pirymidyna, pirazyna, piperazyna, triazyna, tetrazyna, morfolina, tiomorfolina, diazepan, oksazyna, tetrahydro-oksazynyl, izotiazol, pirazolidyna, szczególnie morfolina, pirolidyna, piperydyna lub piperazyna, gdzie grupa heterocykliczna może mieć ewentualnie podstawniki, na przykład grupę

C1-C4-alkilową, zwłaszcza metylową, etylową lub propylową.

Przykładowe grupy policykloalkilowe to ewentualnie podstawione bi-, tri-, tetra- lub pentacykliczne grupy cykloalkilowe, na przykład pinan, 2,2,2-oktan, 2,2,1-heptan lub adamantan. Przykładowe grupy policykloalkenylowe to ewentualnie mostkowane i/lub podstawione 8-członowe bi-, tri-, tetra- lub pentacykliczne grupy cykloalkenylowe, zwłaszcza bicykloalkenylowe lub tricykloalkenylowe, jeśli mają przynajmniej jedno wiązanie podwójne, na przykład norbornen.

Przykładowe grupy spiroalkilowe to ewentualnie podstawione spirocykliczne grupy C5-C12 alkilowe.

Ogólnie, termin chlorowiec oznacza fluor, chlor, brom lub jod, zwłaszcza fluor, chlor lub brom, szczególnie chlor.

Termin grupa opuszczająca A oznacza identyczne lub różne grupy opuszczające cząsteczkę, takie jak na przykład grupa -O-metylowa, -SCN, chlor, brom, jod, grupa metanosulfonylowa, trifluorometanosulfonylowa lub p-toluenosulfonylowa, zwłaszcza chlor.

Związki według wynalazku mogą być obecne w postaci pojedynczych izomerów optycznych, mieszanin pojedynczych enancjomerów, diastereoizomerów lub racematów, w postaci tautomerów, a także w postaci wolnych zasad lub odpowiednich soli addycyjnych z farmakologicznie dopuszczalnymi kwasami - takich jak na przykład sole addycyjne z kwasem fluorowcowodorowym, na przykład solnym lub bromowodorowym, albo kwasami organicznymi, takimi jak na przykład kwas szczawiowy, fumarowy, diglikolowy lub metanosulfonowy.

10

Wszystkie grupy wymienione w definicjach podstawników R¹ do R¹⁰ mogą być ewentualnie rozgałęzione i/lub podstawione.

Związki według wynalazku można otrzymywać sposobami A syntezy opisanymi poniżej, gdzie podstawniki o wzorze ogólnym (A1) do (A9) mają znaczenie podane wcześniej. Wynalazek został poniżej przedstawiony w przykładach wykonania, których nie należy traktować jako ograniczenie zakresu i ducha tego wynalazku do podanych w nich konkretnych związków chemicznych i procedur laboratoryjnych.

Sposób A

Etap 1A

W celu otrzymania związku o wzorze (A3) związek o wzorze (A1) poddaje się reakcji ze związkiem o wzorze (A2) (Diagram 1A). Reakcję tę można przeprowadzać sposobem opisanym w publikacji międzynarodowego zgłoszenia patentowego WO 0043369 lub WO 0043372. Związek (A1) jest dostępny na rynku, na przykład, z City Chemical LC, 139 Alings Crossing Road, West Haven, CT, 06516, USA. Związek (A2) można otrzymać sposobami znanymi z literatury: a) F. Effenberger, U. Burkhart, J. Wilfahrt Liebigs Ann. Chem. 1986, 314-333; b) T. Fukuyama, C.-K. Jow, M. Cheung, Tetrahedron Lett. 1995, 36, 6373-6374; c) R. K. Olsen, J. Org. Chem. 1970, 35, 1912-1915; d) F.E. Dutton, B.H. Byung Tetrahedron Lett. 1998, 30, 5313-5316; e) J. M. Ranajuhi, M. M. Joulie Synth. Commun. 1996, 26, 1379-1384.).

Diagram 1A

PL 226 417 B1

W etapie 1A, 1 równoważnik związku (A1) oraz 1 do 1,5 równoważników, korzystnie 1,1 równoważnika zasady, korzystnie węglanu potasu, wodorowęglanu potasu, węglanu sodu lub wodorowęglanu sodu, węglanu wapnia, najkorzystniej węglanu potasu, miesza się w rozcieńczalniku ewentualnie zmieszanym z wodą, na przykład w acetonie, tetrahydrofuranie, eterze dietylowym, cykloheksanie, eterze naftowym lub dioksanie, korzystnie w cykloheksanie lub eterze dietylowym.

W temperaturze od 0 do 15°C, korzystnie 5 do 10°C, dodaje się kroplami 1 równoważnik aminokwasu o wzorze (A2), rozpuszczonego w rozpuszczalniku organicznym, na przykład acetonie, tetrahydrofuranie, eterze dietylowym, cykloheksanie lub dioksanie. Mieszaninę reakcyjną ogrzewa się do temperatury 18°C do 30°C, korzystnie około 22°C mieszając i następnie miesza przez kolejne 10 do 24 godzin, korzystnie około 12 godzin. Następnie oddestylowuje się rozpuszczalnik, pozostałość łączy z wodą i mieszaninę ekstrahuje dwu-trzykrotnie rozpuszczalnikiem organicznym, takim jak eter dietylowy lub octan etylu, korzystnie octan etylu. Połączone ekstrakty organiczne suszy się i oddestylowuje rozpuszczalnik. Pozostałość (związek A3) można używać w etapie 2 bez jakiegokolwiek wstępnego oczyszczania.

Etap 2A

Związek otrzymany w etapie 1A (A3) redukuje się przy grupie nitrowej i poddaje cyklizacji otrzymując związek o wzorze (A4) (Diagram 2A).

Diagram 2A

Schemat 2A

W etapie 2A, 1 równoważnik związku nitrowego (A3) rozpuszcza się w kwasie, korzystnie lodowatym kwasie octowym, mrówkowym lub solnym, korzystnie w lodowatym kwasie octowym, i ogrzewa do temperatury od 50 do 70°C, korzystnie około 60°C. Następnie, w celu zakończenia reakcji egzotermicznej, dodaje się środek redukujący, na przykład cynk, cynę lub żelazo, korzystnie opiłki żelazne i mieszaninę miesza przez 0,2 do 2 godzin, korzystnie 0,5 godziny, w temperaturze 100 do 125°C, korzystnie około 117°C. Po schłodzeniu do temperatury otoczenia sól żelaza odsącza się i odparowuje rozpuszczalnik. Pozostałość przenosi się do rozpuszczalnika lub mieszaniny rozpuszczalników, na przykład octanu etylu lub mieszaniny dichlorometanu z metanolem w stosunku 9:1 i zatężonego roztworu NaCl, i przesącza, na przykład, przez ziemię okrzemkową. Fazę organiczną suszy się i odparowuje. Pozostałość (związek (A4)) można oczyszczać chromatograficznie lub przez krystalizację, bądź stosować jako surowy produkt w etapie 3A syntezy.

Etap 3A

W celu otrzymania związku o wzorze (A5) związek otrzymany w etapie 2A (A4) można poddać reakcji podstawienia elektrofilowego, jak pokazano na Diagramie 3A.

Diagram 3A

PL 226 417 B1

W etapie 3A 1 równoważnik amidu o wzorze (A4) rozpuszcza się w rozpuszczalniku organicznym, na przykład dimetyloformamidzie lub dimetyloacetamidzie, korzystnie dimetyloacetamidzie. i schładza do około -5 do 5°C, korzystnie 0°C.

Następnie dodaje się 0,9 do 1,3 równoważnika wodorku sodu i 0,9 do 1,.3 równoważnika czynnika metylującego, na przykład jodku metylu. Mieszaninę reakcyjną miesza się przez 0,1-3 godziny, korzystnie około 1 godziny, w około 0 do 10°C, korzystnie w około 5°C, i ewentualnie pozostawia na kolejne 12 godzin w tej temperaturze. Mieszaninę reakcyjną wlewa się do wody z lodem i izoluje osad. Pozostałość (związek (A5)) można oczyszczać chromatograficznie, korzystnie na żelu krzemionkowym lub przez krystalizację, bądź stosować jako surowy produkt w etapie 4A syntezy.

Etap 4A

Aminowanie związku (A5) otrzymanego w etapie 3A w celu otrzymania związku o wzorze (A9) (Diagram 4A) można przeprowadzać stosując sposoby znane z literatury (warianty 4.1 A): (a) M.P.V. Boarland, J.F.W. McOmie J. Chem. Soc. 1951, 1218-1221; b) F. H. S. Curd, F. C. Rose J. Chem. Soc. 1946, 343-348., 4,2 A (a) Banks J. Am. Chem. Soc. 1944, 66, 1131 b) Ghosh i Doly J. Indian Chem. Soc. 1981, 58, 512-513; c) N. P. Reddy i M. Tanaka Tetrahedron Lett. 1997, 38, 4807-4810.

Diagram 4A

Na przykład, w wariancie 4.1 A, 1 równoważnik związku (A5) oraz 1 do 3 równoważników, korzystnie około 2 równoważników związku (A6) ogrzewa się bez rozpuszczalnika lub w rozpuszczalniku organicznym, takim jak na przykład sulfolan, dimetyloformamid, dimetyloacetamid, toluen, N-metylopirolidon, dimetylosulfotlenek lub dioksan, korzystnie sulfolan, przez 0,1 do 4 godziny, korzystnie 1 godzinę, w 100 do 220°C, korzystnie w około 160°C. Po schłodzeniu produkt (A9) krystalizuje się

PL 226 417 B1 dodając rozpuszczalnik organiczny lub mieszaninę rozpuszczalników, na przykład mieszaninę eteru dietylowego z metanolem, octan etylu, chlorek metylenu lub eter dietylowy, korzystnie mieszaninę eteru dietylowego z metanolem w stosunku 9:1, lub oczyszcza chromatograficznie.

Na przykład, w wariancie 4.2 A, 1 równoważnik związku (A5) oraz 1 do 3 równoważników związku (A6) miesza się z kwasem, na przykład 1-10 równoważnikami 10-38% kwasu solnego i/lub alkoholu, na przykład etanolu, propanolu, butanolu, korzystnie etanolu, w temperaturze wrzenia przez 1 do 48 godzin, korzystnie około 5 godzin.

Wytrącony produkt (A9) odsącza się i ewentualnie przemywa wodą, suszy i krystalizuje z odpowiedniego rozpuszczalnika organicznego.

Na przykład, w wariancie 4.3 A, 1 równoważnik związku (A5) i 1 do 3 równoważników związku (A7) rozpuszcza się w rozpuszczalniku, na przykład toluenie lub dioksanie i łączy z ligandem fosfinowym, na przykład 2,2'-bis-(difenylofosfino)-1,1'-binaftylem i katalizatorem palladowym, na przykład tris(dibenzylideno-acetono)-dipalladem(0) oraz zasadą, na przykład węglanem cezu, i ogrzewa pod chłodnicą zwrotną przez 1-24 godzin, korzystnie 17 godzin. Mieszaninę reakcyjną oczyszcza się na przykład na żelu krzemionkowym i produkt (A8) izoluje z roztworu lub otrzymuje w wyniku krystalizacji.

Produkt (A8) rozpuszcza się w odpowiednim rozpuszczalniku, na przykład dioksanie, i miesza z kwasem, na przykład średnio stężonym kwasem solnym, na przykład w stosunku rozpuszczalnika do kwasu 3:1. Następnie mieszaninę ogrzewa się do wrzenia pod chłodnicą zwrotną przez 1-48 godzin, na przykład 12 godzin, i izoluje wytrącony osad. Jeśli jest do konieczne, produkt (A9) oczyszcza się przez krystalizację.

Etap 5A

Diagram 5A

Wariant 5.1 A:

Przykładowo 1 równoważnik związku (A9) rozpuszcza się z 1 równoważnikiem środka aktywującego, na przykład tertrafluoroboranem O-benzotriazolilo-N,N,N',N'- tetrametylouroniowym (TBTU), i zasadą, na przykład 1,5 równoważnika diizopropyloetyloaminy (DIPEA), w rozcieńczalniku organicznym, na przykład dichlorometanie, tetrahydrofuranie, dimetyloformamidzie, N-metylopirolidonie, dimetyloacetamidzie, korzystnie dichlorometanie lub dimetyloformamidzie. Po dodaniu 1 równoważnika aminy (A10) mieszaninę reakcyjną miesza się przez 0,1 do 24 godzin, korzystnie około 2 godzin w 20°C do 100°C. Produkt o wzorze (A11) otrzymuje się na przykład w wyniku krystalizacji lub oczyszczenia chromatograficznego.

Nowe związki o wzorze ogólnym (I) można syntezować analogicznie jak w przedstawionych poniżej przykładach syntezy, których nie należy traktować jako ograniczenie zakresu i ducha wynalazku do podanych w nich konkretnych związków chemicznych i procedur laboratoryjnych.

Poniżej opisano także sposoby otrzymywania związków przejściowych używanych w syntezie.

Otrzymywanie kwasów

W celu syntezy związków z Przykładów 94 i 95 najpierw otrzymuje się związek przejściowy Z1:

PL 226 417 B1

sposobem opisanym poniżej.

50,0 g (0,48 mol) estru metylowego D-alaniny x HCl i 49,1 g (0,50 mol) cykloheksanonu umieszczono w 300 ml dichlorometanu i następnie połączono z 41,0 g (0,50 mol) octanu sodu i 159,0 g (0,75 mol) triacetoksyborowodorku sodu. Mieszaninę mieszano przez noc i następnie dodano 300 ml 10% roztworu wodorowęglanu sodu. Fazę wodną ekstrahowano dichlorometanem. Połączone fazy organiczne przemyto 10% roztworem wodorowęglanu sodu, wysuszono nad Na2SO4 i odparowano.

Wydajność: 72,5 g związku Z1a (klarowna ciecz)

72,5 g związku Z1a umieszczono w 500 ml wody i dodano 76,6 g (0,39 mol) 2,4-dichloro-5-nitropirymidyny w 500 ml eteru dietylowego. W temperaturze -5°C dodano kroplami 100 ml 10% roztworu wodorowęglanu potasu. Mieszaninę mieszano przez 3 godziny w -5°C i przez kolejne 12 godziny w^: temperaturze otoczenia. Fazę organiczną oddzielono i wysuszono nad Na2SO4. Produkt wykrystalizował po odparowaniu.

Wydajność: 48,0 g związku Z1b (żółte kryształy)

48,0 g związku Z1b rozpuszczono w 350 ml lodowatego kwasu octowego i ogrzano do 60°C. Dodano 47,5 g żelaza w proszku. W tym czasie temperatura wzrosła do 105°C. Mieszaninę reakcyjną mieszano przez trzy godziny w 80°C, następnie mieszaninę przesączono na gorąco przez celulozę i odparowano. Pozostałość mieszano w wodzie i octanie etylu, przesączono pod zmniejszonym ciśnieniem i jasnoszary osad przemyto octanem etylu. Przesącz przemyto rozcieńczonym amoniakiem i wodą, fazę organiczną wysuszono nad Na2SO4, przesączono przez węgiel aktywny i odparowano. Otrzymano dodatkową ilość jasnoszarego ciała stałego.

Wydajność: 29,5 g związku Z1c (jasnoszare kryształy)

32,1 g związku Z1c umieszczono w 300 ml dimetyloacetamidu i połączono z 13 ml (0,2 mol) jodku metylu. W -5°C dodano porcjami 6,4 g (0,16 mol) wodorku sodu w postaci 60% dyspersji w oleju mineralnym. Po 2 godzinach mieszaninę reakcyjną wlano do 800 ml wody z lodem. Utworzony osad przesączono pod zmniejszonym ciśnieniem i przemyto eterem naftowym.

Wydajność: 33,0 g związku Z1d (beżowe kryształy)

4,0 g związku Z1d i 2,3 g (15 mmol) kwasu 4-amino-3-metylobenzoesowego zawieszono w 50 ml etanolu i 120 ml wody, połączono z 2 ml stężonego kwasu solnego i ogrzewano do wrzenia pod chłodnicą zwrotną przez 48 godzin. Utworzony osad przesączono pod zmniejszonym ciśnieniem schładzając i przemyto wodą, etanolem i eterem dietylowym.

Wydajność: 2,9 g związku Z1 (bezbarwne kryształy)

W celu syntezy związków z Przykładów 188 i 203 najpierw otrzymuje się związek przejściowy Z2:

sposobem opisanym poniżej.

PL 226 417 B1

Roztwór 128,2 g (0,83 mol) estru etylowego D-alaniny x HCl i 71,5 g (0,85 mol) 5 cyklopentanonu w 1500 ml dichlorometanu połączono z 70,1 (0,85 mol) octanu sodu i 265,6 g (1,25 mol) triacetoksyborowodorku sodu. Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 12 godzin i następnie wlano do 1,5 l 10% roztworu wodorowęglanu sodu. Fazę wodną ekstrahowano dichlorometanem. Połączone fazy organiczne wysuszono nad Na2SO4 i odparowano.

Wydajność: 143,4 g związku Z2a (bezbarwny olej)

66,0 g związku Z2a umieszczono w 500 ml wody i połączono z 85,0 g (0,44 mol) 2,4-dichloro-5-nitropirymidyny w 500 ml eteru dietylowego. W -5°C dodano kroplami 100 ml 10% roztworu wodorowęglanu potasu i mieszaninę reakcyjną mieszano przez 48 godzin w temperaturze otoczenia. Fazę wodną ekstrahowano eterem dietylowym, połączone fazy organiczne wysuszono nad Na2SO4 i odparowano. Ciemnoczerwone ciało stałe mieszano z eterem naftowym i przesączono pod zmniejszonym ciśnieniem.

Wydajność: 88,0 g związku Z2b (żółte kryształy)

88,0 g związku Z2b rozpuszczono w 1000 ml lodowatego kwasu octowego i w 60°C połączono porcjami z 85 g żelaza w proszku. W tym czasie temperatura wzrosła do 110°C. Mieszaninę mieszano przez 1 godzinę w 60°C, następnie przesączono pod zmniejszonym ciśnieniem na gorąco przez celulozę i odparowano. Brązowe ciało stałe zmieszano z 700 ml wody i przesączono pod zmniejszonym ciśnieniem.

Wydajność: 53,3 g związku Z2c (jasnobrązowe kryształy)

53,3 g związku Z2c rozpuszczono w 300 ml dimetyloacetamidu i połączono z 13 ml (0,21 mol) jodku metylu. W -5°C dodano porcjami 5,0 g (0,21 mol) wodorku sodu w postaci 60% dyspersji w oleju mineralnym. Po 12 godzinach mieszaninę reakcyjną wlano do 1000 ml wody z lodem i utworzony osad przesączono pod zmniejszonym ciśnieniem.

Wydajność: 40,0 g związku Z2d (bezbarwne kryształy)

4,0 g związku Z2d i 2,8 g (16 mmol) kwasu 4-amino-3-chlorobenzoesowego zawieszono w 25 ml etanolu i 60 ml wody, połączono z 3 ml stężonego kwasu solnego i ogrzewano do wrzenia pod chłodnicą zwrotną przez 43 godziny. Utworzony osad przesączono pod zmniejszonym ciśnieniem chłodząc i przemyto wodą, etanolem i eterem dietylowym.

Wydajność: 0,9 g związku Z2 (bezbarwne kryształy)

W celu syntezy związków z Przykładów 19, 21, 22, 23, 45, 55, 58, 116, 128, 131, 133, 134, 136, 138, 177, 217, 231, 239, 46, 184, 166 i 187 najpierw otrzymuje się związek przejściowy Z3:

sposobem opisanym poniżej.

54,0 g (0,52 mol) kwasu D-2-aminomasłowego zawieszono w 540 ml metanolu i powoli połączono z 132 g (1,1 mol) chlorku tionylu chłodząc lodem. Mieszaninę ogrzewano pod chłodnicą zwrotną przez 1,5 godziny i następnie odparowano. Pozostały olej połączono z 540 ml eteru tert-butylowo-metylowego i uzyskane bezbarwne kryształy przesączono pod zmniejszonym ciśnieniem.

Wydajność: 78,8 g związku Z3a (bezbarwne kryształy)

74,2 g związku Z3a i 43,5 ml (0,49 mol) cyklopentanonu rozpuszczono w 800 ml dichlorometanu. Po dodaniu 40,0 g (0,49 mol) octanu sodu i 150,0 g (0,71 mol) triacetoksyborowodorku sodu w 0°C mieszaninę mieszano przez 12 godziny w temperaturze otoczenia i następnie dodano 500 ml 20% roztworu wodorowęglanu sodu. Fazę wodną ekstrahowano dichlorometanem. Połączone fazy organiczne przemyto wodą, wysuszono nad NaSO4 i odparowano.

Wydajność: 85,8 g związku Z3b (jasnożółty olej)

PL 226 417 B1

40,0 g związku Z3b i 30,0 g (0,22 mol) węglanu potasu zawieszono w 600 ml acetonu i połączono z 45,0 g (0,23 mol) 2,4-dichloro-5-nitropirymidyny w 200 ml acetonu chłodząc lodem. Po 12 godzinach dodano kolejną porcję 5,0 g 2,4-dichloro-5-nitropirymidyny i mieszano przez 3 godziny. Mieszaninę reakcyjną odparowano, przeniesiono do 800 ml octanu etylu i 600 ml wody i fazę roztworu wodnego ekstrahowano octanem etylu. Połączone fazy organiczne przemyło wodą, wysuszono nad MgSO4 i odparowano.

Wydajność: 75,0 g związku Z3c (brązowy olej)

100 g związku Z3c rozpuszczono w^: 650 ml lodowatego kwasu octowego i w 70°C dodano porcjami 20 g żelaza w proszku. Mieszaninę mieszano przez 1 godzinę w 70°C. następnie przez 1,5 godziny w 100°C i przesączono na gorąco przez ziemię okrzemkową. Mieszaninę reakcyjną odparowano, przeniesiono do mieszaniny metanolu z dichlorometanem, przepuszczono przez żel krzemionkowy i oczyszczono metodą ekstrakcji Soxhleta z octanem etylu. Usunięto rozpuszczalnik i pozostałość zmieszano z metanolem.

Wydajność: 30,0 g związku Z3d (jasnobrązowe kryształy)

25,0 g związku Z3d i 6.5 ml (0,1 mol) jodku metylu umieszczono w 250 ml dimetyloacetamidu i w -10°C dodano 3,8 g (0,95 mol) wodorku sodu w postaci 60% dyspersji w oleju mineralnym. Mieszaninę mieszano przez 20 minut w 0°C. następnie przez 30 minut w temperaturze otoczenia i ostatecznie dodano lód. Mieszaninę reakcyjną odparowano i połączono z 300 ml wody. Utworzony osad przesączono pod zmniejszonym ciśnieniem i przemyto eterem naftowym.

Wydajność: 23,0 g związku Z3e (bezbarwne ciało stałe)

6,0 g związku Z3e i 5,1 g (31 mmol) kwasu 4-amino-3-metoksybenzoesowego zawieszono w 90 ml etanolu i 350 ml wody, połączono z 3,5 ml stężonego kwasu solnego i ogrzewano do wrzenia pod chłodnicą zwrotną przez 48 godzin. Mieszaninę reakcyjną odparowano, pozostałość mieszano z mieszaniną metanolu z eterem dietylowym i utworzony osad przesączono pod zmniejszonym ciśnieniem.

Wydajność: 6,3 g związku Z3 (jasnobeżowe kryształy)

W celu syntezy związków z Przykładów 81, 82, 93, 137 najpierw otrzymuje się związek przejściowy Z4:

Z4 sposobem opisanym poniżej.

25,0 g (0,19 mol) 1-aminocyklopropano-1-karboksylan etylu x HCl i 16,8 g (0,20 mol) cyklopentanonu rozpuszczono w 300 ml dichlorometanu i połączono z 16,4 g (0,20 mol) octanu sodu i 61,7 g (0,29 mol) triacetoksyborowodorku sodu. Mieszaninę reakcyjną mieszano przez noc i następnie wlano do 400 ml 10% roztworu wodorowęglanu sodu. Fazę wodną ekstrahowano dichlorometanem. Połączone fazy organiczne wysuszono nad Na2SO4 i odparowano.

Wydajność: 34,5 g związku Z4a (bezbarwny olej)

42,5 g (0,22 mol) 2,4-dichloro-5-nitropirymidyny w 350 ml eteru dietylowego dodano do mieszaniny 34,5 g związku Z4a w 350 ml wody. W -5°C mieszaninę połączono z 80 ml 10% roztworu wodorowęglanu potasu i mieszano przez noc w temperaturze otoczenia. Fazę wodną ekstrahowano eterem dietylowym. Połączone fazy organiczne wysuszono nad Na2SO4 i odparowano.

Wydajność: 53,8 g związku Z4b (brązowy olej)

20,1 g związku Z4b rozpuszczono w 200 ml lodowatego kwasu octowego i połączono porcjami w 60°C z 19,1 g żelaza w proszku. W tym czasie temperatura wzrosła do 100°C. Mieszaninę mieszano przez 3 godziny w 60°C, następnie przesączono pod zmniejszonym ciśnieniem przez celulozę

PL 226 417 B1 i odparowano. Pozostałość mieszano w wodzie i octanie etylu. Żółty osad przesączono pod zmniejszonym ciśnieniem. Przesącz przemyto rozcieńczonym amoniakiem i wodą, fazę organiczną wysuszono nad Na2SO4 i odparowano. Po dodaniu eteru dietylowego wykrystalizował dodatkowy produkt.

Wydajność: 4,0 g związku Z4c (żółte kryształy)

7,8 g związku Z4c i 2,6 ml (0,04 mol) jodku metylu rozpuszczono w 100 ml dimetyloacetamidu i w -5°C dodano porcjami 1,5 g (0,04 mol) wodorku sodu w postaci 60% dyspersji w oleju mineralnym. Po 2 godzinach mieszaninę reakcyjną wlano do wody z lodem i utworzony osad przesączono pod zmniejszonym ciśnieniem.

Wydajność: 7,5 g związku Z4d (jasnobrązowe kryształy)

3,0 g związku Z4d i 1,9 g (11 mmol) kwasu 4-amino-3-metoksybenzoesowego zawieszono w 40 ml etanolu i 80 ml wody, połączono z 2 ml stężonego kwasu solnego i ogrzewano do wrzenia pod chłodnicą zwrotną przez 20 godzin. Następnie dodano 0,5 g kwasu 4-amino-3-metoksybenzoesowego i ogrzewano do wrzenia pod chłodnicą zwrotną przez 48 godzin. Utworzony po schłodzeniu osad przesączono pod zmniejszonym ciśnieniem i przemyto wodą, etanolem i eterem dietylowym.

Wydajność: 2,1 g związku Z4 (bezbarwne kryształy): temp. topn.: 222-223°C

W celu syntezy związków z Przykładów 162, 43, 53, 161, 202, 211, 215 i 212 najpierw otrzymuje się związek przejściowy Z5:

CT OH

Z5 sposobem opisanym poniżej.

Mieszaninę 73,4 ml (0,5 mol) 2-bromoizomaślanu etylu, 87,1 ml (0,75 mol) 3-metylo-1-butyloaminy, 82,5 g (0,6 mol) jodku sodu i 76,0 g (0,6 mol) węglanu potasu w 1000 ml octanu etylu ogrzewano do wrzenia pod chłodnicą zwrotną przez 3 dni. Odsączono wszystkie sole i przesącz odparowano.

Wydajność: 97,0 g związku Z5a (czerwony olej)

49,0 g (0,25 mol) 2,4-dichloro-5-nitropirymidyny i 38,3 g (0,28 mol) węglanu potasu zawieszono w 500 ml acetonu i w 0°C połączono z 93,0 g związku Z5a w 375 ml acetonu. Mieszaninę reakcyjną mieszano przez noc w temperaturze otoczenia, przesączono i odparowano. Pozostałość rozpuszczoną w octanie etylu przemyto wodą i fazę organiczną wysuszono nad MgSO4 i odparowano.

Wydajność: 102,7 g związku Z5b (brązowy olej)

22,7 g związku Z5b rozpuszczono w 350 ml lodowatego kwasu octowego i w 60°C połączono porcjami z 17,4 g żelaza w proszku. Następnie mieszaninę ogrzewano pod chłodnicą zwrotną przez 0,5 godziny, przesączono na gorąco i odparowano. Pozostałość przeniesiono do 200 ml mieszaniny dichlorometanu z metanolem (9:1) i przemyto roztworem chlorku sodu. Fazę organiczną przesączono pod zmniejszonym ciśnieniem przez ziemię okrzemkową, wysuszono nad MgSO4, odparowano i oczyszczono na kolumnie chromatograficznej (eluent : mieszanina octanu etylu z cykloheksanem w stosunku 1:1).

Wydajność: 1,9 g związku Z5c (bezbarwne kryształy)

1,9 g związku Z5c rozpuszczono w 32 ml dimetyloacetamidu i chłodząc lodem połączono z 0,3 g (7 mmol) wodorku sodu w postaci 60% dyspersji w oleju mineralnym. Po 10 minutach dodano 0,5 ml (7 mmol) jodku metylu i mieszano przez 3 godziny w temperaturze otoczenia. Mieszaninę reakcyjną odparowano i połączono z wodą. Utworzony osad przesączono pod zmniejszonym ciśnieniem i przemyto eterem naftowym.

Wydajność: 1,6 g związku Z5d (bezbarwne kryształy)

PL 226 417 B1

14,0 g związku Z5d i 10,0 g (0,06 mol) kwasu 4-amino-3-metoksybenzoesowego zawieszono w 200 ml dioksanu i 80 ml wody, połączono z 10 ml stężonego kwasu solnego i ogrzewano do wrzenia pod chłodnicą zwrotną przez 40 godzin. Osad utworzony po schłodzeniu przesączono pod zmniejszonym ciśnieniem i przemyto wodą, dioksanem i eterem dietylowym.

Wydajność: 13,9 g związku Z5 (bezbarwne kryształy)

W celu syntezy związków z Przykładów 88, 194, 229 i 89 najpierw otrzymuje się związek przejściowy Z6:

sposobem opisanym poniżej.

6,0 g (0,06 mol) kwasu L-2-aminomasłowego umieszczono w 80 ml 0,5 M kwasu siarkowego i w 0°C połączono z 5,5 g (0,08 mol) azotanu sodu w 15 ml wody. Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 22 godziny w 0°C, połączono z siarczanem amonu i przesączono. Przesącz ekstrahowano eterem dietylowym i połączone fazy organiczne wysuszono nad MgSO4 i odparowano.

Wydajność: 6,0 g związku Z6a (żółty olej)

200 ml metanolu połączono stopniowa z 65,0 ml (0,89 mol) chlorku tionylu i 76,0 g związku Z6a w 50 ml metanolu chłodząc lodem. Otrzymaną mieszaninę mieszano przez 1 godzinę w 0°C i 2 godziny w temperaturze otoczenia. Następnie metanol i pozostały chlorek tionylu usunięto pod próżnią w 0°C.

Wydajność: 40,0 g związku Z6b (żółty olej)

30,0 ml (0,17 mol) bezwodnika kwasu trifluorometanosulfonowego umieszczono w 150 ml dichlorometanu i chłodząc lodem dodano w ciągu godziny roztwór 20,0 g związku Z6b i 14,0 ml (0,17 mol) pirydyny w 50 ml dichlorometanu. Mieszaninę mieszano przez 2 godziny w temperaturze otoczenia, wszystkie utworzone sole przesączono pod zmniejszonym ciśnieniem i następnie przemyto 100 ml wody. Fazę organiczną wysuszono nad MgSO4 i odparowano.

Wydajność: 42,0 g związku Z6c (jasnożółty olej)

42,0 g związku Z6c w 200 ml dichlorometanu dodano kroplami w ciągu godziny do roztworu

15,5 ml (0,17 mol) aniliny i 24,0 ml (0,17 mol) trietyloaminy w 400 ml dichlorometanu chłodząc lodem. Mieszaninę mieszano przez 1 godzinę w temperaturze otoczenia i dalej 2 godziny w 35°C. Mieszaninę reakcyjną przemyto wodą, wysuszono nad MgSO4 i odparowano. Pozostałość oczyszczono przez destylację (95-100°C, 1*10^-3 mbar).

Wydajność: 14,0 g związku Z6d (bezbarwny olej)

14,0 g związku Z6d i 16,0 g (0,1 mol) węglanu potasu zawieszono w 100 ml acetonu i w 10°C połączono z 16,0 g (0,08 mol) 2,4-dichloro-5-nitropirymidyny. Mieszaninę mieszano przez 4 godziny w 40°C, wszystkie utworzone sole przesączono pod zmniejszonym ciśnieniem i przesącz odparowano. Pozostałość przeniesiono do 300 ml octanu etylu i przemyto wodą. Fazę organiczną wysuszono nad MgSO4 i odparowano.

Wydajność: 31,0 g związku Z6e (brązowy olej)

31,0 g związku Z6e rozpuszczono w 200 ml lodowatego kwasu octowego i w 60°C połączono porcjami z 10 g żelaza w proszku. W tym czasie temperatura wzrosła do 85°C. Mieszaninę mieszano przez kolejną godzinę w 60°C, przesączono przez ziemię okrzemkową i odparowano. Pozostałość zmieszano z metanolem.

Wydajność: 4,5 g związku Z6f (brązowe kryształy)

PL 226 417 B1

W -20°C 0,6 g (16 mmol) wodorku sodu w postaci 60% dyspersji w oleju mineralnym dodano porcjami do mieszaniny 4,5 g związku Z6f i 1.0 ml (16 mmol) jodku metylu w 100 ml dimetyloacetamidu. Po 1 godzinie mieszaninę reakcyjną połączono z 50 ml wody i odparowano. Pozostałość zmieszano z 200 ml wody, osad przesączono pod zmniejszonym ciśnieniem i przemyto eterem naftowym.

Wydajność: 4,5 g związku Z6g (bezbarwne kryształy)

Zawiesinę 1,5 g związku Z6g i 1,4 g (8 mmol) 4-amino-3-metoksybenzoesanu metylu w 30 ml toluenu połączono z 0,4 g (0,6 mmol) 2,2'-bis-(difenylofosfino)-1,1'-binaftylu, 0,23 g (0,3 mmol) tris(dibenzylidenoacetono)-dipalladu(0) i 7,0 g (21 mmol) węglanu cezu i ogrzewano do wrzenia pod chłodnicą zwrotną przez 17 godzin. Mieszaninę reakcyjną przepuszczono przez żel krzemionkowy i oczyszczono na kolumnie chromatograficznej (eluent: mieszanina dichlorometanu z metanolem w stosunku 9:1).

Wydajność: 1,7 g związku Z6h (żółte kryształy)

1,7 g związku Z6h rozpuszczono w 50 ml dioksanu połączono z 15 ml średnio stężonego kwasu solnego i ogrzewano do wrzenia pod chłodnicą zwrotną przez 12 godzin. Osad utworzony pod schłodzeniu przesączono pod zmniejszonym ciśnieniem.

Wydajność: 1,1 g związku Z6 (bezbarwne ciało stałe)

W celu syntezy związków z Przykładów 26, 20, 32, 56, 101, 112, 209 najpierw otrzymuje się związek przejściowy Z7:

sposobem opisanym poniżej.

50,0 g (0,36 mol) estru metylowego D-alaniny x HCl zawieszono w 500 ml dichlorometanu i 35 ml acetonu i połączono z 30,0 g (0,37 mol) octanu sodu i 80,0 g (0,38 mol) triacetoksyborowodorku sodu. Mieszaninę mieszano przez 12 godzin i następnie wlano do 400 ml 10% roztworu wodorowęglanu sodu. Fazę organiczną wysuszono nad Na2SO4 i odparowano.

Wydajność: 51,0 g związku Z7a (żółty olej)

Zawiesinę 51,0 g związku Z7a w 450 ml wody połączono z 80,0 g (0,41 mol) 2,4-dichloro-5-nitropirydyny w 450 ml eteru dietylowego. W -5°C dodano kroplami 100 ml 10% roztworu wodorowęglanu potasu. Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 3 godziny, fazę organiczną wysuszono nad Na2SO4 i odparowano.

Wydajność: 74 g związku Z7b (żółty olej)

18,6 g związku Z7b rozpuszczono w 200 ml lodowatego kwasu octowego i w 60°C połączono porcjami z 20,0 g żelaza w proszku. Mieszaninę mieszano przez 2 godziny w 60°C i następnie przesączono pod zmniejszonym ciśnieniem przez celulozę. Pozostałość rozpuszczono w octanie etylu i przemyto wodą i stężonym amoniaku. Fazę organiczną wysuszono nad Na2SO4 i odparowano. Pozostałość krystalizowano z eteru dietylowego.

Wydajność: 9,8 g związku Z7c (bezbarwne kryształy)

17,0 g związku Z7c i 7 ml (0,1 mol) jodku metylu rozpuszczono w 200 ml d imetyloacetamidu i w -5°C połączono z 4,0 g (0,1 mol) wodorku sodu w postaci 60% dyspersji w oleju mineralnym. Mieszaninę reakcyjną mieszano przez 30 minut i następnie wlano do 300 ml wody z lodem. Utworzony osad przesączono pod zmniejszonym ciśnieniem i zmieszano z eterem naftowym.

Wydajność: 14,8 g związku Z7d (beżowe kryształy)

PL 226 417 B1

0,9 g związku Z7d i 1.5 g (9 mmol) kwasu 4-amino-3-metoksybenzoesowego ogrzewano do 210°C przez 30 minut. Po schłodzeniu pozostałość zmieszano z octanem etylu i otrzymany osad przesączono pod zmniejszonym ciśnieniem.

Wydajność: 1,2 g związku Z7 (szare kryształy)

Następujące kwasy:

otrzymano, na przykład, analogicznymi sposobami do opisanych.

₅

Synteza związków aminowych - grup Ln-R⁵m

Następujące aminy otrzymano w opisany sposób:

1,1-dimetylo-2-dimetyloamino-1-ylo-etyloamina i 1,1-dimetylo-2-piperydyn-1-ylo-etyloamina

Związki te otrzymano sposobami opisanymi w literaturze: a) S. Schuetz i in. Arzneimittel-Forschung 1971, 21, 739-763. b) V. M. Belikov i in. Tetrahedron 1970, 26, 1199-1216. c) H.B. Butler i McMilan J. Amer. Chem. Soc. 1950, 72, 2978.

Pozostałe aminy otrzymano w opisany niżej sposób, zmodyfikowany w porównaniu z metodami literaturowymi wskazanymi powyżej.

1,1-dimetylo-2-morfolin-1-ylo-etyloamina

Do mieszaniny 8,7 ml morfoliny i 9,3 ml 2-nitropropanu dodano powoli kroplami, chłodząc lodem, 7,5 ml formaldehydu (37%) i 4 ml 0,5 mol/l roztworu NaOH (<10°C). Następnie mieszaninę mieszano przez godzinę w 25°C i godzinę w 50°C. Do roztworu dodano wodę i eter. Fazę roztworu

PL 226 417 B1 wodnego ekstrahowano 3x eterem. Połączone fazy organiczne wysuszono nad MgSO4 i połączono z HCl w dioksanie (4mol/l). Utworzony osad przesączono pod zmniejszonym ciśnieniem.

Wydajność: 21,7 g białego proszku g białego proszku rozpuszczono w 80 ml metanolu i dodano 2 g RaNi. a następnie działano wodorem w 35°C i pod ciśnieniem 50 psi przez 40 minut, otrzymując 3,6 g 1,1-dimetylo-2-morfolin-1-ylo-etyloaminę.

Metodą tą otrzymano następujące aminy:

1,1-dimetylo-N-metylopiperazyn-1-ylo-etyloamina

1,1-dimetylo-2-pirolidyn-1-ylo-etyloamina

Synteza 1,3-dimorfolino-2-amino-propanu

g 1,3-dimorfolino-2-nitropropanu z Messrs. Aldrich rozpuszczono w 80 ml metanolu, dodano 2 g RaNi i działano wodorem przez 5,.5 godziny w 30°C i pod ciśnieniem 50 psi. Otrzymano 4,2 g 1,3-dimorfolino-2-amino-propanu.

4-aminobenzylomorfolina

Otrzymywanie tej aminy opisano w publikacji: S. Mitsuru i in. J. Med. Chem. 2000, 43, 2049-2063. 4-amino-1-tetrahydro-4H-piran-4-ylo-piperydyna

g (100 mmol) 4-tert-butyloksykarbonylo-aminopiperydyny rozpuszczono w 250 ml CH2CI2 i mieszano przez 12 godzin w temperaturze pokojowej z 10 g (100 mmol) tetrahydro-4H-piran-4-onu i 42 g (200 mmol) NaBH(OAc)3. Następnie dodano wodę i węglan potasu, fazę organiczną oddzielono, wysuszono i rozpuszczalnik usunięto pod próżnią. Pozostałość rozpuszczono w 200 ml CH2CI2 i mieszano przez 12 godziny w temperaturze pokojowej z 100 ml kwasu trifluorooctowego. Rozpuszczalnik usunięto pod próżnią, pozostałość przeniesiono do CHCl3 i odparowano ponownie, następnie przeniesiono do acetonu i wytrącono chlorowodorek roztworem eterowym HCl. Wydajność: 14,3 g (56%).

PL 226 417 B1

Cis- i trans-4-morfolino-cykloheksyloamina

Dibenzylo-4-morfolino-cykloheksyloamina

3,9 g (30 mmol) 4-dibenzylocykloheksanonu rozpuszczono w 100 ml CH2CI2 i mieszano przez 12 godziny w temperaturze pokojowej z 3,9 g (45 mmol) morfoliny i 9,5 g (45 mmol) NaBH(OAc)3. Następnie dodano wodę i węglan potasu, fazę organiczną oddzielono, wysuszono i rozpuszczalnik usunięto pod próżnią. Pozostałość oczyszczono na kolumnie wypełnionej żelem krzemionkowym (około 20 ml żelu krzemionkowego; około 500 ml mieszaniny octanu etylu z metanolem w^; stosunku 9:1 + 1% stężonego amoniaku). Odpowiednie frakcje odparowano pod próżnią. Wydajność: 6.6 g (60%) izomeru cis i 2 g (18%) izomeru trans.

Alternatywnie trans-dibenzylo-4-morfolino-cykloheksyloaminę można otrzymać następującym sposobem:

g (112 mmol) 4-dibenzylocykloheksanonu rozpuszczono w 300 ml MeOH, połączono z 17,4 g (250 mmol) chlorowodorku hydroksyloaminy i mieszano przez 4 godziny w 60°C. Odparowano rozpuszczalnik pod próżnią, połączono z 500 ml wody i 50 g węglanu potasu i ekstrahowano dwukrotnie 300 ml dichlorometanu. Fazę organiczną wysuszono, odparowano pod próżnią, pozostałość krystalizowano z eteru naftowego, rozpuszczono w 1,5 l EtOH i ogrzano do 70°C. Dodano porcjami 166 g sodu i mieszaninę ogrzewano do wrzenia pod chłodnicą zwrotną aż do rozpuszczenia sodu. Rozpuszcza lnik usunięto pod próżnią, pozostałość połączono z 100 ml wody i ekstrahowano dwukrotnie 400 ml eteru. Fazę organiczną przemyto wodą, wysuszono, odparowano pod próżnią i izomer trans izolowano na kolumnie (około 1,5 l żelu krzemionkowego: około 2 l mieszaniny octanu etylu z metanolem w stosunku 8:2 + 2% stężonego amoniaku). Wydajność: 12.6 g (41,2%).

6,8 g (23 mmol) trans-1-amino-4-dibenzyloaminocykloheksanu rozpuszczono w 90 ml DMF i mieszano przez 8 godzin w 100°C z 5 ml (42 mmol) eteru bis(2-chloroetylowego) i 5 g węglanu potasu. Po schłodzeniu dodano 30 ml wody, wytrącone kryształy przesączono pod zmniejszonym ciśnieniem i oczyszczono na krótkiej kolumnie (około 20 ml żelu krzemionkowego, około 100 ml octanu etylu). Pozostałość krystalizowano z metanolu i stężonego HCl w postaci dichlorowodorku. Wydajność: 7,3 g (72,4%).

Trans-4-morfolino-cykloheksyloamina

7,2 g (16,4 mmol) trans-dibenzylo-4-morfolino-cykloheksyloaminy rozpuszczono w 100 ml MeOH i uwodorniono na 1,4 g Pd/C (10%) w 30-50°C. Rozpuszczalnik usunięto pod próżnią i pozostałość krystalizowano z etanolu i stężonego HCl. Wydajność: 3,9 g (93%); temp. topn.: 312°C.

Izomer cis można otrzymać w sposób analogiczny.

Cis- i trans-4-piperydyno-cykloheksyloamina

Trans-dibenzylo-4-piperydyno-cykloheksyloamina

2,0 g (6,8 mmol) trans-lamino-4-dibenzylaminocykloheksanu (zob. Przykład 2) rozpuszczono w 50 ml DMF i mieszano przez 48 godzin w temperaturze pokojowej z 1,6 g (7 mmol) 1,5-dibromopentanu i 2 g węglanu potasu. Mieszaninę schłodzono, połączono z wodą, ekstrahowano dwukrotnie 100 ml dichlorometanu, wysuszono i rozpuszczalnik usunięto pod próżnią. Pozostałość oczyszczono na kolumnie (około 100 ml żelu krzemionkowego, około 500 ml mieszaniny octanu etylu z metanolem w stosunku 8:2 + 1% stężonego amoniaku). Żądane frakcje odparowano pod próżnią i krystalizowano z eteru naftowego. Wydajność: 1,2 g (49%).

Trans-4-piperydyno-cykloheksylo amina

1,7 g (4,8 mmol) trans-dibenzylo-4-piperydyno-cykloheksyloaminy rozpuszczono w 35 ml MeOH i uwodorniono na 350 mg Pd/C (10%) w 20°C. Rozpuszczalnik usunięto pod próżnią i pozostałość krystalizowano z etanolu i stężonego HCl. Wydajność: 1,1 g (78%).

Izomer cis można otrzymać w sposób analogiczny.

Cis- i trans-4-(4-fenylo-piperazyn-1-ylo)-cykloheksyloamina

PL 226 417 B1 η₂ν-

Ν '-Ο η₂ν

4,1 g (25,3 mmol) 4-dibenzylocykloheksanonu rozpuszczono w 50 ml dichlorometanu i mieszano przez 12 godziny w temperaturze pokojowej z 7,4 g (25,3 mmol) N-fenylopiperazyny i 7,4 g (35 mmol) NaBH(OAc)3. Następnie dodano wodę i węglan potasu, fazę organiczną oddzielono, wysuszono i rozpuszczalnik usunięto pod próżnią. Pozostałość oczyszczono na kolumnie wypełnionej żelem krzemionkowym (mieszanina octanu etylu z metanolem w stosunku 8:2 + 0,5% stężonego amoniaku). Wydajność: 1,7 g (15,8%) cis-izomer i 0,27 (2,5%) trans-izomer.

Trans-4-(4-fenylo-piperazyn-1-ylo)-cykloheksyloamina

270 mg (0,61 mmol) trans-dibenzylo-[4-(4-fenylo-piperazyn-1-ylo)-cykloheksylo]-aminy rozpuszczono w 5 ml MeOH i uwodorniano na 40 mg Pd/C (10%) w 20-30°C. Rozpuszczalnik usunięto pod próżnią i pozostałość krystalizowano z etanolu i stężonego HCl. Wydajność: 110 mg (69%).

Izomer cis można otrzymać w sposób analogiczny.

Cis- i trans-4-(4-cyklopropylometylo-piperazyn-1-ylo)-cykloheksyloamina

9,8 g (33,4 mmol) 4-dibenzylocykloheksanonu rozpuszczono w 100 ml dichlorometanu i mieszano przez 12 godziny w temperaturze pokojowej z 5,6 g (40 mmol) N-cyklopropylometylopiperazyny i 8,5 g (40 mmol) NaBH(OAc)3. Następnie dodano wodę i węglan potasu, fazę organiczną oddzielono, wysuszono i rozpuszczalnik usunięto pod próżnią. Pozostałość oczyszczono na kolumnie wypełnionej żelem krzemionkowym (około 50 ml żelu krzemionkowego, około 3 l mieszaniny octanu etylu z metanolem w stosunku 95:5 + 0,25% stężonego amoniaku). Odpowiednie frakcje odparowano pod próżnią. Szybciej wymywany izomer cis krystalizowano z octanu etylu. Izomer trans krystalizowano z etanolu + stężonego HCl. Wydajność: 8,5 g (61%) izomeru cis i 2,2 (13%) izomeru trans.

Cis-4-(4-cyklopropylometylo-piperazyn-1-ylo)-cykloheksyloamina

8,5 g (20 mmol) cis-dibenzylo-[4-(4-cyklopropylometylo-piperazyn-1-ylo)-cykloheksylo]-aminy rozpuszczono w 170 ml MeOH i uwodorniano na 1,7 g Pd/C (10%) w 30-50°C. Rozpuszczalnik usunięto pod próżnią i pozostałość krystalizowano z etanolu i stężonego HCl. Wydajność: 4,4 g (91%).

Izomer trans można otrzymać w sposób analogiczny.

Synteza związków z Przykładów

P r z y k ł a d 152

0,15 g związku Z10, 0,14 g TBTU, 0,13 ml DIPEA rozpuszczono w dichlorometanie i mieszano przez 20 minut w 25°C. Następnie dodano 90 pL 1-(3-aminopropylo)-4-metylopiperazyny i mieszano przez kolejne 2 godziny w 25°C. Roztwór następnie rozcieńczono dichlorometanem i ekstrahowano wodą. Produkt wytrącono dodając do fazy organicznej eter naftowy, eter i octan etylu. Wydajność: 0,16 g beżowego ciała stałego.

P r z y k ł a d 164

0,10 g związku Z10, 0,1 g TBTU, 0,08 ml DIPEA rozpuszczono w 4 ml dichlorometanu i mieszano przez 20 minut w 25°C. Następnie dodano 44 pL dimetyloaminopropyloaminy i mieszano przez kolejne 2 godziny w 25°C. Roztwór następnie rozcieńczono dichlorometanem i ekstrahowano wodą. Produkt wytrącono dodając do fazy organicznej eter naftowy, eter i octan etylu. Wydajność: 0,08 g żółtego ciała stałego.

P r z y k ł a d 242

0,15 g związku Z10, 0,14 g TBTU. 0,13 ml DIPEA rozpuszczono w 5 ml dichlorometanu i mieszano przez 20 minut w 25°C. Następnie dodano 75 pL 1-(2-aminoetylo)piperydyny i mieszano przez kolejne 2 godziny w 25°C. Roztwór następnie rozcieńczono dichlorometanem i ekstrahowano wodą. Produkt wytrącono dodając do fazy organicznej eter naftowy, eter i octan etylu. Wydajność: 0,14 g żółtego ciała stałego.

P r z y k ł a d 188

0,1 g związku Z2, 0,09 g TBTU, 0,05 ml DIPEA rozpuszczono w 15 ml dichlorometanu i mieszano przez 20 minut w 25°C. Następnie dodano 33 mg 1-metylo-4-aminopiperydyny i mieszaninę

PL 226 417 B1 mieszano przez kolejne 3 godziny w 25°C. Roztwór ekstrahowano 20 ml wody, następnie odparowano pod próżnią. Produkt krystalizowano z eteru. Wydajność: 0,047 g białych kryształów.

P r z y k ł a d 203

0,1 g związku Z2, 0,09 g TBTU, 0,5 ml DIPEA rozpuszczono w 15 ml dichlorometanu i mieszano przez 30 minut w 25°C. Następnie dodano 50 mg 4-amino-1-benzylopiperydyny i mieszaninę mieszano przez kolejne 3 godziny w 25°C. Roztwór ekstrahowano 20 ml wody, następnie odparowano pod próżnią. Następnie pozostałość oczyszczano metodą chromatograficzną na żelu krzemionkowym i izolowany produkt krystalizowano z eteru. Wydajność: 0,015 g białych kryształów.

P r z y k ł a d 94

0,17 g związku Z1, 0,19 g TBTU, 0,11 ml DIPEA rozpuszczono w 50 ml dichlorometanu i mieszano przez 30 minut w 25°C. Następnie dodano 63 mg 1-metylo-4-aminopiperydyny i mieszaninę mieszano przez kolejne 17 godzin w 25°C. Do roztworu dodano 50 ml wody i 1 g węglanu potasu i fazę organiczną oddzielono przy użyciu kolumny do rozdzielania faz, a następnie odparowano pod próżnią. Produkt oczyszczono metodą chromatograficzną na żelu krzemionkowym i oczyszczony krystalizowano z eteru. Wydajność: 0,1 g białych kryształów.

P r z y k ł a d 95

0,17 g związku Z1, 0,19 g TBTU, 0,11 ml DIPEA rozpuszczono w 50 ml dichlorometanu i mieszano przez 30 minut w 25°C. Następnie dodano 77 mg egzo-3-3-amino-tropanu i mieszaninę mieszano przez kolejne 17 godzin w 25°C. Do roztworu dodano 50 ml wody i 1 g węglanu potasu i fazę organiczną oddzielono przy użyciu kolumny do rozdzielania faz, a następnie odparowano pod próżnią. Produkt oczyszczono metodą chromatograficzną na żelu krzemionkowym i oczyszczony krystalizowano z eteru. Wydajność: 0,03 g białych kryształów.

P r z y k ł a d 46

0,15 g związku Z3, 0,12 g TBTU, 0,12 ml DIPEA rozpuszczono w 5 ml dichlorometanu i mieszano przez 30 minut w 25°C. Następnie dodano 50 mg 1-metylo-4-aminopiperydyny i mieszaninę mieszano przez kolejne 2,5 godziny w 25°C. Roztwór następnie ekstrahowano wodą i odparowano. Pozostałość rozpuszczono w ciepłym octanie etylu i krystalizowano z eteru i eteru naftowego. Wydajność: 0,025 g białych kryształów; temp. topn.: 203°C (zasada).

P r z y k ł a d 80

0,2 g związku Z8, 0,2 g TBTU, 0,1 ml DIPEA rozpuszczono w 10 ml dichlorometanu i mieszano przez 30 minut w 25°C. Następnie dodano 100 mg 1-metylo-4-aminopiperydyny i mieszaninę mieszano przez kolejne 17 godzin w 25°C. Roztwór następnie ekstrahowano rozcieńczonym roztworem roztworu węglanu potasu i odparowano. Pozostałość krystalizowano z eteru. Wydajność: 0,12 g białych kryształów.

P r z y k ł a d 190

0,2 g związku Z8, 0,2 g TBTU, 0,3 ml DIPEA rozpuszczono w 5 ml dichlorometanu i mieszano przez godzinę w 25°C. Następnie dodano 0,13 g 4-amino-1-benzylopiperydyny i mieszaninę mieszano przez kolejną godzinę w 25°C. Roztwór następnie rozcieńczono 10 ml chlorku metylenu i ekstrahowano 20 ml wody. Następnie produkt oczyszczono przepuszczając przez żel krzemionkowy i krystalizowano z octan etylu i eteru. Wydajność: 0,23 g związku Z8.

0,23 g benzyloaminy Z8 rozpuszczono w 10 ml metanolu, połączono z 50 mg Pd/C i uwodorniano pod ciśnieniem 3 barów przez 3 godziny w 25°C. Po dodaniu eteru naftowego i octanu etylu wytrąciły się białe kryształy, które oczyszczano metodą chromatograficzną na żelu krzemionkowym i krystalizowano z octan etylu i eteru. Wydajność: 0,075 g białych kryształów.

P r z y k ł a d 196

0,1 g związku Z10, 0,09 g TBTU, 0,3 ml DIPEA rozpuszczono w 4 ml dichlorometanu i mieszano przez 20 minut w 25°C. Następnie dodano 67 mg xx aminy i mieszano przez kolejne 2 godziny w 25°C. Roztwór następnie rozcieńczono dichlorometanem i ekstrahowano wodą. Mieszaninę oczyszczano metodą chromatograficzną na żelu krzemionkowym, pozostałość rozpuszczono w acetonie, połączono z roztworem eterowym HCl i izolowano utworzony osad. Wydajność: 0,09 g jasnożółtego ciała stałego.

P r z y k ł a d 166

0,1 g związku Z10, 0,11 g TBTU, 0,14 ml DIPEA rozpuszczono w 2 ml dimetyloformamidu i mieszano przez 3 godziny w 50°C. Następnie dodano 55 mg 4-morfolinometylofenyloaminy. Mieszaninę reakcyjną chłodzono do temperatury otoczenia w ciągu 17 godzin. Następnie usunięto dimetyloformamid pod próżnią, pozostałość przeniesiono do dichlorometanu i ekstrahowano wodą. Mieszaninę

PL 226 417 B1 oczyszczano metodą chromatograficzną na żelu krzemionkowym i produkt krystalizowano z octan etylu i eteru. Wydajność: 0,06 g żółtawych kryształów.

P r z y k ł a d 81

0,2 g związku Z4, 0,2 g TBTU, 0,1 ml DIPEA rozpuszczono w 10 ml dichlorometanu i mieszano przez 30 minut w 25°C. Następnie dodano 0,1 g 1-metylo-4-aminopiperydyny i mieszaninę mieszano przez kolejne 17 godzin w 25°C. Roztwór następnie ekstrahowano wodnym roztworem węglanu potasu i odparowano. Produkt krystalizowano z eteru. Wydajność: 0,16 g białych kryształów.

P r z y k ł a d 162

0,1 g związku Z5, 0,07 g TBTU, 0,15 ml DIPEA rozpuszczono w 5 ml dichlorometanu i mieszano przez 20 minut w 25°C. Następnie dodano 0,04 g 1-metylo-4-aminopiperydyny i mieszaninę mieszano przez kolejne 2 godziny w 25°C. Roztwór rozcieńczono 15 ml dichlorometanu i ekstrahowano 20 ml wody. Pozostałość rozpuszczono w MeOH i acetonie, połączono z 1 ml roztworu eterowego HCl i odparowano. Krystaliczny produkt otrzymano używając eteru, octanu etylu i niewielkiej ilości MeOH. Wydajność: 0,1 g białych kryształów.

P r z y k ł a d 88

0,1 g związku Z6, 0,12 g TBTU, 0,12 ml DIPEA w 10 ml dichlorometanu rozpuszczono i mieszano przez 30 minut w 25°C. Następnie dodano 0,04 g 1-metylo-4-aminopiperydyny i mieszaninę mieszano przez kolejne 2 godziny w 25°C. Roztwór następnie rozcieńczono 10 ml dichlorometanu i ekstrahowano 10 ml wody. Krystaliczny produkt otrzymano używając eteru, octanu etylu i eteru naftowego. Wydajność: 0,6 g białych kryształów.

P r z y k ł a d 89

0,1 g związku Z6, 0,08 g TBTU, 0,08 ml DIPEA rozpuszczono w 10 ml dichlorometanu i mieszano przez 30 minut w 25°C. Następnie dodano 37 pL g N.N-dimetyloneopentanodiaminy i mieszaninę mieszano przez kolejne 2 godziny w 25°C. Roztwór następnie rozcieńczono 10 ml dichlorometanu i ekstrahowano 10 ml wody. Produkt oczyszczano metodą chromatograficzną na żelu krzemionkowym i krystalizowano z octanu etylu, eteru i eteru naftowego. Wydajność: 0,005 g białych kryształów.

P r z y k ł a d 26

0,15 g związku Z7, 0,16 g TBTU, 1 ml DIPEA rozpuszczono w 5 ml dichlorometanu i mieszano przez 30 minut w 25°C. Następnie dodano 0,1 g 4-morfolinocykloheksyloaminy i mieszaninę mieszano przez kolejne 17 godzin w 25°C. Pozostałość następnie połączono z 10 ml 10% roztworem węglanu potasu, osad izolowano i przemyto wodą. Mieszaninę rozpuszczono w dichlorometanie i ponownie odparowano. Produkt krystalizowano z octanu etylu. Wydajność: 0,1 g białych kryształów.

P r z y k ł a d 9

150 mg związku Z9 i 93 mg aminy rozpuszczono w 5 ml dichlorometanu i mieszano z 160 mg TBTU i 1 ml DIPEA przez 12 godzin w temperaturze pokojowej. Rozpuszczalnik usunięto pod próżnią, pozostałość połączono z 10 ml 10% roztworem węglanu potasu. Osad przesączono pod zmniejszonym ciśnieniem, przemyto wodą, przeniesiono do dichlorometanu, wysuszono i rozpuszczalnik usunięto pod próżnią. Pozostałość krystalizowano z octanu etylu. Wydajność: 82,0 mg; temp. topn.: 253°C (zasada).

P r z y k ł a d 16

150 mg związku Z8 i 73 mg trans-4-piperydyno-cykloheksyloaminy rozpuszczono w 5 ml dichlorometanu i mieszano z 160 mg (0,50 mmol) TBTU i 1 ml DIPEA przez 12 godzin w temperaturze pokojowej. Rozpuszczalnik usunięto pod próżnią, pozostałość połączono z 10 ml 10% roztworu węglanu potasu. Osad przesączono pod zmniejszonym ciśnieniem, przemyto wodą, przeniesiono do dichlorometanu, wysuszono i rozpuszczalnik usunięto pod próżnią. Pozostałość krystalizowano z octan etylu. Wydajność: 87,0 mg; temp. topn.: 237°C (zasada).

P r z y k ł a d 37

100 mg związku Z9 i 42 mg 3-amino-1-etylo-pirolidyny rozpuszczono w 10 ml dichlorometanu i mieszano z 90 mg TBTU i 0,5 ml DIPEA przez 12 godzin w temperaturze pokojowej. Rozpuszczalnik usunięto pod próżnią, pozostałość połączono z 10 ml 10% roztworu węglanu potasu. Osad przesączono pod zmniejszonym ciśnieniem, przemyto wodą, przeniesiono do dichlorometanu, wysuszono i rozpuszczalnik usunięto pod próżnią. Pozostałość krystalizowano z mieszaniny octanu etylu z eterem naftowym. Wydajność: 24,0 mg.

P r z y k ł a d 120

100 mg związku Z11 i 73 mg 4-amino-1-tetrahydro-4H-piran-4-ylo-piperydyny rozpuszczono w 10 ml dichlorometanu i mieszano z 90 mg TBTU i 0,5 ml DIPEA przez 1 godzinę w temperaturze

PL 226 417 B1 pokojowej. Rozpuszczalnik usunięto pod próżnią, pozostałość połączono z 10 ml 10% roztworu węglanu potasu. Osad przesączono pod zmniejszonym ciśnieniem, przemyto wodą, przeniesiono do dichlorometanu, wysuszono i rozpuszczalnik usunięto pod próżnią. Pozostałość krystalizowano z mieszaniny octanu etylu z eterem naftowym. Wydajność: 89 mg.

P r z y k ł a d 212

150 mg związku Z5 i 150 mg trans-4-(4-cyklopropylometylo-piperazyn-1-ylo)-cykloheksyloaminy (w postaci chlorowodorku) rozpuszczono w 5 ml dichlorometanu i mieszano z 160 mg TBTU i 2 ml DIPEA przez 2 godziny w temperaturze pokojowej. Rozpuszczalnik usunięto pod próżnią, pozostałość połączono z 10 ml 10% roztworu węglanu potasu. Osad przesączono pod zmniejszonym ciśnieniem, przemyto wodą, przeniesiono do dichlorometanu, wysuszono i rozpuszczalnik usunięto pod próżnią. Pozostałość oczyszczono na kolumnie (20 ml żelu krzemionkowego, 300 ml mieszaniny octanu etylu z metanolem w stosunku 9:1 + 2% stężonego amoniaku). Odpowiednie frakcje odparowano pod próżnią i krystalizowano z octanu etylu. Wydajność: 140 mg: temp. topn.: 187°C (zasada).

P r z y k ł a d 232

390 mg związku Z11 i 240 mg trans-4-(4-t-butyloksykarbonylo-piperazyn-1-ylo)-cykloheksyloaminy rozpuszczono w 2,5 ml NMP i mieszano z 482 mg TBTU i 1 ml trietyloaminy przez 2 godziny w temperaturze pokojowej. Następnie dodano 100 ml wody i 200 mg węglanu potasu, osad przesączono pod zmniejszonym ciśnieniem, przemyto wodą i oczyszczono na kolumnie wypełnionej żelem krzemionkowym. Odpowiednie frakcje odparowano pod próżnią, rozpuszczono w 2 ml dichlorometanu, połączono z 2 ml kwasu trifluorooctowego i mieszano przez 2 godziny w temperaturze pokojowej. Następnie połączono z kolejną porcją 100 ml wody i 200 mg węglanu potasu, osad przesączono pod zmniejszonym ciśnieniem i przemyto wodą. Osad oczyszczono na kolumnie wypełnionej żelem krzemionkowym. Odpowiednie frakcje odparowano pod próżnią i pozostałość krystalizowano z etanolu i stężonego kwasu solnego. Wydajność: 95 mg; temp. topn.: 291°C.

P r z y k ł a d 213 mg związku z Przykładu 232 rozpuszczono w 10 ml octanu etylu i mieszano z 1 ml bezwodnika octowego i 1 ml trietyloaminy przez 30 minut w temperaturze pokojowej. Rozpuszczalnik usunięto pod próżnią, pozostałość połączono z wodą i amoniakiem, wytrącone kryształy przesączono pod zmniejszonym ciśnieniem i przemyto wodą oraz niewielka ilością chłodnego acetonu. Wydajność: 40 mg; temp. topn.: 248°C.

P r z y k ł a d 218

1,2 g związku Z9 i 0,5 g 1,4-dioksaspiro[4,5]dec-8-yloaminy rozpuszczono w 20 ml dichlorometanu i mieszano z 1,28 g TBTU i 4 ml trietyloaminy przez 12 godziny w temperaturze pokojowej. Następnie dodano 50 ml wody i 0,5 g węglanu potasu, fazę organiczną oddzielono, wysuszono i odparowano pod próżnią. Pozostałość krystalizowano z octan etylu, połączono z 25 ml 1 M kwasu solnego i 20 ml metanolu i mieszano przez 30 minut w 50°C. Metanol usunięto pod próżnią, osad przesączono pod zmniejszonym ciśnieniem, przemyto wodą i wysuszono.

Pozostałość przeniesiono do 20 ml dichlorometanu, mieszano z 0,5 g tiomorfoliny i 0,5 g NaBH(OAc)3 przez 12 godzin w temperaturze pokojowej. Następnie dodano wodę i węglan potasu, fazę organiczną oddzielono, wysuszono i rozpuszczalnik usunięto pod próżnią. Pozostałość oczyszczono na kolumnie wypełnionej żelem krzemionkowym. Odpowiednie frakcje odparowano pod próżnią i wytrącono chlorowodorek roztworem eterowym HCl. Wydajność: 86 mg izomeru trans; amorficzny proszek.

P r z y k ł a d 187

200 mg związku Z3 w 5 ml dichlorometanu połączono z 0,1 ml diizopropyloetyloaminy i 180 mg TBTU i mieszano przez 30 minut. Następnie dodano 191 mg 4-(4-metylo-piperazyn-1-ylo)-fenyloaminy i mieszaninę mieszano przez noc. Mieszaninę reakcyjną połączono z wodą i fazę roztworu wodnego ekstrahowano dichlorometanem. Połączone fazy organiczne wysuszono nad Na2SO4 i odparowano. Pozostałość oczyszczono na kolumnie chromatograficznej (eluent: mieszanina dichlorometanu z metanolem w stosunku 100:7).

Wydajność: 128 mg (jasnożółte kryształy).

Związki o wzorze (I) wymienione w Tabeli 1 otrzymuje się między innymi sposobami analogicznymi do opisanych powyżej. Symbole X1, X2, X3, X4 i X5 używane w Tabeli 1 w każdym przypadku oznaczają wiązanie do określonej pozycji we wzorze ogólnym w Tabeli 1, zamiast odpowiednich grup

R¹, R², R³, R⁴ i Ln-R⁵m.

PL 226 417 B1

Tabela 1

	temp. topn.
	Ε ΙΛ 1 X'	S-J* L/p 9? I	i H* P ri	sri. <p CI X	Γ* p	&. x y
	Pi	<*ł X o / o V	nf o / o ri	cc	S	pp X o / ri
	ΓΊ Ρί	£ >f / ę af	i Lb zf	5 xr—/ 'Y, af	£ χ·->Α Irt	□f
	Konfig. R1 lub R2	Pi	Pi	Pi	Pi	Pi
X- . ο—z ζ—α: 0 X ζζ yy “			σϊ X O i	o” i	fO X o i	m X O i	CO X o /
		K	cc	cc	cc	cc
	H460YINC	^ł* o ri0 θ'	Γ—' l> σ\ o			m riO 00^ θ'
Ο^-ξ/ ζ i C ’ε ιη IX		< ω CC	riD Z © O	ko ir> O θ'	Ό o θ'	00 Ch o o	Ol ΟΊ <O θ'
	T— p P-	▼—*	Ol	ΓΊ	M*

PL 226 417 B1

			ΓΊ ι/Ί CN
r-t Ρ &	jf Ρ af Λ5 Ρ χ	Λτ af	ζ“ ΟΌ	χ~Ο Ρ	Ρ	5” „ Ρ5 Ρ	θ{ X
X ο / ο ρ	<*> X ο / ο V 3<	Μ	χ ο χΓ-Ο7	Ε	Ε	Ε	„ Ρ X / 0—0
Pp X*	ζΓ ο „ χΤ—2 ο rt X	_ρ >Γ—/ Ο ζΓ	5“ χΓ—/ ό □f	5 „ >ρ—2 θ, χ°	χ δ\ jf ,Ρν X	χ ο „ \ ι: λ~° χΓ-Ρ υ χ”
Ρ<	tź	PS	οί	Ρί	PŚ	Ρί	Ρί
£*) X ο	η X ο /	ΓΟ X ο /	η X ο /	Γ> X ο ί	π X ο /	Μ X ο	η χ ζ
κ	Μ	κ	Μ	κ	ε	Ε	Ε
0,822	οη \Ο 00 Ο		r> ο <Ν θ'		ο ο ł—!	ο\ ο <ο	ο CN ΓΠ
0,053	''t 00 <ο θ'	CO Ό Ο θ'	ρ- <Ο <Ο	τ—< σ\ ο ο	Ό 00 <ο θ'	Ο\ ο\ <ο Ο	Ό <Ν <Ο θ'
<3	ρ-	00	σ\	Ο	I—<	C4

PL 226 417 B1

	231	237			254
ί*	ΌΌ	ΟΌ	Ά_Λ\ □Γ	Ο λ, X	-0-0	3·	r
κ	co X ο >?—ο	CO X «β	x / 0—0	Ε	σ> X Ο >Ζ-οΖ	„ X / 0—0	X / 0—0
-Ό	^-Ό		*·-Ο	*·-Ό		C0 X υ χΓ-^ ο CO X
od	Cd	Cd	Cd	Cd	Cd	Cd	Pd
<*3 X Ο Ζ χί	_Γ7 X ο	η X ο /	ο δ ζ χΓ	<y> X ο Ζ χΓ	χ” ο /	<ο X ο Ζ χΓ	C3 X ο 2
ffi		Ε	κ	Ε	Ε	Ε	Ε
3,000	ο ο Ο„	cn 00 θ'	ο m r-γ θ'	τΐ Μ0 Γ0 ι—Η	r- ι> ο	Ο ο ο, co	οο 00 Μ* θ'
0,055	ο C4 Ο θ'	t> ο θ’	C4 <Ο θ’	Ο 5 © ©	ΓΏ © θ'	m οο <ο θ'	σ\ ο ο θ'
		Ο	r-	00 τ—-ί _____	ο\	ο ΓΜ	τ—4 <Ν

PL 226 417 B1

		152	<ΖΊ <Ν		292	160	ι—« ΜΊ 04
*Ο\ 31	-ΟΛ τ’	ΟΟ	ΟΟ	-οο	οο	οο	ΟΟ
ϊ X 0—0	7 γ 0—0	CO : I ο χ?~οΖ	w 5 >Γ—οζ	ΓΟ 5 χΌ	ω ο χΟ	rt X ο χθ	η X ο χθ
Ο		ο	Ο	_co X Ο ο C0 X	σ> X ο Ή ο σ> X	ίΓ ο ο C0 X	3f <3 χ- / (‘ο af
c4	ρί	ρί	ρί	Ρί	Ρί	Ρί	Ρί
σι I ο	rt I ο 1	C0 X ο /	χ ο /	το X ο /	σ> X ο ϊ	« X ο )	£*) X ο /
χ	κ	κ	κ	ϋ	X	Ε	χ
0,347	σ\ r~ 80 θ'	r- Γ- CM θ'	ο ο <Ο	οι Et θ'	Et 80 θ'	Ο 80 r—< θ'	ο ο ΟΛ
0,008	ΓΟ ο θ'	r> ο ο	οο m Ο θ'	σ\ νΊ Ο θ'	Et ΟΛ θ'	οο ; I Ο θ'	σ\ Et <ο ο
Ol Cl	η ΟΙ	04	υη <Ν	<ο CN	Γ- 03	00 04	Ο\ 04

PL 226 417 B1

				242	213	232	160
'4? urt 1 X	Ά on 1 X	a( 2 5 χ·_( W AS <J x af	g λτ—( ζ-δ SS ο, 1 X	οο	Al·-Ο	AAG	„ /Ό Aj
X X 0—0	E	i· f O-O	Ε	« X ο χ?-οζ	Ρί X ο /-ο	rt X ο xf-oz	rt X ο / ο χΓ
	A	co X O A o □f	rt X ο *-< ο rt X	_ 5 >?—/ ί ηΓ	X* ο X*	Ά	£ z—/ ę □r
od	od	od	od	od	od	od	od
co X o Z xr	rt X o Z >C	rt g z xF	rt X ο Z χΓ	07 X ο	rt X ο ί	rt X ο	CO X o
e	E	E	Ε	Ε	Ε	Ε	E
0,574	O o <o CO	O o <o co	Ο ο <ο CO	ο ο ο	ο ο C	Ο ο <ο	Ol Ό IO θ'
0,012	co Ol c> o	σ\ ’ΤΤ <o θ'	ο ο\ <Ο ο	ŁT) ΙΟ <Ο Ο	οο οο ο θ'	(Μ Ο θ'	Ol o- O_ θ’
O co	co	οι CO	CO CO	Tt co	ΜΟ CO	CO	o CO

PL 226 417 B1

225		© η ΓΗ			218
	J	>iŁ-( )“**{ ΐϊ	\_y			>r_/~Y5 W
CO X ο χΓ-ΟΖ		Ο >?-ο	S-o^	„ >? I / 0-0	>€ / O \ i”		>e / o \ £>
X. h5c'^ch3	δ /~Χ >4—/ ο. τ~'	’-Ό	-η	i x;._.y □f	ί _} 3f
	*	Pi	ei			pi	Pi
to ο ί	CO I ο /	ο &	to o	co o i	w X -O x7	cC o i	fO X O
	a	!-Η ΗΜ	HM HM	w	co o i-		w
0,278	ο ο ο Γ <	r- οο θ'	O o co rn	o i—Ί en CN	o o en	*r o CN ©	CN C\ r- <o
0,087	ιτ> Γ- ©	\ 00 ί Π) ί ο \ ο	m 00 o . o'	\o r- o o	σ> i o { o	σ> o o o	ch CN © ©
00 m	σ\ m	ο rj“		CN Ή	rn	^t ή-	ΜΊ Tt

PL 226 417 B1

0,076 0,245

PL 226 417 B1

						1 1	r- rs
X	ty/δ V U x	a X :	ί 's-S F-.....7 x^/	„ 5 u, δ ·Ύ	< z—tf	S ........ ' >&?/	>m3z^
X / 0—0	χΓ x / 0—0	/’ O—O	xp i” / 0—0	X / 0—0	>e / o \ o	zf f 0—0	xT / O \ o χ
rp O o X	-0	zP o Ο° o t*i X	zp o xF—/ o zf		^“Ό	O	xM °\ jf X-/ °
	Ά	pej	Pi	Pi	Pi	ci
C7 o 7	<*> o 1	(O o /	o 5 i	zP o /	O /	rO X o /	(Ό o
E	1	E	E	^-γ-4 u«	Ε	E	¢0 o \ sc
0,226	70 oo O. o'	rs m θ'	r-~ <o θ'	m CS o θ’	o CO o	O\ oo T—( θ'	o T o ;·ι^
0,031	C·) o o	<o o θ'	00 rn o O	o o, θ'	»T) c\ o o	'd- o_ cT	t/Ί \© O θ'
rt	UH	\O ι/Ί		oo OT;	σ\	o sO	’O

PL 226 417 B1

259	Tf . 00	175	172	164
$ u « X	>e t O	xT 0	X ś □	k	xf O—X \ o x”	xT ii / o CQ X	>r xZ— i_~-O
X / o—o	i· r 0—0	X / 0—0	X” G o—o	„ >c X / 0—0	« G X / O—O	E	E
	GZ	GJ	GH	GZZ	^-O	GZi
*	Cd	Pd	od	od	cd	Cd	cd
o o	iT o	,L.^fT o	f*3 O	X o G	Z o G	<*) X	fO X O
E	E	E	E	E	E	E	X
0,538	Ό O cm θ'	CN 00 θ'	©	O tri Γ4 θ’	\D *A θ'	CM Et CM	<G CC Ό O
0,058	co O o'	'χί’ MO o ©	CM <Z) O O	G \O o θ'	CM O C0	CM CN O O	*r> tn o o
CM Ό	CC <o	Et <0	tn Ό	\o \o	Γ- \o	co \Q	CN Ό

PL 226 417 B1

PL 226 417 B1

			© τ—<
.-~£ 0	ζ C /	*5 Ο ζ	Ζ-ί	LIM	>r o / x”		/—\ —( z—u \^y
£	£	χ Ζ 0—0	χ Ζ 0—0	X / o—o	z / o .jp	nf Z o—o	£
ο δ >e— ο ¢0		Ζ3		><p—		λ~ά
	Ρ4	ci	fi	fi	ci	pi	fi
i” ο >Γ	ίΌ X ο	Μ Ο /	> Je	[> Je	5 /	CO β >e	to >s >e
ΗρΗ 1-Μ		κ	£	£		£	£
Ο ο ο		© οο 03 ©	C~- m 03 cf	O 00 tn	CO © Ol ©'	Ol ΓΊ ©	tn o- ©
0,035	ΟΊ Ο ο	00 σΊ © θ’	o i/-> O, . o	co 00 © O	© © O θ'	tn o ©	Ό; 03 © ©
οο Γ-~	© Ο*	Ο οο	co	03 00	fO 00	*xj 00	00

PL 226 417 B1

						oc
							X /
				i „			o
3f δ 8-5	/ £	, A τ >f—-ę u	X' i s5ao	•X \ X. y	-<C^	/~/\	/ o x”
		7 /	xT /			X	X
		o	o
x*	xT	\	\
i /	-£' /	tj	om	zT /	X d
o-o	0-0	X	1	0—0	0—0
O	O	xSZ)	Ά)	ί ^---/ *\}	^-o	-o
pi	pi	Pi	Cii	Pi	Pi	*	Pi
				<O
			X	X
		o	o	o
	X		\	\	CO	«
o Z	o /	)	z	7	β	ZEZ	r>
&	k‘	71	&	X	>r	χΓ
X	X	X	X	X	=	X	X
Et	80	00	ΜΊ	Γ-	o
(N	80	r«“4	Et	ΓΊ	GO
o	O	o	C-l	’—1	c·^
o	o	'X	o	o
oo	08	O	Γ	C4		m	o
ΓΟ	ΓΊ	cm	ET	cn	Ef	Et	80
o	O	o	o	o	O	o	O
o	θ’	θ’	o	θ'	o	o	θ'
80	0-	oo	O\	o		rx	ΊΊ
oo	OO	oo	00	-Os	08	08	08

PL 226 417 B1

οο		ΡΊ	Ο\		ο	ΡΊ
Γ-		Ο	Ρ-		00	ΡΊ
τ—<		CN	τ~<		ο»	C4
	ΡΪΗ	>uppp	<κ>	0-0	·οσΎ	OOy	o
		χΤ	χΓ / ο
	χΓ	/ ο	η	X	co	„ K
/	/	\	\	5	ο	ο
ο	ο	ϋ	ο	„ /	„ /	/	X /
CO X	ίΌ X	X	X	χ?-ο	7-0	χΓ-ο	O-o
							co
					X		X
					ο		o
	χ<Λ	*·Γ\	^/Λ			if ο >χ_/Λ	α
\_J	\_/	\_/	\_/		. χ		X
ρ£	Pd	Pd	Pd	Pd		Pd	Pd
			CO
		X	*Τ~		ο \
ΓΟ X	« X	ο 1	ο J	ih ο	co 5	δ
	Λ°	X	>	ζ	/	Z	Z
	χΡ	χΤ	χΓ	>c	χΓ	xf	xT
j Ε Ε	Ε	Ε	Ε	Ε	Ε	Ε	E
Ο	1 ο	P	<5	ο	03		Tt
	ί ο	Ρ-	30	r—t	Ο	cś	C4
'73	ι ο	173	ο	ΡΊ	Π	*“J.	*J.
θ'		Ο	θ'		ο	o	o
	ρ-	_	Ρ·3	Ρ-	173	oo
	yf	,_-|	ΡΊ	Ρ-	CS	ΜΊ	P3
ο	ο	ο	Ο '	ο.	Ο	O	O
θ'	θ'	θ'	ο	ο	ο	o1	o
ΤΓ	tr,		Ρ-	οο	03	o o	o
σ\	ο\	. 03	03	03	03,

PL 226 417 B1

0,031 0,760

PL 226 417 B1

117 0,010 0,370

PL 226 417 B1

		154					CO 00 Ol
				δ		i
Ε* //-\τ χ”	^-Α/Α i '- ϋ ί ϊ	ΆΟ		,ι. ,,.Q χ	χ-.-Χ'Ό AJ	/Αχ Aj 1	A>0
							co
>?	X?	χ'7					o
χ” /	χ /		rt		Ρ, χ” /	p, χ5 /	χΓ-Ο7
ο—ο	0—0	0-0	0—0	0—0	0—0	0—0
03	Ά	Α)	ΧΜ0	Α3>		AD	*AA
Pd	Pd	Pd	Pd	Pd	Pd	Pd	Pd
rt X	rt X	co X	rt	rt	rt X	ł rt	^rt
Q	ο	ο	ο	o	ο	o	CJ
/	Ζ	ζ	ζ	Ζ	z	z	z
χ				>?	xT
ε	22	Ε	Ε	Ε	Ε	E
ο	ΟΟ		Γ'		O	OS	‘O
Ο-	ΡΊ		04	Ό	σ\	O\
04	•’ί}'	CO	Tt-	ΟΙ	A.	CO	o-
θ'	θ'	θ'	ο	ο	o	o	θ'
ο	οο			Ο	co	Ά	CS
	ο		r~~i	ο		O	A
ο	ο	ο	Ο	ο	o	O	o
θ'	ο	θ'	θ'	ο	o	θ'	θ'
ΟΟ	; ο,	ο	τ—1	<χ		A	Ό
		OJ	04	οι	Ol	Ol	ΟΪ
1—«	ί i		ΐ~Η			ł-H

PL 226 417 B1

co m CN	, CN CN	257	'H' 00 CN	© rC CN	M 2	268	1 272
^ΟΌ	ND-O	H>O	0-0	ZZ/' '* ^CZ/^	sŁbri^ .........0		tity-ty/A,
id o	cO δ χ^.07	Hf O xA-OZ	£H X X^O	PP X 0 >?-o	•n 5 x?-o	co δ χΓ—Ο^	co 5 χ7-οΖ
	O	>T—	co X 0 >£_/ O co X	-0	^Ό	Η o 0	•-Ό
Ρί	Pi	Pi	oi	Pi	Cł>	Pi	pi
o	co X o i	• n X 0 i	0 i	CO δ i	P> 0 )	CP δ i	1” 0 i
HM i ί·ιί·4		E	ffi	K	xi	ffi	. E
0,742	Γ- ΌΟ C—	CN i 00 i cn ©	© nr © © 1 .	© 0	0 M ©	0 0 c?	un r- © <O
Mn © ©	Mn Tt © ©'	un 0 o~	LC m O θ'	l • T—i ś © • O	m CN © O	CN © O θ'	T—-t Α»
126	r- CN	.00 CN	© CN	O m 1—·	m 1—«	CN cn	m m

PL 226 417 B1

05	Os		cc	i>	CS	MC	GO
	00	o	rs	r—t	**	T—<	O\
cc	rs	CM	rs	CM		rs
ΌΌΌ	0-0	\....../ \~J	—λ )^\ F			>r—\-o	o £~Γ^
i					xf	xf	xT /
					/	/	O
					o	O	\
Ε1 o	PO 5	5	o	rt O	\ ϋ <o	\ o co	Om
χΓ-ο7	χΓ-Ο7	xE-OZ	xE-oZ	χΓ-ο7	X	X
							<O
							X
	X				u /	o	o
	o				/	1
	χΐ..../ O,		>r-0		xf—/ o PO X	0 o CO X	•n X
ci	Ci	(E	ci	□i	Ci	ci	ci
i”	l cc	xm		O X	ro	ro X	CO
o	o	o	Ci	o	o	o	o
>	>	>	O	>	J	J
>/	£		i	&	>c	xf	>C
E		E	E	E	E	E
	Os	T—l	00	[ r-	o	O
<o	Os	rs		cc	O	r*--
o	\O	oo		,—1	o	O\
θ'	co	θ'	o		CC
		__	o.	CC	Γ'	cx	|>
			CC	*3- .	Os	rs	uc
‘ o	o	o	o	o	o	•Ł~-J	CO
ί θ'	o	θ'	θ'	θ’	θ'	θ'	O
	UC	so	r-	00	Os	> o
cc	CC	CC	cc	CC	CC	>	Tf*
				<r“M	j

PL 226 417 B1

0,085

PL 226 417 B1

	Mn un T~4	147	00 CM r~H			cn r-	134
y?* /....... G.—	<0 „-β	o / o χΓχΤ ł	»s../	/. o	o	,_2 O X_Z^ 't—t	O
Ε	x G O-O	0—0	x ? O—O	>4-1	E	n >c X / o—o	„ ? X / O—O
o i	zf o >f~/ υ x	δ zT	$ >Z_/ :_>	s zf	r o G^o □r	G o G-i 2”	5 Gb
cd	Pd		Pd	od	od	Pd	Pd
X o i,	cT Ϊ	CO X O i	CO o )	co X o i	f) X o	n o Ί	o /
E	E	E	E	E	E	t-H M-4	E
		i	cn Et MC CM			ł-^ł 00 θ’
en Et* O CC	m Et cc o	oo o, cc	CM : Γ- i O 1 o	c- O\ o co	O\ r- co o	00 'T © θ'	tri O ©
150 1	ł—i Mn	CM Mn T—«	m Mn	Et un	Mn	MC	r- un

PL 226 417 B1

230	260	ΓΊ Ο\ !—(	o O\	254	249
x° /-°	ί*3 Ο X / 1	δ Χ“ \ 3f Ο \-Q r> '	rZ1-^ ^6 \-Z rt \_6			i □	O
>Ζ X / ο—ο	- Α X / 0—0	sZ* «*> , X / O-O	>r / o \ o tO X	*r / o \ o £*> X	. A X / 0—0	- A χ. / 0—0	„ >< 0—0
δ X	., X _^3 χο X	......_ Ort xrt	zf O 3f	xf o C'......./ r	X o se~/ <Y> X	*·_/Ί if	if O i X—/ \) X1
X	Ρί	*				Pi	Pi
tn χ ο ί	Λ X ο ϊ	zf o i	C*3 X -O >r	<o X X	i<ł X o /	CO o i	r> o i
X	X	X	n X o xr	<-} X o		X	B
0,536	ο ο ο	00 <N t- o		ΓΊ O 08 θ'	o o <o	8T> Ί- °\ ζθ	00 80 80 O
0,043	C8 γΜ ο θ'	r- ΓΊ . O o	OO o	r- o o'	ί ΐ> i O i o	o ΊΊ O	ί or O
00 ΜΊ	σ\ ΜΊ	o 80	80 f—i	CM 80	ΐ ΓΊ 80	Et 80	ί ΜΊ i 80 i

PL 226 417 B1

				© £	196	166
ο ζζ	,ζ	θ' h3c ch3 -—\-	o	xu7~O	77	</	Z O af
« ζτ I / o—ο	CO 7 X / 0—0	x / 0—0	X / 0—0	x f 0—0	xrt / 0—0	* ? 0—0	3f Z 0—0
Ζ)	£ Ζ—/ I ri	af o £·—/ I ri	i χρΖ af	i z—/ ę ri	af o af	i af	δ £—/ I
ci	fi	(i	fi	fi	ci	fi	ci
CO X ο 2	rt X o )	co X o i	rt X o i	<*> X o i	« X o ł	<*> X o Ϊ	rt X o i
£	£	£	£	£	£	£	£
	ł> OO θ'	00 GO <O θ'	m © »zy θ'	o- 03 θ'	O © ry θ'	03 O ry θ'	θ' 00^ o
	m o θ'	03 θ'	Z ’χΓ ©^ ©	ΜΊ ©^ θ'	O) O o'	© 03 o	o t o θ'
991	o ©	00 ©	© © i—Ή	© O	o	04 r-	cn o-

PL 226 417 B1

						so cc
	Α ,δ θ \——2ϊΓ z G 3Γ	χ·* Αν/' ν5 \ χ Q X	δ „ Αν/ ΐ™ D 4- Q χ°	>Ρ—y	Z—/A	o	_ o Av
Ρ, 3 ο—Ο	rt ι X / 0—0	χΓ rt , X / 0—0	« χ* χΓ / 0—0	xf rt y 5—ο	- A S-oz	>< / o \ o rt X	rt X „ O—o >r
δ χ		rt X ο χν/ ο Ρϊ X	AD	ΡΊ X ϋ ν X	i A~~^ z	ΆΖ)	>A 3 V./
Pd	Pd		Pd	Pd	Pd	Pd	Pd
rt X Λυ >?	rt ο /	Ρ5 X ο	rt ο Ż	rt <—o	a”	rt X o ) x	rt X o /
Β	Ε	Ε	Ε	Ε	>-^4	t-Ή HH	E
0,155	SO α\ °ί θ'	rH ο rt θ'	Γ-4 00 C5 θ'	o o	O o <o »—(	r- A o	A X) r- θ’
Ο ο <ο θ'	ο ο ο ο'	Ο ο ο ο	Ο ο ο θ'	o o <o o	o o As θ'	o o o o	o o co θ'
ΐϊ	ίΖΊ V »“Η	Ο θ' •^Η	ν ν	00 A	Os r-	o 00	cc

PL 226 417 B1

PL 226 417 B1

		5 - /—\ i> o -Π \	δ G ΟΛ ii \™ 7 O xrt \............/	δ Gg J V/	i G^Go X \_/	i G^vf 3· \_z “	£ nC z“a ó '—z z-u z \_y
” G δ-ο	>r / χ—“O d _0	5-oz	>r « , X / 0—0	I / 0—0	,, f $-oZ	xu x” / 0—0	X- F 0—0
GZ	tn o >C~^ o 0	^_0	J\2j	G>	xTO o	□f o ^_zho 3?	G O >G i G
cd	cd	Pd	cd	(2	Pd	Pd
r> 5 G	r>	i” o /	ro o i	c*> o i	,,,.ρ X O G	o i	G7 G
E	E	E	5C	1		E	l-p *Xś
O OM	Sm	CM Q\ 1—4	m OM	ET o>	Mn OM !	c Ci	τ- ο.

PL 226 417 B1

255

PL 226 417 B1

190	Ό m Γ4	192	I—4 <N	210	CM οο	ΙΡ- ΟΟ	248
“Ο-€Η t>		-ό-ού	O-O4	0)04,	*5·/“^-., P^p	Κ><>Λ	ο-όΡ
co ο χ’Ό	η X o „ z >?-o	co o O	ro X υ x— o	CO X ο >?-ο	co ο Χ?—Ο	ΓΟ ο Ο	Γ0 Ε ο Χ?-ΟΖ
5 Ο	jf r” 77 χ-ο	ίΓ of o o „ V 5 >fO	Γ0 X o χΐ-Ρ o co	03	δ >τ—/........... τ)	δ χθ ρ 3?	ΟΡ 07
Pd	od	Pd	Ρί	Ρί			Pd
: η ο ί	co X υ /	co X o	ίθ ο	C0 ο	CO β χΓ	χΓ	CO ο /
πί i	l-ni	5C	Ε	Ε	CO ο 3	¢0 ~Τ~ ο χΓ	Ε
206	Γ- o O	00 o C4	σ\ ο C4	Ο ΓΊ	XI	Ο ο	ΡΊ τ—* CM

PL 226 417 B1

338	CN m CN	Γ*» 1—Η Γ'ί	139		οο © ΟΝ	279	© m m
	'iyy.y	Κ3'·'Ο*°	o-o-s	οο	/—κ f \ «5-0^·.·/ ’,α	/—/—\ χΜς Ο	οο
Γθ X ο >Γ-Ο	η ο χ?-οΖ	η X ο „ / >0-0	<Ό X ο xf-OZ	δ χΐ-ο	co δ >f— ο	η Χ?~Ο	CP δ O
στ X υ ο CO X	ί ^_/Λ χΜ		,_0	ζΓ ο >C—/* □ χ”	ί 3Γ	ζΓ χ^ ο ο „	δ >r_C„ af
Pi		Pi	(Xj	Pi	Pi	Pm	Pi
co X ϊ	ο ,.5 χΓ1	η ο	ΓΡ X i	cc ο /	rt X ο Ż	/	rt X o
Ε	Ο X ο	3	Ε	ΜΜ	Ε	Ε	E
					[
*3* ί < ΟΝ	Μη ΟΝ	1 CN	r- ł—< CN	00 ΟΝ	© •ί-Η ΟΝ	© ΟΝ ΟΝ	; cn i CN

PL 226 417 B1

241						i	- |
yyyy	>0-^ ^E— S		\.....	O~W O/	S—Z....O \--0 o7 if	oo{	1 io
fO ϋ tf-O	>r / \—O .	„ / X / 0-0	E	xr / o \ o co X	CK ! 3	ro X o x?-o	/ 0—0
δ χ—/...........ę Tlf	,...../'''0 Zx .............(l·	o~5 xC5	0-5	5 / O	o / o 0Z>	xrt u x”	O
ei	ci	Pi	Pi	pi	oi	E	ci
o X o >	co o	-£' o	iT o	co o	co o	co o /	rt X o >
i		i				>T	i
E	s	E	E	E	E	E	iX(
	r*~«<		-	T—ł	0,946	-	i—H 00 ΓΟ o
		! <o ! Ki 1 °„	CO	ΜΊ Os θ'	ΓΩ ΜΊ OO O
222	rc CS CS	CS CS	MC CS CS	70 CS CS	r- CS CS	CO CS CS	0\ CS CS

PL 226 417 B1

η SX Χ0 4	± ο ϊ \_?	00-0>	0 Χλ.Α 0 ίΓ	tf /~\ /7 *<0 γ-s Q 0./ 0-ζ	0Μ0	000“
δ-οζ	X χ” / 0-0	ίΟ ο Χΐ-Ο/	Ρ7 Ο χ-οζ	t*> X Ο Χ-οΖ	σ> X ο X— ο	χ ο χ-οζ	0—0
Ά)	-0	0}	3Σ ΠΖ ¥° >c~y	zf ο X—( υ	ζΓ υ X	χ ο χ_7 y χ1	<Ρ ο ο ίΟ X
di	Ρί	X	Ρ	X	X	Ρί	Ρί
ο 7	en υ ί	m ο 7	CG 5 /	CG X ο }	χ' ο	eo X ο /	CG 7”
X	X	χ	X		X	ί-ϋ	X
0,193	Γ'' ο	-
							ΓΊ ο_ θ'
230	ΓΊ ΓΊ	ΓΊ ΓΊ ΓΊ	ΓΊ ΓΊ ΓΊ	Et ΓΊ ΓΊ	ΜΊ ΓΊ ΓΊ	80 ΓΊ ΓΊ	Γ- ΓΊ ΓΊ

PL 226 417 B1

z	i Ż-Z af \_/	-- Zc) Z£h Z zZ ΓΌΗ V	tf Zz* z \_J	ZD	O >7—	i d
0—0	CHL 1 3	><r χ1 / 0—0	!> β X / 0—0	i / 0—0	„ >7 X / 0—0	< / 0—0
z	Z		5” £—/ I ri	£ xf—/ ę πΓ	ί >r—/ af	δ xS—/ I x”
Pi	Ci	ci	Pi	Pi	Pi	Pi
tri X o i	CO X o i	Z	<*> X o /	rt X o ż	« X o >	fO X o 2
£	£	£	£	£	£	£
—	Z O. ©	UO ©Λ θ'	co © ©^ ©*	O1 <o ©	to o © ©
0,015	<© ©	r-~ o θ'	-^r © ©	© O ©	OO ©Λ ©	— sno‘o
00 CO Ol	© co 03	O 04	M* Ol	Ol m· 04	co 04	^t 04

PL 226 417 B1

Jak stwierdzono, związki o wzorze ogólnym (I) charakteryzują się szerokim zakresem zastosowań terapeutycznych. Szczególnie wymienić należy te zastosowania, w których istotną rolę odgrywa hamowanie specyficznych kinaz cyklu komórkowego, w szczególności efekt hamowania proliferacji hodowanych ludzkich komórek nowotworowych, a także proliferacji innych komórek, na przykład komórek śródbłonka.

Metodą cytometrii przepływowej FACS można wykazać, że hamowanie proliferacji przez związki według wynalazku dokonuje się poprzez zatrzymywanie cyklu komórkowego, zwłaszcza w fazie G2/M. Cykl jest zatrzymywany, niezależnie od typu komórek, na określony czas w tej fazie, przed inicjacją apoptozy. Zatrzymanie w fazie G2/M cyklu komórkowego jest wyzwalane, na przykład, poprzez hamowanie specyficznych kinaz cyklu komórkowego. Badania prowadzone na organizmach modelowych, takich jak Schizosaccharomyces pombe lub Xenopus, bądź badania ludzkich komórek wykazały, że przejście od fazy G2 do mitozy jest regulowane przez kompleks kinazy cyklinozależnej CDK1 i cykliny B (Nurse, 1990). Kompleks ten (zwany też MPF - mitosis promoting factor) fosforyluje, a zatem reguluje wiele białek, takich jak, na przykład, laminy jądrowe, kinezynopodobne białka motoryczne, kondensyny, białka macierzy aparatu Golgiego, które odgrywają istotną rolę w procesie pękania otoczki jądrowej, duplikacji centrosomu i przemieszczaniu powstałych dwóch centrosomów ku biegunom komórki, tworzeniu wrzeciona podziałowego, kondensacji chromosomów i rozpadzie aparatu Golgiego (Nigg. E., 2001). W linii komórek mysich z czułym na temperaturę mutantem kinazy CDK1 w wyniku wzrostu temperatury obserwuje się szybkie uszkodzenie kinazy CDK1 i następujące po tym zatrzymanie w fazie G2/M (Th'ng i in., 1990). Leczenie ludzkich komórek nowotworowych inhibitorami kompleksu CDK1 i cykliny B, takimi jak, na przykład, butyrolakton, także prowadzi do zatrzymania i następującej po tym apoptozy (Nishio, i in. 1996). Inna kinaza, która uczestniczy w fazie G2 i mitozie to kinaza Plk1, która odpowiedzialna jest za dojrzewanie centrosomów, aktywację fosfatazy Cdc25C, a także aktywację kompleksu białkowego APC - anaphase-promoting-complex (Glover i in., 1998, Qian, i in 2001). Wstrzyknięcie przeciwciał Plk1 prowadzi do zatrzymania w fazie G2 w normalnych komórkach, a w komórkach nowotworowych do zatrzymania w fazie mitozy (Lane i Nigg, 1996). Ponadto, kinaza proteinowa aurora B odgrywa istotną rolę podczas przejścia do podziału mitotycznego. Aurora B fosforyluje histon H3 przy Ser11 i w ten sposób inicjuje kondensację chromosomów (Hsu, J.Y. i in., 2000). Specyficzne zatrzymanie cyklu komórkowego w fazie G2/M może być także wyzwolone poprzez hamowanie specyficznych fosfataz, takich jak, na przykład Cdc25C (Russell i Nurse,

1986) . U drożdży z wadliwym genem Cdc25C zatrzymanie następuje w fazie G2, podczas gdy nadmierna ekspresja Cdc25C prowadzi do wcześniejszego przejścia do fazy mitozy (Russell i Nurse,

1987) . Jednakże zatrzymanie w fazie G2/M można wyzwolić poprzez hamowanie pewnych białek motorycznych, kinezyn takich jak Eg5 (Mayer i in., 1999) lub środków stabilizujących lub destabilizujących mikrotubule (takich jak kolchicyna, taksol, etopozyd, winblastyna, winkrystyna) (Schiff i Horwitz, 1980).

Z punktu widzenia właściwości biologicznych związków według wynalazku o wzorze ogólnym I, ich izomery i fizjologicznie dopuszczalne sole są odpowiednie do leczenia chorób charakteryzujących się nadmierną lub nieprawidłową proliferacją komórek.

Choroby tego typu obejmują, na przykład: infekcje wirusowe (np. HIV i mięsak Kaposiego); choroby zapalne i autoimmunizacyjne (np. zapalenie okrężnicy, zapalenie stawów, choroba Alzheimera, zapalenie kłębuszków nerkowych i gojenie ran); infekcje bakteryjne, grzybicze i/lub pasożytnicze; białaczki, chłoniaki i guzy lite; choroby skóry (na przykład łuszczyca); choroby kości; choroby sercowo-naczyniowe (na przykład restenoza i hipertrofia). Związki te są także odpowiednie do zabezpieczania komórek proliferujących (na przykład komórek włosów, jelita, krwi i prekursorowych) przed zniszczeniem ich DNA przez promieniowanie, leczeniem promieniowaniem UV i/lub lekami cytostatycznymi (Davis i in., 2001).

Nowe związki można stosować w celu zapobiegania, krótko lub długoterminowego leczenia wymienionych wyżej chorób, także w połączeniu z innymi substancjami czynnymi, stosowanymi z podobnych wskazań, na przykład z cytostatykami.

Aktywność związków według wynalazku określono w testach cytotoksyczności na hodowanych ludzkich komórkach nowotworowych i/lub metodą analizy FACS, na przykład z użyciem komórek HeLaS3. W przypadku obu metod, związki wykazywały aktywność dobrą do bardzo dobrej, tj. na przykład wartość EC₅₀ otrzymana w teście cytotoksyczności na komórkach HeLaS3 wyniosła mniej niż 5 pmol, zasadniczo mniej niż 1 pmol.

PL 226 417 B1

Pomiar cytotoksyczności na hodowanych ludzkich komórkach nowotworowych

W celu określenia cytotoksyczności na hodowanych ludzkich komórkach nowotworowych, komórki raka szyjki macicy linii HeLaS3 (otrzymane z American Type Culture Collection (ATCC)) hodowano na pożywce Ham F12 (Life Technologies) i 10% płodowej surowicy cielęcej (Life Technologies) i zbierano w logarytmicznej fazie wzrostu. Następnie komórki HeLaS3 umieszczono na płytkach zawierających 96 studzienek (Costar) (1000 komórek na studzienkę) i inkubowano przez noc w inkubatorze (w 37°C i 5% CO2). 6 studzienek każdej płytki wypełniono jedynie pożywką (3 studzienki z pożywką jako próbą kontrolną i 3 studzienki do inkubacji dodatkowo ze zredukowanym barwnikiem AlamarBlue). Do komórek dodano substancje czynne w różnych stężeniach (rozpuszczone w DMSO, końcowe stężenie: 1%) (w każdym przypadku jako wynik potrójnego pomiaru). Po 70 godzinach inkubacji do każdej studzienki dodano 20 pl barwnika AlamarBlue (AccuMed International) i inkubowano przez kolejne 7 godzin. Do 3 studzienek dodano 20 pl zredukowanego barwnika AlamarBlue (autoklawowanego przez 30 minut) w charakterze próby kontrolnej. Po 7 godzinach inkubacji zmianę zabarwienia barwnika AlamarBlue w poszczególnych studzienkach określono używając spektrofotometru Perkin Elmer do fluorescencyjnej analizy spektralnej (wzbudzenie 530 nm, emisja 590 nm, szczeliny 15, czas integracji 0,1). Ilość przereagowanego błękitu odpowiada aktywności metabolicznej komórek. Względną aktywność komórkową policzono jako procent próby kontrolnej (komórki HeLaS3 bez inhibitora) i wyznaczono stężenie substancji aktywnej, która hamuje aktywność komórek w 50% (IC⁵⁰). Wartości policzono dla średnich z 3 pojedynczych pomiarów, korygując o wartości uzyskane dla próby kontrolnej (pożywka).

Analiza metodą cytometrii przepływowej FACS

Jodek propidyny (PI) wiąże się stechiometrycznie do dwuniciowego DNA i dlatego jest odpowiedni do określenia odsetka komórek w fazie G1, S i G2/M cyklu komórkowego na podstawie zawartości DNA komórkowego. Komórki w fazie G0 i G1 zawierają ilość DNA odpowiadającą zawartości DNA w dwóch garniturach chromosomalnych (2N), podczas gdy komórki w fazie G2 zawierają ilość DNA odpowiadającą zawartości DNA w czterech garniturach chromosomalnych (4N).

W celu wybarwienia jodkiem propidyny 0,4 miliona komórek HeLaS3 wysiano w, na przykład, ₂ butelce hodowlanej (o dostępnej dla wzrostu powierzchni 75 cm²) i po 24 godzinach dodano 1% DMSO w charakterze próby kontrolnej lub substancję czynną w różnych stężeniach (w 1% DMSO). Komórki inkubowano przez 24 godziny z badaną substancją lub DMSO, a następnie przemyto je dwukrotnie DMSO i izolowano przy użyciu trypsyny/EDTA. Komórki odwirowano (1000 obr./min, 5 minut. 4°C) i osad komórek przemyto dwukrotnie buforem PBS, a następnie zawieszono je ponownie w 0,1 ml buforu PBS. Następnie komórki utrwalano przy użyciu 80% etanolu przez 16 godzin w 4°C lub, alternatywnie, przez 2 godziny w -20°C. Utrwalone komórki (10⁶ komórek) odwirowano (1000 obr./min, 5 minut, 4°C), przemyto buforem PBS i ponownie odwirowano. Osad komórek zawieszono ponownie w 2 ml Tritonu X-100 w 0,25% PBS i inkubowano przez 5 minut w lodzie. Następnie dodano 5 ml PBS i mieszaninę ponownie odwirowano. Osad komórek zawieszono w 350 pl roztworu PI (0,1 mg/ml Raze A, 10 pg/ml jodku propidyny w 1 x PBS). Komórki inkubowano przez 20 minut w ciemni z buforem wybarwiającym przed przeniesieniem do naczyń do pomiaru metodą cytometrii przepływowej. Pomiar DNA przeprowadzano przy użyciu analizatora FACS firmy Becton Dickinson z laserem argonowym (500 mW, emisja 488 nm) z wykorzystaniem oprogramowania Cell Quest (BD). Fluorescencję PI w skali logarytmicznej mierzono przy użyciu filtra pasmowoprzepustowego (BP 585/42). Populację komórek znajdujących się w poszczególnych fazach cyklu komórkowego wyznaczano ilościowo za pomocą programu ModFit LT (Becton Dickinson).

Związki o wzorze ogólnym (I) mogą być stosowane same lub w połączeniu z innymi substancjami aktywnymi według wynalazku, ewentualnie w połączeniu z innymi substancjami czynnymi farmakologicznie. Odpowiednie preparaty obejmują na przykład tabletki, kapsułki, czopki, roztwory, w szczególności roztwory do iniekcji (podskórnych, dożylnych, domięśniowych) i wlewów, syropy, emulsje lub dyspergowalne proszki. Ilość farmaceutycznie czynnego związku w każdym przypadku powinna znajdować się w przedziale od 0,1-90% wagowych, korzystnie 0,5-50% wagowych całkowitej kompozycji, tj. w ilości wystarczającej do osiągnięcia zakresu dawkowania podanego poniżej. Lek w wyszczególnionych dawkach można podawać kilka razy dziennie.

Odpowiednie tabletki można otrzymać, na przykład, mieszając substancję(e) czynną(e) ze znanymi zaróbkami, na przykład obojętnymi rozcieńczalnikami, takimi jak węglan wapnia, fosforan wapnia lub laktoza, substancjami rozsadzającymi, takimi jak skrobia kukurydziana lub kwas alginowy, substancjami wiążącymi, takimi jak skrobia lub żelatyna, środkami nawilżającymi, takimi jak stearynian

PL 226 417 B1 magnezu lub talk i/lub środkami do opóźnianego uwalniania, takimi jak karboksymetyloceluloza, octano-ftalan celulozy lub poli(octan winylu). Tabletki mogą składać się z kilku warstw.

Tabletki powlekane można wytwarzać powlekając rdzenie, otrzymane analogicznie jak tabletki, substancjami normalnie stosowanymi do powlekania, na przykład kollidonem lub szelakiem, gumą arabską, talkiem, dwutlenkiem tytanu lub cukrem. W celu uzyskania opóźnionego uwalniania lub zapobieżenia niezgodności, rdzeń także może składać się z kilku warstw. Podobnie, w celu uzyskania opóźnionego uwalniania powłoka tabletek może składać się z kilku warstw złożonych z zaróbek wymienionych powyżej dla tabletek.

Syropy lub eliksiry zawierające substancje czynne lub ich połączenia według wynalazku mogą dodatkowo zawierać środki słodzące, takie jak sacharyna, cyklaminian, gliceryna lub cukier i środki wzmacniające smak, na przykład środki smakowe takie jak wanilina lub esencja pomarańczowa. Mogą także zawierać środki wspomagające tworzenie zawiesin lub środki zagęszczające, takie jak karboksymetyloceluloza sodowa, środki zwilżające, takie jak produkty kondensacji alkoholi tłuszczowych z tlenkiem etylenu lub środki konserwujące, takie jak p-hydroksybenzoesany.

Roztwory do iniekcji i wiewów sporządza się w typowy sposób, na przykład dodając środki konserwujące, takie jak p-hydroksybenzoesany lub stabilizujące, takie jak sole metali alkalicznych kwasu etylenodiaminotertraoctowego, ewentualnie z użyciem środków emulgujących i/lub dyspergujących, a jeśli jako rozcieńczalnik używana jest woda, jako środki wzmacniające rozpuszczalność (solubilizatory) lub rozpuszczalniki pomocnicze mogą zostać ewentualnie użyte rozpuszczalniki organiczne. Roztwory te przenosi się do fiolek lub ampułek (do iniekcji) lub butelek (do wlewów).

Kapsułki zawierające jedną lub kilka substancji czynnych lub połączenia substancji czynnych można wytwarzać, na przykład, mieszając substancje czynne z obojętnymi nośnikami, takimi jak laktoza lub sorbitol i pakując je do kapsułek żelatynowych.

Odpowiednie czopki mogą być otrzymywane, na przykład, poprzez mieszanie z nośnikami przeznaczonymi do tego celu, takimi jak obojętne tłuszcze lub glikol polietylenowy, bądź ich pochodne.

Odpowiednie zaróbki to, na przykład, woda, farmaceutycznie dopuszczalne rozpuszczalniki organiczne, takie jak parafiny (na przykład frakcje ropy naftowej), oleje roślinne (na przykład olej arachidowy lub sezamowy), jedno- lub wielowodorotlenowe alkohole (na przykład etanol lub glicerol), nośniki, takie jak na przykład naturalne proszki mineralne (na przykład kaolin, glina, talk, kreda), syntetyczne proszki mineralne (na przykład silnie zdyspergowana krzemionka lub krzemiany), cukier (na przykład glukoza, laktoza i dekstroza), środki emulgujące (na przykład lignina, ługi posiarczynowe, metyloceluloza, skrobia i poliwinylopirolidon) i środki nawilżające (stearynian magnezu, talk, kwas stearynowy i laurylosiarczan sodu).

Preparaty podaje się w typowy sposób, korzystnie doustnie lub przezskórnie, szczególnie korzystnie doustnie. W przypadku podawania doustnego tabletki, oprócz wymienionych wyżej nośników, mogą oczywiście zawierać dodatki, takie jak na przykład cytrynian sodu, węglan wapnia, fosforan diwapnia, łącznie z innymi dodatkami, takimi jak skrobia, korzystnie skrobia ziemniaczana, żelatyna i podobne. Do wytwarzania tabletek można także stosować środki nawilżające, takie jak stearynian magnezu, laurylosiarczan sodu i talk. W przypadku zawiesin wodnych substancje czynne można łączyć, dodatkowo do wymienionych wyżej nośników, z różnymi wzmacniaczami smaku lub barwnikami. Roztwory do podawania pozajelitowego można wytwarzać stosując odpowiednie nośniki wodne.

Dawkowanie w przypadku podawania dożylnego to 1-1000 mg na godzinę, korzystnie 5-500 mg na godzinę.

Jednakże, odstępstwa od wskazanych ilości mogą okazać się konieczne, zależnie od masy ciała, sposobu podawania, odpowiedzi pacjenta na lek, rodzaju zastosowanego preparatu i odstępów czasowych lub czasu podawania leku. Zatem w niektórych przypadkach wystarczać może mniejsza lub minimalna ilość wyżej podana, podczas gdy w innych przypadkach konieczne może być przekroczenie granicy górnej. W przypadku większych ilości, zaleca się podzielenie leku na większą liczbę dawek pojedynczych podawanych w ciągu dnia.

Poniżej podano przykładowy skład i sposób wytwarzania różnych preparatów farmaceutycznych. Przykładów tych nie należy traktować jako ograniczenie zakresu i ducha tego wynalazku do podanych w nich konkretnych związków chemicznych i procedur laboratoryjnych.

Przykładowy skład i sposób wytwarzania preparatów farmaceutycznych A. Skład tabletki na tabletkę substancja czynna 100 mg laktoza 140 mg

PL 226 417 B1 skrobia kukurydziana 240 mg poliwinylopirolidon 15 mg stearynian magnezu 5 mg

500 mg

Drobno zmieloną substancję czynną, laktozę, nieco skrobi kukurydzianej łączy się i miesza. Mieszaninę przesiewa się i zwilża roztworem poliwinylopirolidonu w wodzie, ugniata, granuluje na mokro i suszy. Granulat, pozostałą skrobię kukurydzianą i stearynian magnezu przesiewa się, łączy i miesza. Z mieszaniny formuje się tabletki o odpowiednim kształcie i rozmiarze.

Skład tabletki	na tabletkę
substancja czynna	80 mg
laktoza	55 mg
skrobia kukurydziana	190 mg
celuloza mikrokrystaliczna	35 mg
poliwinylopirolidon	15 mg
karboksymetyloskrobia sodowa	23 mg
stearynian magnezu	2 mg

400 mg

Drobno zmieloną substancję czynną, nieco skrobi kukurydzianej, laktozę, celulozę mikrokrystaliczną i poliwinylopirolidon łączy się i miesza. Mieszaninę przesiewa się i łączy z pozostałą skrobią kukurydzianą i wodą w celu utworzenia granulatu, który suszy się i przesiewa. Następnie dodaje się karboksymetyloskrobię sodową i stearynian magnezu, miesza i formuje tabletki o odpowiednim rozmiarze.

C. Skład roztworu ampułki substancja czynna 50 mg chlorek sodu 50 mg woda do wstrzykiwań 5 ml

Substancję czynną rozpuszcza się w wodzie przy jej własnym pH lub ewentualnie przy pH 5,5 do 6,5 i w celu otrzymania roztworu izotonicznego dodaje się chlorku sodu. Otrzymany roztwór przesącza się w celu uwolnienia od pirogenów i przesącz przenosi w jałowych warunkach do ampułek, które sterylizuje się i zamyka zatapiając. Ampułki zawierają 5 mg, 25 mg i 50 mg substancji czynnej.

Claims (5)

1. Związek o wzorze ogólnym (I):

gdzie

R¹, R², które mogą być identyczne lub różne, oznaczają atom wodoru lub grupę C1-C6-alkiIową

PL 226 417 B1 ₃

R³ oznacza atom wodoru lub grupę wybraną spośród grupy C1-C10-alkilowej i grupy C3-C7-cykloalkilowej,

R⁴ oznacza grupę wybraną spośród atomu wodoru, Cl, grupy Me i OMe,

Ln oznacza grupę łączącą wybraną spośród grupy C1-C6-alkilowej, fenylowej i cykloheksylowej, n wynosi 0 lub 1, ₅

R⁵m oznacza grupę wybraną spośród grupy morfolinylowej, piperydynylowej, ewentualnie podstawionej grupą metylową lub benzylową, piperazynylowej, ewentualnie podstawionej grupą fenylową lub cyklopropylo-metylową, pirolidynylowej, tropenylowej, -NR⁸R⁹ i azacykloheptylowej, m wynosi 1,

R⁸, R⁹ oznaczają niepodstawione podstawniki atomu azotu przy R⁵, które mogą być identyczne lub różne, i oznaczają atom wodoru lub grupę wybraną spośród grupy C1-C3-alkilowej, cyklopropylo-metylowej, fenylowej, benzylowej piranylowej, i metylokarbonylowej, jego racematy, enancjomery lub farmakologicznie dopuszczalne sole addycyjne z kwasami.

2. Związek według zastrz. 1, znamienny tym, że n wynosi 1, ₅

R⁵m oznacza grupę połączoną z Ln poprzez atom węgla, i jego racematy, enancjomery lub farmakologicznie dopuszczalne sole addycyjne z kwasami.

3. Związek według jednego z zastrz. 1 do 2, znamienny tym, że

R¹, R², które mogą być identyczne lub różne, oznaczają grupę wybraną spośród atomu wodoru, Me, Et i Pr, jego racematy, enancjomery lub farmakologicznie dopuszczalne sole addycyjne z kwasami.

4. Związek o wzorze I według zastrz. 1 albo 3, znamienny tym, że jest wybrany spośród poniższych związków ^{0 CH}3 ''-'piop R⁴ R³ Przykład R’ R² Konfig. R¹ lub R² R³ R⁴ Ln-R^Sm 27 H Χ/CH, R X, X h,c<ch₃ “''CH, ó 0 44 H R ó H ó 1 CH, 46 H X?^/CH₃ R h₃c O ó 1 CH,

PL 226 417 B1 55 Η R ό ch₃ °x h,cN^ ctd ó 58 Η X^/CH₃ R ό CH, 0. ^L-CH, v*> I CH, 102 Η Xx^CH₃ R χ X h₅c^ch. ch₃ CL ó Ό 103 Η ^ch₃ R ό CH, i ³ %, δ u 105 Η ^οη₃ R ó δ °''CH₃ δ ό 110 Η ^>^^ch3 R f h₃c 'ch₂ f· °Έη, ό ό 115 Η O R ó CH, I ³ % ό 133 Η ty^.CH₃ R ό δ °ch₃ ό 0 134 Η R ά °ch₃ δ δ ό

PL 226 417 B1 przy czym symbole X1, X2, X3, X4 i X5 stosowane w tabeli oznaczają miejsce przyłączenia do pozycji w ogólnym wzorze umieszczonym w tabeli zamiast odpowiednich grup R¹, R², R³, R⁴ i Ln-R m.

Związek o wzorze I według zastrz. 1, 3 albo 4, znamienny tym, że stanowi go poniższy przy czym symbole X₁, X₂, X₃, X₄ i X₅ stosowane w tabeli oznaczają miejsce przyłączenia do pozycji w ogólnym wzorze umieszczonym w tabeli zamiast odpowiednich grup R¹, R², R³, R⁴ i Ln-R m.

Związek o wzorze I według jednego z zastrz. 1 do 5 do zastosowania jako kompozycja farmaceutyczna.

Preparat farmaceutyczny zawierający jako substancję czynną związek o wzorze ogólnym (I) określony w jednym z zastrz. 1 do 5 lub jego fizjologicznie dopuszczalną sól, ewentualnie w połączeniu z typowymi zaróbkami i/lub nośnikami.

Sposób wytwarzania związku o wzorze ogólnym (I):

PL 226 417 B1 w którym

R¹-R⁵m, m, n i Ln mają znaczenie określone w zastrz. 1 do 3, znamienny tym, że związek o wzorze ogólnym (II);

w którym

R¹-R³ mają znaczenie określone w zastrz. 1 do 3 i A jest grupą opuszczającą cząsteczkę, poddaje się reakcji ze związkiem o wzorze ogólnym (III):

w którym

R⁴ ma znaczenie określone w zastrz. 1 do 3, a

10 5

R¹⁰ oznacza grupę OH, NH-Ln-R⁵m, -O-metylową, -O-etylową, i produkt o wzorze ogólnym (IV):

w którym

R¹ do R⁴ mają znaczenie określone w zastrz. 1 do 3 oraz

10 5

R¹⁰ oznacza grupę OH, -NH-Ln-R⁵m, -O-metylową lub -O-etylową, poddaje się dalej reakcji z aminą o wzorze ogólnym (V):

NH2-Ln-R⁵m (V) w którym ₅

R⁵m ma znaczenie określone w zastrz. 1 do 3.

9. Sposób według zastrz. 8, znamienny tym, że produkt o ogólnym wzorze (IV) poddaje się 10 reakcji z aminą o wzorze (V) po hydrolizie grupy estrowej -COR¹⁰.