PL203824B1

PL203824B1 - Zastosowanie szczepu Lactobacillus plantarum

Info

Publication number: PL203824B1
Application number: PL362221A
Authority: PL
Inventors: Marie-Louise Johansson; Marek Naruszewicz
Original assignee: Probi Ab
Priority date: 2000-11-10
Filing date: 2001-11-12
Publication date: 2009-11-30
Also published as: DE60124131T2; DE60124131D1; AU2002214486B2; ES2269480T3; NO330992B1; EP1331938B1; WO2002038165A1; EP1331938A1; PL362221A1; CN1226039C; AU1448602A; DK1331938T3; NO20032056D0; NO20032056L; JP4200518B2; JP2004520276A; US20040048356A1; KR20080047628A; KR20040018304A; ATE343392T1

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest zastosowanie szczepu Lactobacillus plantarum do wytwarzania leku użytecznego w przypadku zespołu metabolicznego.

Zespół metaboliczny stanowi szereg zaburzeń metabolicznych, z których wiele przyczynia się do rozwoju miażdżycy tętnic i wzrostu ryzyka choroby sercowo-naczyniowej. Głównymi składnikami zespołu metabolicznego są miażdżycorodna dyslipidemia, podwyższone ciśnienie krwi, podwyższony poziom glukozy w osoczu krwi i stan prozakrzepowy. Miażdżycorodna dyslipidemia objawia się podwyższonym poziomem triglicerydów, podwyższonym poziomem cholesterolu lipoprotein o niskiej gęstości (LDL) i obniżonym poziomem cholesterolu lipoprotein o wysokiej gęstości (HDL). Mechanizmy leżące u podstaw zespołu metabolicznego nie są w pełni znane, ale większość pacjentów z tym zespołem wykazuje wysoki poziom insuliny oraz oporność na komórkowe działanie insuliny.

U pacjentów z otyłością brzuszną często ujawniają się liczne czynniki ryzyka zespołu metabolicznego. Jakikolwiek pacjent, u którego stężenie triglicerydów przewyższa 150 mg/dl jest podejrzewany o wystę powanie zespoł u metabolicznego. Łagodne podniesienie poziomu glukozy na czczo do 110-125 mg/dl jest inną oznaką występowania zespołu metabolicznego. Jednakże sprawą nadrzędną w leczeniu dyslipidemii zespołu metabolicznego powinno być obniżenie poziomu miażdżycorodnych lipoprotein, takich jak LDL, co obecnie najskuteczniej osiąga się za pomocą statyn (Scott M. Grundy, Hypertriglyceridemia, insulin resistance, and the metabolic syndrome, Am. J. Cardiol. 1399; 83:25F-29F).

Wcześniej wykazano, że wzbogacenie diety w Lactobacillus skutecznie obniża poziom fibrynogenu, a także poziom cholesterolu we krwi pacjentów z hipercholesterolemią, patrz WO 99/07827.

Wpływ fermentowanego mleka zawierającego białka serwatki na lipidy surowicy badano i opisano w J. Dairy Sci., luty 2000; 83(2):255-63. Po ośmiu tygodniach jego spożywania poziom cholesterolu lipoprotein o wysokiej gęstości wyraźnie wzrósł. Ponadto wskaźnik miażdżycorodny, czyli stosunek (całkowity cholesterol - cholesterol lipoprotein o wysokiej gęstości)/cholesterol lipoprotein wysokiej gęstości oraz skurczowe ciśnienie krwi znacznie obniżyły się. Badanymi szczepami były Lactobacillus casei i Streptococcus thermophilus.

WO 96/29083 dotyczy szczepów Lactobacillus plantarum zawierających specyficzną względem mannozy adhezynę, w szczególności należących do grupy z ponad 70% podobieństwem do L. plantarum 299, DSM 6595, zgodnie z REA, do wytwarzania środka farmaceutycznego hamującego wiązanie patogennych bakterii, eksprymujących specyficzne względem mannozy adhezyny, z powierzchnią komórek nabłonkowych. L. plantarum 299v, DSM 9843, opisano jako szczep korzystny. Wydaje się, że ta grupa obejmuje wszystkie szczepy Lactobacillus plantarum, które wyizolowano z błony śluzowej jelit człowieka.

Stwierdzono, że u pacjentów ze średnio podwyższonym poziomem cholesterolu uzupełnienie diety środkiem ProViva, funkcjonalnym produktem spożywczym zawierającym sok owocowy, fermentowany owies i Lactobacillus plantarum 299v (DSM 9843), znacznie obniża poziomy cholesterolu LDL i fibrynogenu, a takż e poziomy insuliny i leptyny, jak również skurczowe ciś nienie krwi, oraz podwyż sza poziom cholesterolu HDL. Oznacza to, że wpływa to korzystnie na większość czynników ryzyka związanych z zespołem metabolicznym.

Uważa się, że efekt ten można przypisać fermentacji bakterii w jelitach powodującej wzrost stężenia krótkołańcuchowych kwasów tłuszczowych (SCFA), kwasu octowego i propionowego. Kwasy octowy i propionowy są absorbowane do krwi, wnikają do wątroby i wchodzą w szlaki metaboliczne. Postulowano, że SCFA, głównie kwas propionowy, polepszają tolerancję glukozy i hamują syntezę cholesterolu w wątrobie, prawdopodobnie przez hamowanie wzrostu poziomów wolnych kwasów tłuszczowych w surowicy oraz przez polepszanie wrażliwości na insulinę. Obecnie stwierdzono, że wspomniane SCFA wpływają także na ekspresję PPAR oraz potwierdzono, że zwiększenie ekspresji PPAR zwiększa wytwarzanie ApoA1, głównego składnika HDL.

W poprzednich badaniach na zdrowych dorosł ych ochotnikach wykazano, ż e podawanie owocowego napoju zawierającego Lactobacillus plantarum 299v (Johansson i in., Int. J. Food Microbiol. 42 (1998) 29-38) znacząco zwiększa stężenie w kale krótkołańcuchowych kwasów tłuszczowych, a zwłaszcza kwasu propionowego i kwasu octowego. Efekt ten można wyjaś nić jako stymulację przez 299v flory bakteryjnej w okrężnicy do wytwarzania kwasu propionowego i kwasu octowego. Jednakże nie wszystkie szczepy Lactobacillus wywołują ten wzrost poziomu krótkołańcuchowych kwasów tłuszczowych. W późniejszych badaniach (Molin i in., rękopis) wykazano, że Lactobacillus rhamnosus 271

PL 203 824 B1 (DSM 6594), a także szczep Streptococcus thermophilus nie wywołują wzrostu SCFA w kale. Nie wywołuje tego też zbadany szczep Lactobacillus acidophilus.

Wykazano także wpływ kwasu propionowego na poziom cholesterolu (Zapolska-Downar i in., Sur. J. Clin. Invest. 2000; 30:1-3) w próbie klinicznej z ibuprofenem, pochodną kwasu propionowego. Oprócz zmniejszenia czynników komórkowego stresu tlenowego oraz hamowania przylegania monocytów do śródbłonka stwierdzono także podwyższenie poziomu cholesterolu HDL.

Wynalazek dotyczy zastosowania szczepu Lactobacillus plantarum zapewniającego zwiększoną ilość kwasu propionowego lub kwasu octowego w okrężnicy do wytwarzania leku zmniejszającego jeden lub większą liczbę czynników ryzyka związanych z zespołem metabolicznym, w tym podwyższone ciśnienie krwi, wysoki poziom insuliny i wysoki poziom leptyny we krwi.

Korzystne jest zastosowanie szczepu Lactobacillus wykazującego zdolność obniżania ciśnienia krwi, poziomu insuliny i poziomu leptyny we krwi.

Korzystne jest zastosowanie szczepu Lactobacillus plantarum wykazującego zdolność do wiązania się z błoną śluzową jelit.

Korzystne jest zastosowanie, w którym szczepem jest Lactobacillus plantarum 299v, DSM

9843.

Korzystne jest zastosowanie, w którym szczep Lactobacillus stosuje się w połączeniu z włóknami dietetycznymi.

Korzystne jest zastosowanie do wytwarzania leku obniżającego wysokie skurczowe ciśnienie krwi.

Korzystne jest zastosowanie do wytwarzania leku obniżającego poziom insuliny w surowicy.

Korzystne jest zastosowanie do wytwarzania leku obniżającego poziom leptyny w surowicy.

Szczepy stosowane zgodnie z wynalazkiem mają zdolność wiązania się z błoną śluzową jelit. Dwa czynniki wydają się być kluczowe dla zaistnienia efektów ekologicznych działania pałeczek kwasu mlekowego. Pierwszym z nich jest zdolność do kolonizowania jelita, co oznacza przeżycie w dużej liczbie przez okres czasu po ostatnim podaniu żywych bakterii. Właściwość ta może być istotna dla zdolności pałeczek kwasu mlekowego do hamowania wzrostu i proliferacji bakterii patogennych, ale niewystarczająca. Drugim z nich jest zdolność do bezpośredniego wiązania się z komórkami lub mucynami nabłonka jelita. Może być to jednym z czynników, które wywołują kolonizację, ale nie jest warunkiem wstępnym kolonizacji.

Wykazano, że szczepy Lactobacillus zwiększają wytwarzanie mucyn jelitowych oraz uważa się, że wspomniane mucyny neutralizują patogeny i polepszają propagację bakterii. W korzystnej postaci wynalazku szczep Lactobacillus do stosowania zgodnie z wynalazkiem powinien także mieć zdolność do zwiększania wytwarzania mucyny w okrężnicy.

Szczep Lactobacillus plantarum należy do grupy wykazującej w analizie z użyciem endonukleaz restrykcyjnych podobieństwo wyższe niż 55% do szczepu Lactobacillus plantarum 299, numer depozytu DSM 6595, z wykorzystaniem współczynnika korelacji momentu mieszanego Pearsona oraz nieważonego algorytmu parowanych grup ze średnimi arytmetycznymi (UPGMA; GelCompare 3.0, Applied Maths, Kortrijk, Belgia). Stosuje się go do wytwarzania leku zmniejszającego jeden lub większą liczbę czynników ryzyka związanych z zespołem metabolicznym, w tym podwyższone ciśnienie krwi, obniżone HDL, podwyższone LDL, wysoki poziom insuliny i wysoki poziom leptyny we krwi. Wspomniane szczepy w korzystnej postaci wynalazku mają zdolność do obniżania ciśnienia krwi, podwyższania HDL oraz obniżania LDL, poziomu insuliny i poziomu leptyny we krwi. Linia graniczna pomiędzy podobieństwem 55% a 70% jest niewyraźna. Większość szczepów z błony śluzowej jelit człowieka wykazuje podobieństwo do 70%, ale np. Lactobacillus plantarum 386, z podobieństwem 55%, także wyizolowano z jelit ludzkich i wykazuje on te same mechanizmy wiążące jak inne szczepy w grupie.

Rysunek przedstawia dendrogram pokazujący podobieństwo w procentach pomiędzy różnymi badanymi szczepami Lactobacillus, które scharakteryzowano metodą REA, w oparciu o współczynnik korelacji momentu mieszanego Pearsona i UPGMA.

Na rysunku przedstawiono przykłady wspomnianych korzystnych szczepów Lactobacillus plantarum, czyli: Lactobacillus plantarum 299, Lactobacillus plantarum 299v, Lactobacillus plantarum 107, Lactobacillus plantarum 105, Lactobacillus plantarum 79, Lactobacillus plantarum 275 i Lactobacillus plantarum 386. ATCC 14917^T oznacza typ szczepu Lactobacillus plantarum.

Szczepy Lactobacillus plantarum 299 i 299v, obydwa wyizolowane z błony śluzowej jelit zdrowych ludzi, zdeponowano w Deutsche Sammlung von Mikroorganismen und Zellkulturen GmbH odpowiednio 2 lipca 1991 r. i 16 marca 1995 r., i nadano im numery depozytów DSM 6595 (299) i DSM 9843 (299v).

PL 203 824 B1

Zgodnie z wynalazkiem korzystnie stosuje się szczep Lactobacillus plantarum 299v, DSM 9843. Bakterie do stosowania zgodnie z wynalazkiem można podawać w zwykłym nośniku dla leku lub w produkcie spożywczym do dostarczania do jelit, takim jak fizjologicznie dopuszczalny substrat, który może być fermentowany przez daną bakterię, a także jako różnego rodzaju produkty spożywcze, zwłaszcza oparte na skrobi lub mleku, ale również obojętne substancje stałe lub ciekłe, takie jak solanka lub woda. Odpowiedni substrat powinien zawierać ciekłe lub stałe włókna, które nie są wchłaniane w przewodzie żołądkowo-jelitowym i które po sfermentowaniu przez Lactobacillus tworzą kwasy karboksylowe. Jako przykładowe odpowiednie substraty zawierające skrobię można wymienić zboża, takie jak owies i pszenica, kukurydzę, rośliny korzeniowe, takie jak ziemniaki, oraz pewne owoce, takie jak zielone banany. Korzystnym substratem do stosowania zgodnie z wynalazkiem, nadającym również kompozycji doskonałą odżywczą wartość, jest roztwór odżywczy oparty na mące owsianej, np. opisany w WO 89/08405. Testy wykazały, że wpływ szczepów Lactobacillus jest korzystniejszy, gdy stosuje się włókna odżywcze, np. w postaci kleiku owsianego lub glukanów.

Zgodnie z wynalazkiem szczep Lactobacillus stosuje się zwłaszcza w połączeniu z włóknami dietetycznymi.

Bakterie do stosowania zgodnie z wynalazkiem można podawać w dowolny odpowiedni sposób, korzystnie doustnie lub doodbytniczo, np. w postaci wlewu. Można je także podawać dojelitowo przez cewnik umieszczony w jelitach przez żołądek lub bezpośrednio w jelitach.

Bakterie powinny być dostarczane w terapeutycznie skutecznej dawce, która to dawka powinna wynosić ponad 10⁸, korzystnie nie mniej niż 1 x 10¹⁰ cfu/d (jednostek tworzących kolonie/dzień).

Zgodnie z wynalazkiem opisane szczepy Lactobacillus można stosować do wytwarzania leku zwiększającego poziom cholesterolu HDL w surowicy; lub do wytwarzania leku obniżającego wysokie skurczowe ciśnienie krwi; lub do wytwarzania leku obniżającego poziom insuliny w surowicy; lub do wytwarzania leku obniżającego poziom leptyny w surowicy.

P r z y k ł a d 1

Wpływ kwasu propionowego na ekspresję genu PPAR in vitro

Doświadczenie to przeprowadzono dla zbadania wpływu krótkołańcuchowych kwasów tłuszczowych na wytwarzanie PPAR.

Komórki śródbłonka żyły pępkowej człowieka, HUVEC, uzyskano z pępowin przez strawienie kolagenazą w sposób opisany przez Jaffe i in. (Biology of Endothelial Cells, Boston, Martinus Nijhoff Publishers, 1984, str. 1-13). W skrócie, żyły pępowin perfundowano PBS w celu usunięcia komórek krwi, wypełniono 0,1% kolagenazą (typ la) i pozostawiono na 10 minut w 37°C. Zawiesinę HUVEC uzupełniono PBS, odwirowano i hodowano w 37°C w powlekanych żelatyną 25 ml butelkach i na 6-studzienkowych płytkach do hodowli tkankowych wypełnionych pożywką 199, w nawilżanym powietrzu pokojowym z 5% CO2. Kwas propionowy dodano do pożywki hodowlanej w ilości 0,1, 1,0, i 10,0 mmol/l i określono wpływ kwasu na ekspresję PPAR.

Całkowity RNA wyekstrahowano z komórek metodą Chomczynskiego z użyciem TRIZOL'u (Gibco BRL). Po izolacji integralność próbek RNA sprawdzono metodą elektroforezy żelowej w 1% żelu agarozowym wybarwionym bromkiem etydyny. Stężenie całkowitego RNA oznaczono po pomiarach spektrofotometrycznych przy długości fali 260 nm. Każdą próbkę RNA (500 ng) inkubowano z 1 U DNAzy I (Boehringer Mannheim, Niemcy) przez 15 minut w 37°C, a następnie DNAzę I inaktywowano przez ogrzewanie w 75°C przez 3 minuty. Taki traktowany DNAzą RNA (500 ng) rozpuszczono w 20 μΐ mieszaniny reakcyjnej zawierającej 2,5 mM dATP, dTTP, dCTP i dGTP (Promega, USA), 20 U RNAzyny (Promega, USA), 100 pM losowych heksamerów (Boehringer Mannheim, Niemcy) i 20 U odwrotnej transkryptazy MMLV (Boehringer Mannheim). Inkubację prowadzono w 37°C przez 60 minut, a następnie temperaturę reakcji podwyższono do 94°C na 5 minut aby inaktywować enzym i ostatecznie obniżono do 4°C. Próbkę cDNA (5 μl mieszaniny RT, cDNA powstały przez transkrypcję 125 ng RNA) rozpuszczono w 40 μl mieszaniny reakcyjnej zawierającej 10 x bufor PCR (końcowe stężenie Mg²⁺ 1,5 mM, Boehringer Mannheim), 2,5 mM dATP, dTTP, dCTP i dGTP, 10 pM starterów do reakcji do przodu i do tyłu (zestaw odpowiednio PPAR i GAPDH) oraz 1 U polimerazy Taq (Boehringer Mannheim). Profil amplifikacji obejmował początkową denaturację w 94°C przez 3 minuty, następnie denaturację w 94°C przez 30 sekund, hybrydyzację w 57°C przez 1 minutę (zarówno dla PPAR, jak i GAPDH) oraz wydłużanie w 72°C przez 1 minutę. Do półilościowej analizy linearność amplifikacji cDNA PPAR i GAPDH w zależności od liczby cykli PCR ustalono w początkowych doświadczeniach.

PL 203 824 B1

Do amplifikacji PCR zastosowano poniższy zestaw starterów: PPAR

Sensowny 5'-GCCCCTCCTCGGTGACTTATC-3' Antysensowny 5'-ATGACCCGGGCTTTGACCTT-3' GAPDH

Sensowny 5'-GAGTCAACGGATTTGGTCGT-3'

Antysensowny 5'-GTTGTCATGGATGACCTTGG-3'

Produkty amplifikacji otrzymane metodą PCR (cDNA PPAR o długości 454 bp i cDNA GAPDH o dł ugoś ci 482 bp), rozdzielono elektroforetycznie w 3% ż elu agarozowym. Obrazy wybarwionych bromkiem etydyny prążków cDNA PPAR i GAPDH sfotografowano aparatem DS-34 Polaroid. Intensywność prążków zmierzono densytometrycznie za pomocą makra do analizy żelu, dostarczonego przez NIH Image. Wszystkie sygnały PPAR normalizowano z poziomem mRNA konstytutywnego genu GAPDH i wyrażono jako ich stosunek. Wyniki podano w tabeli 1 poniżej.

T a b e l a 1

Wpływ kwasu propionowego na ekspresję mRNA PPAR w komórkach śródbłonka człowieka

	Stężenie kwasu propionowego (mmole/l)
0,1	1,0	10,0
Wzrost mRNA (%)	29,3	47,2	89,7

Dane wyrażono jako procent względem mRNA GAPDH (100%).

Gdy kwas propionowy wymieniono na kwas octowy w powyższym przykładzie 1, otrzymano podobne wyniki.

P r z y k ł a d 2.

Badanie metabolicznych czynników ryzyka u zdrowych osób palących

Badanie przeprowadzono dla zbadania wpływu ProViva (Skanemejerier, Malmo, Szwecja), napoju z dzikiej róży (składającego się z 95:5, objętościowo, napoju owocowego: zupy z fermentowanej mąki owsianej) zawierającego Lactobacillus plantarum 299v w ilości 5 x 10⁷ cfu/ml oraz włókno owsiane w ilości 0,08 g/100 ml, na poziom fibrynogenu, cholesterolu, leptyny i insuliny w surowicy krwi. Dziewiętnastu mężczyzn i dziewiętnaście kobiet, zdrowych osób palących w wieku 35-45 z umiarkowanie podniesionymi poziomami fibrynogenu i cholesterolu, losowo podzielono na dwie grupy A (n=18) i B (n=20). Grupa A otrzymywała 400 ml ProViva na dzień, 200 ml rano i 200 ml wieczorem, a grupa B otrzymywała taką samą ilość placebo, którym był napój z owoców dzikiej róży bez sfermentowanej mąki owsianej. Doświadczenie trwało przez 6 tygodni bez zmiany trybu życia.

Krew pobierano i ciśnienie krwi mierzono przed rozpoczęciem doświadczenia i po sześciu tygodniach.

Po sześciu tygodniach podawania stwierdzono znaczące obniżenie (p < 0,001) skurczowego ciśnienia krwi, patrz tabela 2. Ten spadek był najbardziej widoczny u pacjentów z wyższym poziomem podstawowym skurczowego ciśnienia krwi i nie można go było stwierdzić w grupie placebo. Dane przedstawione w tabeli są wartościami średnimi ± SD.

BMI pozostał w przybliżeniu na tym samym poziomie w obu grupach podczas doświadczenia.

T a b e l a 2

Charakterystyka kliniczna przed podaniem i po podaniu ProViva

Parametr	ProViva	Placebo
przed	po 6 tygodniach	przed	po 6 tygodniach
Osobnicy, n (kobiety/mężczyźni)	18 (7/11)	18 (7/11)	20 (12/8)	20 (12/8)
Wiek (lata)	42,3 ± 2,8		40,1 ± 3,7
BMI (kg/m²)	24,8 ± 4,8	25,2 ± 4,8	26,2 ± 4,2	26,3 ± 4,1
SBP (mm Hg)	134 ± 20	121 ± 16*	127 ± 15	123 ± 18
DBP (mm Hg)	89 ± 13	84 ± 16	87 ± 10	83 ± 11

* p < 0,001; BMI - wskaźnik masy ciała; DBP - rozkurczowe ciśnienie krwi; SBP - skurczowe ciśnienie krwi

PL 203 824 B1

Poziomy cholesterolu i triglicerydów w surowicy określono z użyciem zestawów enzymatycznych (CHOD-PAP, GPO-PAP). Cholesterol HDL zmierzono po wytrąceniu lipoprotein zawierających apoB za pomocą kwasu fosfowolframowego w obecności Mg²⁺. LDL-cholesterol oznaczono po wytrąceniu LDL polisiarczanu winylu. Procedury laboratoryjne były oparte na zestawach testowych z Boehringer Mannheim. Glukozę zmierzono z użyciem oksydazy glukozy i zestawów testowych z Analco (PAP), a fibrynogen w osoczu oznaczono metodą Clauss opartą na czasie trombinowym (zestawy testowe z bioMerieux). Insulinę oznaczono za pomocą testu Abbott Imx Insulin (Abbott Laboratories, Tokyo, Japonia), a leptynę oznaczono ilościowo w surowicy z użyciem zestawu Human Leptin Ria (z Linco Research Inc., Charles, MD, USA).

Nie stwierdzono w surowicy zmiany poziomów całkowitego cholesterolu i triglicerydów. Jednakże u pacjentów z grupy A stwierdzono 12% spadek cholesterolu LDL i 10% wzrost cholesterolu HDL, patrz tabela 3.

Poziom fibrynogenu był obniżony o około 10%.

Stwierdzono także znaczące obniżenie poziomów insuliny i 37% obniżenie stężenia leptyny.

T a b e l a 3.

Wpływ podawania ProViva na parametry biochemiczne

Parametr	ProViva	Placebo
przed	po 6 tygodniach	przed	po 6 tygodniach
Triglicerydy (mg/dl)	121 ± 38	129 ± 48	141 ± 70	131 ± 67
Cholesterol (mg/dl)	216 ± 34	213 ± 33	212 ± 30	212 ± 41
LDL-cholesterol (mg/dl)	138 ± 37	122 ± 36*	13,5 ± 35	129 ± 46
HDL- cholesterol (mg/dl)	45 ± 8	50 ± 9*	47 ± 14	49 ± 15
Glukoza (mg/dl)	110 ± 22	110 ± 14	106 ± 13	109 ± 13
Insulina (U/ml)	11,1 ± 5,7	7,9 ± 4,3*	7,7 ± 4,7	7,6 ± 3,2
Leptyna (ng/ml)	13,0 ± 7,7	8,2 ± 4,6**	17,4 ± 6,4	18,3 ± 7,2
Fibrynogen (mg/dl)	380 ± 37	301 ± 33	362 ± 38	390 ± 46

* p < 0,05 ** p < 0,001

P r z y k ł a d 3.

Badanie metabolicznych czynników ryzyka u pacjentów z łuszczycą

W tym doświadczeniu badano wpływ podawania skoncentrowanego kleiku z mąki owsianej wraz z Lactobacillus plantarum 299v, DSM 9843, grupie sześciu pacjentów z nawracającą łuszczycą, na różne parametry. Pacjenci byli nie leczeni, czyli nie podawano im leków przez co najmniej sześć tygodni przed rozpoczęciem podawania skoncentrowanego kleiku z mąki owsianej, zawierającego 1 x 10⁹ cfu/ml L. plantarum. Każdy pacjent otrzymał dawkę 50 ml/d przez 12 tygodni.

Oznaczono poziomy HDL i LDL przed podaniem i po sześciu tygodniach. Wyniki podano w poniższej tabeli 4.

T a b e l a 4.

Poziomy cholesterolu LDL i HDL po podaniu L. plantarum 299v

	L.pl. 299v (1 x 10⁹ cfu/ml), 50 ml/d	Placebo
przed	po 12 tygodniach	przed	po 12 tygodniach
LDL cholesterol (mg/dl)	149,2 ± 11	135,4 ± 8,5*	146,1 ± 7,2	139,5 ± 6,7
HDL cholesterol (mg/dl)	41,6 ± 8,3	52,5 ± 9,0**	43,8 ± 7,5	41,5 ± 6,7

* p < 0,05 ** p < 0,001

Pacjenci z łuszczycą ogólnie mają niskie wartości HDL, a zatem występuje u nich większe ryzyko zapadnięcia na zespół metaboliczny. Badanie to pokazuje, że ryzyko to może być zmniejszone przez przyjmowanie bakterii Lactobacillus plantarum 299v.

Claims

1. Zastosowanie szczepu Lactobacillus plantarum zapewniającego zwiększoną ilość kwasu propionowego lub kwasu octowego w okrężnicy do wytwarzania leku zmniejszającego jeden lub większą liczbę czynników ryzyka związanych z zespołem metabolicznym, w tym podwyższone ciśnienie krwi, wysoki poziom insuliny i wysoki poziom leptyny we krwi.

2. Zastosowanie według zastrz. 1, szczepu Lactobacillus wykazującego zdolność obniżania ciśnienia krwi, poziomu insuliny i poziomu leptyny we krwi.

3. Zastosowanie według zastrz. 1 albo 2, szczepu Lactobacillus plantarum wykazującego zdolność do wiązania się z błoną śluzową jelit.

4. Zastosowanie według zastrz. 1 - 3, w którym szczepem jest Lactobacillus plantarum 299v, DSM 9843.

5. Zastosowanie według zastrz. 1 - 4, w którym szczep Lactobacillus stosuje się w połączeniu z wł óknami dietetycznymi.

6. Zastosowanie według zastrz. 1 - 5 do wytwarzania leku obniżającego wysokie skurczowe ciśnienie krwi.

7. Zastosowanie według zastrz. 1 - 5 do wytwarzania leku obniżającego poziom insuliny w surowicy.

8. Zastosowanie według zastrz. 1 - 5 do wytwarzania leku obniżającego poziom leptyny w surowicy.