PL197472B1 - Urządzenie dla użytkowników mających problemy wynikające z porażenia centralnego układu nerwowego i/lub z uszkodzenia aparatu lokomotorycznego ciała - Google Patents

Abstract

1. Urz adzenie dla u zytkowników maj acych problemy wynikaj a- ce z pora zenia centralnego uk ladu nerwowego i/lub z uszkodzeniem aparatu lokomotorycznego cia la, zawieraj ace reklinator, usytuowany w górnej cz esci cia la u zytkownika i przeznaczony do odchylania ramion i zbli zania lopatek do kr egos lupa; srodek korekcji srodkowe- go obszaru cia la u zytkownika, usytuowany w obszarze l ed zwiowym; co najmniej jeden srodek korekcji biodra i goleni ko nczyny dolnej, wykonany z mo zliwo sci a unieruchamiania biodra i goleni w zada- nym po lozeniu; co najmniej jeden srodek korekcji stawu goleniowo- stopowego i palców ko nczyny dolnej, wykonany z mo zliwo sci a unieruchamiania stopy wzgl edem stawu goleniowo-stopowego, wiele koryguj acych elementów obrotowych i wiele srodków lacz a- cych, znamienne tym, ze wymienione elementy urz adzenia tworz a oddzielne modu ly (A, B, C, D) przykrywaj ace odkre slone obszary, z których ka zdy wykonany jest z mo zliwo sci a samodzielnego wyko- rzystania, przy czym reklinator (1) stanowi pierwszy modu l (A), srodek korekcji srodkowej czesci stanowi drugi modu l (B), przezna- czony do korygowania kr egos lupa bez obciazenia pionowego, co najmniej jeden srodek korekcji biodra i goleni ko nczyny dolnej stanowi trzeci modu l (C), wykonany z mo zliwo sci a unieruchamiania biodra i goleni w zadanym po lozeniu przy zapewnianiu swobody ruchu stawu kolanowego, a co najmniej jeden srodek korekcji stawu goleniowo-stopowego i palców ko nczyny dolnej stanowi czwarty modu l (D), wykonany z mo zliwo sci a unieruchamiania stopy wzgl e- dem stawu goleniowo-stopowego w p laszczy znie czo lowej i strza l- kowej przy zapewnianiu swobody ruchu stawu goleniowo- stopowego, przy czym zewn etrzna powierzchnia ka zdego modu lu (A, B, C, D) wykonana jest z materia lu posiadaj acego w los przezna- czony do stosowania laczenia typu Velcro, obrotowe elementy koryguj ace (33) lacz a nast epnie drugi, trzeci i czwarty modu l (B, C, D) z mo zliwo sci a ich rozdzielenia, a ka zdy koryguj acy element obrotowy (33) ………………………… PL PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Niniejszy wynalazek dotyczy urządzenia dla użytkowników mających problemy wynikające z porażenia centralnego układu nerwowego i/lub z uszkodzeniem aparatu lokomotorycznego ciała.

Problem leczenia wymienionych wyżej schorzeń jest niezwykle aktualny ze względu na coraz większą liczbę chorych z takimi schorzeniami. W całym świecie występuje przy tym tendencja wzrostu liczby chorych z wymienionymi schorzeniami. Aktualność leczenia wymienionych schorzeń określona jest nie tylko przez występowanie dużej liczby chorych, ale również jakością znanych sposobów leczenia.

Obecnie znane są różne urządzenia do przywracania lokomotorycznych funkcji różnych części układu kostno-mięśniowego człowieka.

Przykładowo praktycznie wszystkie znane ortopedyczne urządzenia do leczenia patologii kończyn dolnych (zarówno metalowo-plastikowe jak i szynowo-skórzane) stanowią tak zwany zewnętrzny szkielet chroniący działanie mięśni i torebkowo wiązadłowego aparatu stawów kończyn. W patencie USA nr 5.658.242 opisano urządzenie do ułatwiania lokomotorycznych funkcji kończyn dolnych, zawierające opaskowy element oporowy (pas) połączony poprzez sprężyście elastyczne połączenie z goleniowo-stopowymi pasami oporowymi i pasami oporowymi dla biodra. Przedstawione pasy połączone są ze sobą sztywnymi ściągami posiadającymi w swej środkowej części na poziomie stawu kolanowego połączenie przegubowe.

Przedstawione urządzenie zapewnia usunięcie obciążenia z mięśni nóg przy chodzeniu i sprzyja pewnemu odtworzeniu funkcji lokomotorycznych nóg użytkownika, który uległ urazowi lub chorobie kończyn dolnych.

Jednakże zastosowanie sztywnego szkieletu zewnętrznego doprowadza do osłabienia i hipotrofii mięśni kończyn dolnych.

Przy leczeniu układu kostno-mięśniowego kończyn górnych można stosować znane urządzenia do leczenia różnych części kończyn górnych, na przykład Opaska odciążająca na kończynę górną (lewa/prawa), Opaska łokciowa, Opaska na nadgarstek, Szyna pierwszego palca ręki, Przytrzymywacz ręki (Katalog wyrobów ortopedycznych, NPC Ogoniok, Moskwa, 1998 r. s. 12, 13, 33).

Jednakże równoczesne stosowanie wymienionych urządzeń jest skomplikowane, ponieważ każde z nich jest dostosowane do samodzielnego stosowania tylko przy leczeniu konkretnych patologii kończyn górnych.

Obecnie twórcom nie są znane urządzenia do przywracania działania kostno-mięśniowego systemu kończyn górnych użytkownika w całości.

Do likwidacji rezultatów urazów i operacji lędźwiowej części kręgosłupa szeroko stosuje się znane urządzenie wykonane jako korygujący gorset na lędźwiową część kręgosłupa, wyposażony w podłużne metalowe wstawki (Katalog wyrobów ortopedycznych NPC Ogoniok, Moskwa, 1998 r. s. 29). Urządzenie takie przy określonych schorzeniach zapewnia unieruchomienie części lędźwiowej kręgosłupa w fizjologicznie wygodnym położeniu.

Jednakże wszystkie opisane wyżej urządzenia przeznaczone są do samodzielnego stosowania przy leczeniu konkretnej patologii użytkownika. Urządzenia te nie przewidują możliwości stosowania ich razem w przypadku pojawienia się takiej konieczności według wskazań medycznych.

Znane jest urządzenie do leczenia chorych ze zniekształceniem postawy i aktywności ruchowej (patent Federacji Rosyjskiej 2054907, pierwszeństwo z 31 stycznia 1992 r.), stanowiące kostium z uzupełniających się wzajemnie elementów oporowo-statycznych i dynamicznych. Elementy oporowo-statyczne tego kostiumu stanowią zbiór ramieniowych, miednicowych, kolanowych, stopowych, łokciowych, dłoniowych i palcowych opór i są połączone ze sobą elementami dynamicznymi - elastycznymi ściągami, które zapewniają tworzenie dozowanego obciążenia korygującego postawę chorego. Każdy ściąg jest połączony z dwiema oporami przez mocowanie jednym swoim końcem na jednym elemencie oporowo-statycznym poprzez regulator naciągu i sztywne mocowanie drugim swoim końcem na drugim elemencie oporowo-statycznym. Na skutek takiego połączenia rozmieszczenie elastycznych ściągów względem ciała użytkownika wykonane jest we wcześniej wybranych kierunkach, a mianowicie na przedniej, bocznej i tylnej powierzchni ciała chorego. Przedstawione rozmieszczenie elastycznych ściągów można zmienić w zależności od patologii użytkownika. W przypadku pojawienia się konieczności dokonania zmiany korygowanej postawy użytkownika trzeba stosować inne analogiczne urządzenie wykonane z uwzględnieniem korekcji patologii użytkownika. Powoduje to ograniczenie funkcjonalności przedstawionego urządzenia.

PL 197 472 B1

Opora naramienna tego urządzenia spełnia zadanie górnego elementu mocującego do unieruchamiania na nim elastycznych ściągów i górnego elementu oporowego kostiumu. Opora miednicowa spełnia zadanie pośredniego elementu oporowo-łączącego, mając przy tym działanie obciążające na kręgosłup. Opory stopowe, wykonane jako opaska kostki, strzemiona pod sklepienie stopy, strzemiona pod przedni człon stopy, spełniają zadanie dolnego elementu mocującego do unieruchamiania na nich elastycznych ściągów dolnego elementu oporowego kostiumu, powodujących obciążenie działające na ciało użytkownika. Opory łokciowa i kolanowa spełniają zadanie pośrednich opór mocujących, z których każda wykonana jest jako opaska ściśle obejmująca staw łokciowo-kolanowy i siini^ ograniczająca ruch stawu.

Przedstawione urządzenie zapewnia unieruchamianie stawów w potrzebnym położeniu z wystąpieniem momentu siły sprzyjającego zginaniu, rozginaniu, obracaniu, przywodzeniu o odwodzeniu kończyny i tułowia.

Jednakże przedstawione wyżej rozmieszczenie elastycznych ściągów znanego urządzenia zapewnia utworzenie oporowo-dynamicznej struktury tylko celowego kostiumu, zapewniającego przy tym korygujące oddziaływanie na ciało chorego tylko dokładnie zgodnie z rozmieszczeniem elastycznych ściągów, ponieważ sztywny charakter połączenia jednego z końców każdego odpowiedniego ściągu z odpowiednim oporowo statycznym elementem ogranicza kierunek ustawienia elastycznego ściągu i wyklucza utworzenie uniwersalnego urządzenia funkcjonalnego, nadającego się do leczenia chorych z wieloma uszkodzeniami aparatu lokomotorycznego, w tym z uszkodzeniem jakiejkolwiek części systemu kostno-mięśniowego.

Ponadto przedstawione urządzenie nie stwarza warunków do zmniejszenia patologicznego nadmiernego naprężenia dużych mięśni grupowych i odpowiednio nie pozwala zmniejszyć patologicznej synergii mięśni kończyn górnych i dolnych.

Ponadto łokciowy element oporowo-statyczny ogranicza zginanie ręki użytkownika w stawie łokciowym i przeciwstawia się rozszerzeniu fizjologicznego kąta zginania, unieruchamianie elastycznych ściągów w obszarze stawu promieniowo-nadgarstkowego wyklucza z procesu leczniczego pracę dłoni przy wykorzystywaniu znanego urządzenia, ponieważ ściąg odwodzący pierwszego palca nie może kompensować braku dozowanego ugięcia i rozciągnięcia dłoni.

Znane jest urządzenie do leczenia chorych z uszkodzeniem aparatu lokomotorycznego, w tym ze skutkami porażenia centralnego układu nerwowego (patent Federacji Rosyjskiej nr 2131232, pierwszeństwo z 15 września 1998 r.). Urządzenie to stanowi kostium ze wzajemnie uzupełniających się elementów i zawiera reklinator do górnej części ciała użytkownika, stanowiący wspierający postawę pas dla górnego pasa barkowego i mostkowej części tułowia, wykonany jako epolet, którego wysokość jest nie mniejsza niż odległość od siódmego kręgu szyjnego do dolnego końca łopatek użytkownika, a szerokość jest nie mniejsza niż odległość pomiędzy liniami pionowymi ograniczającymi środkowe części łopatek; wspierające postawę pasy naramienne, wykonane w postaci trójkątnych epoletów, odpowiadających antropometrycznym wymiarom ramion i stawów ramieniowych użytkownika; wspierający postawę pas lędźwiowy, posiadający urządzenie do wzajemnego mocowania z innymi elementami wspierającymi postawę; wspierające postawę pasy dla kończyn dolnych, stanowiące nakolanniki i podkolanniki, pasy na przednią część każdej stopy, pasy na każdy staw goleniowo-stopowy i każdy obszar piętowy.

Wspierający postawę pas dla pasa barkowego i mostkowej części tułowia odpycha mięśnie piersiowej części kręgosłupa spełniając zadanie elementu wspierającego postawę i uczestnicząc w tworzeniu jednego giętkiego szkieletu przez połączenie z pasami naramiennymi. Reklinator taki działa jak urządzenie korygujące typu odbiciowo-obciążającego i stanowi kluczowy element tworzący jeden giętki szkielet.

Wspierające postawę pasy naramienne służą do mocowania do nich elementów ustalających i tworzenia giętkiego szkieletu dla tułowia i kończyn dolnych użytkownika.

Wspierający postawę pas lędźwiowy spełnia zadanie elementu wspierającego postawę, do którego mocuje się giętkie ściągi. Uczestniczy w tworzeniu jednego giętkiego szkieletu dla tułowia i kończyn dolnych.

Pasy wspierające postawę dla kończyn dolnych przeznaczone są do mocowania do nich korygujących elementów obrotowych i uczestniczą w tworzeniu jednego giętkiego szkieletu dla tułowia i kończyn dolnych użytkownika. Nakolanniki służą do zapewniania korekcji położenia stawu kolanowego względem stawu miednicowo-biodrowego, podkolanniki służą natomiast do zapewniania

PL 197 472 B1 dodatkowej korekcji stopy i stawu goleniowo-stopowego. Nie stosuje się równocześnie nakolanników i podkolanników.

Pasy na przednią część każdej stopy, pasy na każdy staw goleniowo-stopowy i każdą piętową część są wspierającymi postawę elementami do tworzenia jednego giętkiego szkieletu w obszarze stawu goleniowo-stopowego i stopy.

Wszystkie elementy przedstawionego urządzenia są ze sobą połączone mocującymi elementami wzdłużnymi, tworzącymi giętki szkielet dla tułowia i kończyn użytkownika, a także elastycznymi ściągami spełniającymi zadanie korygujących elementów obrotowych, których wielkość i usytuowanie można zmieniać w zależności od fizjologicznych i mięśniowych synergii użytkownika.

Przedstawione urządzenie umożliwia zmniejszenie lub tymczasowe usunięcie wpływu szyjnego tonicznego odruchu symetrycznego i błędnikowego odruchu tonicznego chorego przez stworzenie warunków dla pełniejszego rozchylenia jego ramion i unieruchamiania ich w tym położeniu, co uzyskuje się dzięki stosowaniu w kostiumie pasa wspierającego postawę reklinatora dla górnego pasa barkowego i mostkowej części tułowia. Ponadto proponowane wykonanie wymienionych elementów znanego urządzenia zmniejsza nieco w porównaniu z urządzeniem opisanym w patencie Federacji Rosyjskiej nr 2054907 obciążające oddziaływanie na kręgosłup, co jest korzystne dla wspierająco-wiązadłowego aparatu chorego.

Jednakże przedstawione urządzenie zapewnia działanie lecznicze tylko przy stosowaniu całego kostiumu w całości. W przypadku konieczności wywierania działania leczniczego na jakikolwiek konkretny obszar układu kostno-mięśniowego użytkownika trzeba stosować całe urządzenie w całości, a użycie tylko jego fragmentu w rodzaju pasa wspierającego postawę, odpowiadającego porażonemu obszarowi, nie zapewnia działania leczniczego, ponieważ nie zapewnia wymaganej korekcji bez stosowania urządzenia w całości, które umożliwia wywieranie niezbędnej dla korekcji siły naciągu korygujących elementów obrotowych.

Ponadto trzeba zauważyć, że wszystkie znane urządzenia do leczenia chorych ze skutkami porażenia centralnego układu nerwowego i z uszkodzeniem aparatu lokomotorycznego można rozpatrywać jako układy siłowe, które tworzą w większym lub mniejszym stopniu objawiające się obciążenie wszystkich elementów kręgosłupa bez rzeczywistego kompensowania przy tym możliwości wpływu odkształcającego, gdyż w większości przypadków u chorych występuje patologia kręgosłupa.

Podstawą niniejszego wynalazku jest postawione zadanie opracowania uniwersalnego modułowego urządzenia dla użytkowników ze skutkami porażenia centralnego układu nerwowego i/lub z uszkodzeniem lokomotorycznego aparatu ciała, którego oddzielne moduły przeznaczone są do samodzielnego wykorzystywania przy leczeniu odpowiedniej porażonej części układu kostno-użytkownika bez stosowania obciążenia kręgosłupa, ustanawiania prawidłowego położenia fizjologicznego ciała użytkownika statycznie i dynamicznie, zmniejszania patologicznych odruchów i normalizacji ruchów użytkownika, jak również wytworzenia organizacji ruchów zbliżonej do normalnej.

Zadanie to zostało rozwiązane przez opracowanie urządzenia dla użytkownika ze skutkami porażenia centralnego układu nerwowego i/lub uszkodzeniem aparatu lokomotorycznego ciała, zawierającego reklinator, usytuowany w górnej części ciała użytkownika i przeznaczony do odchylania ramion i zbliżania łopatek do kręgosłupa; środek korekcji środkowego obszaru ciała użytkownika, usytuowany w obszarze lędźwiowym; co najmniej jeden środek korekcjj biodra i goleni kończyny dolnej, wykonany z możliwością unieruchamiania biodra i goleni w zadanym położeniu; co najmniej jeden środek korekcji stawu goleniowo-stopowego i palców kończyny dolnej, wykonany z możliwością unieruchamiania stopy względem stawu goleniowo-stopowego, wiele korygujących elementów obrotowych i wiele środków łączących, przy czym urządzenie to charakteryzuje się tym, że wymienione elementy urządzenia tworzą oddzielne moduły przykrywające odkreślone obszary, z których każdy wykonany jest z możliwością samodzielnego wykorzystania, przy czym reklinator stanowi pierwszy moduł, środek korekcji środkowej części stanowi drugi moduł, przeznaczony do korygowania kręgosłupa bez obciążenia pionowego, co najmniej jeden środek korekcji biodra i goleni kończyny dolnej stanowi trzeci moduł, wykonany z możliwością unieruchamiania biodra i goleni w zadanym położeniu przy zapewnianiu swobody ruchu stawu kolanowego, a co najmniej jeden środek korekcji stawu goleniowo-stopowego i palców kończyny dolnej stanowi czwarty moduł, wykonany z możliwością unieruchamiania stopy względem stawu goleniowo-stopowego w płaszczyźnie czołowej i strzałkowej przy zapewnianiu swobody ruchu stawu goleniowo-stopowego, przy czym zewnętrzna powierzchnia każdego modułu wykonana jest z materiału posiadającego włos przeznaczony do stosowania łączenia typu Velcro, obrotowe

PL 197 472 B1 elementy korygujące łączą następnie drugi, trzeci i czwarty moduł z możliwością ich rozdzielenia, a każdy korygujący element obrotowy wykonany jest w postaci taśmy z elastycznego materiału o względnym wydłużeniu 5-50% z możliwością zapewniania korekcji ruchu użytkownika w czasie przemieszczania się go i ma środki łączące, regulujące naprężenie korygujących elementów obrotowych w każdym miejscu ich połączenia z drugim, trzecim i czwartym modułem i posiadające zaczepiającą powierzchnię, przeznaczoną do tworzenia połączenia typu Velcro z zewnętrzną powierzchnią modułów w dowolnym miejscu tej powierzchni w zależności od patologii użytkownika.

Korzystnie każdy korygujący element obrotowy ma środek do zmieniania jego długości.

Korzystnie reklinator zawiera pierwszą i drugą giętką taśmę, z których każda jest wykonana jako przestrzennie wygięta w pętlę, tak że powstaje pierwszy i drugi uchwyt, z których każdy obejmuje odpowiedni staw ramieniowy i ma środek wzajemnego oddziaływania, łączący ze sobą pierwsze końce pierwszej i drugiej giętkiej taśmy z możliwością regulowania odległości pomiędzy nimi i jest usytuowany na grzbiecie użytkownika, przy czym drugie końce pierwszej i drugiej giętkiej taśmy są odpowiednio zamocowane na pierwszej i drugiej giętkiej taśmie w pobliżu środka wzajemnego oddziaływania.

Pożądane jest, by urządzenie zawierało sprężystą płytkę, przykrywającą część grzbietu użytkownika w obszarze łopatek i usytuowaną pomiędzy reklinatorem (1) a grzbietem użytkownika, przy czym zewnętrzna powierzchnia tej sprężystej płytki wykonana jest z materiału posiadającego włos, przeznaczony do wykorzystania łączenia typu Velcro i służy do łączenia z pierwszą i drugą taśmą reklinatora, wewnętrzna strona każdej z których ma zaczepiającą powierzchnię przeznaczoną do tworzenia połączenia typu Velcro z zewnętrzną powierzchnią sprężystej płytki, przy czym w dolnej części płytki usytuowany jest łączący środek przeznaczony do łączenia z drugim modułem.

Korzystne jest, by środek korekcji środkowej części ciała użytkownika zawierał gorset zapewniający korekcję kręgosłupa bez obciążenia pionowego, przy czym pierwsza część gorsetu obejmuje ciało użytkownika w obszarze lędźwiowym i ma środek do unieruchamiania tej części na ciele użytkownika w kierunku poprzecznym, a druga część gorsetu przykrywa grzbiet w obszarze łopatek.

Korzystnie środek korekcji środkowej części ciała użytkownika zawiera gorset posiadający złożony kształt, zapewniający korygowanie kręgosłupa bez obciążenia pionowego, otaczający ciało użytkownika w obszarze lędźwiowym i posiadający środek do jego unieruchamiania na ciele użytkownika w kierunku poprzecznym oraz środek łączący wykonany z możliwością połączenia ze środkiem łączącym sprężystej płytki.

Korzystnie środek korekcji biodra i goleni kończyny dolnej zawiera pierwszy i drugi giętki pas obejmujące kończynę dolną odpowiednio nad stawem kolanowym i pod stawem kolanowym oraz zamocowane tam z możliwością regulowania odległości mocującym elementów, umieszczonych na jednym końcu każdego giętkiego pasa, przy czym giętkie pasy są połączone w obszarze podkolanowym przeciwległymi podłużnymi krawędziami.

Korzystnie środek korekcji stawu goleniowo-stopowego i palców kończyny dolnej zawiera pierwszy giętki pas obejmujący kostkę kończyny dolnej i posiadający na jednym końcu środek wzajemnego oddziaływania do unieruchamiania tego giętkiego pasa na kostce z możliwością regulacji odległości, drugi giętki pas, obejmujący stopę w obszarze jej podłużnego sklepienia, przy czym jego końce są przymocowane do pierwszego giętkiego pasa z przeciwległych bocznych stron kostki, wzgórkowo-podeszwowy element w kształcie krzyża, którego trzy końce są wygięte przestrzennie naprzeciw siebie, obejmują stopę w obszarze wzgórka i są połączone ze sobą za pomocą mocujących elementów, a czwarty koniec jest wykonany jako swobodny i usytuowany pod stopą wzdłuż całej jej długości, przy czym zastosowano dwa elastyczne ściągi łączące odpowiednio pierwszy i drugi giętki pas ze wzgórkowo-podeszwowym elementem w obszarze wzgórka z możliwością regulowania odległości pomiędzy nimi.

Korzystnie urządzenie zawiera nieruchomo łączące środki do łączenia korygujących elementów obrotowych z odpowiednim modułem, z których każdy ma co najmniej jedną pętlę i jest wykonany z dwóch warstw, przy czym zewnętrzna powierzchnia pierwszej z nich jest wykonana z materiału posiadającego włos, przeznaczony do wykorzystywania połączenia typu Velcro, a zewnętrzna powierzchnia drugiej warstwy jest wykonana jako zaczepiająca, przeznaczona do wykorzystania w połączeniu typu Velcro, przy czym każdy środek łączący, posiadany na każdym korygującym elemencie obrotowym, ma włosową powierzchnię przeznaczoną do zapewniania połączenia typu Velcro.

Korzystne jest, by urządzenie zawierało piąty moduł stanowiący co najmniej jeden środek korekcji kończyny górnej, wykonany z możliwością ustalania ramienia i przedramienia w zadanym położeniu przy zapewnieniu swobody ruchu stawu łokciowego, przy czym jego powierzchnia zewnętrzna

PL 197 472 B1 jest wykonana z materiału posiadające włos przeznaczony do stosowania łączenia typu Velcro, a ponadto zastosowano co najmniej jeden korygujący element obrotowy łączący piąty moduł z pierwszym modułem z możliwością ich rozdzielenia, wykonany w postaci taśmy z elastycznego materiału o wydłużeniu względnym 5-50% i zapewniający korekcję ruchu kończyny górnej w czasie jej działania, przy czym korygujący element obrotowy ma środki łączenia regulujące jego naprężenie w miejscu połączenia z pierwszym i piątym modułem oraz zaczepiającą powierzchnię przeznaczoną do zapewniania połączenia typu Velcro w dowolnym miejscu zewnętrznych powierzchni pierwszego i piątego modułu w zależności od patologii użytkownika.

Korzystnie każdy korygujący element obrotowy środka korekcji kończyny górnej ma środek do zmieniania jego długości.

Korzystnie środek korekcji kończyny górnej zawiera pierwszy i drugi przestrzennie wygięte giętkie pasy obejmujące kończynę górną odpowiednio nad stawem łokciowym i pod stawem łokciowym i zamocowane tam z możliwością regulacji odległości za pomocą mocujących elementów, usytuowanych na jednym końcu każdego przestrzennie wygiętego giętkiego pasa, przy czym giętkie pasy są połączone w obszarze podłokciowym przeciwległymi krawędziami wzdłużnymi, a ponadto przewidziano giętki element dłoniowy ergonomicznie przystosowany do mocowania na dłoni i do odwodzenia kciuka i posiadający kształt litery V oraz środek unieruchamiania na dłoni z możliwością regulacji siły naciągu dłoniowego giętkiego elementu, który jest połączony z drugim giętkim pasem za pomocą co najmniej jednego elastycznego ściągu łączącego giętki dłoniowy element z drugim giętkim pasem, przy czym na końcach elastycznego ściągu usytuowane są środki łączące regulujące naciąg tego ściągu w miejscu jego połączenia z dłoniowym giętkim elementem i drugim giętkim pasem.

Opisane wyżej konstrukcyjne wykonanie proponowanego urządzenia zapewnia utworzenie uniwersalnego urządzenia modułowego, którego oddzielne moduły dostosowane są do samodzielnego wykorzystywania przy leczeniu odpowiedniej porażonej części układu kostno-mięśniowego użytkownika lub jego centralnego układu nerwowego.

Ponadto urządzenie to zapewnia uzyskanie ustalania korygowanego położenia kręgosłupa użytkownika bez stosowania obciążenia pionowego działającego na kręgosłup.

Pojawia się przy tym możliwość spowodowania prawidłowego fizjologicznego położenia ciała użytkownika w przestrzeni statycznie i dynamicznie, jak również zmniejszenia patologicznych odruchów i normalizowania ruchu użytkownika oraz wypracowania organizacji ruchów użytkownika bliskiej normalności. Konstrukcyjne wykonanie każdego z przedstawionych modułów może przy tym różnić się od wyżej opisanego i mieć inne wykonanie dostosowane do analogicznych celów.

Zgłoszony wynalazek zapewnia warunki do unieruchamiania kręgosłupa użytkownika w korygowanym położeniu oraz do jego odciążenia i pociągania przy diagnozowaniu u chorego skoliozy porażennej, choroby Scheuermanna-Mau, porażenia traumatycznego trzonów kręgowych, przy typowym okrągłym grzbiecie, przy dziecięcym paraliżu mózgowym, osteochondrozie kręgosłupa i inny analogicznych chorobach.

Proponowane urządzenie dzięki realizowanej mechanicznej korekcji naciągowej bez stosowania obciążenia działającego na kręgosłup sprzyja usuwaniu wpływu odruchów statotonicznych dzięki rozchylaniu ramion i nieruchomym ustalaniu ich w tym położeniu. Proponowany wynalazek zapewnia odruchowe zmniejszenie patologicznego napięcia mięśni piersiowych oraz mięśni pasa miednicznego i ramieniowego, odruchowe zmniejszenie napięcia kończyn dolnych i stwarza przez to możliwość nadania i ustalenia maksymalnie fizjologicznego położenia kończyn górnych i dolnych w stawach ramieniowych, łokciowych, promieniowo-nadgarstkowych, miednicowo-biodrowych, kolanowych, goleniowo-stopowych oraz w stawach stopy statycznie i dynamicznie. Ponadto proponowany wynalazek zapewnia normalizację napięcia mięśni i zwiększenie siły mięśniowej i wydajności mięśni, które można oceniać jako wynik treningowego działania zgłoszonego urządzenia.

Proponowany wynalazek nie przewiduje tworzenia jednego giętkiego szkieletu dla ciała użytkownika, przez co usuwa wszystkie wymienione wyżej negatywne skutki jego obecności. Każdy moduł proponowanego wynalazku spełnia przy tym swoje zadanie w osiąganiu postawionych przed wynalazkiem celów, na przykład reklinator, wykonany według wynalazku, przeznaczony jest do kształtowania prawidłowej postawy, a gorset korygujący, wykonany według wynalazku, zapewnia korekcję kręgosłupa bez stosowania obciążenia działającego na kręgosłup, kompleksowy pas biodra i goleni i urządzenie korygujące dla stawu goleniowo-stopowego i palców nogi, wykonane według wynalazku, umożliwia stosowanie równocześnie z proponowanym urządzeniem innego znanego urządzenia korygującego.

PL 197 472 B1

W celu rozszerzenia możliwości funkcjonalnych proponowanego urządzenia, a mianowicie w celu leczenia chorych na przykład po udarze i dziecięcym paraliżu mózgowym z kurczowym napięciem mięśni kończyn górnych, urządzenie posiada piąty moduł połączony z pierwszym modułem za pomocą co najmniej jednego korygującego elementu obrotowego.

Konstrukcyjne wykonanie piątego modułu umożliwia równocześnie korygowanie patologii całej kończyny górnej z zachowaniem przy tym swobody ruchów stawu łokciowego.

W celu rozszerzenia funkcjonalnych możliwości proponowanego urządzenia, a mianowicie dla leczenia przykładowo chorych po urazie czaszkowo-mózgowym lub urazie różnych obszarów kręgosłupa proponowane urządzenie może mieć środek przeznaczony do umieszczenia w obszarze piersiowym i/lub środek przeznaczony do umieszczenia w obszarze łonowym, i/lub środek stanowiący urządzenie do korygowania części szyjnej kręgosłupa.

Obecność środka do zmieniania długości każdego korygującego elementu obrotowego umożliwia wykorzystywanie jednego proponowanego urządzenia do różnych grup wzrostowych użytkowników, jak również zwiększanie lub zmniejszanie obciążenia w procesie stosowania urządzenia.

Taśma reklinatora może być przy tym różnej szerokości, także dostatecznej do utworzenia kamizelki.

Według wynalazku zewnętrzna powierzchnia składowych konstrukcyjnych urządzenia wykonana jest z materiału odpowiadającego pierwszej powierzchni połączenia typu Velcro, przy czym każdym element mocujący ma powierzchnię stanowiącą komplementarną powierzchnię połączenia typu Velcro.

Przedstawione rozwiązanie konstrukcyjne zwiększa uniwersalność proponowanego urządzenia i pozwala wykorzystywać je do leczenia dużej liczby różnych patologii, a w procesie leczenia, bez zdejmowania go, można zmieniać położenie oddzielnych modułów i elementów modułów względem siebie w zależności od przebiegu choroby i wystąpienia efektu leczenia, co daje możliwość wykorzystywania w procesie leczenia tego samego urządzenia bez uciekania się do stosowania innych urządzeń, co znacznie zwiększa funkcjonalne możliwości tego urządzenia.

Proponowane urządzenie można stosować razem z innymi znanymi środkami ortopedycznymi korygującymi położenie, na przykład palców nogi lub ręki, albo szyi lub głowy.

Stosowanie proponowanego wynalazku umożliwia przy tym realizowanie korekcji, która ma charakter kompleksowy, polegający na połączeniu zmniejszenia obciążenia kręgosłupa i powodowaniu korygujących dozowanych obciążeń skierowanych na kończyny górne i dolne.

Dla lepszego zrozumienia wynalazku przedstawiono poniżej konkretne przykłady jego wykonania w nawiązaniu do rysunków, na których:

Figura 1 przedstawia proponowane urządzenie wykonane według wynalazku w widoku aksonometrycznym według pierwszego przykładu wykonania, fig. 2 przedstawia proponowane urządzenie według wynalazku w widoku aksonometrycznym według drugiego przykładu wykonania, fig. 3 przedstawia proponowane urządzenie według wynalazku w widoku aksonometrycznym według trzeciego przykładu wykonania, fig. 4 przedstawia proponowane urządzenie według wynalazku w widoku aksonometrycznym według czwartego przykładu wykonania, fig. 5 przedstawia proponowane urządzenie do leczenia chorych z porażeniem funkcji kończyn dolnych według wynalazku w widoku aksonometrycznym, fig. 6 przedstawia proponowane urządzenie do leczenia chorych z porażeniem funkcji kończyn górnych według wynalazku w widoku aksonometrycznym, fig. 7 przedstawia proponowane urządzenie do leczenia chorych z porażeniem funkcji mięśni pasa barkowego według wynalazku w widoku aksonometrycznym, fig. 8 przedstawia odmiany mocowania korygujących elementów obrotowych do zewnętrznej powierzchni dowolnego modułu wykonane według wynalazku w widoku aksonometrycznym, fig. 9 przedstawia korygujący element obrotowy ze środkiem do zmieniania jego długości, wykonany według wynalazku, w widoku aksonometrycznym.

Proponowane urządzenie do leczenia chorych w wyniku porażenia centralnego układu nerwowego i/lub z uszkodzeniem aparatu lokomotorycznego ciała według wynalazku złożone jest z oddzielnych modułów A, B, C, D, E (fig. 1,2, 3, 4, 5, 6, 7), wykonanych z możliwością samodzielnego (autonomicznego) wykorzystywania i nie przewiduje utworzenia pojedynczego giętkiego szkieletu dla ciała użytkownika (użytkownika na rysunku nie pokazano). W różnych odmianach realizacji niniejszego wynalazku może być wykorzystane różne zestawienie pokazanych modułów, co zależy od patologii konkretnego użytkownika. W procesie przeprowadzania leczenia z wykorzystaniem proponowanego wynalazku możliwe jest przeprowadzanie zmiany położenia modułów względem siebie lub wymiany dowolnego modułu.

PL 197 472 B1

Pierwszy moduł A przeprowadza odchylanie pasa barkowego użytkownika, to znaczy kształtowanie prawidłowej postawy. Moduł ten stanowi reklinator 1 (fig. 1,2, 3, 7) dla górnej części ciała użytkownika, zawierający giętkie taśmy 2 pierwszą i drugą, z których każda ma pierwszy koniec 3, a te końce 3 są połączone ze sobą za pomocą mocujących elementów 4 z możliwością regulowania odległości pomiędzy nimi i rozmieszczenia na grzbiecie użytkownika. Jako mocujące elementy 4 mogą być zastosowane dowolne znane elementy mocujące, przeznaczone do analogicznych celów, na przykład wykonane jako zatrzaski. Każda z tych giętkich taśm 2 wykonana jest jako przestrzennie wygięta w pętlę, a drugie końce 5 każdej giętkiej taśmy 2 są dobrze zamocowane na tej taśmie 2 blisko mocujących elementów 4, tak że powstaje pierwszy i drugi uchwyt, z których każdy otacza odpowiedni staw ramienny ciała użytkownika. Każda giętka taśma 2 reklinatora 1 może mieć szerokość wystarczającą do utworzenia kamizelki.

Drugi moduł B stanowi środek korygowania środkowej części ciała użytkownika usytuowany w obszarze lędźwiowym i przeznaczony do korygowania kręgosłupa bez obciążenia pionowego. Proponowany środek korygowania środkowej części ciała użytkownika stanowi gorset 6 posiadający złożony kształt zapewniający korygowanie kręgosłupa bez obciążenia. Ten gorset 6 ma przy tym pierwszą część 7 otaczającą ciało użytkownika w obszarze lędźwiowym oraz drugą część 8 przykrywającą grzbiet w obszarze łopatek użytkownika. Części 7 i 8 wykonane są jako jedna całość. Pierwsza część 7 ma przy tym środek 9 do jej unieruchamiania na ciele użytkownika w kierunku poprzecznym.

W drugiej odmianie wykonania proponowany środek korygowania środkowej części ciała użytkownika może mieć tylko jedną część 10 (fig. 4), która stanowi gorset 11 o złożonym kształcie zapewniającym korygowanie kręgosłupa bez obciążenia pionowego, obejmujący ciało użytkownika w obszarze lędźwiowym i posiadający środek 12 do unieruchamiania go na ciele użytkownika w kierunku poprzecznym.

Urządzenie może zawierać przy tym sprężystą płytkę 13 przykrywającą część grzbietu użytkownika w obszarze łopatek, umieszczaną pomiędzy reklinatorem 1 a grzbietem użytkownika. Zewnętrzna powierzchnia płytki 13 wykonana jest z materiału posiadającego włos, przeznaczonego do zastosowania połączenia typu Velcro i przeznaczona jest do łączenia z pierwszą i drugą taśmą reklinatora 1, przy czym na wewnętrznej stronie każdej z tych taśm istnieje powierzchnia zaczepiająca przeznaczona do zapewnienia połączenia typu Velcro z powierzchnią zewnętrzną płytki 13. W dolnej części giętkiej płytki 9 przewidziany jest przy tym łączący środek 14, przeznaczony do łączenia z drugim modułem B, który powinien mieć łączący środek 15 wykonany z możliwością łączenia z łączącym środkiem 14 sprężystej płytki 13.

Gorset może mieć przy tym dowolną inną znaną konstrukcję przeznaczoną do zapewniania korekcji kręgosłupa bez wykorzystywania działającego nań obciążenia pionowego, np. konstrukcję gorsetu Bekkera.

Z proponowanym urządzeniem w zależności od patologii użytkownika może byt wykorzystywany środek F do umieszczenia w obszarze mostka i/lub środek G do umieszczenia w obszarze łonowym i/lub środek stanowiący urządzenie do korygowania szyjnej części kręgosłupa (na rysunku nie pokazano), albo dowolny inny znany środek uzupełniający proponowane urządzenie.

Trzeci moduł C stanowi co najmniej jeden środek 16 korekcji biodra i goleni kończyny dolnej ciała użytkownika, wykonany z możliwością unieruchamiania biodra i goleni w położeniu zadanym przy zapewnieniu swobody ruchu stawu kolanowego kończyny dolnej. W przypadku istnienia u użytkownika patologii obu kończyn dolnych powinny być dwa takie moduły.

Środek 16 korekcji biodra i goleni kończyny dolnej ciała użytkownika zawiera: pierwszy giętki pas 17 obejmujący kończynę dolną powyżej jej stawu kolanowego i posiadający pierwszy koniec, drugi koniec i podłużną krawędź posiadającą część środkową; drugi giętki pas 18, obejmujący kończynę dolną pod stawem kolanowym i posiadający pierwszy koniec, drugi koniec i podłużną krawędź usytuowaną naprzeciw podłużnej krawędzi pierwszego giętkiego pasa 17 i posiadającą środkową część, sztywno połączoną z środkową częścią krawędzi wzdłużnej pierwszego giętkiego pasa 17; miejsce 19 połączenia środkowych części przeciwległych podłużnych krawędzi pierwszego i drugiego giętkiego pasa 17, 18, usytuowane w podkolanowej części kończyny dolnej pierwszy środek 20 wzajemnego oddziaływania (element mocujący) łączący ze sobą pierwszy koniec i drugi koniec pierwszego giętkiego pasa 17 w celu unieruchamiania go nad stawem kolanowym z możliwością regulowania odległości pomiędzy końcami; drugi środek 20 wzajemnego oddziaływania (element mocujący), łączący ze sobą pierwszy koniec i drugi koniec drugiego giętkiego pasa 18 w celu unieruchomienia go pod stawem kolanowym z możliwością regulacji odległości pomiędzy końcami.

PL 197 472 B1

Czwarty moduł D stanowi co najmniej jeden środek 21 korekcji stawu goleniowo-stopowego i palców kończyny dolnej ciała użytkownika, wykonany z możliwością unieruchamiania stopy kończyny dolnej względem stawu goleniowo-stopowego w płaszczyźnie frontalnej i strzałkowej przy zapewnieniu swobody ruchu stawu goleniowo-stopowego. W przypadku istnienia u użytkownika patologii obu kończyn dolnych powinny być stosowane dwa wymienione moduły.

Środek 21 korekcji stawu goleniowo-stopowego i palców kończyny dolnej zawiera pierwszy giętki pas 22 obejmujący kostkę kończyny dolnej oraz drugi giętki pas 23 obejmujący stopę w obszarze jej wzdłużnego wysklepienia. Pierwszy giętki pas 22 ma środek 24 wzajemnego oddziaływania, łączący ze sobą końce pierwszego giętkiego pasa 22 w celu unieruchamiania go na kostce z możliwością regulacji odległości pomiędzy tymi końcami. Końce drugiego giętkiego pasa 23 przymocowane są za pomocą mocujących elementów 25 do pierwszego giętkiego pasa 22 z przeciwległych bocznych stron kostki. Środek 21 zawiera również klinowo-podeszwowy element 26 w kształcie krzyża, posiadający pierwszy, drugi, trzeci i czwarty koniec 27, 28, 29, 30, przy czym na pierwszym, drugim i trzecim końcu 27, 28, 29 umieszczone są mocujące elementy 31. Pierwszy, drugi i trzeci koniec 27, 28, 29 są przestrzennie wygięte naprzeciw siebie, obejmują stopę w obszarze klina kończyny dolnej i są ze sobą połączone za pomocą mocujących elementów 31. Czwarty koniec 30 wykonany jest jako swobodny i umieszczony pod stopą wzdłuż całej jej długości łącznie z piętą. Przewidziano przy tym dwa giętkie ściągi 32, z których każdy łączy odpowiednio pierwszy i drugi giętki pas 22, 23 z klinowo-podeszwowym elementem 26 w obszarze klina z możliwością regulacji odległości pomiędzy nimi.

Środki 20, 24 wzajemnego oddziaływania i mocujące elementy 25, 31 mogą mieć dowolną znaną konstrukcję przeznaczoną do analogicznych celów.

Oprócz tego proponowane urządzenie zawiera wiele korygujących elementów obrotowych 33, które kolejno łączą drugi, trzeci i czwarty moduł z możliwością ich rozłączenia. Liczba korekcyjnych elementów obrotowych 33 zależy od patologii użytkownika. Przykładowo, na fig. 1 i 2 przedstawiono proponowane urządzenia, w każdym z których zawarte są cztery obrotowe elementy korekcyjne 33 przeznaczone do łączenia drugiego i trzeciego modułu, na fig. 3 przedstawiono proponowane urządzenie, w którym zawarty jest jeden obrotowy element korekcyjny 33, przeznaczony do łączenia drugiego i trzeciego modułu, a na fig. 4 przedstawiono proponowane urządzenie, w którym zawartych jest pięć obrotowych elementów korekcyjnych 33, przeznaczonych do łączenia drugiego i trzeciego modułu.

Oprócz tego przy odpowiedniej patologii użytkownika proponowane urządzenie może zawierać co najmniej jeden środek 34 korekcji górnej kończyny ciała użytkownika, spełniający zadanie piątego modułu E, wykonany z możliwością unieruchamiania ramienia i przedramienia kończyny górnej w zadanym położeniu przy zapewnianiu swobody ruchu stawu łokciowego. Jeżeli u użytkownika istnieje patologia obu kończyn górnych, należy zastosować dwa takie środki 34.

Środek 34 korekcji kończyny górnej zawiera pierwszy wygięty przestrzennie giętki pas 35, obejmujący kończynę górną nad jej stawem łokciowym i posiadający pierwszy koniec, drugi koniec i podłużny odcinek z częścią środkową; drugi wygięty przestrzennie giętki pas 36, obejmujący kończynę górną poniżej stawu łokciowego i posiadający pierwszy koniec, drugi koniec i podłużny odcinek, usytuowany naprzeciw podłużnego odcinka pierwszego giętkiego pasa 35 i posiadający część środkową połączoną ze środkową częścią podłużnego odcinka pierwszego giętkiego pasa 35; miejsce połączenia środkowych części przeciwległych podłużnych odcinków pierwszego i drugiego giętkiego pasa 35, 36 usytuowane w podłokciowej części kończyny górnej; pierwszy środek 37 wzajemnego oddziaływania łączący ze sobą pierwszy koniec i drugi koniec pierwszego giętkiego pasa 35 w celu unieruchamiania pierwszego giętkiego pasa 35 nad stawem łokciowym z możliwością regulacji odległości pomiędzy końcami; drugi środek 37 wzajemnego oddziaływania łączący ze sobą pierwszy koniec i drugi koniec drugiego giętkiego pasa w celu unieruchamiania drugiego giętkiego pasa 36 poniżej stawu łokciowego z możliwością regulacji odległości pomiędzy końcami; dłoniowy giętki element 38 ergonomicznie przeznaczony do unieruchamiania na dłoni i odwodzenia kciuka i posiadający kształt litery V, pierwszy koniec i drugi koniec, z których każdy ma środek 39 mocowania na przegubie kończyny górnej z możliwością regulowania siły naprężenia dłoniowego giętkiego elementu 38; co najmniej jeden elastyczny naciąg 40 wykonany analogicznie do korygujących obrotowych elementów 33 i łączący dłoniowy giętki element 38 z drugim giętkim pasem 36 oraz posiadający pierwszy koniec i drugi koniec; środek 41 łączenia, posiadający na pierwszym i drugim końcu elastyczne naciągi 40,

PL 197 472 B1 regulujące naprężenie tego naciągu 40 w miejscu jego połączenia z dłoniowym giętkim elementem 38 i drugim giętkim pasem 36.

Piąty moduł E połączony jest z możliwością rozłączenia z pierwszym modułem A za pomocą korygujących elementów obrotowych 33 wykonanych analogicznie do opisanych powyżej. Liczba tych korygujących elementów obrotowych 33 zależy od patologii użytkownika. Przykładowo na fig. 2 przedstawiono proponowane urządzenie, w którym zastosowane są dwa korygujące elementy obrotowe 33 przeznaczone do łączenia każdego piątego i pierwszego modułu, na fig. 3 przedstawiono proponowane urządzenie, w którym zastosowano jeden korygujący element obrotowy 33 przeznaczony do łączenia piątego i pierwszego modułu, a na fig. 4 przedstawiono proponowane urządzenie, w którym zastosowano dwa korygujące elementy obrotowe 33 przeznaczone do łączenia piątego i pierwszego modułu.

Zewnętrzna powierzchnia każdego modułu wykonana jest z materiału posiadającego włos, przeznaczonego do utworzenia połączenia typu Velcro. Każdy korygujący element obrotowy 33 i każdy elastyczny ściąg 40 wykonane są w postaci taśmy z elastycznego materiału o względnym wydłużeniu 5-50% i zapewnia korekcję ruchu użytkownika w czasie jego przemieszczania się i/lub funkcjonowania.

Każdy z korygujących elementów obrotowych 33 i każdy z elastycznych ściągów 40 proponowanego urządzenia wykonane są z materiału posiadającego wydłużenie, zapewniające korekcję, odpowiadające patologii użytkownika, np. z tkaniny Trikor lub Neopren.

Na każdym korygującym elemencie obrotowym 33 umieszczone są środki 41 łączenia, regulujące naprężenie korygujących elementów obrotowych 33 w każdym miejscu ich połączenia z każdym z modułów. Każdy środek 41 łączenia ma przy tym zaczepiającą powierzchnię przeznaczoną do reallzacji połączenia typu Velcro w dowolnym miejscu powierzchni zewnętrznych każdego modułu w zależności od patologii użytkownika.

Przedstawione korygujące elementy obrotowe 33 mogą łączyć moduły za pomocą środków 41 łączenia bezpośrednio, jak opisano powyżej. Jednakże połączenie takie może być realizowane za pomocą montażowych środków łączących 42, z których każdy wykonany jest z dwóch połączonych ze sobą warstw. Zewnętrzna powierzchnia pierwszej z tych dwóch warstw wykonana jest z materiału posiadającego włos przeznaczony do wykorzystania połączenia typu Velcro, a zewnętrzna powierzchnia drugiej warstwy wykonana jest jako zaczepiająca, przeznaczona do realizacji łączenia typu Velcro. Każdy montażowy środek łączący 42 ma co najmniej jedną pętlę 43. Każdy środek 41 łączenia, przewidziany na każdym z korygujących elementów obrotowych 33, powinien przy tym mieć włosatą powierzchnię przeznaczoną do tworzenia połączenia typu Velcro.

Każdy korygujący element obrotowy 33 może mieć przy tym środek 44 zmieniania jego długości. Ten środek 44 może stanowić przykładowo element ustalający wykonany w postaci dwóch owalnych elementów. Środek ten może mieć również dowolną inną znaną konstrukcję przeznaczoną do analogicznego celu.

Jak przedstawiono powyżej, każdy z modułów A, B, C, D, E proponowanego urządzenia w zależności od patologii użytkownika może być wykorzystywany samodzielnie niezależnie od stosowania innych modułów.

Przykładowo, pierwszy moduł A może być wykorzystywany jako samodzielne urządzenie 45 (fig. 7) do leczenia chorych z porażeniem funkcji mięśni pasa barkowego.

Trzeci i czwarty moduł C, D mogą być stosowane jako samodzielne urządzenie 46 (fig. 5) do leczenia chorych z porażeniem funkcji kończyn dolnych.

Piąty moduł E może być wykorzystywany jako samodzielne urządzenie 47 (fig. 6) do leczenia chorych z porażeniem funkcji kończyn górnych.

Rozpatrzymy przypadek, kiedy patologia użytkownika wymaga stosowania proponowanego urządzenia w całości, to znaczy proponowanego urządzenia zawierającego pierwszy, drugi, trzeci, czwarty i piąty moduł.

Początkowo na użytkownika nakłada się pierwszy i drugi moduł A, B, a następnie trzeci, czwarty i piąty moduł C, D, E. Drugi moduł B w danym przypadku stanowi przy tym podstawę do zamontowania układów siłowych dla kończyn dolnych. W zależności od patologii użytkownika i związanych z nią wskazań medycznych określa się liczbę i długość korygujących elementów obrotowych 33, za pomocą których trzeba połączyć odpowiednie moduły. Następnie za pomocą korygujących elementów obrotowych 33 łączy się trzeci i czwarty moduł C, D z drugim modułem B, a piąty moduł E z pierwszym modułem A, tworząc tym samym dozowane układy siłowe dla kończyn dolnych i górnych. Liczba

PL 197 472 B1 i długość korygujących elementów obrotowych 33, za pomocą których połączone są odpowiednie moduły, określane są w zależności od wymiarów użytkownika i od jego patologii. Za pomocą środków 41 łączenia mocuje się wszystkie moduły według wybranego schematu.

Zgodnie ze wskazaniami medycznymi równocześnie z proponowanym urządzeniem mogą być stosowane inne znane urządzenia ortopedyczne. Przykładowo, mogą być stosowane różne podtrzymywacze głowy, np. miękkie podtrzymywacze głowy (analogiczne do kołnierza Schanza) z różnych materiałów zagęszczanych, nasypowych, pneumatycznych i innych konstrukcji. Ponadto mogą być stosowane różne funkcjonalne urządzenia, np. z wyściółką ortopedyczną, poduszką lub aparatem ortopedycznym, który jest mocowany na proponowanym urządzeniu za pomocą swoich elementów mocujących. Następnie przeprowadza się dynamiczne próby użytkownika w zmontowanym wyrobie i w razie konieczności przeprowadza się korekcję układów siłowych. W procesie używania proponowanego urządzenia w razie konieczności można przeprowadzić korekcję długości korygujących elementów obrotowych, jak również można zmienić miejsce ich przymocowania do zewnętrznej powierzchni odpowiedniego modułu.

P r z y k ł a d 1

Chory C.W., 32 lata.

Diagnoza: złamanie uciskowe kręgów Th12 - L2 z uszkodzeniem rdzenia kręgowego. Słaby niedowład kończyn dolnych.

Przy oględzinach u chorego stwierdzono hipotrofię mięśni kończyn dolnych, słabe odruchy. W położeniu leżącym - końsko-szpotawe położenie stóp. W położeniu pionowym stopy w położeniu płasko-koślawym. Stawy kolanowe nie są zamykane mięśniami czterogłowowymi. Działanie mięśni pośladkowych silnie osłabione. Działanie organów miednicy praktycznie zachowane. Wyraźne objawy osteochondrozy pourazowej.

Dawniej leczenie prowadzono według znanej metodyki bez wyraźnego skutku.

Przedstawiona patologia (występowanie syndromu pourazowego) nie daje możliwości stosowania urządzenia działającego na cały układ lokomotoryczny użytkownika, co w danym przypadku jest niecelowe.

Chory poddany był leczeniu przez jeden miesiąc z zastosowaniem proponowanego urządzenia, zawierającego pierwszy, drugi, trzeci i czwarty moduł.

Każdy seans trwał 60 minut i obejmował: - chodzenie w urządzeniu przez 20 minut; - zestaw ćwiczeń leczniczych w położeniu stojącym, siedzącym, leżącym w czasie 30 minut.

Przeprowadzono 25 seansów w cyklach 5-dniowych z przerwami trwającymi jeden dzień.

Na skutek leczenia zauważono zwiększenie fizycznej tolerancji i siły mięśniowej kończyn dolnych, zmniejszenie wieczornego zmęczenia i bólów w plecach, znaczne polepszenie funkcji ruchowych i statycznych.

P r z y k ł a d 2

Chory A.B., 12 lat.

Diagnoza: (postawiona w wieku 1 roku) dziecięcy paraliż mózgowy, porażenie kurczowe. Intelekt zachowany. Wyraźne naruszenie postawy typu okrągłe plecy z wierzchołkiem wygarbienia na wysokości Th₈ - Th₁₀.

Dotychczas leczenie medykamentami, fizjoterapeutyczne, ortopedyczne prowadzono według znanych sposobów. Leczenie takie dawało czasowy efekt z późniejszym nawrotem w silniejszym stopniu.

Choremu zalecano stosowanie proponowanego urządzenia, zawierającego pierwszy, drugi, trzeci i czwarty moduł.

Seans każdego zabiegu trwał 40 minut i obejmował: - chodzenie w urządzeniu przez 10 minut; - kompleks leczniczych ćwiczeń fizycznych w pozycji stojącej, siedzącej, leżącej przez 20 minut.

Przeprowadzono 20 seansów w 5-dniowych cyklach z przerwami trwającymi 2 dni.

W wyniku leczenia zauważono polepszenie ruchowej i statycznej funkcji chorego oraz zwiększenie jego sprawności fizycznej.

P r z y k ł a d 3

Chory I.B. 52 lata

Diagnoza: ostre naruszenie obiegu krwi w mózgu, lewostronny niedowład połowiczny, rozległa osteochondroza kręgosłupa, przepukliny dysków kręgów L3, L4, L5.

Chory był leczony według znanych sposobów bez wyraźnego polepszenia klinicznego. Ponadto, u chorego występowała rozległa osteochondroza powikłana przez symptomatykę korzonkową.

PL 197 472 B1

Choremu zalecono zastosowanie proponowanego urządzenia zawierającego pierwszy, drugi, trzeci, czwarty i piąty moduł.

Seans każdego zabiegu trwał 45 minut i obejmował: - chodzenie w urządzeniu przez 15 minut; - kompleks leczniczych ćwiczeń fizycznych w pozycji stojącej, siedzącej, leżącej przez 20 minut.

Zabiegi przeprowadzano z kontrolą ciśnienia tętniczego. Przeprowadzono 20 seansów w 5-dniowych cyklach przedzielonych dwoma dniami odpoczynku.

W rezultacie leczenia zauważono zmniejszenie patologicznego napięcia w mięśniu piersiowym większym, co umożliwiło zwiększenie zakresu ruchów kończyn górnych, zwiększenie napięcia mięśnia naramiennego, zanik objawów podwichnięcia. W części lędźwiowej występuje tendencja do zmniejszenia przeciwbólowej skoliozy i subiektywne polepszenie symptomatyki korzonkowej.

Niniejszy wynalazek może być wykorzystywany w neurologii, neurochirurgii, traumatologii, ortopedii i kardiologii częściowo do leczenia chorych na dziecięcy paraliż mózgowy, chorych z urazem kręgosłupa, ewentualnie ze skomplikowanym urazem rdzenia kręgowego, chorych na dystrofię osteochondralną, ze skoliozą, kifoskoliozą, chorych ze skutkami urazów czaszkowo-mózgowych i ostrych zakłóceń obiegu krwi w mózgu, jak również do rehabilitacji przy chorobach układu sercowo-naczyniowego.

Ponadto proponowane urządzenie może być wykorzystywane do korygowania postawy użytkownika, jak również w charakterze różnego rodzaju urządzeń treningowych do przeprowadzania ćwiczeń sportowych.

Claims (12)

1. dla użytkownikówmających problemy wynikające z centralnego układu nerwowego i/lub z uszkodzeniem aparatu lokomotorycznego ciała, zawierające reklinator, usytuowany w górnej części ciała użytkownika i przeznaczony do odchylania ramion i zbliżania łopatek do kręgosłupa; środek korekcji środkowego obszaru ciała użytkownika, usytuowany w obszarze lędźwiowym; co najmniej jeden środek korekcji biodra i goleni kończyny dolnej, wykonany z możliwością unieruchamiania biodra i goleni w zadanym położeniu; co najmniej jeden środek korekcji stawu goleniowo-stopowego i palców kończyny dolnej, wykonany z możliwością unieruchamiania stopy względem stawu goleniowo-stopowego, wiele korygujących elementów obrotowych i wiele środków łączących, znamienne tym, że wymienione elementy urządzenia tworzą oddzielne moduły (A, B, C, D) przykrywające odkreślone obszary, z których każdy wykonany jest z możliwością samodzielnego wykorzystania, przy czym reklinator (1) stanowi pierwszy moduł (A), środek korekcji środkowej części stanowi drugi moduł (B), przeznaczony do korygowania kręgosłupa bez obciążenia pionowego, co najmniej jeden środek korekcji biodra i goleni kończyny dolnej stanowi trzeci moduł (C), wykonany z możliwością unieruchamiania biodra i goleni w zadanym położeniu przy zapewnianiu swobody ruchu stawu kolanowego, a co najmniej jeden środek korekcji stawu goleniowo-stopowego i palców kończyny dolnej stanowi czwarty moduł (D), wykonany z możliwością unieruchamiania stopy względem stawu goleniowo-stopowego w płaszczyźnie czołowej i strzałkowej przy zapewnianiu swobody ruchu stawu goleniowo-stopowego, przy czym zewnętrzna powierzchnia każdego modułu (A, B, C, D) wykonana jest z materiału posiadającego włos przeznaczony do stosowania łączenia typu Velcro, obrotowe elementy korygujące (33) łączą następnie drugi, trzeci i czwarty moduł (B, C, D) z możliwością ich rozdzielenia, a każdy korygujący element obrotowy (33) wykonany jest w postaci taśmy z elastycznego materiału o względnym wydłużeniu 5-50% z możliwością zapewniania korekcji ruchu użytkownika w czasie przemieszczania się go i ma środki łączące (41), regulujące naprężenie korygujących elementów obrotowych (33) w każdym miejscu ich połączenia z drugim, trzecim i czwartym modułem (B, C, D) i posiadające zaczepiającą powierzchnię, przeznaczoną do tworzenia połączenia typu Velcro z zewnętrzną powierzchnią modułów (B, C, D) w dowolnym miejscu tej powierzchni w zależności od patologii użytkownika.

2. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że każdy korygujący element obrotowy (33) ma środek (44) do zmieniania jego długości.

3. Urządzenie według zasttz. 1, tym. że rekllnator (11 zawiera pierwsząi drugągięb ką taśmę (2), z których każda jest wykonana jako przestrzennie wygięta w pętlę, tak że powstaje pierwszy i drugi uchwyt, z których każdy obejmuje odpowiedni staw ramieniowy i ma element (4) mocujący, łączący ze sobą pierwsze końce (3) pierwszej i drugiej giętkiej taśmy (2) z możliwością

PL 197 472 B1 regulowania odległości pomiędzy nimi i jest usytuowany na grzbiecie użytkownika, przy czym drugie końce (5) pierwszej i drugiej giętkiej taśmy (2) są odpowiednio zamocowane na pierwszej i drugiej giętkiej taśmie (2) w pobliżu elementu (4) mocującego.

4. Urządzenie według zastrz. 3, zi^i^i^i^^i^e tym, że zawiera płytkę (13), przykrywającą część grzbietu użytkownika w obszarze łopatek i usytuowaną pomiędzy reklinatorem (1) a grzbietem użytkownika, przy czym zewnętrzna powierzchnia tej sprężystej płytki (13) wykonana jest z materiału posiadającego włos, przeznaczony do wykorzystania łączenia typu Velcro i służy do łączenia z pierwszą i drugą taśmą (2) reklinatora (1), wewnętrzna strona każdej z których ma zaczepiającą powierzchnię przeznaczoną do tworzenia połączenia typu Velcro z zewnętrzną powierzchnią sprężystej płytki (13), przy czym w dolnej części płytki (13) usytuowany jest łączący środek (14) przeznaczony do łączenia z drugim modułem (B).

5. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że środek korekcji środkowej części ciała użytkownika zawiera gorset (6) zapewniający korekcję kręgosłupa bez obciążenia pionowego, przy czym pierwsza część (7) gorsetu (6) obejmuje ciało użytkownika w obszarze lędźwiowym i ma środek (9) do unieruchamiania tej części na ciele użytkownika w kierunku poprzecznym, a druga część (8) gorsetu (6) przykrywa grzbiet w obszarze łopatek.

6. Urządzenie według zastrz. 4, znamienne tym, że środek korekcji śr<^<dko^^j części wymienionego ciała użytkownika zawiera gorset (11), zapewniający korygowanie kręgosłupa bez obciążenia pionowego, otaczający ciało użytkownika w obszarze lędźwiowym i posiadający środek (12) do jego unieruchamiania na ciele użytkownika w kierunku poprzecznym oraz środek łączący (15) wykonany z możliwością połączenia ze środkiem łączącym (14) sprężystej płytki (13).

7. Urządzeeiie według zasóz. 1, znamienne tym. że środek (16) korekcji biodra i goleni kończyny dolnej zawiera pierwszy i drugi giętki pas (17, 18) obejmujące kończynę dolną odpowiednio nad stawem kolanowym i pod stawem kolanowym oraz zamocowane tam z możliwością regulowania odległości mocującym elementów (20), umieszczonych na jednym końcu każdego giętkiego pasa (17, 18), przy czym giętkie pasy (17, 18) są połączone w obszarze podkolanowym przeciwległymi podłużnymi krawędziami.

8. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że środek (21) korekcji stawu goleniowo-stopowego i palców kończyny dolnej zawiera pierwszy giętki pas (22) obejmujący kostkę kończyny dolnej i posiadający na jednym końcu środek (24) wzajemnego oddziaływania do unieruchamiania tego giętkiego pasa (22) na kostce z możliwością regulacji odległości, drugi giętki pas (23), obejmujący stopę w obszarze jej podłużnego sklepienia, przy czym jego końce są przymocowane do pierwszego giętkiego pasa (22) z przeciwległych bocznych stron kostki, wzgórkowo-podeszwowy element (26) w kształcie krzyża, którego trzy końce (27, 28, 29) są wygięte przestrzennie naprzeciw siebie, obejmują stopę w obszarze wzgórka i są połączone ze sobą za pomocą mocujących elementów (31), a czwarty koniec (30) jest wykonany jako swobodny i usytuowany pod stopą wzdłuż całej jej długości, przy czym zastosowano dwa elastyczne ściągi (32) łączące odpowiednio pierwszy i drugi giętki pas (22, 23) ze wzgórkowo-podeszwowym elementem (26) w obszarze wzgórka z możliwością regulowania odległości pomiędzy nimi.

9. Urządzeeiie według z^^t^r^. 1, znamienne tym, że ma nieruchomo łączące środki (42) do łączenia korygujących elementów obrotowych (33) z odpowiednim modułem, z których każdy ma co najmniej jedną pętlę (43) i jest wykonany z dwóch warstw, przy czym zewnętrzna powierzchnia pierwszej z nich jest wykonana z materiału posiadającego włos, przeznaczony do wykorzystywania połączenia typu Velcro, a zewnętrzna powierzchnia drugiej warstwy jest wykonana jako zaczepiająca, przeznaczona do wykorzystania w połączeniu typu Velcro, przy czym każdy środek łączący, posiadany na każdym korygującym elemencie obrotowym (33), ma włosową powierzchnię przeznaczoną do zapewniania połączenia typu Velcro.

10. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że ma piąty moduł (E) stanowiący co najmniej jeden środek (34) korekcji kończyny górnej, wykonany z możliwością ustalania ramienia i przedramienia w zadanym położeniu przy zapewnieniu swobody ruchu stawu łokciowego, przy czym jego powierzchnia zewnętrzna jest wykonana z materiału posiadające włos przeznaczony do stosowania łączenia typu Velcro, a ponadto zastosowano co najmniej jeden korygujący element obrotowy (33) łączący piąty moduł (E) z pierwszym modułem (A) z możliwością ich rozdzielenia, wykonany w postaci taśmy z elastycznego materiału o wydłużeniu względnym 5-50% i zapewniający korekcję ruchu kończyny górnej w czasie jej działania, przy czym korygujący element obrotowy (33) ma środki (41) łączenia regulujące jego naprężenie w miejscu połączenia z pierwszym i piątym modułem (A, E)

PL 197 472 B1 oraz zaczepiającą powierzchnię przeznaczoną do zapewniania połączenia typu Velcro w dowolnym miejscu zewnętrznych powierzchni pierwszego i piątego modułu (A, E) w zależności od patologii użytkownika.

11. Urządzenie według zastrz. 10, że korygujący el^im^r^t obrotcow< (33) środka (34) korekcji kończyny górnej ma środek (44) do zmieniania jego długości.

12. według zastrz. 10, znamienne tym, że środek (34) k<^i^^l^<^ji kończyny górnej zawiera pierwszy i drugi przestrzennie wygięte giętkie pasy (35, 36) obejmujące kończynę górną odpowiednio nad stawem łokciowym i pod stawem łokciowym i zamocowane tam z możliwością regulacji odległości za pomocą mocujących elementów (37), usytuowanych na jednym końcu każdego przestrzennie wygiętego giętkiego pasa (35, 36), przy czym giętkie pasy (35, 36) są połączone w obszarze podłokciowym przeciwległymi krawędziami podłużnymi, a ponadto przewidziano giętki element dłoniowy (38) ergonomicznie przystosowany do mocowania na dłoni i do odwodzenia kciuka i posiadający kształt litery V oraz środek (39) unieruchamiania na dłoni z możliwością regulacji siły naciągu dłoniowego giętkiego elementu (38), który jest połączony z drugim giętkim pasem (36) za pomocą co najmniej jednego elastycznego ściągu (40) łączącego giętki dłoniowy element (38) z drugim giętkim pasem (36), przy czym na końcach elastycznego ściągu (40) usytuowane są środki łączące (41) regulujące naciąg tego ściągu (40) w miejscu jego połączenia z dłoniowym giętkim elementem (38) i drugim giętkim pasem (36).