PL195239B1

PL195239B1 - Wykładzina podłogowa wytwarzana w technologii powlekania i sposób wytwarzania takiej wykładziny podłogowej

Info

Publication number: PL195239B1
Application number: PL01357934A
Authority: PL
Inventors: Paul Plusquellec; Gilles Dogneton
Original assignee: Gerflor
Priority date: 2000-07-27
Filing date: 2001-07-18
Publication date: 2007-08-31
Also published as: FR2812309B1; AU2001278534B2; NO332256B1; US7833596B2; ATE286168T1; NO20025857D0; US20040102120A1; DE60108170D1; UA72627C2; ES2236277T3; FR2812309A1; RU2264490C2; CA2412129A1; WO2002010504A3; DE60108170T2; EP1360366A2; WO2002010504A2; DE20121705U1; PL357934A1; EP1360366B1

Abstract

1. Wykladzina podlogowa wytwarzana w technologii powlekania, zawierajaca termoplastyczna strukture podstawowa, zwlaszcza z plastyfikowanego PVC, wzmocniona wkladem z tkaniny, ewentu- alnie polaczona z podkladem z pianki, przy czym górna powierzchnie stanowi powierzchniowa powlo- ka ze wzorem, zapewniajaca odpornosc na zuzycie, znamienna tym, ze spodnia, stykajaca sie z podloga powierzchnie, stanowi material tekstylny, przy czym polaczenie struktury tekstylnej ze spodnia powierzchnia warstwy podkladowej stanowi posrednia, dodatkowa warstwa plastizolu, który wnika w czesc grubosci struktury tekstylnej i który po zzelowaniu spaja strukture tekstylna ze spodem termoplastycznej warstwy podkladowej, oraz tym, ze material tekstylny jest nietkanym materialem poliestrowym, którego grubosc zawiera sie miedzy 0,5 mm, a 5 mm. 6. Sposób wytwarzania wykladziny podlogowej w technologii powlekania zawierajacej termo- plastyczna strukture podstawowa, zwlaszcza z plastyfikowanego PVC, wzmocniona wkladem z tkani- ny, ewentualnie polaczona z podkladem z pianki, przy czym górna powierzchnie stanowi powierzch- niowa powloka ze wzorem, zapewniajaca odpornosc na zuzycie, w którym stosuje sie standardowe techniki wytwarzania struktury podstawowej, impregnujac material wkladu, plastizolem, zwlaszcza z PVC, nastepnie wytwarza sie powloke powierzchniowa, znamienny tym, ze bezposrednio po wyzej wymienionych etapach naklada sie na spodnia powierzchnie wytworzonego, podstawowego zestawu warstw, spajajaca warstwe na bazie plastizolu, nastepnie zas na te wilgotna warstwe naklada sie, przykladajac nacisk, material tekstylny, który jest nietkanym materialem poliestrowym, którego gru- bosc zawiera sie miedzy 0,5 mm, a 5 mm, przez co impregnuje sie wspomniany material plastizolem na czesci jego grubosci, a nastepnie zeluje sie warstwy na drodze obróbki termicznej. PL PL PL PL PL PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Wynalazek dotyczy wykładziny podłogowej wytwarzanej w technologii powlekania i sposób wytwarzania takiej wykładziny podłogowej. W szczególności wynalazek dotyczy wykładziny podłogowej wytwarzanej techniką zwaną „powlekanie, zapewniającej komfort chodzenia, izolację termiczną i akustyczną, wytrzymałość mechaniczną i gładkość, przy czym cechy te są ulepszone w stosunku do znanych produktów.

Podatne wykładziny podłogowe z tworzywa sztucznego wytwarzane są od dawna.

Wykładzina tego rodzaju zawiera na ogół podkładową strukturę z tworzywa termoplastycznego, która często wzmocniona jest materiałem tekstylnym zatopionym w masie termoplastycznej.

Dla zwiększenia komfortu i w celu wytworzenia wykładziny o lepszej izolacyjności i giętkości, można spodnią powierzchnię wykładziny zaopatrzyć w podkład, na przykład podkład piankowy.

Ponadto górna powierzchnia pokryta jest warstwą wykończeniową, która nadaje wykładzinie podłogowej specjalne właściwości takie, jak odporność na promienie UV, osiadanie kurzu, zarysowania, zużycie, ścieranie itp.

Wykładziny podłogowe można wytwarzać przy użyciu różnych technologii takich, jak powlekanie, kalandrowanie, prasowanie itp.

W celu wytworzenia wykładziny podłogowej w technologii powlekania wytwarza się warstwę spodnią przez zaimpregnowanie wzmacniającej struktury tekstylnej, która w zasadzie nie jest strukturą tkaną, bardzo często jest na bazie włókna szklanego, chociaż może to być także struktura na bazie polimeru syntetycznego takiego, jak poliester, ewentualnie włókna poliamidowe lub z polipropylenu.

Powłokę wytwarza się z kompozycji plastizolowej, która najczęściej nie jest na bazie PVC, chociaż dla uzyskania gładkiej, płaskiej powierzchni może to być powłoka na bazie akrylowej, poliuretanowej lub poliolefinowej.

Po wytworzeniu warstwy spodniej, wytwarza się warstwę(y) górne, których zadaniem jest nadanie powłoce walorów dekoracyjnych i odporności na zużycie i rozdarcie. Wykonuje się również warstwę spodnią stanowiącą wykończenie (w przypadku warstw kompaktowych) lub izolację, poprzez dodanie podkładu z mechanicznej lub chemicznej pianki.

Poza wykładzinami podłogowymi, których górna powierzchnia jest gładka, przez wiele lat opracowywano wykładziny podłogowe z deseniem takie, jak na przykład wykładziny opisane w patencie brytyjskim nr GB-A-1 520 964, amerykańskich patentach nr US-A-3 399 106 i nr US-A-4 244 899, europejskim patencie nr EP-A-0 003 965 i francuskim patencie nr FR 2 557 905. Przy produkcji deseniowych wykładzin podłogowych, wprowadza się między impregnowaną żywicą strukturę podkładową, a warstwy powierzchniowe chemiczną piankę, na którą nadrukowuje się wzór przy użyciu tuszy, które niekiedy mogą zawierać inhibitory roztłaczania.

Po naniesieniu na tak wytworzony wzór warstwy nadającej trwałość, wszystkie warstwy są żelowane ze sobą, co powoduje różne stopnie ekspansji między inhibitowanymi strefami drukowanymi, a nie inhibitowanymi strefami drukowanymi, co daje w efekcie deseniową powierzchnię dekoracyjną, przy czym stopień ekspansji jest niższy w inhibitowanych strefach drukowanych.

Wykładziny podłogowe tego rodzaju, które okazały się nadzwyczaj popularne, są obecnie szeroko stosowane. Jednakże, ich własności akustyczne i termoizolacyjne są czasem uważane za niewystarczające.

W celu zaradzenia tej niedogodności, stosowano dotychczas mechaniczne lub chemiczne pianki jako powierzchnie spodnie, które jednakże, w przypadku zastosowania pianki o niskiej gęstości mogą mieć niekorzystny wpływ na trwałość wykładziny, zaś wrażenie tworzywa sztucznego wyczuwalne przy takich podkładach często zniechęca potencjalnych nabywców.

Stopień komfortu przy chodzeniu po wykładzinie jest często niewystarczający, przy czym komfort ten jest skutkiem działania wielu czynników takich, jak uczucie miękkości (natychmiastowe zapadanie się w wykładzinę), które powinno być maksymalne, przeciw-udarność (stopniowe wyhamowywanie) i przeciw-odbijalność (zerowe odbijanie).

Celem wynalazku jest opracowanie ulepszonej wykładziny podłogowej wytwarzanej w technologii powlekania i zawierającej strukturę podstawową z termoplastycznego, w szczególności plastyfikowanego PVC, wzmocnioną wkładem tekstylnym, ewentualnie połączoną z podkładem piankowym, przy czym górną warstwę struktury podstawowej stanowi powłoka powierzchniowa, która nadaje wykładzinie walory dekoracyjne i odporność na zużycie.

PL 195 239 B1

Wykładzina podłogowa według wynalazku wytwarzana jest w technologii powlekania i zawiera termoplastyczną strukturę podstawową, zwłaszcza z plastyfikowanego PVC, wzmocnioną wkładem z tkaniny, ewentualnie połączoną z podkładem z pianki, przy czym górną powierzchnię stanowi powierzchniowa powłoka ze wzorem, zapewniająca odporność na zużycie.

Wykładzina podłogowa według wynalazku charakteryzuje się tym, że spodnią, stykającą się z podłogą powierzchnię, stanowi materiał tekstylny, przy czym połączenie struktury tekstylnej ze spodnią powierzchnią warstwy podkładowej stanowi pośrednia, dodatkowa warstwa plastizolu, który wnika w część grubości struktury tekstylnej i który po zżelowaniu spaja strukturę tekstylną ze spodem termoplastycznej warstwy podkładowej, oraz tym, że materiał tekstylny jest nietkanym materiałem poliestrowym, którego grubość zawiera się między 0,5 mm, a 5 mm.

Struktura tekstylna korzystnie jest przymocowana do spodniej powierzchni warstwy podkładowej warstwą plastizolu, który wygładza tę powierzchnię.

Spodnia powierzchnia może zawierać warstwę pianki, przy czym połączenie między strukturą tekstylną, a wspomnianą warstwą pianki stanowi warstwa plastizolu z chemicznej pianki tego samego rodzaju.

Powłoka powierzchniowa korzystnie zawiera wytłoczone wzory uzyskane przez lokalną ekspansję warstwy pianki wprowadzonej między warstwę podkładową, a powłokę(ki) powierzchniową(e).

W korzystnym przykładzie realizacji wynalazku impregnacja struktury tekstylnej warstwą plastizolu ma grubość równą między 0,5, a 15% całkowitej grubości struktury tekstylnej.

Sposób według wynalazku dotyczy wytwarzania wykładziny podłogowej w technologii powlekania, zawierającej termoplastyczną strukturę podstawową, zwłaszcza z plastyfikowanego PVC, wzmocnioną wkładem z tkaniny, ewentualnie połączoną z podkładem z pianki, przy czym górną powierzchnię stanowi powierzchniowa powłoka ze wzorem, zapewniająca odporność na zużycie.

W sposobie według wynalazku stosuje się standardowe techniki wytwarzania struktury podstawowej, impregnując materiał wkładu plastizolem, zwłaszcza z PVC, następnie zaś wytwarza się powłokę powierzchniową.

Sposób według wynalazku charakteryzuje się tym, że bezpośrednio po wyżej wymienionych etapach nakłada się na spodnią powierzchnię wytworzonego, podstawowego zestawu warstw, spajającą warstwę na bazie plastizolu, następnie zaś na tę wilgotną warstwę nakłada się, przykładając nacisk, materiał tekstylny, który jest nietkanym materiałem poliestrowym, którego grubość zawiera się między 0,5 mm, a 5 mm, przez co impregnuje się wspomniany materiał plastizolem na części jego grubości, a następnie żeluje się warstwy na drodze obróbki termicznej.

Należy zauważyć, że według wynalazku, nietkana struktura tekstylna, która znajduje się na spodzie struktury podstawowej, jest tylko częściowo zatopiona w warstwie tworzywa sztucznego łączącego ją ze spodem wykładziny, dla zachowania charakteru tekstylnego tej warstwy.

Na ogół głębokość wnikania warstwy plastizolu dochodzi do około 0,5 do 15% całkowitej grubości struktury tekstylnej, korzystnie jest to między 3, a 10%.

Struktura tekstylna mająca stanowić spód wykładziny jest korzystnie nietkana, jest igłowana i wykonana korzystnie z włókien poliestrowych.

Ewentualnie, ta nietkana warstwa może być kalandrowana i/lub termozgrzewana, przy czym jej grubość zawiera się między 0,5, a 5 milimetrów, korzystnie między 1, a 2 milimetry.

W zasadzie stwierdzono, że grubość mniejsza niż 0,5 milimetra powoduje stosunkowo zbyt głębokie wnikanie plastizolu łączącego, co ma niedobry wpływ na tekstylne własności warstwy spodniej, jak również na dodatkowe własności izolacyjne i zwiększające wrażenie komfortu, uzyskiwane dzięki takiej warstwie.

Grubość większa niż 5 milimetrów natomiast nie polepsza w sposób znaczący własności produktu, a ponadto powoduje znaczne zwiększenie kosztów.

Ciężar metra kwadratowego warstwy nietkanej nałożonej na spód może zawierać się między 40, a 500 gramów, lecz korzystnie wynosi między 80, a 300 gramów. Rozciągliwość jej zawarta jest między 30, a 120%.

Wynalazek dotyczy również sposobu wytwarzania wykładziny.

Ogólnie, w pierwszej fazie sposobu według wynalazku, wykonuje się sposobem konwencjonalnym strukturę podstawową nasączając wzmacniający wkład tekstylny, na przykład matę z włókna szklanego, plastizolem PVC lub akrylowym, ewentualnie poliolefiną wstępnie żelowaną poprzez obróbkę termiczną.

W drugiej fazie sposobu, po wytłoczeniu, wykonuje się w procesie ciągłym powłokę powierzchniową.

PL 195 239 B1

Następnie, korzystnie bezpośrednio po wyżej opisanych operacjach, nakłada się na spód wykonanego zespołu warstw, warstwę łączącą na bazie plastizolu PVC albo plastizolu akrylowego, ewentualnie poliolefiny bądź innego polimeru, i na tę wilgotną warstwę nakłada się strukturę tekstylną, korzystnie w postaci warstwy nietkanej, dociskając ją, aby wniknęła częściowo swoją grubością w plastizol. Wywierany nacisk równy jest zasadniczo najwyżej od 0,01 do 0,4 MPa ( 0,1 do 4 barów).

Całość jest następnie żelowana poprzez obróbkę termiczną, co pozwala uzyskać produkt docelowy, przy czym faza żelowania, czyli podgrzewania zapewnia połączenie struktury tekstylnej ze spodem części z tworzywa sztucznego.

Sposób taki można wykorzystać do wytwarzania wykładzin podłogowych, których warstwa dekoracyjna jest płaska, lecz można go zastosować również do wytwarzania wykładzin ze wzorem wypukłym.

W tym przypadku, po nasączeniu tekstylnego wkładu wzmacniającego plastizolem i jego zżelowaniu, na przykład na bębnie ogrzanym do 135°C, powierzchnię struktury podstawowej powleka się dekoracyjną pianką chemiczną, również na bazie PVC, akrylu lub poliolefiny. Pianka chemiczna jest także żelowana w temperaturze 140°C dla uzyskania podatnej warstwy o gładkiej powierzchni, na której wytłacza się następnie wzór za pomocą tuszy, z których niektóre zawierają inhibitory roztłaczania.

Następnie na wzór nakłada się warstwę ochronną i żeluje się wszystkie warstwy razem w piecu na drodze, obróbki termicznej w temperaturze 195°C.

Chemiczna pianka dekoracyjna roztłacza się również w tym etapie.

Sposób realizacji wynalazku

Wynalazek i uzyskane dzięki niemu korzyści łatwiej będzie zrozumieć dzięki konkretnym przykładom, które zostaną opisane poniżej, które jednak nie ograniczają zakresu wynalazku.

Przykłady odnoszą się do wykładzin podłogowych zawierających wzór dekoracyjny wytłoczony na powierzchni, wytwarzanych według opisów patentowych nr US 3399106 lub nr EP 0003965, nie należy ich jednak rozumieć w sposób ograniczający.

Składy, podane w częściach wagowych, różnych kompozycji plastizoli, które zastosowano do wytworzenia przykładowych wykładzin, zestawione są w tabeli.

Ponadto, własności wytworzonych wykładzin określone są w następujący sposób:

- izolacja akustyczna: mierzona według normy ISO 140-8 i ISO 717-2

- temperatura: mierzona według testu zimnych stóp.

Test taki przeprowadza się w pomieszczeniu utrzymywanym w temperaturze 23°C z dokładnością do jednego stopnia, na chłodzonej ławie, której temperatura jest utrzymywana na poziomie 0°C.

Wykładzinę kładzie się na tej ławie i mierzy się temperaturę na górnej powierzchni po 30 minutach.

Im wyższa jest temperatura, tym lepsza jest izolacja termiczna i tym słabsze wrażenie zimna w stopach.

- komfort chodzenia: mierzony według normy NFP 90-104 i normy NFP 90-203 i oceniany zgodnie z poziomem miękkości mierzonym przy zagłębianiu się stopy w wykładzinę.

	Zestaw podstawowy (A)
	impregnat	dekoracyjna pianka chemiczna	warstwa ochronna	gładkość	spodnia warstwa pianki chemicznej	spodnia pianka mechaniczna
1	2	3	4	5	6	7
Emulsja PVC K 80 (*)	0	0	85	0	0	0
Mikrozawiesina PVC K 80 (*)	0	0	35	50	0
Zawiesina PVC K 100 (*)	0	0	40	0	0	0
Emulsja PVC K 75 (*)	75	0	0	30	0	60
Emulsja PVC K 70 (*)	0	95	0	0	0	0
Emulsja PVC K 65 (*)	0	0	0	0	55

PL 195 239 B1 cd tabeli

1	2	3	4	5	6	7
Zawiesina PVC K 65 (*)	0	30	0	20	0	40
Emulsja PVC K 60 (*)	0	0	0	0	52, 5	0
Ftalan (di) oktylu	55	60	27,2	0	22,2	27, 6
Ftalan butylubeznylu	0	0	40,3	0	38,7	0
Ftalan (di) izoheptylu	0	0	0	42, 6	0	27, 8
Dodecylobenzen	0	4,2	8,4	7,5	4,2	10,4
Stabilizator cynowy	0,4	0	4,5	0,8	0	0,5
Epoksydowany olej sojowy	0	0	5,6	0	0	0
Ditlenek tytanu	2,5	0,3	0	0	0	0
Tlenek cynku	0	1,2	0	0	1,3	0
Węglan wapnia 6 pm	20	0	0	15	0	0
Węglan wapnia 15 pm	70	30	0	55	60	30
Środek zwilżający	1,1	0,1	0,3	2,2	0	0
Środek zabezpieczający przed promieniowaniem UV	0	0	0,3	0	0	0
Środek parotwórczy	0	2,4	0	0	6	0
Środek pieniący	0	0	0	0	0	2,5
Środek grzybobójczy	0	0	0	0	3,6	0

(*) K=K wartość

P r z y k ł a d 1

W przykładzie tym opisano sposób wytwarzania standardowej wykładziny podłogowej przez powlekanie. Warstwę włókna szklanego o grubości 0,4 mm, ważącą 40 gramów na metr kwadratowy, powleka się napełnionym plastizolem PVC w ilości 390 gramów na metr kwadratowy, którego skład, w częściach wagowych, podano w kolumnie „impregnat powyższej tabeli.

Zaimpregnowaną w ten sposób warstwę umieszcza się następnie na bębnie podgrzanym do temperatury 135°C w celu wstępnego zżelowania.

Powierzchnię wytworzonej w ten sposób, giętkiej warstwy powleka się następnie chemiczną pianką dekoracyjną z plastizolu na bazie PVC, w ilości 320 gramów na metr kwadratowy.

Powleczoną strukturę żeluje się wstępnie w piecu o temperaturze 140°C.

Następnie zadrukowuje się ją metodą heliografii używając tuszów, które mogą zawierać inhibitory powodujące efekt dekoracyjnego wytłoczenia.

PL 195 239 B1

Następnie na drukowaną powierzchnię nakłada się warstwę ochronną, którą jest warstwa nienapełnionego plastizolu na bazie PVC, w ilości 230 gramów na metr kwadratowy, i wszystkie warstwy żeluje się razem w piecu o temperaturze 190°C.

Ciepło powoduje również ekspansję dekoracyjnej pianki, na której powstaje efekt wytłoczenia.

Otrzymuje się w ten sposób zestaw podstawowy A.

Aby wytworzyć standardową wykładzinę, po ekspansji dekoracyjnej pianki, spodnią powierzchnię wykańcza się powlekając spód wygładzającym plastizolem PVC, którego skład, w częściach wagowych, podany jest w powyższej tabeli, w ilości 490 gramów na metr kwadratowy.

Przygotowana w ten sposób wykładzina podłogowa ma grubość 2 mm i waży 1720 gramów na metr kwadratowy.

Wykładzina podłogowa tego rodzaju jest doskonale płaska, a jej powierzchnię spodnią stanowi warstwa gładka w dotyku.

Wykładzina ma następujące zasadnicze cechy:

- izolacja akustyczna: 7 decybeli (dB),

- izolacja termiczna: mierzona według testu zimnych stóp: 4°C,

- poziom komfortu przy chodzeniu po wykładzinie nie może być zmierzony z powodu jej sztywności.

P r zykła d 2

W przykładzie tym opisano sposób wytwarzania wykładziny podłogowej według wynalazku.

W odróżnieniu od wytwarzania standardowej wykładziny z przykładu 1, w przypadku wykładziny według wynalazku spodnią powierzchnię zestawu A powleka się wygładzającą kompozycją plastizolową PVC (patrz skład według tabeli), lecz w ilości tylko 160 gramów na metr kwadratowy, zaś na wilgotnym jeszcze plastizolu rozwija się warstwę nietkanego, termozgrzewanego, poliestrowego materiału tekstylnego, ważącego 125 gramów na metr kwadratowy i mającego grubość 1,1 mm.

Następnie przykłada się nacisk 0,1 MPa (1 bara) stosując wałek dociskający, którego siłę docisku nastawia się tak, aby plastizol nieco wniknął w warstwę nietkaną.

Warstwy umieszcza się następnie w piecu ogrzanym do 180°C w celu ostatecznego, zżelowania i dla zapewnienia zgrzania warstwy nietkanej.

Tak wykonana wykładzina podłogowa ma grubość w przybliżeniu 2 mm i waży 1215 gramów na metr kwadratowy. Jest doskonale płaska. Powierzchnia spodnia, która zawiera nietkany materiał tekstylny, jest miękka, przyjemna i ciepła w dotyku.

Plastizol PVC wnika na głębokość około 0,08 mm w warstwę nietkanego materiału tekstylnego.

W porównaniu do standardowej wykładziny z przykładu 1, która zawiera od spodu tylko warstwę wygładzającą, wykładzina według wynalazku ma znacznie lepszą izolację akustyczną około 16 decybeli (dB), mierzoną zgodnie z tą samą normą.

Temperatura mierzona według testu zimnych stóp jest wyższa i wynosi 10°C, zaś komfort podczas chodzenia ocenia się według stopnia miękkości, przy czym stopa natychmiast zagłębia się w wykładzinę na głębokość 1,15 mm.

P r zykła d 3

W przykładzie tym opisano drugi sposób realizacji wynalazku.

W etapie początkowym wytwarza się zestaw podstawowy A, który jest podobny, jak w przykładzie 1 i zawiera matę powierzchniową z impregnowanego włókna szklanego, dekoracyjną piankę chemiczną i identyczną warstwę ochronną.

Po wykonaniu tego zestawu spodnią powierzchnię powleka się chemiczną pianką z plastizolu, którego skład podano w powyższej tabeli.

Na tę warstwę ekspandowanej i kalibrowanej pianki nakłada się łączącą warstwę plastizolu, a na nią rozwija się warstwę nietkanego, termozgrzewanego, tekstylnego materiału na bazie poliestru, ważącego 125 gramów na metr kwadratowy i mającego grubość 1,1 mm.

Następnie przykłada się nacisk 0,1 MPa (1 bara) tak, aby plastizol nieco wniknął w warstwę nietkaną.

Warstwy umieszcza się następnie w piecu ogrzanym do 180°C w celu ostatecznego zżelowania i dla zapewnienia zgrzania warstwy nietkanej.

Tak wykonana wykładzina podłogowa ma grubość w przybliżeniu 3 mm i waży 1360 gramów na metr kwadratowy. Jest doskonale płaska.

Powierzchnia spodnia, która zawiera nietkany materiał tekstylny, jest miękka, przyjemna i ciepła w dotyku.

Pomierzona izolacja akustyczna wyniosła około 19 decybeli (dB).

PL 195 239 B1

Temperatura mierzona według testu zimnych stóp wynosi 10°C.

Komfort podczas chodzenia ocenia się według stopnia miękkości, przy czym stopa natychmiast zagłębia się w wykładzinę na głębokość 1,32 mm.

P r zykła d 4

Dla porównania przedstawiono w tym przykładzie własności standardowej wykładziny podłogowej z podkładem z mechanicznej pianki PVC.

Jedyna różnica między tym przykładem, a przykładem 1 jest taka, że zamiast zastosowania wygładzającego plastizolu jako wykończenie spodniej powierzchni, powierzchnię tę powleczono mechaniczną pianką PVC w ilości 980 gramów na metr kwadratowy (patrz skład według tabeli).

Warstwy umieszcza się następnie w piecu ogrzanym do 180°C w celu ostatecznego zżelowania.

Tak wykonana wykładzina podłogowa ma grubość w przybliżeniu 3 mm i waży 2145 gramów na metr kwadratowy.

Opisana wykładzina podłogowa jest doskonale płaska, lecz jej spodnia powierzchnia, którą stanowi pianka mechaniczna, wygląda na gładką i jest podatna w dotyku.

Jej izolacja akustyczna wynosi 15 decybeli (dB).

Temperatura mierzona według testu zimnych stóp wynosi 5°C, to znaczy jest znacznie niższa, niż w przypadku wykładziny wykonanej według wynalazku.

Komfort podczas chodzenia oceniono według stopnia miękkości, przy czym stopa natychmiast zagłębiała się w wykładzinę na głębokość 1,01 mm, to znaczy znacznie mniej niż w uzyskano w wykładzinie według wynalazku z przykładu 3, pomimo znacznie większej grubości pianki.

Powyższe przykłady wyraźnie wskazują zalety rozwiązania według wynalazku, którymi jest nie tylko bardzo dobry poziom izolacyjności akustycznej i lepszych wyników testów zimnych stóp, lecz także podwyższony komfort podczas chodzenia i miękkość wykładziny, której spodnia powierzchnia zawiera nietkany materiał tekstylny, dzięki czemu jest ona miękka, przyjemna i ciepła w dotyku.

Obecność tekstylnego podkładu umożliwia także układanie wykładziny w jakiejkolwiek technologii odpowiedniej do wykładzin tekstylnych, zwłaszcza w systemach samoprzylepnych.

Claims

1. \W<kładzina podłogowa wytwarzana w technologii powlekania, z^\^i^r^^j£^c^£a termoplastyczną strukturę podstawową, zwłaszcza z plastyfikowanego PVC, wzmocnioną wkładem z tkaniny, ewentualnie połączoną z podkładem z pianki, przy czym górną powierzchnię stanowi powierzchniowa powłoka ze wzorem, zapewniająca odporność na zużycie, znamienna tym, że spodnią, stykającą się z podłogą powierzchnię, stanowi materiał tekstylny, przy czym połączenie struktury tekstylnej ze spodnią powierzchnią warstwy podkładowej stanowi pośrednia, dodatkowa warstwa plastizolu, który wnika w część grubości struktury tekstylnej i który po zżelowaniu spaja strukturę tekstylną ze spodem termoplastycznej warstwy podkładowej, oraz tym, że materiał tekstylny jest nietkanym materiałem poliestrowym, którego grubość zawiera się między 0,5 mm, a 5 mm.

2. Wy^ad^na weeług zas^z. 1, znamienna tym, sektora tek^lna j ess przzmocowana do spodniej powierzchni warstwy podkładowej warstwą plastizolu, który wygładza tę powierzchnię.

3. Wyk^adm wedku 1 albo 1, snnmiennn tym, ϊθ spodnii powioezzhnii sawi^a warstwę pianki, przy czym połączenie między strukturą tekstylną, a wspomnianą warstwą pianki stanowi warstwa plastizolu z chemicznej pianki tego samego rodzaju.

4. Wyktedzina według 1, znamienna tym. że powłoka powierzchniowa zawiera wtłoczone wzory uzyskane p-zez lokalną ekspansję warstwy pianki wprowadzonej między warstwę podkładową, a powłokę powierzchniową.

5. NWykadzżna według zastoz. 1, znamienna tym, że impregnacja tekstylnej warsswą plastizolu ma grubość równą między 0,5, a 15% całkowitej grubości struktu-y tekstylnej.

6. Sposób wytwarzania wykładziny podłogowej w technologii powlekania zawierającej termoplastyczną strukturę podstawową, zwłaszcza z plastyfikowanego PVC, wzmocnioną wkładem z tkaniny, ewentualnie połączoną z podkładem z pianki, przy czym górną powierzchnię stanowi powierzchniowa powłoka ze wzorem, zapewniająca odporność na zużycie, w którym stosuje się standardowe techniki wytwarzania struktury podstawowej, impregnując materiał wkładu, plastizolem, zwłaszcza z PVC, następnie wytwarza się powłokę powierzchniową, znamienny tym, że bezpośrednio po wyżej wymienionych etapach nakłada się na spodnią powierzchnię wytworzonego, podstawowego zestawu

PL 195 239 B1 warstw, spajającą warstwę na bazie plastizolu, następnie zaś na tę wilgotną warstwę nakłada się, przykładając nacisk, materiał tekstylny, który jest nietkanym materiałem poliestrowym, którego grubość zawiera się między 0,5 mm, a 5 mm, przez co impregnuje się wspomniany materiał plastizolem na części jego grubości, a następnie żeluje się warstwy na drodze obróbki termicznej.