PL182869B1 - Sposób wytwarzania serpentynowego wymiennika ciepła, zwłaszcza wymiennika ciepła chłodziarki - Google Patents

Abstract

1. Sposób wytwarzania serpentyno wego wymiennika ciepla, zwlaszcza wy- miennika ciepla chlodziarki, wykonanego z ciaglej rurki majacej postac serpentyny zlozonej z równoleglych prostych odcin- ków polaczonych ze soba zagietymi luko- wymi odcinkami i zaopatrzonej w druty usztywniajace polaczone z tymi prostymi odcinkami prostopadle do nich i majacego w widoku z boku ksztalt linii lamanej, zna- mienny tym, ze plaska serpentyne (103) utworzona z ciaglej, zagietej na koncach rurki, tworzacej jej proste odcinki (203) z przymocowanymi prostopadle do tych prostych odcinków (203) drutami usztyw- niajacymi (303), przy czym te druty usztywniajace przeplata sie miedzy pro- stymi odcinkami (203) serpentyny (103), zagina sie wzdluz osi, równoleglych do tych prostych odcinków (203) serpentyny (103), tworzac zygzakowaty profil. FIG. 3 PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania serpentynowego wymiennika ciepła, zwłaszcza wymiennika ciepła chłodziarki.

Z brytyjskiego opisu patentowego nr GB nr 736 155 znany jest serpentynowy wymiennik ciepła o profilu trapezowym, powodującym powstanie zawirowań powietrza przepływającego wzdłuż wymiennika, a tym samym zwiększenie jego sprawności cieplnej.

Sposób wytwarzania tego rodzaju wymienników ciepła polega na tym, że wykonuje się w znany sposób płaski rurkowy serpentynowy wymiennik ciepła, w którym rurki są ułożone w jednej płaszczyźnie. Następnie wymiennik ten zagina się za pomocą tłoczników lub narzędzi do zaginania w celu uzyskania trapezowego profilu, po czym usztywnia się przestrzenną postać wymiennika przez przyspawanie do zewnętrznych lub wewnętrznych powierzchni rurek, drutów.

Zasadniczą niedogodnością tego sposobu wytwarzania wymiennika jest konieczność stosowania skomplikowanego i kosztownego oprzyrządowania specjalnego.

Celem wynalazku jest opracowanie takiego sposobu wytwarzania serpentynowego wymiennika ciepła o profilu w kształcie linii zygzakowatej, falistej, o jeszcze większej sprawności, który umożliwiłby znaczne obniżenie kosztów wytwarzania w porównaniu do znanych sposobów wytwarzania profilowych serpentynowych wymienników ciepła.

Cel ten zrealizowano w sposobie wytwarzania serpentynowego wymiennika ciepła, według wynalazku, zwłaszcza wymiennika ciepła chłodziarki, wykonanego z ciągłej rurki mającej postać serpentyny złożonej z równoległych prostych odcinków połączonych ze sobą łukowymi odcinkami, zaopatrzonego w druty łączące te proste odcinki i prostopadłe do nich, mającego w widoku z boku kształt linii łamanej, który to sposób polega na tym, że płaską serpentynę utworzoną z ciągłej, zagiętej na końcach rurki, tworzącej jej proste odcinki z przymocowanymi prostopadle do tych prostych odcinków drutami usztywniającymi, przy

182 869 czym te druty usztywniające przeplata się między prostymi odcinkami serpentyny, zagina się wzdłuż osi, równoległych do tych prostych odcinków serpentyny, tworząc zygzakowaty profil.

Uzyskaną z ciągłej rurki płaską serpentynę z przymocowanymi do jej prostych odcinków drutami usztywniającymi zagina się wzdłuż osi równoległych do każdego drugiego prostego odcinka serpentyny.

Uzyskaną z ciągłej rurki płaską serpentynę z przymocowanymi do jej prostych odcinków drutami usztywniającymi zagina się wzdłuż osi równoległych, na przemian co jeden i co drugi prosty odcinek serpentyny.

Sposób według wynalazku umożliwia wytwarzanie profilowego serpentynowego wymiennika ciepła przy użyciu linii produkcyjnych służących do wytwarzania płaskich serpentynowych wymienników ciepła, co obniża koszty ich wytwarzania.

Według wynalazku korzystne jest umieszczenie drutów usztywniających w obu zewnętrznych płaszczyznach płaskiej serpentyny z równoczesnym ich przeplataniem po obu stronach płaskich odcinków serpentyny, bowiem nie kolidują one wówczas ze sobą w trakcie procesu zaginania płaskiej serpentyny.

Sposób wytwarzania serpentynowego wymiennika ciepła według wynalazku jest uwidoczniony na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia chłodziarkę zaopatrzoną w wymiennik ciepła mający profil w kształcie linii łamanej, w widoku z boku, fig. 2 - serpentynowy wymiennik ciepła po pierwszej operacji wytwarzania płaskiej serpentyny, w widoku perspektywicznym, fig. 3 - wymiennik ciepła o profilu zygzakowatym, po operacji zaginania, w widoku perspektywicznym, fig. 4 - chłodziarkę zaopatrzoną w wymiennik o profilu piłokształtnym, wytworzonym sposobem według wynalazku, w widoku z boku, a fig. 5 - chłodziarkę zaopatrzoną w wymiennik o profilu nieregularnym, wytworzony sposobem według wynalazku, w widoku z boku.

Na fig. 1 przedstawiona jest chłodziarka 1, przystawiona swą ścianką tylną do ściany 2 pomieszczenia. Serpentynowy wymiennik 3 ciepła jest przymocowany do tylnej ścianki chłodziarki 1, i znajduje się w przestrzeni między chłodziarką 1, a ścianą 2, co umożliwia swobodny przepływ powietrza. Wymiennik 3 ciepła, wytworzony sposobem według wynalazku ma zygzakowaty profil o kształcie połączonych ze sobą równobocznych trójkątów, pozbawionych podstaw.

Figura 2 przedstawia pierwszą operację wytwarzania serpentynowego wymiennika ciepła 3. W operacji tej wytwarza się płaski serpentynowy wymiennik ciepła 3 z ciągłej rurki przez wygięcie jej do postaci płaskiej serpentyny 103 złożonej z prostych odcinków 203 połączonych ze sobą łukowymi odcinkami rurki. Następnie z prostymi odcinkami 203 łączy się przez przylutowanie lub przyspawanie druty 303.

W kolejnej operacji wytwarzania wymiennika 3 ciepła, przedstawionej na fig. 3 płaską serpentynę 103 zagina się wzdłuż linii równoległych do prostych odcinków 203 serpentyny 103.

Linie zaginania płaskiej serpentyny, wybiera się tak, że dwa płaskie odcinki 203 serpentyny 103 nachylone w przeciwnych kierunkach, nie stykają się ze sobą wzdłuż linii równoległej do prostego odcinka rurki. Dzięki temu rurki serpentyny znajdujące się w linii zagięcia, nie są zginane prostopadle do swej osi, a jedynie skręcane wokół niej. Nie powoduje to zatem zmniejszenia jej wewnętrznego przekroju.

Wielkość kąta skręcania rurki serpentyny 103 dobiera się w zależności od rodzaju materiału, z którego wykonana jest rurka oraz w zależności od konstrukcji wymiennika 3.

Na fig. 4 przedstawiono wymiennik 3 ciepła o profilu piłokształtnym wytworzony sposobem według wynalazku. W tym przypadku linie zginania płaskiej serpentyny 103 są równoległe do każdego drugiego jej prostego odcinka 203.

Na fig. 5 przedstawiony jest wymiennik 3 ciepła o profilu nieregularnym. W wymienniku tym odległość między poszczególnymi prostymi odcinkami 203 serpentyny 103 jest różna. Profil ten uzyskano poprzez zginanie płaskiej serpentyny 103 wzdłuż linii równoległych, na przemian co jeden i co drugi jej prosty odcinek 203.

We wszystkich przedstawionych konstrukcjach wymiennika 3 wytworzonych sp^osobem według wynalazku linie zagięcia płaskiej serpentyny 103 i sąsiadujące z nimi płaskie odcinki 203 rurki są prostopadłe do kierunku przepływu powietrza przez wymiennik 3 ciepła.

182 869

FIG4

FIG. 5

182 869

2t>3

FIG. 2

FIG. 3

182 869

FIG.1

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 50 egz. Cena 2,00 zł.

Claims (3)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Sposób wytwarzania serpentynowego wymiennika ciepła, zwłaszcza wymiennika ciepła chłodziarki, wykonanego z ciągłej rurki mającej postać serpentyny złożonej z równoległych prostych odcinków połączonych ze sobą zagiętymi łukowymi odcinkami i zaopatrzonej w druty usztywniające połączone z tymi prostymi odcinkami prostopadłe do nich i mającego w widoku z boku kształt linii łamanej, znamienny tym, że płaską serpentynę (103) utworzoną z ciągłej, zagiętej na końcach rurki, tworzącej jej proste odcinki (203) z przymocowanymi prostopadle do tych prostych odcinków (203) drutami usztywniającymi (303), przy czym te druty usztywniające przeplata się między prostymi odcinkami (203) serpentyny (103), zagina się wzdłuż osi, równoległych do tych prostych odcinków (203) serpentyny (103), tworząc zygzakowaty profil.
2. 2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że uzyskaną z ciągłej rurki płaską serpentynę (103) z przymocowanymi do jej prostych odcinków (203), drutami usztywniającymi (303) zagina się wzdłuż osi równoległych do każdego drugiego prostego odcinka (203) serpentyny.
3. 3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że uzyskaną z ciągłej rurki płaską serpentynę (103) z przymocowanymi do jej prostych odcinków (203) drutami usztywniającymi (303) zagina się wzdłuż osi równoległych, na przemian co jeden i co drugi prosty odcinek (203) serpentyny.