[go: up one dir, main page]

PL186688B1 - Zastosowanie związku steroidowego i sposób regulacji mejozy w komórce rozrodczej ssaka - Google Patents

Zastosowanie związku steroidowego i sposób regulacji mejozy w komórce rozrodczej ssaka

Info

Publication number
PL186688B1
PL186688B1 PL95317830A PL31783095A PL186688B1 PL 186688 B1 PL186688 B1 PL 186688B1 PL 95317830 A PL95317830 A PL 95317830A PL 31783095 A PL31783095 A PL 31783095A PL 186688 B1 PL186688 B1 PL 186688B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
compound
use according
hydrogen
carbon atoms
additional bond
Prior art date
Application number
PL95317830A
Other languages
English (en)
Other versions
PL317830A1 (en
Inventor
Anne G. Byskov
Claus Y. Andersen
Lars Nordholm
Henning Thogersen
Ole Wassmann
Ivan Diers
Erling Guddal
Original Assignee
Novo Nordisk As
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Novo Nordisk As filed Critical Novo Nordisk As
Publication of PL317830A1 publication Critical patent/PL317830A1/xx
Publication of PL186688B1 publication Critical patent/PL186688B1/pl

Links

Classifications

    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C07ORGANIC CHEMISTRY
    • C07JSTEROIDS
    • C07J43/00Normal steroids having a nitrogen-containing hetero ring spiro-condensed or not condensed with the cyclopenta(a)hydrophenanthrene skeleton
    • C07J43/003Normal steroids having a nitrogen-containing hetero ring spiro-condensed or not condensed with the cyclopenta(a)hydrophenanthrene skeleton not condensed
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61PSPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P13/00Drugs for disorders of the urinary system
    • A61P13/02Drugs for disorders of the urinary system of urine or of the urinary tract, e.g. urine acidifiers
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61PSPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P15/00Drugs for genital or sexual disorders; Contraceptives
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61PSPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P15/00Drugs for genital or sexual disorders; Contraceptives
    • A61P15/08Drugs for genital or sexual disorders; Contraceptives for gonadal disorders or for enhancing fertility, e.g. inducers of ovulation or of spermatogenesis
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61PSPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P5/00Drugs for disorders of the endocrine system
    • A61P5/24Drugs for disorders of the endocrine system of the sex hormones
    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C07ORGANIC CHEMISTRY
    • C07JSTEROIDS
    • C07J51/00Normal steroids with unmodified cyclopenta(a)hydrophenanthrene skeleton not provided for in groups C07J1/00 - C07J43/00
    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C07ORGANIC CHEMISTRY
    • C07JSTEROIDS
    • C07J53/00Steroids in which the cyclopenta(a)hydrophenanthrene skeleton has been modified by condensation with a carbocyclic rings or by formation of an additional ring by means of a direct link between two ring carbon atoms, including carboxyclic rings fused to the cyclopenta(a)hydrophenanthrene skeleton are included in this class
    • C07J53/001Steroids in which the cyclopenta(a)hydrophenanthrene skeleton has been modified by condensation with a carbocyclic rings or by formation of an additional ring by means of a direct link between two ring carbon atoms, including carboxyclic rings fused to the cyclopenta(a)hydrophenanthrene skeleton are included in this class spiro-linked
    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C07ORGANIC CHEMISTRY
    • C07JSTEROIDS
    • C07J9/00Normal steroids containing carbon, hydrogen, halogen or oxygen substituted in position 17 beta by a chain of more than two carbon atoms, e.g. cholane, cholestane, coprostane

Landscapes

  • Health & Medical Sciences (AREA)
  • Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Organic Chemistry (AREA)
  • General Health & Medical Sciences (AREA)
  • Life Sciences & Earth Sciences (AREA)
  • Chemical Kinetics & Catalysis (AREA)
  • General Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Medicinal Chemistry (AREA)
  • Nuclear Medicine, Radiotherapy & Molecular Imaging (AREA)
  • Pharmacology & Pharmacy (AREA)
  • Bioinformatics & Cheminformatics (AREA)
  • Animal Behavior & Ethology (AREA)
  • Engineering & Computer Science (AREA)
  • Public Health (AREA)
  • Veterinary Medicine (AREA)
  • Reproductive Health (AREA)
  • Endocrinology (AREA)
  • Diabetes (AREA)
  • Urology & Nephrology (AREA)
  • Gynecology & Obstetrics (AREA)
  • Pregnancy & Childbirth (AREA)
  • Steroid Compounds (AREA)
  • Pharmaceuticals Containing Other Organic And Inorganic Compounds (AREA)
  • Measuring Or Testing Involving Enzymes Or Micro-Organisms (AREA)
  • Micro-Organisms Or Cultivation Processes Thereof (AREA)
  • Cosmetics (AREA)

Abstract

1. Zastosowanie zwiazku steroidowego o ogólnym wzorze (I) w którym R 1 i R2 sa niezaleznie wybrane z grupy obejmujacej atom wodoru, nierozgaleziony lub rozgale- ziony Cr C6-alkil, który moze byc podstawiony atomem chlorowca lub hydroksylem lub w którym R 1 1 R2 razem z atomem wegla, z którym sa zwiazane tworza pierscien cyklopentanowy lub pierscien cykloheksano- wy; R3 i R4 lacznie oznaczaja dodatkowe wiazanie pomiedzy atomami wegla, z którymi sa zwiazane, w któ- rym to przypadku R5 oznacza atom wodoru, a R6 i R7 oznaczaja atomy wodoru lub lacznie oznaczaja dodat- kowe wiazanie pomiedzy atomami wegla, z którymi sa zwiazane; lub R5 i R4 lacznie oznaczaja dodatkowe wiazanie pomiedzy atomami wegla z którymi sa zwiazane, w którym to przypadku R3 oznacza atom wodoru, a R6 1 R oznaczaja atom wodoru lub lacznie oznaczaja dodatkowe wiazanie pomiedzy atomami wegla, z którymi sa zwiazane; lub R6 1 R4 lacznie oznaczaja dodatkowe wiazanie pomiedzy atomami wegla, z któ- rymi sa zwiazane, w którym to przypadku R3, R5 i R 7 oznaczaja atomy wodoru, R3 i R9 oznaczaja atomy wodoru lub lacznie oznaczaja dodatkowe wiazanie pomiedzy atomami wegla, z którymi sa zwiazane, 1 R 1 0 oznacza atom wodoru, grupe acylowa, grupe sulfo lub grupe fosfono, do wytwarzania leku do stosowania do regulacji mejozy PL PL PL PL PL PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku są zastosowanie związku steroidowego i sposób regulacji mejozy w komórce rozrodczej ssaka.
Mejoza jest unikalnym i ostatecznym procesem właściwym komórkom rozrodczym, na którym opiera się rozmnazanie płciowe. Mejoza obejmuje dwa podziały mejotyczne. W trakcie pierwszego podziału wymiana materiału genetycznego ojca i matki zachodzi
186 688 przed rozdzieleniem pary chromosomów do dwu komórek potomnych. Zawierają one tylko połowę liczby chromosomów (ln) i 2c DNA. Drugi podział mejotyczny zachodzi bez syntezy DNA, a zatem podział ten prowadzi do utworzenia haploidalnych komórek rozrodczych przy liczbie DNA wynoszącej tylko 1c.
Mejotyczne podziały zachodzą podobnie w komórkach rozrodczych męskich i żeńskich, jednak czas wystąpienia i procesy różnicowania prowadzące do powstania komórek jajowych i plemników różnią zasadniczo. Wszystkie żeńskie macierzyste komórki rozrodcze wchodzą w profazę I podziału mejotycznego we wczesnym stadium życia, często przed urodzeniem, a następnie zostają zatrzymane jako oocyty w dalszym stadium profazy 1 (stan zarodkowy), aż do owulacji po osiągnięciu dojrzałości płciowej. Zatem już od wczesnego okresu życia osobnik płci żeńskiej dysponuje określoną liczbą oocytów, którą wykorzystuje aż do wyczerpania. Mejoza u osobników żeńskich nie jest całkowita aż do momentu dojrzewania i w efekcie daje tylko jedną komórkę jajową i dwa odrzucane ciałka kierunkowe na jedną macierzystą komórkę rozrodczą. Natomiast tylko u niektórych z męskich komórek rozrodczych mejoza zachodzi po osiągnięciu dojrzałości płciowej i komórki te są uwalniane z populacji komórek macierzystych w ciągu całego życia. Zapoczątkowana mejoza u osobników płci męskiej postępuje bez znaczących opóźnień i prowadzi do utworzenia czterech plemników. Niewiele wiadomo o mechanizmach kontrolujących zapoczątkowanie mejozy u osobników płci zarówno męskiej, jak i żeńskiej. Nowe badania wykazały, że w oocycie za wstrzymanie mejozy odpowiedzialne mogą być puryny pęcherzykowe, hypoksantyna lub adenozyna (S. M. Downs i in., Dev. Biol. 82 (1985) 454-458; J. J. Eppig i in., Dev. Biol. 119 (1986) 313-321; i S. M. Downs, Mol. Reprod. Dev. 35 (1993) 82-94). Obecność dyfuzyjnej substancji regulującej mejozę została opisana po raz pierwszy przez Byskova i in. w odniesieniu do hodowli komórkowych mysich płodów (A. G. Byskov i in., Dev. Biol. 52 (1976) 193-200). Substancja indukująca mejozę („MIS”) jest wydzielana przez jajnik płodu myszy, w którym zachodziła mejoza, a substancja zapobiegająca mejozie („MPS”) jest uwalniana z morfologicznie zróżnicowanych jąder nieaktywnych macierzystych komórek rozrodczych nie będących w stanie mejozy. Zasugerowano, że względne poziomy „MIS” i „MPS” regulują zapoczątkowanie, zatrzymanie i wznowienie mejozy zarówno w męskich, jak i żeńskich komórkach rozrodczych (A. G. Byskov i in., w The Physiology of Reproduction (wyd. E. Knobil i J. D. Neill, Raven Press, New York (1994)). Oczywiście skoro jest możliwe regulowanie procesu mejotycznego, to możliwe jest także kontrolowanie rozmnażania.
Odkryto, że substancje indukujące mejozę wyekstrahowane z jąder byków i ludzkiego płynu pęcherzykowego są zdolne do indukowania zarówno przywracania mejozy w hodowanych oocytach mysich (próba oocytowa), jak i stymulowania mejozy w męskich komórkach rozrodczych hodowanych płodowych mysich jąder (próba gonadowa). Substancja indukująca mejozę jest wytwarzana przez dojrzałe jądra różnych ssaków, w tym osobników płci męskiej, i znajduje się także w dojrzałych pęcherzykach Graafa kilku gatunków ssaków, w tym u osobników płci żeńskiej.
Nieoczekiwanie okazało się, że pewne pochodne steroidowe, znane jako związki pośrednie w biosyntezie cholesterolu i pewne nowe, strukturalnie spokrewnione syntetyczne pochodne steroidowe znajdują zastosowanie do regulacji mejozy w komórkach rozrodczych.
Zatem wynalazek dotyczy zastosowania związku steroidowego o ogólnym wzorze I
186 688 w którym R1 i R2 są niezależnie wybrane z grupy obejmującej atom wodoru, nierozgałęziony lub rozgałęziony Cp-Cń-alkil, który może być podstawiony atomem chlorowca lub hydroksylem lub w którym r” i R2 razem z atomem węgla, z którym są związane tworzą pierścień cyklopentanowy lub pierścień cykloheksanowy; R3 i R4 łącznie oznaczają dodatkowe wiązanie pomiędzy atomami węgla, z którymi są związane, w którym to przypadku R5 oznacza atom wodoru, a R6 i R7 oznaczają atomy wodoru lub łącznie oznaczają dodatkowe wiązanie pomiędzy atomami węgla, z którymi są związane; lub R5 i R4 łącznie oznaczają dodatkowe wiązanie pomiędzy atomami węgla z którymi są związane, w którym to przypadku R3 oznacza atom wodoru, a R6 i r7 oznaczają atom wodoru lub łącznie oznaczają dodatkowe wiązanie pomiędzy atomami węgla, z którymi są związane; lub R6 i R4 łącznie oznaczają dodatkowe wiązanie pomiędzy atomami węgla z którymi są związane, w którym to przypadku R3, r5 i r7 oznaczają atomy wodoru; R8 i R9 oznaczają atomy wodoru lub łącznie oznaczają dodatkowe wiązanie pomiędzy atomami węgla, z którymi są związane; i R10 oznacza atom wodoru, grupę acylową, grupę sulfo lub grupę fosfono, do wytwarzania leku do stosowania do regulacji mejozy.
Wynalazek dotyczy również sposobu regulacji mejozy w komórce rozrodczej ssaka, poza ustrojem, który polega na tym, że na komórkę rozrodczą wymagającej takiego zabiegu działa się skuteczną ilością związku o ogólnym wzorze 1, zdefiniowany powyżej.
Korzystnie stosuje się związek, w którym Ri oznacza atom wodoru lub metyl, względnie w którym Ri oznacza etyl albo nierozgałęziony lub rozgałęziony C3-Cń-alkil, względnie w którym Ri oznacza nierozgałęziony lub rozgałęziony hydroksyalkil zawierający do 6 atomów węgla, a zwłaszcza nierozgałęziony lub rozgałęziony α-hydroksyalkil zawierający do 6 atomów węgla.
Ponadto korzystnie stosuje się związek, w którym Ri oznacza nierozgałęziony lub rozgałęziony alkil podstawiony atomem chlorowca, a zwłaszcza trifluorometyl.
Korzystnie stosuje się związek, w którym R2 oznacza atom wodoru lub metyl, względnie w którym R2 oznacza etyl albo nierozgałęziony lub rozgałęziony C3-Cń-alkil, względnie w którym R2 oznacza nierozgałęziony lub rozgałęziony hydroksyalkil zawierający do 6 atomów węgla, a zwłaszcza nierozgałęziony lub rozgałęziony α-hydroksyalk il zawierający do 6 atomów węgla.
Ponadto korzystnie stosuje się związek, w którym R2 oznacza nierozgałęziony lub rozgałęziony alkil podstawiony atomem chlorowca, a zwłaszcza trifluorometyl.
Korzystne są także związki, w których Ri i R2 razem z atomem węgla, z którym są związane tworzą pierścień cyklopentanowy lub cykloheksanowy.
Korzystnie stosuje się związek, w którym R3 i r4 łącznie oznaczają dodatkowe wiązanie pomiędzy atomami węgla, z którymi są związane, a R5 oznacza atom wodoru, względnie w którym R5 i r4 łącznie oznaczają dodatkowe wiązanie pomiędzy atomami węgla, z którymi są związane, a R3 oznacza atom wodoru, względnie w którym R6 i R4 łącznie oznaczają dodatkowe wiązanie pomiędzy atomami węgla, z którymi są związane, a R3, r5 i r7 oznaczają atomy wodoru.
Korzystnie R6 i R7 oznaczają atomy wodoru lub R6 i r7 łącznie oznaczają dodatkowe wiązanie pomiędzy atomami węgla, z którymi są związane.
Korzystnie R i r9 oznaczają atomy wodoru lub R8 i r9 łącznie oznaczają dodatkowe wiązanie pomiędzy atomami węgla, z którymi są związane.
Gdy R” oznacza grupę acylową, to jest to ugrupowanie kwasu karboksylowego, które może być rozgałęzione, nierozgałęzione lub cykliczne i może obejmować ewentualnie podstawioną grupę aminową i/lub i lub 2 atomy tlenu oprócz karbonylowego atomu tlenu wiążącego R ™ ze szkieletem sterolowym. Grupa acylowa Rio korzystnie zawiera i-20 atomów węgla, korzystniej i-”2 atomów węgla, jeszcze korzystniej i-i0 atomów węgla, a jeszcze korzystniej i-7 atomów węgla. Kwas, z którego pochodzi R”1 może być kwasem dikarboksylowym.
186 688
Do przykładowych grup R10 należą acetyl, benzoil, piwałoil, butyryl, nikotynoil, izonikotynoil, hemisukcynoil, hemiglutaroil, hemimaloil, hemiftaloil, butylokarbamoil, fenylokarbamoil, butoksykarbonyl, t-butoksykarbonyl, etoksykarbonyl, 4-dimetyloaminometylobenzoil, 4-dietyloaminometylobenzoil, 4-dipropyloaminometylobenzoil, 4-(morfolinometylo)benzoil, 4-(4-metylo-1 -piperazynylometylo)benzoil, 3-dimetyloaminometylobenzoil, 3-dietyloaminometylobenzoil, 3-dipropyloaminometylobenzoil, 3-(morfolinometylo)benzoil, 3-(4-metylo-1-piperazynylometylo)benzoil, grupa sulfo (w którym to przypadku związkiem o wzorze (I) jest ester kwasu siarkowego lub jego sól) lub grupa fosfono (w którym to przypadku związkiem o wzorze (I) jest ester kwasu fosforowego lub jego sól)· . . 10
Korzystnie stosuje się związek, w którym R oznacza atom wodoru, względnie w którym Rw oznacza grupę acylową pochodzącą z kwasu mającego 1-20 atomów węgla, a zwłaszcza grupę acylową wybraną z grupy obejmującej acetyl, benzoil, piwaloil, butyryl, nikotynoil, izonikotynoil, hemisukcynoil, hemiglutaroil, butylokarbamoil, fenylokarbamoil, butoksykarbonyl, t-butoksykarbonyl i etoksykarbonyl.
Ponadto korzystnie stosuje się związek, w którym Rw oznacza grupę sulfo lub grupę fosfono.
Korzystnie stosuje się 4,4-dimetylo-5a-cholesta-8,24-dien-3β-ol lub 4,4-dimetylo5 α-cholesta- 8,14,24-trien-3 β-ol.
Do dalszych korzystnych związków o ogólnym wzorze (I) należą: cholest-7-en-3p-ol;
4-metylocholest-7-en-3 β-ol;
4-etylocholest-7-en-3p-ol
4.4- dimetylocholest-7-en-3 β-ol;
α-metylo-4 β-etylocholest-7-en-3 β-ol;
α-etylo-4 β-metylocholest-7-en-3 β-ol;
4.4- dietylocholest-7-en-3p-ol;
4-propylocholest-7-en-3 β-ol;
4-butylocholest-7-en-3 β-ol;
4-izobutylocholest-7-en-3 β-ol;
4.4- tetrametylenocholest-7-en-3 β-ol;
4.4- pentametylenochołest-7-en-3 β -ol; cholest-8-en-3 β-ol;
4-metylocholest-8-en-3 β-ol;
4-etylocholest-8-en-3 β-ol;
4.4- dimetylocholest-8-en-3 β-ol;
α-metylo-4P-etylocholest-8-en-3 β-ol;
α-etylo-4p-metylochołest-8-en-3 β-ol;
4.4- dietylocholest-8-en-3 β-ol;
4-propylocholest-8-en-3 β-ol;
4-butyłocholest-8-en-3 β-ol;
4-izobutyłochołest-8-en-3 β-ol;
4.4- tetrametylenocholest-8-en-3 β-ol;
4, 4-pentametylenocholest-8-en-3 β-ol; cholest-8(14)-en-3 β-ol;
4-metyłochołest-8( 14)-en-3 β -ol;
4-etylochołest-8( 14)-en-3 β -ol;
4.4- dimetylochołest-8(14)-en-3 β-ol;
α-metylo-4 β-etyłocholest-8( 14)-en-3 β-ol;
α-etyło-4β-metyłochołest-8(14)-en-3 β-ol;
4.4- dietyłochołest-8(14)-en-3 β-ol;
4-propylochołest-8(14)-en-3 β-ol;
4-butylocholest-8( 14)-en-3 β-ol;
4-lzobutyłchołest-8(14)-en-3 β-ol;
186 688
4.4- tetrametylenocholest-8(14)-en-3 β-ol;
4.4- pentametylenocholest-8(14)-en-3 β-ol; cholesta-8,14-dien-3 β-ol;
4-metylocholesta-8,14-dien-3 β-ol;
4-etylocholesta-8,14-dien-3 β-ol;
4.4- dimetylocholesta-8,14-dien-3 β-ol;
4α-metylo-4 β -etylocholesta-8,14-dien-3 β-ol;
4cc-etylo-4P-metylocholesta-8,14-dien-3 β-ol;
4.4- dietylocholesta-8,14-dien-3 β-ol;
4-propylocholesta-8,14-dien-3 β-ol;
4-butylocholesta-8,14-dien-3 β-ol;
4-izobutylocholesta-8,14-dien-3 β-ol;
4.4- tetrametylenocholesta-8,14-dien-3 β-ol;
4.4- pentametylenocholesta- 8,14-dien-3 β -ol; cholesta-8,24-dien-3 β-ol;
4-metylocholesta-8,24-dien-3 β-ol;
4-etylocholesta-8,24-dien-3 β-ol;
4.4- dimetylocholesta-8,24-dien-3 β-ol;
α-metylo-4β-etylocholesta-8,24-dien-3β-ol;
α-etylo-4p-metylocholesta-8,24-dien-3 β-ol;
4.4- dietylocholesta-8,24-dien-3 β-ol;
4-propylocholesta-8,24-dien-3 β-ol;
4-butylocholesta-8,24-dien-3 β-ol;
4-izobutylocholesta-8,24-dien-3 β-ol;
4.4- tetrametylenocholesta-8,24-dien-3 β-oł;
4.4- pentametylenocholesta-8,24-dien-3 β-ol; cholesta-8,14,24-trien-3 β-ol;
4-metylocholesta-8,14,24-trien-3 β-ol;
4-etylocholesta-8,14,24-trien-3 β-ol;
4.4- dimetyłocholesta-8,14,24-trien-3 β-ol;
4a-metylo-4 β-etylocholesta-8,14)24-trien-3 β-ol;
4α-etylo-4 β-οοϋ^1οοΗο1ε8ΐ3-8,14,24-ίι^η-3 β-ol;
4.4- dietylocholesta-8,14,24-trien-3 β-ol;
4-propylocholesta-8,14,24-trien-3 β-ol;
4-butylocholesta-8,14,24-trien-3 β-ol;
4-izobutylocholesta- 8,14,24-trien-3 β -ol;
4.4- tetrametylenocholesta-8,14,24-trien-3 β-ol; i
4.4- pentametylenocholesta-8,14,24-trien-3 β-ol; oraz ich estry.
Korzystnie mejozę reguluje się w komórce rozrodczej będącej oocytem.
Korzystnie związek o ogólnym wzorze 1, zdefiniowany powyżej, podaje się do oocytu ex vivo.
Stosowane w niniejszym opisie wyrażenie „regulacja mejozy” oznacza, że wyżej zdefiniowane związki można stosować w celu stymulowania mejozy ex vivo (poza ustrojem), a zwłaszcza in vitro.
Substancje indukujące mejozę o wzorze l można by także podawać jako środki leczące niepłodność wywołaną niedostateczną stymulacją mejozy u kobiet i męzczyzn.
Związki o wzorze l można stosować w postaci czystej albo w postaci ciekłych lub stałych środków zawierających dodatki pomocnicze zwykle stosowane w tej dziedzinie.
Sposoby podawania środków zawierających związek o wzorze l mogą obejmować dowolne drogi podawania, które zapewniają skuteczne przenoszenie aktywnego związku do miejsca jego działania.
Związki o wzorze l można formułować w postać środków farmaceutycznych, które zawierają co najmniej jeden związek o wzorze l, w połączeniu z nośnikami lub zarobkami dopuszczonymi do stosowania w farmacji.
186 688
Zatem środki farmaceutyczne oprócz związków o ogólnym wzorze I mogą zawierać nośniki, rozcieńczalniki, środki ułatwiające absorpcję, środki konserwujące, bufory, środki regulujące ciśnienie osmztyckne i inne składniki, które zwykle stosuje się w farmacji. Do stosowania ex vivo i in vitro odpowiednie są ciekłe środki, np. wyjałowione roztwory, zawiesiny i emulsje.
Dawkę związku o wzorze I określa lekarz w zależności od wybranego do stosowania związku, sposobu podawania i zamierzonego celu.
Naturalnie występujące związki stosowane zgodnie z wynalazkiem można otrzymać z naturalnych źródeł znanymi sposobami. Alternatywnie związki te można wytworzyć znanymi sposobami syntezy tak jak w przypadku strukturalnie zblizonych syntetycznych związków steroidowych.
Przykład 1. Wydzielanie, oczyszczanie i identyfikacja substancji indukującej mejozę (MIS) z jąder byka.
Jądra sześcioletnich byków (Danish Landrace) usunięto natychmiast po uboju. Usunięto błonę białawą i tkankę jąder umieszczono na suchym lodzie i przechowywano w temperaturze -8°°C. Zamrożoną tkankę jąder (92 g) rozdrobniono na kawałki mniejsze niż 1 mm3 i suszono sublimacyjnie w ciemności, aż do całkowitego wysuszenia, przez około 9° godzin. Wysuszoną sublimacyjnie tkankę wyekstrahowano 4°° ml n-heptanu (LiChreszlv, Merck 4390, Niemcy) w atmosferze azotu w trakcie mieszania przez 24 godziny i w temperaturze 2°°C. Zawiesinę przesączono i stały materiał wyekstrahowano jeszcze raz w ten sam sposób. Zebrane fazy organiczne odparowano do sucha w wyparce obrotowej w temperaturze pokojowej i otrzymano 981 mg wyekstrahowanego materiału. Materiał ten rozpuszczono w n-heptanie i podzielono na porcje do 15 fiolek, z których odparowano n-heptan. Fiolki przechowywano w atmosferze azotu w temperaturze 4°C w ciemności.
Ekstrakty oczyszczano trój etapowo metodą HPLC: W pierwszym etapie zawartość jednej fiolki rozpuszczono w 50 pl 5°% (obj.) tetrahydrofuranu (THF) w wodzie i podano na kolumnę HPLc z odwróconymi fazami (LiChrzSpher 100 RP-8 zablokowany na końcach, 5 pm, 250 x 4 mm średnica wewnętrzna, Merck). Elucję prowadzono w temperaturze 40°C z liniowym gradientu od 50% to 100% THF w czasie 15 minut (przepływ: 1 ml/minutę). Zebrano 18 frakcji po 1ml i testowano na aktywność MIS.
W drugim etapie frakcje z pierwszego etapu, które okazały się aktywne w próbie eocytowej, rozpuszczono w 50 - 100 pl 70% THF i podano na kolumnę podobną do użytej w pierwszym etapie. Elucje prowadzono w temperaturze 40°C z liniowym gradientem od 60% do 78% THF w czasie 16 minut (przepływ: 1 ml/minutę). Zebrano 8 frakcji po 1 ml i testowano na aktywność MIS.
W trzecim etapie frakcje z drugiego etapu, które okazały się aktywne w próbie ozcytowej, rozpuszczono w 100 pl mieszaniny n-heptan: 2-propaeol (98:2) (obj.) i podano na półpreparatywną kolumnę HPLC (ChromSpher Si 5 pm, 250 x 10 mm średnica wewnętrzna, Chrompack). Elucje prowadzono w temperaturze pokojowej z zastosowaniem jako fazy ruchomej mieszaniny n-heptan: 2-propanol, 98:2 (obj.) (przepływ: 5 ml/mieuty). Zebrano 5 frakcji po 2,5 ml i testowano na aktywność MIS.
We wszystkich trzech etapach elucje monitorowano z zastosowaniem detekcji w nadfiolecie przy długości fali 220 nm. Materiał poddany opisanej powyżej trójstopniowej procedurze oczyszczania użyto do badania budowy cząsteczkowej aktywnego związku metodą spektrometrii magnetycznego rezonansu jądrowego (NMR) i metodą spektrometrii masowej.
W celu uzyskania widm NMR około 1 mg oczyszczonego materiału rozpuszczono w 0,6 ml deuterzchlzroformu. Widmo nC-NMR z odsprzęganiem protonów, widmo H-NMR (ze wzmocnieniem lub bez wzmocnienia rozdzielczości) i widmo 2D TOCSY rejestrowano spektrometrem Bruker AMX2 400 NMR wyposażonym w odwrotną szerokopasmową 5 mm głowicę sondy ze cewką gradientową. Chemiczne przesunięcia 3C NMR w ppm (δ) dla wyodrębnionych MIS podano w tabeli 1 w celu porównania z odpowiednimi danymi uzyskanymi dla zymosterolu (U. F. Taylor i in., J. Lipid Res 22 (1981) 171) i lanosterolu (G. T. Emmons i in., Magn. Res. Chem. 27 (1989) 1012).
186 688
Tabela 1
Węgiel Zymosterol Lanosterol MIS
1 35,1 35,5 35,8
2 31,5 27,8 28,0
3 70,9 79,0 79,0
4 38,2 38,9 38,9
5 40,7 50,4 50,2
6 25,5 18,2 18,4
7 27,1 26,5 28,5
8 128,0 134,4 128,0
9 134,8 134,4 135,8
10 35,6 37,0 37,0
11 22,8 21,0 22,1
12 36,9 30,9 29,7
13 42,0 44,4 42,1
14 51,8 49,8 51,9
15 23,7 30,8 23,8
16 28,7 28,2 28,8
17 54,7 50,4 54,8
18 11,2 15,7 11,3
19 17,8 19,1 19,8
20 36,0 36,2 36,0
21 18,6 18,6 18,6
22 36,0 36,3 36,1
23 24,7 24,9 24,8
24 125,0 125,2 125,2
25 130,6 130,9 130,9
26 17,6 17,6 17,6
27 25,7 25,7 25,7
28 15,4 15,4
29 27,9 27,9
30 24,2
Spektrometrię masową prowadzono z użyciem aparatu VG Trio 1000 LC/MS z interfejsem wiązki cząstek LINC i oprogramowania LAB-BASE 2.1 (Fisons Instruments) z układem HpLC zawierającym kolumnę ChromSpher Si, 3 pm, 100 x 4,6 mm (Chrompack). HPLC prowadzono w temperaturze pokojowej z zastosowaniem jako fazy ruchomej
186 688 mieszaniny n-heptan: 2-propanol, 98:2 (objętościowo) (przepływ: 0,6 ml/minutę). Próbkę MIS przed wstrzyknięciem rozpuszczano w n-heptanie. Spektrometr masowy pracował w trybie jonizacji strumieniem elektronów.
Wyniki podano w tabeli 2, w której względne wysokości pików dla wyodrębnionego produktu porównano z danymi dla 4,4-dimetylozymosterolu z Odn. 1. W kolumnie Odn. 2 „+” oznacza, że odpowiedni pik wystąpił w tej próbie. w kolumnie Odn. 1 lub 2 oznacza, że odpowiedni pik nie pojawił się w tych próbach.
Tabela 2
m/z Interpretacja MIS Odn. 1 Odn. 2
412 [M]f 100 100 +
397 [M-CH3]+ 60 42 +
379 [M-CH3-H2O)+ 24 17 +
301 [M-SC]+ 11 - +
299 [M-SC-2H]+ 22 13 -
274 [M-SC-C2H3]+ 8 8 -
259 [M-SC-C3H6]+ 21 33 +
241 [M-SC-C3H6-H2O]+ 44 33 +
SC = łańcuch boczny, C2H3 = pozycje 16 i 17, C3H6 = pozycje 15, 16 i 17 Odn. 1 Baloch i in., Phytochemistry 23 (1984) 2219.
Odn 2 Monmoto i in., Liebtgs Ann. Chem. 708 (1967) 230.
W oparciu o widmo C-NMR masę cząsteczkową 412 oznaczoną metodą spektroskopii masowej (MS), MIS wydzielony z jąder byka określono jako 4,4-dimetylo-5αcholesta-8,24-dien-3p-ol, który znany jest także jako 4,4-dimetylozymosterol (DMZ). Chemiczne przesunięcia poszczególnych atomów węgla aktywnego jako MIS materiału z trzeciego etapu oczyszczania HPLC porównano z chemicznymi przesunięciami strukturalnie bardzo bliskich związków, lanosterolu i zymosterolu. Zaobserwowane chemiczne przesunięcia protonów, stałe sprzężenia i korelacje TOCSY w pełni potwierdzają, ze wydzielono 4,4-dimetylozymosterol.
Przykład 2. Wydzielanie, oczyszczanie i identyfikacja substancji indukującej mejozę (MIS) z ludzkiego płynu pęcherzykowego.
Ludzki płyn pęcherzykowy (FF) otrzymano z pęcherzyków aspirowanych w celu zbierania oocytów w leczeniu bezpłodności przez zapłodnienie in vitro. Płyn wysuszono sublimacyjnie i wyekstrahowano n-heptanem, a ekstrakt oczyszczono stosując takie same procedury jak opisano w przykładzie 1. Związek z aktywnego piku dawał cząsteczkowy jon o m/z = 410, a widmo masowe wskazało, że cząsteczka FF-MIS odpowiada budowie chemicznej 4, 4-dimetylo-5 α-cholesta-8,14,24-trien-3 β-olu.
Metodyka: Spektrometrię masową prowadzono stosując aparat VG Trio 1000 LC/MS z interfejsem wiązki cząstek LINC i oprogramowanie LAB-BASE 2.1 (Fisons Instruments) połączony z aparatem HPLC z normalnym układem fazowym, zawierającym kolumnę ChromSpher Si, 3 (im, 100 x 4 mm wewnętrznej średnicy (Chrompack) z zastosowaniem jako fazy ruchomej mieszaniny n-heptan:2-propanol:metanol:amoniak, (68:30:2:0,2) (przepływ: 0,5 ml/minutę) w temperaturze pokojowej. Próbkę MIS przed wstrzyknięciem rozpuszczano w n-heptanie. Spektrometr masowy pracował w trybie jonizacji strumieniem elektronów. Wyniki podano w tabeli 3.
186 688
Tabela 3
m/z Interpretacja
4i0 = M [M]+ (masa czast. dla FF-MIS)
395 M-i5 [M-CH3]+
392 M-”8 [M-H2O]+
377 M-33 [M-CH3-H2O]’
349 M-6i [M-43-H2O]+
38i M-i29 [M-SC-HO^SCNi”)
279 M-i3i [M-SC-2H-H,O]+
257 M-i53 [M-SC-42]+
255 M-i55 [M-i54-H]+
239 M-i7i [M-SC-42-H,O]+
SC = Łańcuch boczny.
Przykład 3. Wytwarzanie 4β-meSylzhmnosteroUu na drodze fennnntacji
Etap A
Szczep drożdży Kluyveromyces bulgaricus A34i0 zaszczepiono na skośnej hodowli agarowej YPG i hodowano przez 3 dni w temperaturze 30°C w termostatowanym inkubatorze. Do hodowli dodano 5 ml sterylnej pożywki YE i kolonie drożdży umieszczono w zawiesinie w ciekłym środowisku wytrząsając probówkę na mieszalniku wirówkowym. Zawiesinę komórek następnie umieszczono w 5 ml sterylnej strzykawce i dodano do 500 ml kolby do wytrząsania z dwoma przegrodami na dnie. Kolba zawierała 200 ml pożywki ZYM. Kolbę zamocowano na obrotowym stole i mieszano przez 24 godziny przy 250 obrotach na minutę w temperaturze 30°C. Do kolby dodano 0,4 ml sterylnego przesączonego roztworu αmfoterhchnh B i mieszano jeszcze przez dalsze 25 godzin. Komórki drożdży odwirowano (Beckman model J6, 5°C, ”0 minut, 4000 obrotów na minutę) i przemyto raz wodą. Zawiesinę komórek oddzielono do małego pojemnika z tworzywa i przechowywano w temperaturze -”8°C przed końcową ekstrakcją steroli.
Przygotowano pożywkę i roztwór amfotersΓChny B o następującym składzie:
Agar YPG
Ekstrakt drożdży, Difco 4 4
KH2PO4 1 ”
MgSO4 · 7H20 0,5 g
Glukoza 15g
Agar 20 0
Dejonizowana woda 1000 ml pH ustawiono na 5,8 przed autoklawowaniem w temperaturze ”2i°C, 20 min.
Pożywka YE
100 l”00 ml
Ekstrakt drożdży, Difco Dejonizowana woda Autoklawowanie ”2i°C, 20 min. Pożywka ZYM Ekstrakt drożdży, Difco Pepton, Bacto Woda z kranu
0 10 0 1000 ml pH ustawiona na 6,5-6,6 przed autoklawowaniem i2i °C, 20 min. Glukoza (dodana oddzielnie po autoklawowaniu) 60 0
186 688
Roztwór amfoterycyny B mg Fungizone® (liofilizowany placek 50 mg amfoterycyny B, 41 mg deoksycholanu sodu i 20,2 mg fosforan sodu od Squ-ibb) rozpuszczono w 1 ml dejonizowanej wody.
Etap B
Hodowane komórki z etapu A przeprowadzono w stan suspensji w 10 ml wody i 10 ml 40% KOH w metanolu. Mieszaninę ogrzewano do wrzenia przez 4 godziny, pozostawiono na noc w temperaturze pokojowej, a następnie wyekstrahowano dwukrotnie 20 ml n-heptanu. Połączone ekstrakty przemyto 10% roztworem chlorku sodu, a następnie wodą w celu zobojętnienia (5 x) i wysuszono. W wyniku odparowania rozpuszczalnika otrzymano 40 mg surowych steroli.
Etap C
Surowe sterole z etapu B rozpuszczono w 1 ml mieszaniny n-heptan/2-propanol (98:2) i wytrząsano w mieszalniku wirówkowym, odwirowano przy 5000 obrotach na minutę przez 10 minut, a następnie poddano HPLC:
Kolumna: LiChroSorb DIOL 10 μm, 250 x 4 mm średnica wewnętrzna (Merck)
Eluent: mieszrniina n-heptm/2-propano 1 (98:2)
Przepływ: f 1 πύ/πΰη, 20oC
Detekcja: UV pzzy 220 rnn
Frakcje eluatu z pikiem po 6,8 minuty zebrano z kilku prób. Połączono zebrane frakcje, rozpuszczalnik odparowano, a otrzymaną pozostałość poddano spektrometrii masowej i przebadano w próbie oocytowej.
Widmo masowe podane w tabeli 4 jest identyczne z widmem uzyskanym dla 4βmetylrzymosterrłu według danych z biblioteki the National Bureau of Standards.
Tabela 4
m/z Interpretacja
398 = M [M] + (masa cząst. 4--metyłrzymosterrłu)
383 M-15 [M-CH3]+
380 M-18 [M-H2O]+
365 M-33 [M-CH,-H,or
269 M-129 [M-SC-H^O]+(SC=111)
267 M-131 [M-SC-H^^-2H]+
245 M-153 [M-SC-C3H6]+
227 M-171 [M-SC-C3H6-H2O]+
213 M-185 [M-SC-C4H8-H2O]+
SC = Łańcuch boczny.
Przykład 4. Wytwarzanie 4,4-dimetylocholesta-8,14-diea-3β-olu
Związek ten wytworzono sposobem opisanym przez Schroepfera i in. w Chemistry and Physics of Lipids 47 (1988) 187 i uzyskano stałe fizyczne jak opisano w literaturze.
Przykład 5. Wytwarzanie 4,4-dimetylocholest- 8-en-3J5-cIu
Etap A
2,48 g 4,4-Dimetyłrchrłesta-8,14-dien-3-rłu (przykład 4) rozpuszczono w 20 ml pirydyny w temperaturze 0°C. Dodano 1,7 g chlorku benzoilu i mieszaninę mieszano w temperaturze otoczenia przez noc. Po odparowaniu do suchej masy, dodano 25 ml toluenu i po obróbce wodą prowadzonej w typowy sposób, odparowaniu i utarciu z acetonem otrzymano 2,3 g (74%) krystalicznego benzoesanu.
186 688
Widmo ’Η-NMR (CDCh, δ) wykazało charakterystyczne sygnały przy: 8,1 (d, 2H); 7,55 (t, 1H); 7,4 (t, 2H); 5,4 (s, br, 1H); 4,2 (dd, 1H).
Etap B
2,04 g 3-Ben.zoilonsyi4,k-dimetylocholesta-8,14-dienu (^tap At rozpurzczono w 5o ml THF i wkOplono 360 ml łM roztworu byrymydoro w THF w temperaturze 0°C. Mieszaninę mieszano w temperaturze otoczenia przez noc, ochłodzzao do 0°C i wkOplono 140 ml wody, a następnie 360 ml 10% wodyrytleaku sodu i 378 ml 301 nadtlenku modyru. Po mieszaniu przez 90 minut dodano do mieszaniny 100 ml eteru dietylywegz i fazę wodną wyekstrahowano dwukrotnie eterem diotylzmym. Pyłączoao fazy organiczne przemyto dwukrotnie roztworem woyyrosiarczyau sodu i następnie wodą. Po odparowaniu produkt occyszcczay metodą chromatografii na SiO2 (2% eteru dietylowegz w toluenie) i otrzymano 0,62 g 3tbeacoiloksy-4,e-dimetylocaolest-8-on-ł5-zlu.
MS (jon cząsteczkowy): 534,4.
Widmo ’H-NMR (CDCl3, δ) wykazało charakterystyczne sygnały przy: 8,0 (d, 2H);
7,5 (t, 1H); 7,4 (t, 2H); 4,75 (m, 1H); 4,1 (m, 1H).
Etap C
W temperaturze 0°C w 2,7 ml pirydyny ryzpuszccony 0,54 g 3-boaoyilyksy-e,edimotylocaylost-8-oat15-olu i dodano ostrożnie 33 mg dimetyloamiaypirydyny i 287 mg calzrotiomrówczanu fenylu. Mieszaninę mieszano przez 20 godzin w temperaturze otoccoaia. Po dodaniu 25 ml eteru dietylymogy mieszaninę przemyto ó-cio krotnie nasyconym roztworem siarczanu miedzi, wodą, dwukrotnie 10% wodnym roztworem wodyrztlenku sodu, wodą i solanką, a następnie odparowano, w wyniku czego otrzymano 0,68 g surowego 3tboazoilo-4,4-dimetylocholest-8-eno-15tfoaylotizwęglaa.p, który następnie poddano dalszej obróbce, a mianowicie rozpuszczono go w 20 ml toluenu i potraktowano 370 mg wodorku tributylocyny i 20 mg acoizybutyryaitIylu. Mieszaninę ogrzewano w temporaturze 90°C przez 20 minut i pywtórzony taką samą procedurę. Po odparowaniu mieszaninę zgrubnie yccyszczoay metodą carymatygrafii na S1O2 (mieszanina aoptan/chlorek metylenu: 70/30) i otrzymano 150 mg surowego 3-boazoiloksyt4,e-yimotylzcholostt8teau, zanieczyszczonego odpowiednim 8,ł4-yienem (etap A).
Etap D
150 mg Mieszaniny wytworoyaoj w etapie C rozpuszczono w 2 ml chlorku metylenu i zcałodzzay do 0°C. Wkoplono 0,7 ml wodorku diioobutylogliau i po 15 minutach dodano ostrożnie 0,15 ml wody. Następnie dodano 25 ml eteru dietylomego i fazę organiczną przemyto dwukrotnie nasyconym roztworem winianu sodzwy-potasywegy, wodą i solanką, a następnie odparowano, w wyniku czego otrzymano 130 mg mieszaniny, którą poddano chromatografii na AgNO3/SiO2 (wytworzony sposobem opisanym w Chem. & Phys. of Lipids 63 (1992) 115) i eluywano toluenem. Po krystalizacji z mieszaniny eter/metanol otrzymano 49 mg tytułowego związku.
Temperatura topnienia: 154-155°C.
MS (jon cząsteczkowy): 414,4.
Widmo 13C-NMR (CDCh, 100,6 MHz) wykazało charakterystyczne sygnały przy: 78,49(C3); 127,49(C8); 135,35(C9).
Przykład 6. Wytwarzanie 3-acetyksy-4,4-dimotylocholostat8,14tdieau
1,3 g 4,4tDimetylocholesta-8,letdioa-3tolp (Scaryepfor i in. Chemistry and Physics of Lipids 47 (1988) 187) rocpuszczzny w 7,5 ml pirydyny i 7,5 ml bezwodnika octowego i całość mieszano w temperaturze 22°C przez noc. Mieszaninę odparowano pod zmaiejsczaym ciśnieniem, odpędzono dwukrotnie z toluenem i oczyszczono metodą chromatografii rzutowej na SiO2 (toluen). Pierwsze 300 ml eluatu odparowano i produkt krystali^wano z eteru Metylowego, w wyniku czego otrzymano 140 mg 3tacotzksy-8,14-dlmotylot cazlostayloau.
Temperatura tzpaieaia: 120-125°C (rozkł.)
MS (jon cząsteczkowy): 454,4.
186 688
Widmo ‘H-NMR (CDCI3, δ) wykazało charakterystyczne sygnały przy: 5,4 (s, br, 1H); 4,5 (dd, 1H); 2,0 (s, 3H).
Przykład 7. Wytwarzanie cholesta-8,14-dien-3β-olu
770 mg Dehydrocholesterolu rozpuszczono w mieszaninie 2,7 ml benzenu, 19 ml etanolu i 2,7 ml stężonego kwasu chlorowodorowego i całość ogrzewano w temperaturze wrzenia przez 3 godziny. Mieszaninę ochłodzono na łaźni z lodem otrzymując pierwszy rzut 110 mg kryształów. W wyniku odparowania przesączu do sucha i krystalizacji z mieszaniny eter/metanol otrzymano drugi rzut 220 mg kryształów, które połączono z pierwszym rzutem i poddano chromatografii na AgNO3/SiO2 (wytworzony sposobem opisanym w przykładzie 5, etap D) i eluowano 2,5% acetonem w toluenie, w wyniku czego otrzymano 94 mg czystego cholesta-8,14-dien-3 β-olu.
Temperatura topnienia: 113 - 114,5°C.
MS (jon cząsteczkowy): 384,4.
Widmo ! H-NMR (CDO3, δ) produktu wykazało charakterystyczne sygnały przy: 5,35 (s , irr, 1H): 3,6 (m , 1H).
Widmo r?C-NMR (CDCI3, 50,3 MHz) wykazało charakterystyczne sygnały przy: 70,99(C3); 117,42(C15); 123,1(08); 140,8(C>); 151,1(Cl4) · .
Przykład 8. Wytwarzanie 4,4-tetrametylenocholesta-8,14-dien-3-olu
Etap A
1,15 g Dehydrocholesterolu rozpuszczono w 15 ml 2-butanonu, dodano 0,34 g izopropanolanu glinu i mieszaninę ogrzewano w temperaturze wrzenia w warunkach powrotu skroplin przez 75 minut. Po ochłodzeniu na łaźni z lodem dodano 15 ml 2N kwasu chlorowodorowego, fazy oddzielono i fazę organiczną przemyto dwukrotnie 7,5 ml 2N kwasu chlorowodorowego. Fazę wodną wyekstrahowano toluenem i połączone fazy organiczne przemyto wodą i solanką, wysuszono i odparowano, w wyniku czego otrzymano 1,18 g surowego cholesta-5,7-dien-3-onu w postaci oleju o dużej lepkości.
Widmo 'H-NMR wykazało charakterystyczne sygnały przy: 5,8 (s, 1H); 5,2 (m, 1H); 3,2 (d, 1H); 2,7(dd, 1H)
Etap B
0,67 g t-Butanolanu potasu rozpuszczono w 16 ml t-butanolu w temperaturze 45°C, dodano 0,57 g cholesta-5,7-dien-3-onu i mieszaninę mieszano przez 10 minut. Dodano 0,47 g 1,4-dijodobutanu i mieszaninę mieszano przez 30 minut. Rozpuszczalnik odparowano, pozostałość ponownie rozpuszczono w toluenie i wodzie i dodano niewielką ilość solanki w celu rozwarstwienia. Fazę organiczną przemyto 4 krotnie wodą i połączone fazy wodne wyekstrahowano raz toluenem. Połączone ekstrakty w toluenie wysuszono, odparowano i otrzymano 0,45 g piany. Pianę poddano krystalizacji z mieszaniny eter dietylowy/metanol i otrzymano 0,35 g krystalicznego 4,4-tetrametylenocholesta 5,7-dien-3-onu.
MS (jon cząsteczkowy): 436,4.
Widmo ]H-NMR (CDCI3, β) wykazało charakterystyczne sygnały przy: 5,75 (d, 1H);
5.5 (m, 1H).
Etap C
130 mg LiA1H4 przeprowadzono w stan suspensji w 6 ml THF i wkrcplono 1,97 g 4,4-tetrametylenocholesta-5,7-dien-3-onu rozpuszczonego w 40 ml THF w czasie 30 minut. 15 Minut po dodaniu wciąż pozostawała niewielka ilość nieprzereagowanego substratu (TLC) i dodano 65 mg L1A1H4. Po mieszaniu przez 30 minut reakcja zaszła do końca i wkroplono 0,9 ml wody rozpuszczonej w 5 ml THF. Po 30 minutach mieszania dodano nadmiaru siarczanu magnezu i mieszaninę mieszano przez 30 minut, przesączono i odparowano do sucha. Pozostałość rozpuszczono w 25 ml eteru dietylowego i 25 ml metanolu i eter ostrożnie usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem. Po mieszaniu przez noc odsączono 1,75 g krystalicznego 4,4-tetrametylenocholesta-5,7-dien-3-olu.
MS (jon cząsteczkowy): 438,4.
Widmo 1 H-NMR wykazało charakterystyczne sygnały przy: 5,8 (d, 1H); 5,5 (m, 1H);
3.5 (m, 1H).
186 688
Etap D
770 mg Związku wytworzonego w etapie C rozpuszczono w mieszaninie 2,38 ml benzenu, ”7,5 ml etanolu i 2,38 ml stężonego kwasu chlorowodorowego i całość ogrzewano w temperaturze wrzenia przez ”6 godzin, a następnie odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość ponownie rozpuszczono w 5 ml toluenu, przesączono i poddano chromatografii z użyciem średniociśnizniowej kolumny AgNO3/SiO3 (heptamtoluen, ”0:90), w wyniku czego otrzymano 35 mg 4,4-tztdamethlznocholesta-8,14-dien-3-olu.
MS (jon cząsteczkowy): 438,4.
Widmo iH-NMR (CDCh, 5) wykazało charakterystyczne sygnały przy: 5,35 (s, br, ”H); 3,3 (d, d”H).
Widmo 3C-NMR (CDCh, ”00,6 MHz) wykazało charakterystyczne sygnały przy: 79,0(Ca); ”17,4(Ci5); ”22,9(C8); ”4”,3(C9); BUCCm).
Przykład 9. Wytwarzanie 4,4-yimzthlocholzst-8(14)-zn-3β-olu
580 mg 4,4-Dimetylocholest-8-zn-3β-olu rozpuszczono w 20 ml eteru dietylowego i 20 ml kwasu octowego. Dodano 60 mg ”0% Pd/C jako katalizatora i mieszaninę mieszano przez noc pod ciśnieniem wodoru 3,5 atm. Katalizator usunięto i przesącz zatężono do ”0 ml, rozpoczynając krystalizację. Dodano ”0 ml metanolu i kryształy zebrano po ”6 godzinach. W wyniku rekrystalizacji z metanolu otrzymano 230 mg materiału, który jak wykazały widma ”H-NMR i ”3C-NMR był mieszaniną izomerów 8(9) i ”8(”4).
Mieszaninę ponownie rozpuszczono w ”0 ml eteru dietylowego i ”0 ml kwasu octowego. Dodano 75 mg 5% katalizatora Pt/C i mieszaninę potraktowano wodorem przez noc pod ciśnieniem atmosferycznym. Katalizator usunięto, rozpuszczalnik odparowano i krystaliczną pozostałość utarto z 5 ml metanolu, w wyniku czego otrzymano ”90 mg czystego 4,4-dίmzthlocholzst-8( ” 4)-en-3 β-olu.
MS (jon cząsteczkowy): 4”4,4
Widmo i3C-NMR (CDCh, ”00,6 MHz) wykazuje charakterystyczne sygnały przy: 79,24 (C3); i26,ii(C8); ”42,20 (C14).
Przykład ”0. Test substancji indukujących mejozę w próbie oocytowej.
Zwierzęta
Niedojrzałe samice myszy (B6D2-F”, szczep C57Bi/2J) trzymano w pomieszczeniu o kontrolowanym oświetleniu (i4 godzin światła, ”0 godzin ciemności) i temperaturze, zwierzętom tym zapewniono dostateczną ilość pokarmu i wody. Po osiągnięciu przez zwierzęta wagi ”3-i6 g (co odpowiada wiekowi 20 do 22 dni po urodzeniu) podano im drogą iniekcji dootrzewnowej ludzką menopauzalną gonadotropinę (Humegon, Organon, Holandia) zawierającą około 20 IU fSh i 20 IU LH (S. Ziebe i in. Hum. Reprod. 8 (”993) 385-88). Po upływie 48 godzin zwierzęta uśmiercono przez przemieszczenie kręgów szyjnych.
Zbieranie i hodowla oocytów
Jajniki usunięto, umieszczono w pożywce HX (patrz niżej) oddzielono zewnętrzną tkankę. Pożywka w której prowadzono zbieranie i pożywka hodowlana zawierała minimalną podstawową pożywkę Eagles (Flow, USA), zawierającą 4 mM hipoksantyny, 3mg/ml albuminy surowicy bydlęcej, 0,23 mM pirogronianu sodu, 2 mM glutaminy, ”00 U/ml penicyliny i ”00 pg/ml streptomycyny (Sigma, USA). Pożywkę tę nazwano „HX”. Taką samą pożywkę, lecz bez HX, użyto jako kontrolną pożywkę.
Jamowe pęcherzyki jajników nakłuto pod anatomicznym mikroskopem z użyciem igły nr 27. Wybrano oocyty zamknięte wzgórkami jajonośnymi (CEO) o jednakowej wielkości i przemyto je trzykrotnie świeżą pożywką HX.
Oocyty uwolnione od komórek wzgórków jajonosnych, czyli obnażone oocyty (DO), otrzymano łagodnie przepuszczając CEO przez ustną pipetę z małym otworem. CEO i DO hodowano w 4-stuydienkowych płytkach (Nunclon, Dania) zawierających 0,5 ml pożywki HX poza kontrolnymi, które hodowano w kontrolnej pożywce. Każda studzienka zawierała 35 - 50 oocytów. Hodowle badane sporządzano przy różnych stężeniach związków badanych, podanych w tabeli 5.
186 688
Hodowle prowadzono w temperaturze 37°C i 100% wilgotności z 5% CO2 w powietrzu. Czas hodowli wynosił 24 godziny.
Badanie oocytów
Pod koniec okresu hodowli zliczono pod stereomikro skopem z wyposażeniem do mikroskopii kontrastowej dyferencyjno-interferencyjnej oocyty z pęcherzykiem zarodkowym (GV), z pękniętym pęcherzykiem zarodkowym (GVBD) i ciałka kierunkowe (PB). Obliczono procent oocytów z GVBD względem całej liczby oocytów i procent oocytów z PB względem GVBD. Wyniki dla DO i CEO, w jednostkach aktywności MIS, podano w tabeli 5. Jedną jednostkę aktywności MIS zdefiniowano jako:
%GVBD kontrolne a liczbę jednostek aktywności MSI zdefiniowano jako:
% GVBD„, - %GVBDtMroŁ.
%GVBD kontrolne
Tabela 5
Substancja DO CEO Stężenie Hg/ml
4,4-dimetylozymosterol 2,7 2,9 1,2
1,8 2,7 0,3
0,6 1,3 0,2
1,5 1,3 0,02
0,9 1,0 0,002
4,4-dimetylo-5 a-cholesta-8,14,24-trien-3 β -ol 0,6 2,3 0,3
1,6 0,5 0,03
zymosterol 1,2 1,1 0,1
0,6 0,4 0,01
0,2 0,001
4 β-metylozymosterol 6,2 3,5 3,9
0,8 2,4 0,13
4,4-dimetylocholest-8-en-3 β-ol 0,8 12,8 0,03
4,4-dimetylocholesta-8,14-dien-3 β-ol 2,25 0 3,0
Przykład 11. Test substancji indukujących mejozę w próbie gonadowej Próbę gonadową prowadzono zasadniczo zgodnie ze sposobem opisanym przez
A. G. Byskova i in. w Mol. Reprod. Dev. 34 (1993) 47-52. Wyniki podane w tabeli 6 obliczono półilościowo, sposobem opisanym przez L. Westergaardi’ego i in. w Fertil. Steril. 41 (1984) 377-84.
186 688
Tabela 6
Substancja Stężenie, (ig/ml Wynik
4,4-dimetylzzymesterol 10 ++
4,4-dimetylo-5α-chzlesta-8,14,24-trien-3 β-ol 30 +
Przykład 12. Wytwarzanie mono(5α-chzlesta- 8,14-dieeo)-3 e-bursztynianu 0,50 g 5α-Chzlestα-8,14-dien-3 β-olu rozpuszczono w 10 ml ThF, a następnie dodano 0,39 g bezwodnika bursztynowego i 16 mg 4-dimetyl.zammopirydyely. Roztwór ogrzewano w temperaturze wrzenia w warunkach powrotu skroplin przez noc, a następnie odparowano do sucha. Pozostałość przeprowadzono w stan zawiesiny w 10 ml wody, osad odsączono, przemyto wodą i wysuszono, w wyniku czego otrzymano 0,48 g tytułowego związku, który można było następnie oczyścić rozpuszczając w mieszaninie wodnego roztworu wodorowęglanu sodu i etanolu, dodając kwasu chlorowodorowego do pH 2, następnie zatężając roztwór, z wytworzeniem osadu.
Temperatura topnienia: 128 - 131°C.
MS (jon cząsteczkowy): 484,4.
Widmo *H-NMR (CDCI3, δ) produktu wykazało charakterystyczne sygnały przy: 5,36 (s, 1H); 4 75 (m, 1H) ; 2,67 (m, 2H); 2,6 (m, 2H).
Widmo l3C-NMR (CDCI3, 1θ0,6 MHz) wykazało charakterystyczne sygnały przy: 73,4; 117,1; 122,7; 140,0; 150,5; 171,2; 177,2.
Przykład 13. Wytwarzanie 3e-etoksykarbonyloksy-5α-chzlesta-8,14-dieeu.
0,50 g δα-Chelesta-8, 14-dien-3 β-olu rozpuszczono w mieszaninie 5 ml toluenu i 5 ml pirydyny, w trakcie chłodzenia na łaźni z lodem. Dodano 2,3 ml chlzrzmrówckaeu etylu rozpuszczonego w 5 ml toluenu w czasie 5 minut. Po 30 minutach łaźnię z lodem usunięto i całość mieszano przez 20 godzin w temperaturze pokojowej, a następnie przez 2 godziny w temperaturze 60°C. Mieszaninę reakcyjną odparowano do sucha pod zmniejszonym ciśnieniem i utarto z 10 ml etanolu, w wyniku czego otrzymano 0,505 g tytułowego związku, który można było następnie oczyścić przez rekrystalizację z etanolu.
Temperatura topnienia: 101 - 106°C.
MS (jon cząsteczkowy): 456,3.
Widmo 1H-NMR (CDCI3, δ) produktu wykazało charakterystyczne sygnały przy: 5,30 (s, 1H) ; 4 50 (m, 1H) ; 4,12 (q, 2H); 1,24 (t, 3H).
Widmo 13C-NMR (CDCI3, 100,6 MHz) wykazało charakterystyczne sygnały przy: 62,6; 116,6; 122,2; 139,4; 150,0; 153,6.
Przykład 14. Wytwarzanie 3β-fzsfoneokso-4,4-dimetylo-5α-chzlesta-8,14-dienu 2,00 g 4,4-Dimetylz-5 α-cholesta-8,14-diee-3 β-olu rozpuszczono w 10 ml suchej pirydyny i dodano w czasie 5 minut do roztworu 1,66 ml tlenochlorku fosforu w 10 ml suchego acetonu w trakcie chłodzenia na łaźni z lodem. Po mieszaniu w temperaturze pokojowej przez 30 minut osad odsączono i przemyto suchym acetonem. Pozostałość przeprowadzono w stan suspensji w 70 ml wody i ogrzewano w temperaturze wrzenia w warunkach powrotu skroplin przez 1,25 godziny. Po ochłodzeniu do temperatury pokojowej osad odsączono, przemyto wodą i wysuszono, w wyniku czego otrzymano 0,93 g surowego produktu. 0,70 g Surowego produktu rozpuszczono w 75 ml 0,1 M wodnego roztworu wzdzłotleeku potasu i roztwór przesączono przez 10 g żywicy Amberlite IR-120(H) i odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem do sucha. Pozostałość utarto z 10 ml wody i osad odsączono, przemyto wodą i osuszono, w wyniku czego otrzymano 0,48 g tytułowego związku.
Temperatura topnienia: 183-185°C.
Widmo 1 H-NMR (CDCI3, + 2 krople CD3OD) produktu wykazało charakterystyczne sygnały przy: 5,36 (s, 1H); 3,89 (m, 1H).
Widmo 13C-NMR (CDCI3, + 2 krople CD3OD, 100,6 MHz) produktu wykazało charakterystyczne sygnały przy: 85,1; 116,9; 122,3; 140,9; 150,5.
186 688
Przykład 15. Wytwarzanie 3 β-isonikotyaoiło-5 α-chołesta-8,14-dieau
0,50 g 5α-Chrlesta-8,14-diea-3β-olu rozpuszczono w 5 ml pirydyny, a następnie dodano 1,16 g chlorowodorku chlorku israikotyarilu. Suspensję ogrzewano w temperaturze wrzenia w warunkach powrotu skroplin przez noc, a następnie odparowano do sucha. Pozostałość przeprowadzono w stan suspensji w 100 ml wody, w trakcie chłodzenia na łaźni z lodem. Osad odsączono, przemyto wodą, wysuszono i otrzymano 0,97 g surowego produktu, który skrystalizowano z mieszaniny aceton/woda, z otrzymaniem 0,40 g tytułowego związku.
Temperatura topnienia: 129-131°C.
Widmo 1 H-NMR. (CDCI3, δ) produktu wykazało charakterystyczne sygnały przy: 8,77 (d, 2H); 7 84 (d, 2H); 5,39 (s, 1H); 4,49 (m, 1H).
Widmo 13C-NMR (CDCI3, 50,3 MHz) wykazało charakterystyczne sygnały przy: 75,0; 117,7; 122,8; 123,3; 138,0; 140,3; 150,5; 150,9; 164,6.
De-trttmeat Wydawnictw UP RP Nakład 50 egz. Cena 4.00 zł

Claims (31)

  1. Zastrzeżenia patentowe
    1. Zastosowanie związku steroidowego o ogólnym wzorze (I) w którym R1 i R2 są niezależnie wybrane z grupy obejmującej atom wodoru, nierozgalęziony lub rozgałęziony CrCń-alkil, który może być podstawiony atomem chlorowca lub hydroksylem lub w którym R1 i R2 razem z atomem węgla, z którym są związane tworzą pierścień cyklopentanowy lub pierścień cykloheksanowy; R3 i R4 łącznie oznaczają dodatkowe wiązanie pomiędzy atomami węgla, z którymi są związane, w którym to przypadku R5 oznacza atom wodoru, a R6 i R7 oznaczają atomy wodoru lub łącznie oznaczają dodatkowe wiązanie pomiędzy atomami węgla, z którymi są związane; lub R5 i r4 łącznie oznaczają dodatkowe wiązanie pomiędzy atomami węgla z którymi są związane, w którym to przypadku R3 oznacza atom wodoru, a R6 i R7 oznaczają atom wodoru lub łącznie oznaczają dodatkowe wiązanie pomiędzy atomami węgla, z którymi są związane; lub r6 i r4 łącznie oznaczają dodatkowe wiązanie pomiędzy atomami węgla, z którymi są związane, w którym to przypadku r3, R3 i r7 oznaczają atomy wodoru; R8 i R9 oznaczają atomy wodoru lub łącznie oznaczają dodatkowe wiązanie pomiędzy atomami węgla, z którymi są związane; i Ri° oznacza atom wodoru, grupę acylową, grupę sulfo lub grupę fosfono, do wytwarzania leku do stosowania do regulacji mejozy.
  2. 2. Zastosowanie według zastrz. 1, związku, w którym Ri oznacza atom wodoru lub metyl.
  3. 3. Zastosowanie według zastrz. 1, związku, w którym Ri oznacza etyl albo nierozgałęziony lub rozgałęziony C3-Cć-alkil.
  4. 4. Zastosowanie według zastrz. 1, związku, w którym R1 oznacza nierozgałęziony lub rozgałęziony hydroksyalkil zawierający do 6 atomów węgla.
  5. 5. Zastosowanie według zastrz. 1, związku, w którym R1 oznacza nierozgałęziony lub rozgałęziony a-hydroksyalkil zawierający do 6 atomów węgla.
  6. 6. Zastosowanie według zastrz. 1, związku, w którym R1 oznacza nierozgałęziony lub rozgałęziony alkil podstawiony atomem chlorowca.
  7. 7. Zastosowanie według zastrz. 1, związku, w którym R1 oznacza trifluorometyl.
  8. 8. Zastosowanie według zastrz. 1, związku, w którym R2 oznacza atom wodoru lub metyl.
  9. 9. Zastosowanie według zastrz. 1, związku, w którym R2 oznacza etyl albo nierozgałęziony lub rozgałęziony C3-C6-alkil.
    1°. Zastosowtusie według zastrz. 1, związku, w któwym R2 oznacza nierozgełęziony lub rozgałęziony hydroksyalkil zawierający do 6 atomów węg^.
    186 688 □
  10. 11. Zastosowanie według zastrz. 1, związku, w którym R oznacza nierozgałęziony lub rozgałęziony a-hydroksyalkil zawierający do 6 atomów węgla.
  11. 12. Zastosowanie według zastrz. 1, związku, w którym R2 oznacza nierozgałęziony lub rozgałęziony alkil podstawiony atomem chlorowca.
  12. 13. Zastosowanie według zastrz. 1, związku, w którym R2 oznacza trifluorometyl.
  13. 14. Zastosowanie według zastrz. 1, związku, w którym R1 i R2 razem z atomem węgla, z którym są związane tworzą pierścień cyklopentanowy.
  14. 15. Zastosowanie według zastrz. 1, związku, w którym R1 i R2 razem z atomem węgla, z którym są związane tworzą pierścień cykloheksanowy.
  15. 16. Zastosowanie według zastrz. 1, związku, w którym R3 i R4 łącznie oznaczają dodatkowe wiązanie pomiędzy atomami węgla, z którymi są związane, a R oznacza atom wodoru.
  16. 17. Zastosowanie według zastrz. 1, związku, w którym R5 i R4 łącznie oznaczają dodatkowe wiązanie pomiędzy atomami węgla, z którymi są związane, a r3 oznacza atom wodoru.
  17. 18. Zastosowanie według zastrz. 1, związku, w którym R6 i R4 łącznie oznaczają dodatkowe wiązanie pomiędzy atomami węgla, z którymi są związane, a R3, r5 i R7 oznaczają atomy wodoru.
  18. 19. Zastosowanie według zastrz. 1, związku, w którym r6 i R7 oznaczają atomy wodoru.
    A 7
  19. 20. Zastosowanie według zastrz. 1, związku, w którym R i R łącznie oznaczają dodatkowe wiązanie pomiędzy atomami węgla, z którymi są związane.
  20. 21. Zastosowanie według zastrz. 1, związku, w którym R8 i R9 oznaczają atomy wodoru.
  21. 22. Zastosowanie według zastrz. 1, związku, w którym R i R łącznie oznaczają dodatkowe wiązanie pomiędzy atomami węgla, z którymi są związane.
  22. 23. Zastosowanie według zastrz. 1, związku, w którym R10 oznacza atom wodoru.
  23. 24. Zastosowanie według zastrz. 1, związku, w którym Rw oznacza grupę acylową pochodzącą z kwasu mającego od 1 do 20 atomów węgla.
  24. 25. Zastosowanie według zastrz. 24 związku, w którym Rw oznacza grupę acylową wybraną z grupy obejmującej acetyl, benzoil, piwałoil, butyryl, nikotynoil, izonikotynoil, hemisukcynoil, hemiglutaroil, butylokarbamoil, fenylokarbamoil, butoksykarbonyl, t-butoksykarbonyl i etoksykarbonyl.
  25. 26. Zastosowanie według zastrz. 1, związku, w którym Rw oznacza grupę sulfo.
  26. 27. Zastosowanie według zastrz. 1, związku, w którym R10 oznacza grupę fosfono.
  27. 28. Zastosowanie według zastrz. 1, 4,4-dimetylo-5a-cholesta-8,24-dien-3p-olu.
  28. 29. Zastosowanie według zastrz. 1, 4,4-dimetylo-5 a-chołesta-8,14,24-trien-3 β-olu.
  29. 30. Sposób regulacji mejozy w komórce rozrodczej ssaka, poza ustrojem ssaka, znamienny tym, że na komórkę rozrodczą wymagającej takiego zabiegu działa się skuteczną ilością związku o ogólnym wzorze 1, zdefiniowanym w zastrz. 1.
  30. 31. Sposób według zastrz. 30, znamienny tym, że mejozę reguluje się w komórce rozrodczej będącej oocytem.
  31. 32. Sposób według zastrz. 30, znamienny tym, że związek o ogólnym wzorze 1, zdefiniowany w zastrz. 1, podaje się do oocytu ex vivo.
PL95317830A 1994-06-23 1995-06-23 Zastosowanie związku steroidowego i sposób regulacji mejozy w komórce rozrodczej ssaka PL186688B1 (pl)

Applications Claiming Priority (3)

Application Number Priority Date Filing Date Title
DK75394 1994-06-23
DK24195 1995-03-09
PCT/DK1995/000265 WO1996000235A1 (en) 1994-06-23 1995-06-23 Sterol derivatives used for regulation of meiosis

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL317830A1 PL317830A1 (en) 1997-04-28
PL186688B1 true PL186688B1 (pl) 2004-02-27

Family

ID=26063596

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL95317830A PL186688B1 (pl) 1994-06-23 1995-06-23 Zastosowanie związku steroidowego i sposób regulacji mejozy w komórce rozrodczej ssaka

Country Status (26)

Country Link
US (1) US5716777A (pl)
EP (1) EP0767798B1 (pl)
JP (1) JP3987105B2 (pl)
KR (1) KR100408369B1 (pl)
CN (1) CN1068333C (pl)
AT (1) ATE248852T1 (pl)
AU (1) AU694240B2 (pl)
BG (1) BG101067A (pl)
BR (1) BR9508074A (pl)
CA (1) CA2192941C (pl)
CZ (1) CZ289407B6 (pl)
DE (1) DE69531682T2 (pl)
DK (1) DK0767798T3 (pl)
ES (1) ES2204955T3 (pl)
FI (1) FI117159B (pl)
HU (1) HUT76343A (pl)
IL (1) IL114294A (pl)
IS (1) IS4404A (pl)
MX (1) MX9700174A (pl)
NO (1) NO314534B1 (pl)
PL (1) PL186688B1 (pl)
RU (1) RU2194510C2 (pl)
SI (1) SI9520077A (pl)
SK (1) SK165596A3 (pl)
UA (1) UA51622C2 (pl)
WO (1) WO1996000235A1 (pl)

Families Citing this family (29)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
HUP9800731A3 (en) * 1995-03-06 2000-03-28 Novo Nordisk As Stimulation of meiosis
ATE254628T1 (de) * 1995-06-23 2003-12-15 Novo Nordisk As Meiose regulierende verbindungen.
AU6122696A (en) * 1995-06-23 1997-01-22 Novo Nordisk A/S Meiosis regulating compounds
US6645953B2 (en) * 1995-06-23 2003-11-11 Novo Nordisk A/S Meiosis regulating compounds
ATE238339T1 (de) 1996-12-20 2003-05-15 Novo Nordisk As Verbindungen zur regulierung der meiose
AU726016B2 (en) * 1997-05-16 2000-10-26 Akzo Nobel N.V. 20-aralkyl-5alpha-pregnane derivatives
TR199902873T2 (xx) * 1997-06-04 2000-04-21 Akzo Nobel N.V. Miyozun mod�lasyonu i�in 17�-aliloksi(tiyo)alkil-androstan t�revleri.
DE69806640T2 (de) * 1997-12-18 2003-03-13 Akzo Nobel N.V., Arnheim/Arnhem 17beta-aryl(arylmethyl)oxy(thio)alkyl-androstanderivative
CN1326461A (zh) * 1998-05-13 2001-12-12 诺沃挪第克公司 减数分裂调控化合物
KR20010043558A (ko) 1998-05-13 2001-05-25 한센 핀 베네드, 안네 제헤르, 웨이콥 마리안느 감수분열 조절 화합물
KR20010043828A (ko) * 1998-05-26 2001-05-25 에바-마리아 시마-메이어, 얼설라 멜져, 마거, 하르트만 cAMP-증강 화합물 단독 또는 감수분열-자극 화합물하나 이상과의 조합에 의한 불임 치료 방법
CA2335329A1 (en) * 1998-06-19 1999-12-29 Novo Nordisk A/S Meiosis regulating compounds
AU759344B2 (en) * 1998-12-11 2003-04-10 Akzo Nobel N.V. 22S-hydroxycholesta-8, 14-diene derivatives with meiosis regulating activity
AU3118200A (en) 1998-12-14 2000-07-03 Merck & Co., Inc. Hiv integrase inhibitors
WO2000047604A1 (en) * 1999-02-10 2000-08-17 Schering Aktiengesellschaft Unsaturated cholestane derivatives and their use for the preparation of meiosis regulating medicaments
WO2000050066A1 (en) 1999-02-24 2000-08-31 Novo Nordisk A/S Treatment of infertility
ATE361091T1 (de) * 1999-02-24 2007-05-15 Novo Nordisk As Behandlung von unfruchtbarkeit
JP2002537801A (ja) * 1999-02-26 2002-11-12 ノボ ノルディスク アクティーゼルスカブ 着床率を増大させる減数分裂活性化ステロール
JP2002539134A (ja) * 1999-03-09 2002-11-19 アクゾ・ノベル・エヌ・ベー 減数分裂の阻害のための22r−ヒドロキシコレスタ−8,14−ジエン誘導体
RU2263516C2 (ru) * 1999-09-16 2005-11-10 Ново Нордиск А/С Композиция для оплодотворения in vitro
EP1127890A1 (en) 2000-02-22 2001-08-29 Schering Aktiengesellschaft Steroid derivatives with an additional ring annulated to ring A and use of these derivatives for the preparation of meiosis regulating medicaments
AU3376501A (en) * 2000-02-25 2001-09-03 Novo Nordisk A/S Improvement of implantation rate
AU2001240624A1 (en) * 2000-02-25 2001-09-03 Novo-Nordisk A/S Improvement of implantation rate
WO2001088098A2 (en) * 2000-05-18 2001-11-22 Schering Aktiengesellschaft Fertilization of aged oocytes
EP1245572A1 (en) 2001-03-26 2002-10-02 Schering Aktiengesellschaft Aminosterol compounds, their use in the preparation of meiosis-regulating medicaments and method for their preparation
AU2003203145A1 (en) * 2002-02-22 2003-09-09 Novo Nordisk A/S A transducer of mas signalling
WO2012044817A2 (en) * 2010-10-01 2012-04-05 Indiana University Research And Technology Corporation Process for preparing delta-7,9(11) steroids from ganoderma lucidum and analogs thereof
US9165822B2 (en) 2013-03-11 2015-10-20 Taiwan Semiconductor Manufacturing Company, Ltd. Semiconductor devices and methods of forming same
EA024619B1 (ru) * 2014-11-21 2016-10-31 Эльвин Гаджи оглы Керимли ФРАКСИНОСТЕРИН - 24β-ЭТИЛХОЛЕСТА-20-КАРБОКСИ-6(7),8(9)-ДИЕН 3β-ОЛА И ЕГО ПРОИЗВОДНОЕ

Also Published As

Publication number Publication date
CA2192941C (en) 2009-04-14
CA2192941A1 (en) 1996-01-04
WO1996000235A1 (en) 1996-01-04
MX9700174A (es) 1997-04-30
FI965144A0 (fi) 1996-12-20
CZ372596A3 (en) 1997-07-16
RU2194510C2 (ru) 2002-12-20
DE69531682T2 (de) 2004-07-15
EP0767798B1 (en) 2003-09-03
ES2204955T3 (es) 2004-05-01
AU2734395A (en) 1996-01-19
EP0767798A1 (en) 1997-04-16
UA51622C2 (uk) 2002-12-16
DE69531682D1 (de) 2003-10-09
HU9603584D0 (en) 1997-02-28
ATE248852T1 (de) 2003-09-15
IS4404A (is) 1996-12-23
JPH10502060A (ja) 1998-02-24
NO965516L (no) 1997-02-21
JP3987105B2 (ja) 2007-10-03
US5716777A (en) 1998-02-10
FI965144L (fi) 1997-02-20
IL114294A (en) 2002-09-12
HUT76343A (en) 1997-08-28
KR100408369B1 (ko) 2004-04-28
NO314534B1 (no) 2003-04-07
AU694240B2 (en) 1998-07-16
IL114294A0 (en) 1995-10-31
CN1068333C (zh) 2001-07-11
BR9508074A (pt) 1997-08-12
SI9520077A (sl) 1998-06-30
FI117159B (fi) 2006-07-14
SK165596A3 (en) 1997-08-06
PL317830A1 (en) 1997-04-28
DK0767798T3 (da) 2003-12-22
CN1151164A (zh) 1997-06-04
CZ289407B6 (cs) 2002-01-16
BG101067A (en) 1997-08-29
NO965516D0 (no) 1996-12-20

Similar Documents

Publication Publication Date Title
PL186688B1 (pl) Zastosowanie związku steroidowego i sposób regulacji mejozy w komórce rozrodczej ssaka
RU2182909C2 (ru) Стероиды, способ регулирования мейоза
KR20010043558A (ko) 감수분열 조절 화합물
DE69721304T2 (de) Verbindungen zur Regulierung der Meiose
JP2010510309A (ja) 神経変性障害の治療に有用な化合物
US20050222098A1 (en) Regulation of meiosis
KR20020013541A (ko) 14β-H-스테롤, 그를 포함하는 제약 조성물, 및 감수분열조절 약제 제조에 있어서 그의 유도체의 용도
HUP0102704A2 (hu) Meiózist befolyásoló szteroidok és alkalmazásuk
EP1127890A1 (en) Steroid derivatives with an additional ring annulated to ring A and use of these derivatives for the preparation of meiosis regulating medicaments
CZ291308B6 (cs) Sterolové deriváty regulující meiózu a způsob regulace
MXPA01009970A (en) 14&bgr;-H-STEROLS, PHARMACEUTICAL COMPOSITIONS COMPRISING THEM AND USE OF THESE DERIVATIVES FOR THE PREPARATION OF MEIOSIS REGULATING MEDICAMENTS
KR20010101820A (ko) 불포화 콜레스탄 유도체 및 감수분열 조절 약제 제조에있어서 그의 용도
MXPA01007526A (en) Unsaturated cholestane derivatives and their use for the preparation of meiosis regulating medicaments

Legal Events

Date Code Title Description
LAPS Decisions on the lapse of the protection rights

Effective date: 20100623