PL163728B1 - Synergiczny srodek przeciwgrzybowy PL PL PL PL PL - Google Patents

Abstract

1 . Synergiczny srodek przeciwgrzybo- wy, znamienny tym, ze jako aktywne skladniki zawiera (a) a-[2-/4-chlorofenylo/- a-/l,l- dimetyloetylo/-1H-1,2,4-triazolo-1 -etanol o wzorze 2 lub jego sól i (b) l-[/2-/2,4-dichlorofe- nylo/-4-propylo-1,3-dioksolan-2-ylo]metylo] -1H-l,2,4-triazol o wzorze 1, jego sól, steroizo- mer lub jego mieszanine stereoizomeryczna w stosunku wagowym skladnika (a):(b) równym od 50:1 do 1:50 oraz nosnik. Wzó r 1 W z ó r 2 PL PL PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest synergiczny środek przeciwgrzybowy do zwalczania grzybów w uprawach, przemyśle papierniczym, drzewnym i produktach drzewnych.

Związki należące do wielu klas, znane są jako związki przeciwbakteryjne i przeciwgrzybowe. Wśród tych klas pochodne imidazolowe i triazolowe są przedmiotem szczególnego zainteresowania, a szereg takich związków szeroko stosuje się jako środki przeciw mikrobom, a zwłaszcza przeciw grzybom.

Znane są również kompozycje fungicydowe zawierające dwa lub więcej takich grzybobójczo aktywnych związków, na przykład z EP- A-0237764.

Z opisu patentowego DE-3420828 znane są środki grzybobójcze zawierające co najmniej jeden związek aminometylowy o działaniu grzybobójczym i znaną substancję grzybobójczą wybraną spośród kilku klas związków, takich jak triazole, przy czym jedna z tych klas obejmuje propiconazol, a inna obejmuje tebuconazol. Połączenie propiconazolu i tebuconazolu nie zostało wyraźnie wymienione w tym dokumencie.

Stwierdzono, że grzybobójcze związki 1-[[2-(2,4-dichlorofenylo/- 4-propylo-1,3-dioksolan-2-ylo]-metylo]-1H-l,2,4-triazol o nazwie zwyczajowej propiconazol i a -[2-/4-chlorofenylo/etylo- a-/1,1 -dimetyloetylo/-lH-l,2,4-taaoolo-l-eUnol o nawwie zwyzzajowej tetiuconiuol działają swoo-gicznie.

Przedmiotem wynalazku jest syoe-gtcznw środek praeciwgrzwbcww, który jako aktywne składniki zawiera (a) a- [2-/4- cClolΌfonylo/- a-/ i, 1 -dimetyloetylo/-1 Η-1,2,4-irizcolo-1 -at^iGo o wacrzo 2 lub jego sól i (b) --[[2-/2,4-dichlorcfooylo/- 4-propylc-l,3-dioksclao-2-ylc]mejwlc]-H--,2,4otriazol o wzorze 1, jego sól, sjereoizcmer lub jego mieszaninę sjereoizomoryczoą w stosunku wagowym składnika (a):(b) równym od 50:1 do 1:50 oraz nośnik.

Propicooaacl jego syntezę i właściwości przociwgrzwbowe opisano w opisie patentowym· Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 4079062.

Tobuycoazol jego syntezę i właściwości przeciwg-zwbowe opisano w EP-A-0040345 i EP-A-0052424.

Związki stanowiące aktywne składniki środka według wynalazku mogą występować w mieszaninie lub w kompozycji jako mieszanina sjereoizome-ów lub jako czyste sjo-ocizome-y. Szczególnie Propiconaaol może występować jako izomer 2,4-cis lub 2,4-j-aos. Korzystnie w środku według wynalazku występuje izomer 2,4-yis. Może być też stosowana sjereochomtczoa mieszanina, zawierająca głównie (powyżej 50%) izomeru cis. Składniki aktywne środka o

163 728 wzorze 1 i 2 mogą występować w postaci zasad lub w postaci soli, które otrzymuje się w reakcji zasad z odpowiednim kwasem.

Do kwasów tych należą, na przykład kwasy nieorganiczne takie jak chlorowcowodorowe, to jest kwas fluorowodorowy, chlorowodorowy, bromowodorowy i jodowodorowy, kwas siarkowy, kwas azotowy, kwas fosforowy i tym podobne lub kwasy organiczne takie jak na przykład kwas octowy, propionowy, hydroksyoctowy, 2-keto-propionowy, 2-hydroksy-propionowy, szczawiowy, malonowy, bursztynowy, fumarowy, maleinowy, 2-hydroksybursztynowy, 2,3dihydroksybursztynowy, 2-hydroksy-1,2,3-propano-triakarboksylowy, metanosulfonowy, etanosulfonowy, benzenosulfonowy, 4-metylo-benzenosulfonowy, cykloheksanoamidosulfonowy, 2-hydroksybenzoesowy, 4-amino-2-hydroksybenzoesowy i tym podobne.

Określenie sól obejmuje kompleksy metali, jakie podstawowe składniki o wzorze 1 lub 2 mogą tworzyć.

Jeden ze składników może występować jako kompleks, a drugi nie, albo obydwa składniki mogą występować jako kompleksy. Kompleksy metali, jak wspomniano wyżej składają się z kompleksu utworzonego przez jedną lub kilku cząsteczek aktywnego składnika z jedną lub kilkoma solami organicznymi lub nieorganicznymi metalu. Do przykładów tych organicznych lub nieorganicznych soli należą halogenki, azotany, siarczany, fosforany, octany, trifluorooctany, trichlorooctany, propioniany, winiany, sulfoniany, na przykład metanosulfoniany, 4-metylobenzenosulfoniany, salicylany, benzoesany, i tym podobne sole metali drugiej grupy głównej układu okresowego, na przykład magnezu lub wapnia, głównej grupy trzeciej lub czwartej, na przykład gliny, cyny, ołowiu i tym podobnych metali, jak również metali pierwszej do ósmej grupy przejściowej układu okresowego takich jak na przykład chrom, mangan, żelazo, kobalt, nikiel, miedź, cynk i tym podobne. Korzystne są metale należące do pierwiastków przejściowych czwartego okresu. Metale mogą występować w każdej z możliwych wartościowości.

Kompleksy mogą być mono- lub polinuklearne i jako ligandy mogą zawierać jedną lub kilka cząsteczek organicznych.

Określenie sól użyte niżej obejmuje również solwaty, jakie związki o wzorze 1 i 2 zdolne są wytworzyć.

Przykładem takich solwatów są wodziany, alkoholaty i tym podobne.

Środek synergiczny według wynalazku jest bardzo użyteczny do zwalczania grzybów lub zapobiegania ich wzrostowi w uprawach roślin lub miejscu uprawy, zwłaszcza w produktach upraw, łącznie z drewnem, w masie drzewnej do wytwarzania papieru jak również w materiałach ulegających degradacji biologicznej takich jak na przykład tekstylia z włókien naturalnych, na przykład z bawełny, lnu, konopi, wełny, jedwabiu i tym podobnych, tekstylia z włókien syntetycznych, na przykład z poliamidu, poliakrylonitrylu, lub z włókien poliestrowych albo z mieszaniny takich włókien, powłoki, na przykład farby olejne, dyspersyjne, lakiery, folie lakierowane, farby klejowe, barwniki wykańczające, i tym podobne, kleje i inne materiały ulegające degradacji pod wpływem grzybów.

Środek synergiczny według wynalazku jest aktywny wobec wielu grzybów. Jako przykłady tych grzybów można wymienić Ascomycetes /na przykład Venturia, Podosphaera, Erysiphe, Monilinia, Uncinula, Aureobasidium, Sclerophoma/, Basidiomycetes / na przykład Hemileia, Rhizoctonia, Puccinia, Coniophora, Serpula Poria, Uromyces, Gloephyllum, Lentinus, Coriolus, Irpex/; Fungi imperfecti/na przykład Botrytis, Helminthosporium, Rhynohosporium, Fusarium, Septoria, Cercospora, Altemaria, Pyricularua, Penicillum, Geotrichum/.

Środek synergiczny według wynalazku posiada korzystne właściwości lecznicze, zapobiegające i systemiczne do ochrony roślin, zwłaszcza roślin uprawnych. Może on być stosowany do ochrony roślin lub części roślin, na przykład owoców, kwiatostanów, kwiatów, liści, łodyg, korzeni, bulw roślin lub zakażonych roślin uprawnych, uszkodzonych lub zniszczonych przez mikroorganizmy, przy czym odrastające części roślin są chronione przed tymi mikroorganizmami.

Może być ten środek stosowany również do dezynfekcji nasion /owoców, bulw, ziarna zbóż/, do obróbki sadzonek, jak również do zwalczania patogennych grzybów występujących w glebie. Środek według wynalazku jest szczególnie atrakcyjny ze względu na dobrą tolerancję przez rośliny i nie stwarza problemów środowiskowych.

163 728

Jako przykład szerokiej różnorodności roślin wobec których środek według wynalazku zawierający kombinacje składników aktywnych może być stosowany można wymienić na przykład zboża takie jak pszenica, jęczmień, żyto, owies, ryż, sorgo i tym podobne, buraki na przykład cukrowe i pastewne, owoce ziarnkowe i pestkowe, czy jagody, na przykład jabłka, gruszki, śliwki, brzoskwinie, migdały, wiśnie, truskawki, maliny i jeżyny.rośliny strączkowe, na przykład fasola, soczewica, groch, soja, rośliny oleiste, na przykład rzepak, gorczyca, mak, oliwki, słoneczniki, bawełna, rycynus, kakaowce, orzechy ziemne i tym podobne, dyniowate, na przykład dynia zwyczajna, korniszony, melony, ogórki, dynia olbrzymia, rośliny włókniste, na przykład bawełna, len, konopie, juta, rośliny cytrusowe, na przykład pomarańcze, cytryny, grejpfruty, mandarynki, jarzyny, na przykład szpinak, sałata, szparagi, kapustne takie jak kapusta głowiasta, kapusta polna (rzepa), marchew, cebula, pomidory, ziemniaki, pieprz słodki i czarny, rośliny przyprawowe, na przykład awokado, cynamon, drzewo kamforowe albo rośliny takie jak kukurydza, tytoń orzechy, kawa, trzcina cukrowa, herbata, winorośl, chmiel, bananowce, drzewa kauczukowe jak też rośliny ozdobne, na przykład kwiaty, krzewy, drzewa strefy umiarkowanej i rośliny wiecznie zielone takie jak iglaste. Wyliczenie tych roślin uprawnych służy ilustracji zakresu stosowania środka według wynalazku, lub bez ograniczenia.

Szczególny sposób stosowania synergicznego środka według wynalazku, zawierającego jako składniki aktywne, związki o wzorze 1 i 2 stanowi stosowanie na nadziemne części roślin, zwłaszcza na ich liście /stosowanie nalistne/. Liczbę zastosowań i podawanie dawki wybiera się na podstawie warunków biologicznych i klimatycznych życia czynnika sprawczego. Aktywne składniki mogą być również stosowane doglebowo, przechodząc do rośliny przez układ korzeni /aktywność systemiczna/ w przypadku gdy miejsce wzrostu rośliny opryska sie ciekłym środkiem lub jeśli związki dodaje sie do gleby w postaci stałej formy użytkowej, na przykład w postaci granul /stosowanie doglebowe/. Związki o wzorze 1 i 2 mogą również pokrywać nasiona w przypadku gdy ziarno siewne zostanie zwilżone dokładnie ciekłą kompozycją aktywnych składników lub jeśli zostaną powleczone uprzednio sformowaną kompozycją.

Synergiczny środek według wynalazku przydatny jest również jako środek do zabezpieczania drewna, na przykład przed grzybami niszczącymi drewno lub powodującymi zmianę jego zabarwienia. Jako drewno, które może być zabezpieczane synergicznym środkiem według wynalazku należy brać pod uwagę na przykład produkty drzewne takie jak budulec, dłużyca, podkłady kolejowe, słupy telefoniczne, parkany, szalmiki drzewne, wyroby koszykowe, okna i drzwi, sklejka, płyty wiórowe, płyty stolarskie, płyty paździerzowe, połączenia stolarskie, mosty lub produkty drzewne stosowane powszechnie w budownictwie, konstrukcjach i pracach ciesielskich.

Ochrona drewna przed plamieniem, odbarwieniem czy rozkładem oznacza ochronę przed na przykład próchnieniem, gniciem, utratą użytecznych właściwości mechanicznych takich jak wytrzymałość na zrywanie, odporność na uderzenie czy wytrzymałość na ściananie, albo pogorszenie wyglądu czy innych użytecznych właściwości przez wystąpienie zapachu, zabarwienia i plam.

Zjawiska te wywołuje szereg mikroorganizmów, z których typowymi przykładami są z rodzaju Aspergillus, Penicillum, Aureobasidium pullulans, Sclerophoma pitophilla, rodzaju Verticillum, rodzaju Altenaria, rodzaju Rhizopus, rodzaju Mucor, rodzaju Paccilomyces, rodzaju Saccharomyces, Trichoderma viride, Chaetomium globosum, Stachybotrys atra, Myrothecium vermcaria, Oospora lactis i inne grzyby barwiące i rozkładające drewno. Należy zwrócić szczególną uwagę na dobrą aktywność przeciw grzybom gnilnym i barwiącym takim jak Aureobasidium pullulans, Sclerophoma pityophilla, Aspergillus niger, Penicillum funiculosum, Trichoderma viride, Alternaria alternata, przeciw grzybom rozkładającym i powodującym mokrą zgniliznę takim jak Chaemotium globosum, Trychophyton mentagrophytes, Coriolus wersicolor, Coniophora puteana, Poria monticola, Merulius /Serpula/ lacrymans i Glocophyllum trabeum i drożdże takie jak Candida albicans i rodzaju Saccharomyces. Z innych wrażliwych grzybów to na przykład Penicillium glaucum, Paecilomyces variotti, Cladosporuim herbarum, rodzaju Ceratocystis, Lentinus Lepideus, Trametes versicolor i Stereum hirsutum.

Drewno w celu ochrony przed rozkładem poddaje się działaniu synergicznego środka według wynalazku. Obróbkę taką można wykonać na szereg różnych sposobów jak na przykład

163 728 przez obróbkę drewna w układach ciśnieniowych lub próżniowych, w układach termicznych czy przez zanurzenie i tym podobnych, albo przez różnego rodzaju obróbkę powierzchniową, na przykład przez malowanie pędzlem, zanurzenie, natryskiwanie czy namoczenie w formie użytkowej środka według wynalazku, zawierającej związki o wzorze 1 i 2.

Synergiczny środek według wynalazku może być korzystnie stosowany w przemyśle celulozowym i papierniczym, zwłaszcza do ochrony masy drzewnej do wytwarzania papieru przed atakiem grzybów.

W środku według wynalazku zawartość każdego ze składników aktywnych o wzorze 1 i o wzorze 2 dobiera się tak aby osiągnąć efekt synergiczny przy stosowaniu. Zwłaszcza przy stosowaniu bezpośrednim należy brać pod uwagę jako podstawę stężenie związku o wzorze 2 równoważnie w zakresie 10 do 15000 ppm, a szczególnie od 50 do 12000 ppm lub 50 do 6000 ppm, a zwłaszcza 100 do 3000 ppm natomiast związku o wzorze 1 w zakresie 10 do 15 000 ppm, a szczególnie 50 do 10000 ppm lub 100 do 8000 ppm, a zwłaszcza 200 do 6000 ppm. W wielu przypadkach powyższe stężenia do stosowania bezpośredniego można sporządzić z koncentratów przez rozcieńczenie wodymi lub organicznymi mediami, przy czym taka forma koncentratów objęta jest wynalazkiem. Zawartość aktywnych składników w takich kompozycjach wynosi od 0,01 do 95%, korzystnie 0,1 do 50%, bardziej korzystnie 0,1 do 20%, a zwłaszcza 0,2 do 15% wagowych. Środek według wynalazku korzystny jest w formie roztworu.

W synergicznym środku według wynalazku stosunek wzajemny aktywnych składników o wzorze 1 i o wzorze 2 może zmieniać sie stosunkowo szerokich granicach i zaleźć bedzie od celu stosowania, przy czym stosunek ten musi być taki, aby uzyskać synergiczny efekt obu składników. Szczególnie należy brać pod uwagę stosunek pomiędzy aktywnymi składnikami o wzorze 1 i o wzorze 2 jak 50:1 do 1:50, a zwłaszcza 20:1 do 1:20. Korzystnie stosunek ten wynosi jak 10:1 do 1:10, a korzystniej 5:1 do 1:5.

Aktywne składniki o wzorze 1 i o wzorze 2 stosuje się w postaci niezmodyfikowanej lub wraz z dodatkami konwencjonalnie stosowanymi w technice preparowania form użytkowych. Formy te to znaczy kompozycje, preparaty czy mieszaniny zawierające aktywne składniki i jeśli to ma miejsce stałe lub ciekłe dodatki, wytwarza się znanymi w technice sposobami na przykład przez homogeniczne wymieszanie i/lub mielenie aktywnych składników z wypełniaczami, na przykład z rozpuszczalnikami, stałymi nośnikami i, jeśli zachodzi potrzeba, z powierzchniowo czynnymi związkami do koncentratów emulsyjnych, do roztworów do bezpośredniego natryskiwania lub do rozcieńczania, rozcieńczonych emulsji, zwilżalnych proszków, rozpuszczalnych proszków, pyłów, granulatów, również kapsułkowanych na przykład substancjami polimerycznymi. Zależnie od charakteru formy użytkowej środka dobiera się sposób stosowania taki jak natryskiwanie, rozpylanie, opylanie, posypywanie lub polewanie, malowanie pędzlem, zanurzanie, nawilżanie, czy impregnowanie w zależności od zamierzonego celu i panujących warunków.

Środek według wynalazku może zawierać odpowiednie stałe lub ciekłe nośniki, i dodatki, które odpowiadają odpowiednim substancjom znanym w technice preparowania form użytkowych do obróbki roślin lub miejsc ich wzrostu lub do obróbki produktów roślinnych, a zwłaszcza do obróbki drewna takie jak na przykład naturalne lub regenerowane substancje mineralne, rozpuszczalniki, dyspergatory, środki powierzchniowo czynne, środki zwilżające, adhezyjne, zagęszczające, lepiszcze, uzdatniające, przeciw zamarzaniu i inne składniki aktywne.

Stałe nośniki do stosowania na przykład w pyłach lub proszkach do dyspergowania są normalnie naturalnymi wypełniaczami mineralnymi takimi jak kalcyt, talk, kaolin, montmorylonit czy attapulgit. W celu poprawienia fizycznych własności możliwe jest również dodawanie kwasu krzemowego o dużej dyspersji lub absorbentów polimerowych o dużej dyspersji. Nośniki absorbujące mają charakter porowaty jak na przykład pumeks, mielona cegła, sepiolit czy bentonit. Odpowiednimi niesorbującymi nośnikami są materiały takie jak kalcyt lub piasek. Ponadto mogą być stosowane liczne materiały wstępnie granulowane organicznie i nieorganicznie, zwłaszcza na przykład dolomit lub sproszkowane pozostałości roślinne.

Odpowiednimi rozpuszczalnikami są aromatyczne węglowodory, korzystnie frakcje o 8 do 12 atomach węgla, na przykład mieszaniny dimetylobenzenów lub podstawionych naftalenów, ftalany takie jak ftalan dibutylowy lub dioktylowy, węglowodory alifatyczne czy alicykliczne takie jak cykloheksan czy parafiny, alkohole i glikole i ich estry i etery takie jak etanol, glikol etylenowy, eter monometylowy lub monoetylowy glikolu etylenowego, ketony takie jak cykloheksanon, silnie polarne rozpuszczalniki takie jak N-metylo-2-pirolidon, dimetylosulfotlenek czy dimetyloformamaid, jak również oleje roślinne lub epoksydowane oleje roślinne takie jak epoksydowany olej kokosowy albo sojowy oraz woda.

W środku według wynalazku mogą być niejonowe, kationowe i/lub anionowe środki powierzchniowo czynne, mające dobre właściwości emulgujące, dyspergujące i zwilżające. Pod pojęciem środek powierzchniowo czynny rozumie się również mieszaninę środków powierzchniowo czynnych.

Odpowiednimi anionowymi środkami powierzchniowo czynnymi mogą być zarówno rozpuszczalne w wodzie mydła jak i rozpuszczalne w wodzie aktywne powierzchniowo związki syntetyczne.

Do odpowiednich mydeł należą sole metali alkalicznych, ziem alkalicznych i niepodstawione anionowe sole wyższych /C10-C20/ kwasów tłuszczowych, na przykład sodowe lub potasowe sole kwasu oleinowego lub stearynowego lub mieszaniny naturalnych kwasów tłuszczowych uzyskanych z oleju kokosowego, lub z oleju łojowego. Należy wspomnieć również o solach kwasów tłuszczowych metylotauryny.

Częściej jednak stosuje się tak zwane syntetyczne środki powierzchniowo czynne, zwłaszcza tłuszczowe sulfoniany, tłuszczowe siarczany, pochodne sulfonowanych benzimidazoli lub alkilo-arylosulfoniany. Tłuszczowe sulfoniany lub siarczany stosuje się przeważnie w postaci soli metali alkalicznych, metali ziem alkalicznych albo niepodstawionych lub podstawionych soli aminowych i zawierają one rodnik alkilowy o 8 do 22 atomach węgla przy czym alkil ten zawiera rodnik wywodzący się z rodników acylowych, na przykład sól sodowa lub wapniowa kwasu ligninosulfonowego, siarczanu dodecylu lub siarczanów mieszaniny alkoholi tłuszczowych, otrzymywanych z naturalnych kwasów tłuszczowych. Do związków tych należą również sole siarczanów estrów i kwasów sulfonowych, adduktów tlenku etylenu i alkoholi tłuszczowych. Pochodne sulfonowanych benzimidazoli korzystnie zawierają 2 grupy sulfonowe i jeden rodnik kwasu tłuszczowego o 8 do 22 atomach węgla. Przykładem alkilo-arylo-sulfonianów są sole sodowa, wapniowa albo trietanoloaminowa kwasu dodecylobenzenosulfonowego, kwasu bibutylo-naftalenosulfonowego albo produktu kondensacji kwasu naftalenosulfonowego i formaldehydu. Odpowiednie są również fosforany, na przykład sole estru kwasu fosforowego adduktu p-nonylofenolu z 4-14 molami tlenku etylenu, albo fosfolipidy.

Niejonowymi środkami powierzchniowo czynnymi korzystnie są pochodne eterowe poliglikolu, alifatycznych lub cykloalifatycznych alkoholi, lub nasyconych lub nienasyconych kwasów tłuszczowych i alkilofenoli, przy czym pochodne te zawierają 3 do 10 glikolowych grup eterowych i 8 do 20 atomów w /alifatycznej/ węglowodorowej części i 6 do 18 atomów węgla w części alkilowej alkilofenoli.

Ponadto odpowiednimi niejonowymi środkami powierzchniowo czynnymi są rozpuszczalne w wodzie addukty tlenku polietylenu z glikolem polipropylenowym, glikolem etylenodiaminopolipropylenowym zawierające 1do 10 atomów węgla w łańcuchu alkilowym, które to addukty zawierają 20 do 250 grup eterowych glikolu etylenowego i 10 do 100 grup eterowych glikolu propylenowego. Związki te przeważnie zawierają 1 do 5 jednostek glikolu etylenowego na jednostkę glikolu propylenowego.

Reprezentatywnymi przykładami niejonowych środków powierzchniowo czynnych są nonylofenolopolietoksyetanole, etery poliglikolu i oleju rycynowego, addukty tlenku polietylenu/ polipropylenu, tributylofenoksypolietoksyetanol, glikol polietylenowy i oktylofenoksyetoksyetanol. Również odpowiednimi niejonowymi środkami powierzchniowo czynnymi są estry kwasów tłuszczowych polietylenosorbitu takie jak triolejan polioksyetylenosorbitu.

Kationowymi środkami powierzchniowo czynnymi są korzystnie czwartorzędowe sole amoniowe, zawierające jako N-podstawnik, co najmniej jeden rodnik alkilowy o 8-22 atomach węgla i jako dalsze podstawniki niepodstawione lub chlorowcowane niższe alkile, benzyl lub niższe rodniki hydroksyalkilowe. Sole występują korzystnie w postaci halogenków, metylosiarczanów, na przykład chlorek stearylotrimetylo-amoniowy lub bromek benzylo-di/2- chloroetylo/-etylo-amoniowy.

163 728

Środki powierzchniowo czynne zwyczajowo stosowane w technice form użytkowych opisano na przykład w następujących publikacjach: McCutheon’s Detergents and Emulsifiers Annual, MC Publishing Corp. Ridgewood, New Jersey, 1981; H. Stache Tensid- Tanschenbuch 2 wydanie, C Hanser Verlag, Munich and Vienna, 1981, M. and J. Asch Encycloperia of Surfactants Vol. I-III, Chemical Publishing Co, New Jork, 1980 - 91.

Szczególnie korzystnymi dodatkami służącymi poprawieniu stosowania i zmniejszeniu dawki aktywnych składników są naturalne /zwierzęce lub roślinne/ albo syntetyczne fosfolipidy typu kefaliny lub lecytyny takie jak na przykład fosfatydylo- etanoloamina, fosfatydyloseryna, fosfatydyloglicyna, lizolecytyna lub kardiolipina. Takie fosfolipidy mogą być otrzymane z komórek zwierzęcych lub roślinnych w szczególności z tkanki mózgowej, sercowej czy wątrobowej, z żółtek jej lub z ziarn sojowych. Odpowiednimi takimi fosfolipidami są na przykład mieszaniny fosfatydylocholin. Do syntetycznych fosfolipidów należą na przykład dioktanylofosfatydylocholina i dipalmitoilfosfatydylocholina.

W przypadku ciekłych form użytkowych, a zwłaszcza wodnych lub alkoholowych form użytkowych celowym jest dodanie odpowiedniego środka powierzchniowo czynnego typu anionowego, kationowego lub neutralnego. W szczególności powinien to być środek powierzchniowo czynny typu kationowego, a zwłaszcza środkiem tym powinna być czwartorzędowa sól amoniowa lub mieszanina czwartorzędowych soli amoniowych. Takie czwartorzędowe amoniowe środki powierzchniowo czynne stanowią na przykład sole amoniowe mające cztery rodniki węglowodorowe, które mogą być ewentualnie podstawione chlorowcem, fenylem, podstawionym fenylem lub grupą hydroksylową, przy czym taki rodnik węglowodorowy jest w szczególności rodnikiem alkilowym lub alkenylowym; mogą się one wywodzić również z tłuszczowych kwasów lub alkoholi, na przykład mogą to być cetyl, lauryl, palmityl, mirystyl, oleil i tym podobne lub pochodzić z hydrolizatu oleju kokosowego, łojowego, sojowego lub mogą stanowić ich uwodornioną postać i tym podobne.

. Przykłady takich czwartorzędowych soli amoniowych należą do typu halogenków trimetylo-alkiloamoniowych, na przykład chlorek trimetylo-decyloamoniowy, chlorek trimetylododecyloamoniowy, chlorek trimetylo-talloamoniowy, chlorek trimetylooleiloamoniowy, albo typu halogenków dimetylo-alkilo-benzyloamoniowych, na przykład chlorek dimetylo-decylobenzyloamoniowy, chlorek dimetylo- dodecylo-benzyloamoniowy, chlorek dimetylo-heksadecylo- benzyloamoniowy /powszechnie określany jako chlorek cetakoniowy/, chlorek dimetylo-oktadecylo-benzyloamoniowy, chlorek dimetylo-kokosowo-benzyloamoniowy, chlorek dimetylo- tallo-benzyloamoniowy, a zwłaszcza mieszanina chlorków dimetylo- Cs-18 alkilobenzyloamoniowych, która znana jest pod nazwą chlorek benzalkoniowy, albo halogenki dimetylo- dialkiloamoniowe, na przykład chlorek dimetylo-dioktyloamoniowy, chlorek dimetylo-didecyloamoniowy, chlorek dimetylo- didodecyloamoniowy, chlorek dimetylo-dikokosowo-amoniowy, chlorek dimetylo-ditalloamoniowy, chlorek dimetylo-oktylo-decyloamoniowy, chlorek dimetylo-dodecylo-oktylo-amoniowy i chlorek dimetylo-di/uwodomiony/talloamoniowy.

W wykazie powyższym czwartorzędowych soli amoniowych użyte określenia kokosowo, tallo i /uwodorniony/tall oznaczają rodniki węglowodorowe pochodzące z hydrolizatu oleju kokosowego, oleju łojowego lub uwodornionego oleju łojowego. Stosunek wagowy czwartorzędowych amoniowych środków powierzchniowo czynnych i aktywnego składnika o wzorze 1 mieści się w zakresie 1:1 do 10:1. Doskonałe wyniki uzyskuje się jeśli stosunek ten wynosi 5:1.

Obok wymienionych wyżej obu aktywnych składników o wzorze 1 i o wzorze 2 środek według wynalazku może być łączony z innymi aktywnymi składnikami, na przykład mikrobiocydami, a zwłaszcza fungicydami, ale również insektycydami, akarycydami, nematocydami, herbicydami, regulatorami wzrostu roślin i nawozami. Jako środki przeciwmikrobowe, jakie mogą być stosowane w połączeniu z aktywnymi substancjami mogą być brane pod uwagę produkty następujących klas: pochodne fenolu, takie jak 3,5-dichlorofenol, 2,5-dichlorofenol,

3,5-dibromofenol, 2,5-dibromofenol, 2,5-/i odpowiednio 3,5-/dichloro-4-bromofenol, 3,4,5-trichlorofenol, chlorowane etery dihydrofifenylowe takie jak eter 2-hydroksy- 3,2\4’-triochlorodifenylowy, fenylofenol, 4-chloro-2-fenylofenol, 4-chloro-2-benzylo-fenol

163 728 dichlorofen,heksachlorofen, aldehydy takie jak formaldehyd, glutaraldehyd, salicylaldehyd, alkohole takie jak fenoksyetanol, przeciwmikrobowo aktywne kwasy karboksylowe i ich pochodne, związki metaloorganiczne takie jak związki tributylocyny, związki jodu takie jak jodofory, związki jodoniowe, mono-, di- i poliaminy takie jak dodecyloamina, czy 1,10-di/-nheptylo-1,10-diaminodekan, związki sulfoniowe i fosfoniowe, związki merkapto, jak również ich sole metali alkalicznych, ziem alkalicznych i metali ciężkich takie jak N- tlenek 2-merkaptopirydyny i jej sól sodowa i cynkowa, 2-tlenek 3-merkaptopirydazyny, 1-tlenek 2-merkaptochinoksaliny, di-N-tlenek 2-merkaptochinoksaliny, jak również symetryczne dwusiarczki tych merkapto-związków, moczniki takie jak tribromo- lub richlorobanilidy, dichloro-trifluorometylo-difenylomocznik, tribromosalicylanilid, 2-bromo-2-nitro-1,3-dihydroksypropan, dichlorobenzoksazolon, chloroheksydyna, pochodne izotia- i benzizotiazolonowe.

Jako środki owadobójcze, jakie mogą być stosowane w połączeniu z azolami o wzorze 1 mogą być brane pod uwagę produkty następujących klas: insektycydy naturalnego pochodzenia, na przykład nikotyna, rotenon, piretryny i tym podobne, chlorowane węglowodory, na przykład lindan, chlordan, endosulfan i tym podobne, organiczne związki fosforu, na przykład foksim, chlorpirifos, diazinon,paration, dichlorovos, dimethoate i tym podobne, karbaminiany, na przykład karbaryl, aldikarb, metiokarb, propoksur i tym podobne, biologiczne insektycydy, na przykład permetrin, alletrin, cypermetrin, deltametrin, cyflutrin, halotrin i tym podobne.

Ze względu na rozpuszczalność w rozpuszczalnikach organicznych aktywne składniki dobrze nadają się do stosowania w niewodnych mediach, co jest interesujące w ochronie drewna.

Drewno i produkty drzewne przeznaczone do ochrony mogą być łatwo impregnowane takimi roztworami. Jako rozpuszczalniki organiczne mogą być stosowane alifatyczne i aromatyczne węglowodory, ich chlorowane pochodne, amidy kwasowe, oleje mineralne, alkohole, etery i etery glikoli takie jak na przykład chlorek metylenu, glikol propylenowy, metoksyetanol, etoksyetanol, N,N- dimetyloformamid i tym podobne albo mieszaniny takich rozpuszczalników, do których mogą być dodawane środki dyspergujące /na przykład emulgatory takie jak sulfurowany olej rycynowy, siarczany alkoholi tłuszczowych itp/ i/lub inne dodatki.

Szczególnie atrakcyjne formy stanowią dające się rozcieńczać wodą ciecze chroniące drewno, zawierające odpowiednią ilość odpowiedniego rozpuszczalnika, odpowiedni solubilizator i oba aktywne składniki. Korzystnie stosuje się 10-80% rozpuszczalnika, 20-80% solubilizatora i od 0,01 do 10% aktywnych składników o wzorze 1 i o wzorze 2.

Korzystne solubilizatory do stosowania w dających się rozcieńczać wodą cieczach wybrane są z grupy składającej się z i/ produktów aćdycji 1-60 moli tlenku etylenu z 1 molem fenolu, który z kolei podstawiony jest co najmniej jedną grupą C1- ^alkilową i ii/ produktów addycjii 1-60 moli tlenku etylenu z 1 molem oleju rycynowego. Najkorzystniejsze solubilizatory wybrane są z grupy składającej się z:

i/ produktów addycji 1-60 moli tlenku etylenu z 1 molem nonylofenolu lub oktylofenolu, i ii/ produktów addycji 1-60 moli tlenku etylenu z 1 molem oleju rycynowego.

Powyższe odpowiednie rozpuszczalniki powinny w pełni spełniać wymóg dostatecznej rozpuszczalności aktywnych składników, a w połączeniu z solubilizatorami dawać dające się mieszać homogenicznie głównie z mediami wodnymi. Korzystnymi rozpuszczalnikami są 2-butoksyetanol, ester butylowy kwasu 2- hydroksyoctowego i eter monometylowy glikolu propylenowego.

Powyższe dające się rozcieńczać wodą ciecze do konserwacji drewna mają tę zaletę, że tworzą prawie natychmiast homogenicznie lub ąuasihomogenicznie roztwory przez zmieszanie tych cieczy głównie z wodnymi mediami. Takie roztwory mają maksymalną stabilność fizyczną nie tylko w temperaturze otoczenia, to jest w temperaturze zawartej pomiędzy 15°C i 35°C, ale również w temperaturze obniżonej. Tak więc stabilność fizyczna tych roztworów nie pogarsza się po szeregu cykli zamrażania - rozmrażania. Takie homogeniczne roztwory łączą w sobie zaletę dobrego zwilżania powierzchni drewna i przenikania w dużym stopniu drewna, powodując przyjmowanie roztworu i jego aktywnych składników w dużej ilości, a w konsekwencji uzyskanie pożądanej ochrony obrabianego drewna. Ponadto, dzięki bardziej równomiernemu

163 728 przyjmowaniu tych wodnych roztworów ciecze do ochrony drewna i otrzymane wodne roztwory są szczególnie przydatne do obróbki, która wymaga możliwości prowadzenia procesów w sposób ciągły takich jak na przykład impregnacja lub echnika zanurzania.

Ponadto roztwory utworzone z cieczy chroniących drewno łączą w sobie powyższe zalety z tym jakie są charakterystyczne dla większości mediów wodnych, takich na przykład jak stosunkowo wysoka temperatura zapłonu i zmniejszona toksyczność, co w rezultacie daje korzystny wpływ na środowisko oraz zdrowie i bezpieczeństwo użytkownika, brak podrażnień i temu podobne korzy&i.

W roztworach do ochrony drewna, które stosuje się w celu naniesienia na drewno, zarówno w postaci kompozycji opisanych wyżej lub wytworzonych z nich przez rozcieńczenie odpowiednim rozpuszczalnikiem, stężenie związku o wzorze 2 może zmieniać się pomiędzy 100 i 10000 ppm, zwłaszcza pomiędzy 200 i 5000 ppm, a korzystnie pomiędzy 500 i 1000 ppm, a stężenie związku o wzorze 1 może zmieniać się pomiędzy 100 i 15000 ppm, zwłaszcza pomiędzy 300 i 7500 ppm, a korzystnie pomiędzy 750 i 1500 ppm.

W powyższych roztworach do ochrony drewna stosunek aktywnych składników o wzorze 1 i o wzorze 2 dobiera się tak, aby uzyskać grzybobójczy efekt synergiczny obu składników czynnych. Szczególnie stosunek wagowy związku o wzorze 1 do związku o wzorze 2 wynosi jak 20:1 do 1:2, zwłaszcza jak 10:1 do 1:1, a korzystnie jak 5:1 do 1:1.

Synergiczny środek według wynalazku przeznaczony do bezpośredniego stosowania może być otrzymany z oddzielnych kompozycji zawierających aktywne składniki lub z samych aktywnych składników przez zmieszanie i/lub przez rozcieńczenie wodnym lub organicznym miedium i/lub z ewentualnym dodaniem dodatków jakie opisano wyżej. Takie oddzielne kompozycje są na ogół takie jak opisane wyżej kompozycje zawierające obydwa aktywne składniki. Szczególnie interesujące dla wielu użytkowników może być wytwarzanie formy użytkowej we własnym zakresie z obu aktywnych składników w niezmodyfikowanej technicznie postaci, umożliwiając maksymalną elastyczność w stosowaniu synergicznego środka zawierającego związek o wzorze 1 i o wzorze 2.

Wynalazek umożliwia ponadto sposób zwalczania grzybów polegający na tym, że rośliny lub miejsce ich wzrostu, produkty roślinne takie jak drewno lub masa drzewna do wyrobu papieru, albo ulegające biologicznej degradacji materiały poddaje się obróbce jednocześnie, oddzielnie lub kolejno po sobie efektywną ilością synergicznej przeciwgrzybowej mieszaniny lub opisanej wyżej kompozycji.

Środek według wynalazku może być stosowany do ochrony drewna, produktów drzewnych i materiałów ulegających biologicznemu rozkładowi przez grzyby w ten sposób, że wprowadza się go w postaci mieszanin lub określonych wyżej kompozycji do drewna lub produktów drzewnych albo do ulegających biologicznej degradacji materiałów.

Aktywne składniki o wzorze 1 i o wzorze 2 na rośliny lub miejsca ich wzrostu albo produkty roślinne takie jak drewno lub ulegające biologicznej degradacji materiały takie jak tekstylia mogą być nanoszone równocześnie, albo mogą być podawane kolejno w przedziale czasu tak aby wytworzyć synergiczny efekt przeciwgrzybowy obu aktywnych składników, na przykład w ciągu 24 godzin. Przy takim stosowaniu aktywne składniki używa się ewentualnie razem z dodatkami powszechnie stosowanymi do tworzenia form użytkowych takimi jak nośniki, środki powierzchniowo czynne lub inne użyteczne dodatki. Stąd wynalazek obejmuje produkty, zawierające związek o wzorze 1, jego sół, stereoizomer lub ich stereoizomeryczną mieszaninę i związek o wzorze 2, lub jego sól w postaci kombinacji do równoczesnego, oddzielnego lub kolejnego po sobie stosowania do zwalczania rzybów. Produkty takie mogą występować jako opakowania w pojemnikach, zawierających oba aktywne składniki, korzystnie w postaci formy użytkowej. Takie formy użytkowe na ogół mają taki sam skład jak opisano wyżej dla form użytkowych zawierających oba aktywne składniki.

Badania biologiczne

A. DziahDie sanergiczne mieszmiek i kom pozycji śrydk u wedlugwynalazku, azwierających związki o wzorze 1 i o wzorze 2 badano przez porównanie aktywności samych aktywnych składników o wzorze 1 i o wzorze 2.

163 728

Skuteczność aktywnych składników przeciw wzrostowi grzybni i zarodnikowaniu różnych grzybów /Mucor, Rhizopus, Pythium/ określono w próbie zatruwania na płytkach. Wymagane stężenia substancji grzybobójczych uzyskano przez rozcieńczanie aktywnych składników o wzorze 1, o wzorze 2 lub kombinacji obu związków rozpuszczonych w 50% wodnym etanolu wyliczoną ilością sterylnej wody i wylanie takich roztworów na płytki Petriego. Dodano asseptycznie ekstrakt agarowy słodu /3%/ i rozprowadzono jednorodnie przez wytrząsanie. Każdą płytkę zaszczepiono grzybnią z obrzeży aktywnie rosnącej kolonii. Po inkubacji w temperaturze 22°C i względnej wilgotności 70% w ciągu okresu wystarczającego do kompletnego wzrostu kolonii kontrolnej mierzono średnice kolonii. Wyliczono względne aktywności przyjmujące brak wzrostu grzybów /średnica 0 mm/ jako 100%. Z aktywności pojedynczych aktywnych składników, wyliczono oczekiwane aktywności E przy pomocy tak zwanego wzoru Colby’ego /Colby, S.R.Weeds 1967,15: 20-22.

E=X+YXY

100 w którym X i Y oznacza relatywną aktywność uzyskaną przez każdy z aktywnych składników. Aktywność synergiczną potwierdza się jeśli stwierdzone aktywności przekraczają aktywność wyliczoną.

Wyniki zestawiono w poniższej tabeli 1, które wyraźnie wskazują że mierzone aktywności na ogół przewyższają aktywność wyliczoną. Równą skuteczność obserwowano w przypadkach całkowitego wzrostu grzybów przez jeden z aktywnych skaładników o wzorze 1 lub o wzorze 2.

Przypadki, w których wystąpił oczywisty antagonizm wywołany był przez nienormalny wzrost grzybów, wobec których badany był sam aktywny składnik.

Tabela 1

Wyniki badań prób zatruwania na płytkach

Aktywny składnik	Stężenie ppm	Relatywna aktywność (%)
MUCOR mierzona/wyliczona	RHIZOPUS mierzona/wyliczona	PYTHIUM m ierzona/wyliczona
Związek	100	56	70	4
o wzorze 1	50	4	0	8
Związek	50	100	100	10
o wzorze 2	20	56	66	0
	10	0	0	0
	5	0	0	0
Wzór 1 +	100+50	100/100	100/100	70/14
Wzór 2	100+20	100/81	100/90	68/4
	100+10	98/56	100/70	26/4
	100+5	82/56	100/70	16/4
	50+50	100/100	100/100	50/17
	50+20	94/58	100/60	10/8
	50+10	32/4	92/0	0/8
	50+5	36/4	24/0	0/8
Kontrola woda destylowana/ /etanol		0	0	0

163 728

B. Próba gnicia drewna

Skuteczność mieszanin związków o wzorze 1 i o wzorze 2 w ochronie drewna przed niszczeniem przez grzyby w porównaniu ze skutecznością samych aktywnych składników badano w mini blokach gleby z Coniophora puteana BAMIS i Gleophyllum trabeum BAM109 jako badanymi grzybami. W badanych formach użytkowych aktywny związek o wzorze 1 zawarty był w ilości 0,4% lub 0,6 /wag/wag/, a związek o wzorze 2 w ilości 0,2% /wag./wag/. Formy użytkowe zawierały ester oleju łojowego 5% /wag/wag/ i Kristalol 60® do 100% /wag/wag/.

Dla każdego badanego stężenia cztery niesezonowane i cztery sezonowane bloki z białego drewna Pinus silbestois L. o wymiarach 30x10-x5 mm zaimpregnowano odpowiednio ilością 20 kg/m³ i 40 kg/m³. Proces starzenia polegał na ogrzewaniu bloków w temepraturze 80° C w ciągu dwóch tygodni przed impregnowaniem. Po zaimpregnowaniu bloki zarówno niestarzone jak i starzone kondycjonowano w temperaturze 20°C i wilgotności 65% w ciągu czterech tygodni. Po sterylizacji próbki umieszczono w szklanych słojach ze sterylną glebą i przykryto dwoma centymetrami gleby. W każdym słoju znajdowały się dwie poddane działaniu i dwie nieobrobione próbki. Słoje zaszczepiono badanymi grzybami i przetrzymano w temperaturze 22°C i wilgotności względnej 70% w ciągu sześciu tygodni. Następnie próbki wysuszono i obliczono utratę wagi. Stężenie uznano za skuteczne /+/ jeśli średni ubytek wagi dla czterech próbek był równy lub mniejszy niż 3%.

Wyniki gnicia drewna przedstawia tabela 2. Znak minus oznacza, że średni ubytek wagi w wyniku ataku grzybów przewyższał 3%.

Tabela 2

Aktywny składnik	Zawartość aktywnego składnika % (wag/wag)
o wzorze 1	0,4	0,6	-	0,4	0,6
o wzorze 2	-	-	0,2	0,2	0,2
Wielkość	Starzenie		Utrata wagi (+) < 3%
nasycenia kg/m3				(-) > 3%
Coniophora ]	juteana BAM15
20	-	+	+	-	+	+
	+ 80°C	-	+	-	+	+
40	-	+	+	+	+	+
	+ 80°C	+	+	-	+	+
Gloeophyllum trabeum BAM 109
20	-	-	-	-	+	+
	+ 80°C	+	-	-	+	+
40	-	-	+	-	+	+
	+ 80°C	-	-	-	+	+

Następujące przykłady są przeznaczone do zilustrowania wszelkich aspektów wynalazku bez jego ograniczania. Jeśli nie zaznaczono inaczej, wszystkie części są wagowe.

Przykład I. Zwilżalne proszki

	a/	b/	c/
- związek o wzorze 1	10%	25%	0,25%
- związek o wzorze 2	10%	25%	0,25%
- ligninosulfonian sodu	5%	5%	5%
- laurylosiarczan sodu	3%	-	-
- diizobutylonaftalenosulfonian sodu	-	6%	6%

163 728

- eter oktylofenolowy glikolu poli

etylenowego/7-8 moli tlenku etylenu/	-	2%	2%
- kwas krzemowy o dużej dyspersji	5%	27%	27%
- kaolin	67%	10%	-
- chlorek sodu	-	-	59,5%

Aktywne składniki starannie wymieszano z dodatkami i mieszaninę zmielono dokładnie w odpowiednim młynie na zwilżalny proszek, który można rozcieńczać wodą uzyskując zawiesinę o pożądanym stężeniu.

Przykład Π. Koncentraty emulsyjne

	a/	b/	c/	d/
- związek o wzorze 1	5%	0,5%	7%	9%
- związek o wzorze 2	5%	0,5%	3%	1%
- eter oktylofenolowy glikolu polietylenowego /4-5 moli
tlenku etylenu/	3%	3%	3%	3%
- dodecylobenzenosulfonian wapnia	3%	3%	3%	3%
- eter oleju rycynowego poliglikolu
/36 moli tlenku etylenu/	4%	4%	4%	4%
- cykloheksanon	30%	10%	30%	30%
- mieszanina dimetylobenzenów	50%	79%	50%	50%
- związek o wzorze 1	e/ 5%	f/ 2,5%	g/ 4%	h/ 9%
- związek o wzorze 2	5%	2,5%	1%	1%
- dodecylobenzenosulfonian wapnia	5%	8%	8%	5%
- eter oleju rycynowego glikolu polietylenowego
/36 tnoli tlenku etylenu/	5%	-	-	5%
- eter tributylofenolowy glikolu polietylenowego
/30 moli tlenku etylenu/	-	12%	12%	-
- cykloheksanon	-	15%	15%	-
- mieszanina dimetylobenzenów	80%	60%	60%	80%

Z koncentratów tych przez rozcieńczenie wodą można wytworzyć emulsje o każdy

pożądanym stężeniu.
Przykład ΠΙ. Pyły	af	b/	c/	df
- związek o wzorze 1	0,05%	0,5%	0,075%	0,025%
- związek o wzorze 2	0,05%	0,5%	0,025%	0,005%
- talk	99,9%	-	99,9%	99,9%
- kaolin	-	99%	-	-

Gotowe do użytku pyły uzyskano przez zmieszanie aktywnych składników z nośnikami i zmielenie mieszaniny w odpowiednim młynie.

Przykład IV. Granulaty wytłaczane	a/	b/	c/	df
- związek o wzorze 1	5%	0,5%	9,5%	0,9%
- związek o wzorze 2	5%	0,5%	0,5%	0,1%
- ligninosulfonian sodu	2%	2%	2%	2%
- karboksymetyloceluloza	1%	1%	1%	1%
- kaolin	87%	96%	87%	96%

163 728

Aktywne składniki zmieszano i zmielono z dodatkami, a mieszaninę nawilżono następnie wodą. Mieszaninę wytłaczano i wysuszono w strumieniu powietrza.

	e/	f/	g/	h/
- związek o wzorze 1	2,5%	5%	4,5%	8%
- związek o wzorze 2	2,5%	5%	0,5%	2%
- kaolin	94%	-	94%	-
- kwas krzemowy o dużej dyspersji	1%	-	1%	-
- atapulgit	-	90%	-	90%

Aktywne składniki rozpuszczono w dichlorometanie, roztwór napryskano na nośnik, a rozpuszczalnik odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem.

Przykład V. Granulaty powlekane

	a/	b/	c/
- związek o wzorze 1	1,5%	4%	9%
- związek o wzorze 2	1,5%	1%	1%
- glikol polietylenowy /cięż.cząst. 200/	2%	2%	2%
- kaolin	95%	93%	88%

Aktywne składniki wymieszane do postaci jednorodnej w mieszalniku naniesinno na zwilżony glikolem polietylenowym kaolin. Uzyskano niepylące granulaty.

Przykład VI. Koncentraty zawiesinowe

	a/	b/	c/	d/
- związek o wzorze 1	20%	2,5%	40%	30%
- związek o wzorze 2	20%	2,5%	8%	1,5%
- glikol etylenowy	10%	10%	10%	10%
- eter nonylofenolowy
glikolu polietylenowego
/15 moli tlenku etylenu/	6%	1%	5%	7,5%
- ligninosulfonian sodu	10%	5%	9%	11%
- karboksymetyloceluloza	1%	1%	1%	1%
- 37% wodny roztwór formaldehydu	0,2%	0,2%	0,2%	0,2%
- 75% wodna emulsja oleju silikonowego	0,8%	0,8%	0,8%	0,8%
- woda	32%	77%	26%	38%

Aktywne składniki wymieszano dokładnie z dodatkami, uzyskując koncentrat zawiesinowy, który przez rozcieńczenie wodą daje zawiesinę o pożądanym stężeniu.

	e/	f/	g/
- związek o wzorze 1	5%	2,5%	10%
- związek o wzorze 2	5%	2,5%	5%
- glikol polietylenowy /MG400/	70%	-	-
- N-metylo-2-pirolidon	20%	-	-
- epoksydowany olej kokosowy	-	1%	1%
- destylat naftowy /zakres wrzenia 160-190°C/		94%	84%

Roztwory te nadają się do stosowania do oprysku mikrokroplami.

Wzór 1

OH

CH₂- C-C (CH^

CH_Z

//

Wzór 2

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz. Cena 10 000 zł

Claims (5)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Synergiczny środek przeciwgrzybowy, znamienny tym, że jako aktywne składniki zawiera (a) α -[2-/4-chlorofenylo/- a-/1,1-dimetyloetylo/-1H-1,2,4-triazolo-1-etanol o wzorze 2 lub jego sól i (b) 1-[/2-/2,4-dichlorofenykV-4-propylo-l,3-diokSolan-2-ylo]metylo]-1H-1,2,4triazol o wzorze 1, jego sól, steroizomer lub jego mieszaninę stereoizomeryczną w stosunku wagowym składnika (a):(b) równym od 50:1 do 1:50 oraz nośnik.
2. 2. Środek według zastrz. 1, znamienny tym, że zawiera oba aktywne składniki w stosunku wagowym (a):(b) równym od 10:1 do 1:10.
3. 3. Środek według zastrz. 1, znamienny tym, że zawiera oba aktywne składniki w stosunku wagowym (a):(b) równym od 1:1 do 1:10.
4. 4. Środek według zastrz. 1, znamienny tym, że zawiera oba aktywne składniki w stosunku wagowym (a):(b) równym od 5:1 do 1:5.
5. 5. Środek według zastrz. 1, znamienny tym, że zawiera oba aktywne składniki w stosunku wagowym (a):(b) równym od 5:1 do 1:1.