PL158930B1

PL158930B1 - Srodek owadobójczy lub roztoczobójczy PL PL

Info

Publication number: PL158930B1
Application number: PL1989279036A
Authority: PL
Priority date: 1988-04-22
Filing date: 1989-04-21
Publication date: 1992-10-30
Also published as: RU1833137C; HU204973B; AU618799B2; DE68916315D1; PH26786A; ATE107633T1; YU82389A; CS274447B2; HUT49792A; EP0338686B1; RO107525B1; GB8906946D0; NZ228782A; KR890016019A; CN1037705A; JPH026476A; EP0338686A3; RO104617B1; EP0338686A2; US5077297A

Abstract

1. Srodek owadobójczy lub roztoczobój- czy, znamienny tym, ze jako substancje czynna zawiera nowy zwiazek o wzorze 1, w którym R1 i R2 sa niezaleznie wybrane z grupy obejmuja- cej atomy chlorowców i grupe nitrowa, R3 i R4 sa niezaleznie wybrane z grupy obejmujacej atom wodoru i atomy chlorowców, R5 oznacza atom wodoru, chlorowca lub grupe cyjanowa, a R6 oznacza atom chlorowca lub nizsza grupe chlorowcoalkilowa, pod warunkiem, ze wszys- tkie podstawniki R1, R2, R3 i R4 nie oznaczaja jednoczesnie atomu fluoru, wraz z rozcien- czalnikiem lub nosnikiem. Wzór 1 PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest środek owado- lub roztoczobójczy zawierający jako substancję czynną nowe fenylowe pochodne pirymidynonu.

Z kanadyjskiego opisu patentowego nr 888730 znane są związki o własnościach chwastobójczych, przedstawione wzorem A, w którym Ra oznacza między innymi atom chlorowca lub grupę n^row^ ^Rb oznacza m^iędz^y ronymi ewen^abie pods^tawⁱon^{ą g}rup^{ę f}enylową^{, rG ozna}cz^{a mi}ęd^zyinnymi atom wodoru. W opisie tym nie przedstawiono jednak żadnych konkretnych przykładów, w ^któr^ych ^rD oznacza po^ds^tawⁱon^{ą g}rup^ę fen^ylow^ą.

Z opisu patentowego Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 3 869 457 znane są związki bardzo podobne do opisanych powyżej, znanych z opisu kanadyjskiego i mogą być przedstawione tym samym wzorem. Opisano bardzo szeroki zakres podstawników, z których większość nie dotyczy nⁱnⁱejsze^go w^ynał.azku. Natomiast ^R^ obejmuje sw^ym znaczenrom ewen^alnro poiis^wroną grupę fenylową, taką jak między innymi grupa m-trifluorometylofenylowa.

W przeciwieństwie do tego, w związkach stanowiących substancję czynną środka według wynalazku grupa trifluorometylową znajduje się w położeniu para pierścienia fenylowego, a ponadto w pierścieniu fenylowym znajduję się dodatkowo dwa podstawniki w położeniu 1 2 orto (R i RJ), niezależnie wybrane z atomu chlorowca i grupy nitrowej.

Środek według wynalazku jako substancję czynną zawiera związek o wzorze 1, w którym

3.4

R^Α i R⁴ są niezależnie wybrane z grupy obejmującej atom chlorowca i grupę nitrową, R i R

15C 930 s^ą niezależnie wybrane z grupy obejmującej atom wodoru i atom chlorowca, R³ oznacza atom wodoru, chlorowca lub grupę cyjanową, a R oznacza atom chlorowca luo niższą grupę chlorowcoalkilową, pod waΓιιn^kiem. ^że wsz^ys^tkie podstawnik ^{r3, r2, r3} i ^r4 nie oznaczaj^ą równocześnie fluoru.

Odpowiednie atom^y chtorowca stanow^ce podstawniki ^{r3, r2, r3, r4, r3} i r\ ^obe^jmu^jąatomy fluoru, chloru, bromu lub jodu.

2

Korzystnie co najmniej jeden z podstawników R lub R oznacza atom chlorowca, a zwłasz1 2 cza obydwa R i R oznaczają atom fluoru lub chloru.

3a^ko ^{r3 i r4} o^dpowⁱednⁱ jes-t: atom wodoru.

W ^korz^ys^tn^ym ^prz^ypad^ku ^{r3, r} r2

R³ i R⁴ nⁱe oznaczają townoczetoie atoitow cnlorowców.

^Jako ^r3 odpowieiini jes^t atom wodoru tob c^hlorowca.' Naj^korz^ystnⁱej ^r3 oznacza atom wodoru, chloru lub bromu.

^Odpowⁱedⁿie grup^y c^hlorowcoa^lkilowe jako ^R^ zawⁱeraj^{ą g}ru^py a^lkilowe o ^prost^ym lub rozgałęzionym łańcuchu zawierające 1 do 6 atomów węgla. Szczególnie korzystne grupy cnlorowcoalkilowe stanowią grupy di- lub trichlorowcometylowe, takie jak grupa trifluorometylowa lub difluorometylowa lub grupy pentachlorowcoetylowe takie jak pentafluoroetylowa.

Korzystne p.odgrupy związków o wzorze 1 stanowią związki o wzorze la, w którym jeden z 1 ' 2 podstawników R i R oznacza atom chlorowca, a drugj oznacza atom chlorowca, zwłaszcza ^fluoΓu^, c^hloru ^lu^{b b}romu ^lpb ozna^cza gru^pę nitrowy ^r3 oznacza atom wodoru l.ub ch^lorowca^{, zwła}szcza chtoru toti bΓomu^, a ^R^ oznacza ^gru^{pę t}ri^fluorome^tylow^ą tob (jentoHuoroetylową.

Przykłady związków o wzorze 1 są przedstawione w tabeli l.

Tabela l

Związek nr	R¹	r2	r³	R⁴	r³	' R^ć
1	2	3	4	5	6	7
1	Cl	Cl	H	H	H	^CFj
2	Cl	N0₂	K	H	H	cf₃
3	no₂	NO-	H	H	H	CF3
4	F	Cl	H	H	H	^CF3
5	Br	Cl	H	K	H	CFj
6	Br	Br	H	H	H	CF_}
7	Cl	NO2	H	H	F	‘^F3
8	Cl	NO-	H	H	Br	^^F3
9	Cl	Cl	H	H	Br	CF³
10	Cl	J	H	H	H	^CF3
11	F	F	H	H	H	C^F3
12	Cl	NO-	H	H	Cl	‘^F3
13	Cl	Cl	H	H	Cl	^CF3
14	Cl	NO2	H	H	J	^CF3
15	no₂	NO2	H	H	Br	^CFj
16	no-	NO2	Cl	H	H	^CF3
17	Cl	NO-	H	H	H	c₂f₅
18	Cl	Cl	H	H	H	^C2^F5
19	F	Cl	H	H	Br	^CFj
20	F	NO-	H	H	H	<*3
21	NO2	Br	H	H	H	^CF3
22	F	Cl	K	H	Cl	^CF3
23	F	F	H	H	Br	^CF3
24	NO2	NO2	H	H	Cl	cf₃

158 930

Tabela I (ciąg dalszy)

1	2	3	4	5	6	7
25	Br	N0?	H	H	Cl	CF,
26	Br	N02	H	H	Br
27	Cl	no₂	H	H	CN	CF3
28	Cl	Cl	H	H	CN	CF3
29	Cl	N02	H	H	Br	C₂F5
30	Cl	Br	H	H	Br	cf₃
31	Br	Br	H	H	Cl	CF3
32	Br	Br	H	H	Br	CF3
33	Cl	Cl	H	H	Br	C2F5
34	Cl	Br	H	H	Cl	CF3
35	Cl	Cl	H	H	H	Cl
36	Cl	no₂	H	H	H	Cl
37	Cl	no₂	H	H	Cl	c₂f₅
38	F	Cl	H	H	H	^C2^F5
39	F	F	H	H	Cl	CF3
40	F	Cl	H	H	Br	C2F5
41	Cl	NO2	H	H	H	CF2H
42	Cl	Br	H	H	H	C2F₅
43	Cl	Br	H	H	Br	^C2^F!>
44	Br	NO2	H	H	H	c/F₅
45	Br	Br	H	H	H	C2F5
46	Cl	Cl	H	H	Cl	C2F5
47	Br	Br	H	H	Br	C2F5

Związki o wzorze 1 można stosować do zwalczania szkodliwych owadów i innych bezkręgowców, np. roztoczy. Owady i roztocze, które można zwalczać stosując środek według wynalazku obejmują szkodniki występujące w uprawach rolnych (termin ten obejmuje uprawy roślin jadalnych i włóknotwórczych), w ogrodach i w hodowlach zwierząt, w lasach, w magazynach produktów roślinnych, takich jak owoce, ziarno, drewno.

Związki o wzorze 1 szczególnie nadają się do stosowania przeciwko szkodnikom zagrażającym ogólnym warunkom zdrowotnym, takim jak karaczany i muchy domowe.

Związki przeznaczone do stosowania na miejsce występowania szkodników, zwykle przygotowuje się w postaci środków, które zawierają obok substancji czynnej o wzorze 1, odpowiedni obojętny rozcieńczalnik lub nośnik i/lub środki powierzchniowo czynne. Środki te mogą także być łączone z innymi środkami szkodnikobójczymi, np. innym środkiem owadobójczym lub roztoczobójczym lub środkiem grzybobójczym lub mogą także zawierać środek owadobójczy o działaniu synergicznym, taki jak dodecyloimidazol, safroksan lub piperonylobutoksyd.

Środki mogą mieć postać proszków do opylania, w których substancja czynna jest zmieszana ze stałym rozcieńczalnikiem lub nośnikiem, np. z kaolinem, bentonitem, ziemią okrzemkową lub talkiem lub mogą mieć postać granulek, w których substancja czynna jest zaabsorbowana w porach granulowanego materiału np. pumeksu.

Alternatywnie środki mogą mieć postać ciekłych preparatów, które mają być stosowane jako ciecze do opryskiwania lub zanurzania, i które na ogół stanowią wodne dyspersje lub emulsje substancji czynnej w obecności jednego lub więcej znanych środków zwilżających, dyspergujących lub emulgujących (środków powierzchniowo czynnych).

158 950

Środki zwilżające, dyspergujące i emulgujące mogą być typu kationowego, anionowego lub niejonowego. Odpowiednie środki kationowe obejmują np. czwartorzędowe związki amoniowe, np. bromek cetylotnmetyloamoniowy.

Odpowiednie środki anionowe obejmują np. mydła, sole alifatycznych monoestrów kwasu siarkowego, np. laurylosiarczan sodowy, sole sulfonowanych związków aromatycznych, np. dooecylobenzenosulfonian sodowy, lignosulfonian sodowy, wapniowy lub amonowy lub butylonaftalenosulfonian i mieszanina soli sodowych diizopropylo- i triizopropylonaftalenosulfonianów.

Odpowiednie środki niejonowe obejmują np. produkty kondensacji tlenku etylenu z alkoholami tłuszczowymi takimi jak alkohol oleinowy lub cetylowy lub z alkilofenolami takimi jak oktylofenol, nonylofenol i oktylokrezol. Innymi środkami niejonowymi są częściowe estry długołańcuchowych kwasów tłuszczowych i bezwodników heksytu, produkty kondensacji tych częściowych estrów z tlenkiem etylenu oraz lecytyny.

Środki według wynalazku można wytwarzać przez rozpuszczenie substancji czynnej w odpowiednim rozpuszczalniku, np. w rozpuszczalniku ketonowym takim jak alkohol diacetonowy lub w rozpuszczalniku aromatycznym takim jak trimetylobenzen i dodawanie tak wytworzonej mieszaniny do wody, która może zawierać jeden lub więcej znanych środków zwilżających, dyspergujących lub emulgujących.

Inne odpowiednie rozpuszczalniki organiczne stanowią dimetyloformamid, dichlorek etylenu, alkohol izopropylowy, glikol propylenowy i inne glikole, alkohol diacetonowy, toluen, nafta, olej biały, metylonaftalen, ksyleny i trichloroetylen, N-metylo-2-pirolidon i alkohol tetrahydrofurfurylowy (THFA).

środki, które mają być stosowane w postaci wodnych dyspersji lub emulsji, są zwykle przygotowywane w postaci koncentratu zawierającego dużą ilość substancji czynnej, który rozcieńcza się wodą przed użyciem. Często takie koncentraty muszą być trwałe przez długie okresy ich przechowywania i nadawać się po takim przechowywaniu do rozcieńczania wodą i tworzenia wodnych preparatów, które są homogeniczne w czasie wystarczającym do naniesienia ich za pomocą konwencjonalnych urządzeń do oprysku. Koncentraty mogą zawierać 10-85¾ wagowycn substancji czynnej. Po rozcieńczeniu do postaci wodnych preparatów mogą zawierać różne ilości substancji czynnej, w zależności od celu ich stosowania. Wodne preparaty przeznaczone do stosowania w rolnictwie i ogrodnictwie, szczególnie korzystnie zawierają pomiędzy 0,0001¾ i 0,1¾ wagowego substancji czynnej (w przybliżeniu odpowiada to 5-2000 g/ha).

Środki według wynalazku są nanoszone na szkodniki, na miejsce występowania szkodników, środowisko szkodników lub na rosnące rośliny, które są narażone na zakażenie szkodnikami, znanymi sposobami stosowania środków szkodnikobójczych, np. przez opylanie lub opryskiwanie.

Związki mogą same stanowić substancję czynną środka lub mogą być łączone z jedną lub więcej dodatkową substancją czynną taką jak substancje owadobójcze, synergiczna owadobójcza, chwastobójcza, grzybobójcza lub regulator wzrostu roślin.

Odpowiednie dodatkowe substancje czynne, które nadają się do stosowania w mieszaninie ze związkami, mogą stanowić związki, które będą rozszerzać spektrum aktywności związków lub będą zwiększać ich trwałość. Mogą działać synergistycznie na aktywność związków wytwarzanych sposobem według wynalazku lub uzupełniać ich aktywność, np. przez zwiększenie szybkości działania, zmniejszenie lub usunięcie cechy odstraszającej szkodniki. Ponadto wieloskładnikowe mieszaniny tego typu nie dopuszczają lub zapobiegają wytworzeniu się odporności na pojedyncze składniki.

Wybór konkretnej substancji owadobójczej, chwastobójczej lub grzybobójczej do użycia w takiej mieszaninie zależy od jej przeznaczenia i typu wymaganego działania uzupełniającego. Przykłady odpowiednich środków owadobójczych obejmują następujące środki:

a) piretroidy takie jak permetryna, esfenwalerat, deltametryna, cyhalotryna, zwłaszcza lambda-cyhalotryna, bifentryna, fenpropatryna, cyflutryna, teflutryna, piretroidy bezpieczne

158 930 dla ryb np. etofenproks, naturalne piretryny, tetrametryna, s-bioaletryna, fenflutryna, praletryna i cyklopropanokarboksylan S-benzylo-3-furylornetylo-(E)-(1R,3S)-2,2-dimetylo-3-(2-oksotiolan-3-ylidenometylu),

b) organiczne fosforany takie jak prefenos, sulprofos, metyloparation, metyloazynfos, metylodemeton-s, heptenofos, tiometon, fenamifos, monokrotofos, profenofos, triazofos, metamidofos, dimetoat, fosfamidon, malation, chloropiryfos, fosalon, fensulfotion, fonofos, forat, foksym, metylopirymifos, fenitrotion lub diazynon,

c) karbaminiany (w tym arylokarbaminiany) takie jak pirymikarb, kloetokarb, karbofuran, etiofenkarb, aldikarb, tiofuroks, karbosulfan, beniokarb, fenobukarb, propoksur lub oksamyl,

d) benzoilomoczniki takie jak triflumeron lub chlorofluazuron,

e) organiczne związki cyny takie jak cykloheksatyn, tlenek fenbutatynu, azocyklotyn,

f) makrolidy takie jak awermektyny lub milbemyiny, np. takie jak avemektyna, avermektyna i milbemycyna,

g) hormony takie jak feromony,

h) związki chloroorganiczne takie jak sześciochlorobenzen, ODT, chlordan lub dieldryna,

i) amidyny takie jak chlordimeform lub amitraz.

Poza wyżej wymienionymi głównymi typami chemicznymi środków owadobójczych, można także stosować w mieszaninie inne środki owadobójcze o specjalnym przeznaczeniu, jeżeli są odpowiednie dla zamierzonego przeznaczenia mieszaniny. Na przykład, można stosować selektywne środki owadobójcze przeznaczone dla określonych uprawa, np. środki owadobójcze nadające się do stosowania w uprawach ryżu, takie jak kartap lub buprofezyn. Alternatywnie można także wprowadzić do środka według wynalazku środki owadobójcze działające na określone gatunki owadów lub owady na odpowiednich etapach rozwoju, np. środki larwobójcze działające na jaja takie jak klofentezyna, flubenzymina, heksytiazoks i tetradifon, moltilicydy takie jak dikofol lub propargit, środki roztoczobójcze takie jak bromopropylat, chlorobenzylat lub środki regulujące wzrost roślin takie jak hydrametylon, cyromazyna, metopren, chlorofluazuron i diflubenzuron.

Przykłady odpowiednich owadobójczych synergetyków, które nadają się do zastosowania wraz ze środkiem według wynalazku obejmują piperonylobutoksyd, sezamaks i dodecyloimidazol.

Wybór środka chwastobójczego, grzybobójczego i regulatora wzrostu roślin, który może być wprowadzony do środka według wynalazku, zależy od celu działania i wymaganego efektu.

Przykładem selektywnych środków chwastobójczych do stosowania w uprawach ryżu, które można wprowadzić do środka według wynalazku, jest propanil, przykładem regulatora wzrostu roślin do stosowania w uprawach bawełny jest Pix, a przykłady środków grzybobójczych do stosowania w uprawach ryżu obejmują blastycydy takie jak blastycydyna-S.

Ilość związku o wzorze 1, w stosunku do innej substancji czynnej w środku zależy od kilku czynników, między innymi od typu obiektu, który ma być niszczony, wymaganego efektu działania mieszaniny itd. Na ogół jednak dodatkową substancję czynną stosuje się w ilości równej w przybliżeniu ilości zwykle stosowanej lub w ilości nieco mniejszej, jeżeli zachodzi synergizm.

Związki o wzorze 1 i środki według wynalazku, które je zawierają, wykazują aktywność wobec różnych owadów i innych szkodników bezkręgowców. Szczególnie nadają się do zwalczania szkodników zagrażających ogólnym warunkom zdrowotnym, takich jak muchy i karaczany. Są także aktywne wobec szkodników odpornych na związki fosfoorganiczne i piretroidy, takich jak muchy domowe (Musca domestica). Są skuteczne w zwalczaniu zarówno wrażliwych jak i odpornych gatunków szkodników jako osobników dorosłych, w stadium wzrostu larwalnym lub przejściowym i mogą być nanoszone na zakażone zwierzę miejscowo.

Związki o wzorze 1 wytwarza się przez reakcję związku o wzorze 2, w którym R^·, r2 r3

7

R mają znaczenia określone powyżej w odniesieniu do wzoru 1, a R oznacza grupę opuszczają158 930 c^ą, ze związkiem o wzorze 3, w którym κ i R° mają znaczenia określone powyżej w odniesieniu do wzoru 1 i następnie, w razie potrzeby, przez przeprowadzenie jednego lub więcej następu^jących eta^pów: (i) ^prze^prowadzenie ^grupy ^R^ oznacza^jące^j a^tom wodoru w inną ^grupę ^R^ luti (ii) przeprowadzenie grup R^, R^, r· lub R⁴ w inne takie grupy.

Reakcję przeprowadza się w obecności rozpuszczalnika i zasady. Jako zasadę można stosować np. wodorek metalu alkalicznego, alkoholan metalu alkalicznego lub węglan metalu alkalicznego, a jako rozpuszczalnik można stosować rozpuszczalnik węglowodorowy taki jak eter naftowy, alkohol lub aprotonowy rozpuszczalnik polarny taki jak dimetyloformamid lub dimetyloacetamid.

Odpowiednie ^gru^py o^puszczaj^ące ^R' obe^jmuj^{ą g}rupy c^hlorowcowe^, ta^kie ^ja^k a^tomy fluoru, chloru, bromu lub jodu.

Jeśli jest to konieczne, można także dodać odpowiedni katalizator taki jak eter koronowy ^lub miedź, w zai.eźno^ścⁱ od ctiarakteru podstawnik ^R?. Inne szcze^gólowe in^formacje dotyczące sposobu wynikają z przedstawionych poniżej przykładów.

Konwersję grupy r oznaczającej atom wodoru w grupę chlorowcową taką jak atom chloru lub bromu, jako ewentualny etap (i), można przeprowadzić przez reakcję związku o wzorze 1, w ^któr^ym ^r5 oznacza a^tom wocloru^, z ctJorowcem takim jak bron^ w obecno^ści zasady t^akiej jak octan sodu. Reakcję przeprowadza się w organicznym rozpuszczalniku takim jak kwas octowy, w umiarkowanych temperaturach od 0'C do 50C, dogodnie w temperaturze otoczenia.

Alternatywnie, konwersję można przeprowadzić stosując inne znane środki chlorowcujące takie jak imid kwasu N-bromobursztynowego lub imid kwasu N-chlorobursztynowego w rozpuszczalniku organicznym takim jak acetonitryl lub dimetyloformamid. Stosuje się odpowiednio podwyższone temperatury od 60°C do 100°C.

Ewentualny etap (ii) można także prowadzić konwencjonalnymi sposobami. Na przykład 1 2 związki o wzorze 1, w którym R i/lub R oznacza grupę nitrową, można przeprowadzić w od1 2 powiednm związek o wzorze 1, w którym R i/lub R oznacza atom chlorowca, przez redukcję grup nitrowycti do ^gru^py amwowej i wytworzenie zwi^ązku o wzorze 4, w ^któr^ym ^R\ ^r4, ^r^ i ^R^ 8 9 1 mają znaczenia określone powyżej dla wzoru 1, a R° i R oznaczają grupę aminową lub grupę R

8 lub R^ o znaczeniu określonym dla wzoru 1, pod warunkiem, że co najmniej jedna z grup R

8 9 lub R⁷ oznacza grupę aminową, a następnie przeprowadzenie grupy aminowej R i/lub R w grupę chlorowcową.

Związki o wzorze 4 są nowymi związkami.

Redukcję grup nitrowych, prowadzącą do wytworzenia związku o wzorze 4, można przeprowadzić przez reakcję związku ze środkiem redukującym, takim jak chlorek cynawy, w warunkach kwaśnych, np. w roztworze stężonego kwasu solnego. Stosuje się umiarkowane temperatury od 2C do 45°C.

Następnie chlorowcowanie można przeprowadzić przez reakcję z azotynem t-butylu i halogenkiem miedzi, takim jak jodek miedzi (I). Etap ten przeprowadza się w organicznym rozpuszczalniku, takim jak acetonitryl, w niskich temperaturach od -20°C do +20°C, korzystnie w temperaturze około 0°C.

Zw^iąz^ki o wzorze 3 mo^żna w^ytwarza^{ć p}rzez rea^kcję zw^iąz^ku o wzorze 5, w Ictórym ^R^ ^oznacza atom wodoru lub grupę Cj ^alkilową, taką jak grupa etylowa, z niklem Raney a w odpowiednim rozpuszczalniku takim jak wodny roztwór amoniaku.

Niektóre ze związków o wzorze 5 są znane, a inne można wytwarzać znanymi metodami (np. opisanymi przez A. Giner-Sorolla, A. Bendick: J. Am. Chem. Soc., 1958, 80, 5744).

Niektóre ze związków o wzorze 2, 3 i 5 są nowe. Takim związkiem jest związek o wzorze ^^, w ^kt^ór^ym ^RH oznacza a^tom clilor^ ^R^ oznacza a^tom f^luoru^, a ^R^ oznacza atom jodu ^{lub R}^^{1 oznacza} grupę ^nltrową^{, R}^ oznacza atom bromu ^{i R}^'⁵ oznacza atom bromu.

158 930

Związek ο wzorze 2a, w którym oznacza atom chloru, ^r5 oznacza atom fluoru, a oznacza alom jodu, można w^ytwarzaó ze zw^iąz^ku o wzorze ², w ^którym ^r5 ozⁿacza atom chloru,

7 3 4

R oznacza grupę nitrową, R oznacza atom fluoru, a R i R oznaczają atom wodoru, przez redukcję grupy R do grupy aminowej i następnie chlorowcowanie do żądanego związku o wzorze 2a sposobami analogicznymi do opisanych powyżej w odniesieniu do ewentualnego etapu (li) przy wytwarzaniu związków o wzorze 1.

Związek stanowiący półprodukt o wzorze 6 jest również nowym związkiem.

Nowe związki o wzorze ³ stanowi związ^ki o wzorze ³a, w ^któr^ym R^ oznacza a^tom wodoru, 14 chlorowca lub grupę cyjanową, a R oznacza atom chlorowca lub grupę chlorowcoalkilową, pod warun^en^ że ⁽a) ^gdy ^r5 oznacza ^gru^pę cyjanowy ^r54 oznacza po^ds^tawni^k wn^y n^iż a^tom chlo^^{, (b) r15 i r54} nie oznaczają riiwnocześn^ atomu c^hlorowca^{, (}c) ^{gdy R}^ oznacza a^tom cMorowca^{, r54} oznacza ^gru^pę inną nⁱż mono^fluorome^tylowa ⁱ (^d) gd^{y R}^ oznacza a^tom wodoru, ^r54 oznacza grupę inną niż atom chlorowca lub grupa chlorowcometylowa.

Szczególnym przykładem R jest grupa pentafluoroetylowa.

Związki o wzorze 3a można wytwarzać różnymi sposobami obejmującymi wytwarzanie z odpowiedniego związku o wzorze 5, jak opisano powyżej. Alternatywnie związek o wzorze 3a można wytwarzać z odpowiednie^go związ^ku o wzorze @ w kt^ór^ym ^r5 oznacza atom wodoru przez ctilorowcowanie w warun^kac^h np. ^podobnych ^do opisan^yc^h pow^yżej w odn^sieniu do ^konwersji R⁵ oznaczającego atom wodoru do atomu ctdorowca. ^Zwi^ązki o wzorze ^^, w kt^ór^ym ^R^ oznacza ^gru^pęc^yjanową mo^żna w^ytwarza^ć przez reakcję zwi^ąz^ku o wzorze w ^któr^ym ^r5 oznacza atom brom^ z solą cyjankową taką jak cyjanek miedzi (I) w organicznym rozpuszczalniku takim jak chinolina, w podwyższonej temperaturze w zakresie od 200'C.do 250°C.

^Nowe zwi^ąz^ki o wzorze ⁵ stanowi^ą zwi^ąz^ki o wzorze 5a^, w k-tórym ^R^ ma znaczeni ^ta^kie^,ja^k okre^ślone pow^yżej ^dla wzoru 5^{, R}^ oznacza ^gru^pę cyjanowy a ^R^ ma ^ta^kie znaczenie ja^{k r6} określone ^dla wzoru ^{5 l}u^{b R}^ oznacza atom wodoru lu^b c^hlorowca inn^y ni^ż a^tom ^fluoru^,a ^rI5 oznacza grupę pen^ta^fluoroet^ylow^{ą l}ub ^difluorome^tylową.

^Zw^iąz^ki o wzorze 5a mo^żna w^ytwarzać ^przez rea^kcj^ę zwi^ąz^ku o wzorze Λ w ^któr^ym ^r55 i ^rIĆ mają ^takie znaczerna ja^k olkreś^ne d^la wzoru ^^, a ^r57 oznacza grupę ¹⁵ ^lkilow^ z tiomocznikiem lub odpowiednią jego alkilowaną pochodną, w obecności mocnej zasady takiej jak alkoholan metalu alkalicznego taki jak metanolan sodu. Stosuje się odpowednio podwyższone temperatury w zakresie od 60“C do 90C.

Inne związki o wzorze 2, 3 i 5 oraz związki o wzorze 7 są związkami znanymi albo można je wytwarzać ze znanych związków konwencjonalnymi metodami.

Następujące przykłady ilustrują rozwiązanie.

Przykłady I - XIV dotyczą sposobu wytwarzania substratów, przykłady XV - XXII dotyczą sposobu wytwarzania związków o wzorze 1, a przykład XXIII ilustruje owadobójcze własności związków o wzorze 1.

Przykład I. Przykład ten ilustruje sposób wytwarzania 4-pentafluoroetylo-2-tiouracylu.

3g tiomocznika dodaje się do roztworu metanolanu sodu w metanolu (uprzednio przygotowanego przez dodanie 1,089 g metalicznego sodu do 20 ml suchego metanolu). Następnie dodaje się 9,61 g octanu pentafluoropropionylu i ogrzewa się mieszaninę do wrzenia przez 3 dni. Po oziębieniu odparowuje się rozpuszczalnik pod próżnią i uzyskuje się brązowe ciało stałe, które zakwasza się rozcieńczonym wodnym roztworem kwasu solnego i ekstrahuje się eterem dietylowym. Połączone organiczne ekstrakty suszy się, usuwa się rozpuszczalnik przez odparowanie pod zmniejszonym ciśnieniem i uzyskuje się 4,14 g 4-pentafluoroetylo-2-tiouracylu, który bezpośrednio stosuje się w następnym etapiej H NMR (CDCl.5) 12,3 (lH.brs), 11,65 (1Η,brs) i 6,2 (lH,s).

159 930

Przykład II. Przykład ten ilustruje sposób wytwarzania 4-pentafluoroetylopirymidyn-6-onu.

Do zawiesiny 0,5 g 4-pentafluoroetylo-2-tiouracylu w mieszaninie 0,23 ml stężonego wodnego roztworu amoniaku i 6 ml wody dodaje się 0,33 g niklu Raney a w postaci 50¾ dyspersji w wodzie. Mieszaninę reakcyjną ogrzewa się do wrzenia przez 5,5 godziny, oziębia się, odstawia na całą noc i przesącza się na gorąco przez sączek Hyflo. Przesącz zatęża się przez odparowanie rozpuszczalnika pod zmniejszonym ciśnieniem i uzyskuje się żądany związek w postaci bladozielonego ciała stałego. Po sublimacji w 100°C i pod ciśnieniem 10 Pa uzyskuje się

4- pentafluoroetylopirymidyn-6-on w postaci białego ciała stałego o temperaturze topnienia 122 - 126°C;

H NMRtT(CDCL) 13,05 (lH.brs), 8,30 (lH,s) i 6,94 (lH,s).

Przykład III . Przykład ten ilustruje wytwarzanie 5-bromo-4-trifluorometylopirymidyn-6-onu.

4,62 g bromu dodaje się w jednej porcji do roztworu 4,3 g 4-trifluorometylopirymidyn-6-onu i 10,53 g octanu sodu w 43 ml kwasu octowego, podczas mieszania. Po mieszaniu przez 2 godziny mieszaninę reakcyjną pozostawia się do odstania na 3 dni, po czym ogrzewa się do 80°C w ciągu 1 godziny. Po oziębieniu do temperatury otoczenia (około 22°C), odparowuje się rozpuszczalnik pod zmniejszonym ciśnieniem. Uzyskane pomarańczowe ciało stałe rozpuszcza się w octanie etylu i przemywa się kilkakrotnie wodą. Połączone wodne popłuczyny ekstrahuje się octanem etylu, i połączone warstwy organiczne przemywa się wodnym roztworem tiosiarczanu sodu, następnie wodnym roztworem wodorowęglanu sodu i solanką. Po wysuszeniu nad siarczanem magnezu odparowuje się rozpuszczalnik pod zmniejszonym ciśnieniem i uzyskuje się 4,3 g

5- bromo-4-trifluorometylopirymidyn-6-onu w postaci białego ciała stałego o temperaturze topnienia 226 - 227'C;

H NMR 0' (CDCl^j) ^, 8^,05 (s); ¹⁹F NMR < (CDC^^ -67^,4 (^s).

Przykład IV. Przykład ten ilustruje sposób wytwarzania 5-jodo-4-trifluoroetylopirymidyn-6-onu.

2,75 g imidu kwasu N-jodobursztynowego dodaje się podczas mieszania do zawiesiny 1 g 4-trifluorometylopirymidyn-6-onu w 13 ml suchego acetonitrylu. Mieszaninę reakcyjną miesza się w temperaturze otoczenia przez 2 godziny, a następnie ogrzewa się do wrzenia pod chłodnicą zwrotną przez 10 godzin. Po oziębieniu usuwa się rozpuszczalnik pod zmniejszonym ciśnieniem i uzyskuje się brązowe ciało stałe, z którego po rekrystalizacji z wody otrzymuje się 150 mg 5-jodo-4-trifluorometylopirymidyn-6-onu w postaci bladopomarańczowego ciała stałego ,

H NMR rf (CDClj + 3 krople DMSO) 13,5 (lH,brs) i 8,00 (lH,s).

Przykład V. Przykład ten ilustruje sposób wytwarzania 5-chloro-4-trifiuorometylopirymidyn-6-onu.

6,56 g imidu kwasu N-chlorobursztynowego dodaje się podczas mieszania do zawiesiny 4 g 4-trifluorometylopirymidyn-6-onu w 50 ml suchego acetonitrylu i ogrzewa się mieszaninę do wrzenia pod chłodnicą zwrotną w ciągu 17 godzin. Po oziębieniu usuwa się rozpuszczalnik przez odparowanie pod zmniejszonym ciśnieniem i uzyskuje się białe ciało stałe, z którego po dwukrotnej krystalizacji z wody otrzymuje się 1,06 g 5-chloro-4-trifluorometylopirymidyn-6-onu w postaci białego ciała stałego o temperaturze topnienia 191 - 192°C;

H NMR cf (CDC-j + 1 kropla DMSO) 13,5 (lH.brs) i 8,05 (lH,d).

Przykład VI. Przykład ten ilustruje sposób wytwarzania 5-cyjano-4-trifluorometylopirymidyn-6-onu.

mg cyjanku miedzi (I) dodaje się do roztworu 150 mg 5-bromo-4-trifluorometylopirymidyn-6-onu w 5 ml chinoliny. Następnie mieszaninę reakcyjną ogrzewa się do wrzenia pod chłód10

150 930 rncą zwrotną w ciągu 3 godzin. Po oziębieniu do temperatury otoczenia mieszaninę reakcyjną przelewa się do rozcieńczonego wodnego roztworu kwasu octowego i ekstrahuje się do octanu etylu. Po wysuszeniu odparowuje się rozpuszczalnik pod zmniejszonym ciśnieniem uzyskując brązowy olej, który poddaje się chromatografii na płytkach z Żelem krzemionkowym stosując jako eluent octan etylu zawierający kwas octowy i wodę w stosunku objętościowym 250 : 5 : 1. Zbiera się żądane frakcje i wydzielone w ten sposób brązowe ciało stałe zidentyfikowano jako sól fenolową. Uzyskaną substancję rozpuszcza się w etanolu i zakwasza etanolowym roztworem kwasu solnego. Po odparowaniu rozpuszczalnika pod zmniejszonym ciśnieniem uzyskuje się brązowe ciało stałe, które rozpuszcza się w eterze' dietylowym i przesącza się. Po odparowaniu rozpuszczalnika pod zmniejszonym ciśnieniem otrzymuje się 5-cyjano-4-trifluoromety1opirymidyn-6-on w postaci brązowego ciała stałego.

IR (Nujol) 3100, 2920, 2235, 1730^, 1700 ^, 1ć80^, 1ć00^, 1440^, 1330^, ^^^, 11ć0^, 1130 i 958 c^m'¹Ή NMR cT(OMSO) 8,70 (lH,s), 3,45 (IH.brs).

Przykład VII . Przykład ten ilustruje sposób wytwarzania 3,4-difluoro-5-nitrotrifluorometylobenzenu.

Mieszaninę 1U g 4-chloro-3,5-dinitrotrifiuorometyiobenzenu i 4,3 g suchego liuorku potasu w 23 ml suchego dimetyloformamidu miesza się energicznie i ogrzewa się do 1UUC w ciągu 16 godzin. Po oziębieniu do temperatury otoczenia dodaje się jeszcze 2,13 g fluorku potasu i ogrzewa się mieszaninę do iJUC w ciągu 2 dni. Po oziębieniu mieszaninę reakcyjną przelewa się do wody i ekstrahuje się eterem dietylowym. Warstwę organiczną suszy się, sączy się i usuwa się rozpuszczalnik przez odparowanie pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostały olej poddaje się destylacji kulowo-rurowej (kugelrohr) pod zmniejszonym ciśnieniem i uzyskuje się 0,18 g 3,4-difluoro-5-nitrotrifluorometylobenzenu zawierającego dimetyloformamid, w postaci żółtego oleju, destylującego jako pierwszy składnik;

'H NMR C (CDClj) 8,2 (lH,m) i 7,83 (lH,m).

Przykład VIII . Przykład ten ilustruje sposób wytwarzania 3-amino-5-chloro-4-illorotrilluorometylobenzenu.

g 5-chloro-4-llloro-3-nitrotrlfluorometylobenzenu dodaje się do oziębionego do 5°C roztworu 140 g chlorku cynawego w 187 ml stężonego wodnego roztworu kwasu solnego. Po mieszaniu w ciągu kilku godzin w temperaturze otoczenia (około 22°C) mieszaninę reakcyjną odstawia się na całą noc. Po zalkalizowaniu dodatkiem wodorotlenku sodu mieszaninę reakcyjną ekstrahuje się octanem etylu. Warstwę organiczną przemywa się wodą, suszy się i usuwa się rozpuszczalnik przez odparowanie pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostały żółty olej poddaje się destylacji kulowo-rurowej pod zmniejszonym ciśnieniem i uzyskuje się 32 g 3-amino-5^-ch^loro^-4-^fluoro^tri^fluoronetylobenzenu o temperaturze wrzenia ^^13/1,46-¹⁰^ ^Pa^; 'H NMR f(CDClj) 7,03 (lH,dq), 6,90 (lH,dq).

Przykład IX. Przykład ten ilustruje sposób wytwarzania 3-chloro-4-flloro-5jodotrifllorometylobenzeπu.

g 3-anino-5-chloro-4-fluorotrifluorometylobenzenl wkrapla się podczas mieszania do zawiesiny 25 g azotynu t-butylu i 9 g jodku miedzi (I) w 185 ml suchego acetonitrylu, utrzymując temperaturę na poziomie 0’C. Po zakończeniu dodawania mieszaninę reakcyjną utrzymywano w temperaturze 0'C przez dalsze 2 godziny, po czym pozostawiono do ogrzania się do temperatury otoczenia. Po dodaniu rozcieńczonego wodnego roztworu kwasu solnego mieszaninę reakcyjną ekstrahuje się eterem, warstwę organiczną dokładnie przemywa się wodnym roztworem pirosiarczynu sodu i suszy się nad bezwodnym siarczanem magnezu. Po usunięciu rozpuszczalnika przez odparowanie pod zmniejszonym ciśnieniem uzyskuje się brązowy olej, który oczyszcza się na drodze chromatografii na żelu krzemionkowym stosując jako eluent mieszaninę 5% objętościowych octanu etylu w n-heksanie. Jako pierwszy wyeluowany składnik zbiera się 5,66 g 3-chloro-4-fluoro-5-jodotrifluorornetylobenzenu w postaci bladożółtego oleju;

150 930 'H NMR o (COCl-j) 7,8 (lH,m) i 7,65 (lH.m)^{; 19}F NMR c^f(CDCl^j) -63,96 (3F,s) i -89,48 (lF,s).

Przykład X. Sposobem opisanym w przykładzie III z odpowiedniego związku o wzorze 3 wytwarza się 5-bromo-4-pentaHuoroetylopirymidyn-6-on o temperaturze topnienia 165 166,5“C;

' NMR & (CDClj) 13,6 (lH.brs) i 8,35 (lH,s).

Przykład XI. Przykład ten ilustruje sposób wytwarzania 5-chloro-4-pentafluoroetylopirymidyn-6-onu.

Roztwór 0,4 g 4-pentafluoroetylopirymidyn-6-onu i 0,27 g imidu kwasu N-chlorobursztynowego w 5 ml suchego dimetyloformamidu ogrzewa się do 80” C w ciągu 3 godzin. Po oziębieniu do temperatury otoczenia mieszaninę reakcyjną przelewa się do wody i ekstrahuje się do octanu etylu. Warstwę organiczną suszy się nad bezwodnym siarczanem magnezu, sączy się, odparowuje się rozpuszczalnik pod zmniejszonym ciśnieniem i uzyskuje się brązowy olej. Po rekrystalizacji z wody uzyskuje się 5-chloro-4-pentafluoroetylopirymidyn-6-on;

'H NMR t (CDClj) 8,22 (s).

Przykład XII . Przykład ten ilustruję sposób wytwarzania 4-difluorometylopirymidyn-6-onu.

Tiomocznik poddaje się reakcji z chloro-difluoroacetylooctanem w obecności metanolanu sodu, zgodnie ze sposobem opisanym w przykładzie I. Tak wytworzony surowy produkt poddaje się następnie reakcji z niklem Raneya, zgodnie ze -sposobem opisanym w przykładzie II. Uzyskany pomarańczowy produkt zidentyfikowano jako mieszaninę składników, zawierającą 75¾ 4-difluorometylopirymidyn-6-onu (na drodze chromatografii gazowej).

'H NMR cT (CDClj + 1 kropla DMSO), 8,10 (lH,s), 6,70 (lH,s) i 6,38 (lK,t).

Wytworzony produkt stosuje się dalej bez dodatkowego oczyszczania.

Przykład XIII . Przykład ten ilustruje sposób wytwarzania 3,4-dibromo-5-nitrotrifluorometylobenzenu.

g 4-amino-3-bromo-5-nitrotrifluorometylobenzenu w 7 ml acetonitrylu wkrapla się podczas mieszania do zawiesiny 18,6 g azotynu t-butylu i 10 g bromku miedzi (II) w 138 ml suchego acetonitrylu, utrzymując temperaturę na poziomie 0”C. Po zakończeniu dodawania mieszaninę reakcyjną miesza się utrzymując temperaturę 0C przez dalsze 2 godziny, po czym pozostawia się do ogrzania do temperatury otoczenia. Mieszaninę reakcyjną przelewa się do rozcieńczonego wodnego roztworu kwasu solnego i ekstrahuje się do eteru dietylowego. Warstwę organiczną przemywa się dokładnie wodą i solanką i suszy się nad bezwodnym siarczanem magnezu. Po przesączeniu i odparowaniu rozpuszczalnika pod zmniejszonym ciśnieniem uzyskuje się żółty olej, który poddaje się destylacji kulowo-rurowej i otrzymuje s.ę 3,4-dibromo-5-nitrotrifluorometyl.obenzen w pos^tacⁱ żółtego o^le^ju^, o -tem^pera-turze wrzenⁱa ¹⁴O’C ^prz^{y 1,99}5-10^J Pa^,który zestala się po ochłodzeniu.

'H NMR i? (COClj) 8,10 (lH,d) i 7,90 (lH,d).

Przykład XIV . Przykład ten ilustruje sposób wytwarzania 1-(2,6-dichloro-4-trifluorometylo)-4-trifluorometylopirymidyr-6-onu (związek 1 w tabeli I).

Suchą kolbę reakcyjną przedmuchuje się azotem i wprowadza się 50¾ zawiesinę wodorku sodu (1,6 g). Wodorek sodu przemyto uprzednio pentanem i zawieszono w 20 ml dimetyloformamidu (0MF). Wkrapla się roztwór 5 g ć-tnfluorometylopirymidyn-4-οπυ w 30 ml OMF. Po zakończeniu dodawania mieszaninę reakcyjną miesza się jeszcze przez 15 minut, po czym dodaje się w jednej porcji 28 g 3,5-dichloro-4-lluoroberzotrilluorku l ogrzewa się mieszaninę w 100°C w ciągu 6 godzin. Mieszaninę reakcyjną pozostawia się do oziębienia, przelewa się solanki i ekstrahuje się octanem etylu. Warstwę organiczną przemywa się solanką, suszy się nad siarczanem magnezu i odparowuje się pod próżnią uzyskując brązową pozostałość, którą oczyszcza

158 930 się przuz chromatografię na żelu krzemionkowym stosując jako eluent układ 20% eter dietylowy/ /oenzyna i otrzymuje się 812 mg związku 1 przedstawionego w tabeli I.

'H NMR c”(COC1j) 8,0 (lH,s), 7,8 (2H,s), 7,0 (lH,s).

Przykład XV. Następujące związki wytwarza się sposobem opisanym w przykładzie XIV z odpowiednich związków o wzorze 2 i związków o wzorze 3.

(a) l-(2-chloro-6-nitro-4-trffluorometylofenylo)-4-rrffluorometylopiyymidyn-ć-nn (związek 2 w tabeli I) o temperaturze topnienia 1-9 - 150°C;

H NMR <(CDClj) 8,- (lH,m), 8,2 (lH,m), 8,1 (lH,s), 7,0 (lH,s).

(bl 1-(2-fyuorOl6-cnforόl-ltoiffuooometnfofenyfo)--ltrif1uooomety1oplrnmldyy-6lOn (związek - w tabeli II;

'H NMR . (CDClj) 0,08 (lH,s), 7,74 (lH,s), 7,55 (lH,d), 6,98 (lH,s).

(cl fl(2-boomOl6lChforo--ltrifluooooettfo0eynfo)--ltrifluooometylopirymidnn-6lOn (związek 5 w taoeli I) o temperaturze topnienia 172 - 17-,8’C;

'H NMR rf (CDClj) 8,03 (lH,s), 7,99 (lH,s), 7,8- (lH,s), 7,00 (lH,s).

(d) f2(2,62dlboomo-42trifluoromftyyofenylo)-4-tolfyuoroofttloploymldyn26-oy (związek 6 w tabeli I) o temperaturze topnienia 177,6 - 179,8°C;

NMR d (COClj) 8,08 (2H,s), 7,98 (lH,s), 7,00 (lH,s).

(e) f-(22chfooo-4ltrlffuooomfttlo-6-nitooffnyfo)24lpfnta0fuoooftyyopionmidyy-6-oy (związek 17 w tabeli I) o temperaturze topnienia 1-5 - 1-6,5°C; z tą różnicą, że mieszaninę reakcyjną ogrzewano do 100°C przez - godziny;

Ή NMR o (CDClj) 8,-5 (lH,s), 8,21 (lH,s), 8,11 (lH,s) i 7,02 (lH,s).

(f) i-(2,6-dichyooOl4-trlf1uooooetnfoOeyyyo)2--pfytafluoooetyfopionmidny-62oy (związek 18 w tabeli I); z tą różnicą, że mieszaninę reakcyjną ogrzewano do 100°C przez 16 godzin. Związek wykazuje temperaturę topnienia 168,7 - 169,8'C;

H NMR o (CDClj) 8,00 (lH,s), 7,82 (2H,s) l 7,05 (lH.s).

(g) 1-(2,6-di ffuoool-ltri ffuorometylofenylo)l-ltrlf1uorooftyfopioymidyy-62oy (związek 11 w tabeli I); z tą różnicą, że stosowano czterokrotny nadmiar fluorku arylu, a mieszaninę reakcyjną ogrzewano w 90°C w ciągu 36 godzin.

'H NMR 2 (CDClj) 3,12 (fH,s), 7,-3 (2H,d) i 6,98 (1H,s).

(h) l2(2-chlooo-6-jodOl-ltrifluooometylofennyo)--ltoifluoromftylopionmidyy-6-on (związek 10 w tabeli I); z tą różnicą, że mieszaninę reakcyjną ogrzewano do 90°C w ciągu 16 godzin.

'H NMR c^T (CDCl^j) 8,15 (s^,lH), 7^,95 (s^HL 7,85 (s^,lH) i 7^,0 (^s,lH)^{; 19}F NMR ó (CDCl^j) -63^,6 (3F,s) i -72,0 (3F,s).

(i) l2(22fyuoro-62OliI'o-4-1rifluoΓometylofeyylo)-4-toifluorometyloploymidny-6-on (związek 20 w tabeli I); z tą różnicę, że mieszaninę reakcyjną utrzymywano w temperaturze otoczenia przez 2 godziny. Związek wykazuje temperaturę topnienia 1-7 - 151'C.

'H NMR ó (CDClj) 8,38 (ΙΗ,ε), 8,37 (lH,s), 7,97 (lH,d) i 6,90 (lH,s).

(j) l-(2lbromo-6lyitrOl--toifluooometyyofeynyo)---trifluooometylopiΓnmidyy-6lOy (związek 21 w tabeli I); z tą różnicą, że mieszaninę reakcyjną ogrzewano w 75'C przez 16 godzin. Związek wykazuje temperaturę topnienia 128 - 130°C.

'H NMR < (CDCl^j) 8^,-5 (f^d), 8,35 (lH^,d), 8^,10 (lH,^s) ⁱ 6^,95 (lH^,s). W t^ym pokładzie R⁷we wzorze 2 oznacza atom bromu.

(k) l2(2,62dichlooo---trifluoromftylofennyo)l5lbromo--ltoifluoΓometnlopirymldyy-6-oy (związek 9 w tabeli I); z tą różnicą, że mieszaninę reakcyjną ogrzewano w 75°C przez 6 godzin, po czym w 90°C przez 2- godziny. Związek wykazuje temperaturę topnienia 167 - 168°C;

' NMR < (CDCl^j) 7^,95 (lH^,s) ¹ 7^,82 (2H^,s)^{; 19}F NMR ά (CDCl^j) ^3^0 (3F^,s) i 267^,45 (3F^,s).

(l) 1-(2,6-dinńtrOl--tΓifluorometylofenylo)-5-bΓomo-4-trlfluooometylopirymidyn-6-οπ (związek 15 w tabeli I); z tą różnicą, że mieszaninę reakcyjną utrzymywano w temperaturze

158 930 otoczenia przez 16 godzin. Związek wykazuje temperaturę topnienia 199,5 - 202°C;

H NMR σ(CDClj) 8,8 (2H,s) l 8,45 (lH,s).

(m) l-(2-chloro-6-nitro-4-trifluorometylo)-5-chloro-4-tri fluorometylopirymidyn-6-on (związek 12 w tabeli I); z tą różnicą, że mieszaninę reakcyjną mieszano w temperaturze otoczenia przez 2 godziny. Związek wykazuje temperaturę topnienia 145 - 147°C;

H NMR c(COClj) 8,5 (lH,s), 8,25 (lH,s) i 8,2 (lH,s).

(n) l-(2,6-dichloro-4-trifluorometylo)-5-chloro-4-trifluorometylopirymidyn-6-on (związek 13 w tabeli I); z tą różnicą, że mieszaninę reakcyjną ogrzewano w 85C w ciągu 20 godzin. Związek wykazuje temperaturę topnienia 166 - 168C;

'h NMR o (GOCI-) 7,95 (lH,s) i 7,85 (2H,s).

(o) l-(2-bromo-6-ni tro-4-tri fluorometylofenylo)-5-chhoro-4-ttifluorome tylopirymidyn-6-on (związek 25 w tabeli I); z tą różnicą, że mieszaninę reakcyjną ogrzewano do 90°C przez 5 grdzlll. Związek wykazuje temperaturę topnienia 136,5 - 138°C;

'H NMR ó(C0Cl,) 8^,50 (l^s^ 8^,38 (lH^,s) i 8^,02 (lH^,s).

J 7

W tym przykładzie R we wzorze 2 oznacza atom bromu.

(p) l4(24chloro-64fluoro444trlflurormetylofenylo)--4chloor--4tolfluooometyloploymidyl-6-π (związek 22 w tabeli I); z tą różnicą, że mieszaninę reakcyjną ogrzewano do 90’C przez 40 godzin;

'H NMR o (COClj) 8,98 (lH,s), 7,74 (lH,s) i 5,57 (lH,d).

(q) ^(Z-bromo-ć-chloro-4-triffuoΓometylo---5Chloror444Γlflurormetylrpioymidyl-640l (związek 34 w tabeli I);

H NMR o (COClj) 8,00 (lH,s), 7,93 (lH,s), 7,88 (lH,s).

(o) l-(i ,64dlbormo-44tolfluooometylr)45-chloro-44toi fluorometylrpioymldyn-6-oi (związek 31 w tabeli 1); z tą różnicą, że mieszaninę reakcyjną ogrzewano w 9U‘C przez 16 godzin. Związek wykazuje temperaturę topnienia 160 - 161C;

'H NMR J (COClj) 8,03 (2H,s), 7,91 (lH.sj.

(s) l-(2-bΓomo46-chloro---trifluorometylo)-5-bΓomo-44tΓifluorometylrpioymidyn-640l (związek 30 w tabeli I); z tą różnicą, że mieszaninę reakcyjną ogrzewano do 85C przez 16 godzin. Związek wykazuje temperaturę topnienia 166 - 168’C;

H NMR o (COClj) 7,98 (lH,s), 7,92 (lH,s), 7,88 (1H,s).

(t) l-(2-hhlrro46-ni trr--4triflurrrmetylr)4-4hyJanr-4 4 triflurormetylrpirymidyl-64οπ (związek 27 w tabeli I); z tą różnicą, że mieszaninę reakcyjną utrzymywano w temperaturze rtrhzelia przez 18 godzin. Związek wykazuje temperaturę topnienia 168,7 - 169,2°C;

'H NMR ά (CDCłj) 8,50 (lH,dl, 8,26 (lH,s), 8,24 (lH,d).

(u) 1-(2,6-dichlror-4 4toiflurrometylo) 454hyjano-4-triflurrrmetylrpirymldyl-6-ol (związek 28 w tabeli I); z tą różnicą, że mieszaninę reakcyjną ogrzewano do 100’C przez 23 godziny;

'H NMR cHODClj 8,19 (lH,s), 7,85 (2H,s).

(v) l-(2,64dichlrrr444triflurrrmetylofelylo)---chlorrpirymidyn-6-on (związek 35 w tabeli I); z tą różnicą, że mieszaninę reakcyjną ogrzewano do 90°C przez 27 godzin. Związek wykazuje temperaturę topnienia 119,1 - 122’C;

'H NMR W (CDClj) 7,84 (lH,s), 7,80 (2H,s) i 6,7 (lH,s).

(w) l4(2-chlooo-64fluroo-44toifluorometylofenylo)-4-pentafluoroetylrpirymidyl-64Ol (związek 38 w tabeli I); z tą różnicą, że mieszaninę reakcyjną ogrzewano do 90’C przez 23 godziny i stosowano czterokrotny nadmiar fluorku arylu. Związek wykazuje temperaturę topnienia 121 - 122,8°C;

H NMR a (CDClj) 8,05 (lH,s), 7,75 (lK,s), 7,58 (lH.dd) i 7,06 (lH,s).

(x) l4(2,6-difluoΓO-4-trifluroometylo)-5-chloΓO-4-tΓifluooometylrpioymidyn-6-ol (związek 39 w tabeli I); z tą różnicą, że mieszaninę reakcyjną ogrzewano do 9UC przez 48 godzin; H NMR c (CDClj) 8,05 (lH,s) i 7,5 (2H,d).

158 930 (y ) l-(2-bramo-6-chloro-4-i.rifluoromctylo)-4-pentafliioroinetylopirymidyn-6-on (związek -2 z -abnfi I), z -ą różnicą, (n mieszaniną reakcyjną ogrzewano do 90°C poznz Ιέ godzin. Związek wykazuje -nopnoa-urę topnienia 172 - 173°C;

Ή NMR cO (CDCfj) 8,00 -2H,bos), 7,88 -fH,s) i 7,08 -lH,s).

(z) 1--2^idibrooo-łitrifluooooe-yfojo-ipennafiuooon-yfoploymldyn-6-oπ -związek -5 w

-abefi I), z -ą różnicą, że mieszaninę reakcyjną ogrzewano do 90C przez 16 godzin. Związek wykazuje nempeoanurę -opnienia 175,8 o 176,2°C;

'11 NMR (CDCfj) 8,05 -2H,s), 7,98 (1H,s) i 7,06 (1H,s).

-aa) fo(2,6odichloro-4 -1rlflu0Γ00n-yf0)l5lChl0Γ0o-open-aflu000me-yl0pirynidyno6oon (związek -6 w -abefi I), z -ą różnicą, że mieszaninę reakcyjną ogrzewano do 90°C przez 16 godzin;

'H NMR O (CDCfj) 7,9 (1H,s) i 7,82 (fH,s).

Chroma-ografia gazowa produk-u wykazuje zawar-ość 10¾ 1o(2,ć-dichloΓOlO-l-lfluorooe-yfo o4opennaffuoronnylopioyoidyno6oonu jako jedynego zanieczyszczenia.

P o z y k ł a d XVI . Przykład -en iius-ruje alnerna-ywny sposób wy-warzania oChf0r0o6oηl-r0o-o-0iflu0000n-y)0fnnyf0)o4ln0lffu0r0me-yl0piΓymidyno6o0nu (związek 2 w -abefi I).

Suchą kofbę reakcyjną przedmuchuje się azo-em i wprowadza się 50¾ zawiesinę wodorku sodu (6-0 mg). Wodorek sodu jes- zawieszony w 20 mf DMF. Dodaje się porcjami 2 g (12 mmoH) s-ałego 6onrifiuoromenyiopioyoidyn-·6oonu, mieszaninę miesza się pozez 10 minu-, po czym dodaje się jednorazowo 3,3 g 3lChiooOl4ofiuorOl5l ninΓobeezotnlfiuorku. Mieszaninę reakcyjną o mocnym zabarwieniu czerwonym miesza się energicznie pozez 10 minu-, po czym pozefewa się do wody i eks-rahuje się dokładnie e-erem. Połączone waos-wy e-nrowe przemywa się wodą, nas-ępnie sofanką i suszy się nad siarczanem magnezu. Rozpuszczafnik usuwa się pod zmniejszonym ciśnieniem i uzyskuje się żół-ą pozos-ałość, z k-óoej po m^ys-aRza^i z mieszaniny oc-anu e-yfu i heksanu uzyskuje się io-2lChloΓO-6-nitΓOlO-OniffiOΓometylofenylo©o-omffuoro me-yioploymldyno6oon w pos-aci żół-ych koysz-ałów o -empeoa-urze -opnienia 1-9 o 150’C i widmie NMR pozeds-awionym uprzednio, w Hości 2,3 g.

Przykład XVII . Zgodnie ze sposobem ogófnym opisanym w przykładzie XVI, z odpowiednich związków o wzorze 2 i 3 wy-waoza się nas-ępujące związki:

(a) 1o(2,6odlni-r0o4o-0ifiu000mnnyi0fenyi0)o-o-0iflu0Γ0me-yf0pirymίdynoóo0n (związek 3 w -abefi I) o nempeoa-urze -opnienia 19- o 197,6”C;

H NMR cO (CDCIj) 8,82 (2H,s), 8,60 (fH.s), 6,95 (1H,s).

(b) fo(2oChioro-4-nltro--o -riffuooomnnyiofenyio) o5ofiuoool-o-rίfiuorome-yfoplryoidyno o6oon (związek 7 w -abeH I);

'H NMR J (CDCIj) 8,-8 UH,s), 8,2- (IH.s), 7,92 U^s)..

(c) fo(2oChioooo6lOnrΓo-0-OΓffluorornetylofnnyfo)o5obromoo4onoifluoΓometylop^ymidyn-6o oon (związek 8 w -abefi I) o -empnoanurzn nopnienia 1-1 o H2°C;

'H NMR cf (CDCIj) 8,-5 (1H,s), 8,20 (2H,s), 8,05 (1H,s).

(d) fo(2,6odini-roo4lnoi ffuoΓometylofenylo)-5-chliΓO-4-tΓifluooome-yfopirymidyno6oon (związek 2- w -abeJ I); z -ą różnicą, że mieszaninę reakcyjną unrzymuje się w -ei^era-urze pokojowej przez 16 godzin. Związek wykazuje -nmpnoa-uoę noρninnla 190 o 193°C;

Ή NMR cT (CDCfj + 3 koopie DMSO) 8,85 (2H,s) i 8,60 (1H,s). .

(e) 1o-2ochforoo6oninΓOl-ltoiffuorome-yfofnnyfo)o5ojodo-4-Onlfiuorome-yfopirymldyno6l oon (związek 1- w -abefi I), z -ą różnicą, że mieszaninę reakcyjną u-rzymuje się w nempera-urze o-oczenia w ciągu 1 godziny. Związek wykazuje -empnraeuoę -opnienia 151 o 153’C;

H NMR cT (CDCj) 8,-- (1H, łagodny d), 8,20 (1H, łagodny d) i 7,98 (fH,s).

(f) lo-2ochiorOl6onl-roo4onolffuorooe-yfofenylo)-4-chloropirymldyno6oon (związek 36 w -abefi I), z -ą różnicą, że mieszaninę reakcyjną u-rzymuje się w -nmpeoa-uozn o-oczenia

158 930 przez 2 godziny. Związek wykazuje temperaturę topnienia 170,5 - 172,1°C;

H NMR C(CDClj) 8,40 (lH,s), 0,20 (lH,s), 7,95 (1H,s) i 6,68 (lH,s).

(g) l-(2-chloro-6-nitro-4-trifluorometylofenylo)-5-chloro-4-pentafluoroetylopirymidyn-6-on (związek 37 w tabeli I), z tą różnicą, że mieszaninę reakcyjną utrzymuje się w temperaturze pokojowej przez 2 godziny. Związek wykazuje temperaturę topnienia 170 - 171,2’C; Ή NMR J (CDClj) 8,46 (lH,d), 8,22 (lH,d), 8,00 (lH,s).

(h ) 1-(2-chloro-6-ni tro-4-tri fluorometylofenylo)-4-di fluorowe tylopirymidyn-6-on (związek 41 w tabeli I), z tą różnicą, że mieszaninę reakcyjną utrzymuje się. w temperaturze otoczenia przez 1,5 godziny. Związek wykazuje temperaturę topnienia 130 - 132’C;

H NMR cl^- (CDClj) 8,41 (lH,d), 8,19 (lH,d), 8,05 (lH,s), 6,90 (lH,s) i 6,47 (lH,t).

(i) l-(2-bromo-6-nitro-4-trifluorometylo)-4-pentafluoroetylopirymidyn-6-on (związek 44 w tabeli I), z tą różnicą, że mieszaninę reakcyjną utrzymuje się w temperaturze otoczenia w ciągu 1 godziny. Związek wykazuje temperaturę topnienia 138 - 139“C.

Ή NMR ci(CDClj) 8,48 (lH,d), 8,38 (lK,d), 8,10 (1H,s) i 7,02 (lH,s).

Przykład XVIII . Przykład ten ilustruje sposób wytwarzania l-(3-chloro-2,6-dinitro646trifluorometylofenylo)646trifluorometylopirymidyn--6onu (związek 16 w tabeli I).

Mieszaninę 0,48 g 4-trifluorometylopirymidyn-66onu, 0,9 g 2,4-dichloro-3,5-dinitrotrifluorobenzenu i 0,41 g węglanu potasu w 10 ml suchego dimetyloformamidu miesza się energicznie w temperaturze otoczenia przez 15 minut. Następnie przelewa się mieszaninę reakcyjną do wody i ekstrahuje się octanem etylu. Po wysuszeniu i odparowaniu rozpuszczalnika pod zmniejszonym ciśnieniem pozostałość poddaje się chromatografii na żelu krzemionkowym stosując jako eluent 30\ obj. octan etylu w eterze naftowym o temperaturze wrzenia w zakresie 60 - 80’C. Żądane frakcje łączy się, rozpuszczalnik usuwa się pod zmniejszonym ciśnieniem i uzyskuje się żółte ciało stałe, które następnie rozciera się z eterem naftowym (zakres temp, wrzenia 60 - 80°C). Ciało stałe rozpuszcza się we wrzącym etanolu, przesącza się i usuwa się rozpuszczalnik pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość znów rozciera się z eterem naftowym (temp, wrzenia 60 - 80°C) i w końcu rekrystalizuje się z eteru naftowego (temp, wrzenia 60 - 80’C) zawierającego 9% objętościowych octanu etylu i uzyskuje się l6(36chloro62,--dlnltro64-trlfluorometylofenylo)646trlfluorometylopirymidyn--6on w postaci żółtego ciała stałego;

Ή NMR cT(CDClj) 8,8 (lH,s), 8,1 (lH,s) i 6,95 (lH,s).

Przykład XIX . Przykład ten ilustruje sposób wytwarzania l-^-chloro^-fluoro64-trlfluorometylo)65-bromo-4-trifluorometylo)irymldyn---onu (związek 19 w tabeli I).

5-chloro-3,4-difluorotrifluorometylobenzen poddaje się reakcji z 5-bromo-4-trifluorometylopirymidyn-ó-onem, zgodnie ze sposobem przedstawionym w przykładzie I. Następnie wytworzony produkt poddaje się reakcji z mieszaniną 0,1 równoważnika bromu i 0,3 równoważnika octanu sodu w kwasie octowym w ciągu 16 godzin. Następnie mieszaninę reakcyjną przelewa się do wody i ekstrahuje się octanem etylu. Warstwę organiczną przemywa się wodnym roztworem wodorowęglanu sodu, następnie wodnym roztworem tiosiarczanu sodu i w końcu solanką. Po wysuszeniu i filtracji oraz odparowaniu rozpuszczalnika pod zmniejszonym ciśnieniem uzyskuje się 5-bromo64-trifluorometylopiΓymidyn-66on w postaci bladopomarańczowego ciała stałego o temperaturze topnienia 122 - 125'C;

H NMR Ć>' (CDClj) 8,00 (lH,s), 7,74 (lH,s) i 7,55 (lH,d).

Przykład XX. Przykład ten ilustruje sposób wytwarzania l6(2,^^ι^ifluoΓO-6--Γlfluorometylofenylo)-5-bΓomo-4-tΓifluorometyloplrymldyn6-6onu (związek 23 w tabeli I).

Do roztworu 285 mg związku 11 z tabeli I i 204 mg octanu sodu w 3 ml kwasu octowego wkrapla się roztwór 146 mg bromu w 1 ml kwasu octowego. Po mieszaniu w temperaturze otoczenia przez 16 godzin usuwa się rozpuszczalnik pod zmniejszonym ciśnieniem, a pozostałość rozpuszcza się w wodnym roztworze wodorowęglanu sodu. Po ekstrakcji octanem etylu warstwę organiczną przemywa się wodnym roztworem tiosiarczanu sodu, suszy się i filtruje oraz zatęża się

150 930 pad zmniejszonym ciśnieniem i otrzymuje się bladozółte ciało stałe. Po rekrystalizacji z mieszaniny octanu etylu i eteru naftowego o temperaturze wrzenia w zakresie 60 - 80°C, uzyskuje się l-(2,ó-difluoro-4-trifluorometyloienylo)-5-bromo-4-trifluorometylopirymidyn-6-on; 'H NMR J (CDClj) 8,05 (lH,s) i 7,48 (2H,d).

Przykład XXI . Zgodnie z ogólnym sposobem przedstawionym w przykładzie XX, z odpowiednich związków o wzorze 1 wytwarza się następujące związki:

(a) l-(2-bromo-6-nitro-4-trifluorometylo)-5-bromo-4-trilluorometylopirymidyn-6-on (związek 26.w tabeli I), o temperaturze topnienia 139 - 141°C;

'H NUR J (CDCIj) 8,50 (lH,m), 8,38 (lH,m) i 3,02 (lH,m).

(b) l-(2,6-dichloro-4-trilluorometylo)-5-bromo-4-pentafluoroetylopirymidyn-ó-on (związek 33 w tabeli I) o temperaturze topnienia 140,5 - 141,5’C;

'H NUR i (CDClj) 7,92 (lH,s) i 7,83 (2H,s).

(c) l-(2-chloro-6-fluoro-4-trifluorometylo)-5-bromo-4-pentalluoroetylopirymidyn-6-on (związek 40 w tabeli I) o temperaturze topnienia 94 - 96°C;

Ή NMR o (CDCIj) 8,00 (lH,s), 7,73 (lH,s) i 7,58 (lH,d).

(d) l-(2-chloro-6-bromo-4-trifluorometylo)-5-bromo-4-penta0luoroetylopirymidyn-6-on (związek 43 w tabeli I) o temperaturze topnienia 149,5’C;

'H NMR o (CDClj) 7,99 (lH,d) 7,90 (JH,s) i 7,87 (lN,d).

(e) l-(2,6-dibromo-4-tnfluorometylo)-5-bromo-4-pentalluoroetylopirymidyn-6-on (związek 47 w tabeli I) o temperaturze topnienia 158 - 159,5’C;

'H NMR 0 (CDClj) 8,02 (2H,s) i 7,90 (lH,s).

(l) l-(2,6-dibromo-4-tri0luorometylo)-5-bromo-4-trifluorometylopirymidyn-6-on (związek w tabeli I) o temperaturze topnienia 163,5 - 164,5°C;

H NMR c (CDC13) 8,03 (2H,s), 7,92 (lH,s).

Przykład XXII . Zgodnie z ogólnym sposobem przedstawionym w przykładzie XIX, z odpowiednich związków wytwarza się następujące związki:

(a) l-(2-cnloro-6-nitro-4-trillooronetylo)5--bromo-4-pentofluoroetylopirymidyn-6-on (związek 29 w tabeli I) o temperaturze topnienia 178 - 101°C;

Ή NMR J (CDClj) 8,46 (lH,d), 8,21 (lH,d) 1 8,02 (lH,s).

Przykład XXIII . Przykład ten ilustruje owadobójcze właściwości związków o wzorze 1.

Określono aktywność związków o wzorze 1 wobec różnych owadów szkodników. Związki stosowano w postaci ciekłych preparatów zawierających 500 ppm wagowych związku. Preparaty przygotowano przez rozpuszczenie związku w acetonie i rozcieńczenie roztworów wodą zawierającą 0,01% wagoweyo środka zwilżającego o zarejestrowanej nazwie handlowej SYNPERDNIC NX, aż do uzyskania żądanego stężenia produktu.

Technika testu, dostosowana każdorazowo do testowego szkodnika, była zasadniczo taka sama i polegała na wprowadzeniu pewnej liczby szkodników do środowiska, którym zwykle były rośliny lub środki spożywcze, którymi żywią się szkodniki i potraktowaniu szkodników i/lub środowiska preparatami. Śmiertelność szkodników oceniano w odstępach czasu zwykle zmieniających się od 1 do 3 dni po zabiegu.

W tabeli II przedstawiono wyniki testów dla poszczególnych związków, których ilości w ppm podano w drugiej kolumnie, podając stopień śmiertelności oznaczony wskaźnikami 9, 5 lub 0, przy czym 9 oznacza 80 - 100% śmiertelność, 5 oznacza 50-79% śmiertelność, a 0 oznacza śmiertelność mniejszą niż 50%.

W tabeli III przedstawiono gatunki szkodników użyte w teście, odpowiadające im symbole literowe, które zastosowano w tabeli II, środowisko, do którego wprowadza się szkodniki lub środek spożywczy oraz typ i czas trwania testu.

W podobnych testach niektóre ze związków o wzorze 1 wykazywały aktywność wobec Nephotet^K Cincticeps (nimfy), Spodoptera exiqua (larwy) i Helithis yirescens (larwy).

158 930

Tabela II

Związek	Stosowana ilość ppm	Gatunek HO (patrz tabela	BG III)	Związek	Stosowana ilość ppm	Gatunek MD (patrz tabela	BG III)
1	2	3	1	2	3
1	500	9		9	26	500	9	5
2	500	9		9	27	500	9	9
4	500	9		9	28	500	9	9
5	500	9		9	29	500	0	5
6	500	9		9	30	500	0	9
8	500	0		5	31	500	0	9
9	500	5		9	32	500	0	9
10	500	9		9	33	500	0	9
11	500	9		9	34	500	0	9
12	500	0		9	37	500	9	9
13	500	9		9	38	500	9	9
14	500	9		9	39	500	9	9
15	500	5		0	40	500	9	9
17	500	9		9	41	500	9	0
18	500	9		9	42	500	9	9
19	500	9		9	43	500	9	9
20	5Ό0	9		9	44	500	9	9
21	500	9		9	45	500	9	9
22	500	9		9	46	500	9	9
23	500	0		9	47	500	9	9
25	500	5		9

Związki nie wymienione nie były testowane.

Tabela III

Symbol (Tabela II)	Testowe gatunki	środowisko (środek spożywczy)	Typ testu	Czas trwania (dni)
BG	Blatella germanica (nimfy karaczanów)	Plastikowa doniczka	Pozostałościowy	3
MD	Musca domestica (mucha domowa osobniki dorosłe)	Surowa bawełna	Kontaktowy	1

W teście kontaktowym traktuje się zarówno szkodniki jak i środowisko, a w teście pozostałościowym traktuje się środowisko przed zakażeniem szkodnikami.

158 930

N

R⁶

Wzór 5

150 930

Wzór 2

Wzór 3

153 930

R^c

R^b

Zakład Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz. Cena 5000 zł.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Środek owadobójczy lub roztoczobójczy, znamienny ,2 tym, że jako substancję czynną zawiera nowy związek o wzorze 1, w którym R i R są niezależnie wybrane j 4 z grupy obejmującej atomy chlorowców i grupę nitrową, R i R są niezależnie wybrane z grupy otiejmuj^ącej a^tom wo^doru ⁱ atom^y c^h].orowców^{, R}? oznacza atom wo^doru^, chlorowca lub grup^ę cyjanową, a R° oznacza atom chlorowca lub niższą grupę chlorowcoalkilową, pod warunkiem, że 1 2 3 4 ' ^{1 D} R i R nie oznaczają jednocześnie atomu fluoru, wraz z rozwszystkie podstawniki R , R cieńczalnikiem lub nośnikiem.
2. Środek według zastrz.l, znamienny ty ' 1 2

Wiera związek o wzorze 1, w którym co najmniej jeden z podstawników R i R oznacza atom fluoru, chloru, bromu lub jodu, a pozostałe podstawniki mają znaczenie podane w zastrz.l.

że jako substancję czynną za3. Środek według zastrz.2, znamienn tym ,2 że jako substancję czynną zaoznaczają atom chloru, a pozostawiera związek o wzorze 1, w którym oba podstawniki R łe podstawniki mają znaczenie podane w zastrz.l.

A. środek według zastrz.2, znamienny wiera związek o wzorze 1, w którym oba podstawniki R^Jł.i! podstawniki mają znaczenie podane w zastrz.l.
5. Środek według zastrz.2, znamienny wi.era zwi.ąze^k o wzorze 1 w ^kt<5r^ym ^R° oznacza ^gru^pę 'tri.^fluoromet^ylową lu^b penta^fluoroe^tylową^,a pozostałe podstawniki mają znaczenie podane w zastrz.l.
6. środek według zastrz.l, znamienny tym, że jako substancję czynną zawiera zwi^ązek o wzorze L w ^któr^ym ^R? oznacza a^tom wo^doru^, cMoru ^lu^b bromu^, a pozos^ta^łe podstawniki mają znaczenie podane w zastrz.l.
7. Środek według zastrz.l, znamienny tym, że jako substancję czynną zawie1 _J 2 ra związek o wzorze la, w którym jeden z podstawników R lub R oznacza atom chlorowca, a drugi oznacza atom chlorowca lub grupę nitrową, R' oznacza atom wodoru lub chlorowca, a ^R° oznacza ^grup^{ę t}r^ifluorome^tylow^ą lub pen^tafluoroe^tylową.

.1 y ^m> >2 że jako substancję czynną zai R oznaczają atom fluoru, a pozostat y m, że jako substancję czynną za-