ik mocht op de ater tumti mat omdat ik mijn voet omgeslagen had op de Maria Magdalena gathering. Net na het evenement; ik was moe, we wouden nog eens (met de mensen die mee geweest waren met Lonneke op de Maria Magdalena reis naar Frankrijk) op het verhoog voor het altaar gaan dansen. Er waren nogal wat mensen aan het dansen en ineens viel ik over een opstapje. Lonneke had het gezien en vroeg aan Daniël of ik nog even op de mat mocht. Dat kon nog net. Ik was meteen ergens anders; vraag me niet waar, maar het voelde zo rustig, zo stil, terwijl er nog heel wat lawaai was in het kerkje. Ik kreeg het ook lekker warm, terwijl het daar de hele dag redelijk kil was. Ik heb ook geen pijn meer gevoeld in mijn enkel daarna.
Een paar weken geleden gaf Lonneke een meditatie met de mat, ik voelde me direct weer verbonden en op de mat. Ik zat meteen weer in een rust, zo heerlijk. Het hondje waar we voor zorgen had op dat moment een gezwel in haar mond, waarvan de dierenarts gezegd had dat het een melanoom was. Ze kwam in de meditatie naast me liggen met haar gezicht op de mat. Ik voelde meteen dat er iets gebeurde. Dezelfde dag was het gezwel een héél stuk minder en tegen dat ze terug moest naar de dierenarts was het volledig weg.