TR201816528T4 - Bir progresif oftalmik lens belirlemek için bir yöntem. - Google Patents

Abstract

Buluş, bir progresif oftalmik lens belirlemek için bir yöntem olup burada: - bir birinci veya bir ikinci referans eksen (&#915#&1, &#915#&2) belirlenir, birinci referans eksen, [YT - 20°, YT + 20°] arasında içerilen bir değere set edilir, burada Y-T, bir birinci temporal parça (Portion1) üzerindeki astigmatizm ortalama eksenidir ve ikinci referans eksen, [YN - 20°, YN + 20°] arasında içerilen bir değere set edilir, burada YN, ikinci nazal parça (Portion2) üzerindeki astigmatizm ortalama eksenidir; - birinci parça üzerinde, birinci referans eksen boyunca olan sfer değeri, birinci referans eksene dik bir eksen boyunca olan sfer değerinden büyüktür (Formül I); veya - ikinci parça üzerinde, ikinci referans eksen boyunca olan sfer değeri, ikinci referans eksene dik bir eksen boyunca olan sfer değerinden büyüktür (Formül II). Yöntem, optik güç kusurunun ve optik rezidüel astigmatizmin düzeltilmesi açısından performansta düşüş olmadan distorsiyonun iyileştirilmesini sağlar. Bu, kullanıcı için daha yüksek bir rahatlık yaratır. Buluş aynı zamanda bir progresif oftalmik lens, bir çift progresif oftalmik lens üretmek için bir yöntem, bir çift oftalmik lens üretmek için bir düzenek, bir bilgisayar programı ürünü ve bu yöntemle ilişkili bir bilgisayarda okunabilir ortam ile ilgilidir.

Description

Tarifnamenin geri kalaninda, « üst », « alt », « yatay », « dikey », « yukari», « asagi » gibi terimler veya bagil konumu gösteren baska kelimeler kullanilabilir. Bu terimlerin, lensin kullanim kosullari için geçerli oldugu anlasilacaktir. Özellikle, lensin "üst" kismi, (1 0° olan bir pozitif alçalma açisina karsilik gelir. Benzer sekilde, bir lensin -veya bir yari tamamlanmis lensin boslugunun- "üst" kismi, y ekseni boyunca bir pozitif degere ve tercihen y ekseni boyunca konumlama nisaninda y_ degerinden daha üstün olan bir degere karsilik gelir ve bir Iensin- veya bir yari tamamlanmis lensin boslugunun- "alt” kismi, sekiller 3, 6 ve 7'den hareketle yukarida tanimlandigi üzere çerçevede y ekseni boyunca bir negatif degere ve tercihen y ekseni boyunca konumlama nisaninda y_ degerinden daha ait olan bir degere karsilik gelir.

Bir lens içerisinden görülen görme sahasi bölgeleri sekiller 14 ve 15'te sematik olarak gösterilmektedir. Lens, lensin üst kisminda bulunan bir uzak görüs bölgesi (26), lensin alt kisminda bulunan bir yakin görüs bölgesi (28) ve lensin alt kisminda uzak görüs bölgesi (26) ile yakin görüs bölgesi (28) arasinda yer alan bir ara bölge (30) içerir. Lens ayni zamanda, üç bölgeden geçen ve bir nazal taraf ve bir temporal taraf tanimlayan bir ana meridyene (32) sahiptir.

Bulusun amaci çerçevesinde, bir progresif lensin meridyen çizgisi (32) asagidaki sekilde tanimlanir: bir a = ou görüs açisinin, konumlama nisanina karsilik gelen bakis yönü ile yakin görüs bölgesindeki bakis yönü arasinda her alçalmasi için, lokal rezidüel astigmatizmin minimum oldugu bakis yönü (01, B1) arastirilir. Böylelikle, bu sekilde tanimlanan tüm bakis yönleri, ergoroma-göz-lens sisteminin meridyen çizgisini olusturur. Lensin meridyen çizgisi, bir kullanicinin, uzak ila yakin görüslerde bakarken ortalama bakis yönlerinin geometrik yerini temsil eder. Lensin bir yüzeyinin meridyen çizgisi (32) asagidaki sekilde tanimlanir: lensin optik meridyen çizgisine ait her bakis yönü (a, [3), yüzeyi bir (x, y) noktasinda keser. Yüzeyin meridyen çizgisi, lensin meridyen çizgisinin bakis yönlerine karsilik gelen noktalar kümesidir.

Sekil 15'te görüldügü gibi, meridyen (32), Iensi bir nazal alana ve bir temporal alana ayirir. Beklendigi gibi, nazal alan, lensin meridyen ile kullanicinin burnu arasindaki alani olurken temporal alan, meridyen ile kullanicinin sakagi arasindaki alandir.

Tarifnamenin geri kalaninda oldugu gibi nazal alan, Area_nasal olarak, temporal alan ise Area_temporal olarak gösterilir.

Bulus, basvuru sahibi tarafindan yapilan bir distorsiyon çalismasina dayalidir.

Distorsiyon, lensin görme sahasinin periferi tarafindan olusturulan görüntünün keskinligini veya zitligini etkileyen görüntülerin çözünürlügü ile degil sadece bunlarin sekilleri ile ilgili olan bir kusurdur. Oftalmik optikte, "fiçi" distorsiyonu eksi Ienslerde meydana gelirken "yastik" distorsiyonu arti Ienslerde meydana gelir; bunlar, basit arti veya eksi Ienslerin optik karakteristiklerinde yerlesiktir. Distorsiyon, lensin farkli kullanim durumlarinda degerlendirilebilir.

Ilk olarak, kullaniciya, gözünü hareketsiz tutacak sekilde bir fiksasyon noktasi uygulanir (böylece bakis yönü sabittir). Bu durumda, degerlendirilen distorsiyon statik distorsiyon olarak adlandirilir ve periferal görüste (dolayli görüs olarak da adlandirilir) degerlendirilir. Sekil 11'de, bir kullanicinin, bir lens içerisinden geçtikten sonra periferal görüs sahasi içerisinde gördügü bir isin boyunca söz konusu olan distorsiyon etkisi gösterilmektedir. Bu nedenle, kullanici merkezi görüste A noktasina bakarken B noktasi olarak bazi periferal noktalar da görülür. Prizmatik sapmadan ötürü kullanici, nesne noktasinin B noktasinda degil B' noktasinda oldugu düsüncesine sahiptir. A açisi, kullaniciya B noktasinin B' noktasinin altinda oldugu illüzyonunu veren prizmatik sapmayi ifade etmenin kantitatif bir yoludur. Distorsiyonu degerlendirmek için çesitli büyüklükler hesaplanabilir. Örnegin, sekil 12'de görülebilecegi üzere periferal görüste görülen bir nesne izgarasinin dikey ve/veya yatay çizgisinin ne kadar kavislendigini ölçebiliriz. Bu sekilde, Ienssiz görülen deforme olmamis izgara, lens araciligiyla görülen distorsiyona ugramis izgarayla üst üste binmektedir. Bu nedenle, distorsiyonun periferal görüs üzerinde etkisi oldugu belirgin hale gelmektedir. Ayrica, bir periferal karenin ne kadarinin deforme oldugunu hesaplama yoluyla distorsiyonun ölçülebilecegi anlasilmaktadir. Bu hesaplama için sekil 13, üzen'ne lens araciligiyla görülen deforme olmus izgaranin deforme olmus karesinin bindigi, Ienssiz görülen izgaranin bir karesinin büyütülmüs bir görünüsüdür. Kare, uzunluklari a olarak gösterilen iki diyagonale sahiptir. Bu nedenle, her diyagonalin uzunluk bölümü, Ienssiz görülen izgaranin karesi için a/a = 1'dir. Ilgili deforme olmus kare, uzunluklari farkli olan ve sirasiyla b ve 0 olarak gösterilen iki diyagonale sahip olup burada b, c'den daha uzun olan bir diyagonale karsilik gelir. Deforme olmus bu kare için b/c 1'den farklidir. Bu oran 1'den ne kadar farkli olursa lensin bu alaninda distorsiyon o kadar önemlidir.

Diyagonalin oraninin hesaplanmasi böylelikle distorsiyonu ölçmenin bir yoludur.

Distorsiyon ayni zamanda, gözün lens arkasinda hareket ettigi kabul edilerek de degerlendirilebilir, bu tip distorsiyon dinamik distorsiyon olarak adlandirilir. Merkezi görüs sahasinin periferinde görülür ve merkezi görüste (dogrudan görüs olarak da Bu nedenle distorsiyon statik görüste degerlendirilebilir, yani bakis yönü sabittir ve distorsiyon periferal görüste analiz edilir. Distorsiyon ayrica dinamik görüste de degerlendirilebilir, yeni bakis yönü serbesttir ve distorsiyon merkezi görüste analiz edilir. Statik veya dinamik görüste degerlendirme, lensin kullanim amacina göre yapilir.

Oculaire 5eme année N°1 Janvier 1956 yayini incelenebilir.

Sekil 11'de, statik görüste distorsiyon gösterilmektedir. Dinamik görüste, analiz edilen büyüklükler - sirasiyla periferal veya merkezi görüste büyütme - farkli olabilir, ancak sonuçlar ayni kalir, yani büyütme varyasyonlarina hakim olunmalidir.

Distorsiyonu azaltmak için, distorsiyonu tetikleyen olgular belirtilmelidir. Progresif multifokal lenslerle ilgili olarak iki olgu yer almaktadir. Ilki, görüs sahasinin periferinde, merkezi görüste optik ortalama güç (ve nihayetinde periferal görüste optik ortalama güç), bakis yönü lensin üst kismindan lensin alt kismina alçaltildiginda (veya periferal isin yönü alçaltildiginda) artar. Bu etki, presbiyopik kullanicilarin ihtiyaçlarina cevap vermek için, multifokal lensin yakin ve uzak görüsleri arasindaki optik gücün artmasindan kaynaklanir. Asagida, "lensin üst/alt kisimlari" ifadesi ile, statik görüsten veya dinamik görüsten hangisinin degerlendirildigine bagli olarak merkezi veya periferal görüs sahasinin üst/alt kisimlari kastedilmektedir. Yani, göz-lens sisteminin ortalama merkezi veya periferal büyütmeleri de, bakis veya periferal isin merkezi veya periferal uzak görüs bölgesinden merkezi veya periferal yakin görüs bölgesine alçaltildiginda artar, çünkü ortalama büyütme, en azindan birinci mertebeden, ortalama güç ile orantilidir. Bu nedenle distorsiyonu azaltmanin bir yolu, uzak görüs bölgesi ile yakin görüs bölgesi arasindaki ortalama merkezi veya periferal büyütme farkini minimize etmektir.

Ikincisi, güç progresyonu ayrica, meridyen çizgisinin her iki yaninda rezidüel astigmatizm üretir. Bu gözlem, preskripsiyonu bir sferik preskripsiyon olan (preskripsiyonda astigmatizm yok) bir kullanici için uygun bir Iensin karakteristiklerinin bir parçasini temsil eden sekiller 16 ve 17 yorumlanarak görülebilir. Sekil 16, Iensin astigmatizm ekseninin ortalama dogrultusunun sematik bir görünüsü olup burada ortalama deger, 25°`Iik bir alçalan bakis yönü için Iensin alt kisminda hesaplanir. Sekil 17, Sekil 16'da görüldügü sekliyle belirli bir sabit alçalan açisi oii için [3 azimut açisinin bir fonksiyonu olarak merkezi görüste degerlendirilen ortaya çikan astigmatizmin eksenindeki varyasyonu göstermektedir. Meridyenin (32) her bir yaninda, belirli bir sabit açi 01 için, rezidüel astigmatizm eksenlerinin, verilen tüm bakis yönleri (oiß) için neredeyse sabit oldugu görülebilir. Örnegin, seçilen lens için ve temporal tarafta 01 için, ortaya çikan astigmatizm ekseni yaklasik 150°`dir ve nazal tarafta yaklasik 40°'dir. Bu gösterimler, sekil 16'da sematik olarak bildirilmektedir. Rezidüel astigmatizm, ortalama güç gibi, periferal görüste veya merkezi görüste degerlendirilebilir. Rezidüel astigmatizm, kullanicinin görüsünü düzeltmek için gerekli olmayan astigmatizmi ifade eden astigmatizm kusurudur.

Astigmatizmin distorsiyon üzerinde etkisi vardir. Uygulamada, her bakis yönü için astigmatizm degeri, minimal optik güç (astigmatizm ekseni boyunca optik güç) ile maksimal optik güç (astigmatizm karsi ekseni boyunca optik güç arasindaki farktir, burada karsi eksen, + 90° astigmatizm eksenine esit olarak tanimlanir), böylelikle iki eksen arasinda (eksen ve karsi eksen) büyütmede farka yol açar. Distorsiyonu azaltmanin diger bir yolu bu nedenle, her bakis yönü için bu iki eksen arasinda merkezi veya periferal büyütme farkini minimize etmektir.

Böylelikle, optik kriterleri, örnegin güç ve astigmatizm kriterlerini muhafaza ederken her bakis yönü için bu iki eksen arasindaki büyütme farkinin minimize edilmesi, bir yandan kullanici için görüntüde ideal keskinlik temin ederken diger yandan Iensin distorsiyon açisindan performansinin iyilestirilmesine imkan verir.

Sekil 18'de, bir progresif oftalmik lens belirlemek için bulusa göre bir yöntemin bir örneginin bir akis semasi gösterilmektedir. Bu uygulamada, yöntem, kullaniciya uygun hale getirilmis bir hedef optik fonksiyonun seçildigi adim 10'u içerir. Bilindigi gibi, bir oftalmik Iensin Optik performanslarini iyilestirmek için, oftalmik Iensin parametrelerini optimize etme yöntemleri kullanilir. Bu optimizasyon yöntemleri, oftalmik Iensin optik fonksiyonunu önceden belirlenen bir hedef optik fonksiyona mümkün oldugunca yaklastiracak sekilde tasarlanir.

Hedef optik fonksiyon, oftalmik Iensin sahip olmasi gereken optik karakteristikleri temsil eder. Mevcut bulusun baglaminda ve tarifnamenin geri kalan kisminda, rahatlik saglamak için "Iensin hedef optik fonksiyonu" terimi kullanilmaktadir. Bu kullanim, bir hedef optik fonksiyonun sadece bir kullanici - oftalmik lens ve ergoroma sistemi için anlam ifade ettigi kadariyla kati olarak dogru degildir. Uygulamada, böyle bir sistemin optik hedef fonksiyonu, belirli bakis yönleri için tanimlanmis bir dizi optik kriterdir. Yani, bir bakis yönü için bir optik kriterin degerlendirilmesi bir optik kriter degeri verir. Elde edilen optik kriter degerleri kümesi hedef optik fonksiyondur. Bu durumda hedef optik fonksiyon elde edilecek performansi temsil eder. En basit durumda, optik güç veya astigmatizm gibi sadece bir optik kriter olacaktir; ancak, optik gücün ve astigmatizmin lineer bir kombinasyonu olan ortalama güç gibi daha detayli kriterler kullanilabilir.

Yüksek sirali aberasyonlari kapsayan optik kriterler dikkate alinabilir. Dikkate alinan N kriter sayisi, istenen hassasiyete baglidir. Uygulamada, ne kadar fazla kriter dikkate alinirsa elde edilen Iensin kullanicinin ihtiyaçlarini karsilama ihtimali o derece yüksektir.

Ancak, N kriter sayisinin arttirilmasi, hesaplama için harcanan sürenin ve çözülecek optimizasyon probleminin karmasikliginin artmasina yol açabilir. Tercih edilen dikkate alinacak N kriter sayisi bu durumda bu iki kriter arasinda bir denge unsuru olacaktir.

Hedef optik fonksiyonlar, optik kriter tanimlama ve optik kriter degerlendirme ile ilgili daha fazla bilgi, EP-A-2 207 118 sayili patent basvurusunda mevcuttur.

Yöntem ayrica, Iensin bir birinci asferik yüzeyinin ve Iensin bir ikinci asferik yüzeyinin tanimlandigi bir adim 12 içerir. Örnegin, birinci yüzey bir nesne tarafi yüzeydir ve ikinci yüzey bir göz yuvarlagi tarafi yüzeydir. Her yüzey, her noktada bir ortalama sfer degerine SPHmean, bir CYL silindir degerine ve bir silindir eksene yAx sahiptir.

Yöntem ayni zamanda, temporal alanda en az bir birinci parçanin (Portion1) ve nazal alanda en az bir ikinci parçanin (P0rti0n2) tanimlandigi bir adim 14 içerir. Bu nedenle Portion1, Area_temporal içerisinde yer alir ve Portion2, Area_nasal içerisinde yer alir.

Tercih edilen bu Portion1 ve P0rti0n2 parçalarinin örnekleri sekil 19'da gösterilmektedir. Sekil 19'daki örnekte, parçalar, Iensin meridyenine (32) göre simetrik olan disklerdir. Bu optik Portion1 ve Portion2 bölgeleri, Iensin ön yüzeyinde ilgili parçalara sahiptir. Optik parçalari sinirlayan her bakis yönü, P0rtion1_Front_Surface ön yüzeyi ve P0rtion2_Front_Surface ön yüzeyi üzerindeki ilgili parçalari tanimlayacak sekilde asferik yüzeyi (ön yüzey) keser.

Uygulamalara göre, temporal alandaki ve nazal alandaki Portion1 ve P0rti0n2 parçalari, lens üzerinde asagidaki sekilde tanimlanabilir: Merkezi görüs dikkate alindiginda, temporal alanda Portion1, O° dikkate alinan parçada ortaya çikan astigmatizm 0,50 diyoptriden büyük olacak sekilde sinirlanabilir. Nazal alanda Portion2, 0°<0i<30° ve 5°<ß<40°'lik bakis yönleriyle ve dikkate alinan parçada Oltaya çikan astigmatizm 0,50 diyoptriden büyük olacak sekilde sinirlanabilir.

Merkezi görüs dikkate alindiginda, temporal alanda Portion1, 5°<0i<30° ve -30°<ß<- °'Iik bakis yönleriyle ve dikkate alinan parçada ortaya çikan astigmatizm 0,50 diyoptriden büyük olacak sekilde daha da sinirlanabilir. Nazal alanda Portion2, ° astigmatizm 0,50 diyoptriden büyük olacak sekilde daha da sinirlanabilir.

Periferal görüs dikkate alindiginda, birincil bakis yönündeki bir sabit bakis yönü için, temporal alanda Portion1, O° parçada ortaya çikan astigmatizm 0,50 diyoptriden büyük olacak sekilde sinirlanabilir.

Nazal alanda Portion2, 0° parçada ortaya çikan astigmatizm 0,50 diyoptriden büyük olacak sekilde sinirlanabilir.

Periferal görüs dikkate alindiginda, temporal alanda Portion1, 10° °'Iik isin yönleriyle ve dikkate alinan parçada ortaya çikan astigmatizm 0,50 diyoptriden büyük olacak sekilde daha da sinirlanabilir. Nazal alanda Portion2, °<0i<50° ve 20°<ß<40°`lik isin yönleriyle ve dikkate alinan parçada ortaya çikan astigmatizm 0,50 diyoptriden büyük olacak sekilde daha da sinirlanabilir.

Periferal görüs dikkate alindiginda, çok yakin veya yakin görüslerde bir sabit bakis dikkate alinan parçada ortaya çikan astigmatizm 0,50 diyoptriden büyük olacak sekilde sinirlanabilir. Nazal alanda Portion2, -20° dikkate alinan parçada ortaya çikan astigmatizm 0,50 diyoptriden büyük olacak sekilde sinirlanabilir.

Periferal görüs dikkate alindiginda, çok yakin veya yakin görüslerde bir sabit bakis dikkate alinan parçada ortaya çikan astigmatizm 0,50 diyoptriden büyük olacak sekilde daha da sinirlanabilir. Nazal alanda Portion2, -20° yönleriyle ve dikkate alinan parçada ortaya çikan astigmatizm 0,50 diyoptriden büyük olacak sekilde daha da sinirlanabilir.

Lens takildiginda, Portion1 ve Portion2 parçalari daha da azaltilabilir.

Lensin bir yüzeyi dikkate alindiginda, Portion1 ve Portion2 parçalari, yukarida tanimlanan parçalarin yüzey üzerindeki izdüsümü olarak tanimlanir. Bir uygulamada, Portion1, ön yüzeyde -20mmy>-11mm kadar sinirlanabilir ve Portion2, ön yüzeyde 2,5mmy>-11mm kadar sinirlanabilir. Bir uygulamada, Portion1, ön yüzeyde -15mmy>-11mm kadar daha da sinirlanabilir ve P0rti0n2, ön yüzeyde 5mmy>-11mm kadar daha da sinirlanabilir.

Yöntem ayni zamanda bir belirleme adimi 16 içerir. Bu adimda, birinci yüzeyin birinci parçasi (Portion1_Front_Surface) için, bir birinci referans eksen F1 , Portion1'e ait bakis yönleri için hedef optik fonksiyonun astigmatizm ortalama eksenine YT dayali olarak belirlenir. I'1 açisinin degeri, daha önce tarif edilen metot kullanilarak yatay eksene iliskin olarak ifade edilir. YT. Portion1 birinci parçasinda birinci yüzeyi kesen bakis yönleri için farkli astigmatizm ekseninin Ymß bir ortalama degerini ifade eder.

Matematiksel olarak bunun karsiligi YT = < Vw >pomon1'dir. Birinci yüzeyin ikinci parçasi P0rtion2_Fr0nt_Surface için, bir ikinci referans eksen F2, ayrica. P0rtion2'ye ait bakis yönleri için hedef optik fonksiyonun astigmatizm ortalama eksenine vN dayali olarak belirlenir. Benzer sekilde, I'2 açisinin degeri, daha önce tarif edilen metot kullanilarak yatay eksene iliskin olarak ifade edilir ve VN, P0rtion2 ikinci parçasinda birinci yüzeyi kesen bakis yönleri için farkli astigmatizm ekseninin yuß bir ortalama degerini ifade eder. Matematiksel olarak bunun karsiligi yN = < Yaß >pomon2'dir_ Alternatif olarak, belirleme adimi 16'da, birinci veya ikinci referans eksenin F1, F2 yalnizca biri belirlenebilir. Özellikle, belirleme adimi 16'da, yalnizca birinci referans eksen I'1, birinci yüzeyin Portion'l birinci parçasina ait olan, yani distorsiyonun kullanicinin periferal görüsünü önemli ölçüde rahatsiz edebilecegi temporal taraftaki bakis yönleri için hedef optik fonksiyonun astigmatizm ortalama eksenine v1 dayali olarak belirlenir.

Alternatif olarak, belirleme adimi 16'da, yalnizca ikinci referans eksen F2, birinci yüzeyin P0rtion2 ikinci parçasina ait olan, yani distorsiyonun bir okumu konumunda kullaniciyi bazen rahatsiz ettigi nazal taraftaki bakis yönleri için hedef optik fonksiyonun astigmatizm ortalama eksenine VN dayali olarak belirlenir.

Yöntem ayrica, birinci yüzeyin modifiye edildigi bir adim 18 içerir. Birinci yüzey; birinci parça P0rtion1_Fr0nt_Surface üzerinde, birinci referans eksen F1 boyunca sfer degeri birinci referans eksene F1 dik bir eksen boyunca olan sfer degerinden üstün olacak sekilde (kosul 1) ve ikinci parça P0rtion2_Front_Surface üzerinde, ikinci referans eksen degerinden üstün olacak sekilde (kosul 2) modifiye edilir. Bu kosullar matematiksel olarak asagidaki sekilde ifade edilebilir: - kosul 1: birinci parça üzerinde, SPH(l'1) > SPH(J_l'1) ve - kosul 2: ikinci parça üzerinde, SPH(F2) > SPH(J.I'2) burada SPH (F1) birinci referans eksen F1 boyunca olan sfer degeridir, SPH (in), birinci referans eksene l'1, dik bir eksen boyunca olan sfer degeridir, SPH (F2), ikinci referans eksen F2 boyunca olan sfer degeridir ve SPH (iF2), ikinci referans eksene F2 dik bir eksen boyunca olan sfer degeridir.

Kurvatür olarak, nesne tarafi yüzey olan birinci yüzey, kosullar 1 ve 2 asagidaki sekilde ifade edilebilir: - kosul 1: birinci parça üzerinde, CURV(F1) > CURV(iF1) ve e kosul 2: ikinci parça üzerinde, CURV (F2) > CURV(J_F2) where CURV(F1) birinci referans eksen F1 boyunca olan kurvatür degeridir, CURV(J.F1), birinci referans eksene F1 dik bir eksen oyunca olan kurvatür degeridir, CURV(F2), ikinci referans eksen F2 boyunca olan kurvatür degeridir ve CURV(_LF2), ikinci referans eksene F2 dik bir eksen boyunca olan kurvatür degeridir.

Birinci veya ikinci referans eksenin F1, F2 sadece biri belirleme adimi 16'da belirlendiginde, modifiye etme adimi 18, birinci yüzeyin; birinci parça Portion1_Fr0nt_Surface veya ikinci parça Portion2_Fr0nt_Surface üzerinde, belirlenen referans eksen F1 veya F2 boyunca olan sfer degeri, söz konusu referans eksene F1 veya F2 dik bir eksen boyunca olan sfer degerinden üstün olacak sekilde modifiye edilmesini içerir. Bu kosullar matematiksel olarak asagidaki sekilde ifade edilebilir: - kosul 1: birinci parça üzerinde, SPH(F1)> SPH(J.F1) veya . kosul 2: ikinci parça üzerinde, SPH(F2) > SPH(iF2).

Birinci veya ikinci referans eksenin F1, F2 sadece biri belirleme adimi 16'da belirlendiginde, modifiye etme adimi 18, kosul 1'i birinci parça üzerine uygulayabilir ve ikinci parçayi kosul 2'nin disinda tutabilir veya kosul 2'yi ikinci parça üzerine uygulayabilir ve birinci parçayi kosul 1'in disinda tutabilir.

Alternatif olarak, belirleme adiminda 16 sadece birinci referans eksen F1 belirlendiginde, modifiye adimi 18, birinci yüzeyin; birinci parça Porti0n1_Fr0nt_Surface üzerinde, birinci referans eksen F1 boyunca sfer degeri birinci referans eksene F1 dik bir eksen boyunca olan sfer degerinden üstün olacak sekilde (kosul 1) ve ikinci parça Portion2_Fr0nt_Surface üzerinde, birinci referans eksen F1 boyunca sfer degeri birinci referans eksene F1 dik bir eksen boyunca olan sfer degerinden üstün olacak sekilde (kosul 1') modifiye edilmesini içerebilir. Bu kosullar matematiksel olarak asagidaki sekilde ifade edilebilir: - kosul 1: birinci parça üzerinde, SPH(l'1) > SPH(±F1) ve - kosul 1': ikinci parça üzerinde, SPH(I'1) > SPH(iI'1) Alternatif olarak, belirleme adiminda 16 sadece ikinci referans eksen I'2 belirlendiginde, modifiye adimi 18, birinci yüzeyin; birinci parça P0rtion1_Front_Surface üzerinde, ikinci referans eksen I'2 boyunca sfer degeri ikinci referans eksene l'2 dik bir eksen boyunca olan sfer degerinden üstün olacak sekilde (kosul 2') ve ikinci parça Portion2_Fr0nt_Surface üzerinde, ikinci referans eksen F2 boyunca sfer degeri ikinci referans eksene F2 dik bir eksen boyunca olan sfer degerinden üstün olacak sekilde (kosul 2) modifiye edilmesini içerebilir. Bu kosullar matematiksel olarak asagidaki sekilde ifade edilebilir: - kosullar 2': birinci parça üzerinde, SPH(F2) > SPH(J.I'2) ve - kosul 2: ikinci parça üzerinde, SPH(F2) > SPH(LF2) Bir uygulamaya göre, birinci veya ikinci referans eksenin F1, I'2 sadece biri belirleme adimi 16'da belirlendiginde, birinci yüzey, adim 18'de, bir torik yüzey olacak sekilde, torus yönelimi, silindir eksen YAX her noktada belirlenen referans eksene l'1 veya F2 set edilmis olarak modifiye edilebilir. Böyle bir torik birinci yüzey, silindir eksen VAX, hedef optik fonksiyonun astigmatizm ortalama eksenine v dayali olarak belirlenen referans eksenle l'i veya I'2 her hizalandiginda distorsiyon olarak iyi performans saglayacaktir.

Bu uygulama, özellikle torus birinci yüzeyi kullanicinin preskripsiyonuna dayali olarak bir silindir eksene VAX yönlendirildiginde, kullaniciya özel bir birinci yüzey saglanmasina olanak verir.

Kosullar 1 ve 2 hesaba katildiginda elde edilen sfer degerinin varyasyonlarinin alan Iensin ön yüzeyine karsilik gelmektedir, burada dikkate alinan referans eksen belirli bir ordinata göre verilmistir (y = -10 mm). Temporal taraf için, I'1 = YT = 150°'dir ve nazal taraf için I'2 = VN = 40°'dir.

Sekil 21, ön yüzey bir klasik progresif lens yüzeyi oldugunda bir geleneksel lens (Lens 1) için ve yukarida tarif edilen yönteme göre elde edilen bir lens (Lens 3) için, sfer degerinin apsisinin birinci parçada - temporal alanda -, birinci referans eksen I'1 boyunca ve birinci referans eksene F1 dik eksen boyunca degisimini temsil etmektedir.

Kosul 1, sferin F1 boyunca egrisi, sferin F1'e dik eksen boyunca olan egrisinin üzerinde yer aldigindan, yukarida tarif edilen yöntem ile elde edilen lens (lens 3) ile saglanir.

Aksine geleneksel lens (lens 1) kosul 1'i saglamaz çünkü sferin l'1 boyunca egrileri, l'1'e dik eksen boyunca olan sfer egrisinin altindadir.

Sekil 22, bir geleneksel lens (Lens 1) ve yukarida tarif edilen yönteme göre elde edilen bir lens (Lens 3) için, kurvatür degerinin apsisinin ikinci parçada - nazal alanda -, ikinci referans eksen F2 boyunca ve ikinci referans eksene l'z dik eksen boyunca degisimini temsil etmektedir. Kosul 2, sferin I'2 boyunca egrisi, sferin F2'e dik eksen boyunca egrisinin üzerinde yer aldigindan, yukarida tarif edilen yöntem ile elde edilen lens (Lens 3) ile saglanir. Aksine geleneksel lens (Lens 1) kosul 2'yi saglamaz çünkü sferin F2 boyunca egrisi, Fg'ye dik eksen boyunca olan sfer egrisinin altindadir.

Sekil 20b'de, referans eksenin sadece temporal tarafta belirlendigi F1 = YT = 150°, modifiye etme adiminda kosul 1'in ve kosul 1"in uygulandigi bir örnek gösterilmektedir.

Herhangi bir çizim verilmis olmasa da, teknikte uzman kisi, Iensin ön yüzeyinin alternatif olarak, modifiye etme adiminda, referans eksen sadece nazal tarafta belirlenmis halde l'2 = VN = 40°, kosul 2'nin ve kosul 2"nin uygulanmasi yoluyla modifiye edilebilecegini rahatlikla anlayabilir.

Sekiller 200 ve 20d'de, referans eksenin sadece temporal tarafta l'1 = VT = 150° veya sadece nazal tarafta I'z = yN = 40° belirlenmis halde, modifiye etme adiminda sadece kosul 1'in veya kosul 2'nin uygulandigi örnekler gösterilmektedir. Bir torik yüzey, söz konusu kosullari saglayan bir olasi çözümdür.

Yöntem ayrica, ikinci asferik yüzeyin, lens için hedef optik fonksiyona ulasmak ve lens için bir optimum keskinlik temin etmek üzere modifiye edildigi bir adim 20 içerir. Ikinci yüzeyin modifiye edilmesi, bir mevcut optik fonksiyon ile hedef optik fonksiyon arasindaki farki bir maliyet fonksiyonuyla minimize etmek için optik optimizasyon yoluyla gerçeklestirilir. Bir maliyet fonksiyonu, iki optik fonksiyon arasindaki mesafeyi ifade eden matematiksel bir büyüklüktür. Optimizasyonda tercih edilen optik kriterlere göre farkli sekillerde ifade edilebilir. Bulus açisindan, "bir optimizasyon gerçeklestirilmesi" tercihen maliyet fonksiyonunun "minimize edilmesi" olarak anlasilmalidir. Elbette, teknikte uzman kisi, bulusun tek basina bir minimizasyon ile sinirli olmadigini anlayacaktir. Optimizasyon, teknikte uzman kisi tarafindan dikkate alinan maliyet fonksiyonu ifadesine göre reel bir fonksiyonun maksimizasyonu da olabilir. Yani, reel bir fonksiyonun "maksimize edilmesi", bunun tersinin "minimize edilmesiyle“ esdegerdir. Bu kosul 1 ve 2 ile, elde edilen lens (sekiller 20, 21 ve 22'nin birinde yer alan gibi), böylelikle, hedef optik fonksiyonu garanti ederken azalmis distorsiyon özellikleri sergiler, burada hedef optik fonksiyon, görüntünün kullanici için optimal bir keskinligini saglayacak sekilde tanimlanir. Böyle bir etki, birinci yüzey için kurvatürlerin yönelimlerinin modifiye edilmesinden hareketle kalitatif olarak anlasilabilir, bu durum, Iensin büyütmesi üzerindeki etkinin modifiye edilerek azaltilmis bir distorsiyon saglandigi anlamina gelir. Bir baska deyisle, birinci yüzeyin geometrisi, etkileyen optimal optik performanslar saglanacak sekilde belirlenir.

Birinci ve ikinci yüzeylerin modifiye edildigi adimlar 18 ve 20, ön yüzeyle iliskilendirilmis olan ve distorsiyonu minimize etmeye hedeflenmis bir birinci hedef optik fonksiyon ve arka yüzeyle iliskilendirilmis ve Iensin keskinligini saglamaya hedeflenmis bir ikinci hedef optik fonksiyonla, birinci ve ikinci yüzeyler arasinda geçis yaparak gerçeklestirilebilir. Birinci ve ikinci yüzeylerin optimizasyonu arasindaki bu geçis, örnegin EP-A-2 207 118'de tarif edilmektedir.

Yöntemin belirleme adimi 16, farkli sekillerde gerçeklestirilebilir. Örnegin, birinci ve/veya ikinci referans eksenler F1 ve F2 preskribe edilen astigmatizme dayali olarak ayrica belirlenebilir. Birinci ve/veya ikinci referans eksenler F1 ve F2 bu nedenle, kullaniciya uygun hale getirildiklerinden daha amaca uygun olarak belirlenir. Özellikle, preskribe edilen astigmatizm yüksek oldugunda, toplam astigmatizm ekseni, preskribe edilen astigmatizm eksenine neredeyse esittir.

Belirleme adimi 16'da, referans eksenleri l'1 ve/veya F2 belirlemek üzere P0rtion1`e ve Portion2'ye ait bakis yönleri için astigmatizm ekseni ortalama degerlerini dikkate almak yerine, birinci yüzeyi kesen her bakis yönü için astigmatizm ekseninin lokal degeri dikkate alinabilir. Birinci yüzey modifiye edilirken yukarida tarif edilen kosullar 1 ve/veya 2 veya kosullar 1 ve 1' veya kosullar 2 ve 2', Porti0n1'in ve/veya Portion2'nin her noktasi için geçerli olacaktir, burada her nokta, söz konusu yüzey ile bakis yönü Belirleme adimi 16'da, birinci ve/veya ikinci referans eksenler F1 ve F2 ayni zamanda [y - 20° , v + 20°] arasinda yer alan bir degere de set edilebilir, burada y. dikkate alinan parçalar (Portion1, Portion2) içerisindeki astigmatizm eksenidir. VT. birinci temporal parça Portion1 üzerindeki astigmatizm ortalama eksenidir. YN, ikinci nazal parça Portion2 üzerindeki astigmatizm ortalama eksenidir.

Bu halde, birinci parça P0rti0n1_Front_Surface için, birinci referans eksenin F1 degeri ortalama eksenidir (F1 ve VT derece cinsinden ifade edilir). Benzer sekilde, ikinci parça Portion2_Front_Surface için, ikinci referans eksenin F2 degeri [VN-20°; VN+20°] araligi içerisinde yer alir, burada vN, ikinci parçadaki astigmatizm ortalama eksenidir (F2 ve VN derece cinsinden ifade edilir). Bir uygulamaya göre, referans eksenler F1 ve/veya F2, sirasiyla vr'ye ve/veya vN'ye esit olan bir degere set edilebilir.

Baska bir uygulamaya göre, her ilgili referans eksen F1 ve/veya F2, ayni zamanda ilgili parça Portion1 ve Portion2 üzerindeki distorsiyonu minimize eden optik optimizasyonla da tanimlanabilir. Optimizasyon, reel bir fonksiyonun maksimizasyonu da olabilir. Bu uygulamaya göre, birinci ve ikinci yüzeylerin modifiye edilmesi, ilgili parça P0rti0n1 ve Portion2 üzerindeki distorsiyonu minimize eden bir birinci hedef optik fonksiyon ve lensin keskinligini saglayan bir ikinci hedef optik fonksiyon ile birlikte, birinci ve ikinci yüzeyler arasinda geçis yapilmasi yoluyla gerçeklestirilebilir. Birinci ve ikinci yüzeyler arasinda böyle bir geçis, daha önce belirtilmis EP-A-2 207 118'de tarif edilmektedir.

Ilgili parçalar Portion1 ve Portion2 üzerinde distorsiyonu minimize eden bir optimizasyona sahip böyle bir uygulama, en düsük distorsiyona sahip bir lens veren referans eksenlerin F1 ve/veya F2 belirlenmesini saglar. Altta, yaklasik analitik formüller kullanilarak böyle bir optimizasyon gerçeklestirmek için bir yöntem ayrintili olarak verilecektir.

Yatay eksenle bir 6 açisi olusturan bir eksen boyunca belirli bir bakis yönünde (0,13) lensin optik gücü Pu_ß(9), arka yüzeyin ve ön yüzeyin bu eksen boyunca olan sferlerinin kombinasyonudur. Eger SPH_frontx,y (9), 6 ekseni boyunca bakis yönünün (o,ß) ön yüzeyle kesisim noktasindaki ön yüzün sferi olursa ve SPH_rearxgy (9), bakis yönünün (d,ß) arka yüzeyle kesisim noktasindaki arka yüzeyin sferi olursa, 6 ekseni boyunca optik güç, altta verildigi gibi bu iki büyüklügün yaklasik toplamidir PM; (8) : SPH_f1'ontx,y (6) + SPH_rearx~J~ (8).

Sekil 5'te bu formülün, 7.0 6 maksimum sfere, 5.0 6 minimum sfere ve 65°'Iik bir silindir eksene YAX (daha önce yorumlanmis egri 22) ve özel bir arka yüzeye (egri 42) sahip bir ön yüzeyin bir noktasi için bir gösterimi yer almaktadir. Beklendigi gibi, eksen boyunca bakis yönü (o,ß) için Iensin optik gücü Paß (6) (egri 44), ön yüzeyin ayni eksen boyunca ilgili noktadaki (x,y) sferiyle, arka yüzeyin ayni eksen boyunca ilgili noktadaki (x',y') sferinin toplamina esittir, burada ilgili noktalar, bakis yönü (oi,ß) ve yüzeyler arasindaki kesisim noktalaridir. Bu örnekte, kolaylik açisindan Iensin kalinligi 0 mm olarak kabul edilmektedir, böylelikle x=x' ve y=y"dir.

Ardindan, kestirim formülleri, yatay eksenle bir 9 açisi olusturan belirli bir eksen boyunca büyütmenin bir optik güç fonksiyonu olarak ve ayni eksen boyunca ön yüzeyin sferinin tahmin edilmesini saglar: h , 1-1..Iî.._,.-l6l,_1_ç,,,, .ii-muhiiai burada Gqß (9), yatay eksenle bir 6 açisi olusturan eksen boyunca büyütmedir, L, merkezi görüsün dikkate alinmasi durumunda Iensin göz yuvarligi tarafindaki yüzeyinden gözün dönme merkezine kadar olan mesafedir veya L, periferal görüsün dikkate alinmasi durumunda Iensin göz yuvarligi tarafindaki yüzeyinden gözbebegine kadar olan mesafedir, t, lensin kalinligidir ve n, Iensin kirilma indisidir.

Böylece, daha önce verilmis olan Gauss formülüyle, büyütmenin Gaß 9 açisinin bir fonksiyonu olarak degisimi bilinir. Sekil 23'te, Portionl'e (Temporal Alan) ait olan bir bakis yönü için böyle bir varyasyon gösterilmektedir.

Daha önce açiklandigi gibi astigmatizm ekseni v'dir. Herhangi bir bakis yönü için, astigmatizm ekseni, optik gücün minimal oldugu eksendir. Bu nedenle, maksimum optik güç y ekseni +90“ boyuncadir. Buna göre, minimum büyütme Gu,ß(v) ve maksimum büyütme Gu,ß(v+90°)'dir. DGu,ß(V)=Gu,ß(v+90°) - Ga,ß(v) büyüklügü böylelikle, ana büyütmelerin farkinin bir degerlendirmesi olup her bakis yönü (d,ß) için minimize edilmesi arastirilan büyüklüktür. Uygulamada, bu farkin varligi distorsiyon yaratir.

Yukaridaki formülle, DGu,ß(V)=Gu,ß(v+900) - Ga,ß(y) büyüklügü ifade edilebilir. Minimum Gu_ß(Y) büyütme böylelikle asagidaki sekilde hesaplanabilir: -ISPH Ünnhiiy) ' L !WWl-ISPH MÜWNL iy› Benzer sekilde maksimum büyütme G(y+90°) de asagidaki sekilde hesaplanabilir: . _ 1 I i i Uygulamada, hedef optik fonksiyon halihazirda tanimlanmis oldugundan, minimal optik güç Pmin ve maksimum optik güç PmaX degerleri herhangi bir bakis yönü için uygulanabilir. Bu nedenle bu degerler, DGa,ß(y) büyüklügü için formüllerde sabit kabul edilmelidir.

Ancak, ön Gauss formülü ile elde edildigi üzere yüzeyin y ekseni boyunca sferinin degeri ve ön yüzeyin y+90° ekseni boyunca sferinin degeri silindir eksene dayalidir.

Yani DGa,p(Y) degeri, seçilen silindir eksene dayalidir. Bir baska deyisle, DGq,ß(y), vAx'nin bir fonksiyonudur. Bu fonksiyon, grafige döküldügünde sekil 24'ün elde edilmesini saglar. Örnek, lensin göz yuvarligi tarafindaki yüzeyinden göz yuvarlagina kadar 25 mm'lik bir L mesafesi degeri, lens kalinligi için 1,4 mm'lik bir t degeri ve kirilma indisi için 1,665'Iik bir n degeri ile gerçeklestirildi.

Sekil 24'te yer alan grafik, DGa,ß(y) büyüklügünün, bir silindir eksen degeri için minimal oldugunu göstermektedir. Temporal alan için, elde edilen deger 155°'dir. Nazal alan için yapilan benzer bir hesaplama 40°'degerini verecektir. Referans eksenleri F1 ve F2 bu degerlere (I'i = 155° ve F2 = 40°) esit olarak seçerek, DGa,ß(v) büyüklügü minimize edilecek ve distorsiyonda azalma saglanacaktir. Bu nedenle, sekil 18'de yer alan akis semasina göre yöntemin adim 16'si için bir optimizasyon gerçeklestirme örnegi tarif edilmistir.

Kosullar 1 ve 2'ye ilave olarak veya bunlarin yerine, birinci yüzeyin modifiye edildigi adim 18'de baska kosullar da ayrica uygulanabilir. Örnegin, birinci yüzeyin modifiye edildigi adim 18'te kosullar 3 ve 4 de hesaba katilabilir. Kosul 3, birinci parça üzerinde, ortalama sfer degerinin, dikey eksene paralel herhangi bir çizgi boyunca üst kisimdan alt kisma dogru azalmasini gerektirir ve kosul 4, benzer sekilde, Ikinci parça üzerinde, ortalama sfer degerinin, dikey eksene paralel herhangi bir çizgi boyunca üst kisimdan alt kisma dogru azalmasini gerektirir. Yukarida tanimlandigi gibi, Iensin "üst" kismi, <0° olan bir negatif alçalma açisina (o) ve Iensin "alt" kismi, >O° olan bir pozitif alçalma açisina (a) karsilik gelir. Böylelikle, sekiller 3, 6 ve 7'ye iliskin olarak yukarida tanimlandigi üzere, birinci yüzeyde, "üst" kisim, çerçevede y ekseni boyunca bir pozitif degere karsilik gelir ve "alt" kisim, y ekseni boyunca bir negatif degere karsilik gelir.

Her ne kadar birinci yüzey bütün olarak asferik olsa da, birinci yüzeyin üst kismi sferik olabilir.

Bu kosullarin eklenmesi, Iensin lokal kurvatürünün lokal olarak azaltilmasini saglar.

Böylelikle, Iensin üst kismi ile Iensin alt kismi arasindaki ortalama büyütme farki azaltilir. Bu bir distorsiyon nedeni oldugundan, adim 18'de kosullarin uygulanmasi, distorsiyonu düsük olan bir Iensin elde edilmesini saglar. Lensin ortalama büyütmesi, astigmatizm ekseni boyunca astigmatizmin ve karsi eksen boyunca astigmatizmin çarpimi hesaplanarak tahmin edilebilir. uygulanmis oldugu bir lens gösterilmektedir. Sekil 25, Sekil 19'da yer alan grafige benzer bir grafiktir. Sekil 27'de sferin varyasyonunu temsil eden bir dikey çizgi, apsisi - mm olarak sabitlenmis çizgidir. Uygulamada sferin varyasyonu, sekil 26'da, bir geleneksel progresif lens için (egri 62) ve sekil 18'de yer alan akis semasindaki yöntem ile elde edilen iki lens (egriler 64 ve 66) için çizgi ile gösterilmektedir. Lensin üst kismindan Iensin alt kismina geçerken egri (62) yükselirken, Iensin üst kismindan Tercihen, ortalama sfer degeri, Iensin üst kismindan Iensin alt kismina dogru artis göstermez.

Tarifnamede sonradan gösterilecegi üzere özellikle meridyen üzerinde, kosullar 1 ve 2 ile kombinasyon halinde veya kosullar 1 ila 4 ile kombinasyon halinde ek kosullar da kullanilabilir.

Daha önce açiklandigi gibi, bir progresif oftalmik lens belirleme yöntemi, bir progresif oftalmik lensin elde edilmesini saglar.

Astigmatizmli bir kullanici için uygun olan lenslerin örnekleri sekiller 27 ila 30'da verilmistir. Sekiller 27 ila 30 arasinda yer alan grafikler, sekil 19'da yer alan grafige benzer grafiklerdir; tarifnamenin ilgili kisimlari burada tekrar edilmemektedir, ancak, bu sekillerden hareketle tarif edilen tüm özelliklerin buraya dahil oldugu anlasilmalidir.

Sekiller 27 ila 30 ayri ayri, bir preskribe edilmis astigmatizm dikkate alindiginda hedef optik fonksiyonun toplam astigmatizm ekseniyle ilgilidir. 4 sekil için preskribe edilen eklenti 1 diyoptridir ve preskribe edilen güç 0 diyoptridir, ancak preskribe edilen astigmatizm farklidir. Bu deger sirasiyla sekil 27 için O diyoptriye, sekil 28 için 2 diyoptri eksen açisina esittir. Her bakis yönü için toplam astigmatizm ekseni, rezidüel astigmatizm ekseni ile preskribe edilen astigmatizm ekseninin kombinasyonuna esittir.

Rezidüel astigmatizm ekseni, bir sferik preskripsiyon için uygun olan optik fonksiyon ile verilir. Optik P0iti0n1 ve P0rtion2 üzerindeki hedef optik fonksiyonlarin toplam astigmatizminin ortalama ekseni degerleri sekillerde gösterilmektedir. Her preskripsiyon için, ön yüzeyin, kullanicidaki distorisyonda en iyi performanslara olanak veren referans eksenler F1 ve F2, sekillerde gösterilen toplam astigmatizm eksenlerine yaklasik olarak Daha önce tarif edilen azaltilmis distorsiyonlu Iensi karakterize etmek için çesitli alternatif özellikler kullanilabilir. Lensi karakterize etmenin bu farkli yollari tümüyle, bir yandan kullanici tarafindan algilanan görüntünün optimal keskinligini garanti ederken lensin distorsiyon performansini iyilestirerek, lensin amaçlandigi kullanici için kullanim rahatligini arttirmalari itibariyle irtibatlidir. Bilhassa, bu özelligin kullanilmasi, daha Önce tarif edilen yöntemlerin herhangi biri ile elde edilen bir Iensi karakterize etmenin yeni bir yolu olabilir.

Lens, P1 olarak gösterilen bir özellik sergileyebilir. Bu P1 özelligine göre, bu lensin birinci yüzeyi, en azindan temporal alanin (Area_temp0ral) birinci parçasinda Porti0n1_Front_Surface, 90° ile 180° araliginda içerilen silindir eksene yAx_T sahiptir.

Eger birinci yüzey P1 özelliginin sartini saglarsa, bu yüzey ayrica, en azindan nazal alanin ikinci parçasinda P0rti0n2_Front_Surface bir silindir eksene VAx_N sahiptir, böylece, birinci parçadaki P0rtion1_Fr0nt_Surface silindir eksen VAX_T ile ikinci parçadaki P0rtion2_Fr0nt_Surface silindir eksen VAX_N arasindaki açi farkinin mutlak degeri 20°'den büyüktür. Bu, matematiksel olarak | YAX_T - VAX_N| > 20° seklinde ifade edilebilir, burada silindir eksenler YAX_N ve YAX_T derece olarak ifade edilir. Buradan hareketle özellikle, temporal alanda YAX_T ve YAX_N silindir eksenlerinin degerlerinin farkli Oldugu anlasilir.

Söz konusu P1 özelligini saglayan bir lens, bir yandan kullanici tarafindan algilanan görüntünün optimal keskinligini garanti ederken distorsiyon konusunda gelismis özellikler sergiler. Böyle bir lens tipi kullanan kullanicinin rahatligi da bu nedenle artar.

Sekiller 27 ve 29'da yer alan örneklerin Iensleri için optimum ön yüzey, bu P1 özelligini gerçekler, yani sekil 27 için, temporal alanin birinci parçasindaki P0rtion1 bir silindir eksen VAX_T 150°'ye esittir ve nazal alanin ikinci parçasindaki Portion2 silindir eksen yAx_N 40°'ye esittir. Böylelikle, silindir eksen YAX_T 90° ile 180° arasinda içerilir ve IVAX_T - sekil 27'de yer alan örnegin yüzeyi tarafindan karsilanir.

Benzer sekilde, sekil 29'da, temporal alanin birinci parçasindaki P0rti0n1 silindir eksen yAx_T 178°'ye esittir ve nazal alanin ikinci parçasindaki Portion2 silindir eksen yAx_N 29°'ye esittir. Böylelikle, silindir eksen YAX_T 90° ile 180° arasinda içerilir ve 'YAX_T - sekil 29'de yer alan örneklerin yüzeyleri tarafindan karsilanir.

Sekiller 27 ve 29'da gösterilen yüzeye sahip lens bu nedenle, bir yandan kullanici tarafindan algilanan görüntünün optimal keskinligini garanti ederken distorsiyon konusunda gelismis özellikler sergileyecektir.

P1 özelligi için tercih edilen bir uygulamaya göre, temporal alanin en azindan bir birinci parçasinda, silindir eksen yAxýT 110° ile 180° arasinda içerilebilir ve nazal alanin en azindan bir ikinci bölgesinde, silindir eksen YAX_N 0° ile 70° arasinda içerilebilir. Bu degerler, sekiller 23 ve 24'ten hareketle açiklandigi sekilde, büyütme farkinin azaldigi ortalama degerlere karsilik gelir. Bu lensi karakterize etmenin baska bir yoluna göre, lens, P2 olarak gösterilen bir özellik sergileyebilir. Bu P2 özelligine göre, bu Iensin birinci yüzeyi, temporal alanin en azindan bir parçasinda P0rti0n1_Front_Surface, 0° ile 90° arasinda içerilen silindir eksene YAX_T ve nazal alanin en azindan bir ikinci bölgesinde P0rti0n2_Front_Surface, 0° ile 90° arasinda içerilen silindir eksene YAX_N sahiptir. Eger birinci yüzey P2 özelliginin sartini saglarsa, bu yüzey ayrica, en azindan nazal alanin ikinci parçasinda P0rti0n2_Fr0nt_Surface bir silindir eksene YAX_N sahiptir, böylece, birinci parçadaki Portion1_Fr0nt_Surface silindir eksen YAX_T ile ikinci parçadaki Portion2 silindir ekSen yAxýN arasindaki açi farkinin mutlak degeri 20°'den büyüktür. Bu, matematiksel olarak iyAx_T - yAx_N| > 20° seklinde ifade edilebilir, burada silindir eksenler YAX_N ve YAX_T derece olarak ifade edilir. Buradan hareketle özellikle, temporal ve nazal alanda VAX_T ve VAX_N silindir eksenlerinin degerlerinin farkli oldugu anlasilir.

Söz konusu P2 özelligini saglayan bir lens, bir yandan "optik" açidan iyi bir dengeleme garanti ederken distorsiyon konusunda gelismis özellikler sergiler. Böyle bir lens tipi kullanan kullanicinin rahatligi da bu nedenle artar.

Bu lensi karakterize etmenin baska bir yoluna göre, lens, P3 olarak gösterilen bir özellik sergileyebilir. Bu durumda, birinci yüzey, Iensin bir üst kismi içerisinde bulunan uzak görüs bölgesine ve Iensin bir alt kismi içerisinde bulunan yakin görüs bölgesine sahiptir ve meridyenin uzak görüs bölgesindeki bir parçasi bir dikey eksen tanimlar. Buna ilave olarak, temporal alanin birinci parçasinda Porti0n1, ortalama sfer degeri, üst kisimdan alt kisma dogru dikey eksene paralel herhangi bir çizgi boyunca azalir. Benzer sekilde, nazal alanin ikinci parçasinda Portion2, ortalama sfer degeri, üst kisimdan alt kisma dogru dikey eksene paralel herhangi bir çizgi boyunca azalir.

Söz konusu P3 özelligini saglayan bir lens, bir yandan kullanici tarafindan algilanan görüntünün optimal keskinligini garanti ederken distorsiyon konusunda gelismis özellikler sergiler. Böyle bir lens tipi kullanan kullanicinin rahatligi da bu nedenle artar.

Bu lensi karakterize etmenin baska bir yoluna göre, lens, P4 olarak gösterilen bir özellik sergileyebilir. Birinci yüzey, en azindan temporal alanin birinci parçasinda Portioni, dikkate alinan astigmatizm ekseninden arti veya eksi 20°; tercihen arti veya eksi 10° degerine esit olan bir silindir eksene YAX_T sahiptir. Eger birinci parçadaki astigmatizm ekseni yT olarak gösterilirse, Portionl'deki silindir eksen YAX_T, [VT-20°; yT+20°] araligi içerisindedir, burada yAxýT ve yT, derece olarak ifade edilir. Buna ilaveten veya alternatif olarak, en azindan nazal alanin ikinci parçasinda, silindir eksen VAx_N, dikkate alinan astigmatizm ekseninden arti veya eksi 20°; tercihen arti veya eksi 10° degerine esittir.

Eger ikinci parçadaki astigmatizm ekseni VN olarak gösterilirse, P0rti0n2'deki silindir eksen YAX_N, [YM-20°; yN+20°] araligi içerisindedir, burada VAX_N ve VN, derece olarak ifade edilir.

Söz konusu P4 özelligini saglayan bir lens, bir yandan kullanici tarafindan algilanan görüntünün optimal keskinligini garanti ederken distorsiyon konusunda gelismis özellikler sergiler. Böyle bir lens tipi kullanan kullanicinin rahatligi da bu nedenle artar.

VN ve VT astigmatizm eksenleri, Iensin, dikkate alinan parçadaki rezidüel astigmatizm eksenleri olabilir. Alternatif olarak, YN ve YT astigmatizm eksenleri, Iensin, dikkate alinan parçadaki preskribe edilen astigmatizm veya toplam astigmatizm eksenleri olabilir.

Bu Iensi karakterize etmenin baska bir yoluna göre, lens, P5 olarak gösterilen bir özellik sergileyebilir. Bu P5 özelligine göre, bu Iensin birinci yüzeyi, temporal alanin (Area_temporal) en azindan bir parçasinda Portion1_Fr0nt_Surface, O° ile 70° arasinda içerilen silindir eksene YAX_T ve nazal alanin (Area_nasal) en azindan bir ikinci bölgesinde P0rti0n2_Front_Surface, 0° ile 70° arasinda içerilen silindir eksene VAXIN sahiptir.

Söz konusu P5 özelligini saglayan bir lens, bir yandan "optik" açidan iyi bir dengeleme garanti ederken distorsiyon konusunda gelismis özellikler sergiler. Böyle bir lens tipi kullanan kullanicinin rahatligi da bu nedenle artar.

Sekil 28'de yer alan örnegin Iensi için optimum ön yüzey, bu P5 özelligini gerçeklestirir.

Uygulamada, sekil 28'de, temporal alanin birinci parçasindaki Portionl silindir eksen YAX_T 32°'ye esittir ve nazal alanin ikinci parçasindaki P0rti0n2 silindir eksen yAx_N 41 °'ye esittir. Bu nedenle, her iki silindir ekseni YAX_T ve YAX_N O° ile 70° arasinda içerilir.

P5 özelligi bu nedenle, sekil 28'de yer alan örnegin yüzeyi tarafindan karsilanir.

Sekil 28'de gösterilen yüzeye sahip lens bu nedenle, bir yandan kullanici tarafindan algilanan görüntünün optimal keskinligini garanti ederken distorsiyon konusunda gelismis özellikler sergileyecektir.

Bu Iensi karakterize etmenin baska bir yoluna göre, lens, PG olarak gösterilen bir özellik sergileyebilir. Bu PG özelligine göre, bu lensin birinci yüzeyi, temporal alanin arasinda içerilen silindir eksene YAX_T ve nazal alanin (Area_nasal) en azindan bir ikinci bölgesinde Portion2_Front_Surface, 110° ile 180° arasinda içerilen silindir eksene yAx_N sahiptir.

Söz konusu PG özelligini saglayan bir lens, bir yandan "optik" açidan iyi bir dengeleme garanti ederken distorsiyon konusunda gelismis özellikler sergiler. Böyle bir lens tipi kullanan kullanicinin rahatligi da bu nedenle artar.

Sekil 30'da yer alan örnegin Iensi için optimum ön yüzey, bu PG özelligini gerçeklestirir.

Uygulamada, sekil 30'da, temporal alanin birinci parçasindaki Portion1 silindir eksen YAX_T 127°'ye esittir ve nazal alanin ikinci parçasindaki P0rti0n2 silindir eksen YAX_N 120°'ye esittir. Bu nedenle, her iki silindir ekseni YAX_T ve YAX_N 110° ile 180° arasinda içerilir. PG özelligi bu nedenle, sekil 30'da yer alan örnegin yüzeyi tarafindan karsilanir.

Sekil 30'da gösterilen yüzeye sahip lens bu nedenle, bir yandan kullanici tarafindan algilanan görüntünün optimal keskinligini garanti ederken distorsiyon konusunda gelismis özellikler sergileyecektir.

Bulusa göre lens bu nedenle, P1 ila PG arasindaki özelliklerden herhangi birine göre karakterize edilebilir. Ayrica, her özellik için, buradan hareketle kosul 1'in ve kosul 2'nin bu lens Için karsilandigi anlasilmalidir.

Buna ilave olarak lens, amaçla ilgili oldugunda çesitli Pi özellikleri sergileyebilir. Özellikle, lens, P1 ve P3 özelliklerinin kombinasyonunu veya P2 ve P3 özelliklerinin kombinasyonunu veya P4 ve P3 özelliklerinin kombinasyonunu veya PS ve P3 özelliklerinin kombinasyonunu veya PG ve P3 özelliklerinin kombinasyonunu sunabilir.

Halihazirda tarif edilen Pi özelliklerine ek olarak lens baska özelliklere de sahip olabilir. Örnegin, birinci yüzey büyük ölçüde umbilik bir meridyene sahip olabilir. Bu durum sekiller 31 ve 32'de gösterilmektedir. Sekil 31'de, temporal alanda 146° olan bir silindir eksen ve nazal alanda 38° olan bir silindir eksen görülmektedir. Sekil 32, ön yüzeyin ortalama sferinin, uzak görüs preskripsiyon noktasina karsilik gelen noktanin ortalama sfer degerine göre meridyen boyunca (3 egrinin orta egrisi) varyasyonunu gösteren bir sekildir. Dikey eksen Y'dir. Sekil 32'de, silindir sifira yakin oldugundan, meridyenin uygulamada büyük ölçüde umbilik oldugu görülmektedir. Sekil 18'de yer alan akis semasina göre yöntemin adim 18'inde böyle bir meridyenin uygulanmasi bu nedenle avantajli olabilen bir kosuldur çünkü adim 20'den sonra, kullaniciya bir sferik preskripsiyon için optik meridyen boyunca merkezi görüs deformasyonu olmayan bir lens saglanmasina imkan verir. Yüzey, Iensinin optik karakteristiginin Sekil 27'de tanimlandigi preskripsiyon için tanimlanir. Bu yüzey kosullar 1, 2, 3 ve 4'ü karsilar.

Distorsiyonda bir maksimal performans elde etmek için, negatif olan ortalama sferin mutlak degeri, üretim problemine neden olacak sekilde çok yüksek olmalidir.

Sekiller 33 ve 34'te, ayrica kosullar 1, 2, 3 ve 4'ü karsilayan bir yüzeyin bir örnegi gösterilmektedir. Bu sekiller 33 ve 34 sirasiyla sekiller 31 ve 32'ye karsilik gelmektedir.

Sekil 33'de, temporal alanda 115° olan bir silindir eksen ve nazal alanda 60° olan bir silindir eksen görülmektedir. Sekil 34'te, Iensin meridyeninin umbilik olmadigi görülmektedir. Bu yüzey, negatif olan ortalama sferin mutlak degerinin çok yüksek olmasini gerektirmeden, periferde Sekil 31 ve 32'de gösterilen yüzeyden daha büyük bir silindir degeri sergilemektedir. Bu durum üretim süreci için avantajli olabilir.

Preskribe edilen eklentiye ulasmak için, ön yüzeydeki yakin bakis yönüne karsilik gelen noktadaki ortalama sferin mutlak degeri ve ilgili noktada arka yüzeydeki ortalama sfer yüksek olacaktir. Bu nedenle bu degerin azaltilmasi avantaj saglar. karsilayan bir yüzey gösterilmektedir. Sekil 35'de, temporal alanda 100° olan bir silindir eksen ve nazal alanda 80° olan bir silindir eksen görülmektedir. Sekil 36'a bakildiginda, lensin birinci yüzeyinin, meridyen boyunca büyük ölçüde sabit kalan bir ortalama sfer degerine sahip oldugu görülebilir. Bu yüzey üretim süreci için avantajli olabilir.

Sekiller 37 ve 38'de, bir lensin torik bir ön yüze sahip baska bir örnegi gösterilmektedir. temporal alanda 145° olan bir silindir eksen ve nazal alanda 145° olan bir silindir eksen görülmektedir. Sekil 38'a bakildiginda, Iensin birinci yüzeyinin, meridyen boyunca büyük ölçüde sabit kalan bir ortalama sfer degerine sahip oldugu görülebilir. Preskribe edilen astigmatizm, rezidüel astigmatizm degerine göre yüksek oldugunda, toplam astigmatizm ekseni, preskribe edilen astigmatizme neredeyse esittir. Sekiller 37 ve 38'de gösterilen yüzey gibi bir torik yüzey, preskribe edilen astigmatizm degeri yüksek oldugunda yaklasik 145°'Iik bir preskribe edilen eksen için iyi bir distorsiyon performansi saglayacaktir. Örnegin, eger Iensin yaklasik 1 diyoptri olan bir eklenti degeri sergilemesi gerekirse, periferdeki rezidüel astigmatizm yaklasik 1 diyoptri olacaktir. Bu durumda, yaklasik 2 diyoptrilik preskribe edilen bir astigmatizm için yüzey iyi bir distorsiyon performansi saglayacaktir. Bu yüzey ayrica üretim süreci için avantajlidir.

Böyle bir torik ön yüzey ayrica, temporal alanda veya nazal alanda yaklasik 145°Iik bir referans eksen belirlendiginde ve hem temporal alan hem de nazal alan üzerinde bir silindir eksen 145° olarak set edildiginde, preskribe edilen astigmatizmi düsük olan kullanicilara yönelik geleneksel ön yüzeye göre daha iyi distorsiyon performanslari saglayacaktir. Bu nedenle, distorsiyon olarak sadece temporal taraf veya nazal tarafta iyilesme saglandigindan performanslar kismi olarak iyilestirilir.

Bir torik yüzey ayrica, preskripsiyon ne olursa olsun, dolayisiyla toplam, rezidüel veya preskribe edilen astigmatizm ne olursa olsun, distorsiyon olarak iyi bir performans saglayacaktir. Örnegin, Iensin ön yüzeyi, temporal alanin birinci parçasinda Portion1, söz konusu birinci parçadaki astigmatizm eksenine YT esit olan bir silindir eksene VAXJ ve nazal alanin ikinci parçasinda P0rtion2 yine VT'ye esit olan bir silindir eksene YAX_N sahip olabilir. Alternatif olarak, Iensin ön yüzeyi, nazal alanin ikinci parçasinda Porti0n2, söz konusu ikinci parçadaki astigmatizm eksenine VN esit olan bir silindir eksene VAX_N ve temporal alanin birinci parçasinda Portion1 yine VN'ye esit olan bir silindir eksene YAX_T sahip olabilir.

Daha önce tarif edilen Ienslerin her biri, daha önce tarif edilen bir progresif oftalmik lens belirleme yöntemi ile elde edilebilir. Bu yöntem bir bilgisayarda uygulanabilir. Bu baglamda, aksi spesifik olarak belirtilmedikçe, bu tarifname içerisinde, "programlama", sisteminin yazmaçlari ve/veya bellekleri içerisindeki elektronik büyüklük gibi fiziksel büyüklükleri, bilgi islem sisteminin bellekleri, yazmaçlari veya baska bir bilgi deposu, iletim veya görüntüleme cihazlari içerisinde benzer sekilde fiziksel büyüklük olarak ifade edilen baska verilere isleyen ve/veya dönüstüren bir bilgisayar veya programlama sisteminin veya benzer bir elektronik programlama cihazinin çalismasini ve/veya islemlerini ifade ettigi anlasilir.

Bir islemci tarafindan erisilebilir olan ve islemci tarafindan icra edildiginde islemcinin bulusun yöntemlerini gerçeklestirmesini saglayan bir veya daha fazla kayitli talimat dizisi içeren bir bilgisayar programi ürünü de tasarlanmaktadir.

Böyle bir bilgisayar programi, sadece bunlarla sinirli olmamak kaydiyla flopi diskler, optik diskler, CD-ROM'Iar, manyetik-optik diskler, salt okunur bellekler (ROM'Iar), rasgele erisimli bellekler (RAM'Iar), elektronik olarak programlanabilir salt okunur bellekler (EPROM'Iar), elektriksel olarak silinebilir ve programlanabilir salt okunur bellekler (EEPROM'Iar), manyetik veya optik kartlar gibi bir bilgisayar ortaminda okunabilir depolama ortamina veya elektronik komutlarin depolanmasina uygun olan ve bir bilgisayar sistemi veriyoluna baglanabilen herhangi baska tip bir ortama depolanabilir. Bu nedenle, bilgisayar programi ürününün bir veya daha fazla talimat dizisini tasiyan bilgisayar ortaminda okunabilir bir ortam tasarlanmaktadir. Bu, yöntemin herhangi bir yerde gerçeklestirilmesini saglar.

Burada sunulan islemler ve görüntüler, herhangi spesifik bir bilgisayara veya baska bir düzenege özgü degildir. Çesitli genel amaçli sistemler, burada yer alan ögretilere göre programlarla birlikte kullanilabilir veya istenen yöntemi gerçeklestirmek için daha spesifik bir düzenegin kurulmasi rahatlik saglayabilir. Bu çesitli sistemler için istenen yapi alttaki tariften anlasilacaktir. Buna ilave olarak, mevcut bulusun uygulamalari, herhangi spesifik bir programlama diliyle baglantili olarak tarif edilmemektedir. Burada tarif edilen bulusun ögretilerini uygulamak için çesitli programlama dillerinin kullanilabilecegi anlasilacaktir.

Daha önce tarif edilen yönteme göre belirlenen bir Iensin bir birinci yüzeyini kullanarak lens çifti elde etmek için birçok düzenek veya islem kullanilabilir. Islemler çogunlukla bir veri kümesinin alis-verisini kapsar. Örnegin, bu veri kümesi yalnizca, yönteme göre belirlenen bir Iensin birinci yüzeyini içerebilir. Bu veri kümesi tercihen ayrica kullanicinin gözlerine iliskin veriler içerebilir, böylece, bu kümeyle progresif oftalmik lens üretilebilir.

Veri alis-verisi, bir sayisal veri alma düzenegini (333) temsil eden sekil 39'da yer alan düzenekten hareketle sematik olarak anlasilabilir. Bu düzenek, bir lojik ünite olarak gerçeklestirilen bir veri isleme düzeneginin (100) bir giris/çikis aygitina (98) bagli bir Veri isleme düzenegi (100), bir veri ve adres yolu (92) ile birbirine bagli halde asagidakileri içerir: - bir merkezi islem ünitesi (90); - bir RAM bellek (96), - bir ROM bellek (94) ve - söz konusu giris/çikis aygiti (98).

Sekil 39'da gösterilen söz konusu elemanlar, teknikte uzman kisi tarafindan iyi bilinir.

Bu elemanlar ayrica tarif edilmemektedir.

Bir kullanici preskripsiyonuna karsilik gelen bir progresif oftalmik lens elde etmek için, bir lens üreticisi tarafindan preskripsiyon laboratuvarlarina yari tamamlanmis oftalmik ham lensler saglanabilir. Genel olarak, bir yari tamamlanmis oftalmik ham lens, bir optik referans yüzeye karsilik gelen bir birinci yüzey, örnegin progresif eklenti lensleri için bir progresif yüzey ve bir ikinci tamamlanmamis yüzey içerir. Uygun optik karakteristiklere sahip olan bir yari tamamlanmis ham lens, kullanici preskripsiyonuna dayali olarak seçilir. Tamamlanmamis yüzey son olarak preskripsiyon laboratuvari tarafindan, preskripsiyona uygun bir yüzey elde edecek sekilde islenir ve parlatilir.

Preskripsiyona uygun bir oftalmik lens böylece elde edilir. Özellikle, bulusa göre, yari tamamlanmis ham lens, bir progresif oftalmik Iensin birinci yüzeyinden hareketle daha önce tarif edilmis olan kosullari saglayan bir birinci yüzeye sahip olacak sekilde saglanabilir.

Böyle bir yari tamamlanmis ham lens saglamak amaciyla, her preskripsiyon kümesi için bir hedef optik fonksiyon seçilmelidir (sekil 18'deki adim 10'a benzer olarak). Bir birinci asferik yüzey ve bir ikinci tamamlanmamis yüzey tanimlanir (sekil 18'deki adim 12'ye benzer sekilde). En az bir referans eksen l'1 veya l'2 sadece Porti0n1 ve P0rti0n2'ye ait bakis yönleri için hedef optik fonksiyonun astigmatizm ortalama eksenine VT ve yN degil, ayni zamanda preskripsiyonlar kümesinin lensleri için astigmatizm ortalama eksenine de dayali olarak belirlenir. Yari tamamlanmis ham lensin birinci asferik yüzeyi daha sonra, yukarida tanimlanmis kosullar 1 ve 2'yi veya 1 ve 1"i veya 2 ve 2"yi ve/veya 3 ve 4'ü karsilayacak sekilde modifiye edilir.

Ancak baska bir üretim yöntemi kullanilabilir. Sekil 40'a göre yöntem bir örnektir. Üretim yöntemi, bir birinci noktada kullanicinin gözlerine iliskin verilerin saglandigi bir adim 74 içerir. Veriler, yöntemin adim 76'sinda birinci noktadan bir ikinci noktaya iletilir.

Progresif oftalmik lens daha sonra, daha önce tarif edilen belirleme yöntemine göre ikinci noktada adim 78'te belirlenir. Üretim yöntemi ayrica, birinci yüzeye iliskin verilerin birinci noktaya iletildigi bir adim 80 içerir. Yöntem ayni zamanda, iletilen birinci yüzeye iliskin verilere dayali olarak bir optik optimizasyonunun gerçeklestirildigi bir adim 82 da içerir. Yöntemde ayrica, optik optimizasyonunun sonucunun bir üçüncü noktaya iletildigi bir adim 84 de yer alir. Yöntem ayrica, optik optimizasyonun sonucuna göre progresif oftalmik lensin üretildigi bir adim 86 kapsar.

Bu üretim yöntemi, lensin diger optik performanslarini düsürmeden, distorsiyonu azaltilmis bir progresif oftalmik lens elde edilmesini mümkün kilar.

Veri iletim adimlari 76 ve 80 elektronik olarak gerçeklestirilebilir. Bu durum yöntemin hizlandirilmasini saglar. Progresif oftalmik lens daha hizli üretilir.

Bu etkiyi gelistirmek için, birinci nokta, ikinci nokta ve üçüncü nokta yalnizca üç farkli sistem olabilir; biri veri toplanmasindan, biri hesaplamadan ve digeri üretimden sorumlu olan, ayni bina içerisinde yer alan üç farkli sistem de olabilir. Ancak üç nokta ayrica, örnegin biri bir gözlük saticisi (optikçi), biri bir laboratuvar ve digeri de bir lens tasarimcisi olmak üzere üç farkli sirket de olabilir.

Düzeneklerin üretim yöntemini gerçeklestirecek sekilde uyarlandigi, burada progresif oftalmik lens üretmek için bir dizi düzenek de bildirilmektedir.

Bulus, asagidaki örnekler kullanilarak daha ayrintili açiklanacaktir. ÖRNEKLERE AIT SEKILLERIN GENEL AÇIKLAMASI Daha önce açiklandigi gibi, bir yüzey böylelikle maksimum sfer SPHmax, minimum sfer SPHmin ve silindir eksen YAX ile olusturulan bir tripletle lokal olarak tanimlanabilir. Örneklerin yüzey karakterizasyonlari böylelikle, dikkate alinan her yüzey için maksimum sferin, minimum sferin ve silindir eksenin haritasi verilerek sunulur. yatay ekseni, apsis X (mm olarak) ve 0rdinat Y (mm olarak) degerleridir. Bu haritalarda gösterilen izo-degeri egrileri, ayni minimum sfer degerine karsilik gelen noktalari baglar. Egriler için ilgili minimum sfer degerleri, komsu egriler arasinda 0,10 diyoptri artislidir ve bu egrilerin bazilari üzerinde gösterilir. yatay ekseni, apsis X (mm olarak) ve 0rdinat Y (mm olarak) degerleridir. Bu haritalarda gösterilen izo-degeri egrileri, ayni maksimum sfer degerine karsilik gelen noktalari baglar. Egriler için ilgili maksimum sfer degerleri, komsu egriler arasinda 0,10 diyoptri artislidir ve bu egrilerin bazilari üzerinde gösterilir. yatay ekseni, apsis X (mm olarak) ve 0rdinat Y (mm olarak) degerleridir. Bu haritalarda gösterilen izometrik egriler, ayni silindir eksen degerine karsilik gelen noktalari baglar.

Egriler için ilgili silindir eksen degerleri, komsu egriler arasinda 5°artislidir ve bu egrilerin bazilari üzerinde gösterilir. Örneklenen Ienslerin ön yüzeyleri, dikkate alinan parçalarda en az 0,25 diyoptri, tercihen en az 1 diyoptri ve tercihen 2 diyoptri olan bir ortalama silindire sahiptir. Silindir daha yüksek ve daha iyi yönelimli oldukça, distorsiyon en az olacak ve ön yüzey üzerinde eksen dogrultusuna olan distorsiyon en az duyarli olacaktir.

Sekiller 102 ve 105'te, torik ön yüzeyler için maksimum ve minimum sfer profilleri verilmektedir. lenslerin performansina ait optik analizleri vermektedir.

Haritalarin dikey ve yatay ekseni, 0( göz egim açisinin ve [3 göz azimut açisinin degerleridir. Bu haritalarda gösterilen izometrik egriler, ayni optik güç degerine karsilik gelen bakis yönlerini baglar. Egriler için ilgili optik güç degerleri, komsu egriler arasinda 0,25 diyoptri artislidir ve bu egrilerin bazilari üzerinde gösterilir. benzer olan rezidüel astigmatizm kontur grafikleridir. Gösterilen izometrik egriler, ayni rezidüel astigmatizm degerine karsilik gelen bakis yönlerini baglar. benzer olan toplam astigmatizm kontur grafikleridir. Gösterilen izometrik egriler, ayni toplam astigmatizm degerine karsilik gelen bakis yönlerini baglar. ekseni, periferal isin yönlerinin degerleridir (0,6). Bu haritalarda gösterilen izometrik egriler, ayni periferal optik güç degerine karsilik gelen periferal bakis yönlerini baglar.

Egriler için ilgili periferal optik güç degerleri, komsu egriler arasinda 0,25 diyoptri artislidir ve bu egrilerin bazilari üzerinde gösterilir. olan periferal rezidüel astigmatizm kontur grafikleridir. Gösterilen izometrik egriler, ayni periferal rezidüel astigmatizm degerine karsilik gelen periferal isin yönlerini baglar. karsilastirmalari verilmektedir. ÖRNEK 1 (ÖNCEKI TEKNIK) Örnek 1, önceki teknige göre bir Iense LENS1 karsilik gelmektedir. Bu durumda, güç preskripsiyonu, uzak görüste O ö'dir ve preskribe edilen eklenti 2.5 ö'dir. Bu örnek 1'de, kullanici için astigmatizm preskribe edilmemektedir.

Sekiller 41, 42 ve 43, LENS1 için ön yüzeyin yüzey karakteristikleridir. Karsilastirma yapabilmek için iki spesifik A ve B noktasi degerlendirilmektedir. A noktasi temporal alanda yer alirken B noktasi nazal alanda yer almaktadir. A noktasi için maksimum sfer SPHmax_A 6,90 ö'a esittir, minimum sfer SPHmin_A 4,80 ö'a esittir ve silindir eksen YAXIA:64°'dIr. B noktasi için maksimum sfer SPHmaxýB 6,90 ö'a esittir, minimum sfer SPHmin_B 4,65 ö'a esittir ve silindir eksen VAX_B=126°'dir.

Sekiller 44 ve 45'te, bakis yönü birincil bakis yönünde sabitken periferal görüs için LENS1'in optik performanslari verilmektedir. Karsilastirma yapabilmek için iki spesifik DA ve De isin yönü dikkate alinmaktadir. DA ve DB, LENS1'in ön yüzeyini A ve B noktalarinda kesmektedir.

DA yönü için ortalama periferal güç 1,64 ö'dir, periferal astigmatizm 3,56 ö'dir, kusur astigmatizm ekseni YA 150°'dir ve periferal astigmatizm kusuru 3,56 ö'dir. Bu DA yönündeki distorsiyon, degeri ile DB yönü için ortalama periferal güç 1,62 ö'dir, periferal astigmatizm 3,38 ö'dir, kusur astigmatizm ekseni ya 38°'dir ve astigmatizm kusuru 3,38 ö'dir. Bu DB yönündeki distorsiyon, degeri ile gösterilebilir.

Iki periferal isin yönünde LENS1'in performansina iliskin bu lokal analize ilave olarak bir genel analiz de gerçeklestirilebilir. Temporal alanda Porti0n1, 0° 50° 0,50 diyoptriden büyük olacak sekilde sinirlanabilir. Nazal alanda P0rtion2, 0° ve 50>beta>10°'lik isin yönleriyle ve dikkate alinan parçada ortaya çikan astigmatizm 0,50 diyoptriden büyük olacak sekilde sinirlanabilir. Portion1 üzerinde hesaplanan Ayni degerlendirme merkezi görüste yapilabilir. Sekiller 46 ve 47'de, LENS1'in merkezi görüs için optik performanslari verilmektedir. DA bakis yönü için, merkezi görüste, ortalama güç 1,11 ö'dir, astigmatizm 2,51 ö'dir, kusur astigmatizm ekseni YA 153°'dir ve GDA(VA+90°) - GDA(YA) degeri ile gösterilebilir. Ortalama büyütme degeri DB yönü için ortalama güç 1,08 ö'dir, astigmatizm 2.22 ö'dir, kusur astigmatizm ekseni vB 37°'dir ve astigmatizm kusuru 2,22 ö'dir. Bu DB yönündeki distorsiyon, Bu farkli karakterizasyonlar, karakteristikleri örnekler 2, 3, 4 ve 5'te olusturulmus LENSZ, LENSB, LENS4 ve LENSS ile bir karsilastirma yapilmasini saglayacaktir. Bu dört örnek, LENS1'in preskripsiyonuyla ayni preskripsiyon için olusturulmus bulusa göre Ienslerdir.

Yöntemin birinci adimi (sekil 18, adim 10), bir hedef optik fonksiyon tanimlamaktir. Önceden belirlenen hedef optik fonksiyon, LENS1, LENS2, LENSS, LENS4 ve LENSS için aynidir.

Böylelikle, bu preskripsiyon için, yöntemin adim 16'sinda belirlenen referans eksenler, Portionf'de (Temporal Alan) F1: 150° ve Portion2'de (Nazal Alan) F2 =40°'dir, burada ön yüzeyin P0rtion1 ve Portion2 parçalari, bu örnekte tanimlanan optik P0rtion1 ve lensler için gerçeklestirilmistir. LENS2 ila LENSS, distorsiyon olarak farkli performanslar, ancak güç ve astigmatizm olarak ayni performanslar sergilemektedir.

Sekiller 48, 49 ve 50, LENS2'nin ön yüzeyinin yüzey karakteristikleridir. A noktasi için maksimum sfer SPHmaxýA 4,88 ö'dir, minimum sfer SPHminýA 3,00 ö'dir ve silindir eksen vAx_A=153°'dir, bu halde ortalama sfer degeri 3,94 ö'dir. B noktasi için maksimum sfer SPHmaX_B 4,72 ö'a esittir, minimum sfer SPHmin_B 3,05 ö'a esittir ve silindir eksen vAx_B=37°`dir, bu halde ortalama sfer 3,89 ö'dir.

Sekiller 51 ve 52'de, LENS2'nin periferal performansina ait optik analizler verilmektedir.

Karsilastirma yapabilmek için ayni iki spesifik DA ve DB isin yönü degerlendirilmektedir.

DA yönü için ortalama periferal güç 1,72 ö'dir, periferal astigmatizm 3,68 ö'dir, periferal kusur astigmatizm ekseni VA 150°'dir ve periferal astigmatizm kusuru 3,68 ö'dir. DB yönü için ortalama periferal güç 1,74 ö'dir, periferal astigmatizm 3,39 ö'dir, periferal kusur astigmatizm ekseni vB 40°'dir ve periferal astigmatizm kusuru 3,39 ö'dir.

LEN82'nin DA ve DB'deki periferal optik performanslari, güç ve astigmatizm degerleri açisindan LENS1'in periferal optik performanslari ile büyük ölçüde aynidir.

Ancak, optik güç ve astigmatizm olarak benzer periferal optik performanslara ragmen, LENSZ'nin distorsiyonu, LENS1'e göre daha düsüktür. Uygulamada. GDA(VA+90°) - karsilastirildiginda, %O,3'Iük bir azalma söz konusudur. Benzer sekilde DB yönündeki degeri ile karsilastirildiginda, %7,1'lik bir azalma söz konusudur. Ilgili G(VB+90°)*G(VB) konusudun Bu lokal analizin yani sira genel bir analiz de gerçeklestirilebilir. Parçalar, LENS1 için olanlarla aynidir. Temporal alan için ortalama eksen v 150°`dir. Ilgili G(y+90°) - G(y) karsilastirildiginda, %0,05'Iik bir azalma söz konusudur. Nazal alan için ortalama eksen karsilastirildiginda, %0,1'Iik bir azalma söz konusudur. Ilgili G(y+90°) * G(y) degeri konusudun Ayni degerlendirme merkezi görüste yapilabilir. Sekiller 53 ve 54'de, LENSZ'nin merkezi görüs için optik performanslari verilmektedir.

DA yönü için, merkezi görüste, ortalama güç 1,12 ö'dir, astigmatizm 2,52 ö'dir, kusur astigmatizm ekseni VA 153°`dir ve astigmatizm kusuru 2,52 ö'dir. DB yönü için ortalama güç 1,10 ö'dir, astigmatizm 2,22 ö'dir, kusur astigmatizm ekseni VB 37°'dir ve astigmatizm kusuru 2,22 ö'dir. Yani, merkezi görüste LENSZ'nin DA ve DB'deki optik performanslari, güç ve astigmatizm degerleri açisindan LENS1'in optik performanslari ile büyük ölçüde aynidir.

DA yönündeki distorsiyon, degeri ile gösterilebilir. LENS1'in degeri ile karsilastirildiginda, %5,2`lik bir azalma söz karsilastirildiginda, %0,3'Iük bir azalma söz konusudur. DB yönündeki distorsiyon, konusudur Böylece, LEN82, kullanici için ayni görüntü keskinligini garanti ederken LENS1'e kiyasla daha yüksek distorsiyon performansina sahip olmaktadir.

Sekiller 55, 56 ve 57, LENS3'ün ön yüzeyinin yüzey karakteristikleridir. A noktasi için maksimum sfer SPHmaU 5,10 ö'a esittir, minimum sfer SPHmin_A 2,66 ö'a esittir ve silindir eksen VAx_A=154°'dir, bu halde ortalama sfer degeri 3,38 ö'dir, B noktasi için maksimum sfer SPHmax_B 5,07 ö'a esittir, minimum sfer SPHmin_B 2,60 ö'a esittir ve silindir eksen vAx_B=27°'dir, bu halde ortalama sfer degeri 3,83 ö'dir.

Sekiller 58 ve 59'de, LENSS'ün periferal performansina ait optik analizler verilmektedir.

Karsilastirma yapabilmek için ayni iki spesifik DA ve DB isin yönü degerlendirilmektedir.

DA yönü için ortalama periferal güç 1,68 ö'dir, periferal astigmatizm 3,70 ö'dir, astigmatizm periferal kusur ekseni VA 151°'dir ve periferal astigmatizm kusuru 3,70 ö'dir. DB yönü için ortalama periferal güç 1,70 ö'dir, periferal astigmatizm 3,44 ö'dir, astigmatizm periferal kusur ekseni Vß 39°'dir ve astigmatizm kusuru 3,44 ö'dir. Yani, LENSS'ün DA ve DB'deki periferal optik performansi, periferal güç ve periferal astigmatizm degerleri açisindan LENS1'in optik performanslari ile büyük ölçüde aynidir.

Ancak, periferal optik güç ve periferal astigmatizm olarak benzer performanslara ragmen, LENSS'ün distorsiyonu, LENS1'e göre daha düsüktür. Uygulamada, DA LENS1'in degeri ile karsilastirildiginda, %7,6'Iik bir azalma söz konusudur. Ilgili degeri ile gösterilebilir. LENS1'in degeri ile karsilastirildiginda, %8,2'Iik bir azalma söz karsilastirildiginda, %0,3'Iük bir azalma söz konusudur.

Genel bir analiz de gerçeklestirilebilir. Temporal alan için ortalama eksen y 150°'dir.

LENS1'in degeri ile karsilastirildiginda, %0,10'Iuk bir azalma söz konusudur. Nazal LENS1'in degeri ile karsilastirildiginda, %4,0'Iik bir azalma söz konusudur. Ilgili Ayni degerlendirme merkezi görüste yapilabilir. Sekiller 60 ve 61'de, LENSS'ün merkezi görüs için optik performanslari verilmektedir.

DA yönü için, merkezi görüste, ortalama güç 1,12 ö'dir, astigmatizm 2,51 ö'dir, kusur astigmatizm ekseni VA 153°'dir ve astigmatizm kusuru 2,51 ö'dir. DB yönü için ortalama güç 1,09 ö'dir, astigmatizm 2,23 ö'dir, kusur astigmatizm ekseni ya 37°'dir ve astigmatizm kusuru 2,23 ö'dir. Yani, merkezi görüste LENS3'ün DA ve DB'deki optik performanslari, güç ve astigmatizm degerleri açisindan LENS1'in optik performanslari ile büyük ölçüde aynidir.

DA yönündeki distorsiyon, degeri ile gösterilebilir. LENS1'in degeri ile karsilastirildiginda, %5,94'lük bir azalma söz karsilastirildiginda, %0,33'Iük bir azalma söz konusudur. Beklendigi gibi, azalma, G(VB+90°) - G(vB) degeri ile gösterilebilir. LENS1'in degeri ile karsilastirildiginda, LENS1'in degeri ile karsilastirildiginda, %O,33'lük bir azalma söz konusudur.

Böylece, LENS3, kullanici için ayni görüntü keskinligini garanti ederken LENS1'e kiyasla daha yüksek distorsiyon performansina sahip olmaktadir. Ayrica, LENS3, kullanici için ayni görüntü keskinligini garanti ederken LEN82'ye kiyasla daha yüksek distorsiyon performansina sahip olmaktadir.

Sekiller 62, 63 ve 64, LENS4'ün ön yüzeyinin yüzey karakteristikleridir. A noktasi için maksimum sfer SPHmax_A 5,02 ö'a esittir, minimum sfer SPHmin_A 1,27 ö'a esittir ve silindir eksen VAx_A=153°'dir. B noktasi için maksimum sfer SPHmax_B 4,80 ö'a esittir, minimum sfer SPHmin_B 1,42 ö'a esittir ve silindir eksen yAx_s=37°'dir.

LENSZ'nin ön yüzeyine kiyasla, bu yüzey, A ve B noktalarinda yaklasik olarak ayni silindir eksene sahiptir. Bu yüzey için A noktasindaki ortalama sfer yaklasik 3,15 ö'tir ve B noktasinda yaklasik 3,11 ö'dir. Ortalama sfer degerleri LENSZ'dekilerden daha düsük oldugundan, distorsiyon, LENS2'ye kiyasla LENS4 için iyilestirilmelidir.

Sekiller 65 ve 66'de, LENS4'ün periferal performansina ait optik analizler verilmektedir.

Karsilastirma yapabilmek için ayni iki spesifik DA ve DB isin yönü degerlendirilmektedir.

DA yönü için ortalama güç 1,77 ö'dir, astigmatizm 3,72 ö'dir, kusur astigmatizm ekseni YA 149°'dir ve astigmatizm kusuru 3,72 ö'dir. DB yönü için ortalama güç 1,80 ö'dir, astigmatizm 3,39 ö'dir, kusur astigmatizm ekseni YB 41°'dir ve astigmatizm kusuru 3,39 ö'dir. Yani, LENS4'ün DA ve DB yönlerindeki optik performanslari, periferal güç ve periferal astigmatizm degerleri açisindan LENS1'in optik performansi ile büyük ölçüde aynidir.

Ancak, bu benzer performanslara ragmen, LENS4'ün distorsiyonu LENS1'e göre azdir. degeri ile gösterilebilir. LENS1'in degeri ile karsilastirildiginda, %9,8'lik bir azalma söz karsilastirildiginda, %0,45'Iik bir azalma söz konusudur. Beklendigi gibi, azalma, LEN82'ye göre daha yüksektir. degeri ile gösterilebilir. LENS1'in degeri ile karsilastirildiginda, %10,2`Iik bir azalma SÖZ karsilastirildiginda, %0,45'Iik bir azalma söz konusudur. Beklendigi gibi, azalma, LEN82'ye göre daha yüksektir.

Genel bir analiz de gerçeklestirilebilir. Temporal alan için genel eksen v 150°'dir. Ilgili LENS1'in degeri ile karsilastirildiginda, %3,28'Iik bir azalma söz konusudur. Ilgili Ayni degerlendirme merkezi görüste yapilabilir. Sekiller 67 ve 68'de, LENS4'ün merkezi görüs için optik performanslari verilmektedir.

DA yönü için, merkezi görüste, ortalama güç 1,13 ö'dir, astigmatizm 2,55 ö'dir, kusur astigmatizm ekseni YA 152°`dir ve astigmatizm kusuru 2,55 ö'dir. DB yönü için ortalama güç 1,12 ö'dir, astigmatizm 2,21 ö'dir, kusur astigmatizm ekseni ve 37°'dir ve astigmatizm kusuru 2,21 ö'dir. Yani, LENSB'ün DA ve Da'deki optik performanslari, güç ve astigmatizm degerleri açisindan LENS1'in optik performanslari ile büyük ölçüde aynidir.

Bu DA yönündeki distorsiyon, degeri ile gösterilebilir. LENS1'in degeri ile karsilastirildiginda, %7,67'Iik bir azalma söz karsilastirildiginda, %O,45'lik bir azalma söz konusudur. Azalma, LENSZ'ye göre daha degeri ile gösterilebilir. Örnek 1'in degeri ile karsilastirildiginda, %8,28'lik bir azalma karsilastirildiginda, %O,45'Iik bir azalma söz konusudur. Azalma, LENSZ'ye göre daha yüksekün Böylece, LENS4, kullanici için ayni görüntü keskinligini garanti ederken LENS1'e kiyasla daha yüksek distorsiyon performansina sahip olmaktadir. Ayrica, LENS4, kullanici için ayni görüntü keskinligini garanti ederken LENSZ'ye kiyasla daha yüksek distorsiyon performansina sahip olmaktadir.

Sekiller 69, 70 ve 71, LENS5'in ön yüzeyinin yüzey karakteristikleridir. A noktasi için maksimum sfer SPHmaXýA 4,95 ö'a esittir, minimum sfer SPHminýA 2,87 ö'a esittir ve silindir eksen vAx_A=117°'dir, bu halde ortalama sfer degeri 3,91 ö'dir. B noktasi için maksimum sfer SPHmax_B 4,98 ö'a esittir, minimum sfer SPHmnLB 2,66 ö'a esittir ve silindir eksen vAx_B=60°'dir, bu halde ortalama sfer degeri 3,82 ö'dir.

Bu örnekte, A ve B noktalarinda ön yüzeyin silindir ekseni referans eksen I'1 =150°`ye ve F2. = 40°'ye dayali degildir. Ayrica, A ve B noktalarindaki ortalama sfer degerleri, örnek 3'teki degerlerle karsilikli olarak neredeyse aynidir. Bu kosullarda, distorsiyon, LENSB'e göre LENSS'te daha yüksek olmalidir.

Sekiller 72 ve 73'te, LENSS'in periferal performanslarina ait optik analizler verilmektedir. Karsilastirma yapabilmek için ayni iki spesifik DA ve DB isin yönü degerlendirilmektedir. DA yönü için ortalama güç 1,66 ö'dir, astigmatizm 3,68 ö'dir, kusur astigmatizm ekseni VA 151°`dir ve astigmatizm kusuru 3,68 ö'dir. DB yönü için ortalama güç 1,70 ö'dir, astigmatizm 3,41 ö'dir, kusur astigmatizm ekseni ya 39°'dir ve astigmatizm kusuru 3,41 ö'dir. LENSS'in DA ve De yönlerindeki optik performanslari, periferal güç ve astigmatizm degerleri açisindan LENS1'in optik performansi ile büyük ölçüde aynidir.

Ancak, bu benzer performanslara ragmen, LENSS'in distorsiyonu LENS1'e göre azdir. degeri ile gösterilebilir. LENS1'in degeri ile karsilastirildiginda, %5'Iik bir azalma söz karsilastirildiginda, %0,3'Iük bir azalma söz konusudur. Azalma, LENSS'ün uygulamalarina göre daha düsüktür. degeri ile gösterilebilir. Örnek 1'in degeri ile karsilastirildiginda, %7,3'Iük bir azalma söz karsilastirildiginda, %0,3'Iük bir azalma söz konusudur. Azalma, LENSB'ün uygulamalarina göre daha düsüktür.

Genel bir analiz de gerçeklestirilebilir. Temporal alan için genel eksen v 150°'dir. Ilgili LENS1'in degeri ile karsilastirildiginda, %0,12'Iik bir azalma söz konusudur.

LENS1'in degeri ile karsilastirildiginda, %3,45`Iik bir azalma söz konusudur. Ilgili Ayni degerlendirme merkezi görüste yapilabilir. Sekiller 74 ve 75'de, LENS4'ün merkezi görüs için optik performanslari verilmektedir.

DA yönü için, merkezi görüste, ortalama güç 1,11 ö'dir, astigmatizm 2,51 ö'dir, kusur astigmatizm ekseni VA 153°`dir ve astigmatizm kusuru 2,51 ö'dir. DB yönü için ortalama güç 1,08 ö'dir, astigmatizm 2,22 ö'dir, kusur astigmatizm ekseni VB 37°'dir ve astigmatizm kusuru 2,22 ö'dir. Yani, merkezi görüste LENSS'in DA ve DB'deki optik performanslari, güç ve astigmatizm degerleri açisindan LENS1'in optik performanslari ile büyük ölçüde aynidir.

Bu DA yönündeki distorsiyon, degeri ile gösterilebilir. LENS1'in degeri ile karsilastirildiginda, %3,70'Iik bir azalma söz karsilastirildiginda, %0,33'lük bir azalma söz konusudur. Beklendigi gibi, azalma, LENSS'e göre daha düsüktür. gösterilebilir. LENS1'in degeri ile karsilastirildiginda, %5,71'Iik bir azalma söz karsilastirildiginda, %0,33'lük bir azalma söz konusudur. Beklendigi gibi, azalma, LENS3'e göre daha düsüktür.

Böylece, LENSS, kullanici için ayni görüntü keskinligini garanti ederken LENS1'e kiyasla daha yüksek distorsiyon performansina sahip olmaktadir. Ayrica, LENSS, kullanici için ayni görüntü keskinligini garanti ederken LENSS'e kiyasla daha yüksek distorsiyon performansina sahip olmaktadir.

Sekiller 76, 77, 78 ve 79'da, merkezi görüste ve periferal görüste, LENSl, LENSZ, LENSS, LENS4 ve LENSS için, temporal yön DA, G(VB+90°)-G(v5) için GDA(VA+90°)- GDA(yA) ve GDA(yA+90°)*GDA(yA) ve nazal yön DB için GDBWB +90°)*GDB(VB) görülmektedir. Distorsiyonun LENSl'e kiyasla LEN82, LEN83, LENS4 ve LENS5'te daha iyi oldugu görülebilir. Ayrica, distorsiyon, LENS2'ye kiyasla LENS4'te daha iyidir.

Distorsiyon ayrica LENSS'e kiyasla LENS3'te daha iyidir. ÖRNEK 6 (ÖNCEKI TEKNIK) Örnek 6, önceki teknige göre bir Iense LENS6 karsilik gelmektedir. Bu durumda, güç preskripsiyonu 0,0 ö'dir ve eklenti 2.5 ö'dir. Bu örnek 6 için, kullanici için preskribe edilen astigmatizm, 45°'Iik bir eksenle 2,00 ö'dir.

LEN86'nin ön yüzeyi, LENS1'in ön yüzeyi ile aynidir. Örnek 1 için, sekiller 41, 42 ve 43, LENSö'nin ön yüzeyinin yüzey karakteristikleridir. Karsilastirma yapabilmek için ayni A ve B noktalari degerlendirilmektedir. A noktasi için maksimum sfer SPHmax_A 6,90 ö'a esittir, minimum sfer SPHmm_A 4,80 ö'a esittir ve silindir eksen yAx_A=64°'dir. B noktasi için maksimum sfer SPHmaxýB 6,90 ö'a esittir, minimum sfer SPHminýB 4,65 ö'a esittir ve silindir eksen yAx_B=126°'dir.

Sekiller 80, 81 ve 82'de, LENSG'nin performanslarina ait optik analizler verilmektedir.

Karsilastirma yapabilmek için örnek 1'te yer alan ayni DA ve DB yönleri degerlendirilmekted ir.

DA yönü için ortalama güç 2,04 ö'dir, astigmatizm 1,31 ö'dir, kusur astigmatizm ekseni VA 4°'dir ve astigmatizm kusuru 2,22 ö'dir. Ayrica, DA yönündeki distorsiyon, DB yönü için ortalama güç 2,00 ö'dir, astigmatizm 4,04 ö'dir, kusur astigmatizm ekseni VB 41°'dir ve astigmatizm kusuru 2,07 ö'dir. Ayrica, bu DB yönündeki distorsiyon, Bu farkli karakterizasyonlar, karakteristikleri örnekler 7 ve 8'de olusturulmus LENS? ve LENS8 ile bir karsilastirma yapilmasini saglayacaktir. Bu iki örnek, LENSG'nin preskripsiyonuyla ayni preskripsiyon için olusturulmus bulusa göre Ienslerdir.

Böylelikle, bu preskripsiyon için, yöntemin adim 16'sinda belirlenen referans eksenler, Portion1'de (Temporal_Area) I'1= 5° ve Portion2'de (Nazal Alan) F2 =40°'dir, ön yüzeyin belirlenmektedir.

Yöntemin birinci adimi (Sekil 18, adim 10), bir hedef optik fonksiyon tanimlamaktir. Önceden belirlenen hedef optik fonksiyon, LENSB, LENS7 ve LEN88 için aynidir.

LENS7'nin ön yüzeyi, LENSZ'nin ön yüzeyi ile aynidir. Örnek 2 için, sekiller 48, 49 ve 50, LENS7'nin ön yüzeyinin yüzey karakteristikleridir. A noktasi için maksimum sfer SPHmax_A 4,88 ö'a esittir, minimum sfer SPHmin_A 3,00 ö'a esittir ve silindir eksen vAx_A=153°'dir, bu halde ortalama sfer degeri 3,94 ö'dir. B noktasi için maksimum sfer SPHmaX_B 4,72 ö'a esittir, minimum sfer SPHmm_B 3,05 ö'a esittir ve silindir eksen YAXIB=37°'dIr, bu halde ortalama sfer degeri 3,89 ö'dir.

Sekiller 83, 84 ve 85'de, LENS7'nin merkezi görüste performanslarina ait optik analizler verilmektedir. Karsilastirma yapabilmek için ayni iki spesifik DA ve DB isin yönü degerlendirilmektedir. DA yönü için ortalama güç 2,06 ö'dir, astigmatizm 1,35 ö'dir, kusur astigmatizm ekseni VA 3°'dir ve astigmatizm kusuru 2,29 ö'dir. DB yönü için ortalama güç 2,08 ö'dir, astigmatizm 4,04 ö'dir, kusur astigmatizm ekseni v5 41°'dir ve astigmatizm kusuru 2,07 ö'dir. Merkezi görüste LENS7'nin DA ve DB'deki optik performanslari, güç ve astigmatizm degerleri açisindan LENSG'nin optik performanslari ile büyük ölçüde aynidir.

Ancak, bu benzer performanslara ragmen, LENS7'nin distorsiyonu LENSö'ya göre G(VA) degeri ile gösterilebilir. Örnek 6'in degeri ile karsilastirildiginda, %5,32'Iik bir degeri ile karsilastirildiginda, %O,32'lik bir azalma söz konusudur. degeri ile gösterilebilir. Örnek 6'in degeri ile karsilastirildiginda, %3,08'Iik bir azalma karsilastirildiginda, %0,32'Iik bir azalma söz konusudur.

Böylece, LENS?, kullanici için ayni görüntü keskinligini garanti ederken LENSö'ya kiyasla daha yüksek distorsiyon performansina sahip olmaktadir.

Sekiller 86, 87 ve 88, LEN88'in ön yüzeyinin yüzey karakteristikleridir. A noktasi için maksimum sfer SPHmaU 4,84 ö'a esittir, minimum sfer SPHmiU 2,81 ö'a esittir ve silindir eksen vAx_A=6°'dir, bu halde A noktasinda ortalama sfer degeri 2,82 ö'dir. B noktasi için maksimum sfer SPHmaX_B 5,00 ö'a esittir, minimum sfer SPHmin_B 2,53 ö'a esittir ve silindir eksen yAx_B=32°'dir. B noktasinda ortalama sfer degeri 3,76 ö'dir.

LENS8,e yönelik A ve B noktalarindaki ortalama sfer degerleri, LENS7'nin degerleriyle yaklasik olarak aynidir. A noktasindaki silindir eksen yAxýA,daha önce tanimlanmis olan referans eksenin F1 degeriyle yaklasik olarak aynidir. Ayria, silindir eksen vAx_B,yukarida tanimlanmis olan referans eksenin F2 degeriyle yaklasik olarak aynidir.

Böylelikle, LENSY'nin ön yüzeyinin silindir eksenleri referans eksen F1 ve Üye dayali olmadigindan, LENS8, LENS7'ye kiyasla distorsiyonu iyilestirmelidir.

Sekiller 89 ve 90'da, LENS8'in performanslarina ait optik analizler verilmektedir.

DA yönü için ortalama güç 2,06 ö'dir, astigmatizm 1,34 ö'dir, kusur astigmatizm ekseni YA 3°'dir ve astigmatizm kusuru 2,28 ö'dir. DB yönü için ortalama güç 2,07 ö'dir, astigmatizm 4,05 ö'dir, kusur astigmatizm ekseni YB 41°'dir ve astigmatizm kusuru 2,08 ö'dir. Merkezi görüste LENSB'in DA ve DB'deki optik performanslari, güç ve astigmatizm degerleri açisindan LENSG'nin optik performanslari ile büyük ölçüde aynidir.

Ancak, bu benzer performanslara ragmen, LEN88'in distorsiyonu LENSB'ya ve G(vA+90°) - G(YA) degeri ile gösterilebilir. Örnek 6'in degeri ile karsilastirildiginda, degeri ile karsilastirildiginda, %0,42'Iik bir azalma söz konusudur. Beklendigi gibi azalma, LENS7'ye kiyasla %0,44'tür. degeri ile gösterilebilir. Örnek 6'in degeri ile karsilastirildiginda, %3,50'lik bir azalma söz konusudur. LENS7'nin degeri ile karsilastirildiginda, bu, %0,09'Iuk bir azalmadir.

Böylece, LENS& kullanici için ayni görüntü keskinligini garanti ederken LENSö'ya kiyasla daha yüksek distorsiyon performansina sahip olmaktadir. Ayrica, LENS8, kullanici için ayni görüntü keskinligini garanti ederken LENST'ye kiyasla daha yüksek distorsiyon performansina sahip olmaktadir.

Sekiller 91 ve 92, LENSG, LENS? ve LENSB için merkezi görüste, temporal yön DA, G(Ys +90°)-G(Y5) için GDA(YA+90°)'GDA(YA) V8 ODA(YA+90°)*DA(YA) ve nazal yön DB için GDB(VB +90°)*Gns(vs)'yi vermektedir. Distorsiyonun LENSö'ya kiyasla LENS? ve LENSB'de daha iyi oldugu görülebilir. Ayrica, distorsiyon, LENS7'ye kiyasla LENS8'de daha iyidir. ÖRNEK 9 (ÖNCEKI TEKNIK) Örnek 9, önceki teknige göre bir Iense LEN89 karsilik gelmektedir. Bu durumda, güç preskripsiyonu 0,0 ö'dir ve eklenti 1.00 ö'dir. Bu örnek 9 için, kullanici için preskribe edilen astigmatizm, 140°`Iik bir eksenle 2,00 ö'dir.

LENSQ'un ön yüzeyi Sekillerde gösterilmemektedir ancak LENSt'de olan gibi bir klasik progresif lens yüzeyidir. Ayni A ve B noktalari degerlendirilmektedir. A noktasi için maksimum sfer SPHmax_A 5,52 ö'a esittir, minimum sfer SPHmin_A 4,75 ö'a esittir ve silindir eksen yAx_A=60°'dir. B noktasi için maksimum sfer SPHmax_B 5,50 ö'a esittir, minimum sfer SPHmin_B 4,65 ö'a esittir ve silindir eksen YAX_B=126°'dIr.

Sekiller 93 ve 94'te, LENSQ'un performansina ait optik analizler verilmektedir. Örnek 1'de oldugu gibi, karsilastirma yapabilmek için ayni iki spesifik DA ve DB isin yönü degerlendirilmektedir.

DA yönü için ortalama güç 1,37 ö'dir, astigmatizm 2,72 ö'dir, kusur astigmatizm ekseni VA 142°'dir ve astigmatizm kusuru 0,73 ö'dir. Ayrica, DA yönündeki distorsiyon, DB yönü için ortalama güç 1,44 ö'dir, astigmatizm 1,28 ö'dir, kusur astigmatizm ekseni vB 147°'dir ve astigmatizm kusuru 0,82 ö'dir, Bu Da yönündeki distorsiyon, Bu farkli karakterizasyonlar, karakteristikleri örnek 10'da olusturulmus LENS1O ile bir karsilastirma yapilmasini saglayacaktir. Bu örnek, LENSQ'un preskripsiyonuyla ayni preskripsiyon için olusturulmus bulusa göre bir lenstir. Böylelikle, bu preskripsiyon için, yöntemin adim 16'sinda belirlenen referans eksenler, P0rti0n1'de (Temporal_Area) F1: parçalari, örnek 1'de tanimlanan optik Portion1 ve Porti0n2'den belirlenmektedir.

Yöntemin birinci adimi (sekil 18, adim 10), bir hedef optik fonksiyon tanimlamaktir. Önceden belirlenen hedef optik fonksiyon, LEN89 ve LENS10 için aynidir.

Sekiller 95, 96 ve 97, LENS10'nun ön yüzeyinin yüzey karakteristikleridir. A noktasi için maksimum sfer SPHmaX_A 5,12 ö'a esittir, minimum sfer SPHmin_A 2,54 ö'a esittir ve silindir eksen YAXIA:144°'dir. B noktasi için maksimum sfer SPHmaXýB 4,95 ö'a esittir, minimum sfer SPHmin_B 2,48 ö'a esittir ve silindir eksen yAx_B=146°'dir.

Sekiller 98 ve 99'te, LENS10'nun performansina ait optik analizler verilmektedir.

Karsilastirma yapabilmek için önceden tanimlanan iki spesifik DA ve De isin yönü degerlendirilmekted ir.

DA yönü için ortalama güç 1,37 ö'dir, astigmatizm 2,72 ö'dir, kusur astigmatizm ekseni YA 142°'dir ve astigmatizm kusuru 0,73 ö'dir. DB yönü için ortalama güç 1,44 ö'dir, astigmatizm 1,28 ö'dir, kusur astigmatizm ekseni YB 147°'dir ve astigmatizm kusuru 0,82 ö'dir. Yani, merkezi görüste LENS10'un DA ve DB'deki optik performanslari, güç ve astigmatizm degerleri açisindan LEN89'un optik performanslari ile büyük ölçüde aynidir. gösterilebilir. LEN89'un degeri ile karsilastirildiginda, %4,04'Iük bir azalma söz karsilastirildiginda, %0,20'Iik bir azalma söz konusudur. gösterilebilir. LENSQ'un degeri ile karsilastirildiginda, %4,484'Iük bir azalma söz karsilastirildiginda, %0,23'lük bir azalma söz konusudur.

Bu preskripsiyon için, F1 ve F2 büyük ölçüde esittir. Böylece, ekseni YAX = 145° olan ve nihayetinde silindir degeri LENSiO'un ön yüzeyinin silindir degerine esit olan bir torik ön yüzey, distorsiyondaki azalma olarak yaklasik ayni sonucu saglayacaktir. temporal yön DA, G(yB+90°)-G(VB) için GDA(yA+90°)-GDA(VA) ve GDA(yA+90°)*GDA(yA) ve nazal yön DB için GDB(VB +90°)*GDB(VB) vermektedir. Distorsiyonun LENSQ'aa kiyasla LENS10'da net olarak daha iyi oldugu görülebilir.

Yukarida tarif edilen örnekler 1 ila 10, birinci yüzeyin belirlenmesinde kosullar 1 ve 2 kümelenmis olarak verilmistir. Ancak, birinci yüzeyin belirlenmesinde, kosul 1'den veya kosul 2'den sadece birinin kullanilabilecegi anlasilmalidir. Yukarida tarif edilen örnekler bu nedenle temporal parça veya nazal parça için geçerlidir.

Sekil 102, LENStt'in, torik bir yüzey olan ön yüzeyinin yüzey karakteristikleridir.

Maksimum sfer, minimum sfer ve eksen degerleri yüzey boyunca sabittir. Tüm noktalar ve özellikle A ve B noktalari için, maksimum sfer SPHmax 5,0 ö'a esittir, minimum sfer SPHmin 2,50 ö'a esittir ve silindir eksen vAx=145°'dir.

Sekiller 103 ve 104'te, LENS11'in performansina ait optik analizler verilmektedir.

Karsilastirma yapabilmek için önceden tanimlanan iki spesifik DA ve De isin yönü degerlendirilmektedir.

DA yönü Için ortalama güç 1,36 ö'dir, astigmatizm 2,71 ö'dir, kusur astigmatizm ekseni YA 142°'dir ve astigmatizm kusuru 0,73 ö'dir. DB yönü için ortalama güç 1,43 ö'dir, astigmatizm 1,27 ö'dir, kusur astigmatizm ekseni YB 147°'dir ve astigmatizm kusuru 0,82 ö'dir. Yani, merkezi görüste LENS11'in DA ve DB'deki optik performanslari, güç ve astigmatizm degerleri açisindan LENSQ'un optik performanslari ile büyük ölçüde aynidir. gösterilebilir. LENSQ'un degeri ile karsilastirildiginda, %3,94'lük bir azalma söz karsilastirildiginda, %0,23'Iük bir azalma söz konusudur. gösterilebilir. LENSQ'un degeri ile karsilastirildiginda, %4,91'Iik bir azalma söz karsilastirildiginda, %0,22'Iik bir azalma söz konusudur.

Bir torik ön yüzeye sahip LENS11, distorsiyondaki azalma olarak LENS10 ile yaklasik ayni sonucu saglamaktadir.

Bu durumda, güç preskripsiyonu 0,0 ö'dir ve eklenti 2.5 ö'dir. Bu örnek 12 için, kullanici için preskribe edilen astigmatizm, 45°'Iik bir eksenle 2,00 ö'dir.

Sekil 105, LENS12'nin, torik bir yüzey olan ön yüzeyinin yüzey karakteristikleridir. Tüm noktalar ve özellikle A ve B noktalari için, maksimum sfer SPHmax 4,8 ö'a esittir, minimum sfer SPHmm 2,8 ö'a esittir ve silindir eksen yAx=6°'dir.

Karsilastirma yapabilmek için sadece spesifik DA yönü degerlendirilmektedir.

DA yönü için ortalama güç 2,02 ö`dir, astigmatizm 1,30 ö'dir, kusur astigmatizm ekseni YA 4°'dir ve astigmatizm kusuru 2,21 ö'dir. gösterilebilir. LENSQ'un degeri ile karsilastirildiginda, %7,16'lik bir azalma söz karsilastirildiginda, %0,35'Iik bir azalma söz konusudur.

Silindir eksen YAX dogrultusunun birinci referans eksene l'1=5° yaklasik olarak esit tanimlandigi (yaklasik VA'ye esit) bir torik ön yüzeyli LENS12, temporal tarafta distorsiyonun azaltilmasi açisindan iyi sonuç saglamaktadir. LENS12 için, ön yüzeyin belirlenmesinde yukarida tanimlandigi sekliyle kosullar 1 ve 1' kullanildi.

Her ne kadar sekillerde gösterilmese de, nazal tarafta düsük distorsiyona sahip bir lens, yalnizca F2 ile tanimlanmis eksen dogrultusuna sahip bir torik ön yüzey tanimlama yoluyla benzer sekilde tanimlanabilir.

Claims (23)

1. ISTEMLER Bir kullanici için bir progresif oftalmik lens belirlemek için bir yöntem olup, özelligi Iensin, lensi bir nazal alana (Area_nasal) ve bir temporal alana (Area_temporal) ayiran bir ana meridyen (32) içermesidir, yöntem asagidaki adimlari içerir: - bir uzak görüs gücü ve uzak görüs ile yakin görüs arasindaki gücü temsil eden bir eklenti içeren bir preskripsiyon ve istege bagli olarak bir astigmatizm preskripsiyonu için kullaniciya uygun hale getirilmis performansi temsil eden bir hedef optik fonksiyonun seçilmesi, hedef optik fonksiyon, lens kullanilirken her bakis yönü için bir kirici güç (Puß), bir astigmatizm modülü (Astuß) ve bir astigmatizm ekseni (yuß) tanimlar, her bakis yönü bir alçalma açisina (oi) ve bir azimut açisina (ß) karsilik gelir; - lensin bir ön yüzeyinin ve lensin bir arka yüzeyinin tanimlanmasi, her yüzey, her noktada bir ortalama sfer degerine (SPHmean), bir silindir degerine (CYL) ve bir silindir eksene (yAx) sahiptir, - temporal alanda (Area_temporal) en az bir birinci parçanin (P0rtion1) ve nazal alanda (Area_nasal) en az bir ikinci parçanin (Portion2) tanimlanmasi, burada söz konusu parçalar, merkezi görüs degerlendirildiginde tanimlanir, burada, temporal alanda birinci parça (P0rtion1), 0° parçada ortaya çikan astigmatizm 0,50 diyoptriden büyük olacak sekilde sinirlanir ve burada nazal alanda ikinci parça (P0rti0n2), Ü° 5°<ß<40°'lik bakis yönleriyle ve söz konusu parçada ortaya çikan astigmatizm 0,50 diyoptriden büyük olacak sekilde sinirlanir; - ön yüzeyin birinci veya ikinci parçalarindan (P0rtion1, Portion2) en az biri için, sirasiyla bir birinci veya bir ikinci referans eksenin (F1, F2) belirlenmesi, birinci referans eksen (F1), [YT - 20°, VT + 20°] arasinda içerilen bir degere set edilir, burada VT› birinci temporal parça (Portionl) üzerinde ön yüzeyle kesisen bakis yönleri için hedef optik fonksiyonun astigmatizm ortalama eksenidir ve ikinci referans eksen (F2), [VN- 20°, VN + 20°] arasinda olusturulan bir degere set edilir, burada YNi ikinci nazal parça (Portion2) üzerinde ön yüzeyle kesisen bakis yönleri için hedef optik fonksiyonun astigmatizm ortalama eksenidir, hedef optik fonksiyonun astigmatizminin ortalama ekseni (vN, VT) en küçük optik gücün yönünü tanimlar; - ön yüzeyin asagidaki sekilde modifiye edilmesi: - birinci parça (Portion1) üzerinde, birinci referans eksen boyunca ön yüzeyin sfer degeri (SPH(l'1)), birinci referans eksene dik bir eksen boyunca ön yüzeyin sfer degerinden (SPH(iI'1)) büyüktür (SPH(I'1) > SPH(il'1)); veya - ikinci parça üzerinde (Portion2), ikinci referans eksen boyunca ön yüzeyin sfer degeri (SPH(I'2)), ikinci referans eksene dik bir eksen boyunca ön yüzeyin sfer degerinden (SPH(iF2)) büyüktür (SPH(F2) > SPH(±I'2)) ; - arka yüzeyin, hedef optik fonksiyon karsilanacak sekilde modifiye edilmesi.
2. 2. Istem 1'e göre yöntem olup, özelligi birinci ve ikinci referans eksenin (F1, F2) sirasiyla ön yüzeyin birinci ve ikinci parçasi (Porti0n1, P0rti0n2) için belirlenmesidir ve burada ön yüzey asagidaki sekilde modifiye edilir: - birinci parça (Porti0n1) üzerinde, birinci referans eksen boyunca sfer degeri (SPH(F1)), birinci referans eksene dik bir eksen boyunca sfer degerinden (SPH(iF1)) büyüktür, (SPH(F1) > SPH(iF1)); ve - ikinci parça (Portion2) üzerinde, ikinci referans eksen boyunca sfer degeri (SPH(F2)), ikinci referans eksene dik bir eksen boyunca sfer degerinden (SPH(iF2)) büyüktür (SPH(I'2) > SPH(J_F2)).
3. 3. Istem 1'e göre yöntem olup, özelligi birinci referans eksenin (F1), ön yüzeyin birinci parçasi (Porti0n1) için belirlenmesidir ve burada ön yüzey asagidaki sekilde modifiye edilir: - birinci parça (P0rti0n1) üzerinde, birinci referans eksen boyunca sfer degeri (SPH(I'1)), birinci referans eksene dik bir eksen boyunca sfer degerinden (SPH(±F1)) büyüktür, (SPH(F1) > SPH(iI'1)); ve - ikinci parça (Portion2) üzerinde, birinci referans eksen boyunca sfer degeri (SPH(F1)), birinci referans eksene dik bir eksen boyunca sfer degerinden (SPH(±F1)) büyüktür (SPH(I'1) > SPH(iI'1)).
4. 4. Istem 1'e göre yöntem olup, özelligi ikinci referans eksenin (F2), ön yüzeyin ikinci parçasi (Portion2) için belirlenmesidir ve burada ön yüzey asagidaki sekilde modifiye edilir: - birinci parça (Portion1) üzerinde, ikinci referans eksen boyunca sfer degeri (SPH(I'2)), ikinci referans eksene dik bir eksen boyunca sfer degerinden (SPH(il'2)) büyüktür (SPH(I'2) > SPH(il'2)); ve - ikinci parça (P0rtion2) üzerinde, ikinci referans eksen boyunca sfer degeri (SPH(F2)), ikinci referans eksene dik bir eksen boyunca sfer degerinden (SPH(iF2)) büyüktür (SPH(F2) > SPH(±F2)). .
5. Istemler 3 veya 4'e göre yöntem olup, özelligi ön yüzeyin, belirlenen referans eksene (F1 veya F2) set edilmis her noktada ön yüzeyin, bir silindir eksene (YAX) sahip bir torik yüzey olacak sekilde modifiye edilmesidir. .
6. Istemler 1 ila 5'ten herhangi birine göre yöntem olup, özelligi birinci referans eksenin (F1), birinci temporal parça (Portion1) üzerinde astigmatizm ortalama eksenine (YT) set edilmesidir ve burada ikinci referans eksen (F2), ikinci nazal parça (Portion2) üzerinde astigmatizm ortalama eksenine (YN) set edilir. .
7. Istemler 1 ila Siten herhangi birine göre yöntem olup, özelligi her ilgili referans eksenin (F1, F2) ilgili parça (Portion1, Portion2) üzerindeki distorsiyonu minimize eden optik optimizasyonla tanimlanmasidir. .
8. Önceki istemlerin herhangi birine göre yöntem olup, özelligi ön yüzeyin, bir negatif alçalma açisina (o) karsilik gelen bakis yönleriyle kesisim noktalarinin olusturdugu bir üst kismina ve bir pozitif alçalma açisina (or) karsilik gelen bakis yönleriyle kesisim noktalarinin olusturdugu lensin bir alt kismina sahip olmasidir, dikey eksen lensin mikro isaretlemelerine dayali olarak tanimlanir, ön yüzey ayrica asagidaki sekilde modifiye edilir: - birinci parça (Portion1) üzerinde, ortalama sfer degeri (SPHmean), üst kisimdan alt kisma dogrultulu olarak dikey eksene paralel herhangi bir çizgi boyunca azalir ve - ikinci parça (Portion2) üzerinde, ortalama sfer degeri (SPHmean), üst kisimdan alt kisma dogrultulu olarak dikey eksene paralel herhangi bir çizgi boyunca azalir.
9. 9. Kullanilirken ve her bakis yönü için bir kirici güce (Paß), bir astigmatizm modülüne (Astqß) ve bir astigmatizm eksenine (yag) sahip bir progresif oftalmik lens olup, özelligi her bakis yönünün bir alçalma açisina (o) ve bir azimut açisina (ß) karsilik gelmesidir, lens bir ön yüzey ve bir arka yüzey içerir, her yüzey. her noktada bir ortalama sfer degerine (SPHmean). bir silindir degerine (CYL) ve bir silindir eksene (VAX) sahiptir, silindir eksen maksimum sfer eksenidir, lens asagidakileri içerir lensi bir nazal alana (Area_nasal) ve bir temporal alana (Area_temporal) ayiran bir ana meridyen (32), burada ön yüzey bir Portion1'e ve bir Portion2'ye sahiptir, burada Portioni, ön yüzeyde -20mmy>-11mm kadar sinirlanir ve Portion2, ön yüzeyde 2,5mmy>-1 1 mm kadar sinirlanir, - temporal alanin birinci parçasinda (Portioni), ön yüzeyin silindir ekseni (VAX_T) [VT-20°; vr+20°] arasinda içerilir, vr, en küçük optik gücün yönünü tanimlayacak sekilde birinci parça üzerinde Iensin astigmatizm ortalama eksenidir (VT): veya - nazal alanin ikinci parçasinda (Portion2), ön yüzeyin silindir ekseni (VAsz) tanimlayacak sekilde ikinci parça üzerinde Iensin astigmatizm ortalama eksenidir (VN).
10. 10. Istem 9'a göre progresif oftalmik lens olupi özelligi ön yüzeyin asagidakilere sahip olmasidir: - temporal alanin birinci parçasinda (P0rtion1), [VT-20°; yT+20°] arasinda içerilen bir silindir eksen (YAX_T), YT, Iensin birinci parça üzerindeki astigmatizm ortalama eksenidir (YT): ve - nazal alanin ikinci parçasinda (Portion2), [YM-20°; YN+20°1 arasinda içerilen bir silindir eksen (YAX_N), VN, Iensin ikinci parça üzerindeki astigmatizm ortalama eksenidir (vn). 11.
11. Istem 9'a göre progresif oftalmik lens olup, özelligi ön yüzeyin asagidakilere sahip olmasidir: - temporal alanin birinci parçasinda (Portion1), [VT-20°; yT+20°] arasinda içerilen bir silindir eksen (yAxýT); ve - nazal alanin ikinci parçasinda (Portion2), [YT-20°; YT+20°] arasinda içerilen bir silindir eksen (VAX_N)› VT' lensin, temporal alanin birinci parçasi (Portioni) üzerindeki astigmatizm ortalama eksenidir.
12. Istem 9'a göre progresif oftalmik lens olup, özelligi ön yüzeyin asagidakilere sahip olmasidir: - temporal alanin birinci parçasinda (P0rtion1), [vn-20°; vN+20°] arasinda içerilen bir silindir eksen (vAx_T); ve - nazal alanin ikinci parçasinda (P0rtion2), [YM-20°; yN+20°] arasinda içerilen bir silindir eksen (yAxýN), VNi lensin, nazal alanin birinci parçasi (P0rti0n2) üzerindeki astigmatizm ortalama eksenidir.
13. Istem 10'a göre progresif oftalmik lens olup, özelligi birinci yüzeyin asagidakilere sahip olmasidir: - temporal alanin birinci parçasinda (Portion1), 90° ile 180° arasinda içerilen bir silindir eksen (YAXIT); ve - nazal alanin ikinci parçasinda (Portion2) bir silindir eksen (vAx_N), böylece birinci parçadaki silindir eksen (VAX_T) ile ikinci parçadaki silindir eksen (YAX_N) arasindaki mutlak deger açi farki 20°'den büyüktür (IVAX_T - YAX_N| > 20°), silindir eksen maksimum sfer ekseni olarak tanimlanir.
14. Istem 10'a göre progresif oftalmik lens olup, özelligi birinci yüzeyin asagidakilere sahip olmasidir: - temporal alanin birinci parçasinda (P0rtion1), 155° arti veya eksi 20°'ye esit olan bir silindir eksen (YAX_T) ve - nazal alanin ikinci parçasinda (Portion2), 27° arti veya eksi 20°'ye esit olan bir silindir eksen (VAX_N).
15. Istem 11'e göre progresif oftalmik lens olup, özelligi birinci yüzeyin asagidakilere sahip olmasidir: - temporal alanin birinci parçasinda (P0rtion1), O° ile 90° arasinda içerilen - nazal alanin ikinci parçasinda (Portion2) O° ile 90° arasinda içerilen bir silindir eksen (YAX_N), böylece birinci parçadaki silindir eksen (YAX_T) ile ikinci parçadaki silindir eksen (VAX_N) arasindaki mutlak deger açi farki 20°'den büyüktür (lYAX_T - yAx_N| > 20°), silindir eksen maksimum sfer ekseni olarak tanimlanir.
16. Istem 10'a göre progresif oftalmik lens olup, özelligi birinci yüzeyin asagidakilere sahip olmasidir: - temporal alanin birinci parçasinda (Portionl), O° ile 70° arasinda içerilen bir silindir eksen (YAXJ): ve - nazal alanin ikinci parçasinda (Portion2), 0° ile 70° arasinda içerilen bir silindir eksen (yAxýN), silindir eksen maksimum sfer ekseni olarak tanimlanir.
17. Istem 10'a göre progresif oftalmik lens olup, özelligi birinci yüzeyin asagidakilere sahip olmasidir: - temporal alanin birinci parçasinda (Portionl), 110° ile 180“ arasinda içerilen bir silindir eksen (vAx_T); ve - nazal alanin ikinci parçasinda (Porti0n2), 110° ile 180° arasinda içerilen bir silindir eksen (YAXIN), silindir eksen maksimum sfer ekseni olarak tanimlanir.
18. Istemler 11 veya 12'nin herhangi birine göre progresif oftalmik lens olup, özelligi ön yüzeyin bir torik yüzey olmasidir.
19. Istemler 9 ila 18'den herhangi birine göre progresif oftalmik lens olup, özelligi lensin kullanimda, bir negatif alçalma açisina (ci) karsilik gelen bakis yönleri için tanimlanan bir üst kisma ve bir pozitif alçalma açisina (ci) karsilik gelen bakis yönleri için tanimlanan bir alt kisma sahip olmasidir, bir dikey eksen, lensin mikro isaretlemelerine dayali olarak tanimlanir ve burada ön yüzey asagidakilere sahiptir: - temporal alanin en az bir birinci parçasinda (P0rti0n1), üst kisimdan alt kisma dogrultulu olarak dikey eksene paralel herhangi bir çizgi boyunca azalan bir ortalama sfer degeri (SPHmean); - nazal alanin en az ikinci bir parçasinda (P0rti0n2), üst kisimdan alt kisma yönelimli olarak dikey eksene paralel herhangi bir çizgi boyunca azalan bir ortalama sfer degeri (SPHmean).
20. 20. Istemler 9 ila 19'dan herhangi birine göre progresif oftalmik lens olup, özelligi ön yüzeyin, meridyen boyunca büyük ölçüde sabit kalan bir ortalama sfer degerine sahip olmasidir.
21. 21.Bir islemci tarafindan erisilebilir olan ve Islemci tarafindan icra edildiginde islemcinin, istemler 1 ila 87den herhangi birine göre adimlari gerçeklestirmesini saglayan bir veya daha fazla kayitli talimat dizisi içeren bir bilgisayar programi
22. 22. istem 21'e göre bilgisayar programi ürününün bir veya daha fazla talimat dizisini gerçeklestiren, bilgisayar tarafindan okunabilir bir ortamdir.
23. 23. Bir progresif oftalmik lens üretmek için, asagidaki adimlari içeren bir yöntemdir: - bir kullanicinin gözleriyle ilgili verilerin saglanmasi, - kullaniciya iliskin verilerin iletilmesi, - istemler 1 ila 8'den herhangi birine ait yönteme göre bir Iensin bir ön yüzeyinin ve bir arka yüzeyinin belirlenmesi, - ön yüzeye ve arka yüzeye iliskin verilerin iletilmesi, - ön yüzeye ve arka yüzeye iliskin verilere göre progresif oftalmik Iensin üretilmesi.