RS66530B1 - Metode lečenja fabrijeve bolesti kod pacijenata koji imaju mutaciju u gla genu - Google Patents

Description

Opis

TEHNIČKA OBLAST

[0001] Principi i otelotvorenja ovog pronalaska generalno se odnose na upotrebu farmakoloških šaperona za lečenje Fabrijeve bolesti, posebno kod pacijenata sa mutacijama ili varijantama u genu α-galaktozidaze (GLA).

OSNOVNE INFORMACIJE

[0002] Mnoge humane bolesti su rezultat mutacija koje uzrokuju promene u aminokiselinskoj sekvenci proteina, a koje smanjuju njegovu stabilnost i mogu sprečiti njegovo pravilno savijanje. Proteini se generalno savijaju u određenom regionu ćelije poznatom kao endoplazmatski retikulum ili ER. Ćelija ima mehanizme kontrole kvaliteta koji osiguravaju da su proteini savijeni u svoj ispravan trodimenzionalni oblik pre nego što mogu da pređu iz ER na odgovarajuće odredište u ćeliji, što je proces koji se generalno naziva transport proteina. Pogrešno savijeni proteini se često eliminišu mehanizmima kontrole kvaliteta nakon što prvobitno budu zadržani u ER. U određenim slučajevima, pogrešno savijeni proteini se mogu akumulirati u ER pre nego što se eliminišu. Retencija pogrešno savijenih proteina u ER prekida njihov pravilan transport, a rezultirajuća smanjena biološka aktivnost može dovesti do oslabljene ćelijske funkcije i na kraju do bolesti. Pored toga, akumulacija pogrešno savijenih proteina u ER može dovesti do različitih vrsta stresa u ćelijama, što takođe može doprineti ćelijskoj disfunkciji i bolestima.

[0003] Takve mutacije mogu dovesti do lizozomnih bolesti skladištenja (LBS), koje karakterišu nedostaci lizozomskih enzima usled mutacija u genima koji kodiraju lizozomske enzime. Rezultirajuća bolest uzrokuje patološku akumulaciju supstrata tih enzima, koji uključuju lipide, ugljene hidrate i polisaharide. Iako postoji mnogo različitih mutiranih genotipova povezanih sa svakom LBS, mnoge mutacije su misens mutacije koje mogu dovesti do proizvodnje manje stabilnog enzima. Ovi manje stabilni enzimi se ponekad prerano razgrađuju putem razgradnje povezane sa ER. To rezultira nedostatkom enzima u lizozomu i patološkom akumulacijom supstrata. Takvi mutirani enzimi se ponekad u relevantnoj struci nazivaju „folding mutanti“ ili „konformacioni mutanti“.

[0004] Fabrijeva bolest je LSD (lizozomna bolest skladištenja) uzrokovana mutacijom gena GLA, koji kodira enzim α-galaktozidazu A (α-Gal A). α-Gal A je potreban za metabolizam glikosfingolipida. Mutacija uzrokuje da se supstrat globotriaozilceramid (GL-3) akumulira u različitim tkivima i organima. Muškarci sa Fabrijevom bolešću su hemizigoti jer su geni bolesti kodirani na X hromozomu. Procenjuje se da Fabrijeva bolest pogađa 1 od 40.000 i 60.000 muškaraca, a ređe se javlja kod žena.

[0005] Postoji nekoliko pristupa lečenju Fabrijeve bolesti. Jedna odobrena terapija za lečenje Fabrijeve bolesti je enzimska supstituciona terapija (ERT), koja obično uključuje intravensku infuziju prečišćenog oblika odgovarajućeg divljeg tipa proteina. Dva α-Gal A proizvoda su trenutno dostupna za lečenje Fabrijeve bolesti: agalzidaza alfa (Replagal<®>, Shire Human Genetic Therapies) i agalzidaza beta (Fabrazyme<®>; Sanofi Genzyme Corporation). Međutim, ERT ima nekoliko nedostataka.

[0006] Jedna od glavnih komplikacija sa ERT je brza razgradnja infundiranog proteina, što dovodi do potrebe za brojnim, skupim infuzijama visokih doza. ERT ima nekoliko dodatnih ograničenja, kao što su: poteškoće sa generisanjem u velikim količinama, prečišćavanjem i skladištenjem pravilno savijenog proteina; dobijanje glikoziliranog nativnog proteina; generisanje anti-proteinskog imunog odgovora; i nemogućnost proteina da prođe kroz krvnomoždanu barijeru kako bi ublažio patologije centralnog nervnog sistema (tj. niska bioraspoloživost). Pored toga, supstitucioni enzim ne može da prodre u srce ili bubreg u dovoljnim količinama da smanji akumulaciju supstrata u bubrežnim podocitima ili srčanim miocitima, koji zauzimaju istaknuto mesto u Fabrijevoj patologiji.

[0007] Drugi pristup lečenju nekih nedostataka enzima uključuje upotrebu inhibitora malih molekula kako bi se smanjila proizvodnja prirodnog supstrata deficijentnih enzimskih proteina, čime se ublažava patologija. Ovaj pristup „redukcije supstrata“ posebno je opisan za klasu od oko 40 LSD koje uključuju poremećaje skladištenja glikosfingolipida. Inhibitori malih molekula predloženi za terapijsku upotrebu specifični su za inhibiciju enzima uključenih u sintezu glikolipida, čime se smanjuje količina ćelijskog glikolipida koji treba da se razgradi deficijentnim enzimom.

[0008] Treći pristup lečenju Fabrijeve bolesti je terapija pomoću takozvanih farmakoloških šaperona (PC). Takvi PC uključuju inhibitore malih molekula α-Gal A, koji se mogu vezati za α-Gal A kako bi se povećala stabilnost i mutiranog enzima i odgovarajućeg divljeg tipa. Međutim, pacijenti za PC terapiju treba da imaju podložnu mutaciju ili varijantu koja rezultira proizvodnjom enzima koji ima potencijal da se stabilizuje i savije u konformaciju koja dozvoljava promet van ER.

[0009] Ipak, čak i kada se Fabrijeva bolest dijagnostikuje detektovanjem deficijentne aktivnosti α-Gal A u plazmi ili perifernim leukocitima (WBC), veoma je teško, ako ne i nemoguće, predvideti da li će određeni Fabrijev pacijent reagovati na lečenje PC-om. Stoga i dalje postoji potreba za identifikovanjem novih GLA mutacija ili varijanti koje će reagovati na PC i učiniti dostupnim nove metode lečenja pacijentima sa Fabrijevom bolešću sa ovim mutacijama ili varijantama.

[0010] Shin et al. (Pharmacogenet Genomics 18(9): 773-780; 2008) imaju za cilj predviđanje odgovora mutirane alfa-galaktozidaze A na farmakološki šaperon. Informacije o propisivanju za Galafold nalaze se u verziji FDA etikete iz avgusta 2018. godine. Benjamin et al. (Genet Med 19(4): 430-438; 2017) opisuju validaciju farmakogenetike za identifikaciju pacijenata sa Fabrijevom bolešću koji će se lečiti migalastatom. Međutim, nijedna od ovih publikacija ne opisuje ovaj pronalazak kako je definisano u priloženim patentnim zahtevima.

SAŽETAK

[0011] Ovaj pronalazak je definisan u patentnim zahtevima.

[0012] Jedan aspekt pronalaska odnosi se na migalastat ili njegovu so za upotrebu u metodi lečenja pacijenta sa dijagnozom Fabrijeve bolesti. Metoda obuhvata davanje pacijentu terapijski efikasne doze ovog farmakološkog šaperona za α-Gal A, pri čemu pacijent ima misens mutaciju sekvence nukleinske kiseline koja kodira α-Gal A. Mutacija je A29D, R38S, N53Y, Y88C, V124G, I133F, A143V, Y152N, F159C, A160D, D165N, F169I, L180V, D182G, R196T, W209R, A257T, P259S, G271A, S276T, M290V, A291S, I303T, I303V, L310V, G360A, G360R, G375A, L394P, G411S, ili N419D.

[0013] U različitim otelotvorenjima, ove mutacije se odnose na SEQ ID NO: 2. U jednom ili više otelotvorenja, mutacija je A29D u odnosu na SEQ ID NO: 2. U jednom ili više otelotvorenja, mutacija je R38S u odnosu na SEQ ID NO: 2. U jednom ili više otelotvorenja, mutacija je N53Y u odnosu na SEQ ID NO: 2. U jednom ili više otelotvorenja, mutacija je Y88C u odnosu na SEQ ID NO: 2. U jednom ili više otelotvorenja, mutacija je V124G u odnosu na SEQ ID NO: 2. U jednom ili više otelotvorenja, mutacija je I133F u odnosu na SEQ ID NO: 2. U jednom ili više otelotvorenja, mutacija je A143V u odnosu na SEQ ID NO: 2. U jednom ili više otelotvorenja, mutacija je Y152N u odnosu na SEQ ID NO: 2. U jednom ili više otelotvorenja, mutacija je F159C u odnosu na SEQ ID NO: 2. U jednom ili više otelotvorenja, mutacija je A160D u odnosu na SEQ ID NO: 2. U jednom ili više otelotvorenja, mutacija je D165N u odnosu na SEQ ID NO: 2. U jednom ili više otelotvorenja, mutacija je F169I u odnosu na SEQ ID NO: 2. U jednom ili više otelotvorenja, mutacija je L180V u odnosu na SEQ ID NO: 2. U jednom ili više otelotvorenja, mutacija je D182G u odnosu na SEQ ID NO: 2. U jednom ili više otelotvorenja, mutacija je R196T u odnosu na SEQ ID NO: 2. U jednom ili više otelotvorenja, mutacija je W209R u odnosu na SEQ ID NO: 2. U jednom ili više otelotvorenja, mutacija je A257T u odnosu na SEQ ID NO: 2. U jednom ili više otelotvorenja, mutacija je P259S u odnosu na SEQ ID NO: 2. U jednom ili više otelotvorenja, mutacija je G271A u odnosu na SEQ ID NO: 2. U jednom ili više otelotvorenja, mutacija je S276T u odnosu na SEQ ID NO: 2. U jednom ili više otelotvorenja, mutacija je M290V u odnosu na SEQ ID NO: 2. U jednom ili više otelotvorenja, mutacija je A291S u odnosu na SEQ ID NO: 2. U jednom ili više otelotvorenja, mutacija je I303T u odnosu na SEQ ID NO: 2. U jednom ili više otelotvorenja, mutacija je I303V u odnosu na SEQ ID NO: 2. U jednom ili više otelotvorenja, mutacija je L310V u odnosu na SEQ ID NO: 2. U jednom ili više otelotvorenja, mutacija je G360A u odnosu na SEQ ID NO: 2. U jednom ili više otelotvorenja, mutacija je G360R u odnosu na SEQ ID NO: 2. U jednom ili više otelotvorenja, mutacija je G375A u odnosu na SEQ ID NO: 2. U jednom ili više otelotvorenja, mutacija je L394P u odnosu na SEQ ID NO: 2. U jednom ili više otelotvorenja, mutacija je G411S u odnosu na SEQ ID NO: 2. U jednom ili više otelotvorenja, mutacija je N419D u odnosu na SEQ ID NO: 2.

[0014] Farmakološki šaperon se sastoji od migalastata ili njegove soli. U jednom ili više otelotvorenja, doza migalastata ili njegove soli je od oko 100 mg do oko 150 mg ekvivalenta slobodne baze (FBE). U daljim otelotvorenjima, so migalastata je migalastat hidrohlorid. U jednom ili više otelotvorenja, doza je oko 150 mg svakog drugog dana migalastat hidrohlorida ili ekvivalentne doze migalastata ili njegove soli različite od hidrohlorid soli. U nekim otelotvorenjima, migalastat ili njegova so se primenjuje oralno ili injekcijom. Ova otelotvorenja se mogu kombinovati međusobno ili sa drugim otelotvorenjima pronalaska, na primer otelotvorenjima koja se odnose na farmakološki šaperon za α-Gal A za upotrebu u lečenju pacijenta sa dijagnozom Fabrijeve bolesti, kao i otelotvorenjima koja se odnose na podložne mutacije, odgovarajuće PC i doze, formulacije i puteve njihove primene.

[0015] U drugom aspektu, metoda pronalaska poboljšava α-Gal A kod pacijenta sa dijagnozom ili sumnjom na Fabrijevu bolest. Metoda obuhvata davanje pacijentu terapijski efikasne doze ovog farmakološkog šaperona za α-Gal A, pri čemu pacijent ima misens mutaciju sekvence nukleinske kiseline koja kodira α-Gal A. Mutacija je A29D, R38S, N53Y, Y88C, V124G, I133F, A143V, Y152N, F159C, A160D, D165N, F169I, L180V, D182G, R196T, W209R, A257T, P259S, G271A, S276T, M290V, A291S, I303T, I303V, L310V, G360A, G360R, G375A, L394P, G411S, ili N419D.

[0016] U različitim otelotvorenjima, ove mutacije se odnose na SEQ ID NO: 2. U jednom ili više otelotvorenja, mutacija A29D se odnosi na SEQ ID NO: 2. U jednom ili više otelotvorenja, mutacija R38S se odnosi na SEQ ID NO: 2. U jednom ili više otelotvorenja, mutacija N53Y se odnosi na SEQ ID NO: 2. U jednom ili više otelotvorenja, mutacija Y88C se odnosi na SEQ ID NO: 2. U jednom ili više otelotvorenja, mutacija V124G se odnosi na SEQ ID NO: 2. U jednom ili više otelotvorenja, mutacija I133F se odnosi na SEQ ID NO: 2. U jednom ili više otelotvorenja, mutacija A143V se odnosi na SEQ ID NO: 2. U jednom ili više otelotvorenja, mutacija Y152N se odnosi na SEQ ID NO: 2. U jednom ili više otelotvorenja, mutacija F159C se odnosi na SEQ ID NO: 2. U jednom ili više otelotvorenja, mutacija A160D se odnosi na SEQ ID NO: 2. U jednom ili više otelotvorenja, mutacija D165N se odnosi na SEQ ID NO: 2. U jednom ili više otelotvorenja, mutacija F169I se odnosi na SEQ ID NO: 2. U jednom ili više otelotvorenja, mutacija L180V se odnosi na SEQ ID NO: 2. U jednom ili više otelotvorenja, mutacija D182G se odnosi na SEQ ID NO: 2. U jednom ili više otelotvorenja, mutacija R196T se odnosi na SEQ ID NO: 2. U jednom ili više otelotvorenja, mutacija W209R se odnosi na SEQ ID NO: 2. U jednom ili više otelotvorenja, mutacija A257T se odnosi na SEQ ID NO: 2. U jednom ili više otelotvorenja, mutacija P259S se odnosi na SEQ ID NO: 2. U jednom ili više otelotvorenja, mutacija G271A se odnosi na SEQ ID NO: 2. U jednom ili više otelotvorenja, mutacija S276T se odnosi na SEQ ID NO: 2. U jednom ili više otelotvorenja, mutacija M290V se odnosi na SEQ ID NO: 2. U jednom ili više otelotvorenja, mutacija A291S se odnosi na SEQ ID NO: 2. U jednom ili više otelotvorenja, mutacija I303T se odnosi na SEQ ID NO: 2. U jednom ili više otelotvorenja, mutacija I303V se odnosi na SEQ ID NO: 2. U jednom ili više otelotvorenja, mutacija L310V se odnosi na SEQ ID NO: 2. U jednom ili više otelotvorenja, mutacija G360A se odnosi na SEQ ID NO: 2. U jednom ili više otelotvorenja, mutacija G360R se odnosi na SEQ ID NO: 2. U jednom ili više otelotvorenja, mutacija G375A se odnosi na SEQ ID NO: 2. U jednom ili više otelotvorenja, mutacija L394P se odnosi na SEQ ID NO: 2. U jednom ili više otelotvorenja, mutacija G411S se odnosi na SEQ ID NO: 2. U jednom ili više otelotvorenja, mutacija N419D se odnosi na SEQ ID NO: 2.

[0017] Farmakološki šaperon se sastoji od migalastata ili njegove soli. U jednom ili više otelotvorenja, doza migalastata ili njegove soli je od oko 100 mg do oko 150 mg ekvivalenta slobodne baze (FBE). U daljim otelotvorenjima, so migalastata je migalastat hidrohlorid. U jednom ili više otelotvorenja, doza je oko 150 mg svakog drugog dana migalastat hidrohlorida ili ekvivalentne doze migalastata ili njegove soli različite od hidrohlorid soli. U nekim otelotvorenjima, migalastat ili njegova so se primenjuje oralno ili injekcijom. Ova otelotvorenja se mogu kombinovati međusobno ili sa drugim otelotvorenjima pronalaska, na primer otelotvorenjima koja se odnose na farmakološki šaperon za α-Gal A za upotrebu u lečenju pacijenta sa dijagnozom Fabrijeve bolesti, kao i otelotvorenjima koja se odnose na podložne mutacije, odgovarajuće PC i doze, formulacije i puteve njihove primene.

[0018] Drugi aspekt pronalaska odnosi se na migalastat ili njegovu so za upotrebu u lečenju pacijenta sa dijagnozom Fabrijeve bolesti, pri čemu pacijent ima pogrešnu mutaciju u sekvenci nukleinske kiseline koja kodira α-Gal A. Mutacija je A29D, R38S, N53Y, Y88C, V124G, I133F, A143V, Y152N, F159C, A160D, D165N, F169I, L180V, D182G, R196T, W209R, A257T, P259S, G271A, S276T, M290V, A291S, I303T, I303V, L310V, G360A, G360R, G375A, L394P, G411S ili N419D.

[0019] U različitim otelotvorenjima, ove mutacije se odnose na SEQ ID NO: 2. U jednom ili više otelotvorenja, mutacija A29D se odnosi na SEQ ID NO: 2. U jednom ili više otelotvorenja, mutacija R38S se odnosi na SEQ ID NO: 2. U jednom ili više otelotvorenja, mutacija N53Y se odnosi na SEQ ID NO: 2. U jednom ili više otelotvorenja, mutacija Y88C se odnosi na SEQ ID NO: 2. U jednom ili više otelotvorenja, mutacija V124G se odnosi na SEQ ID NO: 2. U jednom ili više otelotvorenja, mutacija I133F se odnosi na SEQ ID NO: 2.

U jednom ili više otelotvorenja, mutacija A143V se odnosi na SEQ ID NO: 2. U jednom ili više otelotvorenja, mutacija Y152N se odnosi na SEQ ID NO: 2. U jednom ili više otelotvorenja, mutacija F159C se odnosi na SEQ ID NO: 2. U jednom ili više otelotvorenja, mutacija A160D se odnosi na SEQ ID NO: 2. U jednom ili više otelotvorenja, mutacija D165N se odnosi na SEQ ID NO: 2. U jednom ili više otelotvorenja, mutacija F169I se odnosi na SEQ ID NO: 2. U jednom ili više otelotvorenja, mutacija L180V se odnosi na SEQ ID NO: 2. U jednom ili više otelotvorenja, mutacija D182G se odnosi na SEQ ID NO: 2. U jednom ili više otelotvorenja, mutacija R196T se odnosi na SEQ ID NO: 2. U jednom ili više otelotvorenja, mutacija W209R se odnosi na SEQ ID NO: 2. U jednom ili više otelotvorenja, mutacija A257T se odnosi na SEQ ID NO: 2. U jednom ili više otelotvorenja, mutacija P259S se odnosi na SEQ ID NO: 2. U jednom ili više otelotvorenja, mutacija G271A se odnosi na SEQ ID NO: 2. U jednom ili više otelotvorenja, mutacija S276T se odnosi na SEQ ID NO: 2. U jednom ili više otelotvorenja, mutacija M290V se odnosi na SEQ ID NO: 2. U jednom ili više otelotvorenja, mutacija A291S se odnosi na SEQ ID NO: 2. U jednom ili više otelotvorenja, mutacija I303T se odnosi na SEQ ID NO: 2. U jednom ili više otelotvorenja, mutacija I303V se odnosi na SEQ ID NO: 2. U jednom ili više otelotvorenja, mutacija L310V se odnosi na SEQ ID NO: 2. U jednom ili više otelotvorenja, mutacija G360A se odnosi na SEQ ID NO: 2. U jednom ili više otelotvorenja, mutacija G360R se odnosi na SEQ ID NO: 2. U jednom ili više otelotvorenja, mutacija G375A se odnosi na SEQ ID NO: 2. U jednom ili više otelotvorenja, mutacija L394P se odnosi na SEQ ID NO: 2. U jednom ili više otelotvorenja, mutacija G411S se odnosu na SEQ ID NO: 2. U jednom ili više otelotvorenja, mutacija N419D se odnosi na SEQ ID NO: 2.

[0020] Farmakološki šaperon se sastoji od migalastata ili njegove soli. U jednom ili više otelotvorenja, doza migalastata ili njegove soli je od oko 100 mg do oko 150 mg ekvivalenta slobodne baze (FBE). U daljim otelotvorenjima, so migalastata je migalastat hidrohlorid. U jednom ili više otelotvorenja, doza je oko 150 mg svakog drugog dana migalastat hidrohlorida ili ekvivalentne doze migalastata ili njegove soli različite od hidrohlorid soli. U nekim otelotvorenjima, migalastat ili njegova so se primenjuje oralno ili injekcijom. Ova otelotvorenja se mogu kombinovati međusobno ili sa drugim otelotvorenjima pronalaska, na primer otelotvorenjima koja se odnose na otelotvorenja koja se odnose na podložne mutacije, odgovarajuće PC i doze, formulacije i puteve njihove primene.

[0021] Različita otelotvorenja su navedena u nastavku. Podrazumeva se da se dole navedena otelotvorenja mogu kombinovati ne samo kao što je navedeno u nastavku, već i u drugim odgovarajućim kombinacijama u skladu sa obimom pronalaska.

KRATAK OPIS NACRTA

[0022]

Slike. 1A-E prikazuju punu DNK sekvencu humanog GLA gena divljeg tipa (SEQ ID NO: 1);

Slika 2 prikazuje protein α-Gal A divljeg tipa (SEQ ID NO: 2); i

Slika 3 prikazuje sekvencu nukleinskih kiselina koja kodira protein divljeg tipa α-Gal A (SEQ ID NO: 3).

DETALJAN OPIS

[0023] Pre navođenja opisa nekoliko uglednih primera otelotvorenja pronalaska, potrebno je istaći da pronalazak nije ograničen na detalje strukture ili procesne korake koji su navedeni u sledećem opisu. Moguća su dodatna otelotvorenja pronalaska i moguće je praktikovati ili sprovoditi pronalazak na različite načine.

[0024] Pronalazak se zasniva na identifikaciji novih GLA mutacija kod Fabrijevih pacijenata koji će odgovoriti na lečenje farmakološkim šaperonima. Pronalazak se odnosi na lečenje ovih Fabrijevih pacijenata. Na primer, neočekivano je otkriveno da se niska aktivnost α-Gal A koja je rezultat mutacija A29D, R38S, N53Y, Y88C, V124G, I133F, A143V, Y152N, F159C, A160D, D165N, F169I, L180V, D182G, R196T, W209R, A257T, P259S, G271A, S276T, M290V, A291S, I303T, I303V, L310V, G360A, G360R, G375A, L394P, G411S ili N419D u α-Gal A može povećati kada se izloži farmakološkim šaperonima. Po produžetku, pacijenti sa ovim mutacijama će reagovati na lečenje farmakološkim šaperonima.

Definicije

[0025] Termini koji se koriste u ovoj specifikaciji uglavnom imaju uobičajena značenja koja su dobro poznata u struci i u kontekstu ovog pronalaska i u specifičnim kontekstima u kojima se koristi svaki termin. Određeni pojmovi su razmatrani u nastavku, ili negde drugde u specifikaciji, kako bi se pružile dodatne smernice profesionalcu u opisivanju sastava i metoda pronalaska i kako ih napraviti i koristiti.

[0026] Termin "Fabrijeva bolest" se odnosi na urođenu grešku glikosfingolipidnog katabolizma vezanu za X-hromozom zbog deficijentne lizozomne aktivnosti α-Gal A. Ovaj defekt uzrokuje akumulaciju supstrata globotriaozilceramida („GL-3“, poznatog i kao Gb3 ili ceramid triheksozid) i srodnih glikosfingolipida u vaskularnim endotelnim lizozomima srca, bubrega, kože i drugih tkiva. Drugi supstrat enzima je plazma globotriaozilspingozin („plazma lyso-Gb“).

[0027] „Nosilac“ je žena koja ima jedan X hromozom sa defektnim α-Gal A genom i jedan X hromozom sa normalnim genom i kod koje je inaktivacija X hromozoma normalnog alela prisutna u jednom ili više tipova ćelija. Nosiocu je često dijagnostikovana Fabrijeva bolest.

[0028] "Pacijent" se odnosi na osobu kojoj je dijagnostikovana ili za koju se sumnja da ima određenu bolest. Pacijent može biti čovek ili životinja.

[0029] "Fabri pacijent" se odnosi na osobu kojoj je dijagnostikovana Fabrijeva bolest ili za koju se sumnja da ima Fabrijevu bolest i ima mutirani α-Gal A kako je dalje definisano. Karakteristični markeri Fabrijeve bolesti mogu se javiti kod muških hemizigota i ženskih nosilaca sa istom rasprostranjenošću, mada su žene obično manje teško pogođene.

[0030] Humana α-galaktozidaza A (α-Gal A) se odnosi na enzim kodiran humanim genom GLA. Puna DNK sekvenca α-Gal A, uključujući introne i egzone, dostupna je u GenBank Accession No. X14448.1 i prikazana na Slikama 1A-E (SEQ ID NO: 1). Humani α-Gal A enzim se sastoji od 429 aminokiselina i dostupan je u GenBank Accession Nos. X14448.1 i U78027.1 i prikazan na slici 2 (SEQ ID NO: 2). Sekvenca nukleinskih kiselina koja obuhvata samo regione kodiranja (tj. egzone) SEQ ID NO: 1 prikazana je na slici 3 (SEQ ID NO: 3).

[0031] Termin „mutirani protein“ uključuje protein koji ima mutaciju u genu koji kodira protein, što rezultira nemogućnošću proteina da postigne stabilnu konformaciju u uslovima koji su obično prisutni u endoplazmatičnom retikulumu (ER). Neuspeh da se postigne stabilna konformacija rezultira značajnom količinom enzima koji se razgrađuje, umesto da se transportuje do lizozoma. Takva mutacija se ponekad naziva "konformacioni mutant". Takve mutacije uključuju, ali nisu ograničene na, misens (tačkaste) mutacije, i male delecije i insercije u okviru. Kao što se ovde koristi, delecije su označene skraćenicom „del“, a insercije su označene skraćenicom „ins“. Dakle, promena nukleotida "c.184_185insTAG" odnosi se na inserciju TAG nukleotidne sekvence između nukleotida 184 i 185, a promena sekvence proteina "S62delinsLA" odnosi se na deleciju aminokiseline S (serin) na poziciji 62 i inserciju aminokiselinske sekvence LA (leucin i alanin).

[0032] Kao što se ovde koristi u jednom otelotvorenju, termin "mutirani α-Gal A" uključuje α-Gal A koji ima mutaciju u genu koji kodira α-Gal A što dovodi do nemogućnosti enzima da postigne stabilnu konformaciju pod uslovima koji su obično prisutni u ER. Neuspeh da se postigne stabilna konformacija rezultira značajnom količinom enzima koji se razgrađuje, umesto da se transportuje do lizozoma.

[0033] Kao što se koristi u ovom dokumentu, termin „specifični farmakološki šaperon“ („SPC“) ili „farmakološki šaperon“ odnosi se na bilo koji molekul, uključujući mali molekul, protein, peptid, nukleinsku kiselinu, ugljene hidrate itd., koji se specifično vezuje za protein i ima jedno ili više sledećih efekata: (i) pojačava formiranje stabilne molekularne konformacije proteina; (ii) indukuje transfer proteina iz ER na drugu ćelijsku lokaciju, poželjno nativnu ćelijsku lokaciju, tj. sprečava degradaciju proteina povezanu sa ER; (iii) sprečava agregaciju pogrešno savijenih proteina; i/ili (iv) obnavlja ili pojačava barem delimičnu funkciju divljeg tipa i/ili aktivnost proteina. Jedinjenje koje se specifično vezuje za npr. α-Gal A, znači da se vezuje za α-Gal i ispoljava šaperon efekat na enzim, a ne generičku grupu srodnih ili nepovezanih enzima. Tačnije, ovaj termin se ne odnosi na endogene šaperone, kao što je BiP, ili na nespecifične agense koji su pokazali nespecifičnu aktivnost šaperona prema različitim proteinima, kao što su glicerol, DMSO ili deuterisana voda, tj. hemijski šaperoni. U jednom ili više otelotvorenja ovog pronalaska, PC može biti reverzibilni kompetitivni inhibitor. PC prema pronalasku je migalastat ili njegova so. U jednom otelotvorenju PC je migalastat slobodna baza (npr., 123 mg slobodne baze migalastata). U drugom otelotvorenju, PC je so migalastata (npr.150 mg migalastata HCl).

[0034] "Kompetitivni inhibitor" enzima može se odnositi na jedinjenje koje strukturno podseća na hemijsku strukturu i molekularnu geometriju enzimskog supstrata da veže enzim na približno istoj lokaciji kao supstrat. Dakle, inhibitor konkuriše za isto aktivno mesto kao i molekul supstrata, čime se povećava Km. Kompetitivna inhibicija je obično reverzibilna ako je na raspolaganju dovoljno molekula supstrata da zamene inhibitor, tj. kompetitivni inhibitori se mogu reverzibilno vezati. Stoga, iznos inhibicije enzima zavisi od koncentracije inhibitora, koncentracije supstrata i relativnih afiniteta inhibitora i supstrata za aktivno mesto.

[0035] Kao što se ovde koristi, termin "specifično vezuje" odnosi se na interakciju farmakološkog šaperona sa proteinom kao što je α-Gal A, konkretno, interakciju sa aminokiselinskim ostacima proteina koji direktno učestvuju u kontaktu sa farmakološkim šaperonom. Farmakološki šaperon specifično vezuje ciljni protein, npr., α-Gal A, da bi imao efekat šaperona na protein, a ne na generičku grupu srodnih ili nepovezanih proteina.

Aminokiselinski ostaci proteina koji interaguju sa bilo kojim datim farmakološkim šaperonom mogu ili ne moraju biti unutar "aktivnog mesta" proteina. Specifično vezivanje se može proceniti putem rutinskih testova vezivanja ili putem strukturnih studija, npr. kokristalizacije, NMR i slično. Aktivno mesto za α-Gal A je mesto vezivanja supstrata.

[0036] "Deficitarna aktivnost α-Gal A" se odnosi na aktivnost α-Gal A u ćelijama pacijenta koja je ispod normalnog opsega u poređenju (koristeći iste metode) sa aktivnošću kod normalnih osoba koje nemaju ili za koje se sumnja da imaju Fabrijevu ili bilo koju drugu bolest (posebno krvnu bolest).

[0037] Kao što se koristi u ovom dokumentu, termini „pojačati aktivnost α-Gal A“ ili „povećati aktivnost α-Gal A“ odnose se na povećanje količine α-Gal A koja usvaja stabilnu konformaciju u ćeliji koja je kontaktirana sa farmakološkim šaperonom specifičnim za α-Gal A, u odnosu na količinu u ćeliji (poželjno istog tipa ćelije ili iste ćelije npr. u ranije vreme) koja nije kontaktirana sa farmakološkim šaperonom specifičnim za α-Gal A. Ovaj termin se takođe odnosi na povećanje transfera α-Gal A do lizozoma u ćeliji koja je kontaktirana sa farmakološkim šaperonom specifičnim za α-Gal A, u odnosu na transfer α-Gal A koji nije kontaktiran sa farmakološkim šaperonom specifičnim za protein. Ovi termini se odnose i na divlji tip i na mutirani α-Gal A. U jednom otelotvorenju, povećanje količine α-Gal A u ćeliji se meri merenjem hidrolize veštačkog supstrata u lizatima iz ćelija koje su tretirane sa PC. Povećanje hidrolize ukazuje na povećanu aktivnost α-Gal A.

[0038] Termin "aktivnost a-Gal A" se odnosi na normalnu fiziološku funkciju α-Gal A divljeg tipa u ćeliji. Na primer, aktivnost α-Gal A uključuje hidrolizu GL-3.

[0039] "Responder" je osoba sa dijagnozom ili sumnjom da ima poremećaj lizozomskog skladištenja, kao što je, na primer, Fabrijeva bolest, čije ćelije pokazuju dovoljno povećanu aktivnost α-Gal A, odnosno, i/ili ublažavanje simptoma ili poboljšanje surogat markera, kao odgovor na kontakt sa PC. Neograničavajući primeri poboljšanja surogat markera za Fabrijevu bolest su lyso-GB3i oni koji su obelodanjeni u patentnoj prijavi U.S. No. 2010-0113517.

[0040] Neograničavajući primeri poboljšanja surogat markera za Fabrijevu bolest obelodanjeni u patentu US 2010/0113517 uključuju povećanje nivoa ili aktivnosti α-Gal A u ćelijama (npr. fibroblasti) i tkivu; smanjenje akumulacije GL-3; smanjene koncentracije plazme homocisteina i molekula-1 adhezije vaskularnih ćelija (VCAM-1); smanjenu akumulaciju GL-3 u miokardijalnim ćelijama i valvularnim fibrocitima; smanjenje lyso-Gb3 u plazmi; smanjenje srčane hipertrofije (posebno leve komore), amelioraciju valvularne insuficijencije i aritmija; amelioraciju proteinurije; smanjene koncentracije lipida u urinu kao što su CTH, laktozilceramid, ceramid i povećane koncentracije glukozilceramida i sfingomijelina u urinu; odsustvo laminiranih inkluzionih tela (tela Zebra) u glomerularnim epitelijalnim ćelijama; poboljšanja u funkciji bubrega; ublažavanje hipohidroze; odsustvo angiokeratoma; poboljšanje abnormalnosti sluha kao što su visoke frekvencije senzora, progresivni gubitak sluha, iznenadna gluvoća ili tinitus. Poboljšanja neuroloških simptoma uključuju prevenciju prolaznog ishemijskog napada (TIA) ili moždanog udara; i melioraciju neuropatskog bola koji se manifestuje kao akroparestezija (peckanje ili trnci u ekstremitetima). Drugi tip kliničkog markera koji se može proceniti za Fabrijevu bolest je prevalencija štetnih kardiovaskularnih manifestacija. Uobičajeni znaci i simptomi Fabrijeve bolesti povezani sa srcem uključuju hipertrofiju leve komore, bolest zalistaka (posebno prolaps mitralnog zaliska i/ili regurgitacija), prevremenu bolest koronarnih arterija, anginu, infarkt miokarda, abnormalnosti provodljivosti, aritmije, kongestivnu srčanu insuficijenciju.

[0041] Doza kojom se postiže jedan ili više navedenih odgovora naziva se „terapijski efikasna doza“.

[0042] Fraza "farmaceutski prihvatljivo" odnosi se na molekulske entitete i sastave koji su fiziološki podnošljivi i obično ne izazivaju neprijatne reakcije kada se primenjuju na čoveku. U nekim otelotvorenjima, kao što se ovde koristi, termin "farmaceutski prihvatljivo" znači odobreno od strane regulatorne agencije Savezne ili državne uprave ili navedeno u američkoj farmakopeji ili drugoj opšte priznatoj farmakopeji za upotrebu kod životinja, a posebno kod ljudi. Termin „nosilac“ u odnosu na farmaceutski nosilac odnosi se na razblaživač, adjuvans, pomoćnu supstancu ili vehikulum sa kojim se primenjuje jedinjenje. Takvi farmaceutski nosioci mogu biti sterilne tečnosti, kao što su voda i ulja. Kao nosioci se poželjno koriste vodeni ili vodeni rastvor fiziološkog rastvora i vodeni rastvori dekstroze i glicerola, posebno za rastvore koji se ubrizgavaju. Odgovarajući farmaceutski nosioci opisani su u "Remington's Pharmaceutical Sciences" od E. W. Martin, 18th Edition ili drugim izdanjima.

[0043] Kao što se ovde koristi, termin „izolovan“ znači da je referentni materijal uklonjen iz sredine u kojoj se obično nalazi. Dakle, izolovani biološki materijal može biti bez ćelijskih komponenti, tj. komponenti ćelija u kojima se materijal nalazi ili proizvodi. U slučaju molekula nukleinske kiseline, izolovana nukleinska kiselina uključuje PCR proizvod, mRNK traku na gelu, cDNK ili restrikcioni fragment. U drugom otelotvorenju, izolovana nukleinska kiselina se poželjno izbacuje iz hromozoma u kome se može naći, i poželjno više nije povezana sa neregulatornim, nekodirajućim regionima ili drugim genima, koji se nalaze uzvodno ili nizvodno od gena koji sadrži izolovani molekul nukleinske kiseline kada se nađe u hromozomu. U još jednom otelotvorenju, izolovanoj nukleinskoj kiselini nedostaje jedan ili više introna. Izolovane nukleinske kiseline uključuju sekvence umetnute u plazmide, kosmide, veštačke hromozome i slično. Dakle, u specifičnom otelotvorenju, rekombinantna nukleinska kiselina je izolovana nukleinska kiselina. Izolovani protein može biti asociran sa drugim proteinima ili nukleinskim kiselinama, ili oboje, sa kojima se asocira u ćeliji, ili sa ćelijskim membranama ako je protein asociran sa membranom. Izolovana organela, ćelija ili tkivo se uklanja sa anatomskog mesta na kome se nalazi u organizmu. Izolovani materijal može biti, ali ne mora biti, prečišćen.

[0044] Termini "oko" i "približno" generalno znače prihvatljiv stepen greške za izmerenu količinu s obzirom na prirodu ili preciznost merenja. Tipični, primerni stepeni greške su unutar 20 procenata (%), poželjno unutar 10%, a poželjnije unutar 5% od date vrednosti ili opsega vrednosti. Alternativno, a posebno u biološkim sistemima, termini "oko" i "približno" mogu značiti vrednosti koje su unutar reda veličine, poželjno unutar 10 ili 5-struko, i poželjnije unutar 2-struko od date vrednosti. Numeričke količine date u ovom dokumentu su približne ukoliko nije drugačije navedeno, što znači da se pojam "oko" ili "približno" može zaključiti kada nije izričito naveden.

[0045] Termin "enzimska supstituciona terapija" ili "ERT" se odnosi na unošenje nenativnog, prečišćenog enzima u osobu koja ima nedostatak takvog enzima. Primenjeni protein se može dobiti iz prirodnih izvora ili rekombinantnom ekspresijom (kao što je detaljnije opisano u nastavku). Termin se takođe odnosi na uvođenje prečišćenog enzima u pojedinca koji na drugi način zahteva ili ima koristi od primene prečišćenog enzima, npr., koji pati od nedostatka enzima. Uvedeni enzim može biti prečišćeni, rekombinantni enzim proizveden in vitro, ili protein prečišćen iz izolovanog tkiva ili tečnosti, npr. iz placente ili mleka animalnog porekla, ili iz biljaka.

[0046] Kao što se ovde koristi, termin "ekvivalent slobodne baze" ili "FBE" odnosi se na količinu migalastata prisutnog u migalastatu ili njegovoj soli. Drugim rečima, termin „FBE“ označava ili količinu slobodne baze migalastata, ili ekvivalentnu količinu slobodne baze migalastata koju obezbeđuje so migalastata. Na primer, zbog težine soli hidrohlorida, 150 mg migalastat hidrohlorida obezbeđuje samo 123 mg migalastata u obliku slobodne baze migalastata. Očekuje se da druge soli imaju različite faktore konverzije, u zavisnosti od molekulske težine soli.

[0047] Termin „migalastat“ obuhvata slobodnu bazu migalastata ili njegovu farmaceutski prihvatljivu so (npr. migalastat HCl), osim ako nije drugačije naznačeno.

[0048] Termini "mutacija" i "varijanta" (npr., kao u "podložna mutacija ili varijanta") odnose se na promenu nukleotidne sekvence gena ili hromozoma. Dva termina koja se ovde pominju se obično koriste zajedno - na primer, kao u "mutaciji ili varijanti" - koji se odnose na promenu u nukleotidnoj sekvenci navedenu u prethodnoj rečenici. Ako se iz nekog razloga navodi samo jedan od ta dva termina, termin koji nedostaje trebalo je da bude uključen i kao takav bi trebalo da se podrazumeva. Dalje, termini "podložna mutacija" i "podložna varijanta" odnose se na mutaciju ili varijantu koja je podložna PC terapiji, npr. mutacija koja je podložna terapiji migalastatom. Posebna vrsta podložne mutacije ili varijante je "mutacija ili varijanta podložna HEK testu", koja je mutacija ili varijanta za koju je utvrđeno da je podložna terapiji migalastatom u skladu sa kriterijumima u in vitro HEK testu opisanom u ovom dokumentu.

Fabrijeva bolest

[0049] Fabrijeva bolest je redak, progresivan i razarajući lizozomski poremećaj skladištenja vezan za X hromozom. Mutacije na GLA genu rezultiraju nedostatkom lizozomskog enzima, α-Gal A, koji je potreban za metabolizam glikosfingolipida. Počevši od početka života, smanjenje aktivnosti α-Gal A rezultira akumulacijom glikosfingolipida, uključujući GL-3 i plazma lyso-Gb3, i dovodi do simptoma i posledica Fabrijeve bolesti koje ograničavaju život, uključujući bol, gastrointestinalne simptome, zatajenje bubrega, kardiomiopatiju, cerebrovaskularne događaje i ranu smrtnost. Rano započinjanje terapije i doživotno lečenje pružaju priliku da se uspori napredovanje bolesti i produži očekivani životni vek.

[0050] Fabrijeva bolest obuhvata spektar težine bolesti i starosti nastanka, iako je tradicionalno podeljena na 2 glavna fenotipa, „klasični“ i „kasni“. Klasični fenotip je pripisan prvenstveno muškarcima sa nemerljivom do niskom α-Gal A aktivnošću i ranijim pojavama bubrežnih, srčanih i/ili cerebrovaskularnih manifestacija. Kasni fenotip je pripisan prvenstveno muškarcima sa višom rezidualnom α-Gal A aktivnošću i kasnijom pojavom ovih manifestacija bolesti. Heterozigotni ženski nosioci obično izražavaju kasno nastali fenotip, ali u zavisnosti od obrasca inaktivacije hromozoma, takođe mogu da prikažu klasični fenotip.

[0051] Identifikovano je više od 1.000 Fabrijevih mutacija GLA koje uzrokuju bolest.

Otprilike 60% su misens mutacije, što rezultira supstitucijama jedne aminokiseline u α-Gal A enzimu. Misens mutacije GLA često rezultiraju proizvodnjom α-Gal A koji su abnormalno savijeni i nestabilnih oblika i većina je povezana sa klasičnim fenotipom. Normalni ćelijski mehanizmi kontrole kvaliteta u endoplazmatičnom retikulumu blokiraju tranzit ovih abnormalnih proteina do lizozoma i ciljaju ih za preranu degradaciju i eliminaciju. Mnogi oblici mutanata su mete za migalastat, α-Gal A-specifični farmakološki šaperon.

[0052] Kliničke manifestacije Fabrijeve bolesti obuhvataju širok spektar ozbiljnosti i približno su u korelaciji sa rezidualnim nivoima α-GAL kod pacijenta. Većina trenutno lečenih pacijenata se naziva pacijentima koji boluju od klasične Fabrijeve bolesti, od kojih su većina muškarci. Ovi pacijenti doživljavaju bolest različitih organa, uključujući bubrege, srce i mozak, sa simptomima bolesti koji se prvi put pojavljuju u adolescenciji i obično napreduju u težini do smrti u četvrtoj ili petoj deceniji života. Brojne nedavne studije ukazuju na to da postoji veliki broj nedijagnostikovanih muškaraca i žena koji imaju niz simptoma Fabrijeve bolesti, kao što su oštećena srčana ili bubrežna funkcija i moždani udari, koji se obično pojavljuju u odrasloj dobi. Osobe sa ovom vrstom Fabrijeve bolesti, koja se naziva kasnijom Fabrijevom bolešću, imaju tendenciju da imaju viši rezidualni nivo α-GAL od pacijenata sa klasičnom Fabrijevom bolešću. Osobe sa kasnijom Fabrijevom bolešću obično prvi put osete simptome bolesti u odrasloj dobi i često imaju simptome bolesti fokusirane na jedan organ, kao što je povećanje leve komore ili progresivno zatajenje bubrega. Pored toga, kasnije nastupajuća Fabrijeva bolest može biti prisutna i u vidu moždanih udara nepoznatog uzroka.

[0053] Pacijenti sa Fabrijevom bolešću imaju progresivno oštećenje bubrega, a nelečeni pacijenti pokazuju završni stadijum oštećenja bubrega do pete decenije života. Nedostatak aktivnosti α-Gal A dovodi do akumulacije GL-3 i srodnih glikosfingolipida u mnogim tipovima ćelija, uključujući ćelije u bubregu. GL-3 se akumulira u podocitima, epitelnim ćelijama i cevastim ćelijama distalne tubule i petlje Henlea. Oštećenje funkcije bubrega može se manifestovati kao proteinurija i smanjena brzina glomerularne filtracije.

[0054] Pošto je Fabrijeva bolest retka, uključuje više organa, ima širok raspon godina nastanka i heterogena je, pravilna dijagnoza je izazov. Svest o bolesti je niska među zdravstvenim radnicima i često se javljaju pogrešne dijagnoze. Dijagnoza Fabrijeve bolesti se najčešće potvrđuje na osnovu smanjene aktivnosti α-Gal A u plazmi ili perifernim leukocitima (WBC) kada je pacijent simptomatičan, zajedno sa mutacionom analizom. Kod žena je dijagnoza još izazovnija jer je enzimska identifikacija ženskih nosilaca manje pouzdana zbog slučajne X-hromozomske inaktivacije u nekim ćelijama nosilaca. Na primer, neki obavezni nosioci (ćerke klasično pogođenih muškaraca) imaju α-Gal A enzimske aktivnosti u rasponu od normalnih do veoma niskih aktivnosti. Pošto nosioci mogu imati normalnu aktivnost enzima α-Gal A u leukocitima, samo identifikacija mutacije α-Gal A genetskim testiranjem pruža preciznu identifikaciju nosioca i/ili dijagnozu.

[0055] Takođe, kao što je prethodno opisano, starost početka, progresije i težine Fabrijeve bolesti barem delimično zavisi od brzine akumulacije supstrata, što je u korelaciji sa enzimskom aktivnošću u lizozomima. Dakle, potpuni nedostatak rezidualne aktivnosti može odgovarati brzoj akumulaciji supstrata, a samim tim i težem obliku bolesti (sa ranim početkom i brzom progresijom). Međutim, čak i male količine rezidualne aktivnosti mogu biti dovoljne za razgradnju velikih količina supstrata. To bi zauzvrat dovelo do blaže bolesti sa kasnijim početkom i sporijom progresijom zbog usporene akumulacije supstrata.

Uzimajući u obzir ove faktore, smatra se da čak i skromno povećanje enzimske aktivnosti može smanjiti efekat teškog kliničkog fenotipa. Podaci sugerišu da je za većinu LSD procenjeno da je dovoljno samo 1% do 6% normalne aktivnosti da se odloži ili spreči početak bolesti ili da se dobije blaži oblik bolesti. To jest, samo mala povećanja aktivnosti mogla bi imati značajan uticaj na nivo supstrata, a samim tim i na težinu bolesti i stopu progresije bolesti. Nasuprot tome, očekuje se da mutirani lizozomski enzim koji ne pokazuje odgovor in vitro takođe ne bi reagovao in vivo.

[0056] Smatra se da su mutirani oblici α-Gal A podložni migalastatu definisani tako da pokazuju relativno povećanje (+10 µM migalastat) od ≥1,20 puta i apsolutno povećanje (+10 µM migalastat) od ≥ 3,0% divljeg tipa (WT) kada je mutirani oblik α-Gal A eksprimiran u HEK-293 ćelijama (u daljem tekstu "HEK test") u skladu sa testom dobre laboratorijske prakse (GLP) potvrđenim in vitro (test podložnosti GLP HEK ili migalastatu). Takve mutacije ili varijante se u ovom dokumentu nazivaju i mutacijama „podložnim HEK testu“.

[0057] Obezbeđene su prethodne metode skrininga koje procenjuju povećanje enzima pre početka lečenja. Na primer, test koji koristi HEK-293 ćelije je korišćen u kliničkim ispitivanjima da bi se predvidelo da li će data mutacija reagovati na tretman farmakološkim šaperonom (npr. migalastat). U ovom testu se stvaraju cDNK konstrukti. Odgovarajući α-Gal A mutirani oblici su tranzijentno eksprimirani u HEK-293 ćelijama. Ćelije su zatim inkubirane ± migalastat (17 nM do 1 mM) 4 do 5 dana. Nakon toga, nivoi α-Gal A su mereni u ćelijskim lizatima pomoću sintetičkog fluorogenog supstrata (4-MU-α-Gal) ili pomoću Western blot. Ovo je urađeno za poznate misens mutacije koje uzrokuju bolest ili male mutacije insercije/delecije u okviru. Mutacije koje su prethodno identifikovane kao responzivne na PC (npr. migalastat) korišćenjem ovih metoda navedene su u patentu U.S. No. 8,592,362

[0058] Mutacije podložne HEK testu uključuju najmanje one mutacije navedene u farmakološkoj referentnoj tabeli (npr. one navedene na američkim ili međunarodnim etiketama proizvoda za migalastat kao što je GALAFOLD<®>). Kao što se ovde koristi, „farmakološka referentna tabela“ se odnosi na bilo koji javno dostupan pisani ili elektronski zapis, uključen u etiketu proizvoda u pakovanju migalastat proizvoda (npr. GALAFOLD<®>) ili na veb-sajtu dostupnom zdravstvenim radnicima, koji prenosi da li određena mutacija ili varijanta reaguje na migalastat (npr. GALAFOLD<®>) PC terapiju i nije nužno ograničena na pisane zapise predstavljene u tabelarnom obliku. U jednom otelotvorenju ovog pronalaska, "farmakološka referentna tabela" se stoga odnosi na bilo koji depo informacija koji uključuje jednu ili više podložnih mutacija ili varijanti. U drugom otelotvorenju, „farmakološka referentna tabela“ se odnosi na ažurirani depo podložnih mutacija ili varijanti koje uključuju nove mutacije ili varijante obelodanjene u ovom dokumentu (tj. A29D, R38S, N53Y, Y88C, V124G, I133F, A143V, Y152N, F159C, A160D, D165N, F169I, L180V, D182G, R196T, W209R, A257T, P259S, G271A, S276T, M290V, A291S, I303T, I303V, L310V, G360A, G360R, G375A, L394P, G411S ili N419D). Primerna farmakološka referentna tabela za mutacije podložne HEK testu može se naći u rezimeu karakteristika proizvoda i/ili informacijama o propisivanju za GALAFOLD<®>u različitim zemljama u kojima je GALAFOLD<®>odobren za upotrebu, ili na veb-sajtu kao što je www.galafoldamenabilitytable.com ili www.fabrygenevariantsearch.com.

[0059] Međutim, pošto su samo određene mutacije podložne lečenju migalastatom, postoji potreba da se identifikuju nove mutacije i utvrdi da li su takve mutacije podložne terapiji migalastatom. Kao što je opisano u dole navedenom primeru, identifikovano je i utvrđeno nekoliko novih mutacija koje su podložne terapiji migalastatom. Ove mutacije uključuju A29D , R38S, N53Y, Y88C, V124G, I133F, A143V, Y152N, F159C, A160D, D165N, F169I, L180V, D182G, R196T, W209R, A257T, P259S, G271A, S276T, M290V, A291S, I303T, I303V, L310V, G360A, G360R, G375A, L394P, G411S i N419D.

[0060] Shodno tome, u jednom ili više otelotvorenja, migalastat se koristi za lečenje Fabrijeve bolesti i/ili poboljšanje aktivnosti α-Gal A kod pacijenta koji ima mutaciju α-Gal A izabranu iz grupe koja se sastoji od: A29D, R38S, N53Y, Y88C, V124G, I133F, A143V, Y152N, F159C, A160D i D165N. U jednom ili više otelotvorenja, migalastat se koristi za lečenje Fabrijeve bolesti i/ili poboljšanje aktivnosti α-Gal A kod pacijenta koji ima mutaciju α-Gal A izabranu iz grupe koja se sastoji od: F169I , L180V, D182G, R196T, W209R, A257T, P259S, G271A, S276T i M290V. U jednom ili više otelotvorenja, migalastat se koristi za lečenje Fabrijeve bolesti i/ili poboljšanje aktivnosti α-Gal A kod pacijenta koji ima mutaciju α-Gal A izabranu iz grupe koja se sastoji od: A291S , I303T, I303V, L310V, G360A, G360R, G375A, L394P, G411S i N419D.

[0061] U jednom ili više otelotvorenja, pacijent ima mutaciju A29D. U jednom ili više otelotvorenja, pacijent ima mutaciju R38S. U jednom ili više otelotvorenja, pacijent ima mutaciju N53Y. U jednom ili više otelotvorenja, pacijent ima mutaciju Y88C. U jednom ili više otelotvorenja, pacijent ima mutaciju V124G. U jednom ili više otelotvorenja, pacijent ima mutaciju I133F. U jednom ili više otelotvorenja, pacijent ima mutaciju A143V. U jednom ili više otelotvorenja, pacijent ima mutaciju Y152N. U jednom ili više otelotvorenja, pacijent ima mutaciju F159C. U jednom ili više otelotvorenja, pacijent ima mutaciju A160D.

U jednom ili više otelotvorenja, pacijent ima mutaciju D165N. U jednom ili više otelotvorenja, pacijent ima mutaciju F169I. U jednom ili više otelotvorenja, pacijent ima mutaciju L180V. U jednom ili više otelotvorenja, pacijent ima mutaciju D182G. U jednom ili više otelotvorenja, pacijent ima mutaciju R196T. U jednom ili više otelotvorenja, pacijent ima mutaciju W209R. U jednom ili više otelotvorenja, pacijent ima mutaciju A257T. U jednom ili više otelotvorenja, pacijent ima mutaciju P259S. U jednom ili više otelotvorenja, pacijent ima mutaciju G271A. U jednom ili više otelotvorenja, pacijent ima mutaciju S276T. U jednom ili više otelotvorenja, pacijent ima mutaciju M290V. U jednom ili više otelotvorenja, pacijent ima mutaciju A291S. U jednom ili više otelotvorenja, pacijent ima mutaciju I303T. U jednom ili više otelotvorenja, pacijent ima mutaciju I303V. U jednom ili više otelotvorenja, pacijent ima mutaciju L310V. U jednom ili više otelotvorenja, pacijent ima mutaciju G360A. U jednom ili više otelotvorenja, pacijent ima mutaciju G360R. U jednom ili više otelotvorenja, pacijent ima mutaciju G375A. U jednom ili više otelotvorenja, pacijent ima mutaciju L394P. U jednom ili više otelotvorenja, pacijent ima mutaciju G411S. U jednom ili više otelotvorenja, pacijent ima mutaciju N419D. U različitim otelotvorenjima, ove mutacije α-Gal A se odnose na aminokiselinsku sekvencu prikazanu u SEQ ID NO: 2.

[0062] Primerne nukleotidne promene povezane sa ovim novim mutacijama prikazane su u Tabeli 1 u nastavku:

Tabela 1: Mutacije podložne novom Migalastatu

[0063] Shodno tome, u različitim otelotvorenjima, migalastat se koristi za lečenje Fabrijeve bolesti i/ili poboljšanje aktivnosti α-Gal A kod pacijenta koji ima mutaciju GLA izabranu iz grupe koja se sastoji od: c.86C >A, c.114G >C, c.157A >T, c.263A >G, c.371T >G, c.397A >T, c.428C >T, c.454T >A, c.476T >G, c.479C >A, c.493G >A, c.505T >A, c.538T >G, c.545A >G, c.587G >C, c.625T >A, c.769G >A, c.775C >T, c.812G >C, c.827G >C, c.868A >G, c.871G >T, c.908T >C, c.907A >G, c.928C >G, c.1079G > C.1078G >C, c.1124G >C, c.1181G >C, c.1231G > A, i c.1255A >G. U jednom ili više otelotvorenja, pacijent ima GLA mutaciju c.86C >A. U jednom ili više otelotvorenja, pacijent ima GLA mutaciju c.114G >C. U jednom ili više otelotvorenja, pacijent ima GLA mutaciju c.157A >T. U jednom ili više otelotvorenja, pacijent ima GLA mutaciju c.263A >G. U jednom ili više otelotvorenja, pacijent ima GLA mutaciju c.371T >G. U jednom ili više otelotvorenja, pacijent ima GLA mutaciju c.397A >T. U jednom ili više otelotvorenja, pacijent ima GLA mutaciju c.428C >T.

U jednom ili više otelotvorenja, pacijent ima GLA mutaciju c.454T >A. U jednom ili više otelotvorenja, pacijent ima GLA mutaciju c.476T >G. U jednom ili više otelotvorenja, pacijent ima GLA mutaciju c.479C >A. U jednom ili više otelotvorenja, pacijent ima GLA mutaciju c.493G >A. U jednom ili više otelotvorenja, pacijent ima GLA mutaciju c.505T >A. U jednom ili više otelotvorenja, pacijent ima GLA mutaciju c.538T >G. U jednom ili više otelotvorenja, pacijent ima GLA mutaciju c.545A >G. U jednom ili više otelotvorenja, pacijent ima GLA mutaciju c.587G >C. U jednom ili više otelotvorenja, pacijent ima GLA mutaciju c.625T >A. U jednom ili više otelotvorenja, pacijent ima GLA mutaciju c.769G >A. U jednom ili više otelotvorenja, pacijent ima GLA mutaciju c.775C >T. U jednom ili više otelotvorenja, pacijent ima GLA mutaciju c.812G >C. U jednom ili više otelotvorenja, pacijent ima GLA mutaciju c.827G >C. U jednom ili više otelotvorenja, pacijent ima GLA mutaciju c.868A >G. U jednom ili više otelotvorenja, pacijent ima GLA mutaciju c.871G >T. U jednom ili više otelotvorenja, pacijent ima GLA mutaciju c.908T >C. U jednom ili više otelotvorenja, pacijent ima GLA mutaciju c.907A >G. U jednom ili više otelotvorenja, pacijent ima GLA mutaciju c.928C >G. U jednom ili više otelotvorenja, pacijent ima GLA mutaciju c.1079G >C. U jednom ili više otelotvorenja, pacijent ima GLA mutaciju c.1078G >C. U jednom ili više otelotvorenja, pacijent ima GLA mutaciju c.1124G >C. U jednom ili više otelotvorenja, pacijent ima GLA mutaciju c.1181T >C. U jednom ili više otelotvorenja, pacijent ima GLA mutaciju c.1231G >A. U jednom ili više otelotvorenja, pacijent ima GLA mutaciju c.1255A >G. U različitim otelotvorenjima, ove GLA mutacije se odnose na nukleinsku sekvencu prikazanu u SEQ ID NO: 3.

[0064] Štaviše, različita otelotvorenja ovog pronalaska obezbeđuju PC za lečenje Fabrijeve bolesti kod pacijenta koji ima mutaciju u genu koji kodira α-Gal A, pri čemu je identifikovano da pacijent ima misens mutaciju u ljudskom α-Gal A kodiranu sekvencom nukleinske kiseline navedenom u SEQ ID NO: 1 i/ili SEQ ID NO: 3. Detalji i dalja otelotvorenja ovih upotreba i metoda slede u nastavku. Bilo koje od otelotvorenja koja se odnose na farmakološki šaperon za α-Gal A za upotrebu u lečenju pacijenta sa dijagnozom Fabrijeve bolesti, pri čemu je identifikovano da pacijent ima misens mutaciju u ljudskom α-Gal A kodiranu sekvencom nukleinske kiseline navedenom u SEQ ID NO: 1 i/ili SEQ ID NO: 3, može se kombinovati sa bilo kojim drugim otelotvorenjima pronalaska, na primer otelotvorenjima koja se odnose na PC i njihove odgovarajuće doze.

[0065] U jednom ili više otelotvorenja, pacijent može imati druge mutacije u svom GLA genu. Na primer, mogu postojati mutacije u regionu introna koje mogu ili ne moraju uticati na rezultujući enzim α-Gal A. Dakle, u jednom ili više otelotvorenja, pacijent ima mutirani α-Gal A kodiran sekvencom nukleinske kiseline koja ima najmanje 95, 96, 97, 98, 99, 99.1, 99.2, 99.3, 99.4, 99.5, 99.6, 99.7, 99.8 ili 99.9% identičnosti sa SEQ ID NO: 1. Štaviše, pacijent može imati jednu ili više dodatnih mutacija u kodirajućem regionu GLA gena.

Dakle, u jednom ili više otelotvorenja, pacijent ima mutirani α-Gal A kodiran sekvencom nukleinske kiseline koja ima najmanje 95, 96, 97, 98, 99, 99.1, 99.2, 99.3, 99.4, 99.5, 99.6, 99.7, 99.8 ili 99.9% identičnosti sa SEQ ID NO: 3. Štaviše, u jednom ili više otelotvorenja, pacijent ima 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 15, 20 ili 30 mutacija u odnosu na SEQ ID NO: 1 ili SEQ ID NO: 3. Takođe se primećuje da neke mutacije nukleinskih kiselina u SEQ ID NO: 1 ili SEQ ID NO: 3 ne mogu da dovedu do promene u aminokiselini za nastali protein, jer su različite aminokiseline kodirane višestrukim sekvencama nukleinskih kiselina. Opet, bilo koje od ovih otelotvorenja može se kombinovati sa bilo kojim drugim otelotvorenjima pronalaska, na primer otelotvorenjima koja se odnose na podložne mutacije, PC i njihove odgovarajuće doze.

Farmakološki šaperoni

[0066] Vezivanje malih molekulskih inhibitora enzima povezanih sa LSD može povećati stabilnost i mutiranog enzima i odgovarajućeg enzima divljeg tipa (vidi U.S. Pat. No.

6,274,597; 6,583,158; 6,589,964; 6,599,919; 6,916,829 i 7,141,582). Konkretno, primena malih molekulskih derivata glukoze i galaktoze, koji su specifični, selektivni kompetitivni inhibitori za nekoliko ciljnih lizozomskih enzima, efikasno je povećala stabilnost enzima u ćelijama in vitro i time povećala promet enzima ka lizozomu. Tako se povećanjem količine enzima u lizozomu očekuje povećanje hidrolize enzimskih supstrata. Originalna teorija iza ove strategije bila je sledeća: pošto je mutantni enzimski protein nestabilan u ER (Ishii et al., Biochem. Biophys. Res. Comm. 1996; 220: 812-815), enzimski protein je zaustavljen u normalnom transportnom putu (ER→Goldžijev aparat→endozomi→lizozom) i prerano je razgrađen. Stoga, jedinjenje koje se vezuje za mutirani enzim i povećava njegovu stabilnost može poslužiti kao „šaperon“ enzima i povećati količinu koja može izaći iz ER i preći na lizozome. Pored toga, pošto je savijanje i transport nekih proteina divljeg tipa nepotpun, pri čemu se do 70% nekih proteina divljeg tipa u nekim slučajevima razgradi pre nego što stignu do konačne ćelijske lokacije, šaperoni se mogu koristiti za stabilizaciju enzima divljeg tipa i povećanje količine enzima koji može da izađe iz ER i da se transportuje do lizozoma.

[0067] Farmakološki šaperon ovog pronalaska obuhvata migalastat ili njegovu so. Jedinjenje migalastat, takođe poznato kao 1-deoksigalaktonojirimicin (1-DGJ) ili (2R,3S,4R,5S)-2-(hidroksimetil) piperdin-3,4,5-triol je jedinjenje sa sledećom hemijskom formulom:

[0068] Kao što je ovde objašnjeno, farmaceutski prihvatljive soli migalastata mogu se koristiti i u ovom pronalasku. Kada se koristi so migalastata, doza soli će se prilagoditi tako da doza migalastata koju pacijent primi bude ekvivalentna količini koja bi bila primljena da je korišćen migalastat u obliku slobodne baze. Jedan primer farmaceutski prihvatljive soli migalastata je migalastat HCl:

[0069] Migalastat je iminošećer male molekulske mase i analog je terminalne galaktoze GL-3. Farmakološke studije in vitro i in vivo pokazale su da migalastat deluje kao farmakološki šaperon, selektivno i reverzibilno se vezujući, sa visokim afinitetom, za aktivno mesto α-Gal A divljeg tipa i specifične mutirane forme α-Gal A. Vezivanje migalastata stabilizuje ove mutirane forme α-Gal A u endoplazmatičnom retikulumu, olakšavajući njihov pravilan promet do lizozoma gde disocijacija migalastata omogućava α-Gal A da smanji nivo GL-3 i drugih supstrata.

[0070] PC ovog pronalaska sadrži migalastat ili njegovu so. U daljim otelotvorenjima, PC sadrži migalastat hidrohlorid.

[0071] Bilo koji od ovih PC za α-Gal A može se koristiti u kombinaciji sa bilo kojim drugim otelotvorenjem pronalaska, na primer otelotvorenjima koja se odnose na farmakološki šaperon za α-Gal A za upotrebu u lečenju pacijenta sa dijagnozom Fabrijeve bolesti, kao i otelotvorenjima koja se odnose na odgovarajuće doze PC, podložne mutacije i na lečenje Fabrijevog pacijenta koji ima određene mutacije u sekvenci nukleinske kiseline koja kodira α-Gal A.

Doziranje, formulacija i primena

[0072] Dakle, pacijentu sa Fabrijevom bolešću se daje migalastat ili njegova so u učestalosti od jednom svakog drugog dana (takođe se naziva „QOD“). U različitim otelotvorenjima, ovde opisane doze se odnose na migalastat hidrohlorid ili ekvivalentnu dozu migalastata ili njegove soli različitu od hidrohlorid soli. U nekim otelotvorenjima, ove doze se odnose na slobodnu bazu migalastata. Kod alternativnih otelotvorenja, ove doze se odnose na so migalastata. U daljim otelotvorenjima, so migalastata je migalastat hidrohlorid. Davanje migalastata ili soli migalastata se naziva „terapija migalastatom“.

[0073] Efikasna količina migalastata ili njegove soli može biti u rasponu od oko 100 mg FBE do oko 150 mg FBE. Primerne doze uključuju oko 100 mg FBE, oko 105 mg FBE, oko 110 mg FBE, oko 115 mg FBE, oko 120 mg FBE, oko 123 mg FBE, oko 125 mg FBE, oko 130 mg FBE, oko 135 mg FBE, oko 140 mg FBE, oko 145 mg FBE ili oko 150 mg FBE.

[0074] Ponovo se napominje da je 150 mg migalastat hidrohlorida ekvivalentno sa 123 mg slobodnog baznog oblika migalastata. Dakle, u jednom ili više otelotvorenja, doza je 150 mg migalastat hidrohlorida ili ekvivalentna doza migalastata ili njegove soli osim soli hidrohlorida, koja se daje jednom u toku svakog drugog dana. Kao što je gore navedeno, ova doza se naziva 123 mg FBE migalastata. U daljim otelotvorenjima, doza je 150 mg migalastat hidrohlorida koji se daje jednom u toku svakog drugog dana. U drugim otelotvorenjima, doza je 123 mg slobodne baze migalastata koja se daje jednom u toku svakog drugog dana.

[0075] U različitim otelotvorenjima, efikasna količina je oko 122 mg, oko 128 mg, oko 134 mg, oko 140 mg, oko 146 mg, oko 150 mg, oko 152 mg, oko 159 mg, oko 165 mg, oko 171 mg, oko 177 mg ili oko 183 mg migalastat hidrohlorida.

[0076] U skladu sa tim, u različitim otelotvorenjima, terapija migalastatom uključuje davanje 123 mg FBE u učestalosti od jednom svakog drugog dana, kao što je 150 mg migalastat hidrohlorida svakog drugog dana.

[0077] Primena migalastata ili njegove soli može biti na određeno vreme. U jednom ili više otelotvorenja migalastat ili njegova so se daje u trajanju od najmanje 28 dana, kao što je najmanje 30, 60 ili 90 dana ili najmanje 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 16, 20, 24, 30 ili 36 meseci ili najmanje 1, 2, 3, 4 ili 5 godina. U različitim otelotvorenjima, terapija migalastatom je dugotrajna terapija migalastatom u trajanju od najmanje 6 meseci, kao što su najmanje 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 16, 20, 24, 30 ili 36 meseci ili najmanje 1, 2, 3, 4 ili 5 godina.

[0078] Primena migalastata ili njegove soli u skladu sa ovim pronalaskom može biti u formulaciji pogodnoj za bilo koji put primene, ali se poželjno primenjuje u obliku peroralne doze kao što je tableta, kapsula ili rastvor. Kao jedan od primera, pacijentu se oralno prepisuju kapsule koje sadrže 150 mg migalastat hidrohlorida ili ekvivalentnu dozu migalastata ili njegove soli osim soli hidrohlorida.

[0079] U nekim otelotvorenjima, PC (migalastat ili njegova so) se primenjuje oralno. U jednom ili više otelotvorenja, migalastat ili njegova so se daje injekcijom. PC može biti praćen farmaceutski prihvatljivim nosiocem, koji može zavisiti od načina primene.

[0080] U jednom ili više otelotvorenja, migalastat ili njegova so se primenjuje kao monoterapija i može biti u obliku pogodnom za bilo koji put primene, uključujući npr. oralno u obliku tableta ili kapsula ili tečnosti, ili u sterilnom vodenom rastvoru za injekciju. Dalje, PC se može obezbediti u suvom liofilizovanom prahu koji se dodaje formulaciji supstitucionog enzima tokom ili neposredno nakon rekonstitucije kako bi se sprečila agregacija enzima in vitro pre primene.

[0081] Kada se migalastat ili njegova so formulišu za oralnu primenu, tablete ili kapsule mogu se pripremiti konvencionalnim sredstvima sa farmaceutski prihvatljivim pomoćnim materijama kao što su agensi vezivanja (npr. preželatinizovani kukuruzni skrob, polivinilpirolidon ili hidroksipropil metilceluloza); punioci (npr. laktoza, mikrokristalinična celuloza ili kalcijum hidrogenfosfat); lubrikanti (npr. magnezijum stearat, talk ili silicijum); dezintegranti (npr. krompir skrob ili natrijum skrob glikolat); ili sredstva za kvašenje (npr.

natrijum lauril sulfat). Tablete se mogu premazati metodama koje su dobro poznate u struci. Tečni preparati za oralnu primenu mogu biti u obliku, na primer, rastvora, sirupa ili suspenzija, ili mogu biti predstavljeni kao suv proizvod za pripremu sa vodom ili drugim odgovarajućim vehikulumom pre upotrebe. Takvi tečni preparati mogu biti pripremljeni konvencionalnim sredstvima sa farmaceutski prihvatljivim dodacima kao što su suspenzioni agensi (npr. sorbitol sirup, derivati celuloze ili hidrogenisane jestive masti); emulgatori (npr. lecitin ili akacija); nevodeni vehikulumi (npr. bademovo ulje, uljni estri, etil alkohol ili frakcionisana biljna ulja); i konzervansi (npr. metil ili propil-p-hidroksibenzoati ili sorbinska kiselina). Preparati takođe mogu da sadrže puferske soli, arome, boje i sredstva za zaslađivanje, po potrebi. Preparati za oralnu primenu mogu biti odgovarajuće formulisani kako bi se omogućilo kontrolisano oslobađanje aktivnog jedinjenja šaperona.

[0082] Farmaceutske formulacije PC (tj. migalastata ili njegove soli) pogodne za parenteralnu/injekcionu upotrebu obično uključuju sterilne vodene rastvore (kada je rastvorljiv u vodi), ili disperzije i sterilne praškove za ekstemporalnu pripremu sterilnih injekcionih rastvora ili disperziju. U svim slučajevima, formulacija mora biti sterilna i mora biti tečna u meri u kojoj postoji jednostavna mogućnost ubrizgavanja. Mora biti stabilan u uslovima proizvodnje i skladištenja i mora se čuvati od kontaminacije mikroorganizama kao što su bakterije i gljivice. Nosilac može biti rastvarač ili disperzioni medijum koji sadrži, na primer, vodu, etanol, poliol (na primer, glicerol, propilen glikol i polietilen glikol i slično), njihove pogodne mešavine i biljna ulja. Pravilna fluidnost se može održavati, na primer, upotrebom premaza kao što je lecitin, održavanjem potrebne veličine čestica u slučaju disperzija, i upotrebom površinski aktivnih materija. Prevenciju delovanja mikroorganizama mogu da izazovu različiti antibakterijski i antifungalni agensi, na primer, parabeni, hlorobutanol, fenol, benzil alkohol, sorbinska kiselina i slično. U mnogim slučajevima, biće razumno uključiti izotonična sredstva, na primer, šećere ili natrijum hlorid. Dugotrajna apsorpcija sastava koji se ubrizgavaju može se postići upotrebom u sastavima agenasa koji odlažu apsorpciju, na primer, aluminijum monostearata i želatina.

[0083] Sterilni rastvori za ubrizgavanje se pripremaju tako što se u odgovarajuću količinu u odgovarajućem rastvaraču inkorporiraju prečišćeni enzim (ako ga ima) i PC (tj. migalastat ili njegova so) sa raznim gore navedenim sastojcima, po potrebi, nakon čega sledi filterska ili terminalna sterilizacija. Generalno, disperzije se pripremaju inkorporiranjem različitih sterilnih aktivnih sastojka u sterilni vehikulum koji sadrži osnovni disperzioni medijum i potrebne druge sastojke od gore nabrojanih. U slučaju sterilnih prašaka za pripremu sterilnih rastvora za ubrizgavanje, poželjni načini pripreme su vakuumsko sušenje i tehnike liofilizacije koje daju prah aktivnog sastojka plus bilo koji dodatni željeni sastojak iz rastvora koji je prethodno sterilno filtriran.

[0084] Formulacija može da sadrži pomoćnu supstancu (ekscipijens). Farmaceutski prihvatljivi ekscipijensi koji mogu biti uključeni u formulaciju su puferi kao što su citratni pufer, fosfatni pufer, acetatni pufer, bikarbonatni pufer, aminokiseline, urea, alkoholi, askorbinska kiselina i fosfolipidi; proteini, kao što su serumski albumin, kolagen i želatin; soli kao što su EDTA ili EGTA i natrijum hlorid; lipozomi; polivinilpirolidon; šećeri, kao što su dekstran, manitol, sorbitol i glicerol; propilen glikol i polietilen glikol (npr. PEG-4000, PEG-6000); glicerol; glicin ili druge aminokiseline; i lipidi. Puferski sistemi za upotrebu sa formulacijama uključuju citrat; acetat; bikarbonat; i fosfatne pufere. Fosfatni pufer je poželjno otelotvorenje.

[0085] Put primene jedinjenja šaperona može biti oralni ili parenteralni, uključujući intravenski, supkutani, intraarterijski, intraperitonealni, oftalmološki, intramuskularni, bukalni, rektalni, vaginalni, intraorbitalni, intracerebralni, intradermalni, intrakranijalni, intraspinalni, intraventrikularni, intratekalni, intracisternalni, intrakapsularni, intrapulmonalni, intranazalni, transmukozni, transdermalni ili putem inhalacije.

[0086] Primena gore opisanih parenteralnih formulacija jedinjenja šaperona može biti periodičnim injekcijama bolusa preparata, ili se može davati intravenskom ili intraperitonealnom primenom iz rezervoara koji je spoljašnji (npr. vreća za infuziju) ili unutrašnji (npr. bioerodabilni implantat).

[0087] Otelotvorenja koja se odnose na farmaceutske formulacije i primenu mogu se kombinovati sa bilo kojim drugim otelotvorenjem pronalaska, na primer otelotvorenjima koja se odnose na farmakološki šaperon za α-Gal A za upotrebu u lečenju pacijenta sa dijagnozom Fabrijeve bolesti, kao i otelotvorenjima koja se odnose na podložne mutacije, PC i njihove odgovarajuće doze.

[0088] U jednom ili više otelotvorenja, PC (migalastat ili njegova so) se primenjuje u kombinaciji sa ERT. ERT povećava količinu proteina egzogenim unošenjem enzima divljeg tipa ili biološki funkcionalnog enzima putem infuzije. Ova terapija je razvijena za mnoge genetske poremećaje, uključujući LSD, kao što je Fabrijeva bolest, kao što je gore navedeno. Nakon infuzije, očekuje se da će tkivo preuzeti egzogeni enzim putem nespecifičnog ili receptorski specifičnog mehanizma. Generalno, efikasnost preuzimanja nije visoka, a vreme cirkulacije egzogenog proteina je kratko. Pored toga, egzogeni protein je nestabilan i podložan je brzoj intracelularnoj degradaciji, a ima i potencijal za neželjene imunološke reakcije sa naknadnim tretmanima. Kod jednog ili više otelotvorenja, šaperon se primenjuje istovremeno sa supstitucionim enzimom (npr. supstitucija α-Gal A). U nekim otelotvorenjima, šaperon je ko-formulisan sa supstitucionim enzimom (npr. zamena α-Gal A).

[0089] Pozivanje u celoj ovoj specifikaciji na „jedno otelotvorenje“, „određena otelotvorenja“, „različita otelotvorenja“, „jedno ili više otelotvorenja“ ili „otelotvorenje“ znači da je određena karakteristika, struktura, materijal ili karakteristika opisana u vezi sa otelotvorenjem uključena u najmanje jedno otelotvorenje pronalaska. Dakle, pojavljivanja fraza kao što su „u jednom ili više otelotvorenja“, „u određenim otelotvorenjima“, „u različitim otelotvorenjima“, „u jednom otelotvorenju“ ili „u otelotvorenju“ na različitim mestima u ovoj specifikaciji ne odnose se nužno na isto otelotvorenje pronalaska. Pored toga, određene karakteristike, strukture, materijali ili karakteristike mogu se kombinovati na bilo koji odgovarajući način u jednom ili više otelotvorenja.

[0090] Iako je pronalazak ovde opisan u vezi sa određenim otelotvorenjima, treba shvatiti da su ova otelotvorenja samo ilustracija principa i primene ovog pronalaska. Stručnjacima u ovoj oblasti biće očigledno da se mogu izvršiti različite modifikacije i varijacije na metodi i aparatu ovog pronalaska. Stoga je namera da ovaj pronalazak uključuje modifikacije i varijacije koje su u okviru priloženih zahteva i njihovih ekvivalenata.

PRIMER: Uticaj Migalastata na mutacije α-Gal A

[0091] Aktivnost α-Gal A je izmerena u lizatima pripremljenim od HEK-293 ćelija koje su prolazno transficirane sa indikovanim mutiranim oblikom α-Gal A i inkubirane u odsustvu ili prisustvu 10 µM migalastata tokom 5 dana. Aktivnost α-Gal A je izražena kao nmoli slobodnih 4-MU oslobođenih po miligramu proteina na sat (nmol/mg/h). Početna aktivnost α-Gal A i aktivnost α-Gal A nakon inkubacije sa 10 µM migalastatom, dodatno su izražene kao procenat početne aktivnosti α-Gal A divljeg tipa (% WT). Aktivnost divljeg tipa α-Gal A koja je korišćena za izračunavanje ovih procenata bila je prosečna aktivnost izmerena u lizatima iz transficiranih ćelija divljeg tipa, inkubiranih u odsustvu migalastata, mereno paralelno.

[0092] Rezultati ispitivanja aktivnosti α-Gal A za nove mutacije A29D, R38S, N53Y , Y88C, V124G, I133F, A143V, Y152N, F159C, A160D, D165N, F169I, L180V, D182G, R196T, W209R, A257T, P259S, G271A, S276T, M290V, A291S, I303T, I303V, L310V, G360A, G360R, G375A, L394P, G411S i N419D prikazani su u Tabeli 2 u nastavku:

Tabela 2: Uticaj Migalastata na aktivnost α-Gal A

[0093] U Tabelama 2-4 izračunate su vrednosti za srednju vrednost ± standardna greška srednje vrednosti (SEM). nmol/mg/h označava "nmole slobodnih 4-MU oslobođenih po mg proteina na sat". WT označava "divlji tip". NC označava "nije izračunljivo". N/A označava "nije primenljivo".

[0094] Početna i 10 µM migalastat aktivnost α-Gal A: Razlike u aktivnosti α-Gal A između lizata inkubiranih u odsustvu i prisustvu 10 µM migalastata utvrđene su korišćenjem jednostranog, Mann Whitney U testa; povećanje pri 10 µM migalastata sa p<0,05 smatralo se značajnim. "BLD" ukazuje da je srednja aktivnost α-Gal A bila ispod granice detekcije (<142 nmol/mg/h).

[0095] Početna α-Gal A aktivnost (% WT) = (α-Gal A aktivnost u mutiranim transficiranim ćelijskim lizatima bez migalastata ÷ α-Gal A aktivnost u divljem tipu transficiranih ćelijskih lizata bez migalastata) * 100. ;;[0096] 10 µM migalastat α-Gal A aktivnost (% WT) = (α-Gal A aktivnost u mutiranim transficiranim ćelijskim lizatima inkubiranim sa 10 µM migalastat ÷ α-Gal A aktivnost u divljem tipu transficiranih ćelijskih lizata bez migalastata) * 100.

[0097] Apsolutno povećanje (% WT) = je aktivnost 10 µM migalastata α-Gal A (% WT) minus početna aktivnost α-Gal A (% WT).

[0098] Relativno povećanje je aktivnost 10 µM migalastata α-Gal A u mutiranim transficiranim ćelijskim lizatima ÷ početna aktivnost α-Gal A u mutiranim transficiranim ćelijskim lizatima inkubiranim bez migalastata.

[0099] Kao što se može videti iz Tabele 2, nove α-Gal A mutacije A29D, R38S, N53Y, Y88C, V124G, I133F, A143V, Y152N, F159C, A160D, D165N, F169I, L180V, D182G, R196T, W209R, A257T, P259S, G271A, S276T, M290V, A291S, I303T, I303V, L310V, G360A, G360R, G375A, L394P, G411S i N419D pokazale su in vitro odgovor na inkubaciju migalastatom koji je ispunio kriterijume podložnosti. Shodno tome, očekuje se da se pacijenti sa ovim mutacijama mogu lečiti terapijom migalastatom kao što je ovde opisano.

[0100] Patentna i naučna literatura navedena u ovom dokumentu uspostavlja znanje koje je dostupno stručnjacima u ovoj oblasti.

[0101] Iako je ovaj pronalazak posebno prikazan i opisan sa referencama na poželjna otelotvorenja i primere, stručnjaci u ovoj oblasti razumeće da se na njemu mogu izvršiti različite promene u obliku i detaljima bez odstupanja od obima pronalaska koji je definisan priloženim patentnim zahtevima.

Claims (10)

Patentni zahtevi

1. Migalastat ili njegova so za upotrebu u metodi lečenja Fabrijeve bolesti kod humanog pacijenta kome je to potrebno, metoda koja obuhvata davanje pacijentu terapijski efikasne doze migalastata ili njegove soli, pri čemu pacijent ima mutaciju α-galaktozidaze A izabranu iz grupe koja se sastoji od: A29D, R38S, N53Y, Y88C, V124G, I133F, A143V, Y152N, F159C, A160D, D165N, F169I, L180V, D182G, R196T, W209R, A257T, P259S, G271A, S276T, M290V, A291S, I303T, 1303V, L310V, G360A, G360R, G375A, L394P, G411S i N419D.

2. Migalastat ili njegova so za upotrebu prema zahtevu 1, pri čemu se migalastat ili njegova so daje pacijentu svakog drugog dana.

3. Migalastat ili njegova so za upotrebu prema zahtevu 1, pri čemu se pacijentu daje oko 100 do oko 150 mg ekvivalenta slobodne baze migalastata ili njegove soli svakog drugog dana.

4. Migalastat ili njegova so za upotrebu prema zahtevu 1, pri čemu se pacijentu daje oko 123 mg ekvivalenta slobodne baze migalastata ili njegove soli svakog drugog dana.

5. Migalastat ili njegova so za upotrebu prema zahtevu 1, pri čemu se pacijentu daje oko 123 mg slobodne baze migalastata svakog drugog dana.

6. Migalastat ili njegova so za upotrebu prema zahtevu 1, pri čemu se pacijentu daje oko 150 mg migalastat hidrohlorida svakog drugog dana.

7. Migalastat ili njegova so za upotrebu prema bilo kom od zahteva 1 do 6, pri čemu se migalastat ili njegova so primenjuje oralno.

8. Migalastat ili njegova so za upotrebu prema bilo kom od zahteva 1 do 6, pri čemu se migalastat ili njegova so primenjuje injekcijom.

9. Migalastat ili njegova so za upotrebu prema bilo kom od zahteva 1 do 8, pri čemu je pacijent muškog pola.

10. Migalastat ili njegova so za upotrebu prema bilo kom od zahteva 1 do 8, pri čemu je pacijent ženskog pola.