PL242872B1 - Sposób otrzymywania wieloskładnikowego nawozu organicznego i/lub organiczno-mineralnego oraz instalacja do produkcji wieloskładnikowego nawozu organicznego i/lub organiczno-mineralnego - Google Patents

Abstract

Przedmiotem zgłoszenia jest sposób otrzymywania wieloskładnikowego nawozu organicznego i/lub organiczno - mineralnego, instalacja do produkcji wieloskładnikowego nawozu organicznego lub organiczno - mineralnego oraz wieloskładnikowy nawóz organiczny lub organicznomineralny. W sposobie osady pościekowe pochodzenia komunalnego i/lub pochodzące z przemysłu rolno - spożywczego o stopniu uwodnienia w przedziale od 80 do 90% oraz biopopioły lotne z palenisk fluidalnych oraz popioły pozyskiwane z elektrofiltrów podaje się do mieszalnika (5), gdzie miesza się je monitorując wilgotność względną mieszaniny, przy czym ilość biopopiołów podaje się w zależności od stopnia uwodnienia osadów pościekowych, ponadto otrzymaną mieszaninę transportuje się do operacji suszenia. Do mieszalnika (5) podaje się wyłącznie osady pościekowe pochodzenia komunalnego i/lub pochodzące z przemysłu rolno - spożywczego oraz wyłącznie biopopioły pozyskane z biomasy, natomiast uzyskaną z nich mieszaninę na wyjściu z mieszalnika (5) utrzymuje w wilgotności względnej zawierającej się w przedziale od 45 do 65%, ponadto w operacji procesu suszenia stosuje się bezkontaktowy proces suszenia medium grzewczym, korzystnie w suszarni nisko temperaturowej (9), zasilanej ciepłem z pieca (10), przy czym w trakcie operacji suszenia w suszarni nisko temperaturowej (9) utrzymuje się temperaturę w przedziale od 90-170 st. C.

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób otrzymywania wieloskładnikowego nawozu organicznego i/lub organiczno-mineralnego oraz instalacja do produkcji wieloskładnikowego nawozu organicznego i/lub organiczno-mineralnego, przeznaczonego zwłaszcza do nawożenia gruntów używanych do uprawy roślin, zwłaszcza roślin nieprzeznaczonych do spożycia i produkcji pasz, a także do rewitalizacji terenów zdegradowanych i rekultywacji składowisk odpadów.

Z polskiego opisu patentowego nr PL 184 434 B1 znany jest sposób otrzymywania granulowanego nawozu mineralno-organicznego z komunalnych osadów ściekowych i wapna, w którym do osadów ściekowych o uwodnieniu 60-90% dodaje się sproszkowanego wapna palonego CaO w ilości do 25%, gipsu półwodnego w ilości ewentualnie do 5% i popiołów z ciepłowni/elektrociepłowni w ilości ewentualnie do 5%, związków azotu w postaci azotanów metali alkalicznych i ziem alkalicznych w ilości ewentualnie do 5% w przeliczeniu na N, fosforowych związków metali alkalicznych lub ziem alkalicznych w przeliczeniu na P2O5 w ilości ewentualnie do 5%, związków potasu w przeliczeniu na K2O w ilości ewentualnie do 5% oraz wapna rolniczego /węglanu wapnia/ lub posaturacyjnego w takiej ilości, aby średnia wilgotność wszystkich komponentów zawierała się w przedziale 20-45%, korzystnie 25-40%. Dokładnie miesza się, granuluje znanymi metodami, a następnie leżakuje przez co najmniej 10 godzin w warstwie o grubości 0,2-0,4 m. Proporcje wagowe gipsu półwodnego do popiołów wynoszą w stosunku wagowym jak 1:4 do 4:1.

Z polskiego opisu patentowego nr PL 169 896 znany jest sposób przetwarzania komunalnych osadów ściekowych na organiczny nawóz magnezowo-potasowy, poprzez mieszanie osadu pofermentacyjnego o zawartości 18% suchej masy z częściowo wyprażonym dolomitem oraz pyłem cementowym z elektrofiltru z cementowni w proporcjach masowych 10:1,1:1. Alternatywnie można też mieszać osad pofermentacyjny z częściowo wyprażonym dolomitem, pyłem cementowym oraz prażoną zwietrzeliną bazaltową w proporcjach 10:1,1:1:1,5. Wymienione dodatki higienizują osady ściekowe i wiążą metale ciężkie poprzez utworzenie nierozpuszczalnych związków, które są trwałe przy pH większym od 4.

Dodatki stosowane do higienizacji osadów ściekowych, jak i wiązania metali ciężkich, są dość specyficzne, raczej trudnodostępne dla przeciętnej oczyszczalni ścieków komunalnych i związku z tym, proponowane rozwiązanie jest mało praktyczne. Zmieszanie wszystkich składników w proporcjach zastrzeżonych daje w efekcie materiał mocno wilgotny o konsystencji plastycznej.

Niewielkie ilości reaktywnego CaO i MgO reagując z wilgocią powodują niewielkie wzrosty temperatury (50-60°C). Nieznaczna ilość związanej wilgoci i nieznaczne jej odparowanie z powodu stosunkowo niskiej temperatury nie zmieni plastycznej konsystencji produktu finalnego, chyba, że poddany on będzie dodatkowym kosztownym operacjom suszenia i granulowania w celu nadania mu wygodnej w stosowaniu postaci sypkiego, nie zbrylającego się granulatu.

Z polskiego opisu zgłoszeniowego wynalazku nr P.407915 znane jest rozwiązanie urządzenia do suszenia zwłaszcza osadów ściekowych, wytwarzania z nich biopaliwa i nawozów organicznych, w którym instalację suszącą stanowi wymiennik ciepła do podgrzewania termoodpornego granulatu ogrzewanego gorącymi spalinami z pieca do zgazowania paliwa stałego, który jest połączony z tym piecem poprzez kanał grzewczy, przy czym wymiennik ciepła do podgrzewania granulatu, poprzez zasobnik granulatu i podajnik granulatu połączony jest z mieszalnikiem, w którym mieszany jest gorący termoodporny granulat z mokrym osadem ściekowym, podawanym do mieszalnika z urządzenia zasypowego. Tak przygotowana mieszanina po wstępnym odparowaniu i odprowadzeniu pary do głównego wymiennika ciepła jest dostarczana i suszona w reaktorze suszącym, połączonym z separatorem, służącym do oddzielenia suchych składników osadów od termoodpornego granulatu, przy czym za pomocą dozownika suchego osadu, część osadów jest transportowana do reaktora do zwęglania osadów i wytworzenia biowęgla, a pozostała część suchego osadu jest wykorzystana w urządzeniu uzdatniającym do produkcji nawozów organicznych, a termoodporny granulat jest transportowany podajnikiem do zbiornika zasypowego wymiennika ciepła granulatu. Ponadto piec do zgazowywania paliwa stałego i spalania gazu uwalnianego w trakcie rozkładu termicznego osadów ściekowych połączony jest z głównym wymiennikiem ciepła w celu wykorzystania ciepła wytwarzanego w procesie gazyfikacji w tym piecu do podgrzania oleju termalnego za pomocą spalin i gorącego powietrza w głównym wymienniku ciepła, wykorzystanego w wymienniku ciepła do podgrzewania granulatu, reaktorze suszącym i reaktorze do zwęglania osadów. Korzystnym jest gdy, separator do rozdzielenia osadów i termoodpornego granulatu jest separatorem mechanicznym. Korzystnym jest także wariant urządzenia, gdy separator do rozdzielenia osa dów i termoodpornego granulatu jest separatorem elektromagnetycznym. Ponadto reaktor suszący, separator mechaniczny i reaktor do zwęglania osadów są przystosowane do zasilania gorącymi spalinami z pieca za pomocą rurociągu. Korzystnym jest także wariant wykonania, gdy spaliny z reaktora suszącego, separatora mechanicznego i reaktora do zwęglania osadów są przesyłane do głównego wymiennika ciepła za pomocą magistrali rurociągu odbiorczego.

Znanych jest wiele rodzajów wieloskładnikowych nawozów, które w swoim składzie zawierają substancje organiczne i/lub mineralne. W literaturze i opisach patentowych opisane są nawozy, w których skład wchodzą składniki organiczne pochodzenia zwierzęcego i roślinnego wraz z różnymi dodatkami próchniczotwórczymi, dodatkiem popiołów, mikroelementów czy też dodatkiem innych nawozów mineralnych, zwłaszcza azotowych i potasowych. Wśród często spotykanych składników nawozów organiczno-mineralnych znajdują się węgiel brunatny, torf, obornik, osady ściekowe, popioły lotne najczęściej z węgla brunatnego lub kamiennego.

Z polskiego opisu patentowego nr PL 193 634 B1 znany jest nawóz organiczny stanowiący mieszaninę składników organicznych pochodzenia zwierzęcego i roślinnego, zawierający mączkę kostną, mączkę mięsno-kostną, mączkę z pierza lub ze skorup jaj drobiowych oraz węgiel brunatny lub suchy torf.

Z polskiego opisu patentowego nr PL 138 913 B1 znany jest nawóz wieloskładnikowy zawierający składnik organiczny, składnik wapniowy i składnik mineralny, w którym jako składnik organiczny stosowane są węgiel brunatny lub torf lub polimery pochodzenia naturalnego albo mieszanina tych składników, jako składnik wapniowy zawiera popiół węgla brunatnego. W nawozie tym jako składnik mineralny stosowany jest nawóz organiczno-mineralny o przedłużonym działaniu, zwłaszcza azotowy i potasowy zawierający 5-30% wagowych azotu i 5-35% wagowych potasu na nośnikach polimerowych, korzystnie celulozie i ligninie, oraz nawóz fosforowy.

Z polskiego opisu patentowego nr PL 184 434 B1 znany jest nawóz mineralno-organiczny zawierający wapń, substancje organiczne z komunalnych osadów ściekowych, azot, fosfor, potas oraz gips i/lub popioły z ciepłowni/elektrociepłowni.

Z polskiego opisu patentowego PL 136 500 znany jest nawóz wieloskładnikowy zawierający składnik organiczny, składnik mineralny oraz składnik wapniowy, który charakteryzuje się tym, że jako składnik organiczny zawiera węgiel brunatny lub torf lub polimery pochodzenia naturalnego albo mieszaninę tych składników, jako składnik wapniowy zawiera popiół z węgla brunatnego oraz jako składnik mineralny zawiera nawóz mineralny składający się z nawozu azotowego, nawozu potasowego i nawozu fosforowego.

W znanych rozwiązaniach jako popioły stosowane są produkty spalania węgla kamiennego lub brunatnego lub produkty współspalania takiego węgla - łącznie z biomasą.

Popioły ze spalania czystej biomasy, dalej zwane biopopiołami wytwarzane są w elektrociepłowniach/ciepłowniach potocznie nazywanych zielonymi blokami energetycznymi, które wytwarzają energię elektryczną i/lub ciepło w procesie spalania wyłącznie biomasy. W związku ze spalaniem biomasy, w efekcie powstają uboczne produkty spalania ujęte w Katalogu Odpadów jako popioły lotne z torfu i drewna niepoddanego obróbce chemicznej (kod 100103).

Celem wynalazku jest uzyskanie uzasadnionego ekologicznie sposobu zagospodarowania popiołów oraz osadów komunalnych i/lub osadów przemysłowych i efektywne zawrócenie ich do gleby jako wartościowych składników organicznych i mineralnych.

Innym celem wynalazku jest rozwiązanie redukujące konieczność uzupełniania składu pierwiastkowego ze względu na wymagany skład nawozu i jednocześnie zastąpienie części stosowanych nawozów sztucznych nawozem organicznym i/lub nawozem organiczno-mineralnym.

Celem wynalazku jest również uzyskanie rozwiązań ukierunkowanych na przyjaznych ekologicznie, a w szczególności cechujących się niskim poziomem emisji gazów i pyłów do atmosfery, zwłaszcza CO2 i różnego rodzaju odorów oraz możliwie skuteczną redukcją odpadów poprodukcyjnych.

Innym celem wynalazku jest uzyskanie rozwiązań pozwalających na przyrodnicze wykorzystanie osadów ściekowych do nawożenia gleb, bez utraty zawartych w nich wartościowych składników nawozowych, korzystnych dla gleby i rozwoju, wzrostu roślin.

Kolejnym celem wynalazku jest uzyskanie rozwiązań cechujących się wysoką sprawnością energetyczną oraz prostotą i niezawodnością, a także możliwością szerokiego zastosowania automatyki.

Istota sposobu otrzymywania wieloskładnikowego nawozu organicznego i/lub organiczno-mineralnego, w którym zgodnie z wynalazkiem osady pościekowe pochodzenia komunalnego i/lub pochodzące z przemysłu rolno- spożywczego o stopniu uwodnienia w przedziale od 80 do 90% oraz biopopioły lotne z palenisk fluidalnych oraz popioły pozyskiwane z elektrofiltrów podaje się do mieszalnika, gdzie miesza się je monitorując wilgotność względną mieszaniny, przy czym ilość biopopiołów podaje się w zależności od stopnia uwodnienia osadów pościekowych, ponadto otrzymaną mieszaninę transportuje się do operacji suszenia, charakteryzuje się tym, że do mieszalnika podaje się wyłącznie osady pościekowe pochodzenia komunalnego i/lub pochodzące z przemysłu rolno-spożywczego oraz wyłącznie biopopioły pozyskane z biomasy, natomiast uzyskaną z nich mieszaninę na wyjściu z mieszalnika utrzymuje w wilgotności względnej zawierającej się w przedziale od 45 do 65%, ponadto w operacji procesu suszenia stosuje się bezkontaktowy proces suszenia medium grzewczym, korzystnie w suszarni niskotemperaturowej, zasilanej ciepłem z pieca, przy czym w trakcie operacji suszenia w suszarni niskotemperaturowej utrzymuje się temperaturę w przedziale od 90-170 st. C. Według innej, korzystnej cechy wynalazku w piecu jako paliwo stosuje się wyłącznie biomasę, natomiast produkty spalania w postaci pyłów z pieca zawraca się do mieszalnika. Według kolejnej, korzystnej cechy wynalazku z suszarni niskotemperaturowej podaje się do młyna suchą mieszankę o wilgotności mieszczącej się w przedziale od 6 do 15% wody. Według następnej, korzystnej cechy wynalazku w piecu jako paliwo stosuje się gaz lub olej opałowy za pomocą którego rozgrzewa się olej termalny do ok. 200 st. C, a za pomocą termostatu podtrzymuje się założoną wcześniej temperaturę suszenia. Według innej, korzystnej cechy wynalazku w mieszalniku do mieszaniny podaje się CaO w ilości zależnej od składu chemicznego osadów pościekowych, dozując go odpowiednio do zawartości części organicznych i innych cennych składników nawozowych zawartych w osadach pościekowych. Według kolejnej, korzystnej cechy wynalazku w mieszalniku do osadów pościekowych podaje się biowęgiel, dozując go odpowiednio do zawartości części organicznych i innych cennych składników nawozowych zawartych w osadach pościekowych. Według następnej, korzystnej cechy wynalazku, rozdrobnioną wcześniej w młynie mieszankę podaje się do peleciarki skąd podaje się ją do zbiornika buforowego. Według innej, korzystnej cechy wynalazku po wyjściu z mieszalnika i przed wejściem do suszarni niskotemperaturowej mieszaninę poddaje się suszeniu wstępnemu w przedsuszarni, w której obniża się wilgotność mieszaniny do ok. 50%. Według kolejnej, korzystnej cechy wynalazku do mieszalnika podaje się składniki mineralne w postaci popiołów pochodzących wyłącznie ze spalania biomasy roślinnej.

Istota instalacji do produkcji wieloskładnikowego nawozu organicznego i/lub organiczno-mineralnego, która zgodnie z wynalazkiem zawiera zasobnik osadów, zasobnik popiołów, zasobnik wapnia i zasobnik węgla, które są połączone podajnikami z mieszalnikiem, natomiast mieszalnik jest połączony podajnikiem z suszarnią niskotemperaturową, zasilaną ciepłem z pieca, ponadto suszarnia ma połączenie podajnikiem z wejściem do młyna, natomiast wyjście z młyna jest połączone z wejściem do zbiornika buforowego, charakteryzuje się tym, że piec jest urządzeniem, w którym stosowanym paliwem jest wyłącznie biomasa, ponadto wylot produktów spalania w postaci pyłów z pieca ma połączenie z mieszalnikiem, natomiast wylot pyłów z mieszanki znajdującej się w młynie ma połączenie z mieszalnikiem. Według innej, korzystnej cechy wynalazku na wyjściu z mieszalnika i na wejściu do suszarni niskotemperaturowej ma zainstalowaną przedsuszarnię. Według kolejnej, korzystnej cechy wynalazku wyjście z młyna jest połączone z wejściem do zbiornika buforowego poprzez peleciarkę.

Korzystnym skutkiem stosowania sposobu według wynalazku jest całkowite wyeliminowanie procesu powstawania odpadów poprodukcyjnych, ponieważ w trakcie realizacji sposobu otrzymuje się tylko produkt końcowy, jakim jest nawóz organiczny lub organiczno-mineralny, natomiast powstały w wyniku realizacji sposobu ściek z płuczki wodnej po suszarni poddawany jest procesowi neutralizacji. Kolejnym, korzystnym skutkiem stosowania sposobu według wynalazku jest uzyskanie rozwiązań ukierunkowanych na przyjaznych ekologicznie, a w szczególności cechujących się niskim poziomem emisji gazów do atmosfery, zwłaszcza CO2 i różnego rodzaju odorów, immobilizowaniem metali ciężkich oraz skuteczną utylizacją wszystkich odpadów poprodukcyjnych, gdyż w efekcie końcowym powstaje nawóz.

Korzystnym skutkiem stosowania instalacji według wynalazku jest wysoka sprawność energetyczna oraz prostota i niezawodność instalacji.

Korzystnym skutkiem stosowania produktu otrzymanego sposobem według wynalazku jest to, że otrzymany bionawóz organiczny i/lub organiczno-mineralny zwiększa znacznie próchnicę w glebie i jest cennym źródłem składników pokarmowych dla roślin, a ponadto nawóz w postaci pellet lub granul nie zawiera organizmów.

Sposób według wynalazku zostanie bliżej wyjaśniony za pomocą przykładów jego realizacji zilustrowanych rysunkiem, na którym Fig. 1 jest schematem blokowym instalacji według piątego przykładu realizacji wynalazku, a Fig, 2 schematem blokowym instalacji według szóstego przykładu realizacji wynalazku, natomiast Fig. 3 jest schematem blokowym instalacji według siódmego przykładu realizacji wynalazku. Instalacja według wynalazku oraz jej działanie zostaną bliżej wyjaśnione za pomocą prz ykładowych realizacji sposobów według wynalazku oraz rysunków. Fig. 1 jest schematem blokowym instalacji według piątego przykładu realizacji wynalazku, a Fig. 2 schematem blokowym instalacji według szóstego przykładu realizacji wynalazku, natomiast Fig. 3 jest schematem blokowym instalacji według siódmego przykładu realizacji wynalazku.

Przykład 1

W sposobie według przykładowej realizacji wynalazku zmagazynowane w zasobniku osadów 1 osady pościekowe pochodzenia komunalnego i/lub osady przemysłowe pochodzące z przemysłu rolno-spożywczego o stopniu uwodnienia 90% oraz zmagazynowane w zasobniku popiołów 2, pozyskane wyłącznie z biomasy biopopioły lotne z palenisk fluidalnych i/lub biopopioły z elektrofiltrów, podaje się odpowiednio za pomocą podajnika pierwszego 3 i podajnika drugiego 4 do mieszalnika 5, gdzie miesza się je monitorując wilgotność względną mieszaniny i ze względu na skład części organicznych i innych cennych składników w osadach pościekowych dostosowuje się ich zawartość w mieszaninie do składu części organicznych i innych cennych składników w mieszance wzorcowej. Ilość biopopiołów podaje się w zależności od stopnia uwodnienia osadów pościekowych, tak aby uzyskana mieszanina na wyjściu z mieszalnika 5 zawierała 3 części osadów pościekowych i jedną część biopopiołów. W mieszalniku 5 do mieszaniny podaje się z zasobnika wapnia 6 CaO - w ilości odpowiedniej do zawartości części organicznych i innych cennych składników zawartych w osadach pościekowych. Do mieszalnika 5 z zasobnika węgla 7 podaje się również biowęgiel w ilości od 1 do 2% - odpowiednio do zawartości części organicznych i innych cennych składników zawartych w osadach pościekowych, a następnie otrzymaną mieszaninę transportuje się za pomocą podajnika trzeciego 8 do operacji bezkontaktowego procesu suszenia medium grzewczym w suszarni niskotemperaturowej 9, zasilanej ciepłem z pieca 10 jakim jest piec wirowy. Stosowana suszarnia niskotemperaturowa 9 pozwala unikać bezpośredniego kontaktu spalin z suszoną mieszaniną i jednocześnie umożliwia bezpieczne termiczne odwodnienie odpadów. W niniejszym sposobie biopopioły wraz z dodatkami CaO i/lub biowęgla spełniają rolę substancji zagęszczających, odwadniających, poprawiających skład chemiczny mieszanki, a także higienizujących wsad a także neutralizujący powstające zanieczyszczenia gazowe podczas suszenia mieszanki. W wyniku homogenizacji mieszaniny tj. wstępnego zagęszczenia osadu ściekowego z popiołem, zawierającym znaczne ilości pożądanego CaO, a także MgO doprowadza się do szeregu egzotermicznych reakcji, które prowadzą do zmian fizykochemicznych mieszaniny i wzbogacają mieszaninę w te składniki. Zastosowanie suszarni niskotemperaturowej 9 daje możliwość wykorzystania ciepła odpadowego również z innych instalacji. Zastosowanie suszarni niskotemperaturowej 9 umożliwia suszenie osadu o wysokim uwodnieniu utrzymującym się średnio na poziomie od 84 do 85% oraz pozwala na łatwe sterowanie, włączanie i wyłączanie instalacji skorelowanej z urządzeniami do odwadniania osadów. W wyniku wzrostu temperatury osad pozbawia się wilgoci, sterylizuje, pasteryzuje i dezynfekuje. Zmienia się wówczas odczyn wsadu w granicach od 8 do 12 pH, a tym samym wytwarzanego bionawozu, co w konsekwencji przekłada się na odkwaszanie gleb i łatwiejsze przyswajanie cennych składników pokarmowych przez rośliny oraz na immobilizowanie metali ciężkich. Wykorzystanie CaO zawartego w biopopiołach, z punktu widzenia chemicznego, środowiskowego i finansowego jest uzasadniona, ponieważ znacząco ograniczy zapotrzebowanie na sztuczne dodatki na przykład występujące w nawozach sztucznych lub dodatki zawierające CaO jak na przykład dolomit. Zawartość reaktywnego CaO oraz związków magnezu, fosforu i potasu w biopopiołach oraz mikroelementów, które stanowią cenne składniki nawozowe pozwala na wykorzystanie ich potencjału do odkwaszania gleb oraz tworzenia warstwy próchnicznej gleby, co przekłada się na prawidłowy rozwój roślin. W wyniku mieszania osadów ściekowych i biopopiołów o wysokiej zawartości tlenku wapnia powoduje tworzenie rozpuszczalnych połączeń wapniowo-organicznych, co zapewnia szybszy efekt odkwaszający w porównaniu do tradycyjnego wapna węglanowego oraz odkwaszenie zarówno wierzchniej warstwy gleby, jak i podglebia. W trakcie przebiegu procesu wykorzystuje się reakcje egzotermiczne z CaO jako element obniżający zapotrzebowanie na energię do zmniejszenia wilgotności i nadający cechy ułatwiające proces odparowania wody, dzięki czemu obniża się koszty suszenia. W piecu 10 jako paliwo stosuje się wyłącznie biomasę zmagazynowaną w zasobniku biomasy 11, przy czym jako standardową biomasę wykorzystuje się trociny lub zrębki. Wykorzystanie w procesie suszenia wyłącznie biomasy jako paliwa zasilającego piec 10 redukuje do zera zapotrzebowanie na energię cieplną ze źródeł kopalnych, a także nie wiąże się z emisją CO2 do atmosfery. W trakcie operacji suszenia w suszarni niskotemperaturowej 9 utrzymuje się temperaturę w przedziale od 150-170 st. C. Następnie z suszarni niskotemperaturowej 9 mieszankę o wilgotności mieszczącej się w przedziale od 6 do 15% wody podaje się do młyna 12, gdzie po rozdrobnieniu, mieszankę podaje się do zbiornika buforowego 13 skąd podaje się ją do peleciarki 14. Użycie ciepła ze spalania biomasy i zawracanie części suszu (części wysuszonej mieszanki) znacznie obniża koszty eksploatacyjne wynikające z użytego medium grzewczego, a rekuperacja ciepła powstającego w trakcie produkcji pellet wykorzystana do obniżenia wilgotności biopaliwa magazynowanego do spalania w piecu 10 podnosi ich kaloryczność, a co za tym idzie efektywność energetyczną, sprawność kotła. Produkty spalania w postaci pyłów z pieca 10 oraz pyłów z produkcji pellet zawraca się do mieszalnika 5, dzięki czemu dodatkowo zagęszczana jest mieszanka i obniżana jest jej wilgotność. Pyły mieszanki znajdujące się w młynie 12 oraz w zbiorniku buforowym 13 podaje się do mieszalnika 5. Monitorując parametry takie jak temperatura, ciśnienie, wielkości ziaren granulatu/pelletu, a także wykluczając możliwości kontaktu wysuszonego materiału z gorącymi elementami metalowymi optymalizuje się przebieg procesu i zwiększenie bezpieczeństwa.

Przykład 2

W sposobie według przykładowej realizacji wynalazku zmagazynowane w zasobniku osadów 1 osady pościekowe pochodzenia komunalnego i/lub pochodzące z przemysłu rolno-spożywczego o stopniu uwodnienia mieszczącym się w przedziale średnio od 84 w 85% oraz zmagazynowane w zasobniku popiołów 2, pozyskane wyłącznie z biomasy biopopioły lotne z palenisk fluidalnych i/lub popioły z elektrofiltrów, podaje się odpowiednio za pomocą podajnika pierwszego 3 i podajnika drugiego 4 do mieszalnika 5, gdzie miesza się je monitorując wilgotność względną mieszaniny i ze względu na skład części organicznych i innych cennych składników w osadach pościekowych dostosowuje się ich zawartość w mieszaninie do składu części organicznych i innych cennych składników w mieszance wzorcowej. Ilość biopopiołów podaje się w zależności od stopnia uwodnienia osadów pościekowych oraz zawartości składników mineralnych, tak aby uzyskana mieszanina na wyjściu z mieszalnika 5 zawierała dwie 2,5 części osadów pościekowych i 1,5 część biopopiołów. Otrzymaną mieszaninę poddaje się suszeniu wstępnemu w przedsuszarni 15 skąd podaje się ją do operacji bezkontaktowego procesu suszenia medium grzewczym w suszarni niskotemperaturowej 9, zasilanej ciepłem z pieca 10. Za pomocą przedsuszarni 15 mieszaninę o wilgotności zawierającej się w przedziale od 60 do 65% poddaje się suszeniu wstępnemu, w trakcie którego obniża się wilgotność mieszaniny do około 50%. Stosuje się suszarnię niskotemperaturową 9, dzięki czemu unika się bezpośredniego kontaktu spalin z suszoną mieszaniną i jednocześnie pozwala na bezpieczne termiczne odwodnienie odpadów, co umożliwia zastosowanie w części paliwa z wysuszonych osadów i popiołów. W niniejszym sposobie biopopioły spełniają rolę substancji zagęszczających, odwadniających, poprawiających skład chemiczny mieszanki, a także higienizujących wsad. W wyniku homogenizacji mieszaniny tj. wstępnego zagęszczenia osadu ściekowego z popiołem, zawierającym znaczne ilości pożądanego CaO, a także MgO, doprowadza się do szeregu egzotermicznych reakcji, które prowadzą do zmian fizykochemicznych mieszaniny i wzbogacają mieszaninę w te składniki. Zastosowanie suszarni niskotemperaturowej 9 daje możliwość wykorzystania ciepła odpadowego również z innych instalacji oraz redukuje potrzeby związane z oczyszczaniem powietrza odlotowego, ponieważ odory nasilają się powyżej 150 st. C. Zastosowana płuczka po suszarni redukuje odory z suszenia mieszanki i pyły ze spalania w piecu wirowym biomasy stanowiącej medium grzewcze. Zastosowanie suszarni niskotemperaturowej 9 pozwala na łatwe sterowanie, włączanie i wyłączanie instalacji skorelowanej z urządzeniami do odwadniania osadów. W wyniku wzrostu temperatury osad pozbawia się wilgoci, sterylizuje, pasteryzuje i dezynfekuje. Zmienia się wówczas odczyn wsadu do około 12 pH, a tym samym wytwarzanego bionawozu, co w konsekwencji przekłada się na odkwaszanie gleb i łatwiejsze przyswajanie cennych składników pokarmowych przez rośliny. Wykorzystanie CaO zawartego w biopopiołach, z punktu widzenia chemicznego, środowiskowego i finansowego jest uzasadniona, ponieważ znacząco ograniczy zapotrzebowanie na dodatki z zawartością CaO. Zawartość reaktywnego CaO oraz związków magnezu, fosforu i potasu w biopopiołach, które stanowią cenne składniki nawozowe pozwala na wykorzystanie ich potencjału do odkwaszania gleb. W wyniku mieszania osadów ściekowych i biopopiołów o wysokiej zawartości tlenku wapnia, powoduje tworzenie rozpuszczalnych połączeń wapniowo-organicznych, co zapewnia szybszy efekt odkwaszający w porównaniu do tradycyjnego wapna węglanowego oraz odkwaszenie zarówno wierzchniej warstwy gleby, jak i podglebia. W trakcie przebiegu procesu wykorzystuje się reakcje egzotermiczne z CaO jako element obniżający zapotrzebowanie na energię do zmniejszenia wilgotności i nadający cechy ułatwiające proces odparowania wody, dzięki czemu obniża się koszty suszenia. W piecu 10 jako paliwo stosuje się wyłącznie biomasę zmagazynowaną w zasobniku biomasy 11, przy czym jako standardową biomasę wykorzystuje się trociny lub zrębki. Wykorzystanie w procesie suszenia wyłącznie biomasy jako paliwa zasilającego piec 10 redukuje do zera zapotrzebowanie na energię cieplną ze źródeł kopalnych, a także nie wiąże się z emisją CO2 do atmosfery. W trakcie operacji suszenia w suszarni niskotemperaturowej 9 utrzymuje się temperaturę w przedziale od 150-170 st. C. Produkty spalania w postaci pyłów z pieca 10 zawraca się do mieszalnika 5, dzięki czemu dodatkowo zagęszczana jest mieszanka i obniżana jest jej wilgotność. Użycie ciepła ze spalania biomasy i zawracanie części suszu (części wysuszonej mieszanki) znacznie obniża koszty eksploatacyjne wynikające z użytego medium grzewczego, a rekuperacja ciepła wykorzystana do obniżenia wilgotności biopaliwa magazynowanego do spalania w piecu 10 podnosi ich kaloryczność, a co za tym idzie efektywność energetyczną, sprawność kotła. Następnie z suszarni niskotemperaturowej 9 mieszankę o wilgotności mieszczącej się w przedziale od 6 do 15% wody podaje się do młyna 12, gdzie po rozdrobnieniu, mieszankę podaje się do zbiornika buforowego 13. Pyły mieszanki znajdujące się w młynie 12 oraz w zbiorniku buforowym 13 podaje się do mieszalnika 5. Monitorując parametry takie jak temperatura, ciśnienie, wielkości ziaren granulatu, a także wykluczając możliwości kontaktu wysuszonego materiału z gorącymi elementami metalowymi optymalizuje się przebieg procesu i zwiększenie bezpieczeństwa.

Przykład 3

W sposobie według przykładowej realizacji wynalazku zmagazynowane w zasobniku osadów 1 osady pościekowe pochodzenia komunalnego i/lub pochodzące z przemysłu rolno-spożywczego o stopniu uwodnienia średnio od 84 do 85% oraz zmagazynowane w zasobniku popiołów 2, pozyskane wyłącznie z biomasy biopopioły lotne z palenisk fluidalnych i/lub popioły z elektrofiltrów, podaje się odpowiednio za pomocą podajnika pierwszego 3 i podajnika drugiego 4 do mieszalnika 5, gdzie miesza się je monitorując wilgotność względną mieszaniny i ze względu na skład części organicznych i innych cennych składników w osadach pościekowych dostosowuje się ich zawartość w mieszaninie do składu części organicznych i innych cennych składników w mieszance wzorcowej. Ilość biopopiołów podaje się w zależności od stopnia uwodnienia osadów pościekowych, tak aby uzyskana mieszanina na wyjściu z mieszalnika 5 zachowywała wilgotność w przedziale od 45 do 50% i zawierała 1 część osadów pościekowych i 1 część biopopiołów. Mieszaninę z mieszalnika 5 transportuje się za pomocą podajnika trzeciego 8 do operacji bezkontaktowego procesu suszenia medium grzewczym w suszarni niskotemperaturowej 9, zasilanej ciepłem z pieca 10, jakim jest piec wirowy. W piecu 10 jako paliwo stosuje się wyłącznie biomasę zmagazynowaną w zasobniku biomasy 11, przy czym jako standardową biomasę wykorzystuje się trociny lub zrębki. Wykorzystanie w procesie suszenia wyłącznie biomasy jako paliwa zasilającego piec 10 redukuje się do zera zapotrzebowanie na energię cieplną ze źródeł kopalnych, a także nie wiąże się z emisją CO2do atmosfery. W trakcie operacji suszenia w suszarni nisko temperaturowej 9 utrzymuje się temperaturę w przedziale od 150-170 st. C. Produkty spalania w postaci pyłów z pieca 10 zawraca się do mieszalnika 5, dzięki czemu dodatkowo zagęszczana jest mieszanka i obniżana jest jej wilgotność. Użycie ciepła ze spalania biomasy i zawracanie części suszu (części wysuszonej mieszanki) znacznie obniża koszty eksploatacyjne wynikające z użytego medium grzewczego, a rekuperacja ciepła wykorzystana do obniżenia wilgotności biopaliwa magazynowanego do spalania w piecu 10 podnosi ich kaloryczność, a co za tym idzie efektywność energetyczną, sprawność kotła. W zastosowanej suszarni niskotemperaturowej 9 unika się bezpośredniego kontaktu spalin z suszoną mieszaniną i jednocześnie pozwala na bezpieczne termiczne odwodnienie odpadów, co umożliwia zastosowanie w części paliwa z wysuszonych osadów. W niniejszym sposobie biopopioły spełniają rolę substancji zagęszczających, odwadniających, poprawiających skład chemiczny mieszanki, a także higienizujących wsad. W wyniku homogenizacji mieszaniny, tj. wstępnego zagęszczenia osadu ściekowego z popiołem, zawierającym znaczne ilości pożądanego CaO, a także MgO, doprowadza się do szeregu egzotermicznych reakcji, które prowadzą do zmian fizykochemicznych mieszaniny. Zastosowanie suszarni niskotemperaturowej 9 pozwala na łatwe sterowanie, włączanie i wyłączanie instalacji skorelowanej z urządzeniami do odwadniania osadów. W wyniku wzrostu temperatury osad pozbawia się wilgoci sterylizuje, pasteryzuje i dezynfekuje. Zmienia się wówczas odczyn wsadu w przedziale od 8 do 12 pH, a tym samym wytwarzanego bionawozu, co w konsekwencji przekłada się na odkwaszanie gleb i łatwiejsze przyswajanie cennych składników pokarmowych przez rośliny. Wykorzystanie CaO zawartego w biopopiołach, z punktu widzenia chemicznego, środowiskowego i finansowego jest uzasadnione, ponieważ znacząco ograniczy zapotrzebowanie na dodatki z zawartością CaO. Zawartość reaktywnego CaO oraz związków magnezu, fosforu i potasu w biopopiołach, które stanowią cenne składniki nawozowe, pozwala na wykorzystanie ich potencjału do odkwaszania gleb. W wyniku mieszania osadów ściekowych i biopopiołów o wysokiej zawartości tlenku wapnia, powoduje się tworzenie rozpuszczalnych połączeń wapniowo-organicznych, co zapewnia szybszy efekt odkwaszający w porównaniu do tradycyjnego wapna węglanowego oraz odkwaszenie zarówno wierzchniej warstwy gleby, jak i podglebia. W trakcie przebiegu procesu wykorzystuje się reakcje egzotermiczne z CaO jako element obniżający zapotrzebowanie na energię do zmniejszenia wilgotności i nadający cechy ułatwiające proces odparowania wody, dzięki czemu obniża się koszty suszenia. W trakcie operacji suszenia w suszarni nisko temperaturowej 9 utrzymuje się temperaturę w przedziale od 150-170 st. C. Produkty spalania w postaci pyłów z pieca 10 zawraca się do mieszalnika 5, dzięki czemu dodatkowo zagęszczana jest mieszanka i obniżana jest jej wilgotność. Użycie ciepła ze spalania biomasy i zawracanie części suszu (części wysuszonej mieszanki) znacznie obniża koszty eksploatacyjne wynikające z użytego medium grzewczego. Następnie z suszarni nisko temperaturowej 9 mieszankę o wilgotności mieszczącej się w przedziale od 6 do 15% wody odbiera się jako produkt końcowy.

Przykład 4

W sposobie według przykładowej realizacji wynalazku zmagazynowane w zasobniku osadów 1 osady pościekowe pochodzenia komunalnego i/lub pochodzące z przemysłu rolno-spożywczego o stopniu uwodnienia średnio od 84 do 85% oraz zmagazynowane w zasobniku popiołów 2, pozyskane wyłącznie z biomasy biopopioły lotne z palenisk fluidalnych i/lub popioły z elektrofiltrów, podaje się odpowiednio za pomocą podajnika pierwszego 3 i podajnika drugiego 4 do mieszalnika 5, gdzie miesza się je monitorując wilgotność względną mieszaniny i ze względu na skład części organicznych i innych cennych składników w osadach pościekowych dostosowuje się ich zawartość w mieszaninie do składu części organicznych i innych cennych składników w mieszance wzorcowej. Ilość biopopiołów podaje się w zależności od stopnia uwodnienia osadów pościekowych, tak aby uzyskana mieszanina na wyjściu z mieszalnika 5 zawierała 1 część osadów pościekowych i 1 część biopopiołów. Mieszaninę z mieszalnika 5 transportuje się za pomocą podajnika trzeciego 8 do operacji bezkontaktowego procesu suszenia medium grzewczym w suszarni niskotemperaturowej 9, zasilanej ciepłem z pieca 10. W piecu 10 jako paliwo stosuje się gaz lub olej opałowy, za pomocą którego rozgrzewa się olej termalny do ok. 200 st. C, a za pomocą termostatu podtrzymuje się założoną wcześniej temperaturę suszenia. W zastoso wanej suszarni niskotemperaturowej 9 unika się bezpośredniego kontaktu spalin z suszoną mieszaniną i jednocześnie pozwala na bezpieczne termiczne odwodnienie odpadów. W niniejszym sposobie biopopioły spełniają rolę substancji zagęszczających, odwadniających, poprawiających skład chemiczny mieszanki, a także higienizujących wsad. W wyniku homogenizacji mieszaniny, tj. wstępnego zagęszczenia osadu ściekowego z popiołem, zawierającym znaczne ilości pożądanego CaO, a także MgO doprowadza się do szeregu egzotermicznych reakcji, które prowadzą do zmian fizykochemicznych mieszaniny. Zastosowanie suszarni niskotemperaturowej 9 umożliwia suszenie osadu o wysokim uwodnieniu w przedziale od 84 do 85% oraz pozwala na łatwe sterowanie, włączanie i wyłączanie instalacji skorelowanej z urządzeniami do odwadniania osadów. W wyniku wzrostu temperatury osad pozbawia się wilgoci, sterylizuje, pasteryzuje i dezynfekuje. Zmienia się wówczas odczyn wsadu w przedziale od 8 do 12 pH, a tym samym wytwarzanego bionawozu, co w konsekwencji przekłada się na odkwaszanie gleb i łatwiejsze przyswajanie cennych składników pokarmowych przez rośliny. Wykorzystanie CaO zawartego w biopopiołach, z punktu widzenia chemicznego, środowiskowego i finansowego jest uzasadnione, ponieważ znacząco ograniczy zapotrzebowanie na dodatki z zawartością CaO. Zawartość reaktywnego CaO oraz związków magnezu, fosforu i potasu oraz innych makro i mikroelementów w biopopiołach, które stanowią cenne składniki nawozowe, a także pozwala na wykorzystanie ich potencjału do odkwaszania gleb i na immobilizację metali ciężkich. W wyniku mieszania osadów ściekowych i biopopiołów o wysokiej zawartości tlenku wapnia, powoduje się tworzenie rozpuszczalnych połączeń wapniowo-organicznych, co zapewnia szybszy efekt odkwaszający w porównaniu do tradycyjnego wapna węglanowego oraz odkwaszenie zarówno wierzchniej warstwy gleby, jak i podglebia. W trakcie przebiegu procesu wykorzystuje się reakcje egzotermiczne z CaO jako element obniżający zapotrzebowanie na energię do zmniejszenia wilgotności i nadający cechy ułatwiające proces odparowania wody, dzięki czemu obniża się koszty suszenia. W trakcie operacji suszenia w suszarni niskotemperaturowej 9 utrzymuje się temperaturę w przedziale od 90 do 100 st. C. Produkty spalania w postaci pyłów z pieca 10 zawraca się do mieszalnika 5, dzięki czemu dodatkowo zagęszczana jest mieszanka i obniżana jest jej wilgotność. Użycie ciepła ze spalania biomasy i zawracanie części suszu (części wysuszonej mieszanki) znacznie obniża koszty eksploatacyjne wynikające z użytego medium grzewczego. Następnie z suszarni niskotemperaturowej 9 mieszankę o wilgotności mieszczącej się w przedziale od 6 do 15% wody odbiera się w postaci nieregularnych granul, które sortuje się na sicie 24, po czym mniejsze kieruje się do zbiornika buforowego 13, natomiast większe zawraca się do mielenia na młynie 12, a następnie przesyła się do zbiornika buforowego 13. Zgromadzone w zbiorniku buforowym 13 granule poddaje się konfekcjonowaniu.

Przykład 5

W instalacji według przykładowej realizacji wynalazku mieszalnik 5 połączony jest za pomocą podajnika pierwszego 3 o konstrukcji ślimakowej z zasobnikiem osadów 1, natomiast za pomocą podajnika drugiego 4 o konstrukcji ślimakowej z zasobnikiem popiołów 2. Za pomocą podajnika trzeciego 8 o konstrukcji łańcuchowej mieszalnik 5 ma połączenie z suszarnią niskotemperaturową 9, zasilaną ciepłem z pieca 10, w którym jako paliwo stosuje się olej. W niniejszym przykładzie zamiast oleju można zastosować gaz na przykład z cysterny, którą w instalacji zastępuje się wówczas zasobnik biomasy 11. Stosowana suszarnia niskotemperaturowa 9 jest suszarnią na olej termalny, charakteryzująca się konstrukcją, w której unika się bezpośredniego kontaktu spalin z suszoną mieszaniną i jednocześnie pozwala na bezpieczne termiczne odwodnienie odpadów, zarówno ze względów przeciwpożarowych, jak i na unikanie innych zanieczyszczeń w suszonej mieszance. Wyjście z suszarni niskotemperaturowej 9 jest połączone za pomocą podajnika siódmego 19 o konstrukcji ślimakowej z wejściem do młyna 12, którego wyjście jest podłączone do zbiornika buforowego 13. Wylot zbiornika buforowego 13 połączony jest z wejściem peleciarki 14. Wyloty pyłów z mieszanki znajdującej się w peleciarce 14 oraz w zbiorniku buforowym 13 są połączone z mieszalnikiem 5 za pomocą instalacji zawracającej wyposażonej w wentylator wyciągowy odpylania 20 i filtr pyłowy 21 połączony z atmosferą. Wyloty odorów z mieszanki znajdującej się w mieszalniku 5 i suszarni niskotemperaturowej 9 połączone są w połączoną z atmosferą instalację wyciągową wyposażoną w filtr odorowy 22 i wentylator wyciągowy 23, które można zastąpić płuczką wodną stosowaną do rozpuszczania amoniaku i redukcji odorów.

Działanie instalacji według tego przykładu realizacji zostało bliżej wyjaśnione w przykładzie 1 realizacji sposobu według wynalazku.

Przykład 6

W instalacji według przykładowej realizacji wynalazku mieszalnik 5 połączony jest za pomocą podajnika pierwszego 3 o konstrukcji ślimakowej z zasobnikiem osadów 1, natomiast za pomocą podajnika drugiego 4 o konstrukcji ślimakowej z zasobnikiem popiołów 2, a ponadto mieszalnik 5 ma połączenia z zasobnikiem wapnia 6 za pomocą podajnika czwartego 15 o konstrukcji ślimakowej oraz z zasobnikiem biowęgla 7. Wyjście z mieszalnika 5 jest połączone za pomocą podajnika piątego 16 o konstrukcji taśmowej z wejściem przedsuszarni 17, której wyjście jest połączone za pomocą podajnika szóstego 18 o konstrukcji ślimakowej z wejściem do suszarni nisko temperaturowej 9, zasilanej ciepłem z pieca 10, w którym jako paliwo stosuje się wyłącznie biomasę zmagazynowaną w zasobniku biomasy 11. Za pomocą przedsuszarni 17 mieszaninę o wilgotności zawierającej się w przedziale od 60 do 65% poddaje się suszeniu wstępnemu, w trakcie którego obniża się wilgotność mieszaniny do około 50%. Stosowana suszarnia niskotemperaturowa 9 ma konstrukcję bębnową, dzięki czemu unika się bezpośredniego kontaktu spalin z suszoną mieszaniną i jednocześnie pozwala na bezpieczne termiczne odwodnienie odpadów, co umożliwia zastosowanie w części paliwa z wysuszonych osadów i popiołów. Wylot produktów spalania w postaci pyłów z pieca 10 jest połączony z mieszalnikiem 5. Wyjście z suszarni niskotemperaturowej 9 jest połączone za pomocą podajnika siódmego 19 o konstrukcji ślimakowej z wejściem do młyna 12, którego wyjście jest podłączone do zbiornika buforowego 13. Wylot pyłów z mieszanki znajdującej się w zbiorniku buforowym 13 jest połączony z mieszalnikiem 5 za pomocą instalacji zawracającej wyposażonej w wentylator wyciągowy odpylania 20 i filtr pyłowy 21 połączony z atmosferą. Wyloty odorów z mieszanki znajdującej się w mieszalniku 5 i suszarni niskotemperaturowej 9 połączone są w połączoną z atmosferą instalację wyciągową wyposażoną w filtr odorowy 22 i wentylator wyciągowy 23, które można zastąpić płuczką wodną stosowaną do rozpuszczania amoniaku i redukcji odorów, przy czym płuczka wodna może zawierać środek chemiczny dodatkowo eliminujący odory i inne zanieczyszczenia gazowe oraz pyły.

Działanie instalacji według niniejszego przykładu realizacji zostało bliżej wyjaśnione w przykładzie 3 realizacji sposobu według wynalazku.

Przykład 7

W instalacji według przykładowej realizacji wynalazku mieszalnik 5 połączony jest za pomocą podajnika pierwszego 3 o konstrukcji ślimakowej z zasobnikiem osadów 1, natomiast za pomocą podajnika drugiego 4 o konstrukcji ślimakowej z zasobnikiem popiołów 2, a ponadto mieszalnik 5 ma połączenia z zasobnikiem wapnia 6 za pomocą podajnika czwartego 15 o konstrukcji ślimakowej oraz z zasobnikiem biowęgla 7. Za pomocą podajnika trzeciego 8 o konstrukcji łańcuchowej, mieszalnik 5 ma połączenie z suszarnią niskotemperaturową 9, zasilaną ciepłem z pieca 10, w którym jako paliwo stosuje się olej. W niniejszym przykładzie zamiast oleju można zastosować gaz na przykład z cysterny, którą w instalacji zastępuje się wówczas zasobnik biomasy 11. Stosowana suszarnia niskotemperaturowa 9 jest suszarnią na olej termalny, charakteryzująca się konstrukcją, w której unika się bezpośredniego kontaktu spalin z suszoną mieszaniną i jednocześnie pozwala na bezpieczne termiczne odwodnienie odpadów, zarówno ze względów przeciwpożarowych jak i na unikanie innych zanieczyszczeń w suszonej mieszance. Wyjście z suszarni niskotemperaturowej 9 jest połączone za pomocą podajnika siódmego 19 o konstrukcji ślimakowej z wejściem do zbiornika buforowego 13. Wyloty odorów z mieszanki znajdującej się w mieszalniku 5 i suszarni niskotemperaturowej 9 połączone są w połączoną z atmosferą instalację wyciągową wyposażoną w filtr odorowy 22 i wentylator wyciągowy 23, które można zastąpić płuczką wodną stosowaną do rozpuszczania amoniaku i redukcji odorów, przy czym płuczka wodna może zawierać środek chemiczny dodatkowo eliminujący odory i inne zanieczyszczenia gazowe oraz pyły. Następnie z suszarni niskotemperaturowej 9 mieszankę odbiera się w postaci nieregularnych granul, które sortuje się na sicie 24, po czym mniejsze kieruje się do zbiornika buforowego 13, natomiast większe zawraca się do mielenia na młynie 12, a następnie przesyła się do zbiornika buforowego 13. Zgromadzone w zbiorniku buforowym 13 granule poddaje się konfekcjonowaniu lub przekazuje odbiorcy.

Działanie instalacji według niniejszego przykładu realizacji zostało bliżej wyjaśnione w przykładzie 4 realizacji sposobu według wynalazku.

Claims (12)

1. Sposób otrzymywania wieloskładnikowego nawozu organicznego i/lub organiczno-mineralnego, w którym osady pościekowe pochodzenia komunalnego i/lub pochodzące z przemysłu rolno-spożywczego o stopniu uwodnienia w przedziale od 80 do 90% oraz biopopioły lotne z palenisk fluidalnych oraz popioły pozyskiwane z elektrofiltrów podaje się do mieszalnika, gdzie miesza się je monitorując wilgotność względną mieszaniny, przy czym ilość biopopiołów podaje się w zależności od stopnia uwodnienia osadów pościekowych, ponadto otrzymaną mieszaninę transportuje się do operacji suszenia, znamienny tym, że do mieszalnika (5) podaje się wyłącznie osady pościekowe pochodzenia komunalnego i/lub pochodzące z przemysłu rolno-spożywczego oraz wyłącznie biopopioły pozyskane z biomasy, natomiast uzyskaną z nich mieszaninę na wyjściu z mieszalnika (5) utrzymuje się w wilgotności względnej zawierającej się w przedziale od 45 do 65%, ponadto w operacji procesu suszenia stosuje się bezkontaktowy proces suszenia medium grzewczym, korzystnie w suszarni nisko temperaturowej (9), zasilanej ciepłem z pieca (10), przy czym w trakcie operacji suszenia w suszarni niskotemperaturowej (9) utrzymuje się temperaturę w przedziale od 90-170 st. C.

2. Sposób otrzymywania wieloskładnikowego nawozu organicznego i/lub organiczno-mineralnego, według zastrz. 1, znamienny tym, że w piecu (10) jako paliwo stosuje się wyłącznie biomasę, natomiast produkty spalania w postaci pyłów z pieca (10) zawraca się do mieszalnika (5).

3. Sposób otrzymywania wieloskładnikowego nawozu organicznego i/lub organiczno-mineralnego, według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że z suszarni niskotemperaturowej (9) podaje się do młyna (12) suchą mieszankę o wilgotności mieszczącej się w przedziale od 6 do 15% wody.

4. Sposób otrzymywania wieloskładnikowego nawozu organicznego i/lub organiczno-mineralnego, według zastrz. 1, znamienny tym, że w piecu (10) jako paliwo stosuje się gaz lub olej opałowy za pomocą którego rozgrzewa się olej termalny do ok. 200 st. C, a za pomocą termostatu podtrzymuje się założoną wcześniej temperaturę suszenia.

5. Sposób otrzymywania wieloskładnikowego nawozu organicznego i/lub organiczno-mineralnego, według zastrz. 1 albo 2 albo 3, znamienny tym, że w mieszalniku (5) do mieszaniny podaje się CaO w ilości zależnej od składu chemicznego osadów pościekowych, dozując go odpowiednio do zawartości części organicznych i innych cennych składników nawozowych zawartych w osadach pościekowych.

6. Sposób otrzymywania wieloskładnikowego nawozu organicznego i/lub organiczno-mineralnego, według zastrz. 1 albo 2 albo 3, znamienny tym, że w mieszalniku (5) do osadów pościekowych podaje się biowęgiel, dozując go odpowiednio do zawartości części organicznych i innych cennych składników nawozowych zawartych w osadach pościekowych.

7. Sposób otrzymywania wieloskładnikowego nawozu organicznego i/lub organiczno-mineralnego, według zastrz. 1 albo 2 albo 3, znamienny tym, że rozdrobnioną wcześniej w młynie (12) mieszankę podaje się do peleciarki (14) skąd podaje się ją do zbiornika buforowego (13).

8. Sposób otrzymywania wieloskładnikowego nawozu organicznego i/lub organiczno-mineralnego, według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że po wyjściu z mieszalnika (5) i przed wejściem do suszarni niskotemperaturowej (9) mieszaninę poddaje się suszeniu wstępnemu w przedsuszarni (17), w której obniża się wilgotność mieszaniny do ok. 50%.

9. Sposób otrzymywania wieloskładnikowego nawozu organicznego i/lub organiczno-mineralnego, według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że do mieszalnika (5) podaje się składniki mineralne w postaci popiołów pochodzących wyłącznie ze spalania biomasy roślinnej.

10. Instalacja do produkcji wieloskładnikowego nawozu organicznego i/lub organiczno-mineralnego zawierająca zasobnik osadów, zasobnik popiołów, zasobnik wapnia i zasobnik węgla, które są połączone podajnikami z mieszalnikiem, natomiast mieszalnik jest połączony podajnikiem z suszarnią niskotemperaturową, zasilaną ciepłem z pieca, ponadto suszarnia ma połączenie podajnikiem z wejściem do młyna, natomiast wyjście z młyna jest połączone z wejściem do zbiornika buforowego, znamienna tym, że piec (10) jest urządzeniem, w którym stosowanym paliwem jest wyłącznie biomasa, ponadto wylot produktów spalania w postaci pyłów z pieca (10) ma połączenie z mieszalnikiem (5), natomiast wylot pyłów z mieszanki znajdującej się w młynie (12) ma połączenie z mieszalnikiem (5).

11. Instalacja do produkcji wieloskładnikowego nawozu organicznego i/lub organiczno-mineralnego, według zastrz. 10, znamienna tym, że na wyjściu z mieszalnika (5) i na wejściu do suszarni niskotemperaturowej (9) ma zainstalowaną przedsuszarnię (17).

12. Instalacja do produkcji wieloskładnikowego nawozu organicznego i/lub organiczno-mineralnego, według zastrz. 10, znamienna tym, że wyjście z młyna (12) jest połączone z wejściem do zbiornika buforowego (13) poprzez peleciarkę (14).