PL200231B1

PL200231B1 - Środek farmaceutyczny i/lub kosmetyczny zawierający kwas pantotenowy i/lub jego pochodne oraz zastosowanie mieszaniny kwasu pantotenowego i/lub jego pochodnych

Info

Publication number: PL200231B1
Application number: PL356157A
Authority: PL
Inventors: Bony Raymond De; Eric Gooris
Original assignee: Bayer Consumer Care Ag
Priority date: 1999-09-15
Filing date: 2000-09-07
Publication date: 2008-12-31
Also published as: ATE289799T1; PL356157A1; TR200200666T2; EP1216021A1; CZ20021279A3; AR025602A1; PT1216021E; DE60018438D1; DK1216021T3; ES2237457T3; NO20021241L; AU7651000A; SI1216021T1; US6410037B1; NO20021241D0; EP1216021B1; DE60018438T2; WO2001019330A1

Abstract

Wynalazek dotyczy srodków farmaceutycznych i/lub kosmetycznych, zawieraj acych kwas pan- totenowy i/lub jego pochodne, glicyn e oraz farmaceutycznie i/lub kosmetycznie dopuszczalne dodatki. Wynalazek dotyczy równie z zastosowania kwasu pantotenowego i/lub jego pochodnych do leczenia schorze n dermatologicznych, w których udzia l bior a procesy degranulacyjne komórek tucznych, takich jak atopowe zapalenie skóry, luszczyca, wyprysk kontaktowy, alergiczne choroby skóry, zapalenie skóry wywo lane u zadleniem przez owady, alergiczne choroby skóry, swi ad starczy. Hamuj acy wp lyw na proces degranulacji komórek tucznych ulega znacznemu wzmocnieniu wówczas, gdy kwas panto- tenowy i/lub jego pochodne laczy si e z glicyn a. Obserwuje si e zatem synergiczne dzia lanie hamuj ace mieszaniny w porównaniu z dzia laniem pojedynczych zwi azków. PL PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Niniejszy wynalazek dotyczy środka farmaceutycznego i/lub kosmetycznego zawierającego kwas pantotenowy i/lub jego pochodne i glicynę oraz zastosowania mieszaniny kwasu pantotenowego i/lub jego pochodnych i glicyny do wytwarzania takiego środka.

Degranulacja komórek tucznych w skórze prowadzi do uwolnienia szeregu mediatorów, jak np. histaminy odpowiedzialnej za wystąpienie różnych reakcji, takich jak świąd. Uwalnianie histaminy może być modulowane przez szereg substancji, które mogą to uwalnianie nasilać lub hamować, przy czym inhibitory uwalniania można stosować jako substancje czynne w lekach.

W przypadku pewnych rodzajów świą du, jak np. ś wią d alergiczny, bodź cem odpowiedzialnym za degranulację komórek tucznych, jest modyfikacja struktury błony komórki tucznej dwubiegunowym antygenem umocowanym na dwóch IgE, które z kolei są niespecyficznie połączone z błoną komórkową poprzez ich zakończenia Fc.

Jednakże w przypadku wielu innych rodzajów świądu mechanizmy te wciąż pozostają niejasne. Bodźce mogą się od siebie różnić pod względem chemicznym i fizycznym, a należeć do nich może obecność neuroprzekaźnika, takiego jak substancja P. Ta substancja, występująca naturalnie w organizmie ssaka, może inicjować proces degranulacji komórek tucznych. Świąd można zatem leczyć na wiele sposobów, np. poprzez blokowanie przekazu informacji z ośrodkowego układu nerwowego, blokowanie bodźca i/lub hamowanie procesu degranulacji.

Kwas pantotenowy, znany również jako D(+)-N-(2,4-dihydroksy-3,3-dimetylobutyrylo)-e-alanina, należy do grupy witamin B i jest czasem zwany witaminą B5.

Kwas pantotenowy odgrywa kluczową rolę w metabolizmie komórkowym, ponieważ po włączeniu do koenzymu A (CoA) bierze udział w syntezie kwasów tłuszczowych, cholesterolu i steroli. Poprzez udział w cyklu Krebsa CoA odgrywa również kluczową rolę w procesach wytwarzania energii przez komórki. Kwas pantotenowy jest zatem niezbędny w procesie regeneracji i rozwoju naskórka w przypadku uszkodzenia skóry, kiedy to potrzebne jest wytwarzanie dużych ilości lipidów i nasilone są procesy odnowy komórek.

Dekspantenol, alkohol będący pochodną kwasu pantotenowego, jest dobrze absorbowany przez skórę. Po przeniknięciu do skóry ulega szybkiemu przekształceniu do kwasu pantotenowego. Z tego powodu dekspantenol stosuje się od wielu lat jako składnik produktów do stosowania miejscowego, takich jak maści i kremy. Skuteczność kliniczną miejscowego stosowania dekspantenolu w stymulowaniu gojenia się ran potwierdziło kilka badań w przypadku ran, oparzeń, pękniętych brodawek sutkowych, owrzodzeń oraz odleżyn (np. P. Girard, A. Beraud, C. Goujon, A. Sirvent, J.-L. Foyatier, B. Alleaume, R. de Bony, Les Nouvelles Dermatologiques, 17, 1998, str. 559-570).

Środki zawierające kwas pantotenowy i/lub jego pochodne można stosować do leczenia schorzeń przebiegających ze świądem. Zaobserwowano, że kwas pantotenowy i/lub jego pochodne hamują proces degranulacji komórek tucznych, zmniejszając w ten sposób ilość mediatorów uwalnianych do środowiska zewnątrzkomórkowego. Kwas pantotenowy i/lub jego pochodne można zatem stosować we wszystkich schorzeniach dermatologicznych, w których dochodzi do degranulacji komórek tucznych, takich jak atopowe zapalenie skóry, łuszczyca, wyprysk kontaktowy, alergiczne choroby skóry, zapalenie skóry wywołane użądleniem przez owady, alergiczne choroby skóry, świąd starczy itp.

DE 19537509 ujawnia kompozycję zawierającą pirytion cynkowy i między innymi dekspantenol, do leczenia między innymi łuszczycy i neurodermitu. W zgłoszeniu nie ujawniono zastosowania w takiej kompozycji glicyny. Z kolei DE 19739447 ujawnia kompozycję chroniącą przed promieniowaniem nadfioletowym, zawierającą D-pantenol i glicynę, jednak ich zawartości w kompozycji nie obejmują ani zakresów zawartości, ani stosunków wagowych ilości pochodnej kwasu pantenowego do ilości glicyny zastrzeganych w wynalazku.

Glicyna jest aminokwasem występującym naturalnie u większości gatunków zwierząt. Hamuje ona uwalnianie histaminy przez komórki tuczne. Wpływ glicyny na degranulację komórek tucznych opisano np. w M. Paubert-Braquet, G. Lefranęois, S. Picquot, D. Rod, Therapeutique, 95, 1992, 2. Obserwowano hamujący wpływ na proces degranulacji komórek tucznych, skutkujący zmniejszeniem ilości mediatorów uwalnianych do środowiska zewnątrzkomórkowego (np. histaminy).

Zastosowanie glicyny do leczenia schorzeń dermatologicznych, w których biorą udział procesy degranulacji komórek tucznych, opisano również w A. Siboulet, J.M. Bohbot, Gyn. Obs. 1987, 166, na podstawie badań świądu w okolicy krocza.

PL 200 231 B1

Obecnie nieoczekiwanie odkryto, że hamujący wpływ na proces degranulacji komórek tucznych ulega znacznemu nasileniu, gdy kwas pantotenowy i/lub jego pochodne połączy się z glicyną. Obserwuje się zatem synergiczne działanie hamujące mieszaniny w porównaniu z pojedynczymi związkami.

Efekt synergiczny, osiągnięty poprzez zmieszanie wyżej wymienionych związków ze sobą, prowadzi do szeregu istotnych korzyści. W celu osiągnięcia tego samego efektu możliwe jest zmniejszenie stężenia substancji czynnych, dzięki czemu maleje ryzyko wystąpienia nietolerancji u pacjentów.

Niższe stężenie substancji czynnej prowadzi również do zmniejszania kosztów wytwarzania, a zatem również ceny rynkowej ś rodków. Przy tym samym efekcie terapeutycznym ś rodki wedł ug niniejszego wynalazku są zatem lepiej tolerowane i bardziej konkurencyjne niż znane środki.

Przedmiotem wynalazku jest środek farmaceutyczny i/lub kosmetyczny zawierający kwas pantotenowy i/lub jego pochodne wybrane spośród alkoholi, aldehydów, estrów alkoholi i estrów kwasów, glicynę oraz farmaceutycznie i/lub kosmetycznie dopuszczalne dodatki, charakteryzujący się tym, że kwas pantotenowy i/lub jego pochodne oraz glicyna są obecne w ilości 2-5% w przeliczeniu na całkowitą masę środka farmaceutycznego i/lub kosmetycznego.

Przedmiotem wynalazku jest także zastosowanie mieszaniny kwasu pantotenowego i/lub jego pochodnych wybranych spośród alkoholi, aldehydów, estrów alkoholi i estrów kwasów oraz glicyny do wytwarzania środka farmaceutycznego i/lub kosmetycznego do leczenia schorzeń dermatologicznych, w których zachodzi proces degranulacji komórek tucznych, gdzie kwas pantotenowy i/lub jego pochodne oraz glicyna są obecne w ilości 2-5% w przeliczeniu na całkowitą masę środka farmaceutycznego i/lub kosmetycznego.

Korzystne według wynalazku jest zastosowanie tej mieszaniny w przypadku leczenia atopowego zapalenia skóry, łuszczycy, wyprysku kontaktowego, alergicznych chorób skóry, zapalenia skóry wywołanego użądleniem przez owady, alergicznych chorób skóry, świądu starczego.

Korzystnie w takiej mieszaninie stosunek kwasu pantotenowego i/lub jego pochodnych do glicyny wynosi 0,13-13,3 wag./wag.

W środkach według niniejszego wynalazku stosować można dowolne farmaceutycznie i/lub kosmetycznie dopuszczalne pochodne kwasu pantotenowego. Do przykładów należą alkohole, aldehydy, estry alkoholi, estry kwasów itp. Korzystną pochodną kwasu pantotenowego jest alkohol pantotenylowy (pantenol), zwłaszcza alkohol pantotenylowy D(+), znany szerzej pod nazwą dekspantenol. Jako korzystny ester alkoholu można stosować trioctan pantotenylu.

Mieszaniny kwasu pantotenowego i/lub jego pochodnych oraz glicyny można podawać drogą doustną lub stosować miejscowo na skórę ssaka w miejscu występowania schorzenia.

Mieszaniny kwasu pantotenowego i/lub jego pochodnych oraz glicyny można podawać drogą doustną w postaci tabletek, tabletek powlekanych, drażetek, twardych i miękkich kapsułek żelatynowych, roztworów, emulsji lub zawiesin. Substancje czynne można umieszczać wraz z farmaceutycznie obojętnymi nieorganicznymi lub organicznymi zaróbkami, takimi jak laktoza, skrobia kukurydziana lub ich pochodne, talk, kwas stearynowy lub jego sole. Do odpowiednich zaróbek dla miękkich kapsułek żelatynowych należą np. oleje roślinne, woski, tłuszcze, półstałe i płynne poliole itp. Do odpowiednich zaróbek w przypadku wytwarzania roztworów i syropów należą np. woda, poliole, sacharoza, cukier inwertowany, glukoza itp.

Środki farmaceutyczne i/lub kosmetyczne mogą ponadto zawierać konserwanty, solubilizatory, stabilizatory, środki zwilżające, emulgatory, środki słodzące, środki barwiące, środki smakowo-zapachowe, sole stosowane celem zmiany ciśnienia osmotycznego, bufory, środki maskujące lub przeciwutleniacze. Mogą one również zawierać jeszcze inne terapeutycznie wartościowe substancje, takie jak witaminy, substancje mineralne, filtry słoneczne, ekstrakty roślinne o działaniu leczniczym itp.

Do stosowania miejscowego wyżej wymienione związki można dogodnie stosować w postaci preparatów farmaceutycznych i/lub kosmetycznych lub środków, które dodatkowo zawierają dopuszczalny materiał nośnikowy. Postacie dawkowane do stosowania miejscowego zawierają na ogół 0,1-10% wagowych substancji czynnej w przeliczeniu na całkowitą masę postaci dawkowanej. Jednakże w zależności od stosowanej postaci dawkowanej mogą one zawierać wyższe lub niższe stężenia. Środki do stosowania miejscowego według niniejszego wynalazku można stosować w ilości oraz z czę stością dobranymi odpowiednio do potrzeb pacjenta.

Użyte w niniejszym opisie określenie „stosowanie miejscowe” dotyczy stosowania wyżej wymienionych substancji czynnych, sformułowanych wraz z odpowiednim materiałem nośnikowym i stosowanych na skórę lub błonę śluzową w taki sposób, by wywierały działanie miejscowe. Zatem do postaci miejscowych należą farmaceutyczne i/lub kosmetyczne postacie dawkowane odpowiednie do

PL 200 231 B1 stosowania zewnętrznego w taki sposób, aby występował bezpośredni kontakt ze skórą. Postacie dawkowane do stosowania miejscowego obejmują żele, kremy, płyny, balsamy, proszki, aerozole i inne znane postacie odpowiednie do bezpośredniego stosowania produktów na skórę lub błonę śluzową. Te postacie dawkowane można wytworzyć poprzez zmieszanie wyżej wymienionych związków ze znanymi materiałami nośnikowymi, odpowiednimi do stosowania miejscowego.

Balsamy i kremy zawierają oleiste, adsorbowalne, rozpuszczalne w wodzie i/lub emulgujące materiały nośnikowe, takie jak wazelina, olej parafinowy, glikol propylenowy, alkohol cetylowy, monostearynian gliceryny, rozgałęzione alkilowe kwasy tłuszczowe itp.

Płynami są preparaty płynne, którymi mogą być proste roztwory bądź wodne lub wodnoalkoholowe preparaty, zawierające substancje w postaci rozdrobnionej. Preparaty zawierają środki suspendujące lub dyspergujące, takie jak np. sól sodowa karboksymetylocelulozy, która suspenduje lub dysperguje substancję czynną w nośniku wytworzonym z wody, alkoholu, gliceryny itp.

Żelami są preparaty półstałe, otrzymywane poprzez żelowanie roztworu lub zawiesiny substancji czynnej w materiale nośnikowym. Materiały nośnikowe, które mogą być hydrofilowe lub hydrofobowe, żeluje się z użyciem środka żelującego w postaci polimerów pochodzenia biologicznego, naturalnego lub syntetycznego.

Aerozolami są roztwory lub zawiesiny substancji czynnej w materiale nośnikowym, nanoszone przy pomocy urządzenia wytwarzającego spray. Do zazwyczaj stosowanych nośników należą np. trichloromonofluorometan, trichlorodifluorometan, lotne krzemiany, azot itp.

Sprayami są roztwory, zawiesiny lub proszki substancji czynnej w materiale nośnikowym, nanoszone przy pomocy pomp mechanicznych.

Środki według niniejszego wynalazku stosuje się poprzez naniesienie pewnej ilości substancji czynnych, wystarczającej do osiągnięcia efektu terapeutycznego i/lub kosmetycznego, na leczoną okolicę skóry. To nanoszenie może odbywać się w zwyczajny sposób, poprzez wcieranie, stosowanie sprayu lub przy pomocy plastra.

Środki do stosowania miejscowego nanosi się zazwyczaj w ilości takiej, by dostarczyć 0,1-5 mg substancji czynnej na 1 cm² skóry dziennie.

W opisie ujawniono także sposób wytwarzania powyższych środków farmaceutycznych i/lub kosmetycznych, zawierających mieszaninę kwasu pantotenowego i/lub jego pochodnych oraz glicyny.

Niniejszy wynalazek obrazują również przedstawione poniżej przykłady. Glicynę i pantotenian wapnia otrzymano z ROCHE; substancje te przechowywano w temperaturze 4°C do momentu użycia. Substancję P otrzymano z SIGMA, a odczynniki analityczne z SIGMA, MERCK, BDH, ALDRICH, FLUKA lub CARLO ERBA, o ile nie zaznaczono inaczej.

Testy prowadzono na otrzewnowych komórkach tucznych szczura, stymulowanych substancją P (10 μ M) lub na tkance skóry ludzkiej.

Otrzewnowe komórki tuczne szczura

Otrzewnowe komórki tuczne szczura inkubowano z badanymi produktami oraz substancją P przez 2 minuty w temperaturze 37°C w następującym środowisku: 4 mM bufor fosforanu sodu; 2,7 mM bufor fosforanu potasu; 0,145 M NaCl; 2,7 mM KCl; 0,9 mM CaCl2; 0,175% (wag./obj.) BSA (albumina surowicy bydlęcej). Pod koniec inkubacji spektrofotometrycznie mierzono w sposób ilościowy histaminę z zastosowaniem aldehydu ortoftalowego (OPT) (R. Hakanson, A.I. Ronnberg i K. Sjolund, Analy. Biochem., 47, 1972, str. 356-370). Pomiary wykonywano przy pomocy spektrofluorometru wielopłytkowego (Cytofluor 2350, MILLIPORE). Grupy danych (grupy leczone i kontrolne) porównano przy pomocy jednokierunkowej analizy wariancji (ANOVA 1, p<0,05), po której wykonano test Dunnetta (p<0,05).

Glicynę i pantotenian wapnia badano w następujących połączeniach:

T a b e l a 1 Badane połączenia

Pantotenian Ca ^g/ml)	Glicyna ^g/ml)
10	7,50	18,75	37,50	56,25	75,00
25	7,50	18,75	37,50	56,25	75,00
50	7,50	18,75	37,50	56,25	75,00
75	7,50	18,75	37,50	56,25	75,00
100	7,50	18,75	37,50	56,25	75,00

PL 200 231 B1

Hamowanie uwalniania histaminy przez otrzewnowe komórki tuczne szczura w przypadku różnych badanych środków przedstawiono w tabeli 2.

T a b e l a 2

Hamowanie otrzewnowych komórek tucznych u szczura

Przykład	Pantotenian Ca (pg/ml)	Glicyna (pg/ml)	Hamowanie¹
1	0	0	100
2	10	0	100
3	0	7,5	100
4	10	7,5	48
5	10	18,75	44
6	10	37,50	1
7	10	56,25	21
8	10	75,00	-11
9	25	7,5	65
10	25	18,75	49
11	25	37,50	-14
12	25	75,00	-8
13	50	7,5	54
14	50	18,75	48
15	50	37,50	31
16	50	56,25	13
17	50	75,00	9
18	75	7,5	63
19	75	18,75	49
20	75	37,50	35
21	75	75,00	14
22	100	7,5	59
23	100	18,75	41
24	100	37,50	29
25	100	56,25	10
26	100	75,00	12

¹Ilość histaminy uwalnianej przez komórki tuczne. Wartość 100 oznacza ilość histaminy uwalnianej przez substancję P pod nieobecność pantotenianu wapnia i/lub glicyny, natomiast wartość 0 oznacza uwalnianie histaminy w normalnych warunkach, tzn. pod nieobecność środków indukujących uwalnianie histaminy. Wartości ujemne oznaczają stężenia histaminy niższe niż te obserwowane w warunkach normalnych.

Dane przedstawione w tabeli 2 wskazują, że mieszaniny pantotenianu wapnia i glicyny w różnych stężeniach silnie hamują uwalnianie histaminy.

Ponadto wykazano, że połączenie pantotenianu wapnia i glicyny skutkuje działaniem synergicznym. W stężeniu 10 μg/ml pantotenian wapnia i w stężeniu 7,5 μg/ml glicyna, w przypadku oddzielnego ich stosowania, nie wywierają działania hamującego, natomiast w przypadku zastosowania łącznego silnie blokują uwalnianie histaminy (patrz przykłady 2, 3 i 4 z tabeli 2). To działanie syner6

PL 200 231 B1 giczne umożliwia znaczne zmniejszenie stężeń substancji czynnych w lekach, poprawiając tym samym ich tolerancję oraz zmniejszając koszty wytwarzania.

Tkanka skóry ludzkiej

Układ do oceny tkanki skóry ludzkiej wytworzono z prawidłowej skóry dorosłego człowieka pobranej podczas zabiegu chirurgii plastycznej na brzuchu. Pacjentem była 68-letnia kobieta (pacjent M1085). Próbkę tkanki skórnej płukano w buforze wodorowęglanowym Krebsa, zawierającym: 118 mM NaCl; 5,4 mM KCl; 1 mM NaH2PO4; 1,2 mM MgSO4; 1,9 mM CaCl2; 25 mM NaHCO3 oraz 11,1 mM

D-glukozy. Wykonano krążki skórne o średnicy około 8 mm. Krążki te hodowano w podłożu RPMI

1640 z dodatkiem penicyliny (100 Ul/ml), streptomycyny (110 μg/ml) oraz 2 mM glutaminy. Krążki skórne utrzymywano w 37°C w nawilżanym inkubatorze w atmosferze zawierającej 5% CO2 i 95% powietrza. Badane produkty inkubowano z krążkami ludzkiej skóry oraz 100 μM substancji P przez 2 godziny w 37°C.

Pod koniec okresu inkubacji oceniano w sposób ilościowy histaminę uwalnianą przez krążki ludzkiej skóry przy pomocy ELISA (IMMUNOTECH). Wyniki wyrażono jako pikomole histaminy uwolnionej przez jeden gram skóry. Grupy danych (grupy leczone i kontrolne) porównano przy pomocy jednokierunkowej analizy wariancji (ANOVA 1, p<0,05), po której wykonano test Dunnetta (p<0,05).

Hamowanie uwalniania histaminy w przypadku różnych środków badanych na ludzkiej skórze przedstawiono w tabeli 3.

Pantotenian Ca (gg/ml)	Glicyna (gg/ml)	Hamowanie¹
25	0	84
50	0	84
100	0	80
100	75	60

¹ Ilość histaminy uwalnianej przez komórki tuczne. Wartość 100 oznacza ilość histaminy uwalnianej przez substancję P pod nieobecność pantotenianu wapnia i/lub glicyny, natomiast wartość 0 oznacza uwalnianie histaminy w normalnych warunkach, tzn. pod nieobecność środków indukujących uwalnianie histaminy. Wartości ujemne przedstawiają stężenia histaminy niższe niż te obserwowane w warunkach normalnych.

Dane przedstawione w tabeli 3 wskazują, że Ca-pantotenian wywiera działanie jako inhibitor uwalniania histaminy już w stężeniu 25 μg/ml, oraz że dodanie glicyny poprawia to działanie hamujące.

P r z y k ł a d 1

Maść zawierająca dekspantenol i glicynę.

Środek do stosowania miejscowego wytwarza się poprzez połączenie przedstawionych poniżej składników, z zastosowaniem znanych technik:

Dekspantenol 5% wag.

Glicyna 3% wag.

Alkohol cetylowy 1,5% wag.

Alkohol stearylowy 1,5% wag.

Alkohol lanolinowy 1,5% wag.

Oleinian glicerolu 1,5% wag.

Olej migdałowy 4,0% wag.

Biały wosk 5,5% wag.

Lanolina 25% wag.

Biała wazelina 10% wag.

Ciekła parafina 15% wag.

Ozokeryt 1,5% wag.

Woda do równowagi

P r z y k ł a d 2 (porównawczy)

Płyn zawierający dekspantenol i glicynę.

PL 200 231 B1

Dekspantenol

Glicyna

Stearynian PEG-6

Dimetykon

Ciekła parafina

Pantolakton

EDTA

Fenoksyetanol Środek zapachowy Woda

P r z y k ł a d 3 (porównawczy)

Kapsułki zawierające dekspantenol i glicynę Środek do stosowania doustnego wytwarza składników, z zastosowaniem znanych technik: Dekspantenol Glicyna

Glikol polietylenowy Skrobia

Stearynian magnezu

Laktoza

Talk

2% wag.

0,2% wag. 4% wag. 1,5% wag. 4% wag. 0,2% wag. 0,2% wag. 0,7% wag. 0,5% wag. pozostałość się poprzez połączenie przedstawionych poniżej

100 mg/kapsułkę 50 mg/kapsułkę

1,5 mg/kapsułkę 50 mg/kapsułkę

1,5 mg/kapsułkę 100 mg/kapsułkę

1,5 mg/kapsułkę

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Środek farmaceutyczny i/lub kosmetyczny zawierający kwas pantotenowy i/lub jego pochodne wybrane spośród alkoholi, aldehydów, estrów alkoholi i estrów kwasów, glicynę oraz farmaceutycznie i/lub kosmetycznie dopuszczalne dodatki, znamienny tym, że kwas pantotenowy i/lub jego pochodne oraz glicyna są obecne w ilości 2-5% w przeliczeniu na całkowitą masę środka farmaceutycznego i/lub kosmetycznego.
2. Zastosowanie mieszaniny kwasu pantotenowego i/lub jego pochodnych wybranych spośród alkoholi, aldehydów, estrów alkoholi i estrów kwasów oraz glicyny do wytwarzania środka farmaceutycznego i/lub kosmetycznego do leczenia schorzeń dermatologicznych, w których zachodzi proces degranulacji komórek tucznych, gdzie kwas pantotenowy i/lub jego pochodne oraz glicyna są obecne w ilości 2-5% w przeliczeniu na całkowitą masę środka farmaceutycznego i/lub kosmetycznego.
3. Zastosowanie według zastrz. 2 do leczenia atopowego zapalenia skóry, łuszczycy, wyprysku kontaktowego, alergicznych chorób skóry, zapalenia skóry wywołanego użądleniem przez owady, alergicznych chorób skóry, świądu starczego.
4. Zastosowanie według zastrz. 2 albo 3, w którym stosunek kwasu pantotenowego i/lub jego pochodnych do glicyny wynosi 0,13-13,3 wag./wag.