PL191843B1 - Syfon samoczynnie dezynfekowany do przewodów kanalizacyjnych - Google Patents

Abstract

1. Syfon samoczynnie dezynfekowany do przewodów kanalizacyjnych z urzadzeniami do ciaglego lub cyklicznego, oczyszczania i dezyn- fekcji, podczas zgodnego z przeznaczeniem uzytkowania i bez przerywania jego dzialania, skladajacy sie z dowolnego rodzaju syfonu zawierajacego ciecz zaporowa i z urzadzenia grzewczego do podgrzewania wnetrza syfonu, znamienny tym, ze syfon (1, 1A) jest wyposa- zony w co najmniej jedno urzadzenie emitujace fale elektromagnetyczne, wprowadzajace ciecz zaporowa (4) w syfonie (1, 1A) w drgania dzwiekowe, uruchamiane automatycznie powy- zej temperatury cieczy zaporowej równej co najmniej 50°C. PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest syfon samoczynnie dezynfekowany do przewodów kanalizacyjnych z urządzeniami do ciągłego lub cyklicznego oczyszczania i dezynfekcji, podczas zgodnego z przeznaczeniem użytkowania i bez przerywania jego działania, składający się z dowolnego rodzaju syfonu zawierającego ciecz zaporową i z urządzenia grzewczego do podgrzewania wnętrza syfonu.

Od dłuższego czasu zwłaszcza w sferze klinicznej znane jest niebezpieczeństwo powtórnego skażenia aparatury i urządzeń sanitarnych a także powietrza w pomieszczeniach przez mikroorganizmy pochodzące z przewodów kanalizacyjnych. Jednak problem utrzymania właściwego poziomu higieny jest bardziej ogólny i występuje wszędzie tam, gdzie mamy do czynienia ze wspólnym użytkowaniem urządzeń sanitarnych.

Przewody kanalizacyjne ze strefami o małej lub znacznie wahającej się prędkości przepływu, jak na przykład z syfonami wbudowanymi w te przewody, w których ścieki służą jednocześnie jako czynnik zaporowy, są jak wiadomo miejscami przebywania i rozmnażania się mikroorganizmów. W syfonach panują okresowo optymalne warunki dla przeżycia i rozmnażania się zarazków szkodliwych dla zdrowia.

Powtórne skażenie urządzeń sanitarnych (na przykład umywalek) i powietrza w pomieszczeniu odbywa się przez to, że aerozole powstające podczas odbijania się i zawirowywania cieczy składają się z drobniutkich kropelek cieczy, które zawierają też wszystkie mikroorganizmy znajdujące się w cieczy zaporowej. Takie aerozole powstają na przykład przy otwieraniu kurków wodnych umywalek w strefie odpływu. Zawierają one przedstawicieli wszystkich mikroorganizmów, które znajdują się w cieczy utrzymującej się w syfonie oraz w warstewkach śluzu przywierających do ścianek wewnętrznych instalacji.

Powstające aerozole są wypierane napływającą wodą w kierunku wlotu przewodu rurowego i dostają się do powietrza w pomieszczeniu, z którego ścieki trafiły do przewodu rurowego. Tak więc dochodzi na przykład do przenoszenia bakterii na ręce osoby myjącej je w umywalce. Wynikają stąd znane i wielokrotnie opisywane problemy higieniczne zwłaszcza na oddziałach zakaźnych szpitali. W szczególności groźna jest bakteria Pseudomonas aeruginosa.

Poza tym bakterie wraz z cząstkami brudu tworzą na wewnętrznej ściance przewodu rurowego lub syfonu znaną powłokę śluzowatą. Wyrasta ona prawie niewidocznie z otworu odpływowego do umywalki.

Ważnym, ale dotychczas nie rozwiązanym zadaniem jest zapobieganie przywieraniu mikroorganizmów i cząstek brudu do wewnętrznych ścianek syfonów i jednoczesne zabijanie tych mikroorganizmów. Chodzi tu przede wszystkim o mikroorganizmy odporne na antybiotyki, jak nadzwyczaj groźna w szpitalu bakteria Pseudomonas aeruginosa.

Ze stanu techniki znane są opracowania dotyczące przewodów kanalizacyjnych i syfonów, wykorzystujące bakteriobójcze właściwości wysokiej temperatury (DE 4206901, US 41 92 988), promieniowania nadfioletowego w cieczach (DE 4206901, DE 4025078 A1, DE 29509210 U1). Znane są też opracowania dotyczące oczyszczania i odkażania syfonów i przewodów rurowych za pomocą ultradźwięków (DE 27 47 992 A1, US 31 75 567).

Opisane dotychczas kombinacje światła nadfioletowego i ultradźwięków (DE 295 09 210 U1) nie dotyczą jednak oczyszczania i odkażania przewodów rurowych i syfonów lecz oczyszczania i dezynfekcji przedmiotów w cieczach. Do oddziaływania na ciecz w syfonie wykorzystuje się natomiast kombinację światła nadfioletowego i wysokiej temperatury (DE 42 06 901 A1).

Dotychczas nie jest znane skojarzenie działania drgań elektromagnetycznych, w szczególności ultradźwięków, i podwyższonej temperatury dla syfonów kanalizacyjnych. Wszystkie znane dotychczas rozwiązania nie obejmują całości zjawisk i procesów odbywających się w przewodzie rurowym lub w syfonie i oferują tylko częściowe rozwiązania istniejących problemów.

Wady takich częściowych rozwiązań nie pozwoliły dotychczas na ich wprowadzenie do praktyki klinicznej, chociaż przeprowadzono wiele czasem długotrwałych prób wykorzystania tych systemów.

Stwierdzono na przykład, że zastosowanie wysokiej temperatury w dłuższym okresie czasu powoduje bowiem wzmożone powstawanie osadów na wewnętrznych ściankach przewodów rurowych i syfonów wskutek wyparowywania brudnej wody. Następuje zatykanie syfonów i przestają one prawidłowo funkcjonować. Wysuszona powłoka ściankowa jest co pewien czas ponownie nawilżana napływającą wodą, co sprzyja odradzaniu się drobnoustrojów. Poza tym wysokie straty na parowanie i duże narosty zakłócają działanie syfonu lub powodują zatykanie przewodu rurowego. Z kolei bakterie choPL 191 843 B1 robotwórcze są zabijane dopiero przy takiej temperaturze, która sprzyja wyparowywaniu cieczy i tworzeniu się osadów na ściankach.

Efektywność zastosowania światła nadfioletowego zależy w dużej mierze od stopnia zanieczyszczenia ścieków i możliwości ich przenikania (przepuszczania promieniowania). Ponadto niektóre, zwłaszcza chorobotwórcze zarazki, jak na przykład legionelle, trudno jest zniszczyć tylko promieniowaniem nadfioletowym.

Działanie wysokiej temperatury i światła nadfioletowego, zwłaszcza w przypadku silnie zanieczyszczonych i ewentualnie zakażonych cieczy, z jakimi mamy do czynienia zwykle w praktyce klinicznej, nie zapewnia skutecznego zabijania drobnoustrojów ze względu na małą przenikalność cieczy. Nie można też tą drogą zapobiegać narostom na ściankach, które sprzyjają odradzaniu się drobnoustrojów i powtórnemu zakażeniu. Skuteczność ultradźwięków w zakresie niszczenia zarazków zależy od temperatury. Z kolei temperatura cieczy w przewodach i syfonach zależy od wielu czynników i jest zmienna, a więc zmienia się również skuteczność działania ultradźwięków i nie można jej dokładnie określić nawet przy maksymalnym nasileniu ultradźwięków.

Na przykład w temperaturze pokojowej, dla dobrze dobranej mocy ultradźwięków (na przykład 300 - 1000 watów/litr), można uzyskać dobry efekt odkażania tylko przy stosunkowo długim czasie nadźwiękowania (godzina i dłużej), natomiast w temperaturze 50°C wystarczy już kilka minut. W tej temperaturze nie ma jeszcze zabijania mikroorganizmów przez działanie promieniowania cieplnego.

W praktyce nadźwiękowianie, polegające na wprowadzaniu cieczy zaporowej w drgania, musi być realizowane cyklicznie, przy czym czas działania ultradźwięków powinien być jak najkrótszy.

Ponadto ze względu na efektywność i poziom hałasu w instalacji dąży się do zminimalizowania natężenia ultradźwięków.

Cykliczne nadźwiękowianie wnętrza syfonu zwłaszcza w podwyższonej temperaturze powoduje odspajanie osadów istniejących na ściankach i zapobiega narastaniu nowej powłoki.

Syfon samoczynnie dezynfekowany do przewodów kanalizacyjnych z urządzeniami do ciągłego lub cyklicznego, oczyszczania i dezynfekcji, charakteryzuje się według wynalazku tym, że jest wyposażony w co najmniej jedno urządzenie emitujące fale elektromagnetyczne, wprowadzające ciecz zaporową w syfonie w drgania dźwiękowe, uruchamiające się powyżej temperatury cieczy zaporowej równej co najmniej 50°C.

Korzystnie, urządzenie emitujące fale elektromagnetyczne wytwarza drgania o niskiej częstotliwości i ma postać elektromagnesu lub urządzenie emitujące fale elektromagnetyczne wytwarza drganiao wysokiej częstotliwości, korzystnie drgania ultradźwiękowe i składa się z generatora fal elektromagnetycznych i przetwornika drgań o wysokiej częstotliwości.

Korzystnie, syfon jest wyposażony w co najmniej jeden czujnik termiczny i/lub w co najmniej jeden czujnik poziomu napełnienia syfonu cieczą zaporową.

Urządzenie emitujące fale elektromagnetyczne, czujnik termiczny i układ grzewczy mogą być umieszczone co najmniej częściowo we wnętrzu syfonu lub na zewnątrz syfonu.

Korzystnie, w komorze gazowej nad cieczą zaporową, w cieczy zaporowej albo na powierzchniach granicznych pomiędzy komorą gazową i cieczą zaporową syfon ma promiennik światła krótkofalowego, zwłaszcza nadfioletowego.

Korzystnie, urządzenie emitujące fale elektromagnetyczne, układ grzewczy i korzystnie promiennik światła są sprzężone, ze znanym mechanicznym zamknięciem wlotu przewodu rurowego.

Przy wlocie przewodu rurowego poniżej mechanicznego zamknięcia może być umieszczona przepona zamykająca oddzielająca częściowo komorę powietrzną nad cieczą zaporową także przy otwartym mechanicznym zamknięciu.

Korzystnie, syfon i jego dopływ są z materiału utrudniającego przywieranie zanieczyszczeń, są pokryte powłoką z materiału utrudniającego przywieranie zanieczyszczeń lub są wyposażone w powłokę przeciwbakteryjną lub powstrzymującą ich rozmnażanie.

Dzięki rozwiązaniu według wynalazku uzyskano syfon, w którym poprzez maksymalne i zawsze odtwarzalne zabijanie bakterii rozwiązano problem rozmnażania się i wychodzenia mikroorganizmów z przewodów kanalizacyjnych w sposób niezawodny i odtwarzalny, jaki nie jest opisany w dotychczasowym stanie techniki. Wynalazek ten zapobiega osadzaniu się narostów na wewnętrznych ściankach syfonów i wychodzeniu z przewodów rurowych aerozoli skażonych żyjącymi zarazkami, a przy tym nie ma wyżej wymienionych wad znanych rozwiązań.

Syfon według wynalazku posiada następujące zalety: podczas zgodnego z przeznaczeniem użytkowania następuje w sposób odtwarzalny zabijanie mikroorganizmów wszelkiego rodzaju w zaw4

PL 191 843B1 sze jednakowych warunkach, przy dostatecznie wysokiej temperaturze, dostatecznym natężeniu drgań dźwiękowych i czasie oddziaływania, co zapewnia całkowite zniszczenie zarazków.

Powłoka działająca antyadhezyjnie i/lub przeciwbakteryjnie na wewnętrznych ściankach syfonu znacznie utrudnia osadzanie się mikroorganizmów i cząstek brudu oraz rozmnażanie się mikroorganizmów. Powietrze we wnętrzu syfonu może być odkażane dodatkowo światłem nadfioletowym.

Dzięki zastosowaniu specjalnej powłoki antyadhezyjnej na ściance wewnętrznej albo wskutek zastosowania odpowiednich materiałów w strefie reakcji nie tworzą się znane narosty brudu i mikroorganizmów.

Dzięki użyciu drgań elektromechanicznych o niskiej lub wysokiej częstotliwości, podczas zgodnego z przeznaczeniem użytkowania, zapobiega się osiadaniu mikroorganizmów na ściance syfonu lub też powoduje się odspojenie już istniejących osadów.

Wynalazek zostanie bliżej przedstawiony w oparciu o przykłady wykonania uwidocznione na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia syfon butelkowy z maksymalnym wyposażeniem z urządzeniem wytwarzającym fale wysokiej częstotliwości, fig. 2 - syfon rurowy z maksymalnym wyposażeniem z urządzeniem jak na fig. 1, fig. 3 - syfon butelkowy taki jak na fig. 1, w którym urządzenie emitujące fale wysokiej częstotliwości zostało zastąpione generatorem drgań o niskiej częstotliwości, fig. 4 - syfon rurowy taki jak na fig. 2 ale z generatorem drgań niskiej częstotliwości, fig. 4A - zamocowanie generatora z fig. 4 w widoku z boku i fig. 5 - syfon rurowy jak na fig. 4 z generatorem drgań niskiej częstotliwości umieszczonym w innym miejscu.

Syfon 1, 1A samoczynnie dezynfekowany według wynalazku może być wyposażony w różny osprzęt, stosownie do wymagań wynikających z rodzaju drobnoustrojów zawartych w ściekach oraz trybu pracy syfonu. Syfon 1, 1A jest zawsze wyposażony w co najmniej jedno urządzenie emitujące fale elektromagnetyczne, co najmniej jedno urządzenie grzewcze, zwłaszcza termostatyczne i związany z tym układ regulacji.

Syfon 1, przedstawiony na fig. 1, ma postać tradycyjnego syfonu butelkowego z maksymalnym wyposażeniem i składa się ze znanego typu korpusu syfonu 1 ze stali szlachetnej albo innego materiału, który może mieć powłokę antyadhezyjną 2, z co najmniej jednego generatora fal elektromagnetycznych 9 i współpracującego z nim przetwornika 3 drgań wysokiej częstotliwości do oddziaływania ultradźwiękami na ciecz zaporowa 4. Syfon 1 jest wyposażony w układ grzewczy 6 do podgrzewania cieczy zaporowej 4 i wchodzącej do niej rury zalewowej 5, w przyłącze urządzenia do zamknięcia wlotu 7 rury zalewowej 5, przeponę zamykającą 8 i alternatywnie promiennik 13 do oddziaływania światłem, korzystnie światłem nadfioletowym na komorę powietrzną znajdującą się nad cieczą zaporową 4.

Za pomocą takiego układu zapobiega się osiadaniu brudu i mikroorganizmów w obrębie syfonu i na zamontowanych na nim elementach. Zawleczone lub odradzające się mikroorganizmy są całkowicie niszczone przy użyciu ultradźwięków. Układ składa się z co najmniej jednego generatora fal elektromagnetycznych 9 w postaci ultradźwięków, który jest usytuowany w szafce sterowniczej 15 i połączony z co najmniej jednym przetwornikiem 3 drgań o wysokiej częstotliwości, który jest nałożony od zewnątrz na syfon 1.

Ciecz zaporową 4, znajdującą się w przewodzie rurowym i syfonie 1 doprowadza się za pomocą urządzenia grzewczego 6 dowolnego rodzaju do temperatury optymalnej dla zabijania lub powstrzymania rozmnażania się mikroorganizmów i utrzymuje się tę temperaturę co najmniej w okresie działania ultradźwięków. W tym celu syfon 1 jest wyposażony w co najmniej jeden czujnik termiczny 10 wewnątrz albo na zewnątrz strefy reakcji. Aparatura może mieć warstwę izolacyjną 11 zapobiegającą wypromieniowywaniu ciepła na zewnątrz.

Układ grzewczy 6 może być zainstalowany na zewnątrz albo wewnątrz strefy reakcji.

Celem zabezpieczenia prawidłowości przebiegu procesu zainstalowane są na rurze zalewowej 5, oprócz czujników termicznych 10 - do pomiaru temperatury, czujniki 12 poziomu napełnienia cieczą zaporową 4.

Tak ukształtowany syfon 1 zapewnia maksymalne zabezpieczenie przede wszystkim w przypadku ścieków występujących nieregularnie, gdzie może nastąpić w międzyczasie wysuszenie odpływu. Kontrola poziomu napełnienia jest przy tym głównym sygnalizatorem. Oznacza to, że zarówno ogrzewanie jak i wprawianie w drgania cieczy zaporowej 4 może być włączone przy dostatecznym napełnieniu. Można zainstalować dowolnie dużą moc grzejną, co pozwala skrócić fazę grzewczą. Regulacja termostatowa chroni układ grzewczy 6 przed przekroczeniem temperatury niezbędnej przy wprowadzaniu drgań nawet na początku okresu grzewczego przed wystąpieniem zbyt gorącej cieczy w syfonie 1.

PL 191 843 B1

Przepona zamykająca 8 jest zamocowana bezpośrednio na sięgającej do rury zalewowej 5 części mechanizmu otwierania odpływu. Przeponę zamykającą 8 stanowi membrana wykonana z dowolnego materiału. Jest ona ściskana w środku przez ciecz napływającą do odpływu. W stanie odprężonym oddziela ona komorę powietrzną nad cieczą zaporową 4 od atmosfery także przy otwartym zamknięciu dopływu.

Syfon 1A przedstawiony na fig. 2 ma postać tradycyjnego syfonu rurowego, z maksymalnym wyposażeniem.

Syfon 1A ma powłokę antyadhezyjną 2, co najmniej jeden przetwornik 3 drgań o wysokiej częstotliwości, sprzężony z generatorem 9 do oddziaływania ultradźwiękami, układ grzewczy 6 do nagrzewania cieczy zaporowej 4 i wchodzącej do niej rury zalewowej 5, przyłącze urządzenia do zamknięcia wlotu 7 rury zalewowej 5 oraz przeponę zamykającą 8 dla rury zalewowej 5. Na rurze zalewowej 5 znajduje się promiennik 13 światła nadfioletowego.

Współpracujący z generatorem 9, przetwornik 3 jest nałożony od zewnątrz na syfon 1A w najniższej jego części.

Ciecz zaporową 4 znajdującą się w rurze zalewowej 5 i syfonie 1A doprowadza się za pomocą urządzenia grzewczego 6 dowolnego rodzaju do temperatury optymalnej dla zabijania lub powstrzymania rozmnażania się mikroorganizmów i utrzymuje się tę temperaturę co najmniej w okresie działania ultradźwięków. W tym celu na rurze zalewowej 5 umieszczony jest czujnik termiczny 10. Warstwa izolacyjna 2 zapobiega wypromieniowywaniu ciepła na zewnątrz. Promiennik 13 światła nadfioletowego jest zainstalowany powyżej czujnika termicznego 10.

Cała aparatura jest otoczona zewnętrzną obudową 14.Do aparatury tej należy też szafka sterownicza 15, w której usytuowany jest generator 9.

Tak ukształtowany syfon 1A zapewnia maksymalne zabezpieczenie przede wszystkim w przypadku ścieków występujących nieregularnie, gdzie może nastąpić w międzyczasie wysuszenie odpływu. Kontrola poziomu napełnienia jest przy tym głównym sygnalizatorem. Oznacza to, że zarówno ogrzewanie jak i wprowadzanie drgań może być włączone przy dostatecznym napełnieniu. Można zainstalować dowolnie dużą moc grzejną, co pozwala skrócić fazę grzewczą. Regulacja termostatowa chroni przed przekroczeniem niezbędnej temperatury nawet na początku okresu grzewczego przed wprawieniem w drgania gorącej cieczy zaporowej 4 znajdującej się w syfonie 1A.

Mechaniczna przepona zamykająca 8 jest zamocowana bezpośrednio na sięgającej do rury odpływowej 17 części mechanizmu otwarcia odpływu. Przeponę zamykająca 8 stanowi membrana wykonana z dowolnego materiału. Jest ona ściskana w środku przez ciecz napływającą do odpływu. W stanie odprężonym oddziela ona komorę powietrzną nad cieczą zaporową 4 od atmosfery także przy otwartym zamknięciu odpływu.

Syfon 1 przedstawiony na fig. 3 ma postać tradycyjnego syfonu butelkowego, tak jak przedstawiony na fig. 1. W tym wykonaniu aparatura działa jednak z minimalnym wyposażeniem.

Zainstalowany jest układ grzewczy 6 tylko o takiej mocy, aby nie była potrzebna regulacja temperatury poprzez człon termostatowy, ponieważ temperatura potrzebna do odkażania zwykle nie jest przekraczana lub jest przekraczana tylko okresowo, tak że w zasadzie nie powstają znaczniejsze straty na parowanie. Układ grzewczy 6 i układ wytwarzający drgania w postaci elektromagnesu 3A są włączane z przesunięciem czasowym. Najpierw włącza się układ grzewczy 6. Po upływie czasu potrzebnego na osiągnięcie temperatury odkażania wyłącza się nagrzewanie i włącza się elektromagnes 3A. Temperaturę odkażania osiąga się przez zaprojektowanie układu grzewczego 6 jako działającego w określonym czasie wyznaczonym eksperymentalnie. W tym momencie następuje wyłączenie układu grzewczego 6 i włączenie elektromagnesu 3A.

Syfon 1A przedstawiony na fig. 4 ma kształt typowego syfonu rurowego. Aparatura w tym wykonaniu działa z minimalnym osprzętem do samooczyszczania i zabijania mikroorganizmów, które giną już w temperaturze około 60°C (Pseudomonas aeruginosa) z generatorem drgań mechanicznych o niskiej częstotliwości w postaci elektromagnesu 3A umieszczonym na zamocowaniu 18.

Zainstalowano układ grzewczy 6 tylko o takiej mocy, aby nie była potrzebna regulacja temperatury poprzez człon termostatyczny, ponieważ temperatura potrzebna do odkażania zwykle nie jest przekraczana lub jest przekraczana tylko okresowo, tak że nie powstają straty na parowanie. Układ grzewczy 6 i układ wytwarzający drgania o niskiej częstotliwości w postaci elektromagnesu 3A są włączane z przesunięciem czasowym.

Przykład: włączenie ogrzewania na 4 x 3 godziny w ciągu doby. Wytwarzanie drgań, niezależnie od układu grzewczego 6 włączane co 2 godziny na 10 minut. Ten wariant wykonania jest wypo6

PL 191 843B1 sażony w wewnętrzną przeciwbakteryjną powłokę antyadhezyjną 2. Na figurze 4A pokazano zamocowanie 18 elektromagnesu 3A w widoku z boku, na którym widoczne jest centralne usytuowanie względem ramion syfonu rurowego 1A.

W przykładzie przedstawionym na fig. 5 syfon 1A ma postać zwyczajnego syfonu rurowego takiego jak na fig. 4 tylko jego urządzenie wytwarzające fale elektromagnetyczne w postaci elektromagnesu 3A jest umieszczone na zamocowaniu 18 usytuowanym na ściance rury syfonu 1A w najniższym jej punkcie. Opis pozostałych elementów tej postaci wykonania jest taki sam jak dla przykładu z fig. 4.

Syfon według wynalazku może mieć również postać zwyczajnego syfonu butelkowego z minimalnym wyposażeniem w postaci układu wytwarzającego drgania wysokiej częstotliwości, układu grzewczy i izolacji cieplnej. W tym wariancie wykonania zainstalowaną moc grzejną dobiera się tak, że ciecz zaporowa nagrzewa się bardzo szybko (podwyższona moc grzejna) albo powoli (mniejsza moc grzejna). W razie zainstalowania niższej mocy grzejnej (około 0,1 - 0,3 wata/ml) mamy na początku okresu grzewczego minimalną temperaturę cieczy zaporowej. Temperaturę potrzebną do wprowadzenia jej w drgania uzyskuje się po dłuższym czasie (30-60 minut). Po tym czasie następuje włączenie działania układu ultradźwiękowego.

Taki układ jest korzystny dla często i regularnie zwilżanym odpływów, do których trafia ciecz o wysokiej zawartości drobnoustrojów i niższej temperaturze.

W przypadku zainstalowania dużej mocy grzejnej (około 1-3 waty/ml cieczy zaporowej) w ciągu kilku minut ciecz zaporowa niezależnie od temperatury początkowej osiąga swój punkt wrzenia. Temperatura ta utrzymuje się w okresie wprowadzania drgań, który może być wtedy bardzo krótki. Następuje jednoczesne włączanie i wyłączanie układu grzewczego i ultradźwięków.

Za pomocą takiego układu następuje zabicie w najkrótszym czasie szczególnie uporczywych zarodnikowców. W przypadku bakterii nie tworzących zarodników a także drożdży i grzybów potrzeby jest tylko bardzo krótki czas oddziaływania drgań.

Możliwe jest też zastosowanie bardzo prostego syfonu rurowego z minimalnym osprzętem, składającym się z urządzenia ultradźwiękowego, układu grzewczego, izolacji cieplnej. W tym wykonaniu przetwornik drgań jest umieszczony na ściance bocznej syfonu.

Dla uzyskania minimalnego osprzętu zaleca się układ grzewczy w postaci lampy grzewczej wchodzącej do cieczy zaporowej.

Korpus syfonu może być wykonany z materiału przepuszczającego promieniowanie świetlne a nagrzewanie może odbywać się za pomocą lampy grzewczej umieszczonej na zewnątrz syfonu.

Claims (13)

1. Syfon samoczynnie dezynfekowany do przewodów kanalizacyjnych z urządzeniami do ciągłego lub cyklicznego, oczyszczania i dezynfekcji, podczas zgodnego z przeznaczeniem użytkowania i bez przerywania jego działania, składający się z dowolnego rodzaju syfonu zawierającego ciecz zaporową i z urządzenia grzewczego do podgrzewania wnętrza syfonu, znamienny tym, że syfon (1, 1A) jest wyposażony w co najmniej jedno urządzenie emitujące fale elektromagnetyczne, wprowadzające ciecz zaporową (4) w syfonie (1, 1A) w drgania dźwiękowe, uruchamiane automatycznie powyżej temperatury cieczy zaporowej równej co najmniej 50°C.

2. Syfon według zastrz. 1, znamienny tym, że urządzenie emitujące fale elektromagnetyczne wytwarza drgania o niskiej częstotliwości i ma postać elektromagnesu (3A).

3. Syfon według zastrz. 1, znamienny tym, że urządzenie emitujące fale elektromagnetyczne wytwarza drgania o wysokiej częstotliwości, korzystnie drgania ultradźwiękowe i składa się z generatora fal elektromagnetycznych (9) i przetwornika (3) drgań wysokiej częstotliwości.

4. Syfon według zastrz. 2 albo 3, znamienny tym, że syfon jest wyposażony w co najmniej jeden czujnik termiczny (10).

5. Syfon według zastrz. 1albo 2, albo 3, znamienny tym, że jest wyposażony w co najmniej jeden czujnik (12) poziomu napełnienia cieczą zaporową (4) syfonu (1, 1A).

6. Syfon według zastrz. 4, znamienny tym, że urządzenie emitujące fale elektromagnetyczne, czujnik termiczny (10) i układ grzewczy (6) są umieszczone co najmniej częściowo we wnętrzu syfonu (1, 1A).

7. Syfon według zastrz. 4, znamienny tym, że urządzenie emitujące fale elektromagnetyczne, czujnik termiczny (10) i układ grzewczy (6) są umieszczone na zewnątrz syfonu (1, 1A).

PL 191 843 B1

8. Syfon według zastrz. 1, znamienny tym, że w komorze gazowej nad cieczą zaporową (4), w cieczy zaporowej (4) albo na powierzchniach granicznych pomiędzy komorą gazową i cieczą zaporową (4) ma promiennik (13) światła krótkofalowego, zwłaszcza ultrafioletowego.

9. Syfon według zastrz. 8, znamienny tym, że urządzenie emitujące fale elektromagnetyczne, układ grzewczy (6) i korzystnie promiennik (13) światła krótkofalowego są sprzężone ze znanym mechanicznym zamknięciem wlotu (7) przewodu rurowego.

10. Syfon według zastrz. 9, znamienny tym, że przy wlocie (7) przewodu rurowego, poniżej mechanicznego zamknięcia, jest umieszczona przepona zamykająca (8) oddzielająca częściowo komorę powietrzną nad cieczą zaporową (4) także przy otwartym mechanicznym zamknięciu wlotu (7).

11. Syfon według zastrz. 1, znamienny tym, że syfon (1, 1A) i jego dopływ są z materiału utrudniającego przywieranie zanieczyszczeń.

12. Syfon według zastrz. 1, znamienny tym, że syfon (1, 1A) i jego dopływ są pokryte powłoką z materiału utrudniającego przywieranie zanieczyszczeń.

13. Syfon według zastrz. 1, znamienny tym, że syfon (1, 1A) i jego dopływ są wyposażone w powłokę przeciwbakteryjną lub powstrzymującą ich rozmnażanie.