PL199308B1 - Sposób korekcji położenia toru - Google Patents

Abstract

Korekcja po lo zenia toru nast epuje przy od- dzielnym pomiarze b ledów po lo zenia w pionie obu szyn i koncentracji prac korekcyjnych na ekstremalnych zadanych odchyleniach. Szyny s a one podnoszone, z ograniczeniem przez punkt startowy (S) i ko ncowy (E), do wyznaczo- nego elektronicznie i dopasowanego do przyle- g lych, nieskorygowanych odcinków toru (22), zadanego po lo zenia w pionie (19). PL PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest sposób korekcji położenia toru zbudowanego z szyn i podkładów.

W artykule Komputer kierujący dla maszyn podbijających w czasopiś mie fachowym Der Eisenbahningenieur (Inżynier kolejnictwa) 44 (1993) 9, strony 570-574 opisana została bliżej nowoczesna, nazwana ALC, jednostka licząca do przeprowadzania optymalnej korekcji położenia toru. Dodatkowo do prowadzenia maszyny podbijającej według znanej zadanej geometrii toru istnieje również możliwość prowadzenia maszyny podbijającej z nieznaną geometrią zadaną. W tym celu dokonywany jest przed korekcją toru przejazd pomiarowy za pomocą maszyny podbijającej i za pomocą elektronicznego wyrównania strzałki ugięcia, otrzymywane ze zmierzonej rzeczywistej geometrii toru zadane położenie toru odpowiednimi wartościami korekcyjnymi.

Zadaniem niniejszego wynalazku jest utworzenie sposobu korekcji położenia toru, który nadawałby się do optymalnego usuwania ograniczonych jedynie do krótkich odcinków toru ekstremalnych błędów położenia toru.

Zgodnie z wynalazkiem zadanie to zostało rozwiązane za pomocą sposobu charakteryzującego się tym, że dokonuje się wzajemnie niezależnego pomiaru lewej i prawej szyny odcinka toru dla ustalenia i rejestracji rzeczywistego położenia w pionie, przez jednostkę licząco-sterującą, następnie elektroniczne wygładza się błędy położenia w pionie, znajdujące się poza wybieralną granica tolerancji, przy utworzeniu zadanego położenia w pionie, po czym, ogranicza się odcinek korekcji toru przewidzianego dla korekcji położenia toru w ustalone zadane położenie w pionie, w obrębie obliczonego odcinka toru, przez ustalenie punktu startowego i końcowego dla korekcji położenia, pozycjonuje się agregat podbijający maszyny podbijającej dokładnie w punkcie startowym wyznaczonego odcinka korekcji toru, przy czym ogranicza się podniesienia szyny w punkcie startowym do położenia w pionie przyległego w punkcie startowym, nieskorygowanego, odcinka toru, i przeprowadza się korekcję położenia toru przy wzajemnie niezależnym podniesieniu i podbijaniu obu szyn toru do wyznaczonego zadanego położenia w pionie.

Przy tej kombinacji operacji sposobu istnieje możliwość, przy uniknięciu kosztownej korekcji całego odcinka toru, takiej obróbki jedynie stosunkowo krótkich, obciążonych błędami ekstremalnymi niemożliwymi do tolerowania, problematycznych odcinków toru, aby z jednej strony można było osiągnąć długotrwałe wyeliminowanie ekstremalnych błędów i z drugiej strony również optymalne dopasowanie skorygowanego odcinka do średniego położenia rzeczywistych przyległych, nieobrobionych odcinków toru. W związku z tym jest ważne, aby zbudować, zwłaszcza na łukach toru z przechyłkami, dla obu toków szyn każdorazowo własne, wzajemnie niezależne położenie zadane, aby przez to uniknąć niebezpiecznych błędów zwichrowania po korekcji położenia toru.

Korzystnie, rzeczywiste położenie w pionie lewej i prawej szyny rejestruje się niezależnie od siebie i przedstawia graficznie na monitorze.

Korzystnie, rodzaje pracy: podbijanie normalne, podwójne i potrójne lub podbijanie wysokociśnieniowe nastawia się automatycznie w zależności od różnicy pomiędzy rzeczywistym położeniem w pionie i zadanym poł oż eniem w pionie.

Korzystnie, elektronicznego wygładzania zmierzonego rzeczywistego położenia w pionie dokonuje się za pomocą sposobu wyrównywania strzałki ugięcia.

Korzystnie, każde położenie agregatu podbijającego względem toru uwidacznia się na monitorze.

Wynalazek w przykładzie wykonania został przedstawiony w oparciu o rysunek, na którym fig. 1 przedstawia maszynę podbijająca w widoku z boku a fig. 2 do fig. 6 przedstawiają uproszczone, schematyczne przedstawienia odcinków krzywych rzeczywistego i zadanego położenia odcinka toru.

Maszyna podbijająca 1 przedstawiona na fig. 1 ma ramę maszyny 3 oparta na szynowych wózkach jezdnych 2 i jest przejezdna na zbudowanym z szyn 4 i podkładów 5 torze 6. Do przeprowadzenia korekcji położenia toru jest każdorazowo przewidziany jeden, niezależnie przestawny w pionie agregat podbijający 7 i agregat podnosząco-kierujący 8, na każdą szynę 4. Dla pomiaru toru przewidziany jest odtaczany po torze 6 poprzez rolki wodzące 9 układ odniesienia 10, który ma dla każdej szyny 4, przebiegającą w kierunku wzdłużnym maszyny, cięciwę odniesienia 11, do wykrywania położenia w pionie i dalszą, środkową cięciwę odniesienia 12 do wykrywania położenia bocznego toru 6. Do rejestracji położenia rzeczywistego toru 6 i obliczania położenia zadanego zastosowana została jednostka licząco-sterująca 13 z monitorem 14.

PL 199 308 B1

Na fig. 2 i 3 przedstawione jest rzeczywiste położenie w pionie 15, 16 lewej i prawej szyny 4. Widoczna na fig. 2 linia 17 przedstawia teoretyczne położenie przechyłki lewej szyny 4. Na fig. 3 widoczne jest ekstremalne odchylenie rzeczywistego położenia w pionie 16 od położenia zadanego.

Gdyby teraz korygować ten odcinek toru w dotychczasowy sposób, przedstawione na fig. 2 położenie rzeczywiste lewego toku szyny byłoby podniesione poza wymiar poprzecznego nachylenia, w odniesieniu do prawej szyny 4, automatycznie, do przedstawionego linią kreskowo-punktową 18 teoretycznego położenia zadanego. Na skutek dokonanego tym sposobem niezależnego pomiaru i korekcji poł o ż enia toru obu szyn 4, jedynie przedstawiony na fig. 3 prawy tok szyny jest podniesiony do zadanego położenia w pionie 19 (dopasowanego do przyległych nieskorygowanych obszarów toru), podczas gdy leżący na przeciwko tego obszaru, znajdujący się w przechyłce lewy tok szyny pozostaje niezmieniony w niemożliwym do zaakceptowania, rzeczywistym położeniu w pionie 15. Zadane położenie w pionie 19 jest po zmierzeniu rzeczywistego położenia w pionie 15, osiągane za pomocą jednostki licząco-sterującej 13 przez znane elektroniczne wyrównanie strzałki ugięcia (elektroniczne wygładzanie). Dla przypadku, gdy na przykład tor szynowy w przechyłce ma niemożliwy już do zaakceptowania błąd położenia w pionie, zostaje on dopasowany, przy dopasowaniu do położenia w przechył ce przyległ ych odcinków toru. Mierniki nachylenia poprzecznego znajdują ce się na maszynie 1 służą tylko do informacji o występującej przechyłce i nie mają żadnego wpływu na sterowanie maszyną lub korekcję położenia toru.

W dalszym ciągu opisany zostanie bliżej sposób według wynalazku zwłaszcza na podstawie fig. 4 do fig. 6.

Pierwsza operacja polega na przejeździe pomiarowym maszyny podbijającej 1 w kierunku oznaczonym strzałką 20, przy czym rzeczywiste położenia w pionie 15, 16 prawej i lewej szyny 4 (fig. 5 lub fig. 4) są rejestrowane niezależnie od siebie i są zapisywane w jednostce licząco-sterującej 13. Następnie wyznaczone zostają, leżące poza wybieralną granicą tolerancji, błędy położenia w pionie, przez jednostkę licząco-sterującą 13 i przy określeniu (utworzeniu) zadanego położenia w pionie 19, według znanego elektronicznego sposobu wyrównywania strzałki ugięcia, wygładzone i uwidocznione na monitorze 14.

Te odcinki korygowania toru 24, które teraz mają być poddane korekcji położenia toru, są albo ręcznie albo automatycznie ograniczane, za pomocą elektronicznego ustalenia punktu startowego S i koń cowego E. Nastę pnie maszyna podbijaj ą ca 1 przejeż d ż a do pierwszego punktu startowego S (fig. 4), aż agregat podbijający 7 znajdzie się w położeniu dokładnie nad punktem startowym S. To dokładne pozycjonowanie może być dokładnie śledzone przez osobę obsługującą na monitorze 14 (fig. 6), ponieważ linia kursora 21 porusza się synchronicznie z ruchem maszyny podbijającej 1 względem toru 6 lub względem również widocznego na monitorze 14, rzeczywistego i zadanego położenia w pionie, w kierunku długoś ci toru. Oprócz tego widoczna jest długość w kilometrach 23 toru 6.

Po łatwo wykonywanym w ten sposób dokładnym pozycjonowaniu agregatu podbijającego 7, w punkcie startowym S opuszczony zostaje tylko lewy agregat podbijają cy 7 dla przeprowadzenia korekcji położenia toru, przy czym oczywiście, również tylko lewa szyna 4 zostaje podniesiona za pomocą agregatu podnosząco-kierującego 8 w zadane położenie w pionie 19, wyznaczone przez elektroniczne wygładzanie.

Ponieważ wraz z rozpoczęciem korekcji położenia toru, automatycznie rozpoczyna się pomiar drogi dla prawej szyny 4, po osiągnięciu punktu startowego S dla prawej szyny 4 (patrz fig. 5), automatycznie, również prawy agregat podbijający 7 może zostać opuszczony w celu rozpoczęcia korekcji położenia toru. Korekcja położenia toru zostaje zakończona jak tylko osiągnięty zostaje punkt końcowy E dla każdej szyny 4.

Zgodny z wynalazkiem sposób ma tę zaletę, że prace związane z korekcją położenia toru mogą być wykonane stosunkowo szybko, przez koncentrację na ekstremalnych błędach położenia toru, przy czym w korzystny sposób, nieskorygowane odcinki toru dalej pozostają w ich położeniu wysoce zagęszczonym, ustabilizowanym, mającym tylko nieznaczne, możliwe do zaakceptowania, błędy położenia toru.

W związku z powyższym jest również ważne, żeby podniesienie szyny w punkcie startowym 55 wprowadzającym korekcję położenia toru, było ograniczone do położenia w pionie nieskorygowanego odcinka toru 22, przylegającego do punktu startowego S. Aby błędy jednostkowe z powodu większej wytrzymałości mogły być pominięte, należy podać zadaną wielkość nadmiernego wzniesienia nie tylko

PL 199 308 B1 dla szyny odniesienia ale również dla szyny 4 w przechyłce. Odpowiednio do wielkości błędu położenia w pionie występuje możliwość podbijania normalnego, podbijania podwójnego lub potrójnego, jak również podbijania wysokociśnieniowego. Normalnie, pierwsze podkłady następujące za punktem startowym S są podbijane normalnie, następnie, w pobliżu maksimum błędu położenia w pionie podbijane podwójnie, przy czym odpowiednio do wielkości błędu lub również rodzaju podkładu, dołączane zostaje do tego wysokie ciśnienie. Jak tylko błąd położenia w pionie przy zbliżaniu się do punktu końcowego E staje się znów mniejszy, (operator widzi na monitorze 14 jego położenie w odniesieniu do błędu położenia w pionie), następuje podbijanie normalne aż do osiągnięcia punktu końcowego E. Po korekcji położenia toru następuje odjazd odbiorczy za pomocą maszyny 1.

Jeśli, przez opisany wyżej precyzyjny pomiar błędów położenia w pionie (za pomocą istniejącego na maszynie kombinowanego lasera wysokościowo-kierującego lub za pomocą EM-SAT lub za pomocą ręcznie-optycznych metod), mają być zastosowane wyznaczone wartości korekcji podniesienia, w przeciwieństwie do znanego sterowania maszyny, to należy je dla sterowania maszyny według wynalazku podać do jednostki licząco-sterującej 13 oddzielnie dla lewej lub prawej szyny 4.

Claims (5)

Zastrzeżenia patentowe

1. Sposób korekcji położenia toru zbudowanego z szyn i podkładów, znamienny tym, że dokonuje się wzajemnie niezależnego pomiaru lewej i prawej szyny (4) odcinka toru, dla ustalenia i rejestracji rzeczywistego położenia w pionie (15), przez jednostkę licząco-sterującą (13), następnie elektronicznie wygładza się błędy położenia w pionie, znajdujące się poza wybieralną granicą tolerancji, przy utworzeniu zadanego położenia w pionie (19), po czym ogranicza się odcinek korekcji toru (24) przewidziany dla korekcji położenia toru w ustalone zadane położenie w pionie (19), w obrębie obliczonego odcinka toru, przez ustalenie punktu startowego (S) i końcowego (E) dla korekcji położenia, pozycjonuje się agregat podbijający (7) maszyny podbijającej (1) dokładnie w punkcie startowym (S) wyznaczonego odcinka korekcji toru (24), przy czym ogranicza się podniesienia szyny w punkcie startowym (S) do położenia w pionie przyległego w punkcie startowym (S), nieskorygowanego odcinka toru (22), i przeprowadza się korekcję położenia toru przy wzajemnie niezależnym podniesieniu i podbijaniu obu szyn (4) toru (6) do wyznaczonego zadanego położenia w pionie.

2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że rzeczywiste położenie w pionie (15, 16) lewej i prawej szyny (4) rejestruje się niezależnie od siebie i przedstawia graficznie na monitorze (14).

3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że nastawia się automatycznie rodzaje pracy: podbijanie normalne, podwójne i potrójne lub podbijanie wysokociśnieniowe, w zależności od różnicy pomiędzy rzeczywistym położeniem w pionie (15) i zadanym położeniem w pionie (19).

4. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że elektronicznego wygładzania zmierzonego rzeczywistego położenia w pionie (15) dokonuje się za pomocą sposobu wyrównywania strzałki ugięcia.

5. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że każde położenie agregatu podbijającego (7) względem toru (6) uwidacznia się na monitorze (14).