PL195869B1 - Peptyd, szczepionka, zastosowanie tego peptydu i przeciwciało - Google Patents

Abstract

eptyd obejmujący sekwencję aminokwasów zidentyfikowaną jako SEQ ID NO. 2, możliwy do otrzymania ze Streptococcus grupy B, bądź jego homolog o stopniu podobieństwa sekwencji aminokwasów powyżej 80% lub funkcyjny fragment zachowujący zdolność wywoływania odpowiedzi immunologicznej peptydu o pełnej długości, do zastosowania leczniczego.

Description

Przedmiotem wynalazku jest peptyd, szczepionka, zastosowanie tego peptydu i przeciwciało wiążące się tylko z tym peptydem.

Streptococcus grupy B (GBS), znany również jako Streptococcus agalactiae, jest czynnikiem przyczynowym różnych stanów chorobowych. W szczególności GBS powoduje:

Wczesne infekcje u noworodków

Infekcja ta zazwyczaj zaczyna się w macicy i powoduje ciężkie posocznice i zapalenie płuc u niemowląt, które, jeśli nie leczone, jest śmiertelne, a nawet przy leczeniu wiąże się z 10 - 20% umieralnością.

Późne infekcje u noworodków

Infekcja ta występuje w okresie krótko po narodzeniu, przed osiągnięciem wieku około 3 miesięcy. Powoduje ona posocznicę, która w 90% jako powikłanie daje zapalenie opon mózgowych. Występują również inne ogniskowe infekcje, obejmujące zapalenie szpiku, posocznicowe zapalenie stawów, ropnie i wewnętrzne zapalenie oka.

Infekcje u dorosłych

Pojawiają się one coraz powszechniej i najczęściej występują u kobiet, które właśnie urodziły dziecko, starszych i z osłabionym układem odpornościowym. Manifestują się posocznicą i infekcjami ogniskowymi obejmującymi zapalenie szpiku, posocznicowe zapalenie stawów, ropnie i wewnętrzne zapalenie oka.

Infekcje układu moczowego

GBS jest przyczyną infekcji układu moczowego i w okresie ciąży powoduje około 10% wszystkich infekcji.

Infekcje weterynaryjne

GBS powoduje przewlekłe zapalenie sutka u krów. To z kolei prowadzi do zmniejszonego wytwarzania mleka i dlatego też jest istotne z ekonomicznego punktu widzenia.

Infekcje GBS można leczyć antybiotykami. Jednakże preferowana jest immunizacja. Zatem pożądane jest opracowanie immunogenu, który mógłby być stosowany w skutecznej terapeutycznie szczepionce.

Niniejszy wynalazek jest oparty na identyfikacji szeregu genów GBS, a także pokrewnych organizmów, których produkty mogą występować na zewnętrznej powierzchni organizmu i dlatego można je wykorzystywać jako cele immunoterapii.

W pierwszej postaci wynalazek dotyczy peptydu obejmują cego sekwencję aminokwasów zidentyfikowaną jako SEQ ID NO. 2, możliwego do otrzymania ze Streptococcus grupy B, bądź jego homologu o stopniu podobieństwa sekwencji aminokwasów powyżej 80% lub funkcyjnego fragmentu zachowującego zdolność wywoływania odpowiedzi immunologicznej peptydu o pełnej długości, do zastosowania leczniczego.

W drugiej postaci wynalazek dotyczy szczepionki zawierającej peptyd zdefiniowany powyż ej lub środek do jego ekspresji.

W trzeciej postaci wynalazek dotyczy zastosowania peptydu zdefiniowanego powyż ej do przeszukiwania potencjalnych leków lub wykrywania zjadliwości.

Korzystnie peptyd stosuje się do wytwarzania leku do stosowania w leczeniu lub profilaktyce stanu związanego z infekcją bakteryjną.

Szczególnie korzystnie peptyd stosuje się do wytwarzania leku do stosowania w leczeniu lub profilaktyce stanu związanego z infekcją Streptococcus grupy B, infekcją ogniskową lub infekcją układu moczowego.

W czwartej postaci wynalazek dotyczy przeciwciała wiążącego się tylko z peptydem zdefiniowanym powyżej.

Zgodny z wynalazkiem peptyd jest kodowany przez operon obejmujący gen zidentyfikowany w niniejszym opisie jako MS14, moż liwy do otrzymania ze Streptococcus grupy B, bądź jego homolog lub funkcyjny fragment. Taki peptyd jest odpowiedni do stosowania terapeutycznego, np. po wyizolowaniu.

Określenie „funkcyjne fragmenty stosuje się w niniejszym opisie do zdefiniowania części genu lub peptydu, która zachowuje aktywność całego genu lub peptydu. Przykładowo funkcyjny fragment peptydu można stosować jako determinantę antygenową, użyteczną w szczepionce lub do wytwarzania przeciwciał.

PL 195 869 B1

Fragment genu można stosować do kodowania aktywnego peptydu. Alternatywnie fragment genu może być użyteczny w terapii genowej, specyficznie wpływając na gen typu dzikiego in vivo dla wywarcia wpływu terapeutycznego.

Z powodu lokalizacji zewnątrzkomórkowej lub na powierzchni komórki, peptydy według niniejszego wynalazku mogą być odpowiednimi kandydatami do wytwarzania terapeutycznie skutecznych szczepionek przeciw GBS. Określenie „terapeutycznie skuteczna w zamierzeniu obejmuje profilaktyczne działanie szczepionek. Przykładowo szczepionka może zawierać peptyd według wynalazku, bądź środek do jego ekspresji, do leczenia infekcji.

Szczepionkę tę można podawać kobietom przed ciążą lub podczas ciąży w celu zabezpieczenia matki i noworodka przed infekcją GBS.

Zgodne z wynalazkiem peptydy lub geny można stosować do przeszukiwania potencjalnych leków przeciwbakteryjnych lub do wykrywania zjadliwości.

Zidentyfikowane w niniejszym opisie produkty można stosować do leczenia lub profilaktyki stanu związanego z infekcją szczepem paciorkowców grupy B.

Chociaż białko opisano do stosowania w leczeniu pacjentów, zastosowania produktów według wynalazku w weterynarii również uważa się za pozostające w zakresie niniejszego wynalazku. W szczególności peptydy lub szczepionki można stosować w leczeniu przewlekłego zapalenia sutka, zwłaszcza u krów.

Wynalazek opisano w odniesieniu do szczepu M732 paciorkowców grupy B. Jednakże wszystkie szczepy GBS oraz wiele innych szczepów bakteryjnych prawdopodobnie zawierają pokrewne peptydy lub białka, wykazujące homologię sekwencyjną do peptydu M732. Organizmy prawdopodobnie zawierające peptydy obejmują, ale nie ograniczają się do S. pneumoniae, S. pyogenes, S. suis, S. milleri, Streptococcus grupy C i grupy G oraz Enterococcus. Szczepionki przeciw każdemu z tych wymienionych mikroorganizmów można opracować w taki sam sposób jak opisano dla GBS.

Korzystnie peptydy, które mogą być użyteczne do wytwarzania szczepionek, wykazują więcej niż 40% podobieństwa sekwencji do peptydów zidentyfikowanych w niniejszym opisie. Korzystniej peptydy wykazują więcej niż 60% podobieństwa sekwencji. Najkorzystniej peptydy wykazują więcej niż 80% podobieństwa sekwencji, np. 95% podobieństwa.

Po scharakteryzowaniu genu, możliwe jest zastosowanie jego sekwencji do ustalenia homologii w innych mikroorganizmach. W ten sposób można określić, czy inne mikroorganizmy posiadają podobne produkty na zewnętrznej powierzchni. Homologie sekwencji można ustalać przez przeszukiwanie istniejących baz danych, np. EMBL lub Genbank.

Peptydy lub białka według wynalazku można oczyszczać i izolować metodami znanymi w tej dziedzinie. W szczególności, po zidentyfikowaniu sekwencji genu, możliwe będzie zastosowanie metod rekombinacji do ekspresji genów w odpowiednim gospodarzu. Można zidentyfikować aktywne fragmenty i homologi, i mogą one być użyteczne w terapii. Przykładowo peptydy lub ich aktywne fragmenty można stosować jako determinanty antygenowe w szczepionce do wywoływania odpowiedzi immunologicznej. Można je również stosować do wytwarzania przeciwciał, do biernej immunizacji lub w zastosowaniach diagnostycznych. Odpowiednie przeciwciał a obejmują przeciwciał a monoklonalne lub ich fragmenty, w tym jednołańcuchowe fragmenty fv. Metody wytwarzania przeciwciał będą oczywiste dla fachowców.

Wytwarzanie szczepionek opartych na atenuowanych mikroorganizmach jest znane fachowcom. Kompozycje szczepionek można formułować z odpowiednimi nośnikami lub adiuwantami, np. ałunem, jeśli jest to konieczne lub pożądane, i stosować w leczeniu dla zapewnienia skutecznej immunizacji przeciw paciorkowcom grupy B lub innym pokrewnym mikroorganizmom. Wytwarzanie preparatów szczepionek będzie oczywiste dla fachowca.

Ogólniej, i jak dobrze wiadomo fachowcom, do stosowania leczniczego można wybrać odpowiednią ilość substancji czynnej według wynalazku, tak jak i odpowiednie nośniki i zaróbki oraz drogi podawania. Czynniki te będzie się wybierać lub określać zgodnie ze znanymi kryteriami, takimi jak charakter/ciężkość stanu, który ma być leczony, rodzaj lub zdrowie osobnika itd.

Produkty według wynalazku zidentyfikowano w następujący sposób.

Bulion Todd-Hewitta zaszczepiono GBS i umożliwiono wzrost przez noc w temperaturze 37°C. Komórki zebrano przez wirowanie i przemyto solą fizjologiczną zbuforowaną fosforanami (PBS). Komórki ponownie zawieszono w buforze do lizy osmotycznej (20% (wag./obj.) sacharoza, 20 mM TrisHCl, pH 7,0, 10 mM MgCl₂) zawierającym inhibitory proteaz (1 mM PMSF, 10 μΜ kwas jodooctowy,

PL 195 869 B1 mM 1,10-fenantrolina, 1 μΜ pepstatyna A) oraz mutanolizynę o stężeniu końcowym 4 jednostki na mikrolitr. Inkubowano je (wytrząsając) w temperaturze 37°C w ciągu 2 godzin.

Komórki i pozostałości komórkowe usunięto przez wirowanie z dużą szybkością, a następnie ultrawirowanie w ciągu 1 godziny. Otrzymany supernatant zawierający białka ściany komórkowej zatężono pod zwiększonym ciśnieniem z użyciem urządzenia do ultrafiltracji (granica przepuszczalności masy cząsteczkowej 10000).

Próbkę poddano dializie wobec wody o bardzo wysokiej jakości i zliofilizowano. Po ponownym zawieszeniu w buforze do nakładania, białka rozdzielono przez preparatywną dwuwymiarową elektroforezę żelową. Po elektroforezie do badań wybrano pojedynczą plamkę. Plamkę poddano trawieniu trypsyną w żelu. Otrzymane peptydy wyekstrahowano z żelu i oczyszczono metodą RP-HPLC na mikroporowatym wypełnieniu. Frakcje zbierano co 45 sekund i ich część, pokrywającą się z obszarami występowania absorbancji w UV, analizowano metodą Delayed Extraction-Matrix Assisted Laser Desorption Time of Flight Mass Spectrometry (DE-MALDI-TOF-MS). Peptydy, których nie wykryto w preparacie kontrolnym, poddano następnie sekwencjonowaniu z zastosowaniem Nanospray-MS/MS.

Wykorzystując informacje o sekwencjach peptydów, zaprojektowano zdegenerowane oligonukleotydy do stosowania w reakcji łańcuchowej polimerazy (PCR) w celu amplifikacji odcinka DNA położonego pomiędzy zidentyfikowanymi sekwencjami peptydów.

Wynikiem amplifikacji drogą PCR było wytworzenie kilku fragmentów polinukleotydowych, z których każdy sklonowano w wektorze pCR 2.1-TOPO (Invitrogen BV, Holandia) zgodnie z protokołem producenta.

Fragment DNA w każdym plazmidzie zidentyfikowano przez sekwencjonowanie, a następnie wykorzystano w poniższy sposób do otrzymania sekwencji genu o pełnej długości.

Wykorzystując zidentyfikowany fragment DNA, zaprojektowano startery oligonukleotydowe do sekwencjonowania genomowego DNA. Startery te zaprojektowano jako sekwencje w kierunku „na zewnątrz od otrzymanej sekwencji. Po odczytaniu, otrzymaną sekwencję testowano dla sprawdzenia, czy osiągnięto końce 5' i 3' genu. Stwierdzano to przez sprawdzanie wobec sekwencji homologicznych, dla końca 5' obecności kodonu start, AUG (lub dopuszczalnego równoważnika) poprzedzanego przez sekwencję konsensusową Shine-Dalgarno, a dla końca 3' obecności kodonu terminacji translacji (kodonu stop).

Po zidentyfikowaniu genu o pełnej długości, zaprojektowano startery do amplifikacji produktu o pełnej długości z genomowego DNA GBS. Stosowane startery obejmowały miejsca rozpoznawane przez enzymy restrykcyjne (Ncol na końcu 5' i EcoO109I na końcu 3') dla umożliwienia późniejszego sklonowania produktu w stosowanym układzie ekspresyjnym Lactococcus.

Z zastosowaniem tych starterów przeprowadzono PCR i produkty sklonowano w wektorze klonującym pCR 2.1 (In Vitrogen). Po potwierdzeniu obecności sklonowanego fragmentu, DNA wycinano z użyciem enzymów restrykcyjnych Ncol i EcoO109I.

Wektor, do którego wstawiano ten fragment, był zmodyfikowaną wersją pNZ8048 (Kuipers, O.P. i inni (1998) J. Biotech. 64: 15-21). Wektor ten, zawierający miejsce początku replikacji w Lactococcus, marker oporności na chloramfenikol, promotor indukowalny nizyną i miejsce wielokrotnego klonowania, zmieniono przez zastąpienie miejsca wielokrotnego klonowania znacznikami 10X His, flankowanymi na końcu 5' miejscem NcoI, przedzielającym środek miejsca wielokrotnego klonowana (obejmującego miejsce EcoO109I) oraz kodonem stop (terminacji) na końcu 3' znaczników His.

Gen będący przedmiotem zainteresowania wstawiano w taki sposób, aby znacznik 10X His znajdował się w pozycji 3' w stosunku do regionu kodującego. Po transformacji L. lactis (szczep NZ9000 - Kuipers, O. P. i inni (1998) supra) zrekombinowanym plazmidem, nastawiano płynną hodowlę o objętości 400 ml i wywoływano translację białka przez dodanie do hodowli nizyny. Po inkubacji w ciągu 2 godzin, komórki zbierano i lizowano przez rozbijanie perełkami. Otrzymany lizat klarowano przez odwirowanie, a następnie przepuszczano przez kolumnę powinowactwa do metalu (Talon, Clonetech). Kolumnę przemywano ponownie przed elucją związanego białka imidazolem.

W celu zidentyfikowania frakcji zawierających wyznakowane His zrekombinowane białko, podwielokrotną próbkę z każdej frakcji analizowano metodą SDS-PAGE, poddawano blottingowi Western i testowano z użyciem przeciwciał przeciw His.

Otrzymane zrekombinowane białko następnie stosowano do immunizacji królików rasy nowozelandzkiej białej, pobrawszy przed immunizacją surowice przedodpornościowe. Po podaniu dawki przypominającej, króliki uśmiercono i zbierano surowice. Surowice te stosowano w blottingach Western, testach ELISA i zwierzęcych modelach ochrony.

PL 195 869 B1

Przeprowadzono badania immunosorpcyjne z użyciem surowic otrzymanych w badaniach na zwierzętach.

Streptococcus grupy B hodowano w 20 ml bulionu Todd-Hewitta (THB) w ciągu 8 godzin, zbierano i ponownie zawieszano w 5 ml PBS. Próbki o objętości 50 μΐ stosowano do opłaszczania studzienek 96 studzienkowej płytki (Nunc Immuno-Sorb). Pozostawiano je w temperaturze 4°C na noc dla umożliwienia adsorbcji bakterii na płytce. Płytki dwukrotnie przemywano PBS, a następnie blokowano 3% BSA w PBS w ciągu 1 godziny w temperaturze 37°C. Płytki ponownie przemywano. Wykonano kolejne 10-krotne rozcieńczenia surowic w PBS i 50 μl tych rozcieńczonych surowic dodawano do studzienek płytki, w dwóch powtórzeniach. Płytki przykrywano i inkubowano w ciągu 1 godziny w temperaturze 37°C. Płytki przemywano, a następnie do każdej studzienki dodawano 50 μl drugiego, skierowanego przeciw immunoglobulinom królika, przeciwciała skoniugowanego z alkaliczną fosfatazą, w stężeniu 1:5000. Po inkubacji w temperaturze 37°C w ciągu godziny, płytki ponownie przemywano. Do każdej studzienki dodawano 50 μl substratu (PNPP) i umożliwiano zachodzenie reakcji w ciągu 30 minut przed zmierzeniem absorbancji przy długości fali 405 nm.

Przeprowadzono również badania ochrony zwierząt dla sprawdzenia skuteczności ochrony immunizowanych królików.

GBS M732 namnażano w THB do osiągnięcia środkowej fazy wzrostu logarytmicznego - w ciągu około 5 godzin. Komórki zliczano w komorze do liczenia komórek i bakterie rozcieńczano do uzyskania stężenia 2 x 10⁷ bakterii na ml surowicy przedodpornościowej lub testowanej. Surowicę tę (50 μθ wstrzykiwano drogą dootrzewnową myszy w wieku 0-1 dnia. Obserwowano przeżywalność myszy w ciągu 48 godzin.

Wynalazek ilustruje poniższy przykład.

P r z y k ł a d

Plazmid nazwano pMS14. Sklonowany fragment DNA zsekwencjonowano i sekwencję nukleotydów oraz przewidywaną sekwencję aminokwasów (SEQ ID NO. 1 i 2) zastosowano do przeszukiwania baz danych białek.

Homologi produktu genu MS14 GBS można zidentyfikować w Bacillus subtilis, Bacillus stearothermophilus, Mus musculus, Bos taurus i Zea mays. We wszystkich przypadkach homologi są genami białka fosfatazy nukleozydów purynowych (PNP). Funkcja tego enzymu polega na rozszczepianiu nukleozydów guanozyny lub inozyny na cząsteczki odpowiednich zasad i cukrowo-1-fosforanów w obecności ortofosforanu.

PL 195 869 B1

Wykaz sekwencji <110> Microscience Limited <120> Białka powierzchni zewnętrznej, ich geny i ich zastosowanie <130 REP05969WO <140>

<141>

<160> 2 <170> Patentln Wersja 2.1 <210 1 <211> 804 <212> DNA <213> grupa B strectococcus ^: <zzo>

<221> CDS

<222> (1) . .

(8041

<400> 1

a tg

aca

tta

tta

gaa

aaa

att

aat

gag

act

aga

gac

ttt

ttg

caa

gca

48

Met

Thr

Leu

Leu

Glu

Lys

Ile

Asn

Glu

Thr

Arg

Asp

Phe

Leu

Gin

Ala

1

5

10

15

aaa

gtc

aca

gca

cca

gaa

ttt

ggy

ctt

att

tta

gg=

tet

ggt

tta

96

Lys

Gly

Val

Thr

Ala

Pro

Glu

Phe

Xaa

Leu

Ile

Leu

Gly

Ser

Gly

Leu

20

25

30

gga

gaa

ttg

get

gaa

gaa

atc

gaa

aat

cct

att

gtt

gtg

gat

tat

gca

144

Gly

Glu

Leu

Ala

Glu

Glu

Ile

Glu

Asn

Pro

Ile

Val

Val

Asp

Tyr

Ala

35

40

45

gac

atc

cera

aat

tgg

gga

cag

tea

aca

gta

gtt

ggt

cat

get

gga

aaa

192

Asp

Ile

Xaa

Asn

Trp

Gly

Gin

Ser

Thr

Val

Val

Gly

His

Ala

Gly

Lys

50

55

60

ttt

agt

gta

tgg

gat

tta

tea

ggc

cgt

aag

gta

tta

gcg

ctt

caa

ggt

240

Phe

Ser

Val

Trp

Asp

Leu

Ser

Gly Arg

Lys

Val

Leu

Ala

Leu

Gin

Gly

65

70

75

80

cgt

ttt

cat

ttt

tay

gaa

ggw

aat

aca

atg

gaa

gtc

gtt

act

ttc

cca

288

Arg

Phe

His

Phe

Tyr

Glu

Xaa

Asn

Thr

Met

Glu

Val

Val

Thr

Phe

Pro

PL 195 869 B1

				85
gta	cgt	atc	atg	aga	gca	ttg	get
Val	Arg	Ile	Met	Arg	Ala	Leu	Ala
			100
gca	gcg	ggt	ggg	att	gga	tac	gga
Ala	Ala	Gly	Gly	Ile	Gly	Tyr	Gly
		115					120
gac	cac	atc	aat	atg	att	ggg	act
Asp	His	Ile	Asn	Met	Ile	Gly	Thr
	130					135
gaa	gaa	ttt	gga	cca	cgt	ttc	cca
Glu	Glu	Phe	Gly	Pro	Arg	Phe	Pro
145					150
aca	Łat	ega	caa	aaa	get	cac	caa
Thr	Tyr	Arg	Gin	Lys	Ala	His	Gin
				165
gaa	gaa	ggt	gtg	tac	ttg	ggt	gta
Glu	Glu	Gly	Val	Tyr	Leu	Gly	Val
			180
gca	gaa	att	cgt	gca	ttc	caa	aca
Ala	GlU	Ile	Arg	Ala	Phe	Gin	Thr
		195					200
tcc	acg	gtt	cca	gag	gtg	atc	gtt
Ser	Thr	Val	Pro	Glu	Val	Ile	Val
	210					215
tta	gga	att	tea	gca	att	act	aac
Leu	Gly	Ile	Ser	Ala	Ile	Thr	Asn
225					230
ctc	aat	cat	gag	gag	gtc	gtt	gaa
Leu	Asn	His	Glu	Glu	Val	Val	Glu
				245
ttc	aag	gga	tta	ggt	aaa	tea	tta
Phe	Lys	Gly	Leu	Gly	Lys	Ser	Leu

260 ⁹⁵

tgc Cys 105	cac His	agt gtg ctt	gtg act aat Val Thr Asn 110
Ser	Val	Leu
cca	gga	act	tta	atg	ctg	atc	aaa
Pro	Gly	Thr	Leu	Met	Leu	Ile	Lys
				125
aac	cct	ctc	ata	ggt	gag	aac	ctt
Asn	Pro	Leu	Ile	Gly	GlU	Asn	Leu
			140
gac	atg	teg	gat	get	tay	aca	gca
Asp	Met	Ser	Asp	Ala	Tyr	Thr	Ala
		155					160
att	get	gaa	aac	gat	atc	aaa	ctc
Ile	Ala	GlU	Asn	Asp	Ile	Lys	Leu
	170					175
tea	gga	CCC	act	Łat	gaa	aca	cct
ser	Gly	Pro	Thr	Tyr	Glu	Thr	pro
185					190
atg	ggc	gca	caa	gcg	gta	ggt	atg
Met	Gly	Ala	Gin	Ala	val	Gly	Met
				205
gca	get	cac	tea	ggg	ctt	aaa	gtg
Ala	Ala	His	Ser	Gly	Leu	Lys	Val
			220
ctt	gee	get	ggc	ttc	caa	tea	gag
Leu	Ala	Ala	Gly	Phe	Gin	Ser	Glu
		235					240
gtt	act	cag	cgt	att	aaa	gaa	gat
Val	Thr	Gin	Arg	Ile	Lys	Glu	Asp
	250					255
gtt	get	gaa	ctc
Val	Ala	Glu	Leu

265 <210> 2

PL 195 869 B1 <211> 268 <212> PRT <213> grupa Β streptococcus <400> 2

Met Thr Leu Leu Glu Lys Ile Asn Glu Thr Arg Asp Phe Leu Gin Ala 1 5 1° ¹⁵

Lys Gly Val Thr Ala Pro Glu Phe Xaa Leu Ile Leu Gly Ser Gly Leu 20 25 ³⁰

Gly Glu Leu Ala Glu Glu Ile Glu Asn Pro Ile Val Val Asp Tyr Ala 35 40 45

Asp ile xaa Asn Trp Gly Gin Ser Thr Val Val Gly His Ala Gly Lys

50

55

60

Phe

Ser

Val

Trp

Asp

Leu

Ser

Gly Arg

Lys

Val

Leu

Ala

Leu

Gin

Gly

65

70

75

80

Arg

Phe

His

Phe

Tyr

Glu

Xaa

Asn

Thr

Met

Glu

Val

Val

Thr

Phe

Pro

85

90

95

Val

Arg

Ile

Met

Arg

Ala

Leu

Ala

Cys

His

Ser

val

Leu

Val

Thr

Asn

100

105

110

Ala

Ala

Gly

Gly

Ile

Gly

Tyr Gly

Pro

Gly

Thr

Leu

Met

Leu

Ile

Lys

115

120

125

Asp

His

Ile

Asn

Met

Ile

Gly

Thr

Asn

Pro

Leu

Ile

Gly

Glu

Asn

Leu

130

135

140

m -

m,»»-

rp^ -

m a

Glu

Glu

Phe

Gly

Pro

Arg

Phe

Pro

Asp

Met

Ser

Asp

/u- CL

X JJ-

X

145

150

155

160

Thr

Tyr

Arg

Gin

Lys

Ala

His

Gin

Ile

Ala

Glu

Asn

Asp

Ile

Lys

Leu

165

170

175

Glu

Glu

Gly

Val

Tyr

Leu

Gly

Val

Ser

Gly

Pro

Thr

Tyr

Glu

Thr

Pro

180

185

190

Ala

Glu

Ile

Arg

Ala

Phe

Gin

Thr

Met

Gly

Ala

Gin

Ala

val

Gly

Met

195

200

205

Ser

Thr

Val

Pro

Glu

Val

Ile Val

Ala

Ala

His

Ser

Gly

Leu

Lys

Val

210

215

220

Leu

Gly

Ile

Ser

Ala

Ile

Thr Asn

Leu

Ala

Ala

Gly

Phe

Gin

ser

Glu

PL 195 869 B1

225 230 235 240

Leu Asn His Glu Glu Val Val Glu Val Thr Gin Arg Ile Lys Glu Asp 245 250 255

Phe Lys Gly Leu Gly Lys Ser Leu Val Ala Glu Leu

Claims (8)

1. Peptyd obejmujący sekwencję aminokwasów zidentyfikowaną jako SEQ ID NO. 2, możliwy do otrzymania ze Streptococcus grupy B, bądź jego homolog o stopniu podobieństwa sekwencji aminokwasów powyżej 80% lub funkcyjny fragment zachowujący zdolność wywoływania odpowiedzi immunologicznej peptydu o pełnej długości, do zastosowania leczniczego.

2. Szczepionka zawierająca peptyd zdefiniowany w zastrz. 1 lub środek do jego ekspresji.

3. Zastosowanie peptydu zdefiniowanego w zastrz. 1 do przeszukiwania potencjalnych leków lub wykrywania zjadliwości.

4. Zastosowanie peptydu zdefiniowanego w zastrz. 1 do wytwarzania leku do stosowania w leczeniu lub profilaktyce stanu związanego z infekcją bakteryjną.

5. Zastosowanie według zastrz. 4, gdzie infekcję stanowi infekcja Streptococcus grupy B.

6. Zastosowanie według zastrz. 4 albo 5, gdzie infekcję stanowi infekcja ogniskowa.

7. Zastosowanie według zastrz. 4 albo 5, gdzie infekcję stanowi infekcja układu moczowego.

8. Przeciwciało wiążące się tylko z peptydem zdefiniowanym w zastrz. 1.