PL195296B1 - Implant - Google Patents

Abstract

1. Implant do obsadzenia lacznika elementu medycznego, z osia wzdluzna, koncem dal- szym i koncem blizszym, z którego w kierunku wzdluznej osi do wnetrza implantu rozciaga sie gniazdo dla lacznika, przy czym implant na swej zewnetrznej powierzchni bocznej jest la- czony silowo lub ksztaltowe z wewnetrzna po- wierzchnia boczna otworu w kosci organizmu ludzkiego lub zwierzecego, zas dopasowany do gniazda lacznik jest laczony silowo lub ksztal- towo z wewnetrzna powierzchnia boczna gnia- zda, znamienny tym, ze wewnetrzna powie- rzchnia boczna gniazda (10) jest zaopatrzona w kilka, rozmieszczonych w odstepach i równo- legle do siebie, pierscieniowych rowków (14o, 14u), w które wchodzi wystajacy promieniowo na zewnatrz wystep (20a), co najmniej jednego elastycznego elementu zatrzaskowego (20) lacznika (17). PL PL PL PL PL

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest implant do obsadzenia łącznika elementu medycznego.

Tego typu układy implantowe są szeroko rozpowszechnione na przykład w dziedzinie stomatologii. W tym przypadku mocowany element medyczny stanowi na przykład proteza, kołpak zamykający, słupek wyciskowy lub kształtka dziąsłowa. Proteza znana z opisu międzynarodowego zgłoszenia patentowego nr WO 99/29255 składa się z łącznika z częścią dolną, częścią centralną i częścią górną oraz nasuniętej na część górną korony. Proteza jest w całości wstawiana swoją stożkową częścią dolną w dopasowany do niej, również stożkowy otwór w implancie, który uprzednio musi być osadzony w szczęce i wystarczająco w niej zagojony. Przy łączeniu pomiędzy łącznikiem i gniazdem wykorzystuje się zasadę stożka zaciskowego. Możliwość obrotu protezy wokół wzdłużnej osi łącznika pozwala wprawdzie na dokładne dopasowanie pozycji protezy w odniesieniu do obrotu wokół jej osi pionowej podczas wstawiania, pociąga za sobą jednak tę niedogodność, że zwłaszcza przy większym obciążeniu proteza nie jest wystarczająco zabezpieczona przed przekręcaniem w implancie.

Znany jest z opisu zgłoszenia DE 3300764 A1 implant, w którym w kierunku jego wzdłużnej osi do wnętrza implantu rozciąga się lekko stożkowo zwężające się gniazdo dla łącznika, zaopatrzone na końcu w kuliste wydrążenie, w które wchodzi owalna głowica mocująca łącznika podzielona poprzez osiowe nacięcia na przestawne względem siebie sprężyście segmenty.

Alternatywnie względem powyższego układu implantowego najbardziej rozpowszechnionym rodzajem łączenia jest połączenie śrubowe pomiędzy protezą i implantem, charakteryzujące się dużą łatwością wymiany. Wadę tego rozwiązania stanowi jednak czasochłonność wkręcania śrub mocujących - zwłaszcza przy dużej liczbie protez. Często mianowicie potrzebne jest jedynie czasowe połączenie między elementem medycznym i implantem, w związku z czym pierwszy z wymienionych po pewnym czasie należy usunąć z implantu. Również przy usuwaniu, w przypadku połączeń śrubowych niezbędne jest czasochłonne wykręcanie śrub.

Poza tym, zwłaszcza przy czasowym połączeniu elementów medycznych z implantem, wystarcza mniejsza wytrzymałość połączenia niż przy wstawianiu na stałe, na przykład protezy. Dlatego też pożądane byłoby różnicowanie układów łączących, przeznaczonych dla elementów czasowo osadzonych w implancie i pozostających w nim na stałe.

Celem wynalazku jest zaproponowanie implantu do obsadzenia łącznika elementu medycznego, w którym łącznik można w sposób łatwy i zajmujący niewiele czasu połączyć z gniazdem implantu. Ponadto połączenie powinno być bardzo proste i łatwe do rozłączenia.

Zadanie to rozwiązano według wynalazku przez to, że implant do obsadzenia łącznika elementu medycznego, z osią wzdłużną, końcem dalszym i końcem bliższym, z którego w kierunku wzdłużnej osi do wnętrza implantu rozciąga się gniazdo dla łącznika, przy czym implant na swej zewnętrznej powierzchni bocznej jest łączony siłowo lub kształtowo z wewnętrzną powierzchnią boczną otworu w kości organizmu ludzkiego lub zwierzęcego, zaś dopasowany do gniazda łącznik jest łączony siłowo lub kształtowo z wewnętrzną powierzchnią boczną gniazda, charakteryzuje się tym, że wewnętrzna powierzchnia boczna gniazda jest zaopatrzona w kilka pierścieniowych rowków, rozmieszczonych w odstępach równolegle do siebie, w które wchodzi wystający promieniowo na zewnątrz występ co najmniej jednego elastycznego elementu zatrzaskowego łącznika.

Korzystnie, kilka elementów zatrzaskowych jest umieszczonych na dalszym końcu łącznika.

Korzystnie również, elementy zatrzaskowe stanowią całość z łącznikiem elementu medycznego, a część górna elementu medycznego jest zdejmowalna z łącznika.

Zgodnie z wynalazkiem, element medyczny jest na łbie, który w połączonym z implantem stanie elementu medycznego znajduje się poza implantem, zaopatrzony w co najmniej jedno wgłębienie, dla dopasowanych elementów roboczych narzędzia.

Korzystnie, element medyczny ma na łbie pierścieniowy rowek, biegnący wzdłuż obwodu w jego zewnętrznej powierzchni bocznej, który korzystnie ma przekrój w kształcie litery V.

Implant według wynalazku jest implantem szczękowym, zaś element medyczny stanowi kołpak zamykający albo kształtka dziąsłowa, słupek wyciskowy lub proteza zębowa.

W implancie według wynalazku połączenie z elementem medycznym można wykonać w najprostszy sposób, wkładając weń łącznik elementu medycznego. Przy wkładaniu dochodzi automatycznie do wczepienia występu lub występów, co najmniej jednego elementu zatrzaskowego, wskutek czego powstaje połączenie kształtowe, zaś sprężyste naprężenie elementów zatrzaskowych wytwarza siłę promieniową, która - w związku ze skierowanym do dołu uwypukleniem rowka w implancie - ciąPL 195 296 B1 gnie łącznik osiowo w dół, aż górna część czopu spocznie całkowicie na czołowej powierzchni implantu. Jednocześnie przeciwdziała się wychodzeniu łącznika z gniazda do tyłu. Opór ten można, zależnie od sztywności elementu zatrzaskowego oraz kształtu i głębokości podcięcia rowka, dopasować do konkretnych wymagań. Jeżeli na element medyczny zadziała się siłą przeciwną do kierunku obsadzania, wówczas element ten aż do osiągnięcia określonej wartości siły jest utrzymywany w swej pozycji dzięki połączeniu kształtowemu, wytwarzanemu przez wchodzący w rowek promieniowy występ. Jeżeli siła przekroczy określoną wartość, wówczas połączenie między elementem medycznym i implantem ulega ponownie rozłączeniu, przy czym elastyczny element zatrzaskowy łącznie z jego występem zostaje przemieszczony o pewien odcinek promieniowo do wewnątrz, wychodząc z podcięcia rowka w wewnętrznej powierzchni bocznej gniazda. Gdy występ wyjdzie całkowicie z rowka, wówczas element można bez większego wysiłku wyciągnąć w kierunku osiowym z gniazda.

Implant według wynalazku charakteryzuje się zatem pewnym połączeniem z osadzonym w nim elementem medycznym, umożliwiając bardzo proste i szybkie wytwarzanie oraz rozłączanie połączenia. Wielkość przeciwstawianej obsadzaniu siły, jaka pozwala na ponowne rozłączenie połączenia, można przy tym dowolnie regulować za pomocą parametrów geometrycznych i materiałowych. Dzięki temu element medyczny można bardzo szybko osadzić w implancie według wynalazku, a także z niego wyjąć, co - zwłaszcza przy dużej liczbie jednocześnie obrabianych implantów - pozwala na znaczne skrócenie czasu, a co za tym idzie, również kosztów obróbki.

Wewnętrzna powierzchnia boczna zaopatrzona w kilka pierścieniowych rowków, rozmieszczonych w odstępach i równolegle do siebie sprawia, że można albo ustawiać element medyczny w implancie w różnych pozycjach, albo wstawiać w jeden i ten sam implant elementy medyczne, zaopatrzone w elementy zatrzaskowe, usytuowane w różnej odległości od łba.

Kilka elementów zatrzaskowych umieszczonych na dalszym końcu łącznika pozwala najłatwiej osiągnąć promieniową elastyczność elementów zatrzaskowych, przy czym większa liczba elementów zapewnia wyjątkowo skuteczne unieruchomienie elementu medycznego. Także koszty wykonania rowka w implancie można wówczas utrzymać na niskim poziomie.

Co najmniej jedno wgłębienie, dla dopasowanych elementów roboczych narzędzia pozwala w prosty sposób rozłączyć połączenie między implantem i elementem medycznym, a pierścieniowy rowek o przekroju w kształcie litery V umożliwia wprowadzenie weń, przykładowo, kleszczy o takim samym kształcie, za pomocą których wyciąga się element medyczny z implantu.

Przedmiot wynalazku został uwidoczniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia implant z zamocowanym w nim zatrzaskowo kołpakiem zamykającym, w przekroju wzdłużnym, fig. 2 - kołpak zamykający w widoku z góry, fig. 3 - implant po usunięciu kołpaka zamykającego, w widoku z góry, fig. 4 - implant z fig. 1 w przekroju wzdłuż linii IV-IV, fig. 5 - implant z fig. 1 w przekroju wzdłuż linii V-V, fig. 6 - obszar wczepienia elementu zatrzaskowego, w powiększeniu, fig. 7 - podobnie jak fig. 1, ale z zamocowaną zatrzaskowo kształtką dziąsłową, fig. 8 - podobnie jak fig. 1, ale ze szczeliną w kształtce dziąsłowej dla zespolenia transdziąsłowego, fig. 9 - półfabrykat dla prowizorycznej protezy w implancie laboratoryjnym, fig. 10 - podobnie jak fig. 9, ale z gotową prowizoryczną protezą, oraz fig. 11 - podobnie jak fig. 10, ale w implancie według wynalazku.

Na figurach 1 do 5 widoczny jest wykonany z tytanu implant 1, mający w przybliżeniu stożkowy kształt zewnętrzny i zaopatrzony na zewnętrznej powierzchni bocznej w gwint zewnętrzny 2. Implant 1 ma zaokrąglony koniec dalszy 3 i koniec bliższy 4, utworzony przez powierzchnię styku 5, mającą w zasadzie kształt kołowego pierścienia. W sąsiadującym z powierzchnią styku 5 odcinku 6 implant 1 ma cylindryczny kształt o wypolerowanej na wysoki połysk, bocznej powierzchni 7. W znajdującym się dalej odcinku gwintowanym 8 implant 1 ma kształt stożkowy. Wychodząc z powierzchni styku 5, równolegle do wzdłużnej osi 9 implantu 1 rozciąga się gniazdo 10, przebiegające przez całą długość odcinka 6 oraz część długości odcinka gwintowanego 8.

Jak widać na fig. 3, przekrój gniazda 10 w obszarze odcinka 6 ma kształt zaokrąglonego prostokąta. Począwszy od odcinka gwintowanego 8, przekrój gniazda 10 zwęża się w sposób ciągły na tyle, że w podstawie 11 gniazda 10 przyjmuje kształt zaokrąglonego kwadratu (porównaj fig. 5).

Przejście kształtu przekroju od zaokrąglonego prostokątnego do zaokrąglonego kwadratu odbywa się w sposób ciągły, bez skoków.

Jak widać zwłaszcza na fig. 1, ścianka 12 gniazda 10 jest zaopatrzona w dużą liczbę pierścieniowych rowków 13, skierowanych prostopadle do wzdłużnej osi 9. Ponadto ścianka 12 jest zaopatrzona w jeden górny i jeden dolny pierścieniowy rowek 14o i 14u, których funkcja zostanie objaśniona poniżej.

PL 195 296 B1

W implant przedstawiony na fig. 1 wstawiony jest kołpak zamykający 15, składający się z cylindrycznego w przybliżeniu łba 16 i współosiowego względem niego łącznika 17, który wchodzi w gniazdo 10. Powierzchnia styku 18 łba 16 przylega siłowo do powierzchni styku 5 implantu 1.

Jak widać na fig. 3, łącznik 17 ma w górnym odcinku przekrój zbliżony do prostokątnego, przy czym obszary narożne są tak ścięte, że w obszarze zaokrąglenia przekroju gniazda 10 pomiędzy łącznikiem 17 i ścianką 12 gniazda 10 powstają cztery kanały odpowietrzające 19a. Powietrze, przetłaczane przy wsuwaniu łącznika 17 w gniazdo 10, może zatem bez wzrostu ciśnienia, utrudniającego demontaż, uchodzić do góry, przy czym powietrze może uchodzić przez cztery, biegnące na zewnątrz, rowki odpowietrzające 19b, usytuowane w czołowej powierzchni 5 implantu 1 i połączone z kanałami odpowietrzającymi 19a.

W stanie zmontowanym zewnętrzne powierzchnie boczne łącznika 17 przylegają do ścianki 12 gniazda 10, zaś obie powierzchnie styku 5 i 18 przylegają do siebie siłowo.

Ponieważ kołpak zamykający 15 pozostaje jedynie czasowo po implantacji na implancie 1, jest z nim połączony tylko za pomocą czterech elementów zatrzaskowych 20, które wchodzą w górny pierścieniowy rowek 14o.

Jak widać zwłaszcza na fig. 6, pręcikowe elementy zatrzaskowe 20 mają w pobliżu bliższego końca wystający promieniowo na zewnątrz występ 20a, umieszczony w całości wewnątrz pierścieniowego rowka 14o. Aż do dalszego końca elastycznego elementu zatrzaskowego 20 występ 20a zwęża się coraz bardziej, co umożliwia wprowadzenie kołpaka zamykającego do gniazda 10.

Połączenie kształtowe, zrealizowane za pomocą elementów zatrzaskowych 20 pomiędzy implantem 1 i kołpakiem zamykającym 15 względnie dowolnym innym elementem medycznym, można rozłączyć wyciągając osiowo do góry kołpak zamykający 15, wychodząc ze stanu zamontowanego ukazanego na fig. 1. Jeżeli na kołpak zamykający 15 zadziała skierowana do góry siła osiowa, wówczas najpierw jest on utrzymywany w miejscu w wyniku istnienia kształtowego połączenia. Jeżeli jednak siła wzrośnie powyżej określonej wartości, wówczas elementy zatrzaskowe 20 zostają odchylone promieniowo do wewnątrz, ponieważ występy 20a są prowadzone na górnym odcinku ścianki pierścieniowego rowka 14o ze składową prostopadłą do wzdłużnej osi 11 implantu 1. Gdy wystająca najdalej w kierunku promieniowym na zewnątrz część występu 20a dojdzie do górnej krawędzi 14' pierścieniowego rowka 14o, wówczas połączenie kształtowe ulega zniesieniu, zaś kołpak zamykający 15 można przy użyciu niewielkiej siły wyciągnąć całkowicie z gniazda 10 implantu 1.

Zamiast ukazanego na fig. 1 obsadzenia elementów zatrzaskowych 20 w górnym pierścieniowym rowku 14o, przy odpowiednio przedłużonym łączniku 17 względnie przedłużonych elementach zatrzaskowych 20, możliwe jest także obsadzenie w dolnym pierścieniowym rowku 14u.

Kołpak zamykający 15 jest wstawiany w implant 1 przez producenta i służy z jednej strony do tego, by po wykonaniu odpowiedniego otworu w kości wkręcić implant 1 za pomocą wkrętaka, który wchodzi w ukazaną na fig. 2 szczelinę 21. Z uwagi na zbliżony do prostokątnego przekrój łącznika 17 i dopasowanego doń gniazda 10 możliwe jest wprowadzenie momentu obrotowego do implantu 1 przez kołpak zamykający 15. Po wszczepieniu kołpak zamykający 15 pozostaje na implancie 1 i chroni gniazdo 10 przed zanieczyszczeniami z zewnątrz.

Około trzech do sześciu miesięcy po wstawieniu implantu w szczękę gojenie jest na tyle zaawansowane, że śluzówkę pokrywającą kołpak zamykający 15 można ponownie otworzyć w drugim zabiegu. Kołpak zamykający 15 zostaje usunięty w ten sposób, że w mający kształt litery V, pierścieniowy rowek 22 w łbie 16 wkłada się kleszcze i lekkim szarpnięciem w kierunku osiowym do góry wyciąga się cały kołpak zamykający 15 z implantu 1. Połączenie kształtowe, realizowane przez elementy zatrzaskowe 20, ulega wówczas rozłączeniu poprzez wykorzystanie elastyczności elementów zatrzaskowych 20.

W gniazdo 10 wstawia się teraz łącznik 17 kształtki dziąsłowej 23, przedstawionej na fig. 7. Zasada mocowania jest taka sama, jak w przypadku kołpaka zamykającego 15. Na fig. 8 pokazano przykładowo, że elementy zatrzaskowe 20 kształtki dziąsłowej 20 wskakują w dolny pierścieniowy rowek 14u. Możliwe jest jednak także zastosowanie kształtki dziąsłowej 23, w której elementy zatrzaskowe 20 wchodzą w górny pierścieniowy rowek 14o.

Na figurze 8 ukazana jest kształtka dziąsłowa ze szczeliną, znajdująca zastosowanie przy transdziąsłowym zespalaniu implantu. W tym przypadku nie stosuje się kołpaka zamykającego, lecz implant jest wraz z kształtką dziąsłową wkręcany bezpośrednio w szczękę.

Na figurze 9 ukazany jest implant laboratoryjny 1L, którego gniazdo pokrywa się z gniazdem implantu 1 i w który jest wstawiony półfabrykat 24 prowizorycznej protezy, również za pomocą łączPL 195 296 B1 nika 17. Półfabrykat 24 ma kształt ściętego stożka i rozszerza się, począwszy od czołowej powierzchni 5L implantu laboratoryjnego 1L, pod kątem a równym 15°. Wten sposób można wyrównać w szerokim zakresie kątowym i we wszystkich kierunkach ukośne ustawienia implantu 1 względnie 1L w stosunku do sąsiednich zębów lub innych implantów. Łącznik 17 półfabrykatu 24 jest również zaopatrzony w elementy zatrzaskowe 20, które umożliwiają nieskomplikowane mocowanie i wyjmowanie półfabrykatu 24.

Na figurze 10 ukazana jest obrobiona na gotowo, prowizoryczna proteza 25, wykonana w laboratorium techniki dentystycznej w drodze wiórowej obróbki półfabrykatu 24.Na zeszlifowanym półfabrykacie 24 umieszczona jest wypalona zewnętrzna warstwa ceramiczna 26. Gotową prowizoryczną protezę 25 można następnie wprowadzić u pacjenta w implant 1 (fig. 11) i tam utrzymywać ją za pomocą elementów zatrzaskowych 20 tak długo, aż pacjent będzie mógł otrzymać właściwą protezę.

Claims (10)

1. Implant do obsadzenia łącznika elementu medycznego, z osią wzdłużną, końcem dalszym i końcem bliższym, z którego w kierunku wzdłużnej osi do wnętrza implantu rozciąga się gniazdo dla łącznika, przy czym implant na swej zewnętrznej powierzchni bocznej jest łączony siłowo lub kształtowe z wewnętrzną powierzchnią boczną otworu w kości organizmu ludzkiego lub zwierzęcego, zaś dopasowany do gniazda łącznik jest łączony siłowo lub kształtowo z wewnętrzną powierzchnią boczną gniazda, znamienny tym, że wewnętrzna powierzchnia boczna gniazda (10) jest zaopatrzona w kilka, rozmieszczonych w odstępach i równolegle do siebie, pierścieniowych rowków (14o, 14u), w które wchodzi wystający promieniowo na zewnątrz występ (20a) co najmniej jednego elastycznego elementu zatrzaskowego (20) łącznika (17).

2. Implant według zastrz. 1, znamienny tym, że kilka elementów zatrzaskowych (20) jest umieszczonych na dalszym końcu łącznika (17).

3. Implant według zastrz. 1albo 2, znamienny tym, że elementy zatrzaskowe (20) stanowią całość z łącznikiem (17) elementu medycznego, a łeb (16) elementu medycznego jest zdejmowalny z łącznika (17).

4. Implant według zastrz. 1, znamienny tym, że element medyczny jest wyposażony na łbie (16), który w połączonym z implantem (1) stanie elementu medycznego znajduje się poza implantem (1),w co najmniej jedno wgłębienie, dla elementów roboczych narzędzia.

5. Implant według zastrz. 1, znamienny tym, że element medyczny ma na łbie (16) pierścieniowy rowek (22), biegnący wzdłuż obwodu w jego zewnętrznej powierzchni bocznej.

6. Implant według zastrz. 5, znamienny tym, że pierścieniowy rowek (22) ma przekrój w kształcie litery V.

7. Implant według zastrz. 1, znamienny tym, że jest implantem szczękowym, zaś element medyczny stanowi kołpak zamykający (15).

8. Implant według zastrz. 1, znamienny tym, że jest implantem szczękowym, zaś element medyczny stanowi, kształtka dziąsłowa (23).

9. Implant według zastrz. 1, znamienny tym, że jest implantem szczękowym, zaś element medyczny stanowi słupek wyciskowy lub proteza zębowa.

10. Implant według zastrz. 1, znamienny tym, że jest implantem szczękowym, zaś element medyczny stanowi proteza zębowa.