[go: up one dir, main page]

PL183698B1 - Pochodna insuliny, kompozycja farmaceutyczna i zastosowanie pochodnej insuliny - Google Patents

Pochodna insuliny, kompozycja farmaceutyczna i zastosowanie pochodnej insuliny

Info

Publication number
PL183698B1
PL183698B1 PL96322299A PL32229996A PL183698B1 PL 183698 B1 PL183698 B1 PL 183698B1 PL 96322299 A PL96322299 A PL 96322299A PL 32229996 A PL32229996 A PL 32229996A PL 183698 B1 PL183698 B1 PL 183698B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
insulin
xaa
chain
amino acid
cys
Prior art date
Application number
PL96322299A
Other languages
English (en)
Other versions
PL322299A1 (en
Inventor
Jan Markussen
Ib Jonassen
Svend Hevelund
Jakob Brandt
Peter Kurtzhals
Per H. Hansen
Niels C. Kaarsholm
Original Assignee
Novo Nordisk As
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Novo Nordisk As filed Critical Novo Nordisk As
Publication of PL322299A1 publication Critical patent/PL322299A1/xx
Publication of PL183698B1 publication Critical patent/PL183698B1/pl

Links

Classifications

    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C07ORGANIC CHEMISTRY
    • C07KPEPTIDES
    • C07K14/00Peptides having more than 20 amino acids; Gastrins; Somatostatins; Melanotropins; Derivatives thereof
    • C07K14/435Peptides having more than 20 amino acids; Gastrins; Somatostatins; Melanotropins; Derivatives thereof from animals; from humans
    • C07K14/575Hormones
    • C07K14/62Insulins
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61PSPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P3/00Drugs for disorders of the metabolism
    • A61P3/08Drugs for disorders of the metabolism for glucose homeostasis
    • A61P3/10Drugs for disorders of the metabolism for glucose homeostasis for hyperglycaemia, e.g. antidiabetics
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61PSPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P9/00Drugs for disorders of the cardiovascular system
    • A61P9/04Inotropic agents, i.e. stimulants of cardiac contraction; Drugs for heart failure

Landscapes

  • Health & Medical Sciences (AREA)
  • Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Diabetes (AREA)
  • Life Sciences & Earth Sciences (AREA)
  • Organic Chemistry (AREA)
  • Medicinal Chemistry (AREA)
  • Engineering & Computer Science (AREA)
  • Bioinformatics & Cheminformatics (AREA)
  • General Health & Medical Sciences (AREA)
  • Public Health (AREA)
  • Cardiology (AREA)
  • General Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Pharmacology & Pharmacy (AREA)
  • Chemical Kinetics & Catalysis (AREA)
  • Animal Behavior & Ethology (AREA)
  • Nuclear Medicine, Radiotherapy & Molecular Imaging (AREA)
  • Endocrinology (AREA)
  • Veterinary Medicine (AREA)
  • Gastroenterology & Hepatology (AREA)
  • Genetics & Genomics (AREA)
  • Toxicology (AREA)
  • Zoology (AREA)
  • Heart & Thoracic Surgery (AREA)
  • Biochemistry (AREA)
  • Biophysics (AREA)
  • Hospice & Palliative Care (AREA)
  • Molecular Biology (AREA)
  • Proteomics, Peptides & Aminoacids (AREA)
  • Emergency Medicine (AREA)
  • Hematology (AREA)
  • Obesity (AREA)
  • Medicines That Contain Protein Lipid Enzymes And Other Medicines (AREA)
  • Peptides Or Proteins (AREA)
  • Pharmaceuticals Containing Other Organic And Inorganic Compounds (AREA)

Abstract

1 Pochodna insuliny, posiadajaca nastepujaca sekwencje Lancuch A S S i Gly-Ile-Val-Glu-Gln-Cys-Cys-Thr-Ser-Ile-Cys-Ser- X 2 1 4 5 6 1 8 9 10 11 12 S | Lancuch B S | Xaa-Xaa-Xaa-Gln-His-Leu-Cys-Gly-Ser-His-Leu-Val- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Lancuch A (ciag dalszy) 2 0 Leu-Tyr-GIn-Leu-Glu-Asn-Tyr-Cys-Xaa (SEQ TD Nr 1) 13 14 15 16 17 18 19 | 2 1 |-S Lancuch B(ciag dalszy) S I Glu-Ala-Leu-Tyr-Leu-Val-Cys-Gly-Glu-Arg-Gly-Phe- 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 Lancuch B(ciag dalszy) Phe-Xaa-Xaa-Xaa-Xaa-Xaa (SEQ ID Nr 2) 25 26 27 28 29 30 w której Xaa w pozycji A21 jest kazdym mozliwym do kodowania aminokwasem, z wyjatkiem Lys, Arg, t Cys, Xaawpozycji B1 ,B2,B3,B26,B27,B28 i B29 sa, niezaleznie od si e bie, kazdym mozliwym do kodowania aminokwasem z wyjatkiem Cys, lub usunietym, Xaa w pozycji B30 jest kazdym mozliwym do kodowania aminokwasem z wyjatkiem Cys, dipeptydem nie obejmujacym Cys lub Arg, tnpeptydem nie obejmujacym Cys lub Arg, tetrapeptydem nie obejmujacym Cys lub Arg, albo usunietym, i albo grupa aminowa aminokwasu N-terminalnego lancucha B po- siada zwiazane z ma ugrupowanie lipofilowe W, które posiada 12-40 atomów wegla i ewentualnie zawiera grupe, która moze byc naladowana ujemnie, albo grupa karboksylowa aminokwasu C-terminalnego lancucha B posiada zwiazane z nia ugrupowanie lipofilowe Z, które posiada 12-40 atomów wegla i ewen- tualnie zawiera grupe, która moze byc naladowana ujemnie, pod warunkiem, ze jesli usuwa sie jeden lub wiecej aminokwasów w pozycji Bl, B21B3, wtedy numer aminokwasu N-terminalnego okresla sie przez liczenie w dól od CysB7, której zawsze przypisuje sie numer 7,...................... PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest pochodna insuliny, posiadającej następujące sekwencje: Łańcuch A S_S
I 7 |
Gly-Ile-Val-Glu-Gln-Cys-Cys-ThrrSerrlle-Cys-Ser1 2 3 4 5 6 | 8 9 10 11 12
S
I
Łańcuch B S
Xaa-Xaa-Xaa-GGn-His-Leu-Cys-GGy-Ser-His-Leu-Val1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12
Łańcuch A (ciąg dalszy)
Leu-Tyr-Gl--Lr--Gl--A---Tsr-yss-X-- (SEQ ID Nr:1)
14 15 16 17 18 19 | 21 —S
Łańcuch B(ciąg dalssy) S
I
Gl--Al--Lr--Tyr-Leu-Val-yys-Gl—-Gl--Arg-Gl—-Γ^13 14 15 16 178 18 18 28 221 22 2 23 24
183 698
Łańcuch B(ciąg dalszy)
Phe-Xaa-Xaa-Xaa-Xaa-Xaa (SEQ ID Nr:2)
26 27 28 29 30 w której
Xaa w pozycji A21 jest każdym możliwym do kodowania aminokwasem z wyjątkiem Lys, Arg, i Cys;
Xaa w pozycji B1, B2, B3, B26, B27, B28 i B29 są, niezależnie od siebie, każdym możliwym do kodowania aminokwasem z wyjątkiem Cys, lub usuniętym,
Xaa w pozycji B30 jest każdym możliwym do kodowania aminokwasem z wyjątkiem Cys, dipeptydem nie obejmującym Cys lub Arg, tripeptydem nie obejmującym Cys lub Arg, tetrapeptydem nie obejmującym Cys lub Arg, albo usuniętym; i albo grupa aminowa aminokwasu N-terminalnego łańcucha B posiada związane z nią ugrupowanie lipofilowe W, które posiada 12-40 atomów węgla i ewentualnie zawiera grupę, która może być naładowana ujemnie, albo grupa karboksylowa aminokwasu C-terminalnego łańcucha B posiada związane z nią ugrupowanie lipofilowe Z, które posiada 12-40 atomów węgla i ewentualnie zawiera grupę, która może być naładowana ujemnie, pod warunkiem, że jeśli usuwa się jeden lub więcej aminokwasów w pozycji B1, B2 i B3, wtedy numer aminokwasu N-terminalnego określa się przez liczenie w dół od CysB7, której zawsze przypisuje się numer 7, i że (a) gdy B1-B2-B3 jest Phe-Yal-Asn i A21 jest Asn oraz B26-B27-B28-B29-B30 jest Tyr-Thr-Pro-Lys-Thr lub Tyr-Thr-Pro-Lys-Ala, wtedy wspomniane W lub Z zawsze zawiera grupę, która może być naładowana ujemnie;
oraz (b) gdy B29 i B30 usuwa się, a grupa Z j aką określono powyżej jest obecna w aminokwasie C-terminalnym łańcucha B i ani Bl, B2 ani B3 nie usuwa się, wtedy B1-B2 jest różny od Phe-Yal lub B26-B27-B28 jest różne od Tyr-Thr-Pro albo zarówno B1-B2 jak i B26-B27-B28 są różne od wspomnianych sekwencji;
oraz (c) gdy B29 i B30 usuwa się, a grupa Z jaką określono powyżej jest obecna w aminokwasie C-terminalnym łańcucha B, ijedenzB! B2 lub B3 usuwa się, wtedy aminokwas N-terminalny łańcucha B jest różny od Val lub sekwencja B26-B27-B28 jest różna od Tyr-Thr-Pro albo zarówno aminokwas N-terminalny łańcucha B jak i sekwencja B26-B27-B28 są różne od odpowiednio Val i Tyr-Thr-Pro.
W korzystnej postaci realizacji, niniejszy wynalazek dotyczy pochodnej insuliny, posiadaj ącej następuj ącą sekwencj ę:
łańcuch A S S
Gly-Ile- 1 7 -Val-Glu-Gln-Cys-Cys-Thr-Ser-Ile- -Cys- Ser
1 2 3 4 5 6 | 8 9 10 11 12
S
Łańcuch B S
I
Xaa-Xaa-Xaa-Gln-His-Leu-Cys-Gly-Ser-His-Leu-Val-
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12
Łańcuch A (ciąg dalszy) 20
Leu-Tyr-Gln-Leu-Glu-Asn-Tyr-Cys-Xaa 13 14 15 16 11 18 19 | 21 —S (SEQ ID Nr:1)
183 698
Łańcuch B(ciąg dalszy) S
I
Glu-Ala-Leu-Tyr-Leu-Val-Cys-Gly-Glu-Arg-Gly-Phe13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24
Łańcuch B(ciąg dalszy)
Phe-Xaa-Xaa-Xaa-Xaa-Xaa 25 26 27 28 29 30 (SEQ ID Nr:2) w której
X— w pozycji A21 jest każdym możliwym do kodowania aminokwasem z wyjątkiem Lys, Arg, i Cys;
X— w pozycji B1, B2, B3, B26, B27, B28, B29 i B30 są, niezależnie od siebie, każdym możliwym do kodowania aminokwasem z wyjątkiem Cys, lub usuniętym; i albo grupa aminowa aminokwasu N-terminalnego łańcucha B posiada związane z nią ugrupowanie lipofilowe W, które posiada 12-40 atomów węgla i ewentualnie zawiera grupę, która może być naładowana ujemnie, albo grupa karboksylowa aminokwasu C-terminalnego łańcucha B posiada związane z nią ugrupowanie lipofilowe Z, które posiada 12-40 atomów węgla i ewentualnie zawiera grupę, która może być naładowana ujemnie, pod warunkiem, żejeśli usuwa się jeden lub więcej aminokwasów w pozycji B1, B2 i b3, wtedy numer aminokwasu N-terminalnego określa się przez liczenie w dół od CysB7, której zawsze przypisuje się numer 7, i że (a) gdy B1-B2-B3 jest Phe-Val-Asn i A21 jest Asn oraz B26-B27-B28-B29-B30 jest Tyr-Thr-Pro-Lys-Thr lub Tyr-Thr-Pro-Lys-Ala, wtedy wspomniane W lub Z zawsze zawiera grupę, która może być naładowana ujemnie;
oraz (b) gdy B29 i B30 usuwa się, a grupa Z jaką określono powyżej jest obecna w aminokwasie C-terminalnym łańcucha B i ani B1, B2 aniB3 nie usuwa się, wtedy B1-B2 jest różny od Phe-Val 'lub B26-B27-B28 jest różny od Tyr-Thr-Pro albo zarówno B1-B2 jak i B26-B27-B28 są różne od wspomnianych sekwencji;
oraz (c) gdy B29 i B30 usuwa się, a grupa Z jaką określono powyżej jest obecna w aminokwasie C-terminalnym łańcucha B, ijedenzB1, B2 lub B3 usuwa się, wtedy aminokwas N-terminalny łańcucha B jest różny od Val lub sekwencja B26-B27-B28 jest różna od Tyr-Thr-Pro albo zarówno aminokwas N-terminalny łańcucha B jak i sekwencja B26-B27-B28 są różne od odpowiednio Val i Tyr-Thr-Pro.
Gdy ugrupowanie lipofilowe W wiąże się z grupą α-aminową. aminokwasu N-terminalnego łańcucha B, wtedy wiązanie między grupą α-aminową i W jest korzystnie wiązaniem amidowym, w którym N-terminalna grupa aminowa łańcucha B stanowi cząstkę aminy, a grupa zawarta w W stanowi cząstkę karboksylu.
Gdy ugrupowanie lipofilowe Z wiąże się z grupą, karboksylową aminokwasu C-terminalnego łańcucha B, wtedy wiązanie między grupą karboksylową i Z jest korzystnie wiązaniem amidowym, w którym C-terminalna grupa karboksylową stanowi cząstkę karboksylu, a grupa aminowa zawarta w Z stanowi cząstkę aminy.
W innej korzystnej postaci realizacji, wynalazek odnosi się do pochodnej insuliny jaką opisano powyżej, w której ugrupowanie lipofilowe W wiąże się z grupą α-aminową aminokwasu N-terminalnego łańcucha B.
W innej korzystnej postaci realizacji, wynalazek odnosi się do pochodnej insuliny jaką opisano powyżej, w której ugrupowanie lipofilowe Z wiąże się z grupą karboksylową aminokwasu C-terminalnego łańcucha B.
183 698
W innej korzystnej postaci realizacji, wynalazek odnosi się do pochodnej insuliny, w której aminokwas w pozycji A21 wybiera się z grupy, obejmującej Ala, Asn, Gln, Glu, Gly i Ser.
W innej korzystnej postaci realizacji, wynalazek odnosi się do pochodnej insuliny, w której aminokwas w pozycji B1jest Phe.
W innej korzystnej postaci realizacji, wynalazek odnosi się do pochodnej insuliny, w której aminokwas w pozycji B1 usuwa się.
W innej korzystnej postaci realizacji, wynalazek odnosi się do pochodnej insuliny, w której aminokwas w pozycji B2 jest wybrany z grupy, obejmującej Ala i Val.
W innej korzystnej postaci realizacji, wynalazek odnosi się do pochodnej insuliny, w której aminokwas w pozycji B3 wybiera się z grupy, obejmującej Asn, Gln, Glu i Thr.
W innej korzystnej postaci realizacji, wynalazek odnosi się do pochodnej insuliny, w której aminokwas w pozycji B26 jest Tyr.
W innej korzystnej postaci realizacji, wynalazek odnosi się do pochodnej insuliny, w której aminokwas w pozycji B27 jest Thr.
W innej korzystnej postaci realizacji, wynalazek odnosi się do pochodnej insuliny, w której aminokwas w pozycji B28 jest Pro.
W innej korzystnej postaci realizacji, wynalazek odnosi się do pochodnej insuliny, w której aminokwas w pozycji B29 jest. Lys lub Thr.
W innej korzystnej postaci realizacji, wynalazek odnosi się do pochodnej insuliny, w której aminokwas w pozycji B28 jest Lys i aminokwas w pozycji B29 jest Pro.
W innej korzystnej postaci realizacji, wynalazek odnosi się do pochodnej insuliny, w której aminokwas w pozycji B30 jest Thr lub ε-acylowaną Lys.
W innej korzystnej postaci realizacji, wynalazek odnosi się do pochodnej insuliny, w której Xaa w pozycji 30 w SEQ ID Nr: 2 oznacza dipeptyd Thr-Lys.
W innej korzystnej postaci realizacji, wynalazek odnosi się do pochodnej insuliny, w której Xaa w pozycji 30 Nr: 2 oznacza dipeptyd Gly-Lys.
W innej korzystnej postaci realizacji, wynalazek odnosi się do pochodnej insuliny, w której Xaa w pozycji 30 w SEq ID Nr: 2 oznacza tripeptyd Glu-Ser-Lys.
W innej korzystnej postaci realizacji, wynalazek odnosi się do pochodnej insuliny, w której Xaa w pozycji 30 w SEQ ID Nr: 2 oznacza tripeptyd Thr-Gly-Lys.
W innej korzystnej postaci realizacji, wynalazek odnosi się do pochodnej insuliny, w której Xaa w pozycji 30 w SEQ ID Nr: 2 oznacza tetrapeptyd Thr-Gly-Gly-Lys.
W innej korzystnej postaci realizacji, wynalazek odnosi się do pochodnej insuliny, w której Xaa w pozycji 30 w SEQ ID Nr: 2 oznacza tetrapeptyd Tto-Glu-Gly-Lys.
W innej korzystnej postaci realizacji, wynalazek odnosi się do pochodnej insuliny, w której Xaa w pozycji 30 w SEq ID Nr: 2 oznacza tetrapeptyd Gly-Asp-Thr-Lys.
W innej korzystnej postaci realizacji, wynalazek odnosi się do pochodnej insuliny, w której aminokwas C-terminalny łańcucha B jest ε-acylowaną Lys i aminokwas następny po aminokwasie C-terminalnym jest Gly.
W innej korzystnej postaci realizacji, wynalazek odnosi się do pochodnej insuliny, w której insuliną pierwotną jest insulina des(B30).
W innej korzystnej postaci realizacji, wynalazek odnosi się do pochodnej insuliny, w której insuliną pierwotnąjest ludzka insulina des(B30).
W innej korzystnej postaci realizacji, wynalazek odnosi się do pochodnej insuliny, w której insuliną pierwotną jest insulina des(B28-B30).
W innej korzystnej postaci realizacji, wynalazek odnosi się do pochodnej insuliny, w której insuliną pierwotną jest insulina des(B27-B30).
W innej korzystnej postaci realizacji, wynalazek odnosi się do pochodnej insuliny, w której insuliną pierwotną jest insulina des(B26-B30).
W innej korzystnej postaci realizacji, wynalazek odnosi się do pochodnej insuliny, w której aminokwasem w pozycji B28 jest Pro i aminokwasem w pozycji B29 jest Thr.
183 698
W innej korzystnej postaci realizacji, wynalazek odnosi się do pochodnej insuliny, która posiada ugrupowanie W, jakie wymieniono powyżej, związane z N-terminalnągrupą a-aminową jej łańcucha B, przy czym W jest ugrupowaniem o ogólnym wzorze CH3(CH2)nCH (COOH)NH-CO(CH2)2CO-, w którym n oznacza liczbę całkowitą od 9 do 15.
W innej korzystnej postaci realizacji, wynalazek odnosi się do pochodnej insuliny, która posiada ugrupowanie W, jakie wymieniono powyżej, związane z N-terminahną grupą a-aminowąjej łańcucha B, przy czym W jest ugrupowaniem o ogólnym wzorze CH3(CH2)rCO -NHCH (COOH)(CH2)2CO- w którym r oznacza liczbę całkowitą od 9 do 15.
W innej korzystnej postaci realizacji, wynalazek odnosi się do pochodnej insuliny, która posiada ugrupowanie W, jakie wymieniono powyżej, związane z N-terminalną grupą, α-aminową jej łańcucha B, przy czym W jest ugrupowaniem o ogólnym wzorze CH3(CH2)S CO-NHCH((CH2)2COOH)CO-, w którym s oznacza liczbę całkowitą od 9 do 15.
W innej korzystnej postaci realizacji, wynalazek odnosi się do pochodnej insuliny, która posiada ugrupowanie Z, jakie wymieniono powyżej, związane z C-tenminalnym aminokwasem jej łańcucha B, przy czym Z jest ugrupowaniem o ogólnym wzorze -NHCH(COOH) (CH2)4NH-CO(CH2)mCH3, w którym m oznacza liczbę całkowitąod 8 do 18, tojest Z jest N-acylowaną resztą lizyny.
W innej korzystnej postaci realizacji, wynalazek odnosi się do pochodnej insuliny, która posiada ugrupowanie Z, jakie wymieniono powyżej, związane z C-terminalnym aminokwasem jej łańcucha B, przy czym Z jest ugrupowaniem o ogólnym wzorze -NHCH (COOH) (CH2)4NH-COCH((CH2)2COOH)NH-CO(CH2)pCH3, w którym p oznacza liczbę całkowitą od 10 do 16.
W innej korzystnej postaci realizacji, niniejszy wynalazek odnosi się do pochodnej insuliny, która posiada ugrupowanie Z, jakie wymieniono powyżej, związane z C-terminalnym aminokwasem jej łańcucha B, przy czym Z jest ugrupowaniem o ogólnym wzorze -NHCH(COOH)(CH2)4NHCO(CH2)2CH(COOH)NH-CO(CH2)qCH3, w którym q oznacza liczbę całkowitąod 10 do 16.
W innej korzystnej postaci realizacji, wynalazek odnosi się do pochodnej insuliny, która posiada ugrupowanie Z, jakie wymieniono powyżej, która zawiera częściowo lub całkowicie uwodorniony szkielet cyklopentanofenantrenowy.
W innej korzystnej postaci realizacji, wynalazek odnosi się do pochodnej insuliny, która posiada ugrupowanie Z, jakie wymieniono powyżej, będące acylowanym aminokwasem, w szczególności acylowaną lizyną.
W innej korzystnej postaci realizacji, wynalazek odnosi się do ludzkiej insuliny Thr^9 ugrupowaniem Z, jakie wymieniono powyżej, związanym z C-terminalnym aminokwasemjej łańcucha B.
W innej korzystnej postaci realizacji, wynalazek odnosi się do ludzkiej insuliny dci^(Bi2{8-lBij^C0, z ugrupowaniem Z, jakie wymieniono powyżej, związanym z C-terminalnym aminokwasem jej łańcucha B.
W innej korzystnej postaci realizacji, wynalazek odnosi się do -ludzkiej insuliny des(B27-B30), z ugrupowaniem Z, jakie wymieniono powyżej, związanym z C-terminalnym aminokwasem jej łańcucha B.
W innej korzystnej postaci realizacji, wynalazek odnosi się do ludzkiej insuliny des(B26-B30), z ugrupowaniem Z, jakie wymieniono powyżej, związanym z C-terminalnym aminokwasem jej łańcucha B.
Następnie wynalazek dotyczy zastosowania pochodnej insuliny według wynalazku, do sporządzenia leku do leczenia cukrzycy.
Wynalazek dotyczy także kompozycji farmaceutycznej do leczenia cukrzycy, charakteryzującej się tym, że zawiera terapeutycznie skuteczną ilość pochodnej insuliny posiadającej następującą sekwencję:
183 698
Łańcuch A S S
Gly-Ile- -V-1-G1u-G1-- I 7 -yys-yys-ThhrSer-Ilr I -Cys-Ser
1 2 3 4 5 6 | 8 9 10 11 12
S
Łańcuch B S
I
Xaa-Xaa-Xa--GGnnHis-Leu-Cys-GGy-Ser-His-Leu-Val-
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12
Łańcuch A (ciąg dalszy) 20
Leu-Tyr-Gl--Lru-Glu-A---Tsr-ys--X-- (SEQ ID Nr:l)
14 15 16 Π 18 19 I 21 _S
I
Łańcuch B(ciąg dalszy S
I
Glu-Al--Lru-Tyr-Leu-ValGyys-Gls-Glu-Arg-Gls-Pre13 14 15 16 17 18 18 20 21 22 223 24
Łańcuch B(ciąg dalszy)
Phe-Xaa-X---X---X---X-- (SEQ ID Nr:2)
26 27 28 29 30 w której
Xaa w pozycji A21 jest każdym możliwym do kodowania aminokwasem, z wyjątkiem Lys, Arg, i Cys,
Xaa w pozycji B1, B2, B3, B26, B27, B28 i B29 są, nieyalrż-ir od siebie, każdym możliwym do kodowania aminokwasem z wyjątkiem Cys, lub usuniętym,
Xaa w pozycji B30 jest każdym możliwym do kodowania aminokwasem z wyjątkiem Cys, dipeptydem nie obejmującym Cys lub Arg, tripeptydem nie obejmującym Cys lub Arg, tetrapeptydem nie obejmującym Cys lub Arg, albo usuniętym, i albo grupa aminowa aminokwasu N-terminalnego łańcucha B posiada związane z nią ugrupowanie lipofilowe W, które posiada 12-40 atomów węgla i rwe-tualnie zawiera grupę, która może być —ładow— ujemnie, albo grupa karboksylowa aminokwasu C-terminalnego łańcucha B posiada związane z mąugrupowanie lipofilowe Z, które posiada 12-40 atomów węgla i ewrntu-l-ir zawiera grupę, która może być —ładow— ujemnie, pod warunkiem, że jeśli usuwa się jeden lub więcej aminokwasów w pozycji B1, B2 i B3, wtedy numer aminokwasu N-trImi—l-rgo określa się przez liczenie w dół od CysB7, której zawsze przypisuje się numer 7, i, że (a) gdy B1 -B2-B3jest Pre-V-l-As- i A21 oz--cz-As- i B26-B27-B28-B29-B30jest Tyr-Trr-Pro-Lys-Thr lub Tyr-Thr-Pro-Lys-Ala, wtedy wspomni— W lub Z zawsze zawiera grupę, która może być nał-dow— ujemnie, oraz (b) gdy B29 i B30 usuwa się, a grupa Z jaką określono powyżej jest: obecna w aminokwasie y-trrminalnym łańcucha B i ani B1, B2 ani B3 nie usuwa się, wtedy B1-B2 jest róż183 698 ny od Phe-Val lub B26-B27-B28 jest różne od Tyr-Thr-Pro albo zarówno B1-B2 jak i B26-B27-B28 są różne od wspomnianych sekwencji, oraz (c) gdy B29 i B30 usuwa się, a grupa Z jaką określono powyżej jest obecna w aminokwasie C-terminalnym łańcucha B, i jeden z B1, B2 lub B3 usuwa się, wtedy aminokwas N-terminalny łańcucha B jest różny od Val lub sekwencja B26-B27-B28 jest różna od Tyr-ThrPro albo zarówno aminokwas N-terminalny łańcucha B jak i sekwencja B26-B27-B28 są różne od odpowiednio Val i Tyr-Thr-Pro, razem z farmaceutycznie dopuszczalnym nośnikiem.
Wynalazek dotyczy również kompozycji farmaceutycznej do leczenia cukrzycy, charakteryzującej się tym, że zawiera terapeutycznie skuteczną ilość pochodnej insuliny posiadająca następującą sekwencję:
Łańcuch A S S
Gly-Ile- 1 7 -Val-Glu-GlnGCys-Cys-ThhrGeer1le- 1 -Cys-Ser
1 2 3 4 5 6 | 8 1 10 11 12
S
Łańcuch B S
I
Xaa-Xaa-Xaa-GlnnHiS-Leu-CCS-Gly-Ser-His-Leu-Val-
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12
Łańcuch A (ciąg dalszy) 20
Leu-Tyr-Gln-Leu-Glu-Asn-Tyr-Cys-Xaa (SEQ ID Nr:l)
14 15 16 117 18 19 | 21 _S
I
Łańcuch B(ciąg dalszy) S
I
Glu-AlaHLe--Tyr-Leu-Val-Cys-GlyGGl--Arg-GlyGPheH 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24
Łańcuch B(ciąg dalszy)
Phe-XaaGXaaGXaa-Xaa-Xaa (SEQ ID Nr:2)
26 27 28 29 30 w której
Xaa w pozycji A21 jest każdym możliwym do kodowania aminokwasem, z wyjątkiem Lys, Arg, i Cys,
Xaa w pozycji B1, B2, B3, B26, B27, B28 i B29 są, niezależnie od siebie, każdym możliwym do kodowania aminokwasem z wyjątkiem Cys, lub usuniętym,
Xaa w pozycji B30 jest każdym możliwym do kodowania aminokwasem z wyjątkiem Cys, dipeptydem nie obejmującym Cys lub Arg, tripeptydem nie obejmującym Cys lub Arg, tetrapcptydem nie obejmującym Cys lub Arg, albo usuniętym, i albo grupa aminowa aminokwasu N-terminalnego łańcucha B posiada związane z nią ugrupowanie lipofilowe W, które posiada 12-40 atomów węgla i ewentualnie zawiera grupę, która może być naładowana ujemnie, albo grupa karboksylowa aminokwasu C-terminalnego łańcucha B posiada związane z niąugrupowa16
183 698 nie lipofilowe Z, które posiada 12-40 atomów węgla i ewentualnie zawiera grupę, która może być naładowana ujemnie, pod warunkiem, że jeśli usuwa się jeden lub więcej aminokwasów w pozycji B1, B2 i B3, wtedy numer aminokwasu N-terminalnego określa się przez liczenie w dół od CysB7, której zawsze przypisuje się numer 7, i że (ż) gdyB 1-B2-B- j2-t Phe-Val-esn i -Asi ozna1za Asn |7 1326-^1322-1^:^224-^228^^32 jest Tyr-Thr-Pro-Lys-Thr lub Tyr-Thr-Pro-Lys-Ala, wtedy wspomniane W lub Z zawsze zawiera grupę, która może być naładowana ujemnie, oraz (b) gdy B29 i B30 usuwa się, a grupa Z jaką określono powyżej jest obecna w aminokwasie C-terminalnym łańcucha B i ani B1, B2 ani B3 nie usuwa się, wtedy B1-B2 jest różny od Phe-Val lub B26-B27-Ba8 jest różne od Tyr-Tllr-Pno albo z-równo B1-B2 j-k i B26-B27-B28 są różne od wspomnianych sekwencji, oraz (c) gdy B29 i B30 usuwa się, a grupa Z jaką określono powyżej jest obecna w aminokwasie C-termmalnym łańcucha B, ijedenzB1, B2 lub B3 usuwa się, wtedy aminokwas N-terminalny łańcucha B jest różny od Val lub sekwencja B26-Ba7-B28 jest różna od Tyr-ThrPro albo zarówno aminokwas N-terminalny łańcucha B jak i sekwencja B26-B27-Ba8 są różne od odpowiednio Val i Tyn-Thn-Pro, w mieszaninie z insuliną lub analogiem insuliny, posiadającym szybki początek działania w proporcjach odpowiednio od 1:5 do 5:1, razem z farmaceutycznie dopuszczalnym nośnikiem.
Kompozycja farmaceutyczna, według wynalazku jest rozpuszczalna przy fizjologicznych wartościach pH.
Kompozycję farmaceutyczną według wynalazku, najwydajniej rozpuszcza się przy' wartościach pH w przedziale od około 6,5 do około 8,5.
Kompozycja według wynalazku jest kompozycją farmaceutyczną o przedłużonym działaniu.
Kompozycja farmaceutyczna, może występować w roztworze zawierającym od około 120 nmoli/ml do około 1200 nmoli/ml, korzystnie około 600 nmoli/ml pochodnej insuliny według wynalazku.
Kompozycją według wynalazku można leczyć pacjentów z cukrzycą, które to leczenie obejmuje podawanie pacjentowi terapeutycznie skutecznej ilości pochodnej insuliny według wynalazku, w mieszaninie z insuliną lub analogiem insuliny, który posiada szybki początek działania, razem z farmaceutycznie dopuszczalnym nośnikiem.
Przykładami zalecanych pochodnych insuliny według niniejszego wynalazku są następujące pochodne:
Ludzka insulina (N^^-tetradekanoilo) Thr^9, LysB30,
Ludzka insulina (N^Metradekanoilo) Lys2a8 des(B29, B30),
Ludzka insulina (N^Utetradekanoilo) Lss2a7 des(B28-B30) oraz ludzka insulina (N^^-tetradekanoilo) Lys2a6 des(B27-B30).
Ludzka insulina (N^^-tetradekanoilo) GluB30, Ser031, Lys23a.
Ludzka insulina (N^-acetylo, NB^-tetradekanoilo) GluB30, Ser^1, Lys032.
Niniejszy wynalazek został zilustrowany na załączonym rysunku, w którym fig. 1 ukazuje konstrukcję plazmidów pKV 153, pKV159, pJB173, pJB174 i pJB175; fig.2a, którąkontynuuje się na fig.2b, ukazuje sekwencję pMT742, pozycja 907 i 1500, oraz oligonukleotydy #94, #593, #2371 i #3075 użyte do PCR1A, PCR1B i PCR1C zgodnie z przykładem 1. Sekwencję aminokwasu 138, odpowiadającą alfa preproliderowi MF (aminokwasy nr 1-85), i prekursorowi insuliny, o sekwencji aminokwasowej B(1-29)AlaAlaLysA(1-al), w której A(1-21) jest łańcuchem A ludzkiej insuliny i B(1-29) jest łańcuchem B ludzkiej insuliny, w której nie ma Thr(B30), ukazuje się podsekwencją kodującą (aminokwasy nr 86-138).
TERMINOLOGIA'
Trzy litery oraz jedna litera, kodujące reszty aminokwasowe, użyte tutajsą literami ustalonymi w J.Biol.Chem. 243, str.3558 (1968).
W sekwencjach DNA, A jest adeniną, C jest cytozyną, G jest guaninąi T jest tyminą.
Użyto następujących akronimów:
183 698
DMSO dla sulfotlenku dimetylu,
DMF dla dimetyloformamidu,
Boc dla tert-butoksykarbonylu,
NMP dla 1-mrtylo-2-plrolldonu
TFA dla kwasu trifiuorooctowego,
X-OSu dla estru N-hydroksysukcynoimidowego,
X dla grrupy acylowej,
RP-HPLC dla wysokosprawnej chromatografii cieczowej z odwrotną fazą.
SPORZĄDZENIE LIPOFILOWYCH POCHODNYCH INSULINY
Pochodne insuliny według niniejszego wynalazku można sporządzić między innymi jak opisano poniżej:
1. Pochodne insuliny, cechujące się resztą aminokwasową w pozycji B30, którą można kodować za pomocą kodu genetycznego, np. trconina (insulina ludzką) lub alanina (insulina świńska).
1.1 Insuliny modyfikowane przez dołączenie ugrupowania lipofiłowego Wdo N-terminalnej grupy aminowej, poczynając od insuliny ludzkiej.
Ludzką insulinę traktuje się odczynnikiem Boc (np. diwęglanem di-ter-butylowym), aby utworzyć ludzką insulinę (Al,B29)-diBoc, to jest insulinę ludzką, w której koniec N-terminalny łańcucha A i grupę e-aminowaLys1329 zabezpieczono grupąBoc. Po ewentualnym oczyszczeniu, np. przez HPLC, wprowadza się grupę acylową do grupy α-aminowej PheB*, pozostawiając produkt do przereagowania z estrem N-hydroksysukcynoimidowym o wzorze W-OSu, w którym W jest grupąacylowąjak określono powyżej, wprowadzanaprzy N-terminalnej grupie a-aminowej łańcucha B. W etapie końcowym, stosuje się TFA, aby usunąć grupy Boc oraz izoluje się produkt, ludzką insulinę N^-W.
2. Pochodne insuliny bez reszty aminokwasu w pozycji B30, to jest insuliny des(B30).
2.1 Wyjście od ludzkiej insuliny lub świńskiej insuliny.
Po potraktowaniu karboksypeptydazą A w buforze amonowym, obie insuliny ludzka i świńska, dają insulinę des(B30). Po ewentualnym oczyszczeniu insulinę des(B30) traktuje się odczynnikiem Boc (np. diwęglanem di-tert-butylowym), aby utworzyć insulinę (A1,B29)-diBoc des(B30). Po ewentualnym oczyszczeniu np. przez HPLC, wprowadza się grupę acylową do grupy α-aminowej aminokwasu w pozycji B1, pozostawiając produkt do przereagowania z estrem N-hydroksysukcynoimidowym o wzorze W-OSu, w którym W jest wprowadzaną grupą acylową. W etapie końcowym, stosuje się TFA, aby usunąć grupy Boc oraz izoluje się produkt, ludzką insulinę Na|n- w des (b30).
2.2 Wyjście od prekursora ludzkiej insuliny o pojedynczym łańcuchu.
Jako materiału wyjściowego, można użyć prekursora ludzkiej insuliny o pojedynczym łańcuchu, przedłużonej w pozycji B1 przedłużeniem (Ext), przyłączonym do B1 poprzez resztę argininy, i posiadającej mostek od lizyny C-terminalnej w pozycji B26, B27, B28 lub B30 do Al. Korzystnie mostkirmJest peptyd o wzorze Yn-Arg, gdzie Y jest możliwym do kodowania aminokwasem z wyjątkiem cysteiny, lizyny i argininy, oraz n oznacza zero lub liczbę całkowitą, wynoszącą 1-35. Gdy n>1, Y’może oznaczać różne aminokwasy. Zalecanymi przykładami mostka od Lys w pozycji B26, B27, B28 lub B30 do A1 są: AlaAlaArg, SerArg, SerAspAspAlaArg i Arg (europejskie zgłoszenie patentowe nr 163 529). Traktowanie takiego prekursora o ogólnym wzorze Ext-Arg-B(1-Q)-Yn-Arg-A(1-21), w którym Q jest 26,27,28 lub 30, endopeptydazą lizylową np. proteazą Achromobacter lyticus, daje w wyniku insulinę Ext-Arg-1B(1-Q) Yn-Arg-A(1-21). Acylacja tego związku pośredniego estrem N-hydroksysukcynoimidowym o ogólnym wzorze X-OSu, w którym X oznacza grupę acylową, wprowadza grupę acyIowąX do grupy ε-aminowej LysBQ, oraz do N-terminalnej grupy aminowej łańcucha A i łańcucha B, aby dać insulinę (NeBQ-X) X-Ext-Arg-B(1-Q) X-Yn-Arg-A(1-21). Ten związek pośredni, po potraktowaniu trypsyną w mieszaninie wody i odpowiedniego rozpuszczalnika organicznego np. DMF, DMSO lub niższego alkoholu, daje żądanąpochodną, Z-insulinę ludzką, w której Z oznacza LyseBQ -X..
183 698
Kompozycje farmaceutyczne zawierające pochodnąpeptydu według niniejszego wynalazku można podawać pozajelitowe pacjentom potrzebującym takiego leczenia. Podawanie pozajelitowe można wykonać przez iniekcję podskórną, domięśniową, lub dożylną za pomocą strzykawki, ewentualnie strzykawki typu pen. Alternatywnie, podawanie pozajelitowe można wykonać za pomocą pompy infuzyjnej. Dalszą ewentualnością jest kompozycja, która może być proszkiem lub cieczą do podawania pochodnej peptydu w postaci sprayu do nosa. Jako jeszcze dalsza ewentualność, możliwe jest podawanie pochodnych peptydu przez skórę.
Kompozycje farmaceutyczne, zawierające związek według niniejszego wynalazku można sporządzić poprzez zwykłe techniki np. jakie opisano w Remington’s Pharmaceutical Sciences, 1985.
Tak więc, możliwe do wstrzyknięcia kompozycje pochodnych peptydowych według wynalazku można wytworzyć przy użyciu technik zwyczajnych w przemyśle farmaceutycznym, które obejmująodpowiednie rozpuszczanie i mieszanie składników, w celu dostarczenia żądanego produktu końcowego.
Tak więc, zgodnie z jedną procedurą, pochodną peptydową rozpuszcza się w ilości wody, która jest nieco mniejsza niż ostateczna objętość sporządzanej kompozycji. Dodaje się wymagany środek izotoniczny, konserwant i bufor, a wartość pH roztworu reguluje się - jeśli trzeba - przy użyciu kwasu np. kwasu chlorowodorowego, lub zasady np. wodnego roztworu wodorotlenku sodu, według potrzeby. Ostatecznie, objętość roztworu reguluje się wodą, aby otrzymać żądane stężenie składników'.
Przykładami środków izotonicznych są chlorek sodu, mannitol i glicerol.
Przykładami konserwantów są fenol, m-krezol, p-hydroksybenzoesan metylu oraz alkohol benzylowy.
Przykładami odpowiednich buforów są octan sodu oraz fosforan sodu.
Zalecanymi kompozycjami farmaceutycznymi szczególnych insulin według niniejszego wynalazku sąroztwory kompleksów hek-amerycznsch. Typowo kompleksy heksameryczne stabilizuje się dwoma lub więcej jonów cynkowych i trzema lub więcej cząsteczek związku fenolowego, jak fenol lub m-krezol albo ich mieszaniny, na heksamer.
W szczególnej postaci realizacji, dostarcza się kompozycji, która zawiera dwie różne insuliny, jedną, posiadającą przedłużony profil działania i jedną, posi-d-jącą szybki początek działania, w postaci rozpuszczalnych kompleksów heksamerycznych. Typowo kompleksy heksameryczne stabilizuje się dwoma lub więcej jonów cynkowych i trzema lub więcej cząsteczek związku fenolowego, jak fenol lub m-krezol albo ich miesz-nins, na heksamer. Kompleksami są mieszaniny heksamerów poszczególnych insulin i zmieszanych heksamerów, w których stosunek między dwoma różnymi insulinami wynosi od 1:5 do 5:1.
Kompozycję do podawania donosowego pewnych hormonów peptydowych można np. sporządzićjak opisano w europejskim opisie patentowym nr 272 097 (dlaNovo Nordisk A/S).
Kompozycje insulinowe według tego wynalazku można stosować w leczeniu cukrzycy. Optymalny poziom dawkowania dla każdego pacjenta zależeć będzie od rozmaitości czynników włączając- skuteczność stosowanej specyficznej pochodnej ludzkiej insuliny, wiek, ciężar ciała, aktywność fizyczna oraz dieta pacjenta, od możliwego połączenia z innymi lekami oraz od ciężkości przypadku cukrzycy. Zaleca się, aby dawka pochodnej ludzkiej insuliny według tego wynalazku była określana przez fachowców, dla każdego indywidualnego pacjenta, w sposób podobny jak dla znanych kompozycji insulinowych.
Tam gdzie jest to celowe, pochodnych ludzkiej insuliny według tego wynalazku można używać w mieszaninie z innymi rodzajami insuliny np. insuliną ludzką lub insuliną świńską albo analogami insuliny, z szybszym początkiem działania. Przykłady takich analogów insulin opisano np. w europejskich zgłoszeniach patentowych o numerach publikacji EP 214 826 (Novo Nordisk A/S), EP 375 437 (Novo Nordisk A/S) i EP 383 472 (Eli Lilly & Co.).
Niniejszy wynalazek został zilustrowany następującymi przykładami.
183 698
Przykłady
PLAZMIDY I MATERIAŁ DNA
Wszystkie plazmidy ekspresji są typu cPOT. Plazmidy takie opisano w zgłoszeniu patentowym EP nr 171 142 i charakteryzują się one posiadaniem genu izomerazy triozofosforanowej (POT) Schizosaccharomyc.es pombe, w celu selekcji i stabilizacji plazmidu. Plazmid, zawierający gen POT, jest osiągalny ze złożonego do depozytu szczepuE.coli (ATCC 39685). Plazmidy zawierają ponadto promotor i terminator izomerazy triozofosforanowej S.cerevisiae (PPt i TTpiJ . Są one identyczne z pMT742 (M.Egel-Mitani i in., Gene 73 (1988( 113-120) (patrz fig. 1), z wyjątkiem regionu określonego przez miejsca restrykcji EcoRI-XbaI, obejmującego region kodujący dla MF alfapreprolidera/produktu. Fragment EcoRI-XbaI pMT742 sam koduje sekwencję alfa preprolidera czynnika dopasowania (Mating Factor) (MF) Saccharomyces cerevisiae, po czym prekursor insuliny MI3, który posiada mostek Ala-Ala-Lys, łączący B29 i Al (to jest BU^j-Ala-Ala-Lys-Af 1-21) (patrz fig. 2).
Syntetyczne fragmenty’ DNA zsyntetyzowano na automatycznym synte^zerze DNA (Applied Biosystems model 380A), przy użyciu chemii fosforoamidynów i dostępnych w handlu odczynników (S.L.Beaucage i M'.H.Caruthers,TetrahedronŁetters 22 (1981) 1859-1869).
Wszystkie inne metody i materiały stosowały powszechny stan wiedzy z tej dziedziny (patrz np. J.Sambrook, E.F.Frrtsch, i T.Maniatis, Molecular Cloning: A Łabo-ator- Manuał, Cold Spring Harbour Laboratory, Press, Nowy Jork, 1989).
CZĘŚĆ ANALITYCZNA
Masy cząsteczkowe sporządzonych prekursorów insuliny otrzymano drogą spektroskopii masowej (MS), albo za pomocą spektrometrii masowej z desorpcją plazmy (PDMS), przy użyciu urządzenia Bio-Ion 20 (Bio-IonNordic AB, Uppsala, Szwecja) lub spektrometrii masowej z chmurą elektronową (elect-osp-a-) (ESMS), przy użyciu API III BiomolecularMass Analyzer (Perkin Elmer Sciex Instruments, Thomhill, Kanada).
Lipofilność pochodnej insuliny w stosunku do ludzkiej insuliny, k’re„ zmierzono na kolumnie HPLC LiChrosorb RP18 (5 pm, 250x4 mm) przez elucję izokratyczną, w temperaturze 40°C, stosując jako eluenty mieszaniny A) 0,1M buforu fosforanu sodu, pH 7,3, zawierającego 10% acetonitrylu, oraz B) 50% acetonitrylu w wodzie. Elucję monitorowano poprzez następującą potem absorpcję UV eluatu przy 214 nm. Czas pusty, ta znaleziono wstrzykując 0,1 mM azotan sodu. Czas retencji dla ludzkiej insuliny, wyregulowano do co najmniej 2^, przez zróżnicowanie proporcji między roztworami A i B. k’re| określono jako (pochodnej- toMudzkej - te).
Badano prędkość zanikania jako miarę przedłużenia związków według wynalazku, oraz określono T50<% T50% jest czasem, w którym 50% znakowanego A14 TyE^I), zniknie z miejsca injekcji, mierzonym za pomocą zewnętrznego licznika γ (U.Ribel i in., The Pig as a Model for Subcutaneous Absorption in Man. w: M.Serrano-Rios i P.J.Lefebre (wyd):
Diabetes 1985; Proceedings of the 12th Congress ofthe International Diabetes Federation, Madryt, Hiszpania, 1985, (Excerpta Medica, Amsterdam, (1986) 891-96).
Przykład 1
Synteza prekursora insuliny Glu-Glu-Ala-Glu-Ala-Glu-Ala-Glu-Pro-Lys-Ala-Thr-Arg-BCD^-Ser-Asp-Asp-Ala-Arg-AC 1-21), ze szczepu drożdży yKV 153, przy użyciu alfa preprolidera MF S.cerevisiae.
Zsyntet^zowano następujące ollgonukleot-d-:
#593 5 CCAAGTACA AAGCTTCAACCAAGTGGCAACCGCACA AGTG TT
GGTTAAyGAATyTTGTAGCCTTTGGTTCAGCTTCAGyTTyAGyTT CTTCT yTTTTATCCyAA^GAAACACC-3 ’ #94 5’-TAAATCTATAACTACAATGGGTyTCATA-y’ #3075 5 ©TGGTTGAAGCTTTGTACTTGGTTTGCGGTGAAAGAGGTT
TCTTCTACACTCCTAAGTCTGTCGGTGCTAGATGTATTG-3’ ’-TTAATCTTAGTTTCTAGATTTTyTTGG-T’ #2371
183 698
Przeprowadzono następujące dwie łańcuchowe reakcje polimerazy, przy użyciu zestawu odczynników Gene Amp PCR (Perkin Elmer, 761 Main Avewalk, CT, USA), zgodnie z instrukcjami producenta (patrz fig.2).
PCR1A:
0,2 pl matrycy plazmidu pMT742 4,0 pl oligonukleotydu #593 (100 pmoli)
4,0 pl oligonukleotydu #94 (100 pmoli)
10.0 pl 10x buforu PCR
10.0 pl 2,5 mM dNTP 0,5 pl enzymu polimerazy Taq
71.3 pl wody .
PCR1B:
0,2 pl matrycy plazmidu pMT742
4.0 pl oligonukleotydu #3075 (100 pmoli)
4.0 pl oligonukleotydu #2371 (100 pmoli)
10.0 pl 10x buforu PCR
10.0 pl 2,5 mM dNTP
0,5 pl enzymu polimerazy Taq
71.3 pl wody
W obu przypadkach przeprowadzono dwa cykle w temperaturze 94°C przez 1 minutę, w temperaturze 45°C przez 1 minutę i w temperaturze 72°C przez 1 minutę, i następnie 11 cykli: w temperaturze 94°C przez 1 minutę, w temperaturze 55°C’przezl minutę, w temperaturze 72°C przez 1 minutę.
Załadowano 20 pl każdej mieszaniny PCR na 2% żelagarozowy i poddano elektroforezie, przy użyciu standardowych technik (Sambrook i in., Molecular Cloning, Cold Spring Harbour Laboratory press, 1989). Otrzymane fragmenty DNA (452 bp z PCR1A i 170 bp z PCR1B) odcięto od żelu agarozowego i izolowano za pomocą zestawu Gene Clean (Bio101 Inc., POBOX2284, La Jolla, CA, USA), zgodnie z instrukcjami producenta. Oczyszczone fragmenty DNA rozpuszczono w 100 pl wody.
Przeprowadzono następujące PCR:
PCR1C:
1.0 p l fragmentu DNA z PCR1A 1.0 pl fragmentu DNA z PCR1B10,0 pl 10x buforu PCR 10.0 p l 2,5 mM dNTP
0,5 pl enzymu polimerazy Taq
69,5 pl wody
Przeprowadzono dwa cykle w temperaturze 94°C przez 1 minutę, w temperaturze 45 °C przez 1 minutę i w temperaturze 72°C przez 1 minutę.
Następnie dodano 4 pl oligonukleotydu #94 (100 pmoli) i 4,0 pl oligonukleotydu #2371 (100 pmoli) i przeprowadzono 15 cykli w temperaturze 94°C przez 1 minutę, w temperaturze 55°C przez 1 minutę, w temperaturze 72°C przez 1 minutę.
Mieszaninę PCR załadowano na 1% żel agarozowy i otrzymany fragment o 594 bp oczyszczono, przy użyciu zestawu Gene Clean jak opisano. Oczyszczony fragment PCR DNA rozpuszczono w 20 pl wody oraz buforu endonukleazy restrykcyjnej i pocięto za pomocą endonuklcazy restrykcyjnej EcoRl i Xbal (New England Biolabs, Inc. MA, USA). Otrzymany fragment restrykcyjny EcoK/Xbal o 550 bp uruchomiono na żelu agarozowymi oczyszczono za pomocą zestawu Gene Clean.
W dwóch oddzielnych procesach trawienia restrykcyjnego, plazmid pMT742 pocięto za pomocą i) endonukleaz restrykcyjnych Apal i Xbal oraz ii) endonukleaz restrykcyjnych Apal i EcoRl. W wyniku tych trawień wyizolowano fragment restrykcyjny Apal/Xbal o 8,6 kb oraz fragment restrykcyjny ApaMEcoRl o 2,1 kb.
183 698
Tiz- fragmenty (to jest fragment restrykcyjnyEcoRI/Xbal o 550 bp, z PCR1C i fragment restrykcyjny ApallXbal o 8,6 kb oraz fragment restrykcyjny ApaUXbal o 8,6 kb oraz fragment restrykcyjny Apal/EcoRI o 2,1 kb, z pMT742) poddano razem ligacji, przy użyciu ligazy DNA T4 w standardowych warunkach (Sambrook i in., Molecular cloning, Cold Spring Harbour Laborator- press, 1989) (patrz fig.1). Mirsz--i-ę ligacyjną transformowano do kompetentnych komórek E.coli (Ap1), po czym poddano selekcji pod względem oporności na ampicylinę. Plazmidy izolowano z otryyma-scr kolonii E.coli,, za pomocą standardowych technik miniprep-Iacyjnycr DNA (Sambrook i in., Molecular cloning, Cold Spring Harbour Laboratory press, 1989) i sprawdzono stosując odpowiednie e-do-u]kleazs restrykcyjne (to jest EcoRI, ApaI i XbaI). Wykazano przez —lizę sekwrncjonowa-ia DNA (stosując zestaw Seque—se z US. Biocremical Corp. zgodnie 2 zalece-iami producenta), że wsselekcjo-owj-s plazmid, oznaczony pKV153, zawiera prawidłową sekwencję, kodującą alfa preprolider MF/prekursor i-suII-s Glu-Glu-Ala-Glu-Ala-Glu-Ala-Glu-Pro-Lys-Ala-Thr-Arg-B(1-29) -Ser -Asp-Asp-Ala-Arg-A( 1-21).
pKV153 transformowano do szczepu MT663 S.cerevisiae i poddano selekcji pod względem wzrostu na glukozie, jak opisano w europejskim zgłoszeniu patentowym o numerze publikacji 214 826.
Otrzymany szczep drożdży oznaczono yKV153 i zweryfikowano pod względem produkcji prekursora I—uIi-- Glu-Glu-Ala-Glu-Ala-Glu-Al--Glu-Pro-Lys-Al--Trr-Arg-B(1-29) -err-Asp-Asp-Al--Arg-A( 1-21) w pożywce hodowlanej, drogąHPLC i spektroskopii masowej.
Przykład 2
Synteza ludzkiej msulmy LysB30()(Ni'-tetradekanoilo) ThrB29.
2a. Synteza prekursora i-suII-s Glu-Glu-Ala-Glu-Ala-Glu-Ala-Glu-Pro-Lss-Ala-Trr-Arg-B(1-28)-Trr-Lys-Ser-Asp-Asp-AIa-Arg-A(1-21) ze szczepu dK^^^żckży sKV153 przy użyciu alfa preprolidera S.cerevisiae,
Zsyntetyzowano następujące olinukleotydy:
#3881 5 '-TTCGTTCAłAGCTTTGTACTTGGiTTTGCGGTGAAAGAAGGTTTCT
TCTACAyTCCTAyyAAGTCTGAyGATGyTAGAGGTATTGTyG-3 ’ #2371 5 ’-TTAATCTTCGTTTCTAGAGCCTGCGGG33 ’
Przeprowadzono następującą łańcuchową reakcję poiime^^(PCR), przy użyciu zestawu odcysn-ików Gene Amp PCR jak opisano powyżej.
PCR2:
0,2 μΐ matrycy plazmidu pKV153 (z przykładu 1)
4.0 μ l oligonukleotydu #3881 (100pmoli)
4.0 μl oligonukleotydu #2371 (100 pmoli)
10,0 μΐ 10x buforu PCR
10.0 μ! 2,5 mM dNTP
0,5 μl enzymu polimer-zs Taq
71,3 μ! wody
Przeprowadzono dwa cykle w temperaturze 94°C przez 1 minutę, w temperaturze 45 °C przez 1 minutę i w temperaturze 72°C przez 1 minutę, a następnie 11 cykli w temperaturze 94° przez 1 minutę, w temperaturze 55°C przez 1 minutę, w temperaturze 72°C przez 1minutę.
Mirsz-ninę PCR załadowano na 2% żel -g-ϊΌzow- i otrzymany fragment o 174 bp oczyszczono, przy użyciu zestawu Gene Clean, jak opisano. Ocy-syczo-y fragment PCR DNA rozpuszczono w 20 gl wody i buforu end()nukle-z- restrykcyjnej i pocięto endo-ukleaz-mi restr-kc-jn-mi HindIII i XbaI Powstały fragment restrykcyjny Hlndlll/Xbal o 153 bp uruchomiono na żelu -g-IΌzow-m oraz izolowano i oczyszczono, z użyciem zestawu Gene Cle—.
W dwóch oddzielnych, rndonukle-y-mi restr-kc-jn-mi pMT742 pocięto r-do-uklr-yami Iestrykc-jn-mi Apal i Xbal, podczas gdy pKV153 (z przykładu 1) cięto endo-uklraz-ml rrstrykcyjn-mi Apal i EcoRI. Z tych trawień wyodrębniono fragment restrykcyjny Apal/XbaI o 8,6 kb, pochodzący od pMT742 i fragment restr-kc-jn- ApaI/EcoRI o 2,1 kb, pochodzący od pKV153.
183 698
Trzy fragmenty (to jest fragment restrykcyjny EcoRl/Xbal o 550 bp, pochodzący z PCR2 i fragment restrykcyjny Apal/Xbal o 8,6 kb, pochodzący od pMT748 oraz fragment restrykcyjny Apal/EcoR o 2,1 kb, pochodzący od pKV 153) poddano razem ligacji, przy użyciu ligazy DNA T4, jak opisano powyżej (patrz fig. 1). Mieszaninę do ligacji transformowano do kompetentnych komórek E.coli (Apr-), po czym poddano selekcji pod względem oporności na ampicylinę. Plazmidy izolowano od otrzymanych kolonii E.coli i sprawdzono pod względem odpowiednich endonukleaz restrykcyjnych (to jest Hindlll, Apali Xbal), jak opisano.
Wykazano, przez analizę sekwencjonowania DNA, że wybrany plazmid oznaczony pKV159 zawiera prawidłową sekwencję kodującą alfa preprolidera MF/prekursora insuliny Glu-Glu-Ala-Glu-Ala-Glu-Ala-Glu-Pro-Lys-Ala-Thr-Arg-B(1-28)-Thr-Lys-Ser-Asp-Asp-Ala-Arg-A(1-21).
pKV159 transformowano do szczepu MT663 S.cerevisiae i poddano selekcji pod względem wzrostu na glukozie, jak opisano.
Otrzymany szczep drożdży oznaczono yKV159 i zweryfikowano pod względem wytwarzania prekursora insuliny Glu-Glu-Ala-Glu-Ala-Glu-Ala-Glu-Pro-Lys-Ala-Thr-Arg-B (l-28)-Thr-Lys-Ser-Asp-Asp-Ala-Arg-A(l-21) w pożywce hodowlanej, drogąHPLC i spektroskopii masowej'.
2b. Izolacje prekursora insuliny Glu-Glu-Ala-Glu-Ala-Glu-Ala-Glu-Pro-Lys-Ala-^Thr-Arg-B( 1 -28)-Thr-Lys-Ser-Asp-Asp-?\la-Arg-A( 1-21).
Szczep yKV159 poddano fermentacji przez 72 godziny i zebrano pięć litrów bulionu. Komórki drożdży usunięto przez odwirowanie, wartość pH wyregulowano do 3,0, stosując kwas siarkowy i zatężono prekursor insuliny na kolumnie Pharmacia Streamline® 50 wypełnionej 300 ml wymiennika jonów Streamline® SP. Po przemyciu 25 mM buforu cytrynianowego, wartość pH 3,6, prekursor wymyto z użyciem 0,5 NH3 i odebrano frakcję od 300 do 600 ml. Wartość pH wyregulowano do 2,5 i oczyszczono prekursor przez RP-HPLC, z użyciem 15 μ, sferycznej krzemionki C18 o wielkości porów 10 nm, oraz 0,2 M Na2SO4,0,04 M H3PO4 jako buforu, i z użyciem gradientu od 23 do 33% acetonitrylu. Prekursor wymyto przy około 27-28% acetonitrylu. Pulę, zawierającą centralny, główny pik prekursora, odsolono przez filtrację żelową na Sephadex® G-50 F w 0,5 M kwasu octowego, prekursor izolowano przez liofilizację. Wydajność: 486 mg.
2c. Synteza insuliny Ala-Thr-Arg-B(1-28)-Thr-Lys, Ser-Asp-Asp-Ala-Arg-A(1-21).
486 mg prekursora o pojedynczym łańcuchu jak opisano powyżej, rozpuszczono w 30 ml 0,05 M buforu glutaminianowego przy pH 9,0, i dodano 3 ml żeluunieczynnionej proteazy A.litycus (patrz PCT/DK94/00347, strona 45). Po delikatnym mieszaniu w ciągu 5 godzin w temperaturze 30°C, żel usunięto przez filtrację i podwójny łańcuch wydłużonej insuliny krystalizowano przez dodanie 10 ml etanolu, 845 mg diwodzianu cytrynianu trisodowego i 78 chlorku cynku. Po ustawieniu wartości pH do 6,1 i przechowaniu w temperaturze 4°C przez noc, kryształy zebrano przez odwirowanie, przemyto dwukrotnie izopropanolem i wysuszono pod zmniejszonym ciśnieniem. Wydajność: 450 mg.
2d. Synteza insuliny , ΝσΒ--’, N®830- tris(tetradekanoiio)Ala-Thr-Arg-B( 1-28) -Thr-Lys, Ser-Asp-Asp-Ala-Arg-A( 1-21).
450 mg wydłużonej insuliny o podwójnym łańcuchu, otrzymanej jak opisano powyżej, rozpuszczono w mieszaninie 3,15 ml DMSO i 0,69 ml 2 M diizopr^^^;yloetyloaminy w NMP. Roztwór ochłodzono do 15°C i dodano 0,3 M estru N-hydroksysukcynoimidowego kwasu tetradekanowego w DMSO/NMP (1:1 stosunek objętościowy). Po dwóch godzinach w temperaturze 15°C, reakcję zatrzymano, dodając 112 ml 0,01 M buforu glicynowego w mieszaninie etanol/woda (60:40, stosunek objętościowy) i wartość pH ustawiono do 10,0. Triacylowanego związku pośredniego nie izolowano.
2e. Synteza ludzkiej insuliny Lys^0 (Metradekanoilo) ThrB29.
Do roztworu z poprzedniego etapu, dodano 5 ml żelu unieczynnionej trypsyny (patrz PCT/DK94/00347, strona 46). Po delikatnym mieszaniu w temperaturze 15°C przez 16 godzin, żel usunięto przez filtrację, wartość pH wyregulowano do 9,0 i roztwór załadowano na kolumnę
183 698
2,5x25 cm QAE-Sephadex® A-25. Przeprowadzono elucję izokratyczną przy prędkości 17,3 ml/godzinę, stosując 0,12 M bufor NH4C· l w mieszaninie etanol/woda (60:40, stosunek objętościowy) o pH 9,0 ustawionym za pomocąNH3. Związek tytułowy wyłoniono z kolumny po 650 ml, a pulę od 650 do 754 ml zebrano. Ostatecznie, bufor zmieniono do 0,01 M NH4HCO3 przy użyciu filtracji żelowej na Sephadex® G-50 Fine, i produkt izolowano w stanie suchym przez liofilizację. Wydajność; 91 mg.
Masa cząsteczkowa związku tytułowego, znaleziona przez MS: 6020 ± 6, teoretyczna:
6018.
Masa cząsteczkowa łańcucha B, znaleziona przez MS: 3642 ± 5, teoretyczna: 3640.
M-s- cząsteczkowa fragmentu C-terminalnego trawionego przez proteazę V8, znaleziona przez MS: 1326 ±2, teoretyczna: 1326.
Względna lipofilność, k’rel = 113.
Okres połowicznego zaniku, T50%, po podskórnej injekcji u świń: 20,3 ±5,2 godziny (n=6).
Przykład 3
Synteza ludzkiej insuliny LssB2S(Nc-tet^^^«^l·^ik^^oilo) des(B29-B30).
3a. Synteza prekursora insuliny Glu-Glu-Ala-Glu-Ala-Glu-Ala-Glu-Pro-Lys-Ala-Thr-Arg-B(1-27)-Lss-Ser-Asp-Asp-Al--Arg-A(1-21) ze szczepu drożdży yJB173, przy użyciu alfa preprolidera MF S.cerevisiae.
Zsyntetyzowano następujące oligonukleotydy:
#627 5 ’ - CACTTGGTTGAAGGTTTGTACTTGGUTTGCGGTGAAAGAGGTTT
CTTCTACACTAAGTCTGACGATGCTAG-3 ’ #2371 5 ’-TTAATCTTCGTTTCIAGAGC^C^TGC^(C^(^-^3’
DNA, kodujący Glu-Glu-Ala-Glu-Ala-Glu-Ala-Glu-Pro-Lys-Ala-Thr--Arg-B(1-27)- LysSer-Asp-Asp-Ala-Arg-A(1-21) skonstruowano w ten sam sposób jak opisano w przykładzie 2, przez podstawienie oligonukleotydu #3881 oligonukleotydu #627.
Otrzymany plazmid oznaczono pJB173 i szczep drożdży wykazujący ekspresję Glu-Glu-Ala-Glu-Al--Glu-Ala-Glu-Pro-Lys-Ala-Thr-Arg-B(1-27)-Lss-Ser-Asp-Asp-Ala-Arg-A( 1-21) oznaczono yJB173.
3b. Izolacja prekursora insuliny Glu-Glu-Al--Glu-Al--Glu-Ala-Glu-Pro-Lss-Ala^-^Ghr-Arg-BO^Yj-Lys-Ser-Asp-Asp-Ala-Arg-A^©!).
Szczep yJB173 poddano fermentacji przez 72 godziny i zebrano 4,8 litrów bulionu. Komórki drożdży usunięto przez odwirowanie, a wartość pH ustawiono na 3,0, przy użyciu kwasu siarkowego. Konduktywność· wyniosła 0,78 kS/m. Prekursor insuliny zatężono, przy użyciu kolumny Ph-rm-ci- Streamline^® 50 wypełnionej 300 ml wymiennika jonów Streamline® SP. Po przemyciu 25 mM buforu cytrynianowego, wartość pH 3,6, prekursor wymyto z użyciem 0,5 NH3 i zebrano frakcję od 300 do 600 ml. Wolny amoniak odparowano po zmniejszonym ciśnieniem w temperaturze pokojowej, a pH otrzymanych 280 ml roztworu wyregulowano do 9,0 za pomocą kwasu chlorowodorowego.
3c. Synteza insuliny Ala-Thr-Arg-B(1-27)-Lss, Ser-Asp-Asp-Ala-Arg-A( 1-21) .
Do 280 ml roztworu, zawierającego 118 mg' prekursora o pojedynczym łańcuchu, otrzymanego jak opisano powyżej, dodano 3 ml żelu unieczynnionej proteazy A.litycus (patrz PCT/DK94/00347, strona 45). Po delikatnym mieszaniu przez 24 godziny w temperaturze 30°C. Żel usunięto przez filtrację. Wartość pH wyregulowano do 3,5 i roztwór przesączono przez filtr Milipore®, o średnicy porów 0,45 pm.
Wydłużoną insulinę o podwójnym łańcuchu oczyszczono w 2 przebiegach, przez RP-HPLC, stosując kolumnę 2x20 cm wypełnioną 15 pm sfery cznąkrzcmionkąyΊ8 o wielkości porówlOnm oraz 0,2 MNa2SO4, 0,04MH3PO4, pH 3,5, jako buforu, i stosując gradient od 23 do 33% acetonitrylu przy prędkości 4 ml/minutę i temperaturze kolumny 40°C. Wydłużoną insulinę o podwójnym łańcuchu wymyto przy około 30-31% acetonitrylu. Acetonitryl usunięto z połączonych puli 70 ml przez odparowanie pod zmniejszonym ciśnieniem, i usunięto sole przez filtrację żelową, stosując kolumnę 5x47 cm Sephadex G-25 w 0,5 M kwasu octowego. Wydłużoną insulinę o podwójnym łańcuchu izolowano przez liofilizację. Wydajność: 110 mg.
183 698
3d. Synteza insulinyN-A^N-B^N^-trisrietradekanoilo) Ala-Thr-Arg-B( 1-27)-Lys Ser-Asp-Asp-Ala-Arg-A(1-21). ... .
110 mg wydłużonej insuliny o podwójnym łańcuchu otrzymanej jak opisano powyżej, rozpuszczono w mieszaninie 0,84 ml DMSO i 0,275 ml 2M diizopropyloetyloaminy w NMP. Roztwór ochłodzono do temperatury 15°C i dodano 0,185 ml 0,3 M estru N-hydroksysukcynoimidowego kwasu tetradekanowego w DMSO/NMP (1:1 stosunek objętościowy). Po dwóch godzinach w temperaturze 15°C, reakcję zatrzymano, dodając 32,5 ml 0,01M buforu glicynowego w mieszaninie etanol/woda (60:40, stosunek objętościowy) i wartość pH ustawiono do 10,0. Triacylowanego związku pośredniego nie izolowano.
3e. Synteza ludzkiej insuliny LysB28 (Nc-tetr^<^t^^^i^<^]ilo) des(B29-B30).
Do roztworu otrzymanego w poprzednim etapie, dodano 1,5 ml żelu unieczynnionej trypsyny (patrz PCT/.DK94/O0347, strona 46). Po delikatnym mieszaniu w temperaturze 15°C przez 18 godzin, żel usunięto przez filtrację, wartość pH wyregulowano do 9,0 i roztwór załadowano na kolumnę 1,5x21 cm QAE-Sephadex® A-25. Przeprowadzono elucję izokratyczną przy prędkości 10 ml/godzinę, stosując 0,12 M bufor N.H.,Cl w mieszaninie etanol/woda (60:40, stosunek objętościowy) o pH 9,0 ustawionym za pomocąNH3. Związek tytułowy odebrano z kolumny po 250-390 ml, ze szczytem przy 330 ml. Ostatecznie, bufor zmieniono do 0,01 MNH4HCO3 przy użyciu filtracji żelowej na Sephadex® G-50 Fine, i produkt izolowano w stanie suchym przez liofilizację. Wydajność: 47 mg.
Masa cząsteczkowa związku tytułowego, znaleziona przez MS:5820 ± 2, teoretyczna:
5819.
Masa cząsteczkowa łańcucha B, znaleziona przez MS: 3444 ± 4, teoretyczna: 3442.
Masa cząsteczkowa fragmentu C-terminalnego trawionego przez proteazę V8, znaleziona przez MS: 1128 ± 2, teoretyczna: 1128.
Względna lipofilność, k’rel = 121.
Okres połowicznego zaniku, T50o/o, po podskórnej injekcjj uświń: 19,6±3,6 godziny (n=4).
Pr z y k ł a d 4
Synteza ludzkiej insuliny LysB2? (Ne,-tetr^(^t^l^^i^<oilo) des(B28-B30).
4a. Synteza prekursora insuliny Glu-Glu-Ala-Glu-Ala-Glu-Ala-Glu-Pro-Lys-Ala-Thr-Arg-B(1-26)-Lys-Sen-Asp-Asp-Ala-Arg-A(1-21) ze szczepu drożdży yJB 174, przy użyciu alfa preprolidera MF S.cerevisiae.
Zsyntetyzowano następujące oligonukleotydy:
#628 5 ’-CACTTGGTTGAAGCTTTGTACTTGGTTTGCGGTGAAAGAGG
TTTCTTCTACAAGTCTGACGATGCTAG-3 ’ #2371 5 ’-TTAATCTTCGTTTCTAGAGCCTGCGGG-3 ’
DNA, kodujący Glu-Glu-Ala-Glu-Ala-Glu-Ala-Glu-Pro-Lys-Ala-Thr-Arg-B(1-26)-LysSer-Asp-Asp-Ala-Arg-A( 1-21) skonstruowano w ten sam sposób jak opisano w przykładzie 2, przez podstawienie oligonukleotydu #3881 oligonukleotydu #628.
Otrzymany plazmid oznaczono pJB174 i szczep drożdży wykazujący ekspresję Glu-Glu-Ala-Glu-Ala-Glu-Ala-Glu-Pro-Lys-Ala-Thr-Arg-B(1-26)-Lys-Ser-Asp-Asp-Ala-Arg-A( 1-21) oznaczono yJB174.
4b. Izolacja prekursora insuliny Glu-Glu-Ala-Glu-Ala-Glu-Ala-Glu-Pro-Lys-Ala-Thr-Arg-B( 1 -26)-Lys-Ser-Asp-Asp-Ala-Arg-A( 1-21).
Szczep yJB174 poddano fermentacji przez 72 godziny i zebrano 3,5 litrów bulionu. Komórki drożdży usunięto przez odwirowanie, a wartość pH doprowadzono do 3,0, przy użyciu kwasu siarkowego i roztwór rozcieńczono wodą do 8 litrów, w celu zmniejszenia stężenia soli. Otrzymana konduktywność wyniosła 0,79 kS/m. Prekursor insuliny zatężono przy użyciu kolumny Pharmacia Streamline® 50 wypełnionej 300 ml wymiennika jonów Streamline® SP. Po przemyciu 25 mM buforu cytrynianowego, wartość pH 3,6, prekursor wymyto z użyciem 0,5 NH3 i zebrano frakcję od 300 do 600 ml. Wolny amoniak odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem w temperaturze pokojowej, a pH otrzymanych 280 ml roztworu wyregulowano do 9,0 za pomocą kwasu chlorowodorowego.
183 698
4c. Synteza insuliny Ala-Thr-Arg-B(l-26)-Lss, Ser-A.sp-Asp-Ala-Arg-A(1-al).
Do 280 ml roztworu, prekursora o pojedynczym łańcuchu, otrzymanego jak opisano powyżej, dodano 3 ml żelu unieczynnionej proteazy A.lyticus (patrz PCT/DK94/O0347, strona 45). Po delikatnym mieszaniu przez 13 godzin w temperaturze 30°C, żel usunięto przez filtrację. Wartość pH wyregulowano do 3,5 i roztwór przesączono przez filtr Milipore®, o średnicy porów 0,45 pm. Wydłużoną insulinę o podwójnym łańcuchu oczyszczono w 4 przebiegach, przez RP-HPLC, stosując kolumnę 2x20 cm wypełnioną 15 pm sferyczną krzemionką Cl 8 o wielkości porów 10 nm oraz 0,2 M Na2SO4,0,04 M H3PO4, pH 2,5, jako buforu, i stosując gradient od 24 do 33% acetonitrylu. Wydłużoną insulinę o podwójnym łańcuchu wymyto przy około 30-31 % acetonitrylu. Acetonitryl usunięto z połączonych puli przez odparowanie pod zmniejszonym ciśnieniem, i usunięto sole przez filtrację żelową, stosując kolumnę 5x47 cm Sephadex G-25 w 0,5 M kwasu octowego. Wydłużoną insulinę o podwójnym łańcuchu izolowano przez liofilizację. Wydajność: 69 mg.
4d. Synteza insuliny N“A'5, N“8'3, Nε2a7-tris(tetradekanoilo) Ala-Thr-Arg-B( 1-26)Lys-Ser-Asp-Asp-Ala-Arg-A(1-21).
mg wydłużonej insuliny o podwójnym łańcuchu otrzymanej jak opisano w 4e, rozpuszczono w mieszaninie 0,44 ml DMSO i 0,15 ml 2M diizoprop^loetyloaminy w NMP. Roztwór ochłodzono do temperatury 15°C i dodano 0,096 ml 0,3 M estru N-hydroksysukcynoimidowego kwasu tetradekanowego w DMSO/NMP (1:1 stosunek objętościowy). Po 2 godzinach w temperaturze 15°C, re-kcję zatrzymano, dodając 17 ml 0,01 M buforu glicynowego w mieszaninie etanol/woda (60:40, stosunek objętościowy) i wartość pH ustawiono do 10,0. Triacylowanego związku pośredniego nie izolowano.
4e. Synteza ludzkiej insuliny Lys82? (NMetradekanoilo) des(B28-B30).
Do roztworu otrzymanego w poprzednim etapie, dodano 1 ml żelu unieczynnionej trypsyny (patrz PCT/DK94/00347, strona 46). Po delikatnym mieszaniu w temperaturze 15°C przez 26 godzin, żel usunięto przez filtrację, wartość pH wyregulowano do 9,0 i roztwór załadowano na kolumnę 1,5x25,5 cm QAE-Sephadex® A-25. Przeprowadzono elucję izokratycznąprzy prędkości 17,3 ml/godzinę, stosując 0,12 M bufor NH4O w mieszaninie etanol/woda (60:40, stosunek objętościowy) o pH 9,0 ustawionym za pomocąNH.3. Związek tytułowy wyłoniono z kolumny po 360 ml, a pulę od 272 do 455 ml zebrano. Ostatecznie, bufor zmieniono do 0,01 M NH4HCO3 przy użyciu filtracji żelowej na Sephadex® G-50 Fine, i produkt izolowano w stanie suchym przez liofilizację. Wydajność: 38 mg. Masa cząsteczkowa związku tytułowego, znaleziona przez MS: 5720 ± 6, teoretyczna: 5718.
Masa cząsteczkowa łańcucha B, znaleziona przez MS: 3342 ± 4, teoretyczna: 3340.
Masa cząsteczkowa fragmentu C-terminalnego trawionego przez proteazę V8, znaleziona przez MS: 1027 ±2, teoretyczna: 1027.
Względna lipofilność, k’re = 151.
Okres połowicznego zaniku, T50% po podskórnej injekcji u świń: 15,2 ± 2,2 godziny (n=5).
Przykład 5
Synteza ludzkiej insuliny Lss826 (NT-tetradekanoilo) des(B27-B30).
5a. Synteza prekursora insuliny Glu-Ghl-Ala-Glu-Ala-Glu-Ala-Glu-aro-Lys-Ala-Thr-Arg-B(1 -25)-Lys-Ser-Asp-Asp-Ala-Arg-A(1-21) ze szczepu drożdży yJB175, przy użyciu alfa preprolidera MF S.cerevisiae. Zsyntetyzowano następujące oligonukleotydy:
#629 5 ’-CACTTGGTTGAAGCTTTGTACTTGGTTTGCGGTGAAAGAGG
TTT CTTCAAAGTCTGACGATGCTAG-3’ #2371 5--TTAATCTTCGTTTCTAGAGCCTGCGCGM ’
DNA, kodujący Glu-Glu-Ala-Glu-Ala-Glu-Ala-Glu-Pro-Lss-Ala-Thr-Ag-B(1 -25--Lys -Ser-Asp-Asp-Ala-Arg-A(1-21) skonstruowano w ten sam sposób jak opisano w przykładzie 2, przez podstawienie oligonukleotydu #3881 oligonukleotydu #629.
Otrzymany plazmid oznaczono pJB175 i szczep drożdży wykazujący ekspresję Glu-Glu-Ala-Glu-Ala-Glu-Ala-Glu-Pro-Lys-Ala-Thr-Arg-B(1-25)-Lss-Ser-Asp-Asp-Ala-Arg'^/'!^) oznaczono yKV175.
183 698
5b. Izolacja prekursora insuliny Gjlu-Gj]u-Ala-Gjlu-A.la-Glu-Ala-Gilu-Pro-Lys-Ala-Thr-Arg-B( 1 -25)-Lys-Ser-Asp-Asp-Aki-Arg-A(1 -21).
Szczep yJB 175 poddano fermentacji przez 72 godziny i zebrano 3,7 litra bulionu. Komórki drożdży usunięto przez odwirowanie, a wartość pH ustawiono na 3,0, przy użyciu kwasu siarkowego i roztwór rozcieńczono wodą do 8,5 litra, w celu zmniejszenia stężenia soli. Otrzymana konduktywność wyniosła 0,77 kS/m. Prekursor insuliny zatężono przy użyciu kolumny Pharmacia Streamline® 50 wypełnionej 300 ml wymiennika jonów Streamline® SP. Po przemyciu 25 mM buforu cytrynianowego, wartość pH 3,6, prekursor wymyto z użyciem 0,5 NH3 i zebrano frakcję od 300 do 600 ml. Wolny amoniak odparowano po zmniejszonym ciśnieniem w temperaturze pokojowej, a pH otrzymanych 270 ml roztworu wyregulowano do 9,0 za pomocą kwasu chlorowodorowego.
5c. Synteza insuliny Ala)Thr-Arg-B(1-25)-Lys, Ser-Asp-Asp-Ala-Arg--4(1-21).
Do 270 ml roztworu, prekursora o pojedynczym łańcuchu, otrzymanego jak opisano powyżej, dodano 3 ml żelu unieczynnionej proteazy A.lyticus (patrz PCT/DK94/00347, strona 45). Po delikatnym mieszaniu przez 23 godziny w temperaturze 30°C, żel usunięto przez filtrację. Wartość pH wyregulowano do 2,5 i roztwór przesączono przez filtr Milipore®, o średnicy porów 0,45 pm. Wydłużoną insulinę o podwójnym łańcuchu oczyszczono w 4 przebiegach, przez RP-HPLC, stosując kolumnę 2x20 cm wypełnioną 15 pm sferyczną krzemionką Cl 8 o wielkości porów 10 nm oraz 0,2 M Na2SO4,0,04 M H3PO4, pH 3,5, jako buforu, i stosując gradient od 24 do 33% acetonitrylu. Wydłużoną insulinę o podwójnym łańcuchu wymyto przy około 29)31%acetonitrslu. Acetonitryl usunięto z połączonych puli przez odparowanie pod zmniejszonym ciśnieniem, i sole usunięto przez filtrację żelową, stosując kolumnę 5x47 cmSephadex G-25 w 0,5 M kwasu octowego. Wydłużoną insulinę o podwójnym łańcuchu izolowano przez liofilizację. Wydajność: 81 mg.
5d. Synteza insuliny nOA'5, N0®^, NiB26-tris(tetradekanoilo) Ala-Thr-Arg-B( 1-25)
-Lys, Ser-Asp-Asp-Ala-Arg-A( 1-21).
mg wydłużonej insuliny o podwójnym łańcuchu rozpuszczono w mieszaninie 0,56 ml DMSO i 0,19 ml 2M dlizopropylortsloamins w NMP. Roztwór ochłodzono do temperatury 15°C i dodano 0,124 ml 0,3 M estru N-hydroksysukcynoimidowego kwasu tetradekanowego w DMSO/NMP (1:1 stosunek objętościowy). Po 2 godzinach w temperaturze 15°C, reakcję zatrzymano, dodając 21,8 ml 0,01 M buforu glicynowego w mieszaninie etanol/woda (60:40, stosunek objętościowy) i wartość pH ustawiono do 10,0. Έrii^c^c^lί^'wan<rgo związku pośredniego nie izolowano.
5e. Synteza ludzkiej insuliny LysB26 (N£tetr^^<^^.k^mo^lo) drs(B27)B30).
Do roztworu otrzymanego w poprzednim etapie, dodano 1 ml żelu unieczynnionej try^syny (patrz PCT/DK94/00347, strona 46). Po delikatnym mieszaniu w temperaturze 15°C przez 23 godziny, żel usunięto przez filtrację, wartość pH wyregulowano do 9,0 i roztwór załadowano na kolumnę 1,5x25,5 cm QAE-Sephadex® A-25. Przeprowadzono elucjęizokratycznąprzy prędkości 19,3 ml/godzinę, stosując 0,12 M bufor N^Cl w mieszaninie etanol/woda (60:40, stosunek objętościowy) o pH 9,0 ustawionym za pomocą amoniaku. Związek tytułowy wyłoniono z kolumny po 320 ml, a frakcję od 320 do 535 ml zebrano. Ostatecznie, bufor zmieniono do 0,01 MNH4HCO3 przy użyciu filtracji żelowej na Srphadrx®G)50 Fine, i produkt izolowano w stanie suchym przez liofilizację. Wydajność: 25 mg.
Masa cząsteczkowa związku tytułowego, znaleziona przez MS: 5555 ± 6, teoretyczna:
5555.
Masa cząsteczkowa łańcucha B, znaleziona przez MS: 3179 ± 4, teoretyczna: 3178.
Masa cząsteczkowa fragmentu C-terminalnego trawionego przez proteazę V8, znaleziona przez MS: 864 ± 1, teoretyczna: 863,5.
Względna lipofilność, k’rei = 151.
Okres połowicznego zaniku, T50o/o, po podskórnej injekcji u świń: 14,4 ± 1,5 godziny (n=5).
183 698
Przykład 6
Synteza ludzkiej insuliny (N\1-karboksytniIecylo)-2-anndosukcynylo) - Phe“B' des(B30).
Ludzką insulinę Al,B29-diBoc-des(B30) (200 mg, 0,033 mmola) rozpuszczono w DMF (15 ml) i dodano trietyloaminę (20 gl). Dodano ester N-hydroksysukcynoimidowy kwasu N(l-karboksymetoksytridecylo)-2-amieosukcynowcgo (16 mg, 0,033 minola) i po 4 godzinach w temperaturze pokojowej mieszaninę odparowano do sucha pod zmniejszonym ciśnieniem. Grupy Boc usunięto przez potraktowanie kwasem trifiuorooctowym (5 ml), przez 30 minut, w temperaturze pokojowej. Kwas trifiuorooctowy usunięto przez odparowanie pod zmniejszonym ciśnieniem. Resztę rozpuszczono w 0,1 N NaOH (20 ml), przy temperaturze 0°C. Zmydlenia estru metylowego dokonano po 1godzinie, w temperaturze 0°C. Wartość pH mieszaniny reakcyjnej wyregulowano do 5,0 przez dodanie kwasu octowego i etanolu (5 ml). Wytworzony precypitat izolowano przez odwirowanie.
Związek tytułowy oczyszczono z precypitatu drogą chromatografii jonowymiennej, przy użyciu kolumny 2,5x27 cm QAE-S^e^p^^£^c^e^^® A25.
Precypitat rozpuszczono w mieszaninie etanol/woda (60:40, stosunek objętościowy) (25 ml), przez ustawienie wartości pH do 9,8, z użyciem amoniaku, i roztwór dostarczono do kolumny. Przeprowadzono elucj ę w buforach NH3/NH4C l, przy pH 9,0, przy użyciu gradientu liniowego od 0,12Co (018MNH4Cl w mieszaninie etanol/woda (60:40, stosunek objętościowy) i całości 1000 ml eluenta. Absorbancję UV eluatu monitorowano przy 280 nm i frakcje o 10 ml zebrano.
Związek tytułowy wyłoniono z kolumny we frakcjach 62 do 72. Związek tytułowy wytrącono przez rozcieńczenie puli 2 objętościami wody i ustawieniu wartości pHdo 5,0. Po odwirowaniu, precypitat przemyto wodą i po drogim wirowaniu produkt wysuszono pod zmniej szonym ciśnieniem. Wydajność: 10 mg.
Masa cząsteczkowa, znaleziona drogą PDMS: 6032, teoretyczna: 6032.
Względna lipofilność, k’rel = 140.
Okres połowicznego zaniku, T50%, po podskórnej injekcji u świń: 8,65 ± 1,65 godziny (n=5).
Przykład 7
Ludzka insulina PheαB1-tetradekanoiio-glutamyto-glicylowa Ccs(B30).
Ludzką insulinę A1, B29-diBoc-des(B30) (200 mg, 0,033 mmola) rozpuszczono w DMF (15 ml) i dodano trietyloaminę (100 gl). Dodano ester mirystoilo-Glu (γ-OtBu) -Gly N-hydroksysukcynoimieowy (95 mg, 0,17 mmola) i po 4 godzinach w temperaturze pokoj owej mieszaninę odparowano do sucha pod zmniejszonym ciśnieniem. Grupy Boc i tBu usunięto przez potraktowanie kwasem trifiuorooctowym (5 ml), przez 30minut, w temperaturze pokojowej. Kwas trifiuorooctowy usunięto przez odparowanie pod zmniejszonym ciśnieniem.
Związek tytułowy oczyszczono z precypitatu drogą, RP-HPLC, przy użyciu kolumny z krzemionkąC18 i elucję gradientem liniowym od 16 do 64% acetonitrylu w 50 mM buforu Tris/fosforan, zawierającego 75 mM (NH4)2SO4 przy pH 7.
Związek tytułowy wyłoniono z kolumny przy około 50% acetonitrylu. Acetonitryl odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem, dodano etanol do 20% (stosunek objętościowy). Ustawienie wartości pH do 5,0 spowodowało wytrącenie produktu. Po odwirowaniu precypitat rozpuszczono w 10 mM NH4HCO3, odsolono przez filtrację żelową, przy użyciu Sephadex G-25 i liofilizowano. Wydajność: 97 mg. Masa cząsteczkowa, znaleziona drogą, PDMS: 6105, teoretyczna: 6104.
Przykład 8
Synteza ludzkiej insuliny GlyB28, ThrB29, LysB30 (N^tetr^<^^i^^^oilo).
8a. Synteza prekursora insuliny Glu-Glu-Ala-Glu-Ala-Glu-Ala-Glu-Pro-Lys-Ala-Thr-A-g-B(1-27)-Gdy'-Th--Lys-Ser-Asp-Asp-Ala-A-g-A(1-21) ze szczepu drożdży yKV 195, przy użyciu alfa preprolidera MF S.cerevisiae.
Zsyntetyzowano następujące oligonukleotydy:
183 698 #4790 5 ’-TTCGT7CGGGCTTTGTGCTTGCTTTCyGCTGGGGCAGCTTT
CTTyTAyGCTGGTAACAAGTCTGACGATGCTAGAGGTATTCTyG-3 ’ #2371 5’-TTTGTyTTCCTTTCTAGGGCCTGCGGG-3 ’
DNA, kodujący Clu-Clu-Ala-Glu-Gla-Glu-Ala-Clu-Pro-Lys-Ala-Th---Grg-B( 1 -27)Gl--Thr-Lys-Ser-Asp-Asp-Λla-Grg-A(1-71) skonstruowano w ten sam sposób, jak opisano w przykładzie 2, przez podstawienie oligonukleotydu #3881 oligonukleotydu #4790.
Otrzymany plazmid oznaczono pKV195 i szczep drożdży w-kazuJąc- ekspresję Glu-Glu-Ala-Glu-Gla-Clu-Ala-Clu-P-o-Lys-Ala-Thr-Arg-B(ł-27)-Gl--Thr-Asp-Asp-Ala-Arg-A(l-21) oznaczono yKV195.
8b. Izolacja prekursora insuliny Glu-Clu-Ala-Glu-Ala-Clu-Gla-Glu-P-o-Ł-s-Tla-Thr-Arg-B( 1 -77)-Cl--Th--Ł-s-Ser-Asp-Asp-Ala-Arg-A( 1-21).
Szczep yKV 195 poddano fermentacji przez 72 godziny i zebrano 4,4 litra bulionu. Komórki drożdży usunięto przez odwirowanie, a wartość pH doprowadzono do 3,0, przy użyciu kwasu siarkowego i dodano 3,6 litra wody, w celu rozcieńczenia soli do ot-z-manla konduktywności 0,77 kS/m. Prekursor insuliny zatężono przy użyciu kolumny Pharmacia Streamline® 50 wypełnionej 300 ml wymiennika jonów Streamline® SP. Po przemyciu 3 litrami 25 mM buforu c-trsnianowego, wartość pH 3,6, prekursor wymyto z użyciem 0,5 amoniaku i zebrano frakcję od 300 do 600 ml. Wolny amoniak odparowano po zmniejszonym ciśnieniem, w temperaturze pokojowej, a pH otrzymanych 280 ml roztworu wyregulowano do 9,0 za pomocą kwasu chlorowodorowego.
8c. Synteza insuliny Ala-Thr-Arg-B( 1 -77)-Gl--Thr-Ł-s, Ser-Asp-Asp-Ala-Arg-^ 1-21).
Do 280 ml roztworu, zawierającego 300 mg prekursora o pojedynczym łańcuchu, otrzymanego jak opisano powyżej, dodano 3 ml żelu unieczynnionej proteazy G.l-ticus (patrz PCT/DK94/00347, strona 45). Po delikatnym mieszaniu przez 17 godzin w temperaturze 30°C, żel usunięto przez filtrację. Wartość pH wyregulowano do 3,5 i roztwór przesączono przez filtr Milipore®, o średnicy porów 0,45 pm. Wydłużoną insulinę o podwójnym łańcuchu oczyszczono w 3 przebiegach, przez RP-HPLC, stosując kolumnę 2x20 cm wypełnioną 10 pm sferyczną krzeemonką.C18o wielkości porów 12nm oraz 0,2 MNa2SO4, 0,04, M^PO^pH 3,5, jako buforu, i stosując gradient od 23 do 33% acetonitrylu, przy prędkości 4 ml/minutę i temperaturze kolumny 40°C. Wydłużoną insulinę o podwójnym łańcuchu wymyto przy około 30-31% acetonitrylu. Ace^tonitryl usunięto z połączonych puli o 70 ml przez odparowanie pod zmniejszonym ciśnieniem, i sole usunięto przez filtrację żelową stosując kolumnę 5x47 cm SephadexC75 łańcuchu izoiowano przez liofilizację. Wydajność: 176 mg.
8d. Synteza insuliny NaA-5, NaaB-3, NeB30-tris(tetradekanoilo) Gla-Th--Arg-B(ł-27) -Gl--Thr-L-s, Ser-Asp-Gsp-Gla-Gr'g-G( 1-21).
176 mg wydłużonej insuliny o podwójnym łańcuchu rozpuszczono w mieszaninie 1,4 ml DMSO i 0,275 ml 2M dlizop-op-loet-loamin- w NMP. Roztwór ochłodzono do temperatury 15°C i dodano 0,963 ml 0,3 M estru r-h-droksysukcyn.oimidowegokwasutetradekanowegow DMSO/'NMP(1:1 stosunek objętościowy). Po 20 godzinach w temperaturze 15°C, reakcję zatrzymano, dodając 50 ml 0,01 M buforu glicynowego w mieszaninie etanol/woda (60:40, stosunek objętościowy) i wartość pH ustawiono do 10,0. Triacylowanego związku pośredniego nie izolowano.
8e. Synteza ludzkiej insuliny Cl-B)8, ThrB)9, Lys®30 (Νε-tetradekanoilo).
Do roztworu otiazymanego w poprzednim etapie, dodano 2,5 ml żelu unieczynnionej trypsyny (patrz PCT/DK94/00347, strona 46). Po delikatnym mieszaniu w temperaturze 15°C przez 5 godzin, żel usunięto przez filtrację, wartość pH wyregulowano do 9,0 i roztwór nałożono na kolumnę 1,5x26,5 cm QAE.-Sephadex® A-25. Przeprowadzono elucję izokratycznąprz- prędkości
9,3 ml/godzinę, stosując 0,12 M bufor NH4C1 w mieszaninie etanol/woda (60:40, stosunek objętościowy) o pH 9,0 ustawionym za pomocą amoniaku. Związek tytułowy wyłoniono z kolumny po 325-455 ml, z pikiem przy 380 ml. Ostatecznie, bufor zmieniono do 0,01 M NH4HCO3 przy użyciu filtracji żelowej na Sephadex® G-50 Fine, i produkt izolowano w stanie suchym przez liofilizację. Wydajność: 50 mg.
183 698
Masa cząsteczkowa związku tytułowego, z-leziona przez MS: 5979 ± 6, teoretyczna:
5977.
Masa cząsteczkowa łańcucha B, znaleziona przez MS: 3600 ± 4, teoretyczna: 3600.
Masa cząsteczkowa fragmentu C-termi—lnego trawionego przez proteazę V8, z-leziona przez MS: 1286 ±2, teoretyczna: 1286.
Względna lipofilność, k’rel = 103.
Okres połowicznego zaniku, T50<% po podskórnej injekcji u świń: 17 ± 2 godziny (n=4).
Przykład 9
Sy-try- ludzkiej insuli-- GlyB28. LysB29 (NMetradekanoilo).
9a. es-teya prekursora i-suli-y Glu-Glu-Al--Glu-Al--Glu-Ala-Glu-Pro-Lss-Al--TrI-Arg-B (1 -27)-Gly-L-s-eer-Asp-Asp-Al--Arg-A( 1-21) ze szczepu drożdży yKV 196, przy użyciu alfa preprolidera MF S.cererisiae.
Z syntetyzowano następujące oligonukleotydy:
#47 5 ’-TTGGTTGAAGCTTTGTACTTGGTTTGCGGTGAAAGAGGT
TT CTTCTAyCGGTAAGTCTGACGATGCTAGAGGTATΓGTyG-3 ’ #2371 5 ’-TTAATCTTCGTTTCTAGAGCCTGCGGG33 ’
DNA, kodujący Glu-Glu-Ala-Glu-Ala-Glu-Al--Glu-Pro-Lys-Al--Thr-Arg-B( 1-27) -Gly-Lys-eer-Asp-Asp-Ala-Arg-A( 1-21) skonstruowano w ten sam sposób jak opisano w przykładzie 2, przez podstawienie oligonukleotydu #3881 oligo-ukleot-du #4791.
Otrzymany plazmid oznaczono pJB196 i szczep drożdży wykazujący ekspresję Glu-GluAl--CJlu-Ala-Glu-Ala-Glu-Pro-Lys-Al--Trr-Arg-B(1-27)-Gl\--L-s-Ser-Asp-Asp-Ala-Arg- A( 1-21) omaczozo yK V196.
9b. Izolacja prekursora ϊ-suIIo- Glu-Glu-Ala-Glu-Ala-Glu-Ala-Glu-Pro-Lys-Al--Trr-Arg-B(1-27)-Gly-Trr-Lys-eer-Asp-Asp-Ala-Arg-A0l-21).
Szczep sKV196 poddano fermentacji przez 72 godziny i zebrano 3,6 litra bulionu. Komórki drożdży usunięto przez odwirowj-ir. a wartość pH ustawiono na 3,0, przy użyciu kwasu siarkowego i dodano 3,4 litra wody, w celu rozcieńczenia soli do otrzym-oiako-duktywności 0,77 kS/m.
Prekursor insuliny zatężono do 300 ml za pomocąprocedur^' opisanej w przykładzie 8b.
9c. Sy-tey- insuliny Al--Thr-Arg-B(1-27)-Gl--Lys, Ser-Asp-Asp-Ala-Arg-A(1-21).
Do 300 ml roztworu o pH 9,0, zawierającego 390 mg prekursora o pojedyo.czym łańcuchu, otryymaorgo jak opisano powyżej, dodano 5 ml żelu uoieczynoiooej proteay- A.lyticus (patrz PyT/DK94/00347, strona 45). Po delikatnym miesz—iu przez 40 godzin w temperaturze 30°C, żel usunięto przez filtrację. Wartość pH wyregulowano do 3,5 i roztwór przesączono przez filtr Mil.ip>ol^ti®. o średnicy porów 0,45 pm. Wydłużoną insulinę o podwójnym łańcuchu oczyszczono w 3 przebiegach, przez RP-HPLC, stosując kolumnę 2x20 cm w-peł-iona 10 jlm. sferyczną krzemionkąC 18 o wielkości porów 12 nm oraz 0,2 M N-2SO4, 0,04 M H3PO4, pH 3,5, jako buforu, i stosując gradient od 23 do 33% -ceto-itrylu, przy prędkości 4 ml/minutę i temperaturze kolumny 40°C. Wydłużoną, insulinę o podwójnym łańcuchu wymyto przy około 29% -cetonitrylu. Acrtooitryl usunięto z połacyo-ycr puli o objętości 60 ml przez odparowanie pod zm-lejsyoosm ciśnieniem, i sole usunięto przez filtrację żelową, stosując kolumnę 5x47 cm eephadex G-25 w 0,5 M kwasu octowego. Wydłużoną, insulinę o podwójnym łańcuchu izolowano przez liofilizację. Wydajność: 154 mg.
9d. es-teza insuliny N”A5, N”3 3, NEB29-tris0trtradekanoilo) Ala-Thr-Arg-B(1-27) -Gly-Lys err-Asp-Asp-Al--Arg-A(1-21).
154 mg wydłużonej insuliny o podwójnym łańcuchu rozpuszczono w miesz—inie 1,05 ml DMSOi 0,329 ml 2M diiyopropyloetyloamin- w NMP. Roztwór ochłodzono do temperatury 15°C i dodano 0,22 ml 0,3 M estru N-r-droksysukc-ooimidowego kwasu tetradekanowego w DMSO/NMP (1:1 stosunek objętościowy). Po 2 godzinach w temperaturze 15^, reakcję y-trzym--o. dodając 40 ml 0,01 M buforu glicynowego w miesyaoioie et—ol/woda (60:40, stosunek objętościowy) i wartość pH ustawiono do 10,0. Triacyiowanego związku pośredniego nie izolowano.
183 698
9e. Synteza ludzkiej insuliny GlyB28, Lys129 (NMetradekanoilo).
Do roztworu otrzymanego w poprzednim etapie, dodano 1,5 ml żelu unieczynnionej trypsyny (patrz PCT/DK94/00347, strona 46). Po delikatnym mieszaniu w temperaturze 15°C przez 21 godzin, żel usunięto przez filtrację, wartość pH wyregulowano do 9,0 i produkt w 43 ml roztworu nałożono na kolumnę 1,5x26,0 cm QAE-Sephadex® A-25. Przeprowadzono elucję izokratyczną przy prędkości 9,5 ml/godzinę, stosując 0,12 M bufor NH^Cl w mieszaninie etanol/woda (60:40, stosunek objętościowy) o pH 9,0 ustawionym za pomocą amoniaku. Związek tytułowy wyłoniono z kolumny po 190-247 ml, z pikiem przy 237 ml. Ostatecznie, bufor zmieniono do 0,01 MNH4HCO3 przy użyciu filtracji żelowej naSephadex®G-50 Fine, i produkt izolowano w stanie suchym przez liofilizację. Wydajność: 67 mg.
Masa cząsteczkowa związku tytułowego, znaleziona przez MS: 5877 ± 2, teoretyczna:
5876.
Masa cząsteczkowa łańcucha B, znaleziona przez MS: 3499 ± 3, teoretyczna: 3499. Masa cząsteczkowa fragmentu C-terminalnego trawionego przez proteazę V8, znaleziona przez MS: 1184 ± 2, teoretyczna: 1185.
Względna lipofilność, k’rel = 118,5.
Okres połowicznego zaniku, T50o%, po podskórnej iniekcji u świń: 25 ± 9 godziny (n=4) .
183 698
WYKAZ SEKWENCJI
1) INFORMACJE OGÓLNE:
1) ZGŁASZAJĄCY:
A) NAZWA: Novo Nordisk A/S
B) ULICA: Novo Alle
c) MIASTO: DK-2880 Bagsvaerd E) KRAJ: Dania
G) TELEFON: +45 44448888
H) TELEFAX: +45 44490555
I) TELEX: 37173 ii) TYTUŁ WYNALAZKU: INSULINA ACYLOWANA iii) LICZBA SEKWENCJI: 2 iv) ADRES KORESPONDENCYJNY:
A) ADRES: Novo Nordisk A/S Korporacja Patentowa
B) ULICA: Novo Alle
C) MIASTO: DK-2880 Bagsvaerd E) KRAJ: Dania
v) POSTAĆ ODCZYTYWALNA PRZEZ KOMPUTER:
A) TYP STEROWANIA: Stacja dyskietek
B) KOMPUTER: Zgodny z IBM PC
C) SYSTEM OPERACYJNY: PC-DOS/MS-DOS
D) OPROGRAMOWANIE: Patenfin RAet^aass; #1,0, Wersja #1,25 vi) AKTUALNE DANE ZGŁOSZENIOWE:
A) NUMER ZGŁOSZENIA:
B) DATA WYPEŁNIENIA:
C) KLASYFIKACJA:
vii) POPRZEDNIE DANE ZGŁOSZENIOWE:
A) NUMER ZGŁOSZENIA: DK 0276/95
B) DATA WYPEŁNIENIA: 17-MAR-1995 viii) INFORMACJE O PEŁNOMOCNIKU/POŚREDNIKU A) NAZWISKO: Dan Jorgensen i in..
C) NUMER ŚWIADECTWA/POZWOLENIA: 4341-WO, DJ ix) INFORMACJE TELEKOACJNITACYJNE:
A) TELEFON: +45 44448888
B) TELEFAX: +45 44490555
2) INFORMACJE O SEQ ID nr 1
1) CECHY SEKWENCJI:
A) DŁUGOŚĆ: 21 aminokwasów b) TYP: aminokwas
D) TOPOLOGIA: liniowa ii) TYP CZĄSTECZKI: białko xi) OPIS SEKWENCJI: SEQ ID nr 1
Gly Ile Val Glu Gln Cys Cys Thr Ser Ile Cys Ser Leu Tyr Gin 15 10 15
Leu Glu Asn Tyr Cys Xaa 20
2) INFORMACJE O SEQ ID nr 2:
i) CECHY SEKWENCJI:
A) DŁUGOŚĆ: 30 aminokwasów b) TYP: aminokwas
D) TOPOLOGIA: liniowa ii) TYP CZĄSTECZKI: białko
183 698 xi) OPIS SEKWENCJI: SEQ ID nr 2:
Xaa Xaa Xaa Gln His Leu Cys Gly Ser His Leu Val Glu Ala Leu
10 15
Tyr Leu Val Cys Gly Glu Arg Gly Phe Phe Xaa Xaa Xaa Xaa Xaa 20 25 30
183 698 »94 1
5' -TAAATCTATAACTACAAAAAACACATA-3' EcoRI 5' -CTTAAATCTATAACTACAAAAAACACATACAGGAATTCCATTCAAGAATAGTTCAAACAA
907 ---+---------+---------+---------+---------+---------+------ 966
3' -GAATTTAGATATTGATGTTTTTTGTGTATGTCCTTAAGGTAAGTTCTTATCAAGTTTGTT
GAAGATTACAAACTATCAATTTCATACACAATATAAACGATTAAAAGAATGAGATTTCCT 967 ----1-----------1— --------i-----------v----------1-----------i-------1026
CTTCTAATGTTTGATAGTTAAAGTATGTGTTATATTTGCTAATTTTCTTACTCTAAAGGA
MetArgPhePro 4
TCTATTTTTACTGCTGTTTTATTCGCTGCTTCCTCCGCTTTAGCTGCTCCAGTCAACACT
1027 ----1-----------i-----------1-----------(----·-------t----------4-------1086
AGATAAAAATGACGACAAAATAAGCGACGAAGGAGGCGAAATCGACGAGGTCAGTTGTGA
SerIlePheThrAlaValLeuPheAlaAlaSerSerAlaLeuAlaAlaProValAsnThr 24
ACCACTGAAGATGAAACGGCTCAAATTCCAGCTGAAGCTGTCATCGGTTACTCTGATTTA
1087 ----i-----------i-----------1-----------1----·-------:-----------i-------114 6
TGGTGACTTCTACTTTGCCGAGTTTAAGGTCGACTTCGACAGTAGCCAATGAGACTAAAT
ThrThrGluAspGluThrAlaGlnIleProAlaGluAlaValIleGlyTyrSerAspLeu 44
GAAGGTGATTTCGATGTTGCTGTTTTGCCATTTTCCAACTCCACCAATAACGGTTTATTG
1147----1-----------1-----------1-----------1-----------1-----------t-------1206
CTTCCACTAAAGCTACAACGACAAAACGGTAAAAGGTTGAGGTGGTTATTGCCAAATAAC
GluGlyAspPheAspValAlaValLeuProPheSerAsnSerThrAsnAsnGlyLeuLeu 64
TTTATCAATACTACTATTGCCTCCATTGCTGCTAAAGAAGAAGGTGTTTCTTTGGATAAA
1207 ----i----------i-----------1----------4-----------i----------4-------1266
AAATAGTTATGATGATAACGGAGGTAACGACGATTTCTTCTTCCACAAAGAAACCTATTT
PheIleAsnThrThrIleAlaSerIleAlaAlaLysGluGluGlyValSerLeuAspLys 84 3'-CCACAAAGAAACCTATTT
1267
Hmdlll
5’-TTGGTTGAAGCTTTGTACTTGGTTTGC AGATTCGTTAACCAACACTTGTGCGGTTCCCACTTGGTTGAAGCTTTGTACTTGGTTTGC
---(------------1-----------1------------1-----------1-----------|----—-TCTAAGCAATTGGTTGTGAACACGCCAAGGGTGAACCAACTTCGAAACATGAACCAAACG ArgPheValAsnGlnExsLeuCysGlySerHisŁeuValGluAlaLeuTyrLeuValCys TCT GCAATTGGTTGTGAACACGCCAAGGGTGAACCAACTTCGAAACATGAACC-5'
A #593 I
ATGTAGCCTTTGGT
T
1326
104
TGACGATGCT C A #3075 1 T G
GGTGAAAGAGGTTTCTTCTACACTCCTAAG AGGTATTG-3’
GGTGAAAGAGGTTTCTTCTACACTCCTAAGGCTGCTAAGGGTATTGTCGAACAATGCTGT
----1-----------1--------.---{------—---.η-----------1-----------1------CCACTTTCTCCAAAGAAGATGTGAGGATTCCGACGATTCCCATAACAGCTTGTTACGACA
GlyGluArgGlyPhePheTyrThrProLysAlaAlaLysGlyIleValGluGlnCysCys
CTTCGACTTCGACTTCGAC
1327
1386
124
ACCTCCATCTGCTCCTTGTACCAATTGGAAAACTACTGCAACTAGA.CGCAGCCCGCAGGC
1387 ----i-----------1------—----i------------1-----------1-------———------1446
TGGAGGTAGACGAGGAACATGGTTAACCTTTTGATGACGTTGATCTGCGTCGGGCGTCCG
ThrSerlleCysSerLeuTyrGlnLeuGluAsnTyrCysAsn*** 3'-GGGCGTCCG 138
Fig - 2<a.
Xbal
TCTAGAAACTAAGATTAATATAATTATATAAAAATATTATCTTCTTTTCTTTAT-3'
1447 ----i-----------1-----------1------------1-----------1-----------1500
AGATCTTTGATTCTAATTATATTAATATATTTTTATAATAGAAGAAAAGAAATA-S' AGATCTTTGATTCTAATT-5' »2371 I
Fig. 2t>
183 698
EcoRI (940) PREKURSOR Hindlll (1308) Xbal (1448)
Apal (10088)
2μ ORIGIN
PCR 1
EcoRI/Xbal
HindIII/XbaI
Fig. X
EcoRI (940) ' PREKURSOR Hindlll (1347) bal (1493)
Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 70 egz. Cena 6,00 zł.

Claims (27)

  1. Zastrzeżenia patentowe
    1. Pochodna insuliny, posiadająca następującą sekwencję:
    Łańcuch A S _ S
    I 7 |
    Gly-Ile-Val-Glu-Gln-Cys-Cys-Thr-Ser-Ile-Cys-Ser1 2 3 4 5 6 | 8 9 10 11 12
    S
    I
    Łańcuch B S
    I
    Xaa-Xaa-Xaa-GGn--is-Leu-Ccs-GGyySer-His-Leu-Val-
    1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Łańcuch A (ciąg dalszy) 20
    Leu-Tyr-Gln-Leu-Glu-Asn-Tyr-Cys-Xaa (SEQ ID Nr:l)
    23 24 15 16 17 18 19 1 21 _S
    Łańcuch B(ciąg dalszy) S
    I
    Glu-Ala-Leu-Tyr-Leu^al-Cys-Gly-Glu-Arg-Gly-Phe13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24
    Łańcuch B(ciąg dalszy)
    Phe—Xa-—Xaa-X--—X-- —X-- (SEQ ID Nr:2)
    25 26 27 28 29 30 w której
    Xaa w pozycj i A21 j est każdym możliwym do kodowania aminokwasem, z wyjątkiem Lys, Arg, i Cys,
    Xa- w pozycji B1, B2, B3, B26, B27, B28 i B29 są, niezależnie od siebie, każdym możliwym do kodowania aminokwasem z wyjątkiem Cys, lub usuniętym,
    Xaa w pozycji B30 jest każdym możliwym do kodowania aminokwasem z wyjątkiem Cys, dipeptydem nie obejmującym Cys lub Arg, tripeptydem nie obejmującym Cys lub Arg, tetrapeptydem nie obejmującym Cys lub Arg, albo usuniętym, i albo grupa aminowa aminokwasu N-terminalnego łańcucha B posiada związane z nią ugrupowanie lipofilowe W, które posiada 12-40 atomów węgla i ewentualnie zawiera grupę, która może być naładowana ujemnie, albo grupa karboksylowa aminokwasu C-terminalnego łańcucha B posiada związane z nią ugrupowanie lipofilowe Z, które posiada 12-40 atomów węgla i ewentualnie z-wiera grupę, która może być naładowana ujemnie, pod warunkiem, że jeśli usuwa się jeden lub więcej aminokwasów
    183 698 w pozycji B1, B2 i B3, wtedy numer aminokwasu N-terminalnego określa się przez liczenie w dół od CysB7, której zawsze przypisuje się numer 7, i że (a) gdy B1-B2-B3 jest Phe-Val-Asn i A21 oznacza Asn |i B26-B27-B28-B29-B30 jest Tyr-Thr-Pro-Lys-Thr lub Tyr-Thr-Pro-Lys-Ala, wtedy wspomniane W lub Z zawsze zawiera grupę, która może być naładowana ujemnie, oraz (b) gdy B29 i B30 usuwa się, a grupa Z jaką określono powyżej jest obecna w aminokwasie C-terminalnym łańcucha B i ani B1, B2 ani B3 nie usuwa się, wtedy B1-B2 jest różny od Phe-Val lub B26-B27-B28 jest różne od Tyr-Thr-Pro albo zarówno B1-B2 jak i B26-B27-B28 są różne od wspomnianych sekwencji, oraz (c) gdy B29 i B30 usuwa się, a grupa Zjaką określono powyżej jest obecna w aminokwasie C-terminalnym łańcucha B, i jeden z B1, B2 lub B3 usuwa się, wtedy aminokwas N-terminalny łańcucha B jest różny od Val lub sekwencja B26-B27-B28 jest różna od Tyr-ThrPro albo zarówno aminokwas N-terminalny łańcucha B jak i sekwencja B26-B27-B28 są różne· od odpowiednio Val i Tyr-Thr-Pro.
  2. 2. Pochodna insuliny według zastrz. 1, znamienna tym, że ugrupowanie lipofilowe W wiąże się z grupą aminową N-terminalnego aminokwasu w łańcuchu B.
  3. 3. Pochodna insuliny według zastrz. 1, znamienna tym, że ugrupowanie lipofilowe Z wiąże się z grupą karboksylową C-terminalnego aminokwasu w łańcuchu B.
  4. 4. Pochodna insuliny według zastrz. 1, albo 2, albo 3, znamienna tym, że Xaa w pozycji A21 oznacza aminokwas wybrany z grupy, obejmującej Ala, Asn, Gln, Glu, Gly i Ser.
  5. 5. Pochodna insuliny według zastrz. 1, albo 2, albo 3, znamienna tym, że Xaa w pozycji B1 oznacza Phe lub jest usunięta.
  6. 6. Pochodna insuliny według zastrz. 1, albo 2, albo 3, znamienna tym, że Xaa w pozycji B2 oznacza Ala lub Val.
  7. 7. Pochodna insuliny według zastrz. 1, albo 2, albo 3, znamienna tym, że Xaa w pozycji B3 oznacza aminokwas wybrany z grupy, obejmującej Asn, Gln, Glu i Thr.
  8. 8. Pochodna insuliny według zastrz. 1, albo 2, albo 3, znamienna tym, że Xaa w pozycji B26 oznacza Tyr.
  9. 9. Pochodna insuliny według zastrz. 1, albo 2, albo 3, znamienna tym, że Xaa’ w pozycji B27 oznacza Thr.
  10. 10. Pochodna insuliny według zastrz. 1, albo 2, albo 3, znamienna tym, że Xaa w pozycji B28 oznacza Pro.
  11. 11. Pochodna insuliny według zastrz. 1, albo 2, albo 3, znamienna tym, że Xaa w pozycji B29 oznacza Lys lub Thr.
  12. 12. Pochodna insuliny według zastrz. 1, albo 2, albo 3, znamienna tym, że Xaa w pozycji B30 oznacza Thr lub ε -acylowaną Lys.
  13. 13. Pochodna insuliny według zastrz. 1, albo 2, albo 3, znamienna tym, że Xaa w pozycji B30 jest usunięty.
  14. 14. Pochodna insuliny według zastrz. 1, albo 2, albo 3, znamienna tym, że Xaa w pozycji B28 oznacza Lys, i Xaa w pozycji B29 oznacza Pro.
  15. 15. Pochodna insuliny według zastrz. 1, albo 2, albo 3, znamienna tym, że Xaa w pozycji B28 oznacza Pro, i Xaa w pozycji B29 oznacza Thr.
  16. 16. Pochodna insuliny według zastrz. 2 znamienna tym, że W związana jest z grupą aminową aminokwasu N-terminalnego poprzez wiązanie amidowe.
  17. 17. Pochodna insuliny według zastrz. 16 znamienna tym, że W oznacza CH3(CH2)nCH(COOH)NH-CO(CH2)2CO-, i n oznacza liczbę całkowitą od 9 do 15.
  18. 18. Pochodna insuliny według zastrz. 3 znamienna tym, że Z związana jest z grupą karboksylową aminokwasu C-terminalnego poprzez wiązanie amidowe.
  19. 19. Pochodna insuliny według zastrz. 18 znamienna tym, że Z oznacza -NHCH(COOH)(CH2)4NH-CO(CH2)mCH3, i m oznacza liczbę całkowitą od 8 do 18.
  20. 20. Pochodna insuliny według zastrz. 19 znamienna tym, że pierwotną insuliną, z którą wiąże się Z, jest z ludzką insuliną Thi329.
    183 698
  21. 21. Pochodna insuliny według zastrz. 19 znamienna tym, że insuliną pierwotną, z którą wiąże się Z, jest ludzka insulina des(B28-B30).
  22. 22. Pochodna insuliny według zastrz. 19 znamienna tym, że insuliną pierwotną, z którą wiąże się Z, jest ludzka insulina des(B27-B30).
  23. 23. Pochodna insuliny według zastrz. 19 znamienna tym, że insuliną pierwotną, z którą wiąże się Z, jest ludzka insulina des(B26-B30).
  24. 24. Pochodna insuliny według zastrz. 1 znamienna tym, że C-terminalny aminokwas łańcucha B jest e-acylowaną Lys i aminokwasem następnym po aminokwasie C-terminalnym, jest Gly.
  25. 25. Kompozycja farmaceutyczna do leczenia cukrzycy u pacjenta potrzebującego takiego leczenia, znamienna tym, że zawiera terapeutycznie skuteczną ilość pochodnej insuliny posiadającej następującą sekwencję:
    Łańcuch AS S |— I
    Gly-Ile-Val-Glu-Gln-Cys-Cys-Thh-Ser-Ile-Cys-Ser1 2 3 4 5 6 | 8 9 10 11 12
    S
    I
    Łańcuch B S
    I
    Xaa-Xaa-Xaa-GGn-His-Leu-Ccs-GGyySer-His-Leu-Val123456789 10 11 12
    Łańcuch A (ciąg dalszy)
    Leu-Tyr-Gln-Lru-Glu-Asn-Tsr-Css-Xaa (SEQ ID Nr:l)
    13 14 15 16 11 18 19 I 21 _S
    I
    Łańcuch B(ciąg dalszy) S
    I
    Glu-Ala-Le--Tyr-Leu-Val-Cys-Gls-Gl--Arg-Gls-Phe13 14 15 16 17 88 19 220 21 22 23 24
    Łańcuch B(ciąg dalszy)
    Phe-Xaa-Xaa-Xaa-Xaa-Xaa (SEQ ID Nr-2)
    25 26 27 28 29 30 ' w której
    Xaa w pozycji A21 jest każdym możliwym do kodowania aminokwasem, z wyjątkiem Lys, Arg, i Cys,
    Xaa w pozycji B1, B2, B3, B26, B27, B28 i B29 są, niezależnie od siebie, każdym możliwym do kodowania aminokwasem z wyjątkiem Cys, lub usuniętym,
    Xaa w pozycji B30 jest każdym możliwym do kodowania aminokwasem z wyjątkiem Cys, dipeptydem nie obejmującym Cys lub Arg, tripeptydem nie obejmującym Cys lub Arg, tetrapeptydem nie obejmującym Cys lub Arg, albo usuniętym, i albo grupa aminowa aminokwasu N-terminalnego łańcucha B posiada związane z nią ugrupowanie lipofilowe W, które posiada
    183 698
    12-40 atomów węgla i ewentualnie zawiera grupę, która może być naładowana ujemnie, albo grupa karboksylowa aminokwasu C-terminalnego łańcucha B posiada związane z nią ugrupowanie lipofilowe Z, które posiada 12-40 atomów węgla i ewentualnie zawiera grupę, która może być naładowana ujemnie, pod warunkiem, że jeśli usuwa się jeden lub więcej aminokwasów w pozycji B1, B2 i B3, wtedy numer aminokwasu N-terminalnego określa się przez liczenie w dół od CysB7, której zawsze przypisuje się numer 7, iże (a)gdyB1-B2-B3jestPhe-Val-A.sniA21 oznaczaAsn iB26-B27-B28-B29-B30jest Tyr-Thr-Pro-Lys-Thr lub Tyr-Thr-Pro-Lys-Ala, wtedy wspomniane W lub Z zawsze zawiera grupę, która może być naładowana ujemnie, oraz (b) gdy B29 i B30 usuwa się, a grupa Z jak określono powyżej jest obecna w aminokwasie C-terminalnym łańcucha B i ani B1, B2, ani B3 nie usuwa się, wtedy B1-B2 jest różny od Phe-Val lub B26-B27-B28 jest różne od Tyr-Thr-Pro albo zarówno B1-B2 jak i B26-B27-B28 są różne od wspomnianych sekwencji, oraz (c.) gdy B29 i B30 usuwa się, a grupa Z jak określono powyżej jest obecna w aminokwasie C-terminalnym łańcucha B, i jeden z B1, B2 lub B3 usuwa się, wtedy aminokwas N-terminalny łańcucha B jest różny od Val lub sekwencja B26-B27-B28 jest różna od Tyr-ThrPro albo zarówno aminokwas N-terminalny łańcucha B jak i sekwencja B26-B27-B28 są różne od odpowiednio Val i Tyr-Thr-Pro, razem z farmaceutycznie dopuszczalnym nośnikiem.
  26. 26. Kompozycja farmaceutyczna do leczenia cukrzycy u pacjenta potrzebującego takiego leczenia, znamienna tym, że zawiera terapeutycznie skuteczną ilość pochodnej insuliny posiadająca następującą sekwencję:
    Łańcuch A S___S
    I 7 |
    Gly-Ile-Val-Glu-Gln-Cys-Cys-Thr-Ser-Ile-Cys-Ser1 2 3 4 5 6 | 8 9 10 11 12
    S
    I
    Łańcuch B S
    I
    Xaa-Xaa-XaaaGGnnHiss-Leu-Cys-GGy-Ser-His-Leu-Val123456789 10 11 12
    Łańcuch A (ciąg dalszy)
    Leu-Tyr-Gln-Leu-Glu-Asn-T---y-s-Xaa 13 14 15 16 17 18 19 | 21 (^^ζ2 ID Nrrl1
    Łańcuch B(ciąg dalszy) S
    Glu-Ala-Leu-Tyr-Leu-Val-yys-Gl--Glu-Arg-Gl--Phe13 14 15 16 17 18 19 20 21 222 23 24
    Łańcuch B(ciąg dalszy)
    Phe-aaa-aaa-aaa-aaa-aaa 25 26 27 28 29 30 (SEQ ID Nrrl)
    183 698 w której
    Xaa w pozycji A21 jest każdym możliwym do kodowania aminokwasem, z wyjątkiem Lys, Arg, i Cys,
    Xaa w pozycji B1, B2, B3, B26, B27, B28 i B29 są, niezależnie od siebie, każdym możliwym do kodowania aminokwasem z wyjątkiem Cys, lub usuniętym,
    Xaa w pozycji B30 jest każdym możliwym do kodowania aminokwasem z wyjątkiem Cys, dipeptydem nie obejmującym Cys lub Arg, tripeptydem nie obejmującym Cys lub Arg, tetrapeptydem nie obejmującym Cys lub Arg, albo usuniętym, i albo grupa aminowa aminokwasu N-terminalnego łańcucha B posiada związane z nią ugrupowanie lipofilowe W, które posiada 12-40 atomów węgla i ewentualnie zawiera grupę, która może być naładowana ujemnie, albo grupa karboksylowa aminokwasu C-terminalnego łańcucha B posiada związane z niąugrupowanie lipofilowe Z, które posiada 12-40 atomów węgla i ewentualnie zawiera grupę, która może być naładowana ujemnie, pod warunkiem, że jeśli usuwa się jeden lub więcej aminokwasów w pozycji B1, B2 i B3, wtedy numer aminokwasu N-terminalnego określa się przez liczenie w dół od CysB7, której zawsze przypisuje się numer 7, iże (a)gdyB1-B2-B3jestPhe-Val-AsniA21 oznaczaAsn iB26-B27-B28-B29-B30jest Tyr-Thr-Pro-Lys-Thr lub Tyr-Thr-Pro-Lys-Ala, wtedy wspomniane W lub Z zawsze zawiera grupę, która może być naładowana ujemnie, oraz (b) gdy B29 i B30 usuwa się, a grupa Z jak określono powyżej jest obecna w aminokwasie C-terminalnym łańcucha B i ani B1, B2 ani B3 nie usuwa się, wtedy B 1-B2j est różny od Phe-Val lub B26-B27-B28jest różne od Tyr-Thr-Pro albo zarówno B1-B2 jak i B26-B27-B28 są różne od wspomnianych sekwencji, oraz (c) gdy B29 i B30 usuwa się, a grupa Z jaką określono powyżej jest obecna w aminokwasie C-terminalnym łańcucha B, i jeden z B1, B2 lubB3 usuwa się, wtedy aminokwas N-terminalny łańcucha B jest różny od Val lub sekwencja B26-B27-B28 jest różna od Tyr-ThrPro albo zarówno aminokwas N-terminalny łańcucha B jak i sekwencja B26-B27-B28 są różne od odpowiednio Val i Tyr-Thr-Pro, w mieszaninie z insuliną lub analogiem insuliny, posiadającym szybki początek działania w proporcjach odpowiednio od 1: 5 do 5 :1, razem z farmaceutycznie dopuszczalnym nośnikiem.
  27. 27. Zastosowanie pochodnej insuliny posiadającej następującą sekwencję:
    Łańcuch A S_ S
    I 7 I
    Gly-Ile-yal-Glu-Gln-Cys-Cys-Thh-Ssr-Ile-Cys-Ser1 2 3 4 5 6 | 8 9 10 11 12
    S
    I
    Łańcuch B S
    I
    Xaa-Xaa-Xaa--Gnn-is-LeuuCyS-GGy~Ser-His-Leu-Val-
    1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Łańcuch A (ciąg dalszy) 20
    Leu-Tyr-Gln-Leu-Glu-Asn-Tyr-Cys-Xaa (SEQ ID Nr:1)
    13 14 15 16 1-7 18 19 | 21 _S
    183 698
    Łańcuch B(ciąg dalszy) S
    I
    Glu-Ala-Leu-Tyr-Leu-Val-Cys-Gly-Glu-Arg-Gly-Phe13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24
    Łańcuch B(ciąg dalszy)
    Phe-Xaa-Xaa-Xaa-Xaa-Xaa (SEQ ID Nr:2)
    25 26 27 28 29 30 w której
    Xaa w pozycji A21jest każdym możliwym do kodowania aminokwasem, z wyjątkiem Lys, Arg, i Cys,
    Xaa w pozycji B1, B2, B3, B26, B27, B28 i B29 są, niezależnie od siebie, każdym możliwym do kodowania aminokwasem z wyjątkiem Cys, lub usuniętym,
    Xaa w pozycji B30 jest każdym możliwym do kodowania aminokwasem z wyjątkiem Cys, dipeptydem nie obejmującym Cys lub Arg, tripeptydem. nie obejmującym Cys lub Arg,tetrapeptydem nie obejmującym Cys lub Arg, albo usuniętym, i albo grupa aminowa aminokwasu N-terminalnego łańcucha B posiada związane z nią ugrupowanie lipofilowe W, które posiada 12-40 atomów węgla i ewentualnie zawiera grupę, która może być naładowana ujemnie, albo grupa karboksylowa aminokwasu C-terminalnego łańcucha B posiada związane z nią ugrupowanie lipofilowe Z, które posiada 12-40 atomów węgla i ewentualnie zawiera grupę, która może być naładowana ujemnie, pod warunkiem, że jeśli usuwa się jeden lub więcej aminokwasów w pozycji B1, B2 i B3, wtedy numer aminokwasu N-terminalnego określa się przez liczenie w dół od CysB7, której zawsze przypisuje się numer 7, i że (a) gdy B1-B2-B3 jest Phe-Val-Asn i A21 oznacza Asn |i B26-B27-B28-B29-B30 jest Tyr-Thr-Pro-Lys-Thr lub Tyr-Thr-Pro-Lys-Ala, wtedy wspomniane W lub Z zawsze zawiera grupę, która może być naładowana ujemnie, oraz (b) gdy B29 i B30 usuwa się, a grupa Z jaką określono powyżej jest obecna w aminokwasie C-terminalnym łańcucha B i ani B1, B2 ani B3 nie usuwa się, wtedy B1-B2 jest różny od Phe-Val lub B26-B27-B28jest różne od Tyr-Thr-Pro albo zarówno B1-B2 jak i B26-B27-B28 są różne od wspomnianych sekwencji, oraz (c) gdy B29 i B30 usuwa się, a grupa Z jaką określono powyżej jest obecna w aminokwasie C-terminalnym łańcucha B, i jeden z B1, B2 lub B3 usuwa się, wtedy aminokwas N-terminalny łańcucha B jest różny od Val lub sekwencja B26-B27-B28 jest różna od Tyr-ThrPro albo zarówno aminokwas N-terminalny łańcucha B jak i sekwencja B26-B27-B28 są różne od odpowiednio Val i Tyr-Thr-Pro, do wytwarzania leku do leczenia cukrzycy··'.
    Niniejszy wynalazek dotyczy pochodnej insuliny, kompozycji farmaceutycznej i zastosowania pochodnej insuliny. Wynalazek dotyczy zwłaszcza pochodnych ludzkiej insuliny, które są rozpuszczalne w wodzie i posiadająprzedłużony profil działania a także kompozycji farmaceutycznych zawierających te pochodne, oraz zastosowania takich pochodnych insuliny w leczeniu cukrzycy.
    Wielu pacjentów z cukrzycą leczy się wielokrotnymi w ciągu dnia iniekcjami insuliny, w reżimie obejmującymjedną lub dwie iniekcje dziennie insuliny o przedłużonym działaniu, aby pokryć podstawowe zapotrzebowanie, uzupełnione pojedynczymi dużymi iniekcjami szybko działającej insuliny, pokrywającej wymagania związane z posiłkami.
    Kompozycje insuliny o przedłużonym działaniu są dobrze znane. Tak więc, główny typ kompozycji insuliny o przedłużonym działaniu obejmuje możliwą do wstrzyknięć wodną zawiesinę insuliny krystalicznej lub insuliny bezpostaciowej. W tych kompozycjach, związka8
    183 698 mi insuliny typowo wykorzystywanymi są insulina protaminowa, insulina cynkowa lub insulina protaminowo-cynkowa.
    W związku z tym, że z użyciem zawiesin insuliny związane sąpewne wady, w celu zabezpieczenia dokładnego dawkowania, cząsteczki insuliny muszą być zawieszone homogenicznie poprzez delikatne wstrząsanie przed wyciągnięciem określonej objętości zawiesiny z fiolki lub wycofaniem z naboju. Także, przy przechowywaniu zawiesiny insuliny, temperatura musi być utrzymywana w węższych granicach, niż przy roztworach insuliny, w celu uniknięcia zbrylenia lub koagulacji.
    Chociaż wcześniej uważano, że protaminy są nie immunogenne, obecnie okazało się, że protaminy mogą być immunogenne u ludzi i że ich użycie do celów medycznych może prowadzić do wytwarzania, przeciwciał (Samuel i in., Studies on the immun^ogenicity ofprotamines in humans and experimental animals by means of a micro-complement fixation test, Clin.Exp.Immunol. 33, str. 252-260 (1978)).
    Stwierdzono także, że kompleks protamina-insulina jest sam immunogenny (Kurtz i in., Circulating IgG antibody to protamine in patients treated with protamine-insulins. Diabetologica 25, str. 322-324 (1983)) i dlatego, u niektórych pacjentów, należy koniecznie unikać stosowania kompozycji insuliny o przedłużonym działaniu, zawierających protaminy.
    Innym typem kompozycji insuliny o przedłużonym działaniu są roztwory posiadające wartość pH poniżej pH fizjologicznego, z których insulina będzie się wytrącać, z powodu podniesienia wartości pH po wstrzyknięciu roztworu. Wadą jest to, że stałe cząstki insuliny działają jak miejscowy czynnik drażniący, powodujący zapalenie tkanki w miejscu wstrzyknięcia.
    Zgłoszenie patentowe WO 91/12817 (Novo Nordisk A/S) ujawnia rozpuszczalne kompozycje insuliny o przedłużonym działaniu, zawierające kompleksy kobaltu(III). Przedłużone działanie tych kompleksów jest tylko przejściowe, a biodostępność zredukowana.
    Ludzka insulina posiada trzy główne grupy aminowe: N-terminalną grupę łańcucha A i łańcucha B oraz grupę e-aminowąLssB29. We wcześniejszym stanie wiedzy znane jest kilka pochodnych insuliny, podstawionych w jednej lub więcej tych grup. W ten sposób, opis patentowy US nr 3 528 960 (Eli Lilly) dotyczy insulin N-karboksyarollowsch, w których jedna dwie lub trzy główne grupy aminowe cząsteczki insuliny posiadają grupę karboksyaroiiową. Nie opisuje się specyficznie podstawionych insulin NeB29.
    Zgodnie z opisem patentowym GB nr 1 492 997 (Nat.Res.Dev.Corp), odkryto, że insulina z podstawieniem karbamylowym przy N^9 posiada polepszony profil efektu hipoglikemicznego.
    Japońskie wyjaśniające zgłoszenie patentowe nr 1-254 699 (Kodama Co.,Ltd.) ujawnia insulinę w której kwas tłuszczowy wiąże się z grupą aminową PheB1 lub z grupą ε aminową LysB29 albo z obiema. Celem wytwarzania pochodnychjest zatem otrzymanie fanm-kologicznie dopuszczalnego, stabilnego preparatu insuliny.
    Insuliny, które w pozycji B30 posiadają aminokwas, zawierający co najmniej pięć atomów węgla, które nie mogą być koniecznie kodowane przez triplet nukleotydów, opisano w wyjaśniającym zgłoszeniu patentowym JP nr 57-067 548 (Shionogi). Analogi insuliny zastrzeżono jako użyteczne w leczeniu cukrzycy, w szczególności u pacjentów opornych na insulinę, z powodu wytworzenia przeciwciał na insulinę bydlęcą lub świńską.
    Opis patentowy US 5 359 030 (Ekwuribe, Protem Deliveiy, Inc.) opisuje stabilizowane przez sprzężenie kompozycje polipeptydowe do podawania doustnego lub pozajelitowego, obejmującepolipeptydkowalentnie sprzężony z polimerem, włączając liniową cząstkę polialkilenowąi cząstkę lipofilową, przy czym wspomniane cząstki sąułożone w stosunku do siebie tak, że polipeptyd wzmaga in .vivo oporność na degradację enzymatyczną.
    Zgłoszenie patentowe EP 511 600 A2 dotyczy między innymi pochodnych białkowych o wzorze [bia!^^o][Z]n , w którym [białko] oznacza białko, posiadające n reszt aminowych, każda z nich może pochodzić od grupy aminowej przez usunięcie jednego z atomów wodoru zamiast grup aminowych, [Z] jest resztą oznaczoną wzorem-CO-W-COOH, w którym W jest dwuwartościową grupą długiego łańcucha wodorowęglowego, mogącego zawierać także pew183 698 ne heteroatomy, i n oznacza przeciętną liczby wiązań amidowych między [Z] i [białkiem]. Stwierdzono, że pochodne białkowe według wynalazku posiadająniezwykle przedłużony okres półtrwaniaw surowicy, w porównaniu z białkami, od których one pochodzą oraz, żeniewykazują działaniajako antygeny. Okazało się także, że insulinajestjednym z białek, z którego można wytwarzać pochodne według wynalazku, ale ani nie opisano w EP 511 600 specyficznych pochodnych insuliny, ani nie wskazuje się w nim żadnego zalecanego [Z] lub zalecanej pozycji (jednej lub kilku) wjakiej [Z] powinno zostać wprowadzone, w celu otrzymania użytecznych pochodnych insuliny.
    W niniejszym opisie, gdziekolwiek używa się terminu insulina, obejmuje on zarówno naturalnie występujące insuliny, jak i analogi insuliny oraz ich pochodne. Przez “pochodną insuliny” rozumie się tutaj polipeptyd, posiadający strukturę cząsteczkową podobną do ludzkiej insuliny, włączając mostki disiarczkowe między CysA7 i CysB7 oraz między Cys^0 i CysB”, oraz wewnętrzny mostek disiarczkowy między CysA6 i CysA'1, imające aktywność insuliny.
    Jednakże, wciąż istnieje potrzeba możliwych do wstrzyknięć kompozycji insulinowych o przedłużonym działaniu, będących roztworami i zawierających insulinę, która pozostaje w roztworze po iniekcji i posiada minimalne właściwości zapalne i immunogenne.
    Jednym z celów jaki osiągnięto było dostarczenie pochodnych ludzkiej - insuliny posiadających przedłużony profil działania, rozpuszczalnych przy fizjologicznych wartościach pH; a także stworzenie kompozycji farmaceutycznej, zawierającej pochodne ludzkiej insuliny według wynalazku.
    Nieoczekiwanie okazało się, że pewne pochodne insuliny, w których albo grupa aminowa aminokwasu N-terminalnego łańcucha B posiada dołączony podstawnik lipofilowy, zawierający 12-40 atomów węgla, albo w których grupa kwasu karbok sy Io wego aminokwasu C-terminalnego łańcucha B posiada dołączony podstawnik lipofilowy, zawierający 12-40 atomów węgla, mają przedłużony profil działania i są rozpuszczalne przy fizjologicznych wartościach pH.
PL96322299A 1995-03-17 1996-03-18 Pochodna insuliny, kompozycja farmaceutyczna i zastosowanie pochodnej insuliny PL183698B1 (pl)

Applications Claiming Priority (2)

Application Number Priority Date Filing Date Title
DK27695 1995-03-17
PCT/DK1996/000107 WO1996029344A1 (en) 1995-03-17 1996-03-18 Insulin derivatives

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL322299A1 PL322299A1 (en) 1998-01-19
PL183698B1 true PL183698B1 (pl) 2002-06-28

Family

ID=8091725

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL96322299A PL183698B1 (pl) 1995-03-17 1996-03-18 Pochodna insuliny, kompozycja farmaceutyczna i zastosowanie pochodnej insuliny

Country Status (14)

Country Link
EP (1) EP0871665B1 (pl)
JP (1) JP3872105B2 (pl)
KR (1) KR19980703039A (pl)
CN (1) CN1196061A (pl)
AT (1) ATE245659T1 (pl)
AU (1) AU720966B2 (pl)
BR (1) BR9607647A (pl)
CA (1) CA2215694A1 (pl)
CZ (1) CZ289343B6 (pl)
DE (1) DE69629210T2 (pl)
HU (1) HUP9800523A3 (pl)
NO (1) NO974270L (pl)
PL (1) PL183698B1 (pl)
WO (1) WO1996029344A1 (pl)

Families Citing this family (41)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
US5693609A (en) * 1994-11-17 1997-12-02 Eli Lilly And Company Acylated insulin analogs
US6451970B1 (en) 1996-02-21 2002-09-17 Novo Nordisk A/S Peptide derivatives
US7235627B2 (en) 1996-08-30 2007-06-26 Novo Nordisk A/S Derivatives of GLP-1 analogs
US6458924B2 (en) 1996-08-30 2002-10-01 Novo Nordisk A/S Derivatives of GLP-1 analogs
US6268343B1 (en) 1996-08-30 2001-07-31 Novo Nordisk A/S Derivatives of GLP-1 analogs
EP1039920A4 (en) 1997-10-24 2003-05-28 Lilly Co Eli INSULIN ANALOGS ACYLATED BY FATTY ACID
US6531448B1 (en) 1997-12-23 2003-03-11 Eli Lilly And Company Insoluble compositions for controlling blood glucose
DE69934967T2 (de) * 1998-12-08 2007-12-06 Biovation Ltd. Verfahren zur verminderung der immunogenität von proteinen
TWI242000B (en) * 1998-12-10 2005-10-21 Univ Southern California Reversible aqueous pH sensitive lipidizing reagents, compositions and methods of use
ES2360182T3 (es) 2002-05-07 2011-06-01 Novo Nordisk A/S Formulaciones solubles que comprenden insulina monomérica e insulina acilada.
CN1247616C (zh) * 2002-07-19 2006-03-29 上海中科生龙达生物技术(集团)有限公司 新的单体胰岛素,药物组合物及其制法
JP4463814B2 (ja) 2003-08-05 2010-05-19 ノボ ノルディスク アクティーゼルスカブ 新規のインスリン誘導体
WO2005047508A1 (en) * 2003-11-14 2005-05-26 Novo Nordisk A/S Processes for making acylated insulin
RU2385879C2 (ru) 2004-01-21 2010-04-10 Ново Нордиск Хелс Кеа Аг Способ конъюгации пептидов, опосредованной трансглутаминазой
MXPA06010345A (es) 2004-03-17 2007-06-19 7Tm Pharma As Agonistas de receptor selectivo de y4 para intervenciones terapeuticas.
WO2005089789A2 (en) 2004-03-17 2005-09-29 7Tm Pharma A/S Y2 selective receptor agonists for therapeutic interventions
EP1846447B1 (en) 2005-02-02 2013-08-21 Novo Nordisk A/S Insulin derivatives
ES2438145T3 (es) 2005-02-02 2014-01-16 Novo Nordisk A/S Nuevos derivados de insulina
US20090074882A1 (en) 2005-12-28 2009-03-19 Novo Nordisk A/S Insulin compositions and method of making a composition
WO2007096431A1 (en) * 2006-02-27 2007-08-30 Novo Nordisk A/S Insulin derivatives
AU2007247109B2 (en) * 2006-05-09 2012-03-15 Novo Nordisk A/S Insulin derivative
ES2542146T3 (es) 2006-07-31 2015-07-31 Novo Nordisk A/S Insulinas extendidas PEGiladas.
RU2524150C2 (ru) 2006-09-22 2014-07-27 Ново Нордиск А/С Аналоги инсулина, устойчивые к протеазам
WO2008132224A2 (en) 2007-04-30 2008-11-06 Novo Nordisk A/S Method for drying a protein composition, a dried protein composition and a pharmaceutical composition comprising the dried protein
WO2008152106A1 (en) 2007-06-13 2008-12-18 Novo Nordisk A/S Pharmaceutical formulation comprising an insulin derivative
JP5715418B2 (ja) * 2007-11-08 2015-05-07 ノボ・ノルデイスク・エー/エス インスリン誘導体
EP2058330A1 (en) * 2007-11-08 2009-05-13 Novo Nordisk A/S Insulin derivative
ES2618073T3 (es) 2008-03-14 2017-06-20 Novo Nordisk A/S Análogos de insulina estabilizados frente a proteasas
MX2010009850A (es) 2008-03-18 2010-09-30 Novo Nordisk As Analogos de insulina acilados y etabilizados contra proteasas.
ES2607003T3 (es) 2008-10-30 2017-03-28 Novo Nordisk A/S Tratamiento de diabetes mellitus utilizando inyecciones de insulina con una frecuencia de inyección inferior a la diaria
HRP20191793T1 (hr) 2010-10-27 2019-12-27 Novo Nordisk A/S Liječenje dijabetesa melitusa injekcijama inzulina koje se primijenjuje u različitim intervalima injiciranja
EP2836508B1 (en) 2012-04-11 2016-06-29 Novo Nordisk A/S Insulin formulations
JP2016519127A (ja) 2013-04-30 2016-06-30 ノヴォ ノルディスク アー/エス 新規投与レジメン
KR20160065126A (ko) 2013-10-07 2016-06-08 노보 노르디스크 에이/에스 인슐린 유사체의 신규한 유도체
AR099569A1 (es) 2014-02-28 2016-08-03 Novo Nordisk As Derivados de insulina y los usos médicos de estos
AU2017378102B2 (en) 2016-12-16 2022-10-13 Novo Nordisk A/S Insulin containing pharmaceutical compositions
MX2020001525A (es) 2017-08-24 2020-03-20 Novo Nordisk As Composiciones de peptido similar al glucagon tipo 1 (glp-1) y sus usos.
US10335464B1 (en) 2018-06-26 2019-07-02 Novo Nordisk A/S Device for titrating basal insulin
CA3122636A1 (en) 2018-12-11 2020-06-18 Sanofi Insulin analogs having reduced insulin receptor binding affinity
JP7518149B2 (ja) 2019-07-12 2024-07-17 ノヴォ ノルディスク アー/エス 高濃度インスリン製剤
IL294520A (en) 2020-02-18 2022-09-01 Novo Nordisk As Pharmaceutical formulations

Family Cites Families (3)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
DE3844211A1 (de) * 1988-12-29 1990-07-05 Hoechst Ag Neue insulinderivate, verfahren zu deren herstellung, ihre verwendung und eine sie enthaltende pharmazeutische zubereitung
DK155690D0 (da) * 1990-06-28 1990-06-28 Novo Nordisk As Nye peptider
CZ287945B6 (cs) * 1993-09-17 2001-03-14 Novo Nordisk A/S Inzulinový derivát a farmaceutický prostředek s jeho obsahem pro léčení diabetu

Also Published As

Publication number Publication date
DE69629210T2 (de) 2004-04-22
MX9707056A (es) 1997-11-29
ATE245659T1 (de) 2003-08-15
WO1996029344A1 (en) 1996-09-26
PL322299A1 (en) 1998-01-19
NO974270L (no) 1997-11-14
JP3872105B2 (ja) 2007-01-24
CA2215694A1 (en) 1996-09-26
DE69629210D1 (de) 2003-08-28
AU720966B2 (en) 2000-06-22
HUP9800523A2 (hu) 1998-06-29
CZ289343B6 (cs) 2002-01-16
EP0871665A1 (en) 1998-10-21
NO974270D0 (no) 1997-09-16
CZ289997A3 (cs) 1998-01-14
BR9607647A (pt) 1999-04-06
HUP9800523A3 (en) 1998-09-28
CN1196061A (zh) 1998-10-14
JPH11502110A (ja) 1999-02-23
EP0871665B1 (en) 2003-07-23
KR19980703039A (ko) 1998-09-05
AU4939696A (en) 1996-10-08

Similar Documents

Publication Publication Date Title
EP0871665B1 (en) Insulin derivatives
US7229964B2 (en) Insulin derivatives
US6869930B1 (en) Acylated insulin
EP0894095B1 (en) Insulin derivatives and their use
JP4060583B2 (ja) アシル化インスリン
EP2256129B1 (en) Insulin derivatives
AU725201B2 (en) Insulin derivatives with increased zinc binding
US20030104981A1 (en) Human insulin analogues
CN101970476A (zh) 具有超延迟时效特征的新型胰岛素衍生物
MXPA97007056A (en) Insulated derivatives
AU5196000A (en) Acylated insulin