PL182827B1 - Łańcuch do prowadzenia przewodów, zwłaszcza energetycznych - Google Patents

Abstract

1. Lancuch do prowadzenia przewodów, zwlaszcza energetycznych, którego polaczone ze soba przegubowo ogniwa sa zaopatrzone w przeciwlegle plytki boczne, polaczone jarz- mami poprzecznymi, przy czym ciag lancucha sklada sie z nieruchomej czesci dolnej, rejonu zmiany kierunku lancucha o przynajmniej 180° i z przesuwnej czesci górnej, przynajmniej cze- sciowo przylegajacej slizgowo swa powierzch- nia dolna do powierzchni górnej czesci dolnej lancucha, a równoczesnie ogniwa sa zaopatrzo- ne w zebra prowadzace, stanowiace oparcie boczne dla ogniw przeciwleglej czesci dolnej albo górnej lancucha, znamienny tym, ze zebra prowadzace (9) ogniw (2) czesci dolnej albo górnej (6, 8) lancucha maja postac usytuowa- nych wzdluz ciagu lancucha plytek, wsunietych miedzy zebra prowadzace (9) przeciwleglej czesci górnej albo dolnej (8, 6) lancucha. FIG.1 PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest łańcuch do prowadzenia przewodów, zwłaszcza energetycznych, którego połączone ze sobą przegubowo ogniwa są zaopatrzone w przeciwległe płytki boczne, połączone jarzmami poprzecznymi. Ciąg łańcucha składa się z nieruchomej części dolnej, z rejonu zmiany kierunku łańcucha o przynajmniej 180° i z przesuwnej części górnej, przynajmniej częściowo przylegającej ślizgowo swą powierzchnią dolną do powierzchni górnej części dolnej łańcucha. Ogniwa łańcucha są zaopatrzone w żebra prowadzące, stanowiące oparcie boczne dla ogniw przeciwległej części dolnej albo górnej łańcucha.

Przedmiotem wynalazku są ogniwa z jarzmami poprzecznymi przymocowanymi rozłącznie do płytek bocznych, oraz z jarzmami poprzecznymi stanowiącymi jedną całość z płyt182 827 kami bocznymi. Jarzmo poprzeczne może być usytuowane na większej długości ogniwa i wówczas wnętrze łańcucha do prowadzenia przewodów, zwłaszcza energetycznych, jest prawie całkowicie zamknięte.

Łańcuchy do prowadzenia przewodów, zwłaszcza energetycznych, mogą być wykonane z ciągłego, wykonanego ze sztucznego tworzywa wytłaczanego kształtownika skrzynkowego, w którym ogniwa są utworzone w ten sposób, że ścianki zewnętrzne i boczne kształtownika są podzielone nacięciami, a w rejonie zmiany kierunku łańcucha ścianki ogniw usytuowane wewnątrz łuku tworzą ściankę ciągłą. Przeguby łączące ze sobą poszczególne ogniwa są wówczas wykonane jako zawiasy taśmowe lub pasowe, a dzięki sprężystej odkształcalności tworzywa łańcucha umożliwiają jego zaginanie.

W przypadku długiej drogi przesuwu części górnej łańcucha, przylegającej do jego części dolnej, bez stosowania koryta prowadzącego, z powodu istnienia luzu na sworzniach przegubowych, w kierunku ich osi, następuje boczne przemieszczenie części górnej łańcucha względem jego części dolnej. W znanych łańcuchach stosunkowo małe powierzchnie ślizgowe ogniw wąskich płytek bocznych podlegają szybkiemu zużyciu, a w najniekorzystniejszych warunkach eksploatacyjnych płytki boczne ogniw mogą zostać zniszczone. W przypadku większego bocznego przemieszczenia łańcuch może zostać skręcony, a przeguby mogą zostać nadmiernie obciążone.

Z niemieckiego opisu patentowego nr DE 44 33 678 Al znane są łańcuchy do prowadzenia przewodów, zwłaszcza energetycznych, których ogniwa, na stronie zewnętrznej płytek bocznych, są zaopatrzone w ograniczniki, mające postać na przykład płozy, krzyżaka obrotowego albo jedno lub dwuramiennej listwy. Ograniczniki są częściowo ruchome w płaszczyźnie zewnętrznej płytki bocznej, albo w płaszczyźnie równoległej do niej. W rejonie, w którym część górna łańcucha ślizga się po jego części dolnej, płytki boczne ogniw są prowadzone za pomocą ograniczników i niemożliwe jest boczne przemieszczanie się części górnej łańcucha względem jego części dolnej. Podczas ślizgania się części górnej łańcucha po jego części dolnej ograniczniki części górnej łańcucha współpracują z ogranicznikami części dolnej łańcucha. Ograniczniki części górnej łańcucha obracają się, nachylają się lub przesuwają się w górę, prędkość przesuwu łańcucha musi być wskutek tego ograniczona, a ograniczniki są poddawane dużym obciążeniom. Współpraca ograniczników powoduje powstawanie dużego hałasu. Dzieje się tak zwłaszcza gdy łańcuch jest przesuwany na większą odległość w obie strony od jego położenia spoczynkowego. Wówczas przemieszczane są równocześnie wszystkie ograniczniki, co powoduje powstawanie wyjątkowo dużego hałasu. Usytuowanie ograniczników na bocznych powierzchniach łańcucha powoduje powiększenie i nieregularność jego gabarytu, co może powodować kolizje łańcucha ze zbliżonymi do niego wystającymi elementami urządzenia wyposażonego w łańcuch z przewodami energetycznymi.

Celem wynalazku jest opracowanie konstrukcji takiego łańcucha do prowadzenia przewodów, zwłaszcza energetycznych, który wyeliminuje niedogodności znanych dotychczas łańcuchów, zwłaszcza łańcucha bez wystających z jego boków elementów, prostego i taniego w wytwarzaniu.

Cel ten zrealizowano według wynalazku przez opracowanie konstrukcji łańcucha, którego żebra prowadzące ogniw części dolnej albo górnej mają postać usytuowanych wzdłuż ciągu łańcucha płytek, wsuniętych między żebra prowadzące przeciwległej części górnej albo dolnej łańcucha.

Żebra prowadzące są korzystnie umieszczone na płaszczyznach zewnętrznych ogniw strony górnej części dolnej łańcucha, oraz strony dolnej części górnej łańcucha. Prowadzenie łańcucha następuje korzystnie na płaszczyznach zewnętrznych ogniw łańcucha. Żebra prowadzące mogą być również umieszczone w innych rejonach płaszczyzny górnej ogniw części dolnej łańcucha, oraz strony dolnej ogniw części górnej łańcucha.

W korzystnym rozwiązaniu według wynalazku żebro prowadzące ma postać kształtownika korytkowego, którego przekrój zagłębienia stanowi odwzorowanie negatywne przekroju jego półki. Dzięki temu żebro prowadzące stanowi skuteczne zabezpieczenie przed względnym przemieszczeniem bocznym obu części łańcucha. Możliwe jest zostawienie pewnego

182 827 luzu, umożliwiającego nieznaczne przemieszczenie boczne, nie powodujące jednak znaczącego odkształcenia łańcucha.

W szczególnie korzystnym rozwiązaniu wynalazku ciąg żeber prowadzących tworzy, w przekroju poprzecznym ciągu łańcucha, układ grzebieniowy, przy czym żebra prowadzące ogniw jednej części łańcucha mieszczą się w zagłębieniach między żebrami prowadzącymi ogniw przeciwległej części łańcucha.

Podczas nakładania się części górnej łańcucha na jego część dolną najpierw żebra prowadzące zbliżają się do siebie, a następnie przylegają do siebie. Z powodu istnienia luzu osiowego w przegubach żebra następnie wsuwają się w zagłębienia między żebrami drugiej części łańcucha i wówczas uniemożliwiają już boczne przemieszczanie się względne obu części łańcucha.

Umieszczenie żeber prowadzących na całej szerokości ogniwa łańcucha ma tę zaletę, że jest do dyspozycji duża powierzchnia przylegania, powodująca zmniejszenie zużycia elementów łańcucha.

Korzystnym rozwiązaniem wynalazku jest, że w części górnej łańcucha, przylegającej do części dolnej łańcucha, długość żeber prowadzących jest większa od długości zagłębień między żebrami prowadzącymi kolejnych ogniw dolnej części łańcucha. Podczas nakładania się części górnej łańcucha na jego część dolną żebra prowadzące pierwszego ogniwa części górnej łańcucha wsuwają się między żebra prowadzące części dolnej łańcucha. Odbywa się to spokojnie i bez powodowania hałasu.

Korzystnym rozwiązaniem wynalazku jest, że środek żeber prowadzących jest odsunięty od płaszczyzny środkowej płytki bocznej łańcucha w kierunku jednego ze sworzni przegubowych. Płaszczyzną środkową jest płaszczyzna usytuowana w środku podziałki łańcucha.

Żebra prowadzące korzystnie są zukosowane w górnej albo dolnej części swej powierzchni bocznej. Celem dalszego ułatwienia wsuwania się żeber prowadzących jednej części łańcucha w zagłębienia między żebrami prowadzącymi drugiej części łańcucha również powierzchnie czołowe żeber prowadzących mogą być zukosowane.

W korzystnym rozwiązaniu według wynalazku żebra prowadzące stanowią część ogniwa, albo stanowią część jarzma poprzecznego.

W przypadku jarzm poprzecznych przymocowanych rozłącznie do ogniwa żebra prowadzące mogą stanowić część jarzma prowadzącego. W tym przypadku bardzo łatwa jest wymiana jarzm poprzecznych wraz z żebrami prowadzącymi.

W korzystnym rozwiązaniu według wynalazku żebra prowadzące są przymocowane rozłącznie do ogniw; Mogą służyć do tego celu wsporniki, do których są przymocowane pojedyncze żebra prowadzące. Wsporniki są wówczas przymocowane rozłącznie do ogniw, na przykład do ich płytek bocznych lub do jarzm poprzecznych. Mocowanie jest korzystnie zatrzaskowe, albo zaciskowe.

Wynalazek dotyczy również rozwiązania, w którym żebra prowadzące są przymocowane do ogniw w sposób umożliwiający częściowe ich przemieszczanie. Płytki żeber usytuowane wzdłuż ciągu łańcucha mogą być przymocowane do usytuowanych poprzecznie w ogniwach otworów podłużnych na przykład jarzm poprzecznych i mogą być w nich przesuwane równolegle. Długość otworów jest wówczas taka, że jarzma połączonych ze sobą ogniw, przez przesunięcie w otworach podłużnych, w danym przypadku spowodowane usytuowanymi na powierzchniach czołowych ukosami nabiegowymi, dostosowują swoje położenie względne i prowadzą się wzajemnie. Jarzma są ograniczone w swym ruchu przez końce otworów podłużnych, a ślizgające się po sobie żebra prowadzące uniemożliwiają boczne przemieszczanie się względne części łańcucha. Samoistne przemieszczanie się żeber prowadzących od końców otworów podłużnych w kierunku do środka ogniwa podczas przemieszczania się ogniw z dolnej do górnej części łańcucha i odwrotnie jest możliwe również dzięki temu, że otwory podłużne są nachylone. Wskutek tego przesuwne żebra prowadzące zajmują pod wpływem siły ciężkości położenie na dolnej krawędzi otworu podłużnego, czyli w części dolnej łańcucha na końcu zewnętrznym, a w części górnej łańcucha na końcu wewnętrznym otworu.

182 827

Wynalazek jest przykładowo wyjaśniony na rysunku, na którym: fig. 1 przedstawia łańcuch do prowadzenia przewodów, zwłaszcza energetycznych, w widoku z boku, fig. 2 - odcinek łańcucha według fig. 1, w widoku z boku, w przekroju poprzecznym i w widoku z góry, a fig. 3 - łańcuch według fig. 1, którego część górna przylega do części dolnej, w przekroju A-A.

Łańcuch 1 do prowadzenia przewodów, zwłaszcza energetycznych (fig. 1 do 3), składa się z ogniw 2, połączonych ze sobą za pomocą sworzni przegubowych 3. Ogniwa 2 są zaopatrzone w płytki boczne 4, połączone jarzmami poprzecznymi 5.

Ciąg łańcucha 1 do prowadzenia przewodów, zwłaszcza energetycznych, składa się z części dolnej 6, z rejonu 7 zmiany kierunku łańcucha i z części górnej 8. Ogniwa 2 części dolnej 6 i części górnej 8 łańcucha są identyczne i są zaopatrzone w żebra prowadzące 9, uniemożliwiające boczne przemieszczanie się części górnej 8 względem części dolnej 6 łańcucha.

Okazało się w praktyce, że wystarczy, by żebra prowadzące, zastosowane dla różnych rozmiarów ogniw łańcucha, miały wysokość około 5 mm i szerokość 2-3 mm.

Płytki boczne 4 ogniwa 2 są zaopatrzone w części odgięte 10 na zewnątrz i w części wgięte 11 do wewnątrz (fig. 2). Żebra prowadzące 9, usytuowane na wysokości krawędzi dolnej płytki bocznej 4 są umieszczone w rejonie części wgiętej 11 i częściowo w rejonie części odgiętej 10. Środek żeber prowadzących 9 jest odsunięty od usytuowanej w połowie podziałki sworzni przegubowych 3 płaszczyzny środkowej 12 ogniwa, w kierunku jednego ze sworzni przegubowych 3. Długość żeber prowadzących 9, w kierunku ciągu łańcucha, jest taka, że uwzględniając promień zagięcia łańcucha w rejonie 7 zmiany jego kierunku (fig. 1), żebra prowadzące 9 nie uniemożliwiają zaginania się łańcucha, a promień jego łuku wynika ze stykania się ze sobą odpowiednich płaszczyzn przylegania kolejnych ogniw łańcucha. Podczas zaginania się łańcucha w rejonie 7 między żebrami prowadzącymi 9 pozostaje niewielka szczelina 13. Żebra prowadzące, w kierunku ciągu łańcucha, mogą mieć obrys odbiegający od prostokątnego i mogą mieć przykładowo obrys trapezowy, którego ścianki nachylone mogą również stanowić powierzchnię przylegania dla ścianki nachylonej żebra prowadzącego sąsiedniego ogniwa.

Żebra prowadzące 9 mają przekrój prostokątny, a ich rozmieszczenie wzdłuż przeciwległych jarzm poprzecznych 5 jest równomierne. Tworzą one układ grzebieniowy, złożony z profili korytkowych, których ramionami są żebra prowadzące 9, a dnem jest jarzmo poprzeczne 5. W przedstawionym rozwiązaniu żebra prowadzące 9 są przykładowo wykonane z tego samego tworzywa sztucznego co ogniwa 2 i tworzą jedną całość z jarzmami poprzecznymi 5.

Żebra prowadzące 9 układów grzebieniowych ogniw części górnej 8 łańcucha wsuwają się w zagłębienia układów grzebieniowych części dolnej 6 łańcucha uniemożliwiając wzajemne przemieszczanie boczne ogniw części dolnej i części górnej. Rozstaw i szerokość żeber prowadzących 9 są takie, że wsuwają się w zagłębienia między przeciwległymi żebrami prowadzącymi z niewielkim tylko luzem.

Po ułożeniu części górnej 8 łańcucha na części dolnej 6 łańcucha powierzchnia czołowa 14 żeber prowadzących 9 przylega do powierzchni jarzm poprzecznych 5 przeciwległych ogniw 2. Powierzchnią przylegania jest prawie cała, duża powierzchnia ogniwa, o zmniejszonym dzięki temu zużyciu eksploatacyjnym, w przeciwieństwie do znanych rozwiązań, w których przylegają do siebie tylko małe powierzchnie ścianek bocznych ogniw lub ich płozy ślizgowe.

Podczas zmiany kierunku łańcucha ogniwa części dolnej 6 łańcucha przemieszczają się w rejonie 7 zmiany kierunku łańcucha do części górnej 8 łańcucha (fig. 1). Jeżeli odbywa się to bez przemieszczania się bocznego ogniw, to najpierw powierzchnia czołowa 14 żeber prowadzących 9 części górnej 8 łańcucha przylega do powierzchni czołowej 14 żeber prowadzących 9 części dolnej 8 łańcucha. Z powodu istniejącego zawsze niedużego luzu ogniwa wzdłuż osi sworzni przegubowych już na krótkim odcinku przesuwania łańcucha następuje boczne ślizganie się żeber prowadzących obu części łańcucha i wsuwanie się górnych układów grzebieniowych w dolne układy grzebieniowe (fig. 1 i 3 przekrój A-A). To wsuwanie się jest ułatwione dzięki sfalowaniu lub zaokrągleniu powierzchni czołowej 14 żeber prowadzących 9. Po ułożeniu części górnej łańcucha na jego części dolnej (fig. 3), następuje połączenie

182 827 układów grzebieniowych, a ponieważ długość żeber prowadzących 9, w kierunku ciągu łańcucha, jest większa od zagłębień 15 w przeciwległej części łańcucha, to po połączeniu się układów grzebieniowych obu części łańcucha powstaje skuteczne prowadzenie części górnej łańcucha wzdłuż jego części dolnej, nie powodujące hałasu nawet przy większej prędkości łańcucha.

182 827

FIG.3

182 827

Z

CO

CM

o «3

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 50 egz. Cena 2,00 zł.

Claims (10)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Łańcuch do prowadzenia przewodów, zwłaszcza energetycznych, którego połączone ze sobą przegubowo ogniwa są zaopatrzone w przeciwległe płytki boczne, połączone jarzmami poprzecznymi, przy czym ciąg łańcucha składa się z nieruchomej części dolnej, rejonu zmiany kierunku łańcucha o przynajmniej 180° i z przesuwnej części górnej, przynajmniej częściowo przylegającej ślizgowo swą powierzchnią dolną do powierzchni górnej części dolnej łańcucha, a równocześnie ogniwa są zaopatrzone w żebra prowadzące, stanowiące oparcie boczne dla ogniw przeciwległej części dolnej albo górnej łańcucha, znamienny tym, że żebra prowadzące (9) ogniw (2) części dolnej albo górnej (6, 8) łańcucha mają postać usytuowanych wzdłuż ciągu łańcucha płytek, wsuniętych między żebra prowadzące (9) przeciwległej części górnej albo dolnej (8, 6) łańcucha.
2. 2. Łańcuch według zastrz. 1, znamienny tym, że żebra prowadzące (9) są umieszczone na płaszczyznach zewnętrznych ogniw (2) strony górnej części dolnej (6) łańcucha, oraz strony dolnej części górnej (8) łańcucha.
3. 3. Łańcuch według zastrz. 2, znamienny tym, że żebro prowadzące (9) ma postać kształtownika korytkowego, którego przekrój zagłębienia stanowi odwzorowanie negatywne przekroju jego półki.
4. 4. Łańcuch według zastrz. 1, znamienny tym, że ciąg żeber prowadzących (9) tworzy·', w przekroju poprzecznym ciągu łańcucha, układ grzebieniowy, przy czym żebra prowadzące (9) ogniw (2) jednej części (6, 8) łańcucha mieszczą się w zagłębieniach między żebrami prowadzącymi (9) ogniw (2) przeciwległej części (8, 6) łańcucha.
5. 5. Łańcuch według zastrz. 4, znamienny tym, że w części górnej (8) łańcucha, przylegającej do części dolnej (6) łańcucha, długość żeber prowadzących (9) jest większa od długości zagłębień (15) między żebrami prowadzącymi (9) kolejnych ogniw (2) dolnej części (6) łańcucha.
6. 6. Łańcuch według zastrz. 5, znamienny tym, że środek żeber prowadzących (9) jest odsunięty od płaszczyzny środkowej (12) płytki bocznej (4) łańcucha w kierunku jednego ze sworzni przegubowych (3).
7. 7. Łańcuch według zastrz. 6, znamienny tym, że żebra prowadzące (9) sązukosowane w górnej albo dolnej części swej powierzchni bocznej.
8. 8. Łańcuch według zastrz. 7, znamienny tym, że żebra prowadzące (9) stanowią część ogniwa (2).
9. 9. Łańcuch według zastrz. 7, znamienny tym, że żebra prowadzące (9) stanowią część jarzma poprzecznego (5).
10. 10. Łańcuch według zastrz. 7, znamienny tym, że żebra prowadzące (9) są przymocowane rozłącznie do ogniw (2).