PL188358B1 - Urządzenie do nanoszenia substancji - Google Patents

Abstract

1 . Urzadzenie do nanoszenia substancji zawierajace urzadzenie do nakladania substancji oraz zespól pojemnika i polaczenia do laczenia tego pojemnika z urzadzeniem do nakladania substancji znajdujacej sie w pojemniku oraz do otwierania zaworu w pojemniku podczas realizacji polaczenia, przy czym w sklad polaczenia wchodzi pierwszy element zlaczny i drugi element zlaczny, które mozna laczyc ze soba obrotowo, gdzie albo pierwszy element zlaczny albo drugi element zlaczny jest skonstruowany tak, zeby mozna go bylo laczyc z pojemnikiem, podczas gdy pozostaly sposród pierwszego elementu zlacznego i drugiego elementu zlacznego jest skonstruowany tak, ze jest laczony z urzadze- niem do nakladania skladnika, znamienne tym, ze na drugim elemencie zlacznym (2) znajduje sie prowadnica (21), która biegnie w obwodo- wym kierunku drugiego elementu zlacznego (2), zas na pierwszym elemencie zlacznym (1) znajduje sie wystep ( 11), który to wystep (11) jest skonstruowany tak, zeby w chodzil w prowadnice (21) i byl zdolny do przemieszczania sie w podluznym kierunku prowadnicy (21) podczas maksymalnie jednego obrotu pomiedzy pierwszym polozeniem (28), odpowiadajacym nie polaczonemu stanowi polaczenia i zam knietem u polozeniu zaw oru (9), a drugim polozeniem (29), odpowiadajacym zlaczonemu stanowi polaczenia i otwartemu polozeniu zaworu (9), przy czym wystep (11) je st tak skonstruowany, ze przem ieszcza sie w zdluz przedniej kraw edzi prow adnicy (21) w celu ograniczenia przem iesz- czania sie wystepu ( 11) w kierunku otwierania zaworu (9) i krawedzi oporowej przeciwleglej do krawedzi przedniej w celu ograniczenia prze- mieszczania sie wystepu (11) w kierunku przeciwnym do kierunku otwierania zaworu (9), przy czym prowadnica (21) ma regulowana w ysokosc tak, zeby pomiedzy wystepem (11), a przednia i oporowa krawedzia pro- wadnic) (21) wystepowal minimalny luz Fig 2b PL PL PL

Description

Wynalazek dotyczy urządzenia do nanoszenia substancji.

Znane są urządzenia do nanoszenia substancji, w skład których wchodzą zespoły pojemnika z połączeniem, których używa się, na przykład, do łączenia pojemnika, w którym jest zmagazynowana substancja, z urządzeniem, na przykład pistoletem, do nakładania wspomnianej substancji. Takie pistolety są używane między innymi do nanoszenia substancji, które mogą składać się z jednego lub więcej składników, na przykład pasty silikonowej, pianki poliuretanowej lub kleju dwuskładnikowego.

W skład znanych urządzeń tego typu wchodzi zespół pojemnika i pierwszego elementu złącznego, który jest przeznaczony do mocowania do pojemnika. Pierwszy element złączny jest wykonany głównie z materiału z tworzywa sztucznego. W skład znanego zespołu wchodzi również drugi element złączny, który jest przeznaczony do mocowania do pistoletu. Drugi element złączny jest wykonany głównie z metalu, na przykład z aluminium lub brązu. Pierwszy i drugi element złączny można łączyć ze sobą obrotowo za pomocą gwintu. W znanych połączeniach połączenie realizuje się wkładając pierwszy element złączny w drugi element złączny i dokręcając gwint do położenia końcowego. Wykonuje się to głównie ręcznie.

Jednakże wadą znanego urządzenia są trudności z odkręceniem gwintu. Stwierdzono mianowicie, że do gwintu przedostaje się substancja znajdująca się w pojemniku. W razie zamiaru ponownego użycia pojemnika, albo pistoletu, a tym samym jednego lub obu elementów złącznych, trzeba najpierw oczyścić elementy złączne oraz związane z nimi gwinty. W zależności od rodzaju substancji, może to być trudne, a czasami niemożliwe.

Dalsze badania wykazały, że substancja nie wchodzi w gwint podczas używania urządzenia, ale raczej podczas dokręcania gwintu, a więc podczas realizacji połączenia.

Warunkiem uzyskania mocnego połączenia, które nie luzuje się samoczynnie podczas rozłączania elementów złącznych, jest skuteczne sprzężenie się ze sobą gwintów elementów złącznych na znaczącym odcinku ich długości, a więc na wielu zwojach. W tym celu pierwszy element złączny obraca się stopniowo pewną liczbę razy względem drugiego elementu złącznego do dojścia do oporu.

Równocześnie z dokręcaniem złącza drugi element złączny uruchamia zawór. Ponieważ zawór styka się z drugim elementem złącznym prawie od samego początku dokręcania złącza, więc poddaje się, od samego początku, wszystkim ruchom pierwszego i drugiego elementu złącznego względem siebie. Ponieważ zawór jest już otwarty podczas gdy połączenie jest w trakcie realizacji, więc przecieka i substancja może wydostawać się z pojemnika przed osiągnięciem ostatecznego połączenia (końcem operacji łączenia). Problem niepożądanego przeciekania zaworu podczas realizacji połączenia zachodzi zwłaszcza w wypadku stosowania jednego lub obu elementów złącznych z tworzywa sztucznego. W praktyce stwierdzono, że gwint w tworzywach sztucznych jest stosunkowo niedokładny i występują w nim duże szczeliny.

Po zapoznaniu się z charakterem problemu stwierdzono, że nie należy poszukiwać rozwiązania eliminacji przecieków zaworu drogą jego ulepszenia, ale drogą zmiany sposobu realizacji połączenia.

W amerykańskim opisie patentowym nr US-A-5.549.228 ujawniono skrętny układ ryglujący do pojemnika dozującego do pistoletu dozującego w urządzeniu do nanoszenia substancji. W skład skrętnego układu ryglującego wchodzi montażowy element przejściowy, który jest odłączalnym pierścieniem ryglującym usytuowanym na pojemniku i na mocującej części pistoletu. W skład tego pierścienia wchodzi pierścień główny z przeciwległymi powierzchniami,

188 358 górną i dolną, przy czym dolna powierzchnia jest wywiniętą powierzchnią obrzeżową. Do wewnątrz pierścienia biegnie para występów oddzielonych od siebie karbami, przy czym występami tymi są zwrócone w dół nadlewy blokujące.

W skład części mocującej wchodzi cylindryczna ściana boczna z pierwszą parą ustalającą położenie i drugą parą nadlewów ryglujących, przy czym obie pary są przesunięte względem siebie w kierunku wzdłuż wysokości pokrywy. Pojemnik mocuje się do pistoletu dozującego urządzenia umieszczając pierwszą parę nadlewów ustalających położenie w karbach i obracając pistolet względem zespołu dozującego do chwili sprzężenia się przedniej krawędzi nadlewów ustalających położenie z nadlewami stopującymi. W tym położeniu następuje pozycyjne zestrojenie w pionie kanałów umożliwiających wypłynięcie wyrobu z pojemnika. Również w tym położeniu część mocująca jest dalej popychana w dół ku pierścieniowi, powodując w ten sposób obniżenie nadlewów ustalających położenie poniżej poziomu nadlewów stopujących, a następnie skręcenie, tak, zeby umożliwić nadlewom blokującym przejście pod dolną powierzchnię występów na pierścieniu, co uniemożliwia ruch nadlewów blokujących ku górze. Równocześnie z opuszczaniem nadlewów blokujących otwiera się zawór pojemnika i znajdujący się w nim wyrób wypływa z pojemnika do dozownika.

W skrętnym układzie blokującym przedstawionym powyżej występuje otwieranie się zaworu podczas popychania w dół nadlewów blokujących, co daje możliwość wypływania wyrobu z pojemnika przed dojściem nadlewów blokujących do ich położenia zablokowanego. W razie przypadkowego zwolnienia nadlewów blokujących, po ich popchnięciu w dół, a przed ich przejściem poniżej dolnej powierzchni pierścienia, wyrób może wyciekać na zewnątrz pojemnika i wypełniać każdą wolną przestrzeń pozostałą pomiędzy pierścieniem a częściami mocującymi.

Urządzenie do nanoszenia substancji zawierające urządzenie do nakładania substancji oraz zespół pojemnika i połączenia do łączenia tego pojemnika z urządzeniem do nakładania substancji znajdującej się w pojemniku oraz do otwierania zaworu w pojemniku podczas realizacji połączenia, przy czym w skład połączenia wchodzi pierwszy element złączny i drugi element złączny, które można łączyć ze sobą obrotowo, gdzie albo pierwszy element złączny, albo drugi element złączny jest skonstruowany tak, żeby można go było łączyć z pojemnikiem, podczas gdy pozostały spośród pierwszego elementu złącznego i drugiego elementu złącznego jest skonstruowany tak, że jest łączony z urządzeniem do nakładania składnika, według wynalazku charakteryzuje się tym, że na drugim elemencie złącznym znajduje się prowadnica, która biegnie w obwodowym kierunku drugiego elementu złącznego, zaś na pierwszym elemencie złącznym znajduje się występ, który to występ jest skonstruowany tak, żeby wchodził w prowadnicę i był zdolny do przemieszczania się w podłużnym kierunku prowadnicy podczas maksymalnie jednego obrotu pomiędzy pierwszym położeniem, odpowiadającym nie połączonemu stanowi połączenia i zamkniętemu położeniu zaworu, a drugim położeniem, odpowiadającym złączonemu stanowi połączenia i otwartemu położeniu zaworu, przy czym występ jest tak skonstruowany, że przemieszcza się wzdłuż przedniej krawędzi prowadnicy w celu ograniczenia przemieszczania się występu w kierunku otwierania zaworu i krawędzi oporowej przeciwległej do krawędzi przedniej w celu ograniczenia przemieszczania się występu w kierunku przeciwnym do kierunku otwierania zaworu, przy czym prowadnica ma regulowaną wysokość tak, żeby pomiędzy występem, a przednią i oporową krawędzią prowadnicy występował minimalny luz.

W korzystnym przykładzie wykonania w skład pierwszego elementu złącznego i drugiego elementu złącznego wchodzi element współdziałający do ryglowania połączenia w stanie połączonym, przy czym w skład elementu współdziałającego do ryglowania połączenia wchodzi zatrzask.

Ponadto w zalecanym przykładzie wykonania w pierwszym elemencie złącznym znajduje się pierwsze obwodowe obrzeże zaopatrzone w co najmniej jeden dziobek ze szczęką, a w drugim elemencie złącznym znajduje się drugie obwodowe obrzeże, które zawiera co najmniej jedno zagłębienie, przy czym szczęka jest skonstruowana tak, że współpracuje z zagłębieniem do ryglowania połączenia. W innym przykładzie wykonania występ i prowadnica zawierają połączenie kołkowo-rowkowe, przy czym połączenie kołkowo-rowkowe składa się z dwóch

188 358 kołków, usytuowanych na przeciwległych bokach pierwszego elementu złącznego, oraz dwóch rowków usytuowanych na przeciwległych bokach drugiego elementu złącznego, przy czym pierwszy element złączny i drugi element złączny mają kształt w przybliżeniu kołowy.

Korzystnie, urządzenie zawiera ponadto pojemnik zawierający głowicę pojemnika z kołnierzem, zaś pierwszy element złączny posiądą elementy mocujące do mocowania pierwszego elementu złącznego do tego kołnierza, przy czym elementy mocujące obejmują w szczególności obwodowe zagłębienie w obwodowym obrzeżu w pierwszym elemencie złącznym oraz obwodowe obrzeże zatrzaskowe na pierwszym elemencie złącznym, które to obrzeże zatrzaskowe jest skonstruowane w taki sposób, żeby sprzęgało się z kołnierzem.

W szczególności w skład pierwszego elementu złącznego wchodzi element do mocowania tego pierwszego elementu złącznego do kołnierza zaworu znajdującego się w głowicy pojemnika, przy czym pierwszy element złączny i drugi element złączny, są wykonane z materiału z tworzywa sztucznego, korzystnie z nylonu 6 lub polipropylenu.

Zaletą rozwiązania według wynalazku jest zapewnienie urządzenia do nanoszenia, w którym prawie nie ma przecieków podczas realizacji połączenia urządzenia do nakładania z pojemnikiem.

W urządzeniu zawierającym taki zespół połączenia połączenie można realizować podczas jednego ciągłego ruchu, w wyniku czego zawór otwiera się jednym ciągłym ruchem. Ponieważ czas oddziaływania na zawór jest bardzo krótki, więc ryzyko przeciekania zaworu podczas realizacji połączenia jest bardzo małe. W rezultacie zastosowanie takiego ciągłego jednego ruchu obrotowego umożliwia minimalizację przeciekania zaworu podczas realizacji połączenia.

Może wydawać się, że gwint oraz występ i prowadnica w urządzeniu według wynalazku są elementami równoważnymi, jednakże zespół w urządzeniu według wynalazku zapewnia w istocie rzeczy rozwiązanie opisanego powyżej problemu przeciekania zaworu, natomiast gwint nie rozwiązuje go.

Według wynalazku, korzystnie, pierwszy i drugi element złączny są zaopatrzone w elementy do ryglowania wspomnianego połączenia. Ma to znaczenie zapobiegające luzowaniu połączenia w wypadku znajdowania się w pojemniku substancji pod ciśnieniem. W znanym urządzeniu osiągnięto to w ten sposób, że gwinty sprzęgają się ze sobą wielu zwojami.

Zaletą rozwiązania jest również to, że elementy do ryglowania połączenia są odblokowywane tak, że połączenie to można używać kilka razy, tj. otwierać i zamykać kilka razy.

Korzystnie, elementy do ryglowania połączenia są wyposażone w zatrzaski. Taki zatrzask jest automatycznie ryglowany podczas realizacji połączenia.

Ponadto występ i prowadnica w urządzeniu według wynalazku, są zaopatrzone w co najmniej jedno połączenie kołkowo-rowkowe. Takie połączenie kołkowo-rowkowe umożliwia błyskawiczne łączenie. Wskutek tego można zastosować dużą tolerancję, taką, żeby ułatwić wkładanie kołka w rowek, a tym samym wyeliminować otwieranie zaworu i narażanie się na ryzyko jego przeciekania. Mianowicie zawór jest otwierany tylko podczas ruchu kołka w rowku, kiedy działa na niego element złączny stosowany do mocowania do urządzenia.

Według wynalazku, połączenie kołkowo-rowkowe składa się z dwóch leżących naprzeciwko siebie kołków oraz z dwóch przeciwległych na średnicy rowków, które mają współpracować ze wspomnianymi kołkami tak, zeby podczas realizacji połączenia mogły przechylać się względem siebie.

Zalety rozwiązania według wynalazku wynikają z faktu, że element złączny przeznaczony do mocowania pojemnika, zawiera, korzystnie, elementy do jego mocowania do kołnierza głowicy pojemnika, zaś w skład pojemnika wchodzi w przybliżeniu cylindryczny korpus, pobocznica znajdująca się w jego dolnej części zamknięta dnem, oraz umieszczona w jego górnej części głowica pojemnika. Głowica pojemnika jest przymocowana do korpusu pojemnika za pomocą w przybliżeniu okrągłego kołnierza. Głowica pojemnika ma w swoim środku element otwierający z w przybliżeniu okrągłym kołnierzem zaworu, przeznaczonym do mocowania zaworu.

Natomiast w znanym urządzeniu element złączny pojemnika jest mocowany do kołnierza zaworu.

188 358

W dotychczas stosowanych urządzeniach zaopatrzonych w znane zespoły okazało się, ze podczas odkręcania, kiedy na element złączny działa siła, element ten można przemieścić względem pojemnika w obrzeżowym kierunku kołnierza zaworu. Może to wystąpić kiedy gwint jest starannie umocowany, albo kiedy jest w nim pewna ilość substancji z pojemnika. Takie przemieszczenie elementu złącznego może również występować kiedy działa na niego pewna siła podczas dokręcania gwintu.

Mocując element złączny do kołnierza głowicy pojemnika jak w rozwiązaniu według niniejszego wynalazku znacznie zwiększa się powierzchnię styku pomiędzy elementem złącznym a pojemnikiem. Rezultatem zwiększonej powierzchni styku jest konieczność pokonania zwiększonego oporu tarcia w celu umożliwienia elementowi złącznemu przemieszczenia się względem pojemnika. Umożliwia to uzyskanie lepszego mocowania elementu złącznego do pojemnika oraz uniemożliwienie mu poruszania się względem niego.

W skład elementu złącznego wchodzi również, korzystnie, element do mocowania elementu złącznego do kołnierza na zaworze.

W ten sposób można uzyskać zdwojone mocowanie elementu złącznego do pojemnika. Można również w ten sposób dodatkowo zwiększyć powierzchnię styku i opór tarcia, który trzeba pokonać dla umożliwienia przemieszczania połączenia względem pojemnika.

Według wynalazku, pierwszy i drugi element złączny są wykonane, korzystnie, z materiału z tworzywa sztucznego, z włóknistym materiałem wzmacniającym, albo bez niego. Korzystnie, elementy złączne są wykonane z poliamidu-6 lub z polipropylenu. W ten sposób można wykorzystać naturalną sprężystość materiałów z tworzyw sztucznych do ryglowania i rozryglowywania zatrzasku.

Przedmiot wynalazku w przykładach wykonania przedstawiono na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia urządzenie według wynalazku do nanoszenia substancji dwuskładnikowej, zawierające zespół pojemnika i połączenia, fig. 2a - zespół urządzenia według wynalazku w pierwszym, zalecanym przykładzie wykonania w przekroju poprzecznym, z połączeniem w stanie nie złączonym, fig. 2b - zespół urządzenia według wynalazku w pierwszym, zalecanym przykładzie wykonania w przekroju poprzecznym, z połączeniem w stanie złączonym, fig. 3a i 3b - drugi element złączny, w rzucie z góry i z boku, fig. 3c i 3d - zrealizowane połączenie w rzucie z góry i z boku, fig. 4a - połączenie w urządzeniu w drugim zalecanym przykładzie wykonania według wynalazku, a fig. 4b - połączenie w urządzeniu w drugim przykładzie wykonania w przekroju poprzecznym.

Urządzenie do nanoszenia substancji zawierające zespół pojemnika i połączenia według wynalazku przedstawiono na fig. 1. Urządzenie to zawiera urządzenie 4 do nakładania składnika, korzystnie pistolet do nanoszenia substancji dwuskładnikowej. W pierwszym pojemniku 3 znajduje się pierwszy składnik pod ciśnieniem. W drugim pojemniku 5 znajduje się drugi składnik pod ciśnieniem. Pierwszy pojemnik 3 jest zaopatrzony w pierwszy element złączny 1, który łączy się z drugim elementem złącznym 2. Drugi element złączny 2 jest skonstruowany w sposób umożliwiający jego łączenie z urządzeniem 4 do nakładania, korzystnie pistoletem. Pierwszy i drugi element złączny 1 i 2 można ze sobą łączyć obrotowo.

Korzystnie, pierwszy i drugi element złączny 1 i 2 jest wykonany z materiału z tworzywa sztucznego, na przykład z poliamidu 6 lub polipropylenu.

W zalecanym przykładzie wykonania urządzenia, pojemnik 3 ma korpus 10 w przybliżeniu cylindryczny i jest zaopatrzony w głowicę 7 pojemnika. Głowica 7 pojemnika jest połączona z jego korpusem 10 za pomocą kołnierza 6. W głowicy 7 pojemnika znajduje się centralny otwór z kołnierzem 8 zaworu, w który to otwór wchodzi zawór 9.

W pierwszym zalecanym przykładzie wykonania urządzenia z zespołem pokazanym na fig. 2, pierwszy element złączny 1 jest podłączony z jednej strony za pośrednictwem pierwszego zagłębienia 17 w swoim obwodowym obrzeżu 16 do kołnierza 6 głowicy 7 pojemnika, a z drugiej strony za pośrednictwem elementu 18 w postaci drugiego zagłębienia z kołnierzem 8 zaworu. Korzystnie, na obwodowym obrzeżu 16 znajduje się występ w postaci obrzeza zatrzaskowego 15, przeznaczony do współdziałania z kołnierzem 6 z zadaniem wzmacniania mocowania pierwszego elementu złącznego 1 do pojemnika 3.

188 358

Zawór 9 jest przymocowany do pierwszego elementu złącznego 1 za pomocą co najmniej częściowo ściskanego pierścienia uszczelniającego 30 zaworu. Zawór 9 może być otwierany w kierunku wewnętrznej objętości pojemnika 3. Składnik znajdujący się w pojemniku 3 może wydostać się z pojemnika 3 kanałem 32 w zaworze 9, a ponadto przez drugi element złączny 2 do urządzenia do nakładania 4.

Na zewnętrznej powierzchni pierwszego elementu złącznego 1 znajduje się, korzystnie, występ 11. Na drugim elemencie złącznym 2 znajduje się prowadnica 21 przeznaczona do współdziałania z występem 11. Występ 11 jest skonstruowany tak, żeby mógł przemieszczać się we wspomnianej prowadnicy 21 pomiędzy pierwszym położeniem 28 początkowym a drugim położeniem 29 końcowym.

Korzystnie, występem 11 i prowadnicą 21 są, odpowiednio, kołek i rowek. W przykładzie wykonania pokazanym na fig. 2 znajdują się dwa, usytuowane przeciwległe występy 11 w postaci kołków i prowadnica 21 w postaci rowków. Ponieważ kołki i rowki znajdują się naprzeciwko siebie na odpowiednich elementach złącznych, więc można uprościć technologię wytwarzania pierwszego i drugiego elementu złącznego 1, 2. Do wytwarzania takich elementów złącznych można uzyć formę złożoną z dwóch zwierciadlanych symetrycznych połówek. W celu otwierania i zamykania formy przemieszcza się obie jej połówki od siebie i ku sobie wzdłuż w przybliżeniu prostej linii, co umożliwia rezygnację ze stosowania połówek obrotowych.

Prowadnica 21 w postaci rowka ma taką długość, żeby występ 11 w postaci kołka można było przemieścić z pierwszego położenia 28 początkowego do drugiego położenia 29 końcowego w ciągu maksymalnie jednego obrotu. Długość rowka 21 może być równa, na przykład, obwodowi drugiego elementu złącznego 2, albo mniejsza.

Na występie 11 i prowadnicy 21 mogą znajdować się komplementarne powierzchnie współpracujące ze sobą tak, żeby uzyskać lepszy uchwyt. W prowadnicy 21 może znajdować się zagłębienie biegnące w kierunku dolnego wieńca 24 na drugim elemencie złącznym 2 tak, żeby ułatwić wkładanie występu 11 bez otwierania zaworu 9. Zatem należy zapewnić pewien stopień luzu.

Występ 11 może mieć różne kształty. Na przykład, może on być kwadratowy, prostokątny lub o dowolnym innym kształcie. Prowadnica 21 może być otwarta ku zewnętrznej powierzchni drugiego elementu złącznego 2, albo może być podobnym do rowka zagłębieniem w wewnętrznej powierzchni ścianki drugiego elementu złącznego 2, albo też może mieć postać szeregu szyn uformowanych na wewnętrznej powierzchni drugiego elementu złącznego 2, w które może wchodzić występ 11.

W kolejnym zalecanym przykładzie wykonania wynalazku istnieje również możliwość zamiany występu 11 i prowadnicy 21, tj. zastosowanie występu 11 na drugim elemencie złącznym 2 a prowadnicy 21 na pierwszym elemencie złącznym 1.

Korzystnie, na pierwszym i drugim elemencie złącznym 1, 2 znajdują się zatrzaski do łączenia połączenia bez użycia śrub. Zaletą zatrzasku jest automatyczne tworzenie połączenia.

W tym celu w obwodowym obrzeżu 20 drugiego elementu złącznego 2 znajduje się co najmniej jedno zagłębienie 22. Zagłębienie 22 jest skonstruowane do współdziałania z dziobkiem 12 znajdującym się w obwodowym obrzeżu 16 pierwszego elementu złącznego 1. Dziobek 12 jest połączony z obwodowym obrzeżem 16 za pośrednictwem elementu łączącego 13. W dziobku 12, w jego górnej części, znajduje się szczęka 14 skonstruowana tak, żeby współpracowała z zagłębieniem 22 w obwodowym obrzezu 20 w drugim elemencie złącznym 2. W razie takiej potrzeby na szczęce 14 i w zagłębieniu 22 mogą znajdować się współpracujące ze sobą komplementarne profile.

Korzystnie, szczęka 14 może przemieszczać się do i od elementu złącznego tak, żeby powstało nie ryglowane połączenie, jak pokazano na fig. 2b.

Na drugim elemencie złącznym 2 znajduje się ogranicznik 21 do łączenia drugiego elementu złącznego 2 z urządzeniem 4 do nakładania, korzystnie pistoletem.

W zalecanym przykładzie wykonania, na drugim elemencie złącznym 2 znajduje się jednodrogowy zawór 23 tak, zeby uniknąć możliwości powrotnego przepływu substancji z pistoletu do pojemnika 3.

188 358

W skład drugiego elementu złącznego 2 wchodzi ponadto dolne obrzeże 24, które pasuje do zewnętrznej powierzchni pierwszego elementu złącznego 1 po realizacji połączenia.

Wewnętrzne obrzeze 25 na drugim elemencie złącznym 2 jest przystosowane do bezprzeciekowego łączenia się z zaworem 9 po realizacji połączenia. W tym wewnętrznym obrzeżu 25 znajduje się wałek 26, do którego pasuje część zaworu 9, i przez który może płynąć składnik z pojemnika 3 do pistoletu 4 przez zawór jednodrogowy 23.

Po realizacji połączenia pierwszy element złączny 1 wchodzi w drugi element złączny 2. W wyniku tego występ 11 wchodzi w pierwszym położeniu 28 początkowym w odpowiednią prowadnicę 21, jak pokazano na fig. 3d. Następnie pierwszy element złączny 1 obraca się względem drugiego elementu złącznego 2, maksymalnie o jeden obrót, podczas jednego ciągłego ruchu. Następnie występ 11 przemieszcza się ze swojego pierwszego położenia 28 początkowego ku drugiemu położeniu 29 końcowemu w kierunku strzałki na fig. 3d. Równocześnie zawór 9 przemieszcza się w kierunku wewnętrznej objętości pojemnika 3, jednym ciągłym ruchem (fig. 2b), a pierścień uszczelniający 30 zaworu zostaje częściowo ściśnięty. Wskutek ruchu zaworu 9 w kierunku wewnętrznej objętości pojemnika 3, zawór 9 otwiera się, składnik może płynąć z pojemnika 3 przez kanał 32 w zaworze 9 ku drugiemu elementowi złącznemu 2 w kierunku pokazanym strzałkami. W rezultacie otwiera się zawór jednodrogowy 23 w drugim elemencie złącznym 2, wskutek czego składnik płynie dalej w kierunku urządzenia do nakładania, jak pokazano strzałkami.

Kiedy występ 11 dochodzi do swojego drugiego położenia 29 końcowego, szczęka 14 na pierwszym elemencie złącznym 1 sprzęga się z zagłębieniem 22 na drugim elemencie złącznym 2 i połączenie jest zaryglowane.

Do jego odryglowania wykorzystuje się naturalną sprężystość materiału z tworzywa sztucznego, z którego jest wykonany pierwszy i drugi element złączny 1 i 2. W tym celu popycha się dolną stronę dziobka 12 w kierunku pojemnika 3, jak pokazano na fig. 2b, tak, że szczęka 14 wychodzi z zagłębienia 22. Następnie występ 11 można przemieścić w prowadnicy 21 w kierunku przeciwnym do kierunku pokazanego strzałką (fig. 3d). Po dojściu występu 11 do jego pierwszego położenia 28 początkowego, można odłączyć od siebie pierwszy element złączny 1 i drugi element złączny 2.

Inny zalecany przykład wykonania urządzenia według wynalazku pokazano na fig. 4a i 4b.

W tym przykładzie wykonania urządzenia, zatrzaski nie znajdują się na obwodowym obrzezu pierwszego elementu złącznego 1 i drugiego elementu złącznego 2, ale są zatrzaskiem przeznaczonym do współdziałania z występem 11.

Na pierwszym elemencie złącznym 1 znajduje się występ 11, korzystnie kołek współpracujący z prowadnicą, korzystnie z prowadnicą 21 znajdującą się na drugim elemencie złącznym 2. Występ 11 może przemieszczać się wewnątrz wspomnianej prowadnicy 21 w kierunku pokazanym strzałką na fig. 4a, pomiędzy pierwszym położeniem 28 początkowym, w którym występ 11 wchodzi w prowadnicę 21, a drugim położeniem 29 końcowym, odpowiadającym połączeniu w stanie sprzęzonym. W celu ułatwienia wprowadzania występu 11 w prowadnicę 21, w pierwszym położeniu 28 początkowym istnieje pewien luz, dzięki istnieniu zagłębienia, które biegnie od tego pierwszego położenia 28 początkowego w prowadnicy 21 ku dolnemu obrzeżu 34 w drugim elemencie złącznym 2.

Na zewnętrznej powierzchni drugiego elementu złącznego 2, w miejscu odpowiadającym drugiemu położeniu 29 końcowemu prowadnicy 21, znajduje się dziobek 35. Dziobek 35 współpracuje z występem 11, umożliwiając ryglowanie połączenia. W tym celu na dziobku 35, na jego stronie zwróconej ku występowi 11 znajduje się szczęka 36 do trzymania występu 11 w jego drugim położeniu 29 końcowym. Jak widać na fig. 4a, na występie 11 i szczęce 36 znajdują się komplementarne, współpracujące ze sobą powierzchnie. Dziobek 35 jest przymocowany do drugiego elementu złącznego 2 za pomocą elementu łączącego 37. Jak pokazano linią kropkowaną na fig. 4b, korzystnie, dziobek 35 może przemieszczać się od kołka 11 i ku niemu oraz od drugiego elementu złącznego 2 i ku niemu.

Takie połączenie można zrealizować wkładając pierwszy element złączny 1 w drugi element złączny 2 oraz wkładając występ 11 w jego pierwszym położeniu 28 początkowym w prowadnicę 21. Następnie występ 11 przemieszcza się ze swojego pierwszego położenia 28

188 358 początkowego w kierunku drugiego położenia 29 końcowego wskutek obrócenia się pierwszego elementu złącznego 1 maksymalnie o jeden obrót względem drugiego elementu złącznego 2. Po dojściu w pobliże drugiego położenia 29 końcowego, występ 11 wchodzi w kontakt ze szczęką 36 na dziobku 35. W wyniku tego dolna część dziobka 35 jest przemieszczana przez występ 11 w kierunku przeciwnym do drugiego elementu złącznego 2, co pokazano linią kropkową na fig. 4a. Po dojściu występu 11 do jego drugiego położenia 29 końcowego, dziobek 35 przemieszcza się z powrotem ku drugiemu elementowi złącznemu 2. Następnie połączenie jest ryglowane, ponieważ komplementarne powierzchnie na występie 11 i szczęce 36 utrzymują występ 11 w położeniu 29 końcowym.

W celu rozryglowania połączenia, przemieszcza się szczękę w kierunku przeciwnym niż znajduje się drugi element złączny 2, przemieszczając górną część dziobka 35 w kierunku drugiego elementu złącznego 2. Ponieważ występ 11 nie jest już trzymany w swoim drugim położeniu 29 końcowym przez szczękę 35, można go przemieścić z jego drugiego położenia 29 końcowego ku jego pierwszemu położeniu 28 początkowemu, a pierwszy i drugi element złączny 1, 2 można przemieścić w kierunku przeciwnym do kierunku pokazanego strzałką i rozłączyć.

Claims (10)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Urządzenie do nanoszenia substancji zawierające urządzenie do nakładania substancji oraz zespół pojemnika i połączenia do łączenia tego pojemnika z urządzeniem do nakładania substancji znajdującej się w pojemniku oraz do otwierania zaworu w pojemniku podczas realizacji połączenia, przy czym w skład połączenia wchodzi pierwszy element złączny i drugi element złączny, które można łączyć ze sobą obrotowo, gdzie albo pierwszy element złączny albo drugi element złączny jest skonstruowany tak, żeby można go było łączyć z pojemnikiem, podczas gdy pozostały spośród pierwszego elementu złącznego i drugiego elementu złącznego jest skonstruowany tak, że jest łączony z urządzeniem do nakładania składnika, znamienne tym, że na drugim elemencie złącznym (2) znajduje się prowadnica (21), która biegnie w obwodowym kierunku drugiego elementu złącznego (2), zaś na pierwszym elemencie złącznym (1) znajduje się występ (11), który to występ (11) jest skonstruowany tak, żeby wchodził w prowadnicę (21) i był zdolny do przemieszczania się w podłużnym kierunku prowadnicy (21) podczas maksymalnie jednego obrotu pomiędzy pierwszym położeniem (28), odpowiadającym nie połączonemu stanowi połączenia i zamkniętemu położeniu zaworu (9), a drugim położeniem (29), odpowiadającym złączonemu stanowi połączenia i otwartemu położeniu zaworu (9), przy czym występ (11) jest tak skonstruowany, że przemieszcza się wzdłuż przedniej krawędzi prowadnicy (21) w celu ograniczenia przemieszczania się występu (11) w kierunku otwierania zaworu (9) i krawędzi oporowej przeciwległej do krawędzi przedniej w celu ograniczenia przemieszczania się występu (11) w kierunku przeciwnym do kierunku otwierania zaworu (9), przy czym prowadnica (21) ma regulowaną wysokość tak, żeby pomiędzy występem (11), a przednią i oporową krawędzią prowadnicy (21) występował minimalny luz.
2. 2. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że w skład pierwszego elementu złącznego (1) i drugiego elementu złącznego (2) wchodzi element współdziałający do ryglowania połączenia w stanie połączonym.
3. 3. Urządzenie według zastrz. 2, znamienne tym, że w skład elementu współdziałającego do ryglowania połączenia wchodzi zatrzask.
4. 4. Urządzenie według zastrz. 2, znamienne tym, że w pierwszym elemencie złącznym (1) znajduje się pierwsze obwodowe obrzeże (16) zaopatrzone w co najmniej jeden dziobek (12) ze szczęką (14), a w drugim elemencie złącznym (2) znajduje się drugie obwodowe obrzeże (20), które zawiera co najmniej jedno zagłębienie (22), przy czym szczęka (14) jest skonstruowana tak, że współpracuje z zagłębieniem (22) do ryglowania połączenia.
5. 5. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że występ (11) i prowadnica (21) zawierają połączenie kołkowo-rowkowe.
6. 6. Urządzenie według zastrz. 5, znamienne tym, że połączenie kołkowo-rowkowe składa się z dwóch kołków (11), usytuowanych na przeciwległych bokach pierwszego elementu złącznego (1), oraz dwóch rowków (21) usytuowanych na przeciwległych bokach drugiego elementu złącznego (2), przy czym pierwszy element złączny (1) i drugi element złączny (2) mają kształt w przybliżeniu kołowy.
7. 7. Urządzenie według zastrz. 1 albo 2, albo 4, albo 6, znamienne tym, że zawiera ponadto pojemnik (3) zawierający głowicę (7) pojemnika z kołnierzem (6), zaś pierwszy element złączny (1) posiada elementy mocujące do mocowania pierwszego elementu złącznego (1) do tego kołnierza (6).
8. 8. Urządzenie według zastrz. 7, znamienne tym, że elementy mocujące obejmują obwodowe zagłębienie (17) w obwodowym obrzezu (16) w pierwszym elemencie złącznym (1) oraz obwodowe obrzeże zatrzaskowe (15) na pierwszym elemencie złącznym (1), które to obrzeze zatrzaskowe (15) jest skonstruowane w taki sposób, żeby sprzęgało się z kołnierzem (6).

   188 358
9. 9. Urządzenie według zastrz. 8, znamienne tym, że w skład pierwszego elementu złącznego (1) wchodzi element (18) do mocowania tego pierwszego elementu złącznego (1) do kołnierza (8) zaworu znajdującego się w głowicy (7) pojemnika.
10. 10. Urządzenie według zastrz. 1 albo 2, albo 4, albo 6, albo 8, znamienne tym, że pierwszy element złączny (1) i drugi element złączny (2), są wykonane z materiału z tworzywa sztucznego, korzystnie z nylonu 6 lub polipropylenu.