PL188357B1 - Sposób wytwarzania powłoki laminatu - Google Patents

Abstract

1. Sposób wytwarzania powloki laminatu, w którym impregnuje sie papier i nanosi warstwe okryciowa, zwlaszcza wytwarzania powloki laminatu na plyte podlogowa, wyka- zujaca zaimpregnowany zywica aminowa papier dekoracyjny i na nim ulozona, odporna na scieranie warstwe okryciowa, z czastkopodobnym, drobnym tlenkiem glinowym (korun- dem), znamienny tym, ze czastkopodobny tlenek glinowy rozsypuje sie na jeszcze mokry zaimpregnowany papier dekoracyjny przed suszeniem, tak obrobiony papier dekoracyjny wówczas poddaje sie wstepnemu suszeniu badz wstepnej reakcji kondensacji, po wstep- nym suszeniu na ten wstepnie obrobiony papier dekoracyjny nanosi sie warstwe okryciowa z wlóknistego materialu zawierajacego zywice melaminowa i wreszcie calosc suszy sie ostatecznie. PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania powłoki laminatu, w którym impregnuje się papier i nanosi warstwę okryciową, zwłaszcza wytwarzania powłoki laminatu na płytę podłogową, wykazującą zaimpregnowany żywicą aminową papier dekoracyjny i na nim ułożoną, odporną na ścieranie warstwę okryciową, z cząstkopodobnym, drobnym tlenkiem glinowym (korundem).

Znane jest (opis DE 195 08 797 Cl) wytwarzanie odpornych na ścieranie powłok laminatu dla płyt podłogowych w taki sposób, że na lico papieru dekoracyjnego, po jego nasyceniu żywicą i po suszeniu aż do wilgoci szczątkowej, nanosi się wykazującą odporne na ścieranie składniki nieorganiczne o drobnej wielkości cząstek, lepką mieszaninę z żywicy melaminowej, włókien celulozowych, korundu i wody w takiej ilości, żeby powłoka po osiągnięciu wilgoci końcowej wykazywała grubość 20-60 pm, po czym tak powleczony arkusz dekoracyjny w co najmniej jednym dalszym etapie postępowania suszy się do wilgotności końcowej.

W przypadku tego uprzednio znanego sposobu na nasycony żywicą melaminową i osuszony papier nanosi się lepką mieszaninę, która zawiera określający wytrzymałość gotowego produktu na ścieranie, drobnoziarnisty tlenek glinowy bądź korund. Drobnoziarniste cząstki korundu są bardziej lub mniej równomiernie rozproszone w warstwie okryciowej, utworzonej z tej lepkiej mieszaniny i tym samym znajdują się też na powierzchni warstwy okryciowej.

Ponadto znane jest wytwarzanie powłok laminatu dla płyt podłogowych w taki sposób, że na górną stronę lub na lico papieru dekoracyjnego, zaimpregnowanego żywicą aminową bądź żywicą melaminowa, nanosi się. powłokę (overlay), która na górnej strome podłoża, składającego się z papieru, wykazuje powodujące odporność na ścieranie, drobnoziarniste cząstki z tlenku glinowego bądź korundu.

Te oba znane sposoby wymagają dwóch oddzielnych etapów postępowania, mianowicie, po pierwsze wytworzenia oddzielnej mieszaniny zawierającej cząstki korundu i ich naniesienia, a po drugie wytworzenia oddzielnie nanoszonej powłoki (overlay).

188 357

Dalsza i istotnie znacząca niedogodność polega na tym, że blachy prasownicze bądź taśmy prasownicze, stosowane do maszynowego wytwarzania powłok laminatu uszkadzają się wskutek ścierania przez cząstki korundu, znajdujące się na powierzchni laminatu, co prowadzi do stosunkowo szybkiego poszarzenia powierzchni gotowych powłok laminatu. Dlatego blachy prasownicze bądź składające się z blach taśmy prasownicze, stosowane w przypadku znanych technik wytwarzania, stosunkowo często poddaje się obróbce następczej bądź następczemu szlifowaniu na powierzchni w celu stępienia ich powierzchni. Odpowiednio do tego żywotność blach prasowniczych bądź taśm prasowniczych jest dość krótka.

Obróbka następcza powierzchni blach prasowniczych lub taśm prasowniczych powoduje nie tylko wysokie koszty obróbcze, lecz też czasy przestoju odpowiednio wyposażonych pras, skutkiem czego wywierany jest negatywny wpływ na opłacalność w przypadku odpornej na ścieranie produkcji powłok laminatu.

Za podstawę wynalazek przyjmuje bardziej niż dotychczas opłacalne wytwarzanie odpornych na ścieranie powłok laminatu.

Cel ten osiąga się za pomocą sposobu wytwarzania powłoki laminatu, w którym impregnuje się papier i nanosi warstwę okryciową, zwłaszcza wytwarzania powłoki laminatu na płytę podłogową, wykazującą zaimpregnowany żywicą aminową papier dekoracyjny i na nim ułożoną, odporną na ścieranie warstwę okryciową, z cząstkopodobnym, drobnym tlenkiem glinowym (korundem), polegającego według wynalazku na tym, że cząstkopodobny tlenek glinowy rozsypuje się na jeszcze mokry zaimpregnowany papier dekoracyjny przed suszeniem, tak obrobiony papier dekoracyjny wówczas poddaje się wstępnemu suszeniu bądź wstępnej reakcji kondensacji, po wstępnym suszeniu na ten wstępnie obrobiony papier dekoracyjny nanosi się warstwę okryciową z włóknistego materiału zawierającego żywicę melaminową i wreszcie całość suszy się ostatecznie.

Korzystne ukształtowania sposobu według wynalazku polegają na tym, że:

- jako warstwę okryciową nanosi się na papier dekoracyjny włókninę zawierającą żywicę melaminową;

- na papier dekoracyjny nanosi się tlenek glinowy bądź korund o wielkości cząstek rzędu około 125 (im;

- suszenie powleczonego papieru dekoracyjnego prowadzi się do otrzymania gramatury około 140-150 g/m²;

- tlenek glinowy rozsypuje się w ilości około 20 g/m2;

- tlenek glinowy rozsypuje się zwłaszcza w ilości około 8 g/m2.

Zgodnie z niniejszym wynalazkiem można w jednym etapie wytwarzać powłokę laminatu dla płyt podłogowych lub podobnych zastosowań, przy czym odporność na ścieranie powodujące cząstki z drobnego tlenku glinowego lub korundu zakapsułkowuje się na powierzchni powłoki tak, żeby nie mogła ona uszkodzić blach prasowniczych bądź taśm prasowniczych maszyn, bądź pras, stosowanych do wytwarzania powłok laminatu.

Po rozsianiu cząstkopodobnego tlenku glinowego naniesiona na zaimpregnowany papier dekoracyjny warstwa okryciową z włóknistego materiału zawierającego żywicę melaminową jest przejrzysta, toteż dekoracja z papieru dekoracyjnego jest dobrze widoczna. Z powodu zakrycia cząstek, wywołujących odporność produktu końcowego na ścieranie, nie należy w przypadku wytwarzania powłoki laminatu nawet po dłuższym użytkowaniu blach prasowniczych lub taśm prasowniczych oczekiwać poszarzenia i tym samym pogorszenia jakości powierzchni wytwarzanej powłoki laminatu.

Innymi słowy powierzchnia wytworzonej według wynalazku powłoki laminatu pozostaje klarowna, ponieważ włóknina, naniesiona jako zakapsułkowanie dla cząstek korundu, nie zmienia bądź nie narusza widzialności dekoracji z papieru dekoracyjnego, a po drugie chroni przed przedwczesnym ścieraniem blach prasowniczych lub taśm prasowniczych z pras lub innych maszyn produkcyjnych, stosowanych do wytwarzania powłoki laminatu.

Zgodne z wynalazkiem powłoki laminatu można przykładowo nanosić na płyty wiórowe lub płyty włókniste, które uprzednio na stronie górnej i/lub na stronie dolnej są każdorazowo wyposażone w warstwę odwrotu, przeznaczoną przeciwko spaczeniom.

Wynalazek następnie objaśnia się za pomocą dwóch przykładów wykonania.

188 357

Przykład 1

Papier dekoracyjny o gramaturze 70 g/m² nasyca się najpierw żywicą melaminową w kąpieli zanurzeniowej, przy czym gramatura po suszeniu wynosi 140 g/m2. Na jeszcze wilgotnej wstędze papierowej rozsiewa się korund w ilości 20 g/m2.

Następnie papier ten suszy się międzyoperacyjnie w temperaturze 180°C do zawartości wilgoci rzędu 15%.

Na tę wstęgę papierową nanosi się wówczas włókninę o gramaturze 80 g/m², składającą się z 80% żywicy melaminowej i 20% włókien celulozowych o długości 60 pm. Dalej następuje suszenie ostateczne w temperaturze 180°C aż do wilgotności rzędu 6,0-6,5%. Tak wytworzony impregnat zaprasowuje się na płycie nośnikowej - HDF w prasie pracującej w takcie krótkim w temperaturze 205°C, pod ciśnieniem jednostkowym 2,5 Mpa i w czasie prasowania 20 sekund. Tak otrzymana powłoka podłogi laminatowej spełnia wartości znamionowe według normy EN 438 i ma wartość ścierania IP rzędu 10000.

Przykład 2

Papier dekoracyjny o gramaturze 80 g/m2 nasyca się żywicą melaminową, przy czym gramatura po następnym suszeniu wynosi 150 g/m2. Na jeszcze wilgotnej wstędze papierowej rozsiewa się drobnoziarnisty tlenek glinowy w ilości 8 g/m2. Wstęgę papierową wówczas suszy się w temperaturze 210°C do zawartości wilgoci rzędu 12%. Następnie nanosi się włókninę o gramaturze 40 g/m², składającą się z 85% żywicy melaminowej i 15% włókien szklanych o długości 3 mm i o średnicy 10 pm. Dalsza droga postępowania odpowiada przykładowi 1.

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 50 egz. Cena 2,00 zł.

Claims (6)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Sposób wytwarzania powłoki laminatu, w którym impregnuje się papier i nanosi warstwę okryciową, zwłaszcza wytwarzania powłoki laminatu na płytę podłogową, wykazującą zaimpregnowany żywicą aminową papier dekoracyjny i na nim ułożoną, odporną na ścieranie warstwę okryciową, z cząstkopodobnym, drobnym tlenkiem glinowym (korundem), znamienny tym, że cząstkopodobny tlenek glinowy rozsypuje się na jeszcze mokry zaimpregnowany papier dekoracyjny przed suszeniem, tak obrobiony papier dekoracyjny wówczas poddaje się wstępnemu suszeniu bądź wstępnej reakcji kondensacji, po wstępnym suszeniu na ten wstępnie obrobiony papier dekoracyjny nanosi się warstwę okryciową z włóknistego materiału zawierającego żywicę melaminową i wreszcie całość suszy się ostatecznie.
2. 2. Sposób według zastrzeżenia 1, znamienny tym, że jako warstwę okryciową nanosi się na papier dekoracyjny włókninę zawierającą żywicę melaminową.
3. 3. Sposób według zastrzeżenia 1 albo 2, znamienny tym, że na papier dekoracyjny nanosi się tlenek glinowy bądź korund o wielkości cząstek rzędu około 125 pm.
4. 4. Sposób według zastrzeżenia 1, znamienny tym, że suszenie powleczonego papieru dekoracyjnego prowadzi się do otrzymania gramatury około 140-150 g/m².
5. 5. Sposób według zastrzeżenia 1, znamienny tym, że tlenek glinowy rozsypuje się w ilości około 20 g/m2.
6. 6. Sposób według zastrzeżenia 1 albo 5, znamienny tym, że tlenek glinowy rozsypuje się w ilości około 8 g/m2.