PL187303B1

PL187303B1 - Kompozycja do czyszczenia twardych powierzchni i zastosowanie w kompozycji do czyszczenia twardych powierzchni anionowego polimeru

Info

Publication number: PL187303B1
Application number: PL98335609A
Authority: PL
Inventors: Julie R. Das; Kenneth L. Rabone; Martin Sharples
Original assignee: Unilever Nv
Priority date: 1997-03-11
Filing date: 1998-02-24
Publication date: 2004-06-30
Also published as: HUP0001503A3; MY120141A; ID22433A; ZA981574B; WO1998040452A1; DE69816603D1; KR20000076119A; ES2202825T3; AU6728098A; AU734919B2; DE69816603T2; EP0971997B1; CA2280877A1; HUP0001503A2; JP2001514693A; TR199902201T2; PL335609A1; EP0971997A1; IN190010B; GB9704989D0

Abstract

1. Kompozycja do czyszczenia twardych powierzchni zawierajaca niejonowy srodek powierzchniowo czynny i anionowy polimer, obok typowych srodków pomocniczych, zna- mienna tym, ze m a pH 7-12 i zawiera: a) 1-30% wagowych niejonowego srodka powierzchniowo czynnego, b) 0,005-5% wagowych rozpuszczalnego w wodzie, anionowego polim eru o sredniej masie czasteczkowej powyzej 100000 i mniejszej niz 1000000, przy czym polimer jest wolny od grup z czwartorzedowym atomem azotu, a stosunek polimer : srodek niejonowy wynosi 0,1:1 lub mniej, i c) 0,005-5% wagowych kationowego srodka powierzchniowo czynnego. 9. Zastosowanie w kompozycji do czyszczenia twardych powierzchni zawierajacej 1-30% wagowych niejonowego srodka powierzchniowo czynnego i 0,005-5%) wagowych przeciwbakteryjnego kationowego srodka powierzchniowo czynnego, 0,005-5% wagowych rozpuszczalnego w wodzie, anionowego polimeru o sredniej masie czasteczkowej powyzej 100000 i mniejszej niz 1000000, przy czym polimer jest wolny od grup z czwartorzedo- wym atomem azotu, a stosunek polimer : srodek niejonowy wynosi 0,1:1 lub ponizej, do przedluzenia przeciwbakteryjnej skutecznosci przeciwbakteryjnego kationowego srodka powierzchniowo czynnego na tej twardej powierzchni. PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest kompozycja do czyszczenia twardych powierzchni zawierająca niejonowy środek powierzchniowo czynny i anionowy polimer, obok typowych środków pomocniczych, charakteryzująca się tym, że ma pH 7-12 i zawiera:

a) 1-30% wagowych niejonowego środka powierzchniowo czynnego,

b) 0,005-5% wagowych rozpuszczalnego w wodzie, anionowego polimeru o średniej masie cząsteczkowej powyżej 100000 i mniejszej niż 1000000, przy czym polimer jest wolny od grup z czwartorzędowym atomem azotu, a stosunek polimer : środek niejonowy wynosi 0,1:1 lub mniej, i

c) 0,005-5% wagowych kationowego środka powierzchniowo czynnego.

Korzystnie kompozycja według wynalazku jako polimer zawiera polimer kwasu akrylowego lub metakrylowego lub bezwodnika maleinowego, lub kopolimer jednego lub więcej spośród tych związków między sobą, albo z innymi monomerami.

Korzystnie kompozycja zawiera polimer wybrany z grupy obejmującej kwas poliakrylowy, bezwodnik polimaleinowy i kopolimery jednego z wcześniej wymienionych związków z etylenem, styrenem i eterem metylowinylowym.

Korzystnie kompozycja według wynalazku jako kationowy środek powierzchniowo czynny zawiera substancje o wzorze ogólnym RiityRj^N+K', w którym wszystkie rodniki oznaczają grupy węglowodorowe z lub bez podstawnika hydroksylowego, co najmniej jeden z rodników R1-R4 oznacza alkil, alkaryl lub hydroksyalkil, co najmniej jeden z rodników

R1-R4 oznacza C1-4 alkil lub hydroksyalkil, aX oznacza równoważnik jednowartościowego anionu.

Korzystnie w tych związkach R1 i R₂, takie same lub różne, oznaczają Cm alkil lub hydroksyalkil, R3 oznacza Ce-22 alkil, alkaryl lub hydroksyalkil, R4 oznacza C1-₂₂ alkil, alkaryl lub hydroksyalkil i X oznacza równoważnik jednowartościowego anionu.

Korzystnie R1 i R2 oznaczają metyl, R3 oznacza Cg-is alkil i R4 oznacza metyl, Cm alkil lub benzyl.

W innej korzystnej postaci wykonania kompozycja według wynalazku ponadto zawiera środek wiążący jony metali.

Inna korzystna kompozycja według wynalazku ma pH 7-11 i zawiera:

a) 5-20% wagowych niejonowego środka powierzchniowo czynnego będącego oksyetylenowanym, EO 2-15, Cg-18 alkoholem,

b) mniej niż 1 % wagowych anionowych środków powierzchniowo czynnych,

c) 0,2-2% wagowych rozpuszczalnego w wodzie, anionowego polimeru o średniej masie cząsteczkowej powyżej 100000 i mniejszej niż 1000000, przy czym polimer jest polimerem co najmniej jednego z kwasu akrylowego, kwasu metakrylowego lub bezwodnika maleinowego, z co najmniej jednym z kwasu akrylowego, kwasu metakrylowego, bezwodnika maleinowego, etylenu, styrenu i eteru metylowinylowego, a stosunek polimer : środek niejonowy wynosi 0,1:1 lub mniej,

d) 0,05-2% wagowych kationowego środka powierzchniowo czynnego, który jest związkiem z czwartorzędowym atomem azotu o wzorze ogólnym R1R.2R3R4N⁺X-, w którym R1 i R2 są takie same lub różne, oznaczają Cm alkil lub hydroksyalkil, R3 oznacza C6-22 alkil, alkaryl lub hydroksyalkil, R4 oznacza C1-22 alkil, alkaryl lub hydroksyalkil i X oznacza równoważnik jednowartościowego anionu, i

e) nie więcej niż 2% rozpuszczalnika wybranego spośród eteru dietylenoglikolo-monon-butylowego, eteru mono-etylenoglikolo-mono-n-butylowego, eteru propylenoglikolo-nbutylowego i ich mieszanin.

187 303

Wynalazek ma zastosowanie w sposobie czyszczenia twardych powierzchni obejmującym etap traktowania powierzchni wyżej określoną kompozycją czyszczącą.

Przedmiotem wynalazku jest także zastosowanie w kompozycji do czyszczenia twardych powierzchni zawierającej 1-30% wagowych niejonowego środka powierzchniowo czynnego i 0,005-5% wagowych przeciwbakteryjnego kationowego środka powierzchniowo czynnego, 0,005-5% wagowych rozpuszczalnego w wodzie, anionowego polimeru o średniej masie cząsteczkowej powyżej 100000 i mniejszej niż 1000000, przy czym polimer jest wolny od grup z czwartorzędowym atomem azotu a stosunek polimer : środek niejonowy wynosi 0,1:1 lub poniżej, do przedłużenia przeciwbakteryjnej skuteczności przeciwbakteryjnego kationowego środka powierzchniowo czynnego na tej twardej powierzchni.

Nie ograniczając niniejszego wynalazku przez powoływanie się na teorię tłumaczącą jego działanie, przyjmuje się, że zwiększona zdolność czyszczenia niejonowych środków powierzchniowo czynnych przy określonej wartości pH w obecności polimeru, związana jest z powstawaniem kompleksów o wiązaniach wodorowych pomiędzy niejonowym środkiem powierzchniowo czynnym i nienaładowanymi, niezdysocjowanymi grupami kwasu karboksylowego polimeru. Przy podwyższaniu pH, grupy kwasowe polimeru dysocjują i przestaje powstawać kompleks utrzymywany przez wiązania wodorowe. Uważa się, że w obecności kationowego środka powierzchniowo czynnego wymaganego w niniejszym wynalazku, ujemnie naładowany (czyli o zdysocjowanych grupach karboksylowych) polimer może reagować z kationowym środkiem powierzchniowo czynnym i niejonowym środkiem powierzchniowo czynnym tworząc trójskładnikowy kompleks, który osadza niejonowy środek powierzchniowo czynny na zabrudzeniach i/lub czyszczonej powierzchni. Chociaż mechanizm nie jest całkowicie wyjaśniony, może być to spowodowane oddziaływaniem polimeru obdarzonego ładunkiem z mieszanymi micelami kationowego i niejonowego środka powierzchniowo czynnego.

Uważa się, że osadzanie się kompleksu na powierzchni daje dwa efekty. Po pierwsze stężenie środka powierzchniowo czynnego na powierzchni zwiększa się, co prowadzi do poprawienia czyszczenia w początkowym cyklu i zmniejszenie tak zwanej siły pierwszego czyszczenia. Uważa się również, że kompleks, lub przynajmniej jego część, pozostaje na powierzchni po czyszczeniu i zapobiega lub zmniejsza późniejsze przywieranie zanieczyszczeń do powierzchni, czyniąc ją w ten sposób łatwiejszą do czyszczenia w drugim i kolejnych cyklach czyszczenia, czyli zmniejsza się wysiłek przy powtórnym czyszczeniu.

Obecność kationowego środka powierzchniowo czynnego w kompozycjach według wynalazku, może również dawać efekt przeciwbakteryjny podczas pierwszego czyszczenia, jeśli środek kationowy ma działanie przeciwbakteryjne. Przy użyciu kompozycji według wynalazku, możliwe jest osiągnięcie zmniejszenia populacji bakterii o log 5. Nieoczekiwanie stwierdzono, że kompozycja według wynalazku, zawierająca przeciwbakteryjne kationowe środki powierzchniowo czynne, daje długotrwały efekt higieniczny na powierzchniach potraktowanych kompozycją i zapewnia utrzymanie działania przeciwbakteryjnego nawet po spłukaniu powierzchni. Sądzi się, że jest to częściowo spowodowane utrzymywaniem przeciwbakteryjnych składników preparatu na powierzchni i po części zapobieganiem przyleganiu drobnoustrojów do powierzchni.

Zgodnie z tym, kolejny aspekt niniejszego wynalazku dotyczy zastosowania w kompozycji zawierającej niejonowy środek powierzchniowo czynny i przeciwbakteryjny kationowy środek powierzchniowo czynny rozpuszczalnego w wodzie anionowego polimeru o średniej masie cząsteczkowej poniżej 1000000, przy czym polimer jest wolny od grup z czwartorzędowym atomem azotu, do przedłużania przeciwbakteryjnej skuteczności kationowego środka powierzchniowo czynnego przeciwbakteryjnego na tej powierzchni.

Jak zostanie szczegółowo wyjaśnione dalej, kompozycje zgodne z wynalazkiem mogą zawierać inne użyteczne składniki, osadzane na powierzchni podczas procesu czyszczenia, prowadzonego z użyciem takiej kompozycji.

Różne korzystne i istotne własności wynalazku szczegółowo opisano poniżej.

187 303

Polimery

Zasadniczym składnikiem kompozycji według wynalazku jest polimer rozpuszczalny w wodzie.

Jak stwierdzono powyżej, polimerami zgodnymi z wynalazkiem są polimery rozpuszczalne w wodzie o średniej masie cząsteczkowej mniejszej niż 1000000, wolne od grupy z czwartorzędowym atomem azotu. Zazwyczaj polimery te posiadają karboksylowe grupy funkcyjne, jakkolwiek nie wyklucza się zastosowania innych anionowych polimerów. W kontekście niniejszego wynalazku, anionowe polimery oznaczają te, które niosą ujemny ładunek lub podobne polimery w postaci sprotonowanej. Można stosować mieszaniny polimerów.

W rozwiązaniach według wynalazku korzystne polimery oznaczają te, które są łatwo dostępne na rynku. Są nimi polimery kwasu akrylowego lub metakrylowego lub bezwodnika maleinowego, lub kopolimery jednego lub więcej z wymienionych, ze sobą albo z innymi monomerami.

Szczególnie odpowiednie polimery obejmują kwas poliakrylowy, bezwodnik polimaleinowy i kopolimery wcześniej wymienionych związków z etylenem, styrenem i eterem metylowinylowym.

Najkorzystniejsze polimery to kopolimery bezwodnika maleinowego, korzystnie ze styrenem, kwasem akrylowym, eterem metylowinylowym i etylenem.

Korzystnie masa cząsteczkowa polimeru wynosi co najmniej 5000, korzystniej co najmniej 50000 i najkorzystniej ponad 100000. Stwierdzono, że odpowiednim polimerem do zastosowania w kompozycjach według wynalazku jest VERSICOL E-ll [RTM] (Allied Colloids), będący kwasem poliakrylowym.

Zazwyczaj kompozycje czyszczące oparte na środkach powierzchniowo czynnych zawierają przynajmniej 0,01% wagowych polimeru w przeliczeniu na wagę produktu. Z punktu widzenia poprawy własności czyszczących, korzystna jest nawet bardzo niska zawartość polimeru i środków powierzchniowo czynnych. Niskie stężenie progowe jest szczególnie korzystne w tych zastosowaniach według wynalazku, w których wymagane jest znaczne rozcieńczenie, np. w kompozycjach do czyszczenia podłóg.

Korzystnie zawartość polimeru wynosi od 0,05 do 5% wagowych, przy takiej zawartości szczególnie znaczące stają się korzyści polegające na zapobieganiu ponownemu zabrudzeniu. Korzystniej zawartość polimeru wynosi 0,2-2,0% wagowych. Stwierdzono, że wyższa zawartość polimeru nie daje dalszych, znaczących korzyści czyszczących, przy stosowaniu zwykłych środków rozcieńczających, ale zwiększa koszt kompozycji. Przyjmuje się, że wysokie zawartości polimeru zwiększają lepkość produktu, utrudniają jego zwilżanie i penetrację brudu. Jednakże w przypadku stężonych produktów, znacznie rozcieńczanych przed użyciem, początkowa zawartość polimeru może być tak wysoka jak 5% wagowych.

Jak wspomniano powyżej, masa cząsteczkowa polimeru wynosi korzystnie poniżej 1000000 (Daltonów). Przyjmuje się, że jeśli masa cząsteczkowa wzrasta, to zdolność czyszcząca polimeru obniża się.

Środki powierzchniowo czynne

Istotne jest, aby kompozycje według wynalazku zawierały, co najmniej jeden, niejonowy środek powierzchniowo czynny. Kompozycja według wynalazku zawiera aktywne składniki detergentowe, które można wybrać spośród dostępnych w handlu niejonowych aktywnych składników detergentowych. Odpowiednie niejonowe aktywne składniki detergentowe można szeroko opisać jako związki wytwarzane metodą kondensacji grup tlenku alkilenu o charakterze hydrofilowym, z organicznym, hydrofobowym związkiem, o charakterze alifatycznym lub alkiloaromatycznym. Szczególnie korzystne są alkoksylowane alkanole.

Długość rodnika hydrofilowego lub polioksyalkilenowego, skondensowanego z dowolną grupą hydrofobową, można łatwo regulować w celu uzyskania związku rozpuszczalnego w wodzie, o żądanym stopniu równowagi pomiędzy składnikami hydrofilowymi i hydrofobowymi. Na ogół te związki to oksyalkilowane alkohole o długości łańcuchów alkilowych C8-C22 i 1-20 molowych równoważników przyłączonych reszt tlenku etylenu i/lub tlenku propylenu.

187 303

Poszczególne przykłady obejmują produkt kondensacji alifatycznych alkoholi, mających od 8 do 18 atomów węgla w prostym lub rozgałęzionym łańcuchu z 2-15 molami tlenku etylenu. Przykłady takich substancji obejmują kondensat oleju kokosowego z tlenkiem etylenu, posiadający od 2 do 15 moli tlenku etylenu na mol alkoholu kokosowego; kondensaty alkilofenoli, których grupa alkilowa zawiera od 6 do 12 atomów węgla, z 5 do 25 molami tlenku etylenu na mol alkilofenolu.

Korzystnymi niejonowymi środkami powierzchniowo czynnymi są produkty kondensacji alkoholi o 9-15 atomach węgla w cząsteczce z 3-10 molami tlenku etylenu. W rozwiązaniach według wynalazku stwierdzono, że odpowiedni jest DOBANOL [RTM] (Shell), szereg niejonowych środków powierzchniowo czynnych na bazie oksyetylenowanego alkoholu. Korzystne substancje obejmują DOBANOL 91-5 [TM] (alkil C9-C11, oksyetylenowany alkil 5 EO, Shell) i DOBANOL 91-8 [TM] (C₉-C_H alkil, oksyetylenowany alkil 8 EO, Shell).

Można zastosować mieszaniny niejonowych środków powierzchniowo czynnych. Te mieszane układy posiadają pewne zdolności przeciwpieniące, co bardziej szczegółowo zostanie opisane poniżej.

Można przyjąć, że alternatywne substancje o charakterze niejonowych środków powierzchniowo czynnych obejmują kondensaty produktu reakcji etylenodiaminy i tlenku propylenu z tlenkiem etylenu, kondensaty te zawierają od 40 do 80% wagowych rodników polioksyetylenu i posiadają masę cząsteczkową od 5000 do 11000; tlenki trzeciorzędowej aminy o budowie R3NO, w których jedna grupa R oznacza alkil zawierający od 8 do 18 atomów węgla, a każda inna oznacza metyl, etyl lub hydroksyetyl, na przykład tlenek dimetylododecyloaminy; tlenki trzeciorzędowej fosfiny o budowie R3PO, w których jedna grupa R oznacza alkil zawierający od 10 do 18 atomów węgla, a każdy inny oznacza alkil lub hydroksyalkil zawierający od 1 do 3 atomów węgla, na przykład tlenek dimetylododecylofosfiny; i sulfotlenki dialkilu o budowie R2SO, w których grupa R oznacza alkil zawierający od 10 do 18 atomów węgla, a inna oznacza metyl lub etyl, na przykład sulfotlenek metylotetradecylu; alkiloloamidy kwasu tłuszczowego; kondensaty tlenku alkilenu z alkiłoloamidami kwasu tłuszczowego i merkaptanami alkilu. Ponadto przyjmuje się, że jako niejonowe środki powierzchniowo czynne można stosować środki powierzchniowo czynne na bazie poliglikozydów alkilu.

Ilość niejonowych aktywnych składników detergentowych stosowanych w kompozycji według wynalazku, będzie wynosić na ogół od 1 do 30% wagowych, korzystnie od 3 do 15% wagowych. Zawartości ponad 15% aktywnego składnika mają niewielki wpływ na wzrost działania czyszczącego, mimo to można stosować wyższe zawartości, w produktach przeznaczonych do znacznego rozcieńczania przed użyciem. Typowe kompozycje będą zawierać 5-10% wagowych niejonowego składnika aktywnego w przeliczeniu na produkt.

Anionowy środek powierzchniowo czynny może występować we względnie małych proporcjach, jednakże bardziej pożądane jest aby kompozycja nie zawierała anionowego środka powierzchniowo czynnego. Jak opisano dalej bardziej szczegółowo, małe ilości anionowych detergentów mogą występować w mydłach, jako część układu przeciwpieniącego. Korzystnie kompozycje według wynalazku zawierają mniej niż 2% wagowych, korzystniej mniej niż 1%, anionowego środka powierzchniowo czynnego.

Zazwyczaj kationowymi środkami powierzchniowo czynnymi są substancje o wzorze ogólnym R^ItyRtN¹^', w którym wszystkie rodniki oznaczają węglowodory podstawione lub nie grupą hydroksylową, co najmniej jeden z rodników R1-R4 oznacza C6-C22 alkil, alkaryl lub hydroksyalkil, co najmniej jeden z rodników R1-R4 oznacza C1-C4 alkil lub hydroksyalkil i X oznacza jednowartościowy, anion równoważący.

Kationowe środki powierzchniowo czynne oznaczają korzystnie związki zawierające czwartorzędowy atom azotu o wzorze ogólnym R]R2R3R4N⁺X', w którym R| i R₂ oznaczają taki sam lub różny C1-C4 alkil lub hydroksyalkil, R₃ oznacza C6-C22 alkil, alkaryl lub hydroksyalkil, R4 oznacza C1-C22 alkil, alkaryl lub hydroksyalkil i X oznacza jednowartościowy anion równoważący.

Korzystnie X oznacza atom chlorowca, korzystniej chlorek lub bromek.

187 303

Korzystnie Ri i R₂ oznaczają metyl. W rozwiązaniach według wynalazku R3 oznacza korzystnie C8-C18 alkil, korzystniej C10-C16 alkil. W rozwiązaniach według wynalazku R4 oznacza korzystnie metyl, C₈-Ci8 alkil lub benzyl. Tak więc, zastosowane kationowe środki powierzchniowo czynne mogą zawierać trzy „krótkołańcuchowe” rodniki takie jak metyl i jeden rozpuszczalny w tłuszczach „długołańcuchowy” rodnik lub dwa „krótkołańcuchowe” i dwa rozpuszczalne w tłuszczach „długołańcuchowe”, w których „długołańcuchowymi” mogą być węglowodory albo prostołańcuchowe, albo rozgałęzione, lub zawierające pierścienie aromatyczne.

Następną korzyścią obecności kationowego środka powierzchniowo czynnego w kompozycji według wynalazku, jest nadanie preparatowi zawierającemu taki środek, właściwości przeciwbakteryjnych. Nieoczekiwanie stwierdzono, że kompozycje według wynalazku, zawierające przeciwbakteryjne, kationowe środki powierzchniowo czynne, zapewniają dłużej trwającą higienę powierzchni potraktowanych tymi kompozycjami.

Szczególnie odpowiednie kationowe, aktywne składniki detergentowe obejmują bromek cetylotrimetyloamoniowy (CTAB), utwardzony chlorek di-łojo-dimetyloamoniowy (dostępny w handlu jako BARDAC 2250), chlorek benzalkoniowy i ich mieszaniny.

Szczególnie korzystne są kationowe środki powierzchniowo czynne zawierające jeden podstawnik arylowy, ponieważ uważa się, że zapewniają one szczególnie dobre efekty przeciwbakteryjne.

Typowe zawartości kationowych środków powierzchniowo czynnych mieszczą się w zakresie od 0,05 do 3% wagowych w przeliczeniu na produkt. Korzystne zawartości kationowych środków powierzchniowo czynnych wynoszą 1 do 3% wagowych.

Całkowita ilość aktywnych składników detergentowych, zastosowanych w detergentowej kompozycji według wynalazku, będzie na ogół wynosić od 1,5 do 30%, korzystnie od 2 do 20% wagowych, najkorzystniej od 5-20% wagowych.

Rozpuszczalniki

Kompozycje według wynalazku mogą zawierać rozpuszczalniki.

Korzystnie jest, gdy kompozycje według wynalazku zawierają nie więcej niż 2% wagowych rozpuszczalników o wzorze ogólnym:

Ri-O-(EO)_m-(PO)_n-R₂, w którym R1 i R₂ oznaczają niezależnie C₂-6 alkil lub H, ale nie oznaczają jednocześnie atomu wodoru, m i n oznaczają niezależnie 0-5. Przyjmuje się, że zastosowanie polimerów w kompozycjach według wynalazku, może kompensować szkodliwe wpływy rozpuszczalnika, występujące podczas stosowania produktu na pewne materiały plastikowe.

Korzystniej jest, gdy zawartość rozpuszczalnika wybranego z grupy obejmującej eter dietylenoglikolo-mono-n-butylowy, eter monoetylenoglikolo-mono-n-butylowy, eter propylenoglikolo-n-butylowy i ich mieszaniny, wynosi nie więcej niż 2% wagowych. Korzystnie, gdy nie występuje inny rozpuszczalnik niż woda.

Środki wiążące jony metali

Korzystnie kompozycja zawiera albo detergentowe wypełniacze aktywne, lub pozbawione aktywności sekwestranty jonów metali, wspólnie znane jako środki wiążące jony metali.

Odpowiednie środki wiążące jony metali obejmują nitrylotrioctany, polikarboksylany, cytryniany, kwasy dikarboksylowe, rozpuszczalne w wodzie fosforany zwłaszcza polifosforany, mieszaniny orto- i pirofosforanu, zeolity i ich mieszaniny. Takie środki mogą ponadto pełnić funkcje ścierne, jeśli występują w ilości przekraczającej ich rozpuszczalność w wodzie, jak wyjaśniono w dalszej części opisu. Na ogół, jeśli środkiem wiążącym jony metali jest wypełniacz aktywny, to korzystnie stanowi on od 0,05 do 25% wagowych kompozycji.

Ewentualnie można także stosować środki wiążące jony metali, takie jak etylenodiaminotetraoctany (np. EDTA), amino-polifosfoniany (np. dostępne jako seria substancji „DEQUEST” (TM)) i fosforany, i ponadto, rozmaite inne, wielofunkcyjne kwasy organiczne i sole (obejmujące substancje takie jak dioctan metyloglicyny (MGDA)).

Przyjmuje się, że kolejną, szczególną zaletą obecności środków wiążących jony metali, korzystnie organicznych octanów, korzystniej MGDA lub EDTA, jest poprawa własności

187 303 bakteriobójczych kationowych środków powierzchniowo czynnych, szczególnie wobec bakterii Gram-ujemnych, zwłaszcza w twardej wodzie.

Korzystne zawartości środków wiążących jony metali wynoszą 0,05-5% wagowych, korzystnie 0,1 -3,0% wagowych, najkorzystniej 1,5-3,0% wagowych. W korzystnych kompozycjach zawierających około 2% kationowego środka powierzchniowo czynnego, 1,5-3% organicznego octanu jako czynnika maskującego, uzyskuje się zmniejszenie ilości żywych bakterii 0 log 5, nawet wobec opornych szczepów bakteryjnych takich jak Pseudomomas aeruginosa.

Korzystne kompozycje według wynalazku zawierają 1,5-3% wagowych MGDA lub EDTA.

Stwierdziliśmy, że oprócz zdolności czyszczącej preparat zawierający polimer, alkohol, oksyetylen, kationowy środek powierzchniowo czynny i sekwestrant, ma dodatkową zaletę, że ogranicza przyleganie zarodników grzybów i/lub bakterii do powierzchni. Opisano to szczegółowo poniżej w odniesieniu do przykładów.

Składniki mniejszościowe

Kompozycja według wynalazku może zawierać inne składniki, wspomagające jej działanie czyszczące i ogólną użyteczność.

Zazwyczaj dodatkowym, ewentualnym składnikiem kompozycji według wynalazku jest substancja regulująca pienienie, którą można stosować w kompozycjach mających tendencje do nadmiernego wytwarzania piany podczas stosowania. Jednym z przykładów substancji regulującej pienienie jest mydło. Mydła to sole kwasów tłuszczowych, obejmujące mydła metalu alkalicznego, takie jak sole sodowe, potasowe, amonowe i alkanoloamoniowe wyższych kwasów tłuszczowych, zawierających od około 8 do około 24 atomów węgla i korzystnie od około 10 do około 20 atomów węgla. Szczególnie przydatne są sole sodowe i potasowe, i mono-, di- i trietanoloaminowe mieszanych kwasów tłuszczowych pochodzących z oleju kokosowego i oleju arachidowego. Zastosowane mydło może stanowić co najmniej 0,005%, korzystnie 0,5% do 2% wagowych kompozycji.

Kolejnym przykładem substancji regulujących pienienie są rozpuszczalniki organiczne, hydrofobowe krzemionki, oleje silikonowe i węglowodory.

Alternatywna substancja regulująca pienienie zawiera mieszany oksyetylenowany/oksypropylenowany niejonowy środek powierzchniowo czynny. Odpowiednie oksyetylenowane/oksypropylenowane, niejonowe detergenty zawierają produkt kondensacji alifatycznych alkoholi, mających od 8 do 22 atomów węgla w łańcuchu albo prostym, albo rozgałęzionym, z tlenkiem etylenu i tlenkiem propylenu, takie jak kondensat olej kokosowy - tlenek etylenu/tlenek propylenu, zawierający ogółem od 2 do 15 moli tlenku etylenu i tlenku propylenu na mol alkoholu kokosowego. Bardziej pożądane jest, aby stosunek molowy tlenku etylenu do tlenku propylenu mieścił się w zakresie 1:5-5:1.

Szczególnie korzystne niejonowe, oksyetylenowane/oksypropylenowane środki zawierają cząsteczki o wzorze ogólnym:

R^^PO^H, w którym: R oznacza alkil o średniej długości łańcucha węglowego Cg-Cu, korzystnie C9-C12, EO oznacza tlenek etylenu, n oznacza 1-10, PO oznacza tlenek propylenu i m oznacza 1-5. Szczególnie korzystną substancjąjest C9-11 6-EO 1-3PO, korzystniej C9-11 6-EO 2-PO.

Ilość oksyetylenowanego/oksypropylenowanego, niejonowego aktywnego składnika detergentowego stosowanego w kompozycji według wynalazku, będzie na ogół wynosić od 2 do 10% wagowych i najkorzystniej od 3 do 6% wagowych.

Korzystne proporcje oksyetylenowanego środka powierzchniowo czynnego do oksyetylenowanego/oksypropylenowanego środka powierzchniowo czynnego mieszczą się w zakresie 4:1-2:1, z wagowym nadmiarem oksyetylenowanego środka powierzchniowo czynnego do oksyetylenowanego/oksypropylenowanego środka powierzchniowo czynnego.

Kompozycje według wynalazku mogą ponadto zawierać, poza wcześniej wspomnianymi składnikami, ewentualnie inne składniki, takie jak regulatory pH, filtry promieniowania słonecznego, środki barwiące, rozjaśniacze optyczne, środki zawieszające zabrudzenia, enzymy, kompatybilne środki wybielające, środki regulujące żelowanie, stabilizatory rozmrażania10

187 303 zamrażania, dodatkowe biocydy, środki konserwujące, środki zwiększające rozpuszczalność (hydrotropy) detergentów, środki zapachowe i substancje zmętniające.

Środki solubilizujące (hydrotropy) są ewentualnymi przydatnymi składnikami. Przyjmuje się, że zastosowanie hydrotropów umożliwia podwyższenie wartości punktu zmętnienia kompozycji, bez konieczności dodawania anionowych środków powierzchniowo czynnych.

Odpowiednie środki zwiększające rozpuszczalność (solubilizujące) obejmują, toluenosulfoniany metalu alkalicznego, mocznik, ksyleno i kumenosulfoniany metalu alkalicznego, krótkołańcuchowe, korzystnie C2-C5 alkohole i glikole. Korzystnymi środkami solubilizującymi są sulfoniany, szczególnie sulfoniany kumenu i toluenu.

Typowe zawartości sulfonianów (jako hydrotropy) mieszczą się w zakresie od 0 do 5%. Wymagane zawartości mocznika i alkoholi są odpowiednio wyższe. Na ogół nie jest wymagane stosowanie środków solubilizujących w produktach rozcieńczonych.

Wiadomo, że kompozycje według wynalazku zawierają skuteczny środek do osadzania kompleksu środek powierzchniowo czynny/polimer na czyszczonej powierzchni, zatem kompozycje według wynalazku mogą ponadto zawierać składniki wymagane do osadzania na powierzchni. Trzy korzystne klasy dodatkowych składników obejmują środki zapachowe, niekationowe środki powierzchniowo czynne o działaniu przeciwbakteryjnym, środki odstraszające owady i/lub środki owadobójcze.

Wiadomo, że kompozycje według wynalazku zawierają już kationowy środek powierzchniowo czynny i mają charakter alkaliczny, ponadto wykazują pewną aktywność przeciwbakteryjną. W tej dziedzinie są znane odpowiednie dodatkowe niekationowe, nieczynne powierzchniowo, przeciwbakteryjne składniki. Typowe przykłady substancji z tej klasy obejmują przeciwbakteryjne olejki zapachowe i składniki olejowe.

Typowe zawartości niekationowego środka przeciwbakteryjnego w preparatach wynoszą od 0,01 do 8%, przy czym zawartości od 0,05-4% wagowych, szczególnie około 2%, są korzystne dla normalnych kompozycji, a w tak zwanych produktach skoncentrowanych, dwu lub czterokrotnie wyższe. W produktach do rozpylania stężenie środka przeciwbakteryjnego będzie wynosić od 0,05 do 0,5% wagowych.

Szczególnie odpowiednie środki odstraszające owady obejmują olejki eteryczne takie jak z rodzaju Mentha, szczególnie Mentha arvensis, Mentha piperita, Mentha spicata i Mentha cardica; olejek Lemongrass East Indian, olejek cytrynowy, olejek Citronella, cedrowy i sosnowy; terpenoidy, szczególnie limonen, karwon, cyneol, linalool, żywica kamforowa, cytronellal, alfa i beta terpenol, kwas fencholowy, bomeol, izo-bomeol, octan bomylu i octan izo-bomylu. Najkorzystniejszymi środkami odstraszającymi owady są terpenoidy, szczególnie limonen. Wiele z wspomnianych powyżej olejków wykazuje zarówno działanie środków przeciwbakteryjnych, jak i odstraszających owady i/lub zapachowych.

Wymagana zawartość środka odstraszającego owady będzie zależeć od własności zastosowanej substancji. Dla olejków eterycznych i terpenoidów, korzystne zawartości wynoszą od 0,1 do 5% w przeliczeniu na produkt.

Pożądane jest, aby kompozycje według wynalazku zasadniczo nie zawierały cząstek ściernych.

Korzystna wartość pH czystych produktów wynosi 7-12, przy czym korzystniej wynosi 7-11 i szczególnie korzystnie około 10-11 tak, aby zbilansować skuteczność czyszczenia i higienę.

Szczególnie korzystnymi kompozycjami według niniejszego wynalazku są ruchliwe ciecze wodne, o wartości pH 7-12 (korzystnie 7-11), zawierające:

a) 5-20% wagowych niejonowego środka powierzchniowo czynnego, oksyetylenowanego, EO 2-15, C8-C18 alkoholu,

b) mniej niż 1% wagowych anionowych środków powierzchniowo czynnych,

c) 0,2-2% wagowych rozpuszczalnego w wodzie, anionowego polimeru o średniej masie cząsteczkowej mniejszej niż 1000000, wymieniony polimer jest polimerem co najmniej jednego związku wybranego spośród kwasu akrylowego, kwasu metakrylowego lub bezwodnika maleinowego, z co najmniej jednym związkiem wybranym z kwasu akrylowego, kwasu metakrylowego, bezwodnika maleinowego, etylenu, styrenu i eteru metylowinylowego, i

187 303

d) 0,05-5% wagowych (korzystnie 0,05-2% wagowych) kationowego środka powierzchniowo czynnego, którym są związki czwartorzędowego atomu azotu o wzorze ogólnym R1R2R3R4N X', w którym R1 iR2 oznaczają taki sam lub różny C1-C4 alkil lub hydroksyalkil, R3 oznacza C6-C22 alkil, alkaryl lub hydroksyalkil, R4 oznacza C1-C22 alkil, alkaryl lub hydroksyalkil i X oznacza równoważnik jednowartościowego anionu i,

Korzystniejsze kompozycje według wynalazku są takie jak opisane w powyższym ustępie, ale zawierające kationowy środek powierzchniowo czynny, który ma właściwości przeciwbakteryjne (taki jak chlorek benzalkoniowy) i środek wiążący jony metali, którym jest octan organiczny. Kompozycje te wykazują polepszone własności czyszczące przy pierwszym i ponownym czyszczeniu, przy wysokiej wartości pH, a także skuteczne i trwałe właściwości przeciwbakteryjne wobec wielu drobnoustrojów⁷.

Można wytworzyć kompozycje zasadniczo w postaci suchego proszku, które tworzą kompozycje według wynalazku po dodaniu wody.

Dla należytego zrozumienia istoty wynalazku zostanie on bliżej opisany za pomocą następujących, nieograniczających przykładów.

Przykłady 1-6: czyszczenie pierwsze i powtórne

We wszystkich opisanych poniżej przykładach dotyczących czyszczenia, wymaganą ilość (w oparciu o części nielotne) zabrudzeń osadzono na obszarze o formacie „A4” powierzchni testującej „DECAMEL” (RTM Formica) metodą spryskania. Zabrudzenia zawierały 1% tripalmitynianu glicerolu, 0,5% trioleinianu glicerolu, 0,5% kaolinu, 0,2% ciekłej parafiny, 0,1% kwasu palmitynowego, 0,02% roztworu sadzy w skażonym spirytusie. Przed czyszczeniem, zabrudzenia poddano procesowi starzenia w temperaturze pokojowej, przez wymagany okres czasu. Początkową siłę wymaganą do oczyszczenia powierzchni nazwano poniżej siłą czyszczenia pierwszego.

Ponieważ korzyści czyszczenia powtórnego badano, w celu prześledzenia działania zapobiegającego ponownemu zabrudzeniu, arkusze DECAMEL wstępnie potraktowano badaną kompozycją i obficie przepłukano przed zabrudzeniem. Siłę wymaganą do oczyszczenia ponownie zabrudzonych powierzchni nazwano siłą czyszczenia powtórnego.

W obu czyszczeniach pierwszym i powtórnym, sumaryczny wysiłek wykonany w celu usunięcia zabrudzeń z badanej powierzchni, z zastosowaniem celulozowej ścierki gąbczastej, zmierzono, stosując odpowiednio wyposażony przyrząd do mierzenia siły, służący do określania sumarycznej siły przyłożonej do powierzchni. Z uwagi na zmienność warunków eksperymentalnych, dane następujące po wynikach serii doświadczeń, przedstawione w różnych tabelach, nie powinny być porównywane.

Preparaty zawierały niejonowy środek powierzchniowo czynny i wodę, z i bez polimeru, i z i bez kationowego środka powierzchniowo czynnego. Zastosowano niejonowe środki powierzchniowo czynne: DOBANOL 91-5 [TM] (alkil C9-C11, alkil oksyetylenowany 5 EO, Shell) i DOBANOL 91-8 [TM] (alkil C9-C11, alkil oksyetylenowany 8 eO, Shell). Polimerem ilustrującym niniejszy wynalazek był kwas poliakrylowy (VERSICOL El 1 [TM], Allied Colloids), o średniej masie cząsteczkowej 250000 (Daltonów). Jako kationowe środki powierzchniowo czynne użyto bromek Cn-alkilotrimetyloamoniowy (C„TAB: w którym n oznacza 12, 14 i 16), bromek dicetyldimetyloamoniowy i tricetylmetyloamoniowy (odpowiednio DTAB i TTAB). Wartość pH kompozycji uregulowano wodorotlenkiem sodu lub układem buforującym węglan/wodorowęglan według wskazania.

Przykłady 1a-1d, w zamieszczonej poniżej tabeli 1, przedstawiają siłę czyszczenia pierwszego, wymagającego zastosowania kompozycji, zawierających dane preparaty, na opisane powyżej zabrudzenia, które nałożono w ilości 0,5 mg/cm2 i poddano dwudniowemu procesowi starzenia.

187 303

Tabela 1

	la	1b	1c	1d
Dobanol 91-5	7%	7%	7%	7%
Cetyl TAB	-	-	1%	1%
Versicol E11	-	0,50	-	0,50
Węglan/wodorowęglan	pH 9	pH 9	pH 9	pH 9
Siła czyszczenia (N/s)	1036	769	689	412

Z tabeli 1 wynika, że siła czyszczenia pierwszego zmniejsza się przy pH alkalicznym, w obecności obu kationowego środka powierzchniowo czynnego i polimeru (przykład 1d), podczas gdy jest potrzebna większa siła, jeśli brak jednego lub obu tych składników (porównaj z przykładami porównawczymi la, 1b i 1c). Przyjmuje się, że ma to miejsce z uwagi na powstanie kompleksu polimer/środek powierzchniowo czynny, który zwiększa stężenie środka powierzchniowo czynnego przy powierzchni.

Tabela 2 zamieszczona poniżej przedstawia wpływ rodzaju środka kationowego na silę czyszczenia pierwszego. Doświadczenia wykonano na opisanych powyżej zabrudzeniach, które nałożono w ilości 0,25 mg/cm2 i poddano jednodniowemu procesowi starzenia.

Tabela 2

	2a	2b	2c	2d	2e	2f	2g	2h
Dobanol 91-8	7%	7%	7%	7%	7%	7%	7%	7%
TTAB	-	-	1%	1%	-	-	-	-
DTAB	-	-	-	-	1%	1%	-	-
CTAB	-	-	-	-	-	-	1%	1%
Versicol E11	-	0,5%	-	0,5%	-	0,5%	-	0,5%
Wodorotlenek do	pH 9	pH 9	pH 9	pH 9	pH 9	pH 9	pH 9	pH 9
Siła czyszczenia (N/s)	1754	1408	1520	399	1728	617	1324	442

Z tabeli 2 wynika, że w porównaniu z próbą kontrolną (porównawczy przykład 2a) siła czyszczenia pierwszego jest we wszystkich przypadkach znacznie zmniejszona, dzięki zastosowaniu kombinacji środka powierzchniowo czynnego, polimeru i środka kationowego (przykłady 2d, 2f i 2h), w porównaniu z układami, do których dodano jedynie środek kationowy (przykłady porównawcze 2c, 2e i 2g). Dodanie tylko polimeru, przy braku kationowego środka powierzchniowo czynnego, (przykład porównawczy 2b), przy tej wartości pH, nie zmniejszyło znacząco siły pierwszego czyszczenia. Wynika z tego, że spośród różnych środków kationowych, substancje TTAB i CTAB zapewniają najniższą siłę czyszczenia.

Tabela 3 zamieszczona poniżej przedstawia wpływ wartości pH, dla kompozycji zawierających 7% Dobanolu 91-5 i 0,5% Versicolu E11 i różne ilości CTAB, przy wskazanym pH. pH uregulowano wodorotlenkiem i doświadczenia przeprowadzono na opisanych powyżej zabrudzeniach, które nałożono w ilości 0,25 mg/cm² i poddano jednodniowemu procesowi starzenia. Wyniki podano w postaci sumarycznej siły początkowej czyszczenia w N/s.

187 303

Tabela 3

	3a	3b	3c
PH	pH 6	pH 8	pH 10
0% TAB.	213	262	-
25% TAB.	163	195	193
0,5% TAB.	142	180	175
1% TAB.	151	131	190

Z tabeli 3 wynika, że w tym zakresie pH siła czyszczenia pierwszego zazwyczaj spada, gdy rośnie zawartość kationowego środka powierzchniowo czynnego.

Tabela 4 zamieszczona poniżej przedstawia dodatkowe dane, dotyczące wpływu wartości pH dla kompozycji, zawierających ogółem 8% składników aktywnych i 0,5% Versicolu El 1 oraz różne ilości CTAB (C) i DTAB (D), przy wskazanym pH. Niekationową substancją aktywną jest Dobanol 91-5. pH uregulowano wodorotlenkiem i doświadczenia przeprowadzono na opisanych powyżej zabrudzeniach, które nałożono w ilości 0,25 mg/cm² i poddano jednodniowemu procesowi starzenia. Wyniki podano w postaci sumarycznej siły pierwszego czyszczenia w N/s.

Tabela 4

	4a	4b	4c	4d

pH	pH 4	pH 7	pH 4	pH 7
typ środka kationowego	C	C	D	D

0,00% środka kationowego	162	749	162	749
0,13% środka kationowego	171	399	171	308
0,25% środka kationowego	188	288	173	227
0,50% środka kationowego	190	403	162	269

Z tabeli 4 wynika, że przy braku kationowego środka powierzchniowo czynnego, kompozycje wykazują słabe działanie czyszczące przy wyższych wartościach pH. W niższym zakresie pH (przykłady 4a i 4c), co ujawniono w międzynarodowym zgłoszeniu patentowym WO 94/26858, przyjmuje się, że wymagana siła pierwszego czyszczenia jest mniejsza, a dodanie środka kationowego nie ma znaczącego wpływu (jeśli ma, to kompozycje ulegają nieznacznemu pogorszeniu), podczas gdy uzyskane wyniki czyszczenia pozostają korzystne.

Można zaobserwować, że w wyższym zakresie pH (przykłady 4b i 4d) dodanie kationowego środka powierzchniowo czynnego znacznie zmniejsza siłę czyszczenia i umożliwia układom środek niejonowy/polimer osiągnięcie podobnych wyników do otrzymanych dla produktów o bardziej kwasowym charakterze.

Tabela 5 zamieszczona poniżej przedstawia wpływ zmodyfikowanego, niejonowego środka powierzchniowo czynnego na wymaganą siłę czyszczenia pierwszego i punkt zmętnienia. Kompozycje zawierają 7% mieszaniny Dobanolu 91-5 i Dobanolu 91-8, 1% CTAB i 0,5% Versicolu El 1. W tabeli wymieniono procentowe zawartości Dobanolu 91-8 w niejonowej części mieszaniny środków powierzchniowo czynnych, pozostałą część mieszaniny stanowi Dobanol 91-5.

187 303

Tabela 5

	Debrneł 91-8 (%)	Siłr (N/s)	PunOt amętnienir
5r	0	331	30
5b	25	401	42,5
5z	50	479	53
5d	75	809	64
5e	100	876	75

Z trbełi 5 wyniOr, że Oempeayzje wabegrzene e średeO pewiejaeaniewe zaynny Debrneł 91-5 (np. 5r) peawrłrją nr nrjwięOsae amniejsrenie siły ezysazaenir pierwsaege, pedzars gdy Oempeayzje niewabegrzene e Debrneł 91-8 (np. 5e) trOże peawrłrją nr amniejsaenie siły erysazaenir pierwsaege, rłe w mniejsaym stepniu niż dłr innege średOr pewkerreaniewe zaynnege. Z trbełi jrsne wyniOr, że wybór eypewieyniej Oembinreji średOów pewiejaeaniewe eaynnyza umeżłiwir Oentrełewmie punOtu amętnienir Oempeayzji.

Trbełr 6 armiesazrznr peniżej praedstrwir wpływ arstesewrnir dwóza różnyza średOów Ortienewyza, nr wymrgrną siłę zaysaeaenir pewtórnege, w nrstępnyza zyOłrza zaysaerenir, dłr Oempeayzji według wynrłraOu. Substrnzjr „VARI” eanrzar Vrriseft 442-1 OOP (TM: Saerex-Witee) di-utwrryazny załereO łeje-dimetyłermeniewy.

T r b e 1 a 6

	6r	6b	6z	6d
	CTAB	CTAB	VARI	VARJ
	pierwsi rrbjuyrenie	pewtórne rrbjuyrenie	pierwsi rrbjuyaenie	pewtórne rrbjuyrenie
pH 6	886	203	846	364
pH 8	679	257	745	460
pH 10	969	426	958	602
pH 12	637	211	501	408

Z trbełi 6 wyniOr, że we wsaystOiza pra^^dOma powejaecllmł Siwiej byłe erzyecić w drugim zyOłu eaysazaenir (perównrj 6r a 6b i pejównąi 6z a 6d), ez meże dowodzić z że jeden łub więzej sOłrdniOów Ozmpeayeji esrdar się nr pewierazani i peaestrwir wrrstwę, Otórr rłbe epóźnir prayzaepirnie się arbrudaeń, łub pemrgr w iza usunięziu. Siłr zaysazaenir pewtórnege pe penewnym arbrudaemu pewierazani amniejsar się.

Pewyżsae prayOłrdy praedstrwirją spesób umeżłiwiąiąey Oempeayejem według niniejsaege wynrłraOu, amniejsaenie siły pierwsaege i pewtórnege zaysaeaenir w saereOim arOresie pH.

PrayOtady 7-9: sOutezaneść biebójzar

Trbełr 7 peniżej praedstrwir wyniOi testu sOuteeaneśzi biebójzrej wyOenrnege pray użyziu nrstępująeyea baOtejii (a Nrtienrł Cełłeztien ef Type Cułtures łub Amerizrn Type Cułture Celleetien). Hedewłe pjaeeazwywrnz w Orepłrza OrieOenserwrntu w -80°C.

Staphylococcus aureus nCtC 10788

Pseudomomas aeruginosa ATCC 15442

Saccharomyces cerevisiae ATCC 9763

Aby pjaygetewrć ineOułum Orepłę wyjęte a pejemniOr i rseptyzanie praeniesiene de 100 mł bułienu zyżywzrege i inOubewrne w temper^^ae 37°C w wytraąsrnej łrźni wednej

187 303 przez 24 godziny (bakterie). Po inkubacji, zawiesiny hodowli aseptycznie przeniesiono do dwóch 50 ml probówek wirówkowych i wirowano przy 2180 g przez 10 minut (Mistral 1000, MSE) aby wyodrębnić komórki. Supernatanty usunięto i peletki zawieszono w rozcieńczalniku peptonowym (0,1% peptonu i 0,85% chlorku sodu, pH 7,0). Zawiesinę przechowywano w temperaturze 4°C i przed użyciem w testach pozostawiono w temperaturze pokojowej na co najmniej 30 minut.

Zastosowano test płytki mikrotitracyjnej, porównywalny z „Metodą testowania aktywności przeciwbakteryjnej środków dezynfekujących w higienie żywności”, bardziej znaną jako Europejski Test Zawiesinowy, European Suspension Test (EST). W niektórych testach zastosowano albuminę wołową w niskim (0,03 procent) lub wysokim (0,3 procent) stężeniu. Preparat rozcieńczono 1/15 „Wodą o standardowej twardości”, jak opisano w powyższej metodzie.

Płytki mikrotitracyjnę (Bibby Sterilin, sterylne 96-studzienkowe, o płaskim spodzie) przygotowano, dodając 270 ml pożywki w rzędzie B każdej płytki i 270 ml roztworu peptonu w rzędach C-G. Roztwór pożywki zawierał Tween 80 (3,0%), lecytynę (0,3%), L-histydynę (0,1), tiosiarczan sodu (0,5%) i 0,25N bufor KH2PO4 (1%) w sterylnej wodzie destylowanej (1 litr). Sterylną wodę destylowaną lub albuminę bydlęcą w odpowiedniej ilości (120 ml) dodano do studzienek testowych rzędu A. Następnie preparat (150 ml w rozcieńczeniu 1/15) dodano do odpowiednich studzienek testowych. Preparaty umieszczano losowo na płytkach. Płytki umieszczono na statywie ze stali nierdzewnej, w cyrkulacyjnej łaźni wodnej i utrzymywano w temperaturze 20°C.

Jednakową objętość zawiesiny drobnoustrojów (30 ml) dodano następnie jednocześnie do wszystkich studzienek rzędu A płytki mikrotitracyjnej, stosując pipetę wielokanałową. Testowaną mieszaninę pozostawiono w temperaturze 20°C na 5 minut ± 5 sekund, po czym próbkę (30 ml) przeniesiono do rzędu B (pożywka), uzyskując rozcieńczenie 10’1 Po upływie 5 ± 1 minuty, próbkę (30 ml) przeniesiono do rzędu C (rozcieńczalnik peptonowy). Kolejne seryjne rozcieńczenia przeprowadzono w ten sam sposób, aż do rzędu G (rozcieńczenie 10‘⁶). Bakterie liczono techniką Miles-Misra. Trzy próbki (10 ml) z każdego rozcieńczenia wylano na wcześniej osuszone płytki Trypton Soya Agar, podzielonych na 6 części. Po wyschnięciu płytki inkubowano w temperaturze 37°C przez 24 godziny. Bakterie policzono wybierając rozcieńczenie, dla którego było 3-50 kolonii i obliczono średnią z 3 prób. Obliczono logarytm dziesiętny z otrzymanej wielkości i odjęto tę liczbę od logarytmu dziesiętnego zliczenia początkowego aby otrzymać log (zmniejszenia).

Wszystkie preparaty zawierały Dobanol 91-8 (8%) i polimer (kwas poliakrylowy 0,5% wagowo) i ich pH uregulowano do 9. Preparaty rozcieńczono 1/30 w próbach z zawartością WSH (woda o standardowej twardości) i zabrudzeń (albumina wołowa). Przykłady dotyczą zarówno preparatów zawierających CTAb, jak i chlorek benzalkoniowy (BAC).

Tabela 7

organizm □	CTAB (%)	BAC (%)	średni log (zmniejszenie) (2 -powtórzenia)
Mało zabrudzeń	Dużo zabrudzeń
1	2	3	4	5
Staph. aureus	1,0	-	4,5	4,7
	2,0	-	7,4	7,6
	-	1,0	7,2	7,2
	-	2,0	7,2	7,2
Pseudomonas aeruginosa	1,0	-	0,1	0,03
	2,0	-	0,04	0,01

187 303 cd. tabeli 7

1	2	3	4	5
	-	1,0	2,3	2,6
	-	2,0	3,5	3,1
Saccharomyces cerevisiae	1,0	-	4,4	3,5
	2,0	-	7,0	2,7
	-	1,0	6,0	6,0
	-	2,0	6,0	6,0

Wyniki przedstawione w tabeli 7 wskazują, że użyte w kompozycjach według niniejszego wynalazku, stężenia środków kationowych są wystarczające, aby wywołać efekt bakteriobójczy. Można również zauważyć, że chlorek benzalkoniowy daje lepszy efekt bakteriobójczy, nawet wobec zwykle opornego Pseudomonas aeruginosa.

W celu wykazania ulepszonego działania bakteriobójczego sekwestranta, przygotowano preparaty zawierające Dobanol 91-8 (7% wagowo) i polimer (kwas poliakrylowy VERSICOL E11 0,5% wagowo), o pH 11. Preparaty rozcieńczono 1/20 WSH (woda o standardowej twardości) i zawartość zabrudzeń (albumina wołowa) w końcowej zawiesinie wynosiła 0,03%. Przykłady dotyczą preparatów zawierających zarówno 1,0 jak i 2,0% wagowo chlorku benzalkoniowego (BAC). Sekwestrant, EDTA lub MGDA, zastosowano jak wskazano w tabeli 8. Testowano bakterię Pseudomonas aeruginosa ATCC 15442 i próby przeprowadzano, jak opisano powyżej. Przykłady, w których zmniejszenie log jest większe od 5 zaznaczono tłustym drukiem.

Tabela 8

BAC %	EDTA %	MGDA %	log (zmniejszenia)
1	2	3	4
1	0,5	0	1,22
1	1	0	1,1
1	1,5	0	5,54
1	2	0	5,66
1	2,5	0	5,66
2	0,5	0	1,86
2	1	0	2,17
2	1,5	0	5,66
2	2	0	5,3
2	2,5	0	5,66
1	0	0,5	0,89
1	0	1	1,23
1	0	1,5	1,44
1	0	2	4,57
1	0	2,5	5,42
2	0	0,5	1,7

187 303 cd. tabeli 8

1	2	3	4
2	0	1	2,95
2	0	1,5	3,46
2	0	2	5,48
2	0	2,5	5,74

Wyniki przedstawione w tabeli 8 wskazują, że zmniejszenie o log 5 zliczeń żywych bakterii może być otrzymane przez zastosowanie odpowiednich stężeń sekwestrantów.

Aby wykazać zalety długotrwałej higieny osiągane dzięki kompozycjom według niniejszego wynalazku, wytworzono preparaty zawierające Dobanol 91-8 (7% wagowo) z i bez polimeru (kwas poliakrylowy VERSICOL EU 0,5% wagowo) o pH 11. Preparaty rozcieńczono 1/20 WSH (woda o standardowej twardości) i końcowa zawiesina zawierała 0,03% zabrudzeń (albumina wołowa). Przykłady dotyczą preparatów zawierających zarówno 1,0 jak i 2,0% wagowo chlorku benzalkoniowego (BAC). Sekwestrant, EDTA lub MGDA zastosowano, jak pokazano w tabeli 9.

Opisaną poniżej metodą oceniano skuteczność działania przeciw Staphylococcus aureus NCTC 6538.

Z pełnych, czarnych płytek ceramicznych Cristal (TM), H & R Johnson, wycięto pokryte szkliwem kwadraty 2,5x2,5 cm, pozbawiwszy je nierównych końców. Przed zastosowaniem testowanego roztworu lub produktu płytki były dokładnie czyszczone, aby otrzymać jednakowe pokrycie na hydrofilowej powierzchni. Czyszczenie przeprowadza się tego samego dnia, co aplikację produktu; spłukiwanie najwcześniej 24 godziny przed testami mikrobiologicznymi. Płytki czyszczono proszkiem wapiennym, trąc energicznie czystą, wilgotną gąbką. Płytki przepłukano wodą dejonizowaną i sprawdzano hydrofilowość powierzchni płytek, pozwalając spłynąć po niej kilku kroplom wody. Woda powinna bez przeszkód spływać po płytce i tworzyć równy film na całej powierzchni. Jeśli pozostał jakiś fragment hydrofobowy ponownie nakładano proszek wapienny i powtarzano proces czyszczenia. Po czyszczeniu płytki osuszono, wycierając je czystym papierowym ręcznikiem (Kimsoft (TM) serwetka do twarzy).

μ1 produktu do czyszczenia (preparatu według wynalazku, przykład kontrolny lub porównawczy) umieszczano na czystej płytce i uważnie rozprowadzano na całej powierzchni płytki przy użyciu spłaszczonej końcówki do mikropipety. Płytkę pozostawiono do wyschnięcia w temperaturze 30°C w inkubatorze i następnie spłukiwano każdą płytkę, umieszczając ją w 100 ml sterylnej WSH na 30 sekund, a następnie ponownie w temperaturze 30°C w inkubatorze do wyschnięcia.

Po potraktowaniu produktami według wynalazku, płytki według przykładów porównawczych lub kontrolnych, przechowywano w wyjałowionej szafce, aby ograniczyć zakażenie.

Aby wykazać podstawowy efekt antybakteryjny, każdy produkt testowano dwukrotnie, stosując 50 μΐ sterylnej destylowanej wody, jako preparat kontrolny dla płytek. W czasie zero płytki potraktowane zgodnie z niniejszym wynalazkiem zaszczepiono razem z płytką kontrolną 20 μ1 hodowli (jak opisano powyżej) w rozcieńczeniu 2x10' bakterii/płytkę w 0,03% zabrudzeniu z albuminy wołowej. Bakterie rozprowadzono po całym obszarze płytki z zastosowaniem sterylnej głaszczki. Po 30 minutowym okresie kontaktu bakterii z płytkami, całą płytkę pocierano sterylnym wacikiem mikrobiologicznym zamoczonym w roztworze odżywki, w dwóch kierunkach pod kątem prostym w stosunku do siebie. Koniec wacika odłamano do 10 ml roztworu pożywki i operację powtórzono suchym wacikiem, aby usunąć pozostały płyn i bakterie. Kolby z pożywką pozostawiono na 30 minut w celu regeneracji uszkodzonych komórek (60 minut dla E. coli). Następnie każdą z kolb wirowano 15 sekund, aby zawiesić równomiernie komórki w roztworze pożywki.

Dla każdej testowanej płytki, kolumnę studzienek sterylnej płytki mikrotitracyjnej zaszczepiono 270 ul wody peptonowej, pozostawiając w każdym przypadku pierwszą studzienkę pustą. Pierwszą studzienkę napełniano 300 |il roztworu pożywki z wacika. Następnie

187 303

500 (4 roztworu pożywki z wacika umieszczono bezpośrednio na płytce z agarem i rozprowadzono przy użyciu sterylnej głaszczki. Płytkę tę zastosowano do liczenia komórek przeżywających w niskich stężeniach. Seryjne 10-krotne rozcieńczenia roztworów wytworzono, przenosząc po 30 pl roztworu z rzędu 1 do rzędu 2; mieszając następnie powtarzając procedurę aż do rzędu 6, w celu osiągnięcia rozcieńczenia l0'⁶ (zmieniano końcówkę pipety przy kolejnych przeniesieniach).

Dla każdej płytki pobrano próbę na płytkę agarową (płytkę osuszono w odwrotnej pozycji, bez pokrywki w temperaturze 60°C w piecu, przez 15 minut przed użyciem i z zaznaczonym na spodzie za pomocą markera podziałem na 6 równych części), nakrapiając 10 (ii płynu na odpowiedni fragment szalki, umieszczając 3 plamki na każdym fragmencie. Wszystkie szalki pozostawiono do wyschnięcia i ponownie umieszczono w odwrotnej pozycji w inkubatorze o temperaturze 37°C na 24 godziny. Wykonano zliczenia dla szalek i log 10 zmniejszenia obliczono, odejmując log 10 [testu] od log 10 [próby kontrolnej].

Wyniki takiego testu wskazano w poniższej tabeli 9: wszystkie kompozycje zawierały zabrudzenia i niejonowy środek powierzchniowo czynny, jak wymieniono powyżej i inne składniki samej kompozycji do czyszczenia, jak wskazano w tabeli. Jak zauważono powyżej, log zmniejszeń obliczano w odniesieniu do prób kontrolnych, potraktowanych uprzednio raczej sterylną wodą niż kompozycją „czyszczącą”.

Tabela 9

Przykład	BAC %	Polimer %	EDTA %	MGDA %	log (zmniejszenia) spłukiwane	log (zmniejszenia) nie spłukiwane
9a	1,5	0,5	-	2,5	1,41	3,49
9b	1,5	-	-	2,5	1,01	4,02
9c	1,5	0,5	1,5	-	1,80	3,87
9d	1,5	-	1,5	-	0,35	4,02
9e	2,0	0,5	-	2,5	2,18	4,02
9f	2,0	-	-	2,5	0,38	4,02
9g	2,0	0,5	1,5	-	2,67	4,02
9h	2,0	-	1,5	-	0,01	2,48

Wyniki z tabeli 9 wskazują, że bakterie pobrane z powierzchni potraktowanej uprzednio kompozycją według wynalazku (9a, 9c, 9f lub 9h), mają znacząco zmniejszoną żywotność między logarytmami 2-4, gdy powierzchni nie spłukiwano. Takiego zmniejszenia żywotności można oczekiwać zakładając, że powierzchnie poddane działaniu roztworu zawierającego środek bakteriobójczy pozostawiono do wyschnięcia.

Z płytek spłukiwanych, tylko te, które potraktowano preparatami zawierającymi polimer (9a, 9c, 9e i 9g) wykazywały znacząco większe niż log 1 zmniejszenie (90%) bakterii. Preparaty, w których użyto 2% wagowo BAC, polimeru i sekwestranta (9e i 9g) dały najlepsze wyniki zmniejszenia przeżywalności powyżej 99%.

Uważa się, że te wyniki wskazują na trwały efekt przeciwbakteryjny kompozycji według wynalazku, w porównaniu z kontrolnymi kompozycjami pozbawionymi polimerów.

Przykład 10: Przyleganie spor grzybów

Plastikowe płytki Petriego (9 cm średnicy, 2 cm głębokości) potraktowano 20 ml testowanego produktu w zalecanym rozcieńczeniu (1:20, 30 minut, temperatura pokojowa), roztwór zlano i płytki pozostawiono do wyschnięcia. Płytek kontrolnych nie traktowano. Przed rozcieńczeniem przykładowy preparat (lOa) zawierał Dobanol 91-8 (7% wagowo) z polimerem (kwas poliakrylowy VERSICOL Eli 0,5% wagowo), kationowy środek powierzchniowo czynny (2% wag. BAC) i sekwestrant (2,5% wag MGDA), o pH uregulowanym do 11 za po187 303 mocą NaOH. Przykłady porównawcze przeprowadzono również wobec lizoforminy (TM), dostępnego w handlu produktu dezynfekującego.

Zawiesinę spor Aspergillus niger (ATCC 6275), sporządzoną w sterylnej destylowanej wodzie, wylano na płytki (20 ml na płytkę, 3 x 10 spor/ml). Płytki mieszano w orbitalnej wytrząsarce aby rozprowadzić równomiernie spory (1 minuta, 100 obrotów na minutę) i pozostawiono w temperaturze pokojowej na 30 minut, przed ponownym wstrząsaniem (1 minuta, 100 obrotów na minutę). Supematant usunięto i płytki pozostawiono do wyschnięcia. Ponieważ płytki pozostawiono do wyschnięcia po wstępnym traktowaniu i przed wystawieniem na spory, na spory nie działano kompozycjami o stosunkowo wysokim stężeniu. Początkowe przyczepienie spor do traktowanych i nietraktowanych płytek można następnie ocenić poniższym sposobem.

Aby wykazać efekt spłukiwania, duplikaty płytek potraktowane jak powyżej, (włączając wystawienie na spory pleśni) poddano spłukiwaniu wodą o standardowej twardości (10 ml) na każdą płytkę i mieszaniu (1 minuta, 100 obrotów na minutę). Supematant usunięto i płytki osuszono w temperaturze pokojowej.

W celu wykazania efektu szorowania, podwójne płytki zaszczepione sporami, jak opisano powyżej, szorowano przy użyciu planetarnego urządzenia szorującego. Szorowanie powierzchni prowadzono przy użyciu standardowych, czystych gąbek, zwilżonych wodą o standardowej twardości, przy ustalonym ciśnieniu 80 g/cm2, (10 cykli, prędkość 4). Płytki pozostawiono następnie do wyschnięcia w temperaturze pokojowej, jak uprzednio.

Każda z powyższych płytek oglądano pod mikroskopem świetlnym (powiększenie 40) i określano średnią liczbę spor w pięciu wcześniej wybranych polach widzenia. Szalki z doświadczeń ze spłukiwaniem i szorowaniem liczono powtórnie i rejestrowano liczbę spor. Procentowa przyczepność spor w każdym przypadku była liczona w następujący sposób:

Średnia liczba spor policzonych x 100 Średnia liczba spor próby kontrolnej

Wyniki przedstawia tabela 10 zamieszczona poniżej, procent dotyczy spor przyczepionych w porównaniu z powierzchnią nietraktowaną.

Tabela 10

	Początkowa przyczepność	Przyczepność po spłukaniu	Przyczepność po szorowaniu
lOa	45,05	32,67	5,41
Lizoforminą (TM)	64,26	53,07	14,74
próba kontrolna	100,00	77,53	38,83

Zgodnie z oczekiwaniem, wyniki wskazują, że spłukiwanie i szorowanie powierzchni nietraktowanych usuwa pewną część spor pleśni, ale prawie 40% z nich pozostaje na powierzchni nawet po szorowaniu. Wyniki wskazują, że prawdopodobieństwo przywierania spor do powierzchni potraktowanych kompozycją według niniejszego wynalazku jest mniejsze, a jeśli spory się przyczepią do powierzchni, to nie tak silnie.

Analiza statystyczna danych pokazuje znaczące zmniejszenie (95% ufności) procentu spór, przyczepiających się do powierzchni w obecności preparatu zawierającego polimer, w porównaniu z produktem odniesienia, tj. lizoforminą (TM) i w porównaniu z nietraktowaną powierzchnią. Jak zauważono powyżej, różnica ta była widoczna na każdym etapie traktowania.

Uważa się, że wyniki te wskazują, że kompozycje według wynalazku, co najmniej częściowo zapobiegają przywieraniu spor do powierzchni i w związku z tym, sądzi się, że stosowanie kompozycji według niniejszego wynalazku zmniejszy stopień ponownego rozwoju mikroorganizmów na czyszczonej powierzchni, włączając pleśnie i bakterie rozmnażające się za pomocą spor.

187 303

Deprrtament Wyyawniztw UP RP. NrOłrd 50 ega Cenr 4,00 zł.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Kompozycja do czyszczenia twardych powierzchni zawierająca niejonowy środek powierzchniowo czynny i anionowy polimer, obok typowych środków pomocniczych, znamienna tym, że ma pH 7-12 i zawiera:

a) 1-30% wagowych niejonowego środka powierzchniowo czynnego,

b) 0,005-5% wagowych rozpuszczalnego w wodzie, anionowego polimeru o średniej masie cząsteczkowej powyżej 100000 i mniejszej niż 1000000, przy czym polimer jest wolny od grup z czwartorzędowym atomem azotu, a stosunek polimer : środek niejonowy wynosi 0,1:1 lub mniej, i

c) 0,005-5% wagowych kationowego środka powierzchniowo czynnego.
2. Kompozycja według zastrz. 1, znamienna tym, że jako polimer zawiera polimer kwasu akrylowego lub metakrylowego lub bezwodnika maleinowego, lub kopolimer jednego lub więcej spośród tych związków między sobą, albo z innymi monomerami.
3. Kompozycja według zastrz. 2, znamienna tym, że jako polimer zawiera polimer wybrany z grupy obejmującej kwas poliakrylowy, bezwodnik polimaleinowy i kopolimery jednego z wcześniej wymienionych związków z etylenem, styrenem i eterem metylowinylowym.
4. Kompozycja według zastrz. 1, znamienna tym, że jako kationowy środek powierzchniowo czynny zawiera substancje o wzorze ogólnym RiR2R3R4N⁺X', w którym wszystkie rodniki oznaczają grupy węglowodorowe z lub bez podstawnika hydroksylowego, co najmniej jeden z rodników R1-R4 oznacza C(,-n alkil, alkaryl lub hydroksyalkil, co najmniej jeden z rodników R1-R4 oznacza C1.4 alkil lub hydroksyalkil, aX oznacza równoważnik jednowartościowego anionu.
5. Kompozycja według zastrz. 4, znamienna tym, że R1 i R2, takie same lub różne, oznaczają Cm alkil lub hydroksyalkil, R3 oznacza C6-22 alkil, alkaryl lub hydroksyalkil, R4 oznacza C1-22 alkil, alkaryl lub hydroksyalkil i X oznacza równoważnik jednowartościowego anionu.
6. Kompozycja według zastrz. 5, znamienna tym, że R1 i R2 oznaczają metyl, R3 oznacza Cg-ig alkil i R4 oznacza metyl, Cm alkil lub benzyl.
7. Kompozycja według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, albo 5, albo 6, znamienna tym, że ponadto zawiera środek wiążący jony metali.
8. Kompozycja według zastrz. 1, znamienna tym, że ma pH 7-11 i zawiera:

a) 5-20% wagowych niejonowego środka powierzchniowo czynnego będącego oksyetylenowanym, EO 2-15, Cg-1g alkoholem,

b) mniej niż 1% wagowych anionowych środków powierzchniowo czynnych,

c) 0,2-2% wagowych rozpuszczalnego w wodzie, anionowego polimeru o średniej masie cząsteczkowej powyżej 100000 i mniejszej niż 1000000, przy czym polimer jest polimerem co najmniej jednego z kwasu akrylowego, kwasu metakrylowego lub bezwodnika maleinowego, z co najmniej jednym z kwasu akrylowego, kwasu metakrylowego, bezwodnika maleinowego, etylenu, styrenu i eteru metylowinylowego, a stosunek polimer : środek niejonowy wynosi 0,1:1 lub mniej,

d) 0,05-2% wagowych kationowego środka powierzchniowo czynnego, który jest związkiem z czwartorzędowym atomem azotu o wzorze ogólnym RiR2R3R4N+X', w którym R1 i R2 są takie same lub różne, oznaczają C1-4 alkil lub hydroksyalkil, R3 oznacza C6-22 alkil, alkaryl lub hydroksyalkil, R4 oznacza Cm alkil, alkaryl lub hydroksyalkil i X oznacza równoważnik jednowartościowego anionu, i

e) nie więcej niż 2% rozpuszczalnika wybranego spośród eteru dietylenoglikolo-monon-butylowego, eteru mono-etylenoglikolo-mono-n-butylowego, eteru propylenoglikolo-nbutylowego i ich mieszanin.

187 303
9. Zastosowanie an kompozycji do czyszczenia twardych powierzchni zawierającej 1-30% wrgzwyzh niejznewege średOr pewiejazaniewe zaynnege i 0,005-5% wrgzwyzh przeziwbrOteryjnege Ortienewege średOr pewierazaniewe zaynnege, 0,005-5% wrgewyea jeapusaearłnege w wedaie, rnienewege pelimeru e średniej mrsie zaąstezaOewej pewyżej 100000 i mniejsaej niż 1000000, pray zaym pelimer jest wełny ed grup a zzwrrtzraędewym rtemem raetu, r stesuneO pelimer : średeO niejenewy wynesi 0,1:1 łub peniżej, de praedłużenir praeziwbrOteryjnej sOuteeaneśzi prreziwbrOtejyjnege Ortienewege średOr pewierazaniewe zaynnege nr tej twrrdej pewierazani.

Praedmietem wynrłraOu jest egółnege stesewrnir płynnr Oempeayzjr erysreaąea de erysrerenir twrrdyza rewierreani, rrwierąjąer niejenewe średOi pewiejzeaniewz zaynne i sOłrdniOi pełimeryzane.

Kempeayeje de erysaerenir twrrdyza pzwiejzeani nr egół arwierrją jeden łub więzej niejenewyza średOów rewieraeaniewe zaynnyza, steszwrnyea de usuwrnir arbrudaeń a pewierazani. Niejenewe średOi pewierazaniewe zaynne e wiełe sOutezaniej usuwrją tłuste arbjuyrenir, niż średOi rzwiejreaniewe zaynne ebyrrrzne łrdunOiem i stesuje się je rrrwyerrj de egółnege stesewrnir w Oempeayzjrzh zrysreaąeyea de twrryyzh pewierazani, trOiza jrO: błrty OuzHenne, uraądrenir łraienOewe, pedłegi i tym pedebne.

W Oemperyzjrza zrysaerązyza anrne i stesewrne są łizane i reamrite niejenewe średOi rewierrzhniewz zaynne. Nr prayOłrd te średOi rzwierrebniewe zaynne arawyzarj ebejmują rłOeOsyłewrne rłOeaełe, episme jrOe awiąaOi wytwrrarne praea Oendensrzję grup tłenOu rłOiłenu, e za^rOte^e aydrefiłewym, a ergmizanym awiąrOiem hydrefbbewym, e zarrrOterae rlifrtyzrnym łub rlOilerremrtyernym. Długeść redniOr Hydrefitewege łub pełieOsyrłOiłenewege Oenyenszwrnege a drną grupą hydrefzbewą meżnr łrtwe debrrć, w zełu wytweraenir reapusazarłnege w wedaie awiąa.Ou, e peżądrnym stepniu równewrgi pemięday aydrefiłewymi i hydrefebewymi sOłrdniOrmi. Sazrególne prayOłrdy ebejmują preduOt Oendensrzji rłifrtyzanyzh rłOeaełi mrjąeyzh ed 8 de 22 rtemów węgłr e prestym łub reagrłęaienym łrńzuzHu a tłenOiem etyłenu, jrO Oendensrty ełeju OeOesewege mrjąze ed 2 de 15 mełi tłenOu etyłenu nr meł rłOzhzłu OeOesewege; rłternrtywne awiąaOi te Oendensrty rłOiłefenełi, w Otóryza grupr rłOiłewr arwierr ed 6 de 12 rtemów węgłr, a 5 de 25 mełrmi tłenOu etyłenu nr meł rłOiłefenełu.

Znrne jest wprewrdarnie de Oscpsz}^ eprjtyzh nr niejenewyza średOrza pewiejzzaniewe zaynnyza sOlrdniOów esrdarjąeyzh się nr pewierazani pedzars jedneetrpewege eayszzaenir, twerrązyza wrrstwę zbreniązą praed arbrudaeniem. W epubłiOewrnym agłesaeniu WO 94/26858 ujrwniene meżłiweść stesewrnir pewnyza rnienewyza pełimerów rraem a niejenewymi średOrmi pewierazaniewe zaynnymi, arrówne dłr peprrwienir wstępnege eaysaeaenir, jrO i dłr arpebiegrnir edOłrdrnir się arbrudaeń nr twrrdej pewierazani zaysazaenej Oempeayzjrmi arwiejrjązymi te pełimery. Uwrżr się, że pełimer nie tyłOe peprrwir pezaątOewe dairłrnie detergenzyjne preprrrtu, rłe również edOłrdr się nr pewierazani pedzars prezesu zaysazaenir, tweraąz zienOą wrrstwę ezarenną, Otórr arrówne arpebiegr praywierrniu arbrudaeń, jrO i pemrgr w iza usuwrniu. Penrdte wirdeme, że w zełu esiągnięzir pedebnyza efeOtów, jrO pray użyziu pełimerów rnienewyza meżnr arstesewrć substrnzje siłiOenewe i fluerewe średOi pewierazaniewe zaynne.

W agłesaeniu prtentewym WO 94/26858 ujrwniene, że peaestrwirjąze zienOą wrrstwę pełimeru Oempeayzje de eaysaerenir meżnr wytwerayć pray Owrsewyza wrrteśzirza pH. JrO wsOrarne w agłesaeniu prtentewym WO 94/26858, użytezaneść tyzń pełimerów mrłrłr pray peywyżsaenym pH. Penrdte, jedną ae anrnyza trudneszi awiąarnyza a Owrsewymi preduOtrmi jest iza włrśziweść usaOrdarnir nieOtóryza pewierazani, sazaegółnie emrłiewrnyza np. steszwrnyea w łraienOrza. Keraystniejsae jest również wytwrrarnie Oemrzayeji zaysaerąeyea pray wyżsaym pH, ze arpewnir im saeaególnie debrą adełneść zaysaeaąeą tłustyza arbrudaeń. Pzżąyrnr jest meżłiweść wytwrrarnir preduOlów pray zrłym arOresie pH 3-11,

187 303 produktów zachowujących zdolność usuwania zabrudzeń i łatwego czyszczenia, wskazaną w wyżej opisanym przypadku.

Obecnie stwierdzono, że obecność kationowych środków powierzchniowo czynnych w produktach zawierających środek niejonowy i polimer, umożliwia podwyższenie pH tych produktów, bez utraty korzyści związanych z obecnością polimerów. Jeśli przyjmie się, że umożliwia to przezwyciężenie trudności wynikających z niskiego pH preparatów, to wprowadzenie kationowych środków powierzchniowo czynnych, ma dodatkowe przedstawione poniżej zalety.