PL169034B1

PL169034B1 - Pompa do opryskiwania PL

Info

Publication number: PL169034B1
Application number: PL91298233A
Authority: PL
Inventors: Guenter Thomann
Original assignee: Meckenstock Fritz Gmbh
Priority date: 1990-09-06
Filing date: 1991-09-05
Publication date: 1996-05-31
Also published as: US5423460A; HU9300625D0; WO1992004128A1; JPH06502701A; EP0552167A1; HUT65295A; AU8423391A; CA2090461A1

Abstract

1. Pompa do opryskiwania uruchamiana dzwignia reczna z komora pompy posiadajaca zawór wlotowy i za- wór wylotowy a dalej z tlokiem pompy, który wspólpracu- je z cylindrem pompy, z rekojescia uruchamiajaca oraz polaczona z cylindrem pompy, umieszczona przed cylin- drem pompy w kierunku przeplywu cieczy komora wstep- na, w która jest wprowadzona rura ssawna, przy czym cy- linder pompy jest ruchomy wzgledem tloka pompy dla przeprowadzenia procesu pompowania a ruch powrotny cylindra jest powodowany przez sprezyne, przy czym rura ssawna przechodzi przez pierscien samouszczelniajacy, który uszczelnia zasobnik cieczy w polozeniu spoczynko- wym, znamienna tym, ze tlok (6), cylinder (5) pompy oraz komora wstepna (20, sa umieszczone w osiowym przedluzeniu dyszy wylotowej i ulozyskowane za pomoca elementu prowadzacego w glowicy pompy, przy czym tlok pompy (6) jest uchwycony w czesci zawierajacej dysze wylotowa (13, 13', 13"), a rura ssawna (22) jest wprowa- dzona w przyblizeniu prostopadle w komore wstepna (20, a sprezyna (35, 76) wspólpracuje bezposrednio z dzwignia reczna (10, 10') rekojesci uruchamiajacej (2) i ze pierscien samouszczelniajacy (23, 62) ma co najmniej jeden obszar uszczelniajacy (24, 25, 67). FIG. 1 PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest pompa do opryskiwania, uruchamiana dźwignią ręczną, z komorą, posiadającą zawór wlotowy i zawór wylotowy, z tłokiem, który współpracuje z cylindrem, z rękojeścią uruchamiającą w rodzaju dźwigni oraz z połączonej z cylindrem pompy komory wstępnej, umieszczonej przed cylindrem patrząc w kierunku przepływu cieczy, w której to komorze wstępnej zakończona jest rura ssawna, przy czym cylinder pompy może się przemieszczać względem tłoka pompy dla przeprowadzania procesu pompowania, a ruch cofania powodowany jest przez sprężynę.

Znane są różne ukształtowania tego rodzaju pomp do opryskiwania. Wymienimy tu jedynie przykładowo niemieckie opisy patentowe nr DE-OS 25 38 971 i nr DE-OS 33 14 021. W tych znanych pompach do opryskiwania dźwignia ręczna działa na tłok pompy i przesuwa go w cylindrze pompy. Dźwignia ręczna jest przy tym połączona przegubowo przegubem płaskim z górną częścią głowicy pompy. W cylindrze pompy względnie jako działająca na tłok pompy przewidziana jest w kadłubie pompy sprężyna cofająca.

Ponadto w stanie techniki trzeba odwołać się do następujących publikacji: DE-Gm 73 30 743, DE-OS 30 05 779 i US-PS 4 120 430. Z wymienionego wzoru użytkowego znana jest, uruchamiana dźwignią ręczną pompa do opryskiwania z tłokiem pompy, cylindrem pompy i komorą wstępną, w której jest zakończona rura ssawna. Rura ssawna jest tu umieszczona, jako stanowiąca osiowe przedłużenie cylindra pompy względnie komory wstępnej. Ponadto rura ssawna posiada zakrzywienie, aby potem móc przejść pionowo do dołu, do komory zasobnika. Dwukrotne ułożyskowanie ruchomych części pompy w głowicy pompy nie jest tu przewidziane. Funkcję podparcia musi tu przejąć raczej rura ssawna. Podczas ruchu pompowania następuje za każdym razem niekorzystne przemieszczanie się rury ssawnej. Ponadto znany z tego stanu techniki układ jest również o tyle niekorzystny, że cylinder i tłok pompy muszą zachowywać wzajemną odległość, utrzymywaną przez sprężynę umieszczoną pomiędzy nimi. W przypadku przedmiotu wynalazku według opisu US-PS 4 120 430 dysza rozpryskująca jest połączona na stałe z ruchomym cylindrem pompy. Przy każdym procesie pompowania

169 034 następuje przesuwanie się dyszy rozpryskującej, co uważane jest za niekorzystne ze względu na technikę obsługiwania ręcznego.

Wreszcie w stanie techniki należy powołać się na angielski opis GB-A-20 76 076. Jednak i w tym przypadku dysza rozpryskująca jest połączona na stałe z ruchomym tłokiem pompy.

Również i tu przy każdym procesie pompowania następuje przesuwanie się dyszy rozpryskującej.

Wychodząc od znanego ostatnio stanu techniki wynalazek stawia sobie za zadanie tak ukształtować i udoskonalić pompę do opryskiwania uruchamianą dźwignią ręczną, aby przy możliwie prostej konstrukcji można było uzyskać duże korzyści użytkowe.

Zadanie to rozwiązuje się według wynalazku dzięki temu, że tłok pompy, jej cylinder i komora wstępna są umieszczone na osiowym przedłużeniu dyszy wylotowej i są osadzone w głowicy pompy, że rura ssawna uchodzi do komory wstępnej w przybliżeniu pod kątem prostym i podczas każdej operacji pompowania współdziała w wykonywaniu ruchu osiowego przez cylinder pompy oraz że sprężyna cofająca jest umieszczona pomiędzy dźwignią ręczną a głowicą pompy, przy czym sprężyna działa bezpośrednio na dźwignię ręczną.

Według kolejnych cech wynalazku rękojeść uruchamiająca ma postać dźwigni uruchamiającej z ramieniem krótkim i długim. Krótkie ramię dźwigni jest połączone z cylindrem pompy lub jej tłokiem a sprężyna jest wykonana jako zintegrowana z rękojeścią uruchamiającą.

W dalszym ukształtowaniu przedmiotu wynalazku rura ssawna jest wykonana pod kątem prostym względem komory pompy, jest połączona z ruchomym elementem konstrukcyjnym (komorą wstępną), że ten element konstrukcyjny porusza się po uruchomieniu pompy do opryskiwania w zasadzie pod kątem prostym do rury zasysającej w jej położeniu spoczynkowym i wychyla tę ostatnią z osi jej położenia spoczynkowego, przy czym przez skośne ustawienie rury zasysającej w pierścieniu samouszczelniającym otwarte zostają drogi przepływu powietrza do zasobnika.

Zgodnie z wynalazkiem, zawór wylotowy korzystnie jest umieszczony pomiędzy dyszą wylotową a tłokiem pompy i jest utrzymywany w stanie przylegania pomiędzy dyszą wylotową a tłokiem pompy z naprężeniem wstępnym. Tłok pompy, posiada rozszerzającą się powierzchnię wylotową, przy czym na tej rozszerzającej się powierzchni jest osadzona szczelnie, z naprężeniem wstępnym część uszczelniająca zaworu wylotowego.

Zgodnie z wynalazkiem zawór wylotowy zawiera kołnierz mocujący i część uszczelniającą, przy czym część uszczelniająca ma kształ czaszy kulistej.

Zawór wylotowy jest przesuwny osiowo od położenia otwarcia do położenia zamknięcia i posiada część ograniczającą, która ogranicza ruch osiowy w kierunku położenia otwarcia zaworu wylotowego, przy czym ta część ograniczająca, korzystnie, jest uformowana na zaworze wylotowym.

Na powierzchni czołowej części ograniczającej, wykonanej jako jedna całość z zaworem wylotowym, uformowane są żebra, w celu uzyskania komory zawirowującej przy przyłożeniu do powierzchni dyszy w stanie otwarcia zaworu wylotowego.

Tłok i/lub cylinder pompy jest osadzony w głowicy pompy z możliwością ruchu osiowego, przy czym tłok pompy jest uchwycony w części zawierającej dyszę wylotową i jest on osadzony z możliwością ruchu osiowego w kierunku nieruchomej dyszy wylotowej tak, że podczas ruchu tłoka pompy w kierunku dyszy wylotowej zostaje otwarty zawór wylotowy.

Korzystnie, rura ssawna jest połączona sztywno z cylindrem pompy, a na rękojeści uruchamiającej uformowana jest w sposób zintegrowany sprężyna cofająca.

Zgodnie z dalszym rozwinięciem wynalazku pierścień samouszczelniający posiada odcinek uszczelniania z kanałami powietrza i obszar uszczelniania, który przylega bezpośrednio do rury ssawnej.

Korzystnie, pierścień samouszczelniający przylega do rury ssawnej w dwóch, oddalonych od siebie osiowo obszarach, przy występującym pomiędzy nimi obszarze oddalonym od rury ssawnej.

Korzystnie, pierścień samouszczelniający przylega do rury ssawnej w jednym obszarze na bardzo małej osiowej długości, a w drugim obszarze na większej osiowej długości, przy czym

169 034 osiowa długość przylegania pierścienia w jednym obszarze wynosi kilka dziesiątych milimetra, a w drugim obszarze wynosi od 2 do 3 milimetrów.

Korzystnie, jeden obszar przylegania pierścienia jest oddalony od drugiego obszaru o około 1 cm, przy czym drugi obszar przylegania o większej osiowej długości jest umieszczony bliżej komory pompy.

Zgodnie z wynalazkiem odcinek uszczelniania pierścienia samouszczelniającego posiada piłokształtny profil wewnętrzny, przy czym wierzchołki profilu piłokształtnego względnie jego krawędzie podłużne przylegają do rury ssawnej.

Korzystnie odcinek uszczelniania jest umieszczony w pierścieniu samouszczelniającym o kształcie garnka. Zasadnicze pod względem działania części, tłok pompy, cylinder pompy 1 komora wstępna, w której jest zakończona rura ssawna, są umieszczone poosiowo, bezpośrednio za dyszą rozpryskującą. Ponadto ten układ jest również ułożyskowany w głowicy pompy w osiowym przedłużeniu względem dyszy rozpryskującej. Łącznie z dyszą rozpryskującą uzyskuje się podparcie względnie ułożyskowanie w dwóch miejscach, wzdłuż osi w głowicy pompy. Pod względem montażowym części te mogą być w prosty sposób połączone wtykowo, pośrednicząca sprężyna nie jest tu przewidziana. Natomiast na zewnątrz wymienionych części czynnych umieszczona jest sprężyna, działająca bezpośrednio na dźwignię ręczną.

Według wynalazku przewiduje się umieszczenie zaworu wylotowego pomiędzy dyszą wylotową a tłokiem pompy. Jednak zawór wylotowy może być umieszczony alternatywnie, również jako część wtykana, w samym tylko tłoku pompy. W porównaniu z wymienionym na początku ukształtowaniem uzyskuje się tu korzystną możliwość zamocowania zaworu wylotowego pomiędzy dyszą wylotową a tłokiem pompy. Jest to również szczególnie korzystne ze względu na sposób montażu, umożliwia bowiem nieskomplikowany montaż wtykowy. Tłok pompy jest korzystnie ukształtowany tak, że posiada on obszar wylotowy rozszerzający się, na przykład rozszerzający się stożkowo i że w tym obszarze rozszerzającym się osadzona jest z naprężeniem wstępnym, szczelnie część uszczelniająca zaworu wylotowego. Zawór wylotowy posiada kołnierz mocujący i część uszczelniającą. Przy tym część uszczelniająca jest ukształtowana w kształcie czaszy kulistej. Część ta może być ukształtowana monolitycznie, korzystnie z miękkiego tworzywa sztucznego, z którego wykonany jest cały zawór. Ze względu na większą długość osiową części uszczelniającej, niż wymaga tego właściwy odstęp pomiędzy powierzchnią uszczelnienia w tłoku pompy a miejscem zamocowania kołnierza mocującego, uzyskuje się żądane naprężenie wstępne. Dalej zgodnie z wynalazkiem, zawór wylotowy jest przesuwny osiowo w swoim położeniu zamontowania tylko z pewnym ograniczeniem. Ograniczenie otwierania uzyskuje się korzystnie przez uformowaną na zaworze wylotowym część ograniczającą. Zawór wylotowy korzystnie jest ukształtowany jako stanowiący jedną całość z częścią ograniczającą. Może to być część o kształcie cylindrycznym, umieszczona osiowo naprzeciw części o kształcie czaszy kulistej. Przy tym korzystnie, na części ograniczającej, na jej stronie czołowej, zwróconej ku dyszy wylotowej, są ukształtowane kanały. Przy otwieraniu się zaworu wylotowego ta strona czołowa przemieszcza się w położenie przylegania do części zawierającej dyszę, przy czym kanały zostają - częściowo lub całkowicie - zamknięte. Wydostająca się ciecz jest zmuszona do przechodzenia przez kanały i w taki sposób osiąga się efekt zazwyczaj istniejącej w tego rodzaju pompach do opryskiwania komory zawirowania. Kanały są odpowiednio tak ukształtowane, aby powodowały one przy otwieraniu zaworu zjawisko zawirowania. Dalej, według korzystnej postaci urządzenia, żebra są ukształtowane zarówno na części zawierającej dyszę, jak też w czołowym obszarze tłoka pompy, każdorazowo w obszarze krawędzi obwodu. Takie żebra mogą być również ukształtowane tylko na jednej z wymienionych części. Pomiędzy tymi żebrami i współpracującymi z nimi innymi żebrami, względnie częścią współpracującą, dokonuje się zamocowania kołnierza mocującego.

W ukształtowaniu odmiennym, dotyczącym opisanego uprzednio zamocowania tłoka pompy w stałej części zawierającej dyszę wylotową, tłok pompy umieszczony jest z możliwością przesuwu w części zawierającej dyszę wylotową, dla otwierania i zamykania zaworu od strony dyszy. Stała część zawierająca dyszę wylotową oraz umieszczony jako mogący się nieco przesuwać tłok pompy, posiadają usytuowane w tym samym kierunku stożkowe powierzchnie,

169 034 które współpracują ze sobą. Te stożkowe powierzchnie otwierają się obie w kierunku dyszy wylotowej. Stożkowa powierzchnia tłoka pompy znajduje się we wnętrzu stożkowej powierzchni części zawierającej dyszę wylotową. Kiedy tłok pompy odsuwa się od dyszy wylotowej, to stożkowa powierzchnia tłoka pompy wchodzi w położenie szczelnego przylegania do stożkowej powierzchni części z dyszą wylotową.

Następuje to za każdym razem, kiedy na skutek działania siły sprężyny cylinder pompy odsuwa sie od dyszy wylotowej. Przy tym wskutek powiększającej się objętości komory pompy uzyskuje się wtedy podciśnienie, dzięki czemu zawór wlotowy komory pompy otwiera się i z zasobnika, na którym umieszczona jest pompa do opryskiwania, zostaje zassana ciecz do komory pompy, która przez to zostaje znowu napełniona. Tłok pompy i cylinder pompy są razem umieszczone w głowicy pompy, jako przesuwne osiowo w przedłużeniu osi dyszy wylotowej. Do cylindra pompy przylega w kierunku odwróconym od dyszy wylotowej element rurowego kształtu z komorą wstępną, która się zwęża w kierunku zaworu wlotowego komory pompy. Taka postać wykonania posiada na ogół duże znaczenie.

Do tej komory wstępnej jest wprowadzona rura ssawna, która stanowi połączenie z zasobnikiem, butlą lub podobnym urządzeniem. W dalszym przedłużeniu osiowym komory wstępnej jest ona ukształtowana w postaci czopa, który jest wprowadzony w otwór w głowicy pompy. Przy uruchomieniu pompy cylinder pompy przesuwa się poosiowo wraz z zamocowaną na nim komorą wstępną i czopem, przy czym jednak czop pozostaje zawsze utrzymany w otworze głowicy pompy. Przy każdym ruchu cylindra pompy przemieszcza się również wspólnie rura ssawna, przyłączona do komory wstępnej. Rura ssawna, usytuowana w przybliżeniu prostopadle względem osi podłużnej tłoka pompy, cylindra pompy i komory wstępnej przemieszcza się odpowiednio wraz z nimi za każdym razem przy ruchu pompowania.

Ten ruch przemieszczania się rury ssawnej zostaje według wynalazku wykorzystany w szczególny sposób. Na przejściu pomiędzy głowicą pompy a zasobnmikiem przewidziany jest element uszczelniający, który jest zamocowany z jednej strony pomiędzy głowicą pompy a zasobnmikiem, a z drugiej strony obejmuje on tak jak pierścień samouszczelniający rurę ssawną. Taki pierścień samouszczelniający jest tak ukształtowany, że przy przemieszczaniu się rury ssawnej na skutek ruchu pompowania uzyskuje się pożądaną nieszczelność, natomiast w stanie spoczynkowym rury ssawnej następuje całkowite uszczelnienie. Podczas ruchu przemieszczania się rury ssawnej, aż do miejsca, w którym cylinder pompy znajdzie się w swoim najbardziej zbliżonym do czoła położeniu, najbliższym względem dyszy, na skutek celowo uzyskanej nieszczelności powietrze dopływa poprzez pierścień samouszczelniający do zasobnika. Natomiast na skutek istniejącej w stanie spoczynkowym szczelności nie jest możliwe wyciekanie cieczy przez uszczelnienie, również i po ustawieniu pompy do opryskiwania głowicą do dołu lub w tym podobnej sytuacji. W związku z tym pierścień samouszczelniający przylega do rury ssawnej w dwóch obszarach, oddalonych od siebie poosiowo, z zachowaniem pomiędzy nimi obszaru pośredniego, na którym nie przylega do rury ssawnej. Przy tym pierścień samouszczelniający jest ogólnie ukształtowany jako garnkowy, a otwór tego garnka jest zwrócony ku komorze pompy względnie ku komorze wstępnej.

Korzystnie, pierwszy z oddalonych od siebie osiowo obszarów usytuowany jest w pobliżu dna garnka, a drugi obszar przesunięty osiowo w kierunku komory wstępnej. Korzystnie znajduje się on jeszcze wewnątrz otworu garnka. Obszary uszczelniania są tak dobrane do rury ssawnej, że w obu obszarach uszczelniania następuje przyleganie, a więc występuje pewien - jeśli nawet tylko nieznaczny - luz ujemny rury ssawnej. Przy tego rodzaju ukształtowaniu osiąga się nieoczekiwanie to, że przy uruchomieniu pompy, kiedy to rura ssawna wychyla się ze swojego położenia spoczynkowego, na skutek występującego dzięki temu jej ukośnego położenia powstaje nieszczelność, która umożliwia napływanie powietrza z zewnątrz do komory zasobnikowej pompy do opryskiwania. Jeśli zatem pompowanie wykonuje się przy naciśniętej dźwigni ręcznej, to uzyskuje się równocześnie pożądaną nieszczelność, która umożliwia napływanie powietrza do komory zasobnikowej. Natomiast gdy pompa nie pracuje uzyskiwana jest szczelność, tak że można wtedy postawić pompę również w położeniu odwróconym górą do dołu bez obawy wyciekania cieczy na pierścieniu samouszczelniającym.

169 034

Wchodząc w szczegóły, pierścień samouszczelniający jest ukształtowany jako przylegający do rury ssawnej w jednym obszarze na bardzo małej dłUgości poosiowej, a w drugim obszarze na większej długości poosiowej. Jeden obszar wyróżnia się tym, że znajduje się we wnętrzu garnka, drugi odznacza się tym, że jest ukształtowany w obszarze dna garnka. Długość poosiowa wynosi w jednym obszarze kilka dziesiątych milimetra, a w drugim obszarze około 2 do 3 milimetrów, przy czym są to jedynie korzystne dane wymiarowe.

Pierścień samouszczelniający w odmiennym ukształtowaniu w stosunku do opisanej ostatnio postaci wykonania, stanowi tu element uszczelniający, który obejmuje rurę ssawną na pewnej jej długości. Obszar powierzchni wewnętrznej tego elementu, zwróconej ku rurze ssawnej, jest na swojej długości podzielony na dwa różne odcinki. Najpierw odcinek, który w znany sposób przylega całą swoją wewnętrzną powierzchnią do rury ssawnej na całym jej obwodzie. Z tym odcinkiem styka się w kierunku osiowym obszar powierzchni wewnętrznej pierścienia samouszczelniającego, który jest ukształtowany jako posiadający profil piłokształtny. Wierzchołki zębów tego ukształtowania piłokształtnego przylegają do powierzchni zewnętrznej rury ssawnej na całej długości pierścienia samouszczelniającego, podczas gdy obszary wrębów ukształtowania piłokształtnego tworzą kanały, które są zamknięte w swojej głębokości przez wspomniany na początku obszar. Podczas ruchu pompowania i przy przemieszczaniu się rury ssawnej uzyskuje się wskutek połączonego z tym działania dźwigniowego nieszczelność na obszarze przylegającego całą swoją powierzchnią odcinka pierścienia samouszczelniającego. Poprzez kanały, utworzone na skutek ukształtowania piłokształtnego, powietrze może wtedy napływać z zewnątrz do zasobnika.

Przedmiot wynalazku jest bliżej objaśniony w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia pompę do opryskiwania w przekroju poprzecznym, w stanie nieuruchomionym; fig. 2 - pompę do opryskiwania według fig. 1 w stanie uruchomionym; fig. 3 - obszar dyszy wraz z tłokiem pompy i z zaworem wylotowym, częściowo w przekroju poprzecznym; fig. 4 - obszar dyszy wraz z tłokiem pompy i zaworem wylotowym z fig. 3, częściowo w przekroju poprzecznym i w innym przykładzie wykonania; fig. 5 - obszar dyszy wraz z tłokiem pompy i zaworem wylotowym z fig. 3 względnie fig. 4, w innym przykładzie wykonania; fig. 6 - przedmiot wynalazku według fig, 4 w przekroju poprzecznym wzdłuż linii VI-VI; fig. 7 - pierścień samouszczelniający, pokazany jako element wyodrębniony, w przekroju poprzecznym; fig. 8 pompę do opryskiwania z pierścieniem samouszczelniającym, pokazaną częściowo w przekroju, w stanie nieuruchomionym; fig. 9 - pompę według fig. 8, w stanie uruchomionym; fig. 10 - obszar kołnierza, pokazanego na fig. 8 w powiększeniu; fig. 11

- pompę do opryskiwania w przekroju poprzecznym, w innym przykładzie wykonania, w stanie nieuruchomionym; fig. 12 - pompę do opryskiwania według fig. 11, w stanie uruchomionym; fig. 13 - tłok pompy we współdziałaniu z dyszą rozpryskującą, w postaci wykonania według fig. 11, w stanie nieuruchomionym, w powiększeniu; fig. 14 - dyszę rozpryskującą i tłok pompy według fig. 11, w stanie uruchomionym; fig. 15 - pompę według fig. 11 względnie według fig. 12 z częściowo pokazanym zasobnikiem, w obszarze komory pompy ukazane w przekroju; fig. 16 - pompę w przekroju wzdłuż linii XVI-XVI na fig. 15; fig. 17 - pompę według fig. 11 w odmiennej postaci wykonania; fig. 18 - pompę według fig. 17 w widoku od dołu, bez odcinka rękojeści i głowicy pompy; fig. 19 - pompę według fig. 17 w stanie uruchomionym; fig. 20 - obszar zaworu w postaci wykonania według fig. 17, w stanie nieuruchomionym i w powiększeniu; fig. 21 - obszar zaworu według fig. 20, w stanie uruchomionym; fig. 22

- przedstawienie w przekroju poprzecznym według fig. 3 względnie fig. 4 w kolejnej odmiennej postaci wykonania zaworu wylotowego; fig. 23 - zawór wylotowy według fig. 22 w widoku od góry, patrząc w kierunku oznaczonym strzałką P.

Pokazana i opisana na figurach rysunku i opisana pompa do opryskiwania 1 jest uruchamiana za pomocą rękojeści uruchamiającej 2. Pompa do opryskiwania 1 jest w całości nasadzana na zasobnik 3 (porównaj figury 8, 9), a zwłaszcza może być nakręcana na zasobnik.

Pompa do opryskiwania 1 posiada komorę 4, która jest utworzona przez cylinder 5, który współpracuje z tłokiem 6. W komorze 4 ukształtowany jest zawór wlotowy 7 i zawór wylotowy 8.

169 034

Rękojeść uruchamiająca 2 w postaci dźwigni jest ułożyskowana obrotowo na osi obrotu 9 i posiada długie ramię 10 i krótkie ramię 11 dźwigni, ukształtowane względem rękojeści po drugiej stronie osi obrotu 9. To krótkie ramię 11 dźwigni działa na tylną powierzchnię 12 cylindra 5. Cylinder 5 po uruchomieniu pompy 1, przemieszcza się do przodu względem stałego tłoka 6, w kierunku dyszy wylotowej.

Zawór wylotowy 8 otwiera się przy tym na skutek nadciśnienia powstającego w komorze 4 względnie w tłoku 6.

Wytworzenie współdziałania pomiędzy częścią 13 zawierającą dyszę a tłokiem 6 wraz z zaworem wylotowym 8 zostało objaśnione szczegółowo na fig. 3 do 6.

Tłok 6 tworzy w swojej przedniej części stożkową powierzchnię uszczelniającą 14, która współpracuje z częścią uszczelniającą 15 zaworu wylotowego 8, ukształtowaną podobnie jak czasza kulista. W przykładzie wykonania wynalazku pokazanym na fig. 5 zawór wylotowy 8 jest zamocowany bezpośrednio w tłoku 6. W przedniej części końcowej tłoka 6 znajduje się ukształtowany w tym celu ustalający zaczep tylny 27.

W przykładach wykonania według fig. 3 i 4 zawór wylotowy 8 jest zamocowany pomiędzy częścią 13 zawierającą dyszę a tłokiem 6. W tym celu zarówno na części 13 zawierającej dyszę jak i na tłoku 6 są ukształtowane żebra mocujące 16, 17. W otwartym położeniu zaworu wylotowego 8 ciecz, wydostającą się z tłoka 6, może przepływać tędy opływając kołnierz mocujący 18. Kołnierz mocujący 18 jest ukształtowany, jako mający mniejszą średnicę, niż wymagałaby tego większa nieco średnica tłoka 6 względnie części 13 zawierającej dyszę, występująca w tym obszarze. Osiowanie zaworu wylotowego 8 uzyskuje się przez współdziałanie części uszczelniającej 15 z powierzchnią uszczelniania 14 tłoka 6.

W części 13 zawierającej dyszę umieszczona jest dysza wylotowa 28, porównaj tu fig. 3. dysza wylotowa 28 jest ukształtowana wraz z częścią ograniczającą 29, która ogranicza osiowe przemieszczanie się zaworu wylotowego 8.

W przykładzie wykonania według fig. 4 część ograniczająca 29 jest ukształtowana bezpośrednio na zaworze wylotowym 8. Wskutek tego część 13 zawierająca dyszę wylotową może być ukształtowana jako monolityczna, jak to zostało pokazane. Ponadto w przypadku tej postaci wykonania są tworzone w ogólnie znany sposób, przez odpowiednie żebra 30 lub tym podobne elementy, kanały powodujące zawirowanie, co następuje przez przyleganie żeber 30 w stanie uruchomienia zaworu wylotowego 8 do powierzchni 31 części zawierającej dyszę.

Na przedstawionym na fig. 6 przekroju widoczne jest przysłonięcie występujące pomiędzy żebrami a kołnierzem mocującym 18. Widać tu wyraźnie, że ciecz przy otwartym zaworze wylotowym 8 może opływać kołnierz mocujący 18.

Na podobnym pod względem części głównych przedstawieniu przedmiotu wynalazku według fig. 8 i 9 została pokazana podstawowa zasada działania pompy do opryskiwania.

Za pośrednictwem dźwigni ręcznej 10 cylinder 5 pompy jest przemieszczany względem stałego tłoka 6. Jak to zostało przedstawione zwłaszcza na fig. 1 względnie 2, zawór wylotowy 7 może być ukształtowany pod względem konstrukcyjnym tak samo jak zawór wylotowy 8.

Przy uruchomieniu dźwigni ręcznej pompy do opryskiwania ciecz znajdująca się w komorze 4 zostaje poddana ciśnieniu. Ciśnienie to oddziałuje na zawór wylotowy 7 wzmacniając jego zamknięcie, natomiast działa otwierająco na zawór wylotowy 8. Ciecz może zatem, przepływając przez zawór wylotowy 8, wydostać się z dyszy wylotowej 28.

Ze względu na osiowe umieszczenie kolejno jedno za drugim dyszy wylotowej, tłoka pompy, cylindra pompy i komory wstępnej oraz osiowo ruchomego ułożyskowania zespołu konstrukcyjnego cylindra pompy, komory wstępnej i odcinka 19 ułożyskowania, została opracowana pompa do opryskiwania, która jest nie tylko łatwa w montażu, lecz również wygodna w obsłudze. Przed komorą 4 pompy umieszczona jest komora wstępna 20. Jest ona ukształtowana jako stanowiąca jedną całość z tłokiem 6. W komorę wstępną 20 wprowadzona jest rura ssawna 22, poprzez osobny element mocujący 21, w który wetknięta jest również komora wstępna 20. Element mocujący 21 posiada również cylindryczną część przedłużoną 33, która jest umieszczona w ułożyskowującym wybraniu 34 w głowicy pompy, przesuwnie poosiowe..

169 034

Przy uruchomieniu pompowania, zgodnie z opisanym układem, element mocujący 21 połączony trwale z komorą wstępną 20 również przemieszcza się poosiowo i wychyla przy tym rurę ssawną 22 z jej osi położenia spoczynkowego. Ponieważ rura ssawna 22 przemieszcza się w pionowym, cylindrycznym otworze 32 głowicy pompy, to przy przylgnięciu rury ssawnej do ścianki otworu również powstaje opór uruchamiający (porównaj fig. 2).

W celu uszczelnienia głowicy pompy względem zasobnika 3 rura ssawna 22 jest otoczona pierścieniem samouszczelniąjącym.

Jak to pokazano na fig. 7, 8 i 9, pierścień samouszczelniający 23 ogólnie posiada kształt garnka. Jest on umieszczony jako zwrócony otworem garnka ku górze, to jest w kierunku komory wstępnej 20.

Z przedstawienia w przekroju według fig. 7 wyraźnie widać, że pierścień samouszczelniający 23 posiada dwa oddalone od siebie osiowo obszary 24 i 25, w których przylega on do rury ssawnej 22 oraz zajmujący położenie pośrednie obszar 26, w którym jest on odsunięty od rury ssawnej 22.

W jednym obszarze 24 pierścień samouszczelniający przylega do rury ssawnej 22 na bardzo małej długości osiowej, wynoszącej kilka dziesiątych milimetra, w drugim obszarze 25 na większej długości osiowej wynoszącej od 2 do 3 milimetrów. Obszar większego osiowo przylegania 25 usytuowany jest w otworze garnka, a zatem w stanie zamontowanym znajduje się bliżej komory wstępnej 20.

Przy uruchomieniu pompowania, jak to pokazano na fig. 9, na skutek istnienia opisanych obszarów i ich rozmieszczenia oraz następującego przy tym ukośnego ustawienia się rury ssawnej 22, spowodowanego jej wychyleniem się w stanie uruchomienia, powstaje nieszczelność, która umożliwia przepływanie powietrza z zewnątrz do wewnątrz, do zasobnika 3.

Natomiast w stanie nieuruchomionym, jak to pokazano na fig. 8, istnieje szczelność, która pozwala na ustawienie pompy do opryskiwania nawet w położeniu górą do dołu, bez obawy, że ciecz będzie wyciekała.

Przedstawienie fragmentu konstrukcji według fig. 10 ukazuje zamocowanie pierścienia samouszczelniającego 23 pomiędzy głowicą pompy a zasobnikiem 3. Kołnierz 135 garnka pierścienia jest zamocowany pomiędzy górną krawędzią zasobnika 3 a dolną krawędzią 36 głowicy pompy. Nakręcany kołpak 37 obejmuje od góry krawędź 36 zachodząc na nią.

W odniesieniu zwłaszcza do figur począwszy od fig. 11 pokazana jest podobna pompa do opryskiwania 1, uruchamiana za pomocą rękojeści 2. Ta pompa do opryskiwania 1 jest jako całość podobnie nasadzana na zasobnik 3 (porównaj również fig. 15), a zwłaszcza jest na niego nakręcana. ,

Pompa do opryskiwania 1 posiada nadal w przybliżeniu takie samo ukształtowanie komory 4, utworzone przez cylinder 5, który współpracuje z tłokiem 6. W komorze 4 ukształtowany jest zawór wlotowy 7 oraz zawór wylotowy 8' (porównaj tu również fig. 13 i 14).

Rękojeść uruchamiająca 2 (dźwignia ręczna) jest ułożyskowana obrotowo na osi obrotu 9 i posiada krótkie ramię 11 dźwigni, ukształtowane względem odcinka 10 rękojeści po drugiej stronie osi obrotu 9. Krótkie ramię 11 dźwigni działa na tylną powierzchnię 12 cylindra 5. Cylinder 5 przy uruchomieniu pompy do opryskiwania 1 przemieszcza się do przodu względem praktycznie stałego tłoka 6, w kierunku części 13 zawierającej dyszę wylotową.

Zawór wylotowy 8' otwiera się przy tym na skutek niewielkiego przemieszczenia się tłoka 6, co zostało opisane szczegółowo poniżej w odniesieniu do fig. 13 i 14.

Na figurze 13 został pokazany tłok 6 w położeniu zamkniętym zaworu wylotowego 8'. Tłok 6 posiada zewnętrzny płaszcz 38 oraz wewnętrzną część wsadzaną 39, która korzystnie jest ukształtowana jako stanowiąca jedną całość z płaszczem 38 tłoka. Ta część wsadzana 39 posiada rozdzielacz strumienia 40, ukształtowany w rodzaju układu do rozdzielania strumienia, umieszczony współosiowo względem osi środkowej A zespołu rozdzielacza strumienia tłoka 6, który jest otwarty podobnie jak rura, swoją częścią zwróconą ku części 13 zawierającej dyszę wylotową. Ponadto przednia część rozdzielacza strumienia 40 jest rozwarta stożkowo od zewnątrz. Za pośrednictwem żeber podpierających 41 rozdzielacz strumienia 40 jest ustalony w płaszczu 38 tłoka względnie jest zdystansowany względem jego ścianki wewnętrznej 42.

169 034

W części 13' dyszy wylotowej umieszczona jest część wkładana 43. Część wkładana 43 posiada zwrócony ku dyszy wylotowej otwór przepustowy 44 dla wydostawania się cieczy. Wewnątrz umieszczona jest w niej, ukształtowana podobnie do rury część 45, zwrócona w stanie zamontowanym w kierunku tłoka 6, która w stanie zamontowanym zachodzi na rozdzielacz strumienia 40, zwłaszcza na jego przednią, ukształtowaną podobnie do rury część (porównaj fig. 13, 14). Współosiowo względem części 45 jest ukształtowana kolejna część 46, posiadająca kształt podobny do rury, która na swoim końcu, zwróconym ku tłokowi 6 pompy, posiada zgrubienie ustalające 47, które wystaje kołnierzowo do wewnątrz. Odpowiednio wystające kołnierzowo na zewnątrz zgrubienie ustalające 48 jest ukształtowane na tłoku 6.

Wewnętrzna, rurowego kształtu część 45 posiada, poczynając od jej najbardziej oddalonego od dyszy końca 49, zwężający się stożkowo lub z nieznacznym zakrzywieniem w kierunku przepływu cieczy lej 50, który następnie przechodzi we wspomniany już, rozszerzający się stożkowo w kierunku zewnętrznym odcinek 51. Stożkowa powierzchnia wewnętrzna odcinka 51 współdziała zamykająco ze stożkową powierzchnią zewnętrzną przyporządkowanego, ukształtowanego podobnie do rury odcinka 52 rozdzielacza strumienia 40.Dzięki elastyczności odcinka 52 można podczas montażu wcisnąć go w odcinek 51 części wkładanej 43, przy równoczesnym pokonaniu zgrubienia ustalającego 47 względnie 48.

Tłok 6 na swoim przeciwległym do części 13', zawierającej dyszę końcu, posiada również w tym przykładzie wykonania stożkowe rozwarcie (porównaj tu odnośnik 53). Stożkowa powierzchnia tego odcinka wywiera przy uruchomieniu pompy nacisk na tłok 6, który próbuje przemieścić go do przodu. Jak można wywnioskować porównując fig. 13 i 14, tłok 6 może się przesunąć wskutek tego do przodu na niewielkim odcinku, aż do ogranicznika 54 w części wkładanej 43. Na skutek tego przesunięcia tłoka 6, na który wywierany jest nacisk, wytwarza się pomiędzy powierzchnią zewnętrzną odcinka 52 rozdzielacza strumienia 40 a powierzchnią wewnętrzną odcinka 51 części wkładanej 43, droga przepływu 55, która umożliwia przepuszczanie cieczy, tak że ciecz następnie wydostaje się na koniec z części 13' zawierającej dyszę.

Po zakończeniu procesu opryskiwania, kiedy to nacisk wywierany na rękojeść 2 zostanie usunięty, cofa się ona do swojego położenia wyjściowego (porównaj z fig. 11, 1). Przy tym odcinek 11 dźwigni ręcznej powoduje przestawienie z powrotem cylindra 5 do jego położenia wyjściowego. Tłok 6 zostaje najpierw wspólnie przesunięty o niewielki odcinek, aż znajdzie się ponownie w położeniu według fig. 13. Na skutek tego zostaje zamknięty zawór wylotowy 8', tak że w komorze 4 pompy powstaje podciśnienie. Pod działaniem tego podciśnienia otwiera się zawór wlotowy 7 i ciecz poprzez rurę ssawną 22 zostaje zassana z zasobnika 3.

W odniesieniu do fig. 11 i 12 można tu zauważyć, że do cylindra 5, od jego strony przeciwnej do kierunku przepływu cieczy, przyłączony jest przewód łączący 56, który łączy cylinder 5 pompy z komorą wstępną 57. Do komory wstępnej 57 doprowadzona jest prostopadle lub prawie prostopadle rura ssawna 22, która poprzez element ustalający 58 jest połączona z komorą wstępną 57. Element ustalający 58, który jest połączony trwale z odpowiednią, ukształtowaną rurowo częścią komory wstępnej 57, stanowi równocześnie zderzak ograniczający dla odcinka 11 dźwigni podczas ruchu cofania rękojeści 2.

W dalszym osiowym przedłużeniu komory wstępnej 57 jest ukształtowane odsądzenie prowadzące 59, które przesuwa się w poziomym otworze 60 (w odniesieniu do przedstawienia na rysunku) głowicy pompy.

Przy porównaniu fig. 11 i 12 widać ponadto, że rura ssawna 22 przy uruchomieniu pompowania odchyla się w bok w obszarze szyjki 61 głowicy pompy (w odniesieniu do przedstawienia w przekroju poprzecznym na rysunku). To odchylenie jest największe na odcinku zamocowania rury ssawnej 22 w elemencie ustalającym 58. Jednak to odchylenie występuje również odpowiednio w kierunku do dołu.

Jak to już zostało opisane, przy uruchomieniu pompowania z zasobnika 3 podczas ruchu cofania rękojeści 2 jest zasysana ciecz. Z zasady powstaje wtedy w zasobniku 3 podciśnienie. Dla jego wyrównania została przewidziana możliwość, aby powietrze mogło odpływać poprzez pierścień samouszczelniający. Taki pierścień samouszczelniający 62, który jest zamocowany pomiędzy głowicą pompy a zasobnikiem 3, posiada odcinek 63 uszczelnienia, przylega169 034 jący na pewnej długości osiowej do rury ssawnej 22. Jak to jest szczególnie widoczne na fig. 16, odcinek 63 uszczelnienia na większej części swojej długości, od strony zwróconej ku rurze ssawnej 22, posiada profil piłokształtny. Wierzchołki 64, 65 itd. zębów tego profilu przylegają do rury ssawnej 22. Między nimi tworzą się przebiegające podłużne kanały 66.

Do przebiegających podłużnie kanałów 66 przylega - w przedstawieniu na rysunku - od dołu obszar 67 uszczelniania. Na tym obszarze 67 uszczelniania materiał uszczelniający przylega całą powierzchnią do ścianki zewnętrznej rury ssawnej 22. Korzystny jest tu stosunek długości pomiędzy odcinkiem 63 uszczelniania a obszarem 67 uszczelniania, wynoszący od około 3 względnie 4 do 1.

Przy odchylaniu rury ssawnej 22, jakie następuje regularnie przy uruchamianiu pompowania (porównaj na przykład fig. 12), na skutek przemieszczania się rury ssawnej również i w obszarze pierścienia samouszczelniającego 62, uzyskuje się ustawienie ukośne, które powoduje powstanie nieszczelności w obszarze 67 uszczelnienia. Ponieważ powyżej przylegają kanały 66 powietrza, to przy takim odchyleniu powietrze może przedostawać się do wnętrza zasobnika 3 dla wyrównania podciśnienia. Natomiast w stanie nieuruchomionym, jak to zostało przykładowo pokazane na fig. 15, 17, obszar 67 powoduje całkowite uszczelnienie. Nawet jeżeli pompa do opryskiwania zostanie postawiona górą do dołu, to nie nastąpi wyciek cieczy. Pierścień samouszczelniający 62 jest utworzony ze zwykłego, miękkoelastycznego materiału uszczelniającego.

Postać wykonania według fig. 17 do 21 posiada w zasadzie, z wyjątkiem omówionych poniżej różnic, podobne ukształtowanie jak objaśniona uprzednio postać wykonania. O ile występujące tu różnice są szczegółowo omówione, to podany powyżej opis jest wiążący również i do tego przykładu wykonania.

Na figurach 17 i 19 pokazano, że odległość b od osi środkowej a komory pompy do obszaru 63 uszczelniania została dobrana jako stosunkowo mała. Odległość b odpowiada 8 do

12-krotnej, korzystnie około 10-krotnej średnicy wewnętrznej rury ssawnej 22 względnie przewodu cieczy.

Jak to można zauważyć również na fig. 19, odcinek 63 uszczelnienia jest umieszczony w części o kształcie garnka 68 pierścienia samouszczelniającego. Umożliwia to odchylanie w stanie uruchomionym, jak pokazuje to fig. 19. Stanowi to korzystnie podparcie mechanizmu zaworu.

Wchodząc w szczegóły, część o kształcie garnka 68 uszczelnienia pierścieniowego, jest otwarta do góry (w stanie zamontowania). Od obszaru zamykającego 69 uszczelnienia pierścieniowego rozpościera się od góry właściwy obszar uszczelnienia, dochodzący wzdłużnie do pierścienia samouszczelniającego 62. Wysokość uszczelnienia pierścieniowego odpowiada w przybliżeniu dwukrotnej średnicy rury ssawnej.

Jak to można zobaczyć, zwłaszcza na fig. 16, 17 i 19, przylegające elementy (wierzchołki 64, 65) ciągną się na odcinku 63 uszczelnienia do góry, idąc dalej poprzez obszar zamykający 69. Otwierają się one w kierunku na zewnątrz, tak że na ogół stanowi to ułatwienie przy wsadzaniu rury ssawnej. Ponadto elementy uszczelniające również w przekroju poprzecznym nie są ukształtowane szpiczasto lecz jako zaokrąglone wewnątrz, na powierzchni przylegania, tak że istnieje tu pewien obszar przylegania, a nie jedynie przylegający sam wierzchołek.

Odnośnie ukształtowania zaworów (fig. 20 i 21) występuje tu pewne uproszczenie w stosunku do opisanego uprzednio przykładu wykonania. Część zawierająca dyszę wylotową 13 przechodzi, jak to zostało również pokazane na fig. 13 i 14, bezpośrednio w odcinek 51, który posiada stożkową wewnątrz powierzchnię. Połączenie ustalające pomiędzy płaszczem 38’ tłoka a częścią zawierającą dyszę wylotową 13 zrealizowane jest tu jednak od strony zewnętrznej, na odcinku posiadającym kształt rury, który przebiega wewnątrz płaszcza 38’ tłoka. W tym celu na końcu płaszcza 38’ tłoka jest uformowane, ukierunkowane do wewnątrz i obiegające wokoło płaszcz obrzeże 70, posiadające w przekroju poprzecznym profil garbka, przy czym możliwość ruchu obrzeża 70 jest ograniczona na odcinku 51 po stronie zewnętrznej, z jednej strony przez ściankę tylną części 13 zawierającej dyszę wylotową, a z drugiej strony przez taki sam, jednakże umieszczony po stronie zewnętrznej występ 71.

169 034

W samej części 13 zawierającej dyszę wylotową ukształtowany jest współosiowo rozdzielacz strumienia 72, który odpowiednio ukierunkowuje strumień cieczy. Rozdzielacz strumienia 72 jest ustalony w tej części za pomocą ścianek 73, 74.

Głowica pompy 1 jest ukształtowana jako jednoczęściowa. Część 13 zawierająca dyszę wylotową razem z tłokiem 6 pompy jest połączona z głowicą zatrzaskowo. Również i odcinek 10' rękojeści jest połączony z głowicą pompy 1 zatrzaskowo. W tym celu odcinek 10' rękojeści posiada, ukształtowaną na nim oś obrotu 9, w którą zaskakują zatrzaskowo widełki głowicy pompy 1.

Odcinek 10' rękojeści jest ukształtowany jako zespolony ze sprężyną cofającą 76. Ta sprężyna cofająca 76 jest umieszczona pomiędzy dwoma bocznymi obszarami 77 odcinka 10' rękojeści. Sprężyna cofająca 76 jest zakończona w oporze poniżej widełek zatrzaskowych 75.

W postaci wykonania według fig. 22 zawór wylotowy 8' jest zamontowany względem części uszczelniającej 15' w taki sam sposób, jak ma to miejsce w postaciach wykonania według fig. 3 i 4. Natomiast część uszczelniająca 15' w przypadku postaci wykonania według fig. 22 i 23 jest połączona z tuleją 79 żebrami sprężystymi 78. Tuleja 79 jest zamocowana pomiędzy częścią 13' zawierającą dyszę a czołową częścią tłoka 6, przy czym na głębokości odpowiadającej stożkowej powierzchni uszczelniającej 14, tuleja 79 przebiega po zewnętrznym odcinku 80 obwodu ścianki tłoka 6 i po wewnętrznym odcinku 81 obwodu ścianki części 13' zawierającej dyszę. Tuleja 79 jest ustalona osiowo względem dyszy wylotowej przez przejście 82 w powierzchnię stożkową 83 części 13' zawierającej dyszę. Powierzchnia stożkowa 83 stanowi równocześnie niezbędną przestrzeń luzu ruchowego dla ruchu otwierania części uszczelniającej 15'.

Inne znaczenie, co można zobaczyć zwłaszcza na fig. 23, posiada czołowe ukształtowanie części uszczelniającej 15'. Przez biegnące w zasadzie radialnie karby 84 podczas opływania przez ciecz części uszczelniającej 15', uzyskuje się jednocześnie niezbędny efekt zawirowania. Karby 84 w przekroju poprzecznym mają kształt podobny do zarysu litery U. Wybranie 85 środkowe o kształcie kołowym, jest ukształtowane jako jeszcze głębsze w stosunku do karbów 84, tak że powierzchnia karbu 84 jest usytuowana z pewnym stopniowaniem względem powierzchni wybrania 85.

Ujawnione w powyższym opisie, na rysunku i w zastrzeżeniach cechy znamienne wynalazku mogą mieć znaczenie dla zrealizowania wynalazku, zarówno oddzielnie jak też w dowolnym połączeniu. Wszelkie ujawnione cechy znamienne są istotne dla wynalazku.

169 034

82 13 79 81

FIG. 23

169 034

FIG.19

169 034

38 5 59 19

169 034

FIG. 15 46 6 5 56 11 60 59

169 034

FIG. 13

FIG. 14

45 48 47 δ’ 52 49 38 41 40

50 49 41 6

54

169 034

FIG.11

Ζ>3 ΖΛ 8' 6 5 L 7 12 5 6 57 6 0 59

2169 034

FIG. 9

169 034

135

169 034

FIG. 6

169 034

FIG. 5

169 034

15 6 5 4 7 12 20 21 34

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz. Cena 4,00 zł

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Pompa do opryskiwania uruchamiana dźwignią ręczną z komorą pompy posiadającą zawór wlotowy i zawór wylotowy a dalej z tłokiem pompy, który współpracuje z cylindrem pompy, z rękojeścią uruchamiającą oraz połączoną z cylindrem pompy, umieszczoną przed cylindrem pompy w kierunku przepływu cieczy komorą wstępną, w którą jest wprowadzona rura ssawna, przy czym cylinder pompy jest ruchomy względem tłoka pompy dla przeprowadzenia procesu pompowania a ruch powrotny cylindra jest powodowany przez sprężynę, przy czym rura ssawna przechodzi przez pierścień samouszczelniający, który uszczelnia zasobnik cieczy w położeniu spoczynkowym, znamienna tym, że tłok (6), cylinder (5) pompy oraz komora wstępna (20, 57) są umieszczone w osiowym przedłużeniu dyszy wylotowej i ułożyskowane za pomocą elementu prowadzącego w głowicy pompy, przy czym tłok pompy (6) jest uchwycony w części zawierającej dyszę wylotową (13, 13’, 13), a rura ssawna (22) jest wprowadzona w przybliżeniu prostopadle w komorę wstępną (20, 57) a sprężyna (35, 76) współpracuje bezpośrednio z dźwignią ręczną (10,10’) rękojeści uruchamiającej (2) i że pierścień samouszczelniający (23, 62) ma co najmniej jeden obszar uszczelniający (24, 25, 67).
2. Pompa do opryskiwania według zastrz. 1, znamienna tym, że element prowadzący stanowi odsądzenie prowadzące (33, 59), które jest ukształtowane od strony komory wstępnej (20, 57) również w osiowym przedłużeniu dyszy wylotowej i jest przesuwnie prowadzone w poziomym otworze (34, 60) głowicy pompy.
3. Pompa do opryskiwania według zastrz. 1, znamienna tym, że zawór wylotowy (8, 8’, 8, 8’) jest zamocowany między dyszą wylotową i tłokiem (6) pompy.
4. Pompa do opryskiwania według zastrz. 1, znamienna tym, że tłok (6) pompy posiada obszar wylotowy z rozszerzającą się powierzchnią uszczelniania (14) i że na tej powierzchni uszczelniania jest osadzona szczelnie, z naprężeniem wstępnym część uszczelniająca (15) zaworu wylotowego (8).
5. Pompa do opryskiwania według zastrz. 3, znamienna tym, że zawór wylotowy (8) posiada kołnierz mocujący (18) i część uszczelniającą (15) w kształcie czaszy kulistej.
6. Pompa do opryskiwania według zastrz. 3, znamienna tym, że zawór wylotowy zawiera część ograniczającą (29).
7. Pompa do opryskiwania według zastrz. 6, znamienna tym, że na powierzchni czołowej części ograniczającej (29), która jest ukształtowana jako całość z zaworem wylotowym (8) są uformowane żebra (30).
8. Pompa do opryskiwania według zastrz. 1 znamienna tym, że tłok pompy (6) jest uchwycony w części (43) osadzonej w części (13’) zawierającej dyszę wylotową.
9. Pompa do opryskiwania według zastrz. 1, znamienna tym, że tłok (6) pompy i/lub cylinder (5) pompy jest ułożyskowany przesuwnie osiowo w głowicy pompy.
10. Pompa do opryskiwania według zastrz. 1, znamienna tym, że rura ssawna (22) jest połączona trwale z cylindrem (5) pompy.
11. Pompa do opryskiwania według zastrz. 1, znamienna tym, że rura ssawna jest prostopadła do komory (4) pompy i połączona z ruchomym elementem konstrukcyjnym zawierającym komorę wstępną (20).
12. Pompa do opryskiwania według zastrz. 1, znamienna tym, że rękojeść uruchamiająca (2) ma postać dźwigni uruchamiającej z ramieniem krótkim (11) i długim (10), przy czym krótkie ramię (11) dźwigni jest połączone z cylindrem pompy (5) lub jej tłokiem (6).
13. Pompa do opryskiwania według zastrz. 1, znamienna tym, że sprężyna (35) jest wykonana jako zintegrowana z rękojeścią uruchamiającą (2).
14. Pompa do opryskiwania według zastrz. 1, znamienna tym, że na ramieniu długim (10’) rękojeści ukształtowana jest integralnie z nim sprężyna cofająca (76).

169 034
15. Pompa do opryskiwania według zastrz. 1, znamienna tym, że pierścień samouszczelniający (62) posiada odcinek (63) uszczelniania z kanałami (66) powietrza, a jego obszar uszczelnienia (67) przylega bezpośrednio do rury ssawnej (22).
16. Pompa do opryskiwania według zastrz. 1, znamienna tym, że pierścień samouszczelniający (23) przylega do rury ssawnej (22) w dwóch, oddalonych od siebie osiowo obszarach uszczelniania (24, 25) przy występującym pomiędzy nimi obszarze (26) oddalonym od rury ssawnej (22).
17. Pompa do opryskiwania według zastrz. 16, znamienna tym, że pierścień samouszczelniający (23) przylega do rury ssawnej (22) w jednym obszarze uszczelniania (24) na bardzo małej osiowej długości, a w drugim obszarze (25) na większej osiowej długości.
18. Pompa do opryskiwania według zastrz. 16, znamienna tym, że osiowa długość przylegania w jednym obszarze (24) wynosi kilka dziesiątych milimetra, a w drugim obszarze (25) wynosi od 2 do 3 milimetrów.
19. Pompa do opryskiwania według zastrz. 16, znamienna tym, że jeden obszar uszczelniania (24) jest oddalony od drugiego obszaru (25) o około 1 cm.
20. Pompa do opryskiwania według zastrz. 16, znamienna tym, że drugi obszar (25) o większej osiowej długości jest umieszczony bliżej komory pompy.
21. Pompa do opryskiwania według zastrz. 15, znamienna tym, że odcinek (63) uszczelniania posiada piłokształtny profil wewnętrzny, przy czym wierzchołki profilu piłokształtnego względnie jego krawędzie podłużne (65) przylegają do rury ssawnej.
22. Pompa do opryskiwania według zastrz. 1, znamienna tym, że odcinek uszczelniania (63) jest umieszczony w części o kształcie garnka (68) pierścienia samouszczelniającego (62).