BE1027137A1 - Opzoeken van onderdelen voor wegvoertuigen - Google Patents

Abstract

In een eerste aspect heeft onderhavige uitvinding betrekking op een werkwijze voor het genereren van een digitale gegevensbank voor onderdelen van wegvoertuigen, waarbij elk voertuig een VIN en een gedeeltelijk VIN omvat. De werkwijze omvat daarbij het combineren van minstens een algemene gegevensbron en een specifieke gegevensbron. In verdere aspecten heeft de uitvinding nog betrekking op een digitale gegevensbank, verkregen door toepassing van de werkwijze, en op een het gebruik van de digitale gegevensbank ter ondersteuning van een digitaal commercieel platform.

Description

OPZOEKEN VAN ONDERDELEN VOOR WEGVOERTUIGEN

TECHNISCH DOMEIN De uitvinding heeft betrekking op werkwijzen en systemen voor het identificeren en selecteren van onderdelen voor wegvoertuigen. In het bijzonder is de uitvinding gericht op het tot stand brengen van een digitaal commercieel platform voor dergelijke onderdelen. O.a. kan een dergelijk platform worden benut voor het bestellen van auto-onderdelen, bijvoorbeeld voor gebruik bij reparaties en onderhoud aan auto's.

STAND DER TECHNIEK Wegvoertuigen zoals personenwagens, vrachtwagens, speedbikes en motorfietsen kunnen op unieke wijze worden geïdentificeerd a.d.h.v. een overeenkomstige identificatiecode, het voertuigidentificatienummer (VIN) genaamd. Sinds 1980 zijn wegvoertuigen in Europa verplicht voorzien van een dergelijk VIN. Doorgaans gaat het om een reeks van 17 opeenvolgende karakters die rechtstreeks op het chassis of frame zijn aangebracht. De termen “chassisnummer” en “framenummer” gelden dan ook als vaak gebruikte synoniemen. Allerhande gegevens m.b.t. een voertuig kunnen in het VIN zijn vervat, of althans via databases aan het VIN zijn gelinkt. In het bijzonder kan een eerste deel van het VIN (nl. een eerste groep van karakters van het VIN) gewoonlijk worden ontcijferd tot algemene gegevens m.b.t. het voertuig. Bijvoorbeeld laat dit toe om een bouwjaar, een constructeur, een model, een uitrustingsniveau, een motorinhoud en een type transmissie te bepalen. Doorgaans kunnen het model en de constructeur uniek worden bepaald. Echter is dat niet altijd het geval voor het bouwjaar. In elk geval is een “slechts” gedeeltelijk VIN, van enkel dit eerste deel, al een bron van bruikbare gegevens. Onder andere kan een dergelijk, gedeeltelijk VIN worden ingezet bij de opmaak/controle van verzekeringsbestekken na ongevallen met schade. Daarenboven omvat het VIN nog een tweede deel, met een volgnummer dat een unieke identificatie van het voertuig toelaat. Deze eigenschap wordt bijvoorbeeld benut door keuringsinstanties, en door diensten die kentekens afleveren. Ook constructeurs van voertuigen gebruiken het VIN ter identificatie. Naast hogervermelde “algemene” gegevens, beschikken de constructeurs uiteraard over alle gegevens wat betreft de samenstelling van door hen geproduceerde voertuigen. Doorgaans zijn deze gegevens ondergebracht in databases van de constructeur en invoerder, voertuig per voertuig (dus VIN per VIN) geordend.

Gegevens m.b.t. tot de samenstelling van voertuigen zijn uiteraard nuttig bij onderhoud en reparaties. Het zou de onderhoudstechnieker toelaten om te bepalen welke vervangonderdelen (bv. welk type velgen) voor een welbepaald voertuig geschikt zijn, louter a.d.h.v. het VIN van het voertuig. Het zijn echter de constructeurs en invoerders die alle toegang tot deze gegevensstroom bepalen, waardoor zulke informatie slechts beperkt beschikbaar is. Typisch worden gegevens die het VIN van een voertuig met een set aan overeenkomstige vervangonderdelen linken, enkel gedeeld met erkende concessiehouders.

Wel zijn er databases gekend die (minstens) gedeeltelijke VIN-nummers toegankelijk maken voor verzekeringsmaatschappijen. Zij doen dit in opdracht van constructeurs en invoerders; de gegevens van een veelheid aan constructeurs en invoerders wordt daarbij centraal aangeboden. Een voorbeeld is Informex in België. Voor veel voertuigen brengt de database het volledige VIN in verband met alle onderdelen die door het voertuig zijn omvat. Voor andere voertuigen is slechts een gedeeltelijk VIN opgegeven, en met mogelijke onderdelen gelinkt. Het gaat dus alvast om een groep voertuigen van hetzelfde bouwjaar, constructeur, model, uitrustingsniveau, motorinhoud en type transmissie. Echter, deze gegevens volstaan niet om ondubbelzinnig te bepalen welk vervangonderdeel moet worden besteld, louter a.d.h.v. het VIN. De gegevens zijn niet eenduidig. De gegevens kunnen dus ook geen basis vormen voor een webshop, gezien retourkosten t.g.v. verkeerde bestellingen al te hoog zouden oplopen. Zoals hogerop vermeld, laat het eerste deel van het VIN wel toe om een verzekeringsbestek te genereren, op basis van de kostprijs van een aantal gelijkaardige onderdelen.

Los van het voorgaande, wordt er voor het verwijzen naar een welbepaald (vervang)onderdeel veelal gebruik gemaakt van een zogenaamd “onderdeelnummer”. Elk onderdeelnummer verwijst eigenlijk naar het gevolgde ontwerp voor dat onderdeel. Vervangonderdelen worden ook typisch besteld op basis van onderdeelnummers,

bijvoorbeeld in webshops. Een belangrijk nadeel is dat het onderdeelnummer daarvoor steeds gekend moet zijn. Verder kan ervoor worden gekozen om een vervangonderdeel uit de zogenaamde “aftermarket” te gebruiken, i.p.v. het originele vervangonderdeel van de originele constructeur (Engels: Original Equipment Manufacturer, OEM). Het gaat om onderdelen die door een andere constructeur zijn vervaardigd, eventueel met een afwijkend ontwerp. Aftermarket constructeurs en verdelers geven daarbij een oplijsting van originele onderdeelnummers waar hun aftermarket onderdelen een geschikt alternatief voor bieden. Een bijkomend probleem, onder meer beschreven in US 2006 190 342 A1, treedt op wanneer het ontwerp voor een bepaald onderdeel een update krijgt. Dit komt vaak voor bij onderdelen van producten met een lange levensduur, zoals voertuigen. Optioneel wordt de productie volgens voorgaand ontwerp stopgezet, waarbij de fabrikant enkel nog de nieuw-ontworpen onderdelen gaat aanbieden. Deze worden doorgaans ook een nieuw onderdeelnummer toegekend, zodat een onderscheid met het voorgaand ontwerp kan worden gemaakt. Een vaak voorkomende situatie is dat de onderhoudstechnieker daarbij uitsluitend beschikt over een achterhaald onderdeelnummer, van onderdelen die eigenlijk niet meer worden geproduceerd. Echter zou het ook een strategie van de originele constructeur/verdeler kunnen zijn, om bijvoorbeeld jaarlijks alle onderdelen onder een nieuw onderdeelnummer te verkopen. Bestaande onderdeelnummers, gebruikt door de aftermarket om aan te geven met welke originele onderdelen hun aftermarket alternatieven compatibel zijn, raken daarbij achterhaald.

Algemeen leidt het één of meermaals wijzigen van onderdeelnummers tot een nummerketting, waarvan veelal enkel het laatste nummer geldig is. Er wordt ook wel gesproken van “verdringing” (Engels: supersession) van onderdelen en onderdeelnummers. Een dergelijke verdringing gaat uit van de originele constructeur en verdeler. Het zijn zij die alle gegevens omtrent de onderlinge opeenvolging van onderdeelnummers kennen en binnen hun netwerk verspreiden. Typisch is daarbij weinig uitwisseling van gegevens met de aftermarket. Daar treedt dus een tijdsvertraging op, waardoor de aftermarket vaak slechts naar achterhaalde onderdeelnummers verwijst. Indien enkel het actueel onderdeelnummer van een te vervangen onderdeel gekend is, biedt de aftermarket dus veelal geen geschikte vervangonderdelen. Het is immers niet geweten welk aftermarket onderdeel een geschikt alternatief zou kunnen vormen.

Nog een probleem is dat, als gevolg van handmatige gegevensinvoer, de gekende databases van VIN-nummers en/of onderdeelnummers heel wat fouten bevatten. Voor een webshop die op dergelijke databases zou steunen, kunnen foutieve of onvolledige gegevens leiden tot verkeerde bestellingen. Daarbij kunnen retourkosten fel oplopen, i.h.b. bij onderdelen voor wegvoertuigen. De huidige uitvinding heeft nu tot doel om een gegevensbank van hoge kwaliteit te genereren, waarin VIN-nummers en onderdeelnummers aan elkaar zijn gelinkt.

Bij voorkeur is een dergelijke gegevensbank zodanig accuraat, dat zij kan worden toegepast ter ondersteuning van een webshop. Daarbij tracht de uitvinding één of meerdere van bovengenoemde problemen te verhelpen.

SAMENVATTING VAN DE UITVINDING Daartoe voorziet de uitvinding een werkwijze volgens conclusie 1, voor het genereren van een digitale gegevensbank voor onderdelen van wegvoertuigen. Onder andere omvat de gegevensbank verbanden tussen het VIN van voertuigen enerzijds, en een set aan onderdelen die door elk voertuig is omvat anderzijds. I.h.b. wordt de gegevensbank daarbij gegenereerd door combinatie van minstens een “algemene gegevensbron” en een “specifieke gegevensbron”, zoals verder voorschreven door conclusie 1. Volgens een niet-limitatieve uitvoeringsvorm gaat het om Informex, en een database van de constructeur/invoerder respectievelijk.

De uitvinding laat daarbij toe om een beschikbare doch gedeeltelijk onjuiste en/of niet- eenduidige gegevensbron te verrijken, door combinatie met één of meerdere, specifieke gegevensbronnen. Zo bekomt men op efficiënte wijze een gegevensbank waarin wegvoertuigen en onderdelen zijn gelinkt d.m.v. VIN-nummers. Bij voorkeur is de gegevensbank geschikt ter ondersteuning van een webshop.

In verdere aspecten heeft de uitvinding nog betrekking op een digitale gegevensbank verkregen door toepassing van de werkwijze (conclusie 14), en op het gebruik van een digitale gegevensbank ter ondersteuning van een webshop (conclusie 15).

BESCHRIJVING VAN DE FIGUREN Figuur 1 toont een mogelijke uitvoeringsvorm voor het genereren van een digitale 5 gegevensbank voor onderdelen van wegvoertuigen, waarbij de gegevensbank kan worden ingezet ter ondersteuning van een webshop.

GEDETAILLEERDE BESCHRIJVING De uitvinding betreft een werkwijze voor het genereren van een digitale gegevensbank voor onderdelen van wegvoertuigen. Verder heeft de uitvinding nog betrekking op een digitale gegevensbank, verkregen door toepassing van de werkwijze, en op het gebruik van de digitale gegevensbank ter ondersteuning van een digitaal commercieel platform (i.e. een webshop). Tenzij anders gedefinieerd hebben alle termen die gebruikt worden in de beschrijving van de uitvinding, ook technische en wetenschappelijke termen, de betekenis zoals ze algemeen begrepen worden door de vakman in het technisch veld van de uitvinding. Voor een betere beoordeling van de beschrijving van de uitvinding, worden de volgende termen expliciet uitgelegd. “Een”, ”de” en “het” refereren in dit document aan zowel het enkelvoud als het meervoud tenzij de context duidelijk anders veronderstelt. Bijvoorbeeld, “een segment” betekent een of meer dan een segment. Wanneer “ongeveer” of “rond” in dit document gebruikt wordt bij een meetbare grootheid, een parameter, een tijdsduur of moment, en dergelijke, dan worden variaties bedoeld van +/-20% of minder, bij voorkeur +/-10% of minder, meer bij voorkeur +/- 5% of minder, nog meer bij voorkeur +/-1% of minder, en zelfs nog meer bij voorkeur +/-0.1% of minder dan en van de geciteerde waarde, voor zoverre zulke variaties van toepassing zijn in de beschreven uitvinding. Hier moet echter wel onder verstaan worden dat de waarde van de grootheid waarbij de term “ongeveer” of “rond” gebruikt wordt, zelf specifiek wordt bekendgemaakt.

De termen “omvatten”, “omvattende”, “bestaan uit”, “bestaande uit”, “voorzien van”, “bevatten”, “bevattende”, “behelzen”, “behelzende”, “inhouden”, “inhoudende” zijn synoniemen en zijn inclusieve of open termen die de aanwezigheid van wat volgt aanduiden, en die de aanwezigheid niet uitsluiten of beletten van andere componenten, kenmerken, elementen, leden, stappen, gekend uit of beschreven in de stand der techniek.

Het citeren van numerieke intervallen door de eindpunten omvat alle gehele getallen, breuken en/of reële getallen tussen de eindpunten, deze eindpunten inbegrepen. In een eerste aspect betreft de uitvinding een werkwijze voor het genereren van een digitale gegevensbank voor onderdelen van wegvoertuigen, - elk voertuig omvattende een voertuigidentificatienummer (VIN) van een geordend N-tal karakters, welk VIN het voertuig uniek bepaalt, en - elk VIN omvattende op zijn beurt een gedeeltelijk VIN van een geordend k- tal karakters, met 1<k<N, welk gedeeltelijk VIN volgens een significant karaktersysteem is samengesteld en daarbij minstens een constructeur en model van het voertuig uniek bepaalt, de werkwijze omvattende het genereren van een digitale gegevensbank die verbanden omvat tussen het VIN van voertuigen en een set aan onderdelen die door elk voertuig is omvat. In het bijzonder wordt de gegevensbank gegenereerd door combinatie van minstens: - een algemene gegevensbron met verbanden tussen een gedeeltelijk VIN en een mogelijke set aan onderdelen voor meerdere voertuigen met datzelfde, gedeeltelijk VIN, voor een veelheid aan modellen en constructeurs, en - een specifieke gegevensbron met voor minstens één voertuig een verband tussen het volledig VIN van het voertuig en een set aan onderdelen die daadwerkelijk door het voertuig is omvat.

Daarbij laat de uitvinding toe om gekende gegevensbronnen te combineren en corrigeren tot een gegevensbank van hoge kwaliteit, waarin VIN-nummers en onderdeelnummers onderling zijn gelinkt.

Een voertuigidentificatienummer (VIN) is algemeen gekend voor identificatie van voertuigen. Een mogelijke, niet-limitatieve samenstelling van het VIN wordt beschreven in onderstaand voorbeeld 1. Optioneel wordt daarbij de Europese normering van ISO 3779 en ISO 3780 toegepast. Deze normering schrijft voor dat het VIN uit 17 karakters bestaat, dus N=17. Het gaat telkens om combinaties van cijfers en Latijnse hoofdletters (met uitzondering van I, O en Q).

Een “gedeeltelijk VIN” slaat hierin op een niet-volledig VIN van slechts k karakters, met 1<k<N, dus van minder dan N karakters. Met N=17 kan bijvoorbeeld k=13, of bijvoorbeeld k=11. De uitvinding is tot geen van deze gelimiteerd. Het gedeeltelijk VIN op zich laat geen unieke identificatie van het voertuig toe. Wel kunnen algemene gegevens uit het gedeeltelijk VIN worden afgeleid, zoals: een bouwjaar, een constructeur, een model, een uitrustingsniveau, een motorinhoud en/of een type transmissie. I.h.b. volgt het gedeeltelijk VIN een “significant” (= betekenisvol) karaktersysteem. In een dergelijk karaktersysteem wordt het gedeeltelijk VIN op doordachte wijze toegewezen, volgens een coderingsysteem. De karakters en/of combinaties van karakters verwijzen daarbij naar één of meerdere van bovengenoemde gegevens van het voertuig. Soms kunnen gegevens zoals het modeljaar echter niet op unieke wijze uit het gedeeltelijk VIN worden bepaald (zie voorbeeld 1). Echter kunnen bij voorkeur minstens de constructeur en het model op unieke wijze uit het VIN worden bepaald; bij voorkeur wordt daarbij gesteund op een ontcijfering van het significant karaktersysteeù/ De uitvinding voorziet nu de combinatie van een “algemene gegevensbron” met één of meerdere “specifieke gegevensbronnen”, zoals hierboven gespecifieerd, ter vorming van een digitale gegevensbank voor onderdelen van wegvoertuigen. De gegevensbank omvat verbanden tussen het VIN van voertuigen enerzijds, en een veelheid aan onderdelen die door elk voertuig is omvat anderzijds. Het is m.a.w. een relationele gegevensbank of een relationeel gegevensbeheersysteem. Ook de algemene en specifieke gegevensbronnen zijn relationele gegevensbronnen, met dergelijke “verbanden” tussen (gedeeltelijke) VIN-nummers en een (mogelijke) set aan onderdelen.

De algemene gegevensbron omvat verbanden tussen een gedeeltelijk VIN en een mogelijke set aan onderdelen voor meerdere voertuigen met datzelfde, gedeeltelijk VIN, voor een veelheid aan modellen en constructeurs. Typisch wordt een dergelijke, algemene gegevensbron beschikbaar gesteld voor verzekeringsmaatschappijen, in opdracht van constructeurs/invoerders. Voor zo ver de algemene gegevensbron voor een aantal voertuigen slechts een gedeeltelijk VIN bevat, volstaan deze gegevens niet om ondubbelzinnig te bepalen welke onderdelen daadwerkelijk door het voertuig zijn omvat. De algemene gegevensbron moet m.a.w. worden aangevuld/verrijkt met informatie die specifiek is voor het voertuig. Hiervoor wordt gesteund op de specifieke gegevensbron. Deze omvat voor minstens één voertuig een verband tussen het volledig VIN van het voertuig en de volledige set aan onderdelen die daadwerkelijk door het voertuig is omvat. In een niet-limitatieve uitvoeringsvorm omvat de specifieke gegevensbron een gegevensbank van de constructeur en/of invoerder van het betreffende voertuig.

In een verdere of alternatieve uitvoeringsvorm, wordt een eenduidigheid van één of meerdere verbanden in de algemene gegevensbron getest. In een verdere of alternatieve uitvoeringsvorm, wordt een juistheid van één of meerdere verbanden in de algemene gegevensbron getest. Bij voorkeur worden de eenduidigheid en/of juistheid steekproefsgewijs getest. Bijvoorbeeld worden daartoe een aantal opzoekingen gedaan van welbepaalde onderdelen voor voertuigen, op basis van het VIN en een verdere specificatie m.b.t. het onderdeel. Bij voorkeur worden minstens 50 van dergelijke opzoekingen verricht en getest op de juistheid/eenduidigheid, bij verdere voorkeur minstens 100, bijvoorbeeld ongeveer 100, ongeveer 200, ongeveer 500, ongeveer 1000, ongeveer 2000 of ongeveer 5000.

Een inschatting over de eenduidigheid en/of juistheid van de genoemde verbanden laat toe om in te schatten of de gegevens voldoende accuraat zijn voor de toepassing voor ogen (e.g. een webshop).

Veelal is de algemene gegevensbron sterk onderhevig aan fouten, bijvoorbeeld als gevolg van handmatige invoer van gegevens. Echter, de uitvinders stelden vast dat de foutenmarges sterk verschillen van constructeur tot constructeur, en zelfs van model tot model voor eenzelfde constructeur. Voor bepaalde constructeurs en modellen zijn de gegevens meer dan geschikt ter ondersteuning van een webshop, terwijl gegevens van andere constructeurs of modellen vol fouten zitten.

In een verdere of alternatieve uitvoeringsvorm wordt de algemene gegevensbron in gegevensblokken opgedeeld, per constructeur en/of model. In een verdere of alternatieve uitvoeringsvorm wordt de juistheid en/of eenduidigheid van minstens 50 verbanden van een dergelijk gegevensblok getest. Bij voorkeur gaat het om minstens 100 verbanden, bijvoorbeeld ongeveer 100 verbanden, ongeveer 200 verbanden, ongeveer 500 verbanden, ongeveer 1000 verbanden, ongeveer 2000 verbanden of ongeveer 5000 verbanden. Dit laat toe om een foutenmarge te bepalen, specifiek voor een welbepaalde constructeur, of specifiek voor een welbepaald model van een constructeur. De verbanden worden bij voorkeur getest door het verrichten van opzoekingen zoals hierboven beschreven.

In een verdere of alternatieve uitvoeringsvorm wordt een gegevensblok accuraat bevonden, als en slechts dan als minstens 98% van de geteste verbanden van het gegevensblok juist en eenduidig zijn. Dus met een foutenmarge van 2% of lager. In een verdere of alternatieve uitvoeringsvorm wordt een accuraat bevonden gegevensblok opgenomen in de gegevensbank. In een verdere of alternatieve uitvoeringsvorm wordt een niet-accuraat bevonden gegevensblok gecorrigeerd en/of verrijkt met gegevens uit de specifieke gegevensbron.

Gezien de juistheid en/of eenduidigheid sterk verschilt per constructeur/model, is het voordelig en bijzonder efficiënt om gegevens per constructeur/model te groeperen in gegevensblokken. Vervolgens wordt de juistheid en/of eenduidigheid van deze gegevensblokken steekproefsgewijs getest, gegevensblok per gegevensblok.

Verder stelden de uitvinders vast dat het zo goed als onmogelijk is om fouten volledig uit te sluiten. Wel is het een goede afweging om slechts een foutenmarge van 2% of lager toe te laten. Gegevensbanken met een dergelijke foutenmarge zijn reeds bijzonder geschikt om een digitaal commercieel platform of webshop te ondersteunen. Dat is, de retourkosten t.g.v. foutieve bestellingen zijn beheersbaar. Anderzijds is het haalbaar om gegevensbanken voor onderdelen van wegvoertuigen te corrigeren en verrijken tot een globale foutenmarge van 2% wordt gehaald.

In een verdere of alternatieve uitvoeringsvorm is de gegevensbank geconfigureerd voor het uitwisselen van gegevens met een digitaal commercieel platform voor bestelling van onderdelen, minstens op basis van een VIN en een verdere specificatie m.b.t. het onderdeel. Bij voorkeur wordt de gegevensbank daartoe geïntegreerd in een digitaal beheersysteem (bv. een Windows Management Systeem, WMS).

Bij voorkeur kan het digitaal commercieel platform (of de webshop) worden geraadpleegd door een subject. Het subject kan daarbij onderdelen bestellen op basis van een VIN, en verdere specificaties m.b.t. het onderdeel. I.h.b. laat de gegevensbank toe om op basis van het VIN van het voertuig de set aan onderdelen van het voertuig te bepalen. Door het nodige onderdeel verder te specifiëren, kan het tot slot uit deze set worden geselecteerd. Bijvoorbeeld steunt de verdere specificatie op een tekstuele omschrijving van het onderdeel, of kan het onderdeel d.m.v. een keuzeboom worden geselecteerd, uitgaande van het VIN. Dit alles wordt mogelijk gemaakt door de gegevensbank, verkregen via onderhavige werkwijze. Gezien de lage globale foutenmarge, blijven ook het aantal verkeerde bestellingen en dus ook de retourkost laag. Bij voorkeur wordt er nog een aanduiding gegeven van de beschikbaarheid en/of het prijsniveau van onderdelen.

Als alternatief of daarenboven kan de gegevensbank nog verbanden omvatten tussen het VIN van een voertuig enerzijds, en kenteken anderzijds (ingeval het kenteken wordt afgeleverd voor een welbepaald VIN, zoals het geval is in Nederland). Bestellingen van onderdelen zouden dan kunnen plaatsvinden op basis van het kenteken, en een verdere specificatie m.b.t. de onderdelen.

In een verdere of alternatieve uitvoeringsvorm wordt elk onderdeel gekenmerkt door minstens één onderdeelnummer. In een verdere of alternatieve uitvoeringsvorm wordt minstens één actueel onderdeelnummer verder in verband gebracht met één of meerdere, achterhaalde onderdeelnummers en/of aftermarket onderdeelnummers.

Het is voordelig dat de gegevensbank relaties legt tussen verschillende onderdeelnummers, zodat kan worden verwezen naar andere vervangonderdelen (naast het originele vervangonderdeel), die weliswaar net zo geschikt zijn. Dit laat toe om ook verouderde onderdelen, tweedehands onderdelen en aftermarket onderdelen aan te bieden. Verder is het voordelig dat er vanuit het actueel/origineel onderdeelnummer wordt gekoppeld naar aftermarket onderdeelnummers, i.p.v. omgekeerd. De gegevens zijn daarbij accurater. De aftermarket heeft er inderdaad alle belang bij om zijn aftermarket onderdeelnummers zo veel als mogelijk te laten overeenkomen met de gekende (eventueel achterhaalde) onderdeelnummers.

In een tweede aspect betreft de uitvinding nog een digitale gegevensbank, verkregen door toepassing van de hierboven beschreven werkwijze. In een verder aspect betreft de uitvinding nog het gebruik van laatstgenoemde, digitale gegevensbank, ter ondersteuning van een digitaal commercieel platform voor onderdelen van wegvoertuigen. Bij voorkeur kan de gebruiker daarbij kiezen tussen OEM onderdelen, aftermarket onderdelen, en optioneel ook tweedehands/gebruikte onderdelen.

In wat volgt, wordt de uitvinding beschreven a.d.h.v. niet-limiterende voorbeelden die de uitvinding illustreren, en die niet bedoeld zijn of geïnterpreteerd mogen worden om de omvang van de uitvinding te limiteren.

Voorbeeld 1 — de samenstelling van voertuigidentificatienummers De samenstelling van het VIN is internationaal vastgelegd in ISO 3779 en in ISO 3780. Deze normering schrijft voor dat het VIN uit een reeks van 17 opeenvolgende letter- en/of cijfertekens moet bestaan, die verder in drie groepen zijn opgedeeld. De eerste groep van 3 tekens (World Manufacturer Identifier, WMI) laat toe om de constructeur van het voertuig op unieke wijze te identificeren. De tweede groep van 6 tekens (Vehicle Descriptor Section, VDS) bepaalt het voertuigtype, nl. het voertuigplatform, het model en de autoklasse. Het WMI en VDS zijn bovendien samengesteld volgens een significant karaktersysteem, zoals hierboven uitgelegd. Tot slot laat de derde groep van 8 tekens (Vehicle Identifier Section, VIS) een unieke identificatie van het voertuig toe, veelal met inbegrip van de opties en uitvoering. Typisch omvat het VIS een niet-significant serienummer.

Er bestaan VIN-nummers die afwijken van bovengenoemde ISO-normering. Zo bestaan er VIN-nummers die volgens een andere structuur zijn samengesteld, afhankelijk van de wettelijke bepalingen. Echter bestaat daarbij nog steeds diezelfde groepering, waarbij steeds de constructeur, het voertuigtype en het voertuig op unieke wijze kunnen worden bepaald. Veelal laat het tiende karakter van het VIN toe om het bouwjaar te bepalen. Echter, soms kan het bouwjaar daarbij niet uniek worden bepaald. Bijvoorbeeld kan een “1” als tiende karakter zowel slaan op 1980 als op 2010 als bouwjaar. Een gedeeltelijk VIN van bv. k=13 karakters biedt dus geen garantie op een eenduidige bepaling van het bouwjaar. Het spreekt bovendien voor zich dat twee voertuigen met hetzelfde gedeeltelijk VIN, maar van een verschillend bouwjaar (bv. 1980 en 2010) niet noodzakelijk dezelfde set aan onderdelen omvatten. Algemeen laat een gedeeltelijk VIN niet toe om een eenduidig verband te leggen tussen een overeenkomstig voertuig enerzijds, en de set aan onderdelen die daadwerkelijk door het voertuig is omvat anderzijds. Figuur 1 toont nog een mogelijke uitvoeringsvorm voor het genereren van een digitale gegevensbank 1 voor onderdelen van wegvoertuigen, waarbij de gegevensbank 1 kan worden ingezet ter ondersteuning van een webshop 3. De gegevensbank 1 wordt gegenereerd vanuit een algemene 4 en minstens één specifieke gegevensbron 7. De algemene gegevensbron 4 (bv. Informex) omvat echter foutieve verbanden en/of verbanden die niet eenduidig zijn. Per model en/of constructeur wordt zij daarom opgedeeld in gegevensblokken 5, 6 die ofwel als “accuraat” 5, ofwel als “niet-accuraat” 6 worden bestempeld, op basis van een 2% drempelwaarde voor de foutenmarge. Daartoe wordt de foutenmarge steekproefsgewijs getest, via 1000 opzoekingen onderdelen per gegevensblok, telkens op basis van een VIN en een verdere specificatie m.b.t. het onderdeel. Een foutenmarge van 2% of meer betekent daarbij dat minder dan 98% van de opzoekingen juist én eenduidig werd bevonden. De accuraat bevonden gegevensblokken 5 worden overgenomen in de gegevensdatabank 1. De niet-accuraat bevonden gegevensblokken 6 worden gecorrigeerd en/of verrijkt a.d.h.v. een specifieke gegevensbron 7. Bijvoorbeeld gaat het om een database van de overeenkomstige invoerder of constructeur). De gegevensbank 1 wordt verder gekoppeld met een gegevensbeheersysteem 2 (bv. een Windows Management System, WMS). Op zijn beurt biedt het gegevensbeheersysteem 2 ondersteuning aan een digitaal commercieel platform 3 (= een webshop). Deze kan worden geraadpleegd door subjecten 9, 9’, 9”. Meer bepaald kan een onderdeel voor een wegvoertuig worden besteld op basis van het VIN van het voertuig, en een verdere specificatie m.b.t. het onderdeel. Bijvoorbeeld wordt het onderdeel tekstueel omschreven (bv. “velg”), of wordt het onderdeel geselecteerd d.m.v. een keuzeboom (bv. “aandrijfsysteem/frame” -> “wielen” -> “velg”). Tot slot wisselt het gegevensbeheersysteem 2 ook gegevens uit met een aftermarket- databank 8. Zo kunnen ook overeenkomstige aftermarket-onderdelen worden aangeboden op de webshop 3. De genummerde elementen op de figuren zijn:

1. gegevensbank

2. gegevensbeheersysteem

3. webshop (= digitaal commercieel platform)

4. algemene gegevensbron

5. accuraat gegevensblok

6. niet-accuraat gegevensblok

7. specifieke gegevensbron

8. aftermarket

9. subject Het is verondersteld dat de huidige uitvinding niet beperkt is tot de uitvoeringsvormen die hierboven beschreven zijn en dat enkele aanpassingen of veranderingen aan de beschreven voorbeelden kunnen toegevoegd worden zonder de toegevoegde conclusies te herwaarderen.

Claims (15)

CONCLUSIES

1. Een werkwijze voor het genereren van een digitale gegevensbank (1) voor onderdelen van wegvoertuigen, - elk voertuig omvattende een voertuigidentificatienummer (VIN) van een geordend N-tal karakters, welk VIN het voertuig uniek bepaalt, en - elk VIN omvattende op zijn beurt een gedeeltelijk VIN van een geordend k- tal karakters, met 1<k<N, welk gedeeltelijk VIN volgens een significant karaktersysteem is samengesteld en daarbij minstens een constructeur en model van het voertuig uniek bepaalt, de werkwijze omvattende het genereren van een digitale gegevensbank (1) die verbanden omvat tussen het VIN van voertuigen en een set aan onderdelen die door elk voertuig is omvat, met het kenmerk, dat de gegevensbank (1) wordt gegenereerd door combinatie van minstens: - een algemene gegevensbron (4) met verbanden tussen een gedeeltelijk VIN en een set aan mogelijke onderdelen voor meerdere voertuigen met datzelfde, gedeeltelijk VIN, voor een veelheid aan modellen en constructeurs, en - een specifieke gegevensbron (7) met voor minstens één voertuig een verband tussen het volledig VIN van het voertuig en een set aan onderdelen die daadwerkelijk door het voertuig is omvat.

2. De werkwijze volgens voorgaande conclusie 1, waarbij een eenduidigheid van één of meerdere verbanden in de algemene gegevensbron wordt getest.

3. De werkwijze volgens één der voorgaande conclusies 1 en 2, waarbij een juistheid van één of meerdere verbanden in de algemene gegevensbron wordt getest.

4, De werkwijze volgens één der voorgaande conclusies 2 en 3, waarbij de algemene gegevensbron (4) in gegevensblokken (5, 6) wordt opgedeeld, per constructeur en/of model.

5. De werkwijze volgens voorgaande conclusie 4, waarbij de juistheid en/of eenduidigheid van minstens 50 verbanden van een gegevensblok (5, 6) wordt getest.

6. De werkwijze volgens voorgaande conclusie 5, waarbij een gegevensblok (5, 6) accuraat wordt bevonden, als en slechts dan als minstens 98% van de geteste verbanden juist en eenduidig zijn.

7. De werkwijze volgens voorgaande conclusie 6, waarbij een accuraat bevonden gegevensblok (5) wordt opgenomen in de gegevensbank (1).

8. De werkwijze volgens één der voorgaande conclusies 6 en 7, waarbij een niet- accuraat bevonden gegevensblok (6) wordt gecorrigeerd en/of verrijkt met gegevens uit de specifieke gegevensbron (7).

9, De werkwijze volgens één der voorgaande conclusies, waarbij de gegevensbank (1) geconfigureerd is voor het uitwisselen van gegevens met een digitaal commercieel platform (3) voor bestelling van onderdelen, minstens op basis van een VIN en een verdere specificatie m.b.t. het onderdeel.

10.De werkwijze volgens voorgaande conclusie 9, waarbij de gegevensbank (1) verbanden omvat m.b.t. een beschikbaarheid en/of prijsniveau van een onderdeel.

11.De werkwijze volgens één der voorgaande conclusies, waarbij een onderdeel wordt gekenmerkt door minstens één onderdeelnummer.

12.De werkwijze volgens voorgaande conclusie 11, waarbij minstens één actueel onderdeelnummer verder in verband wordt gebracht met één of meerdere, achterhaalde onderdeelnummers en/of aftermarket onderdeelnummers.

13.De werkwijze volgens voorgaande conclusies 9 en 12, waarbij het commercieel platform (3) naast een actueel onderdeel ook één of meerdere, verouderde onderdelen en/of aftermarket onderdelen omvat.

14. Een digitale gegevensbank, verkregen door toepassing van de werkwijze volgens één der voorgaande conclusies 1-13.

15. Een gebruik van de digitale gegevensbank volgens voorgaande conclusie 14, ter ondersteuning van een digitaal commercieel platform (3) voor onderdelen van wegvoertuigen.