BE1020767A3 - Preventieve beensteun. - Google Patents

Description

Preventieve beensteun

De huidige uitvinding heeft betrekking op een preventieve beensteun voor het ondersteunen van patiënten die bedlegerig zijn en die met andere woorden gedurende geruime tijd in bed moeten liggen.

Meer speciaal, is de uitvinding bedoeld voor het ondersteunen van de benen of onderbenen van patiënten die gedurende langere tijd plat te bed dienen te liggen.

Dergelijke patiënten zijn bijvoorbeeld personen met verlammingen aan de benen, bedlegerige bejaarden, patiënten die een verhoogd risico van decubitus aan de benen en hielen vertonen.

Decubitus of doorligwonde is het ontstaan van wonden ten gevolge van druk-, schuif- of wrijfkrachten of een combinatie ervan op het weefsel. Door voortdurende druk worden kleine bloedvaatjes dichtgedrukt, waardoor het weefsel dan te weinig zuurstof en voedingsstoffen krijgt met als gevolg dat de huid en onderliggende weefsels afsterven. Het is dus niet zozeer een huidletsel (al gaat het daarmee wel gepaard) , maar wel een afsterven van onderhuids weefsel en spieren.

Er zijn verschillende plaatsen op het lichaam die extra gevoelig zijn voor decubitus. Dit zijn met name plaatsen waar het botweefsel dicht aan de oppervlakte ligt (stuit, hielen, heup, enkel, knieën) of plaatsen waar iets druk uitoefent op het lichaam.

Wanneer een patiënt in een ziekenhuis decubitus krijgt, dan wordt de totale verpleegtijd verlengd. Aangezien patiënten met decubitus relatief veel zorg vereisen is dit ongunstig voor het ziekenhuis omdat er dan minder zorg beschikbaar is voor meer zorgbehoevende patiënten. Wanneer voldoende hulpmiddelen en aandacht aanwezig zijn, kan decubitus in belangrijke mate voorkomen worden.

Een klassieke methode om de verwikkelingen aan de benen te voorkomen door het langdurig bedlegerig zijn, is het regelmatig wisselen van lichaamshouding en ervoor te zorgen dat de patiënt in een goede voedingstoestand is en er zo weinig mogelijk drukverhogende of schuifkracht-verhogende factoren op het weefsel in kunnen werken.

Het afwisselen van de houding is essentieel en hulpmiddelen ter ondersteuning van de behandeling zijn : kussens met fijne vulling in verschillende vormen, een wisseldrukmatras, gelmatras of gelkussen, een alternerende matras, een traagschuim-matras zoals uit Tempur®, en dit alles om de druk te verminderen en op te heffen.

Een nadeel van deze bestaande hulpmiddelen is dat ze de patiënt niet toelaten zelf de drukplaatsen op zijn benen te bepalen en te variëren, zodat hij steeds van de verpleging afhankelijk is voor het afwisselen van zijn houding.

Meestal verkiest men een los kussen te plaatsen onder de onderbenen. Dit kussen moet juist geplaatst worden anders wordt het kniegewricht belast. Het kussen kan verschuiven en dan moet het steeds gecorrigeerd worden door de verzorgende.

De huidige uitvinding heeft tot doel aan de voornoemde en andere nadelen een oplossing te bieden.

Hiertoe betreft de uitvinding een beensteun ter preventie van decubitus voor het ondersteunen van patiënten die bedlegerig zijn, bestaande uit een goot waarop het been of onderbeen kan rusten en waarvan de bodem voorzien is van één of meer welvingen ter ondersteuning van het been of onderbeen, of waarvan de bodem voorzien is van een materiaal dat de vorm van het been of onderbeen aanneemt, waarbij de goot een instelbare en variabele hoek vormt met het oppervlak van het bed.

Een voordeel van een dergelijke beweegbare goot is dat de lichaamshouding en de drukpunten op het been kunnen afgewisseld worden door het wijzigen van de hoek die de goot vormt met het oppervlak van het bed.

Bij voorkeur zijn de één of meer welvingen verplaatsbaar in de goot.

Een voordeel van deze verplaatsbare welvingen is dat ze door het verplaatsen ervan, de drukpunten op het been kunnen verplaatsen naar andere punten en daardoor de druk kunnen verdelen over meerdere plaatsen.

Bij voorkeur is de bodem van de goot bekleed met een traagschuim, wat een materiaal is dat automatisch de vorm van het daar op liggende been aanneemt en voor een betere drukverdeling over het ondersteunde been zorgt.

Een voordeel van een dergelijk traagschuim is dat de druk op het been over een groter oppervlak kan worden verdeeld waardoor de druk op gevoelige punten afneemt, en de kansen voor het voorkomen van decubitus toenemen.

Bij voorkeur kan de hoek (a) tussen de goot en het oppervlak van het bed ingesteld worden door middel van een mechanisme dat de goot optilt tot de gewenste schuine hoek.

Een voordeel van een dergelijk mechanisme is dat de hoek waaronder de goot zich bevindt ten opzichte van het oppervlak van het bed kan gewijzigd worden zodat de houding van de patiënt hierdoor wordt gewisseld.

Bij voorkeur kan het mechanisme dat de hoek (a) tussen de goot en het oppervlak instelt geregeld worden door de patiënt zelf, door de verpleging of door een geprogrammeerde sturing.

Een voordeel van een dergelijke regeling van het mechanisme is dat de patiënt zelf naargelang de omstandigheden, de stand van zijn been ten opzichte van het bedoppervlak kan wijzigen, en dit zonder de hulp van de verpleging te vereisen.

Nog een voordeel is dat de verpleging de stand van de goot kan wijzigen indien de patiënt hiertoe niet in staat is, en dat daarvoor geen grote krachtinspanningen vereist zijn.

Een bijkomend voordeel is dat de regeling van het mechanisme door een geprogrammeerde sturing kan geregeld worden, hetgeen toelaat een programma in de tijd vast te leggen waarbij de patiënt wisselende houdingen zal aannemen, hetgeen kadert in de preventie van doorligwonden.

Bij voorkeur kan de verplaatsing van de één of meer welvingen in de goot ingesteld worden door middel van een lineaire motor die de één of meer welvingen in de gewenste stand op de lengteas van de goot positioneert.

Een voordeel van de verplaatsbare welvingen in de goot is dat hun positie kan aangepast worden aan de anatomie van het te ondersteunen been, maar ook in de tijd gevarieerd kan worden om niet steeds dezelfde drukpunten te belasten van het te ondersteunen been of onderbeen.

Bij voorkeur kan de lineaire motor om de één of meer welvingen in de gewenste stand op de lengteas van de goot te positioneren geregeld worden door de patiënt zelf, door de verpleging of door een geprogrammeerde sturing.

Een voordeel van een dergelijke regeling van de lineaire motor voor het positioneren van de één of meer welvingen in de goot is dat de patiënt zelf naargelang de omstandigheden, de stand van de welvingen ten opzichte van zijn been of onderbeen kan wijzigen, en dit zonder de hulp van de verpleging te vereisen.

Nog een voordeel is dat de verpleging de positie van de ondersteunende welvingen kan wijzigen indien de patiënt hiertoe niet in staat is, en dat daarvoor de nodige hulpmiddelen aanwezig zijn.

Een bijkomend voordeel is dat de regeling van de lineaire motor om de één of meer welvingen te verplaatsen door een geprogrammeerde sturing kan geregeld worden, hetgeen toelaat een programma in de tijd vast te leggen waarbij de patiënt wisselende drukpunten op zijn been kan belasten, hetgeen kadert in de preventie van doorligwonden.

Bij voorkeur worden zowel de hoek tussen de goot en het oppervlak van het bed als de positie van de één of meer welvingen in de goot door een geprogrammeerde sturing gevarieerd volgens een programma dat zorgt voor wisselende houdingen en wisselende drukpunten in functie van de tijd.

Een voordeel van een dergelijke geprogrammeerde sturing is dat de patiënt de nodige variatie in lichaamhouding en in drukpunten ondervindt, zonder dat de verpleging of hijzelf hierbij dient in te grijpen.

Bij voorkeur is de goot ter ondersteuning van het onderbeen begrensd waardoor de hiel van de voet zich zwevend boven het oppervlak van het bed bevindt.

Een voordeel van een dergelijke begrenzing is dat de hiel, die bijzonder ontvankelijk is voor het ontwikkelen van decubitus, hiervan gevrijwaard blijft door het gebrek aan contact tussen de hiel en het bedoppervlak.

Een ander voordeel is dat de revalidatieperiode van de bedlegerige patiënt aanzienlijk wordt verkort en de nood aan kinesitherapeutische behandelingen ingeperkt of vermeden kan worden.

Met het inzicht de kenmerken van de uitvinding beter aan te tonen, zijn hierna, als voorbeeld zonder enig beperkend karakter, voorkeurdragende uitvoeringsvormen beschreven van een preventieve beensteun volgens de uitvinding, met verwijzing naar de bijgaande tekeningen, waarin : figuur 1 schematisch en in zijaanzicht een preventieve beensteun volgens de uitvinding weergeeft; figuur 2 een detail van figuur 1 gemerkt met F2 weergeeft op grotere schaal; figuur 3 schematisch en in zijaanzicht het gebruik van de preventieve beensteun volgens de uitvinding weergeeft.

Figuur 1 stelt een preventieve beensteun 1 volgens de uitvinding voor die bestaat uit een goot 2 scharnierend bevestigd aan een kabel 3 die opgetrokken of neergelaten kan worden door middel van een mechanisme 4 dat aan de zoldering, wand of aan een ziekenhuisbed is bevestigd, waarbij de goot 2 voorzien is van één of meer welvingen 5, 6 ter ondersteuning van een been 7 van een patiënt 8 en waarbij de hoek (α) tussen het oppervlak van het bed en de lengterichting van de goot 2 kan gewijzigd worden door middel van het mechanisme 4.

Figuur 2 stelt op grotere schaal een detail F2 voor uit de goot 2 van figuur 1, waarop de welvingen 5, 6 ter ondersteuning van het been 7 te zien zijn en in doorsnede ook de rollen 9, 10 te zien zijn die verplaatst kunnen worden om de positie van de één of meer welvingen 5, 6 te wijzigen ten opzichte van de goot 2.

De rollen 9, 10 worden in de lengterichting van de goot 2 verplaatst door middel van een elektrisch aangedreven lineaire motor 11, die gestuurd wordt door een programmeerbare sturing 12 die met de motor 11 is verbonden.

De werking van de preventieve beensteun 1 wordt weergegeven in figuur 3, waarop de goot 2 in twee verschillende hoekstanden (a en β) wordt getoond, en waarbij de positie van de welvingen 5, 6 op de longitudinale as waarop het been 7 in de goot 2 rust, verschillend is voor elk van de twee hoekstanden α en β.

Deze sturing 12 is ook verbonden met het mechanisme 4 dat de hoek van de goot 2 met het bedoppervlak wijzigt door de goot 2 in de gewenste stand op te tillen of neer te laten.

De sturing 12 kan geprogrammeerd worden in functie van de tijd zodat de gewenste bewegingen van de goot 2 en van de welvingen 5, 6 op voorhand kunnen worden vastgelegd, en kunnen worden uitgevoerd zonder de tussenkomst van de patiënt of de verpleging.

Een voordeel van een dergelijke sturing 12 is dat deze desgewenst door de patiënt zelf kan bediend worden door middel van een draadloze interface 13, waarmee de sturing kan bediend of geprogrammeerd worden.

De huidige uitvinding is geenszins beperkt tot de als voorbeeld beschreven en in de figuren weergegeven uitvoeringsvorm, doch een preventieve beensteun volgens de uitvinding kan in allerlei vormen en afmetingen worden verwezenlijkt zonder buiten het kader van de uitvinding te treden.

Claims (9)

1. Beensteun (1) ter preventie van decubitus voor het ondersteunen van patiënten die bedlegerig zijn, bestaande uit een goot (2) waarop het been of onderbeen kan rusten en waarvan de bodem voorzien is van één of meer welvingen (5,6) ter ondersteuning van het been (7) of onderbeen, of waarvan de bodem voorzien is van een materiaal dat de vorm van het been (7) of onderbeen aanneemt, waarbij de goot (2) een instelbare en variabele hoek (a) vormt met het oppervlak van het bed.

2. Beensteun volgens conclusie 1, daardoor gekenmerkt dat de één of meer welvingen (5,6) verplaatsbaar zijn in de goot.

3. Beensteun volgens conclusie 1, daardoor gekenmerkt dat de bodem van de goot (2) bekleed is met een traagschuim.

4. Beensteun volgens conclusie 1, daardoor gekenmerkt dat de hoek (a) tussen de goot (2) en het oppervlak van het bed ingesteld kan worden door middel van een mechanisme (4) dat de goot (2) optilt tot de gewenste schuine hoek (a).

5. Beensteun volgens conclusie 4, daardoor gekenmerkt dat het mechanisme (4) dat de hoek (a) tussen de goot en het oppervlak van het bed instelt geregeld wordt door de patiënt (8) zelf, door de verpleging of door een geprogrammeerde sturing (12).

6. Beensteun volgens conclusie 2, daardoor gekenmerkt dat de verplaatsing van de één of meer welvingen (5,6) in de goot kan ingesteld worden door middel van een lineaire motor (11) die de één of meer welvingen in de gewenste stand op de lengteas van de goot positioneert.

7. Beensteun volgens conclusie 2, daardoor gekenmerkt dat de lineaire motor (11) om de één of meer welvingen (5,6) in de gewenste stand op de lengteas van de goot (2) te positioneren geregeld kan worden door de patiënt (8) zelf, door de verpleging of door een geprogrammeerde sturing (12) .

8. Beensteun volgens conclusie 1, daardoor gekenmerkt dat zowel de hoek (a) tussen de goot (2) en het oppervlak van het bed als de positie van de één of meer welvingen (5,6) in de goot (2) door een programmeerbare sturing (12) worden gevarieerd volgens een programma dat zorgt voor wisselende houdingen en wisselende drukpunten in functie van de tijd.

9. Beensteun volgens conclusie 1, daardoor gekenmerkt dat de goot (2) ter ondersteuning van het onderbeen (7) begrensd is waardoor de hiel van de voet zich zwevend boven het oppervlak van het bed bevindt.