BE1019264A3 - Ergonomisch fietszadel. - Google Patents

Abstract

De betreffende uitvinding beoogt de realisatie van een zadelpijnvrij fietszadel (1), bestaande uit een zitgedeelte (2) en een zadelneus (3), waarbij de voorste zadelrand (4a,4b) een stompe hoek vormt en het zitgedeelte (2) de zitbeenknobbels perfect ondersteunt. De betreffende uitvinding vertoont twee concave vlakken, aangepast aan de anatomische vorm van het zitvlak, die de druk op de zitbeenknobbels spreiden naar minder gevoelige zones met achteraan een verlaagde zone om het staartbeentje te ontlasten en vooraan een afgevlakte zone om druk op het schaambeen te voorkomen.

Description

ERGONOMISCH FIETSZADEL

Deze uitvinding betreft een zadel met ergonomisch design, in het bijzonder bestemd voor gebruik op een fiets maar tevens toepasselijk in andere sectoren (zitmeubel, openbaar vervoer, fitnesstoestellen etc.) met de bedoeling om het zadelpijnfenomeen bij het fietsen te elimineren en een voortreffelijk zit- en rij comfort te garanderen.

Zadelpijn is een veel voorkomend ongemak, dit zowel bij beroepsrenners als bij de recreatieve (occasionele) fietser, zodat de keuze van het juiste zadel heel belangrijk is. De meeste competitiewielrenners opteren voor een hard zadel, terwijl de recreatieve fietser eerder zal opteren voor een breder en comfortabeler zadel.

De gekende zadels geven echter tal van problemen.

Uit universitaire medische onderzoeken naar zadelpijn, erectiestoomissen en andere klachten blijkt dat : • 94% van de fietsers fysieke klachten ondervindt tijdens het fietsen; • 64% heeft zadelpijn; • Langdurig fietsen (vanaf 3 uur per week ) kan aanleiding geven tot erectiestoomissen en mogelijks zelfs tot impotentie; • de bloedsomloop in de penis daalt gemiddeld met 70% na 10 minuten fietsen.

• De sportieve zadels ( smal en hard ) hebben een negatief effect op de bloedsomloop met 66 %, bij de recreatieve zadels ( breed en comfortabel ) is dit slechts 25 %.

Verschillende factoren spelen hierbij een rol : 1) De zitbeenknobbels

Bij het fietsen wordt het lichaamsgewicht grotendeels gedragen door de zitbeenknobbels. Wanneer deze onvoldoende worden ondersteund komt het omringende bindweefsel onder verhoogde druk en worden de bloedvaten, pezen en zenuwbanen afgekneld met zadelpijn voor gevolg.

2) De symphyse van het schaambeen (kruis)

De zitbeenderen gaan over in de schaambeenderen die ter hoogte van het kruis samensmelten in de schaambeensymphyse. Bij het fietsen wordt het schaambeen (kruis) zeven maal meer belast dan bij het zitten op een stoel en kan aanleiding geven tot ernstige ongemakken. Het schaambeen en het staartbeentje vormen de uiteinden van de bilnaad (perineum), de zone tussen de uitwendige genitalia en de anus. In deze perineale zone bevindt zich het kanaal van Alcock met zijn belangrijke bloedvaten en zenuwbanen (nervus pudendus).

Bij het fietsen worden deze bloedvaten en zenuwen ter hoogte van het schaambeen samengedrukt, waardoor de bloedtoevoer naar de penis in het gedrang komt en er een “dood” gevoel optreedt in de edele delen. Op termijn kan dit de zwellichamen aantasten met erectiestoomissen en zelfs impotentie tot gevolg. Seksuoloog Dr. Steven Schräder stelt: “Het is niet langer de vraag of fietsen al dan niet leidt tot erectiestoomissen, maar wat wij eraan kunnen doen”. Uroloog Dr Irwin Goldstein stelt het nog meer lapidair: ”Er zijn twee soorten renners: zij die impotent zijn en zij die het zullen worden”. Het is een feit dat erectiestoomissen vaker voorkomen bij wielrenners (naar schatting bij minstens 5 %) en dat prostaatklachten door het fietsen verergeren.

Ook bij de vrouw ontstaat er een pijnlijke druk op het schaambeen en kan de bezenuwing van de clitoris aangetast worden. De verminderde bloedtoevoer kan een verharding veroorzaken van de genitale slagaders met een verminderd orgasme als gevolg. Ook het wrijven van de schaamlippen die als het ware geplet worden tussen het zadel en het schaambeen, kan voor een pijnlijke irritatie zorgen.

3) Het staartbeen (stuit)

Ook het staartbeentje (stuit) kan bij een slecht aangepast zadel onder verhoogde dmk komen en aanleiding geven tot zadelpijn.

4) Lage rugpijn

Een slecht aangepast zadel veroorzaakt een verkeerde zithouding en lage rugpijn. Een goed zadel daarentegen induceert een licht voorovergebogen houding. De hieruit resulterende voorwaartse kanteling van het bekken vermindert de kromming van de rug, ontlast de lumbale wervels en de rek op de ligamenten en voorkomt aldus lage rugpijn.

5) Huidletsels

Het heen en weer wrijven van het zitvlak over het zadel veroorzaakt warmte ontwikkeling en overmatig zweten, waardoor de huid geïrriteerd en ontstoken raakt, soms tot bloedens toe. Dit kan nog het best vergeleken worden met doorligwonden (decubitus). Ook de overdreven plaatselijke druk ter hoogte van de zitbeenknobbels, het schaambeen en het stuitje kan de huid beschadigen

Om hieraan een oplossing te bieden zijn fabrikanten reeds met verschillende oplossingen voor de dag gekomen. De enorme proliferatie van allerhande fietszadelmodellen is een indirect bewijs dat de ideale oplossing voor het zadelpijn probleem nog steeds niet gevonden is. Bovendien creëren de voorgestelde oplossingen vaak nieuwe problemen, waardoor de remedie soms erger is dan de kwaal.

In onderstaande worden enkele gekende oplossingen opgesomd:

Sommige zadels worden voorzien van een uitsnijding (gleuf, “cut-out”) om de druk op het perineum te verlichten. Dergelijke zadels zijn echter weinig efficiënt omdat bepaalde aders zich niet boven de uitsnijding zelf bevinden maar zijwaarts lopen en bijgevolg afgekneld worden door de randen van de uitsnijding;

Gelzadels waarbij het zadeloppervlak plaatselijk voorzien is van gelkussens. Dergelijke gelzadels voelen zacht en comfortabel aan tijdens de eerste kilometers, maar na verloop van tijd treedt zadelpijn vaak in volle hevigheid op. Hoe zachter het zadel, hoe dieper de zitbeenknobbels erin wegzakken en hoe meer pezen, zenuwen en bloedvaten worden afgekneld. Een gelzadel voelt tevens broeierig aan en kan verhitting van het zitvlak van de berijder veroorzaken;

Lederen zadels hebben het voordeel dat zij zich vormen naar het zitvlak. Nadeel echter dat zij gedurende een vrij lange tijd moeten worden ingereden, vrij gevoelig zijn voor vochtigheid, ze regelmatig met zadelvet moeten behandeld worden en vrij duur zijn in aankoop. Bovendien heeft men met leder niet dezelfde vrijheid van vormgeving als bij het gebruik van moderne kunststoffen; Bij een klassiek zadel met een brede en lange zadelneus wrijft de binnenkant van de dijen vaak fel tegen de zadelneus, met energieverspilling, verhitting en wrijfwonden voor gevolg. Het weglaten van de zadelneus, zoals beschreven in de Amerikaanse octrooipublicatie US 2005/0258675 is geen optie, omdat de zadelneus essentieel is voor de stuurvaardigheid, stabiliteit en veiligheid, en dit vooral bij het nemen van bochten en het achteruit kijken bij het fietsen.

Deze uitvinding heeft tot doel een zadel te verschaffen voor gebruik op een rijwiel en voor analoge toepassingen (zitmeubel, openbaar vervoer, fitnesstoestellen, etc.), die een uitstekend rijcomfort biedt en het optreden van zadelpijn tijdens het rijden elimineert.

Het doel van de uitvinding wordt bereikt door te voorzien in een fïetszadel volgens bij gevoegde conclusies.

In de hierna volgende gedetailleerde beschrijving van het fietszadel volgens deze vinding worden de genoemde kenmerken en voordelen van de uitvinding verder verduidelijkt. Het weze duidelijk dat de enige bedoeling van deze beschrijving erin bestaat om de algemene principes van deze uitvinding door een concreet voorbeeld te verduidelijken, en dat niets in deze beschrijving dus kan geïnterpreteerd worden als een beperking van de draagwijdte van de in de conclusies opgeëiste octrooirechten, noch van het toepassingsgebied van deze uitvinding.

In de hierna volgende beschrijving wordt door middel van referentiecijfers verwezen naar de hierbij gevoegde figuren, waarbij: figuur 1: een anatomische voorstelling is van het menselijk zitvlak met de volgende referenties: IA: zitbeenknobbels; IB: Symphyse van het schaambeen; - figuur 2: een bovenaanzicht is van het zadel overeenkomstig deze uitvinding met de volgende referenties : 1: zadel; 2: zitgedeelte; 3: zadelneus; 4a en 4b: voorste rand van het zitgedeelte; 4as en 4bs: rechtlijnig segment van 4a en 4b; 5: achterste rand van het zitgedeelte; 6a en 6b: concave vlakken van het zitgedeelte; 7: overgangszone tussen zitgedeelte en basis van de zadelneus; 8: wigvormige zone met verlaagd profiel; figuur 3: een voorstelling is van een klassiek zadel; figuur 4: een voorstelling is van een rennerszadel; figuur 5: een voorstelling is van de onderkant van het zadel en de wijze van bevestiging van de fixatierail op het zadel met de volgende referenties: 9: onderkant zadel; 10, 11, 12: uitstulpingen; 13, 14, 15: uiteinden van de metalen fixatierail; 16: fixatierail.

Het doel van de uitvinding wordt bereikt door te voorzien in een zadel met onderstaande specifieke kenmerken: 1) Groot ondersteunend oppervlak

Het voorgestelde ontwerp van een zadel (1), voor gebruik op een rijwiel, inzonderheid een fiets maar tevens ook voor andere analoge toepassingen, zoals weergegeven op het bovenaanzicht (Fig. 2), omvat enerzijds een zitgedeelte (2) en anderzijds een zadelneus (3) die smaller is dan het genoemde zitgedeelte.

Bij het voorgestelde ontwerp omvat de voorste zadelrand twee aparte delen (4a en 4b), onderling gescheiden door de zadelneus (3) en symmetrisch gelegen aan beide zijden van de symmetrieas A, waarbij de contourlijn B van het bovenaanzicht van het voorgestelde zadelontwerp (Fig.2) ter hoogte van het midden van elk der delen 4a en 4b een rechtlijnig segment 4as en 4bs vertoont waarvan de verlengden zich snijden in punt C ter hoogte van de symmetrieas A onder een hoek α van bij voorkeur tussen 125 en 165 en in het bijzonder van 145 graden.

Er wordt in het voorgestelde ontwerp gestreefd naar een maximale zadelbreedte. Bij het voorgestelde ontwerp heeft het zitgedeelte bij voorkeur een breedte tussen 22 en 30 cm en in het bijzonder van 26 cm.

Door het zadel op dergelijke manier uit te voeren wordt er een zo groot mogelijk contactoppervlak (ondersteunend oppervlak) bekomen tussen het zadel en het zitvlak van de berijder, overeenstemmend met de anatomie van het zitvlak. Hoe groter het contactoppervlak tussen het zadel en het zitvlak, hoe kleiner de druk per cm2 en hoe lager de belasting van de zitbeenknobbels (IA).

Bij het voorgestelde ontwerp heeft het zitgedeelte (dus zonder de zadelneus) bij voorkeur een lengte tussen 10 en 16 cm en in het bijzonder van 13 cm. Bij het voorgestelde ontwerp heeft de zadelneus, die geen ondersteunende functie heeft en enkel dient voor de stabiliteit en de stuurvaardigheid, bij voorkeur een lengte tussen 4 en 10 cm en in het bijzonder van 7 cm.

Het voorgestelde fietszadel ontwerp vertoont aldus een zitgedeelte waarvan de breedte ongeveer dubbel zo groot is als de lengte.

2) Zadeloppervlak met anatomisch verantwoorde vorm en optimale ondersteuning van de zitbeenknobbels.

Zoals hoger beschreven bestaat de voorste zadelrand uit twee delen (4a en 4b), onderling gescheiden door de zadelneus (3) en symmetrisch gelegen aan beide zijden van de symmetrieas A, waarbij de contourlijn B van het bovenaanzicht van het zadel (Fig.2) ter hoogte van het midden van elk der delen 4a en 4b een rechtlijnig segment 4as en 4bs vertoont waarvan de verlengden zich snijden in punt C ter hoogte van de symmetrieas A onder een hoek avan bij voorkeur tussen 125 en 165 en in het bijzonder van 145°.

De traditionele fietszadels daarentegen (Fig.3) vertonen een driehoekig grondvlak waarbij de zadelneus en het zitgedeelte één doorlopend geheel vormen en waarbij de twee helften van de voorste zadelrand onderling een hoek ß vormen van ongeveer 70°. Bij het traditioneel zadel vallen de contactpunten van de zitbeenknobbels ongeveer samen met de zadelrand, waardoor het omringende bindweefsel onder een asymmetrisch verhoogde druk komt te staan, de bloedvaten en pezen worden afgekneld en de slijmbeurs op het bot van de zitbeen knobbels ontstoken raakt. Bij een rennerszadel (Fig.4) is de neus zeer lang en het zitgedeelte smal zodat de contactpunten van de zitbeenknobbels helemaal buiten het zadel vallen en het volledig lichaamsgewicht op de perineale zone en op het schaambeen drukt met zadelpijn tot gevolg.

Gezien het lichaamsgewicht hoofdzakelijk gedragen wordt door de twee zitbeen knobbels is een optimale ondersteuning ervan uiterst belangrijk voor het voorkomen van zadelpijn.

Bij de man liggen de zitbeen knobbels gemiddeld 11 cm en bij de vrouw 13 cm uit elkaar; dit betekent dus een gemiddelde afstand van 12 cm.

Bij het voorgestelde ontwerp (Fig.2) zorgt het grote basisoppervlak en de hoger beschreven vorm van de voorste zadelrand ervoor dat de zitbeenknobbels en de omringende zone ervan volledig binnen het zadeloppervlak vallen en goed ondersteund worden.

3) Ergonomisch geprofileerde voorste zadelrand

Een fïetszadel is niet enkel een statisch ontwerp, bedoeld voor optimaal zitcomfort, maar vooral een dynamisch gegeven, waarbij de bewegingsmotoriek en de bewegingsvrijheid van de benen uiterst belangrijk zijn.

De voorste zadelrand (4a en 4b) vertoont een zacht glooiend en afgerond profiel, zonder uitsteeksels, ribben of kammen, die de trapbeweging van de benen kunnen hinderen.

4) Ergonomisch oppervlakte reliëf

Bij het voorgestelde ontwerp wordt de druk op de zitbeenknobbels verder verminderd door het gewicht te verplaatsen naar de minder gevoelige zones van het zitvlak. Dit wordt bereikt door een plaatselijke reliëfverhoging: hoe hoger het reliëf, hoe intenser het contact tussen zadel en zitvlak en hoe beter het ondersteunend effect. Door het lichaamsgewicht zo veel mogelijk te laten rusten op de minder kwetsbare zones wordt de druk op de gevoelige zitbeen knobbels verminderd.

Het voorgestelde zadelontwerp omvat een achterste zadelrand (5) waarbij het zadeloppervlak een plaatselijke reliëfVerhoging vertoont die de anatomische afdruk van het zitvlak volgt en in stijgende zin verloopt in de richting van de symmetrieas A en de achterste zadelrand (5) en aldus resulteert in twee concave vlakken 6a en 6b, symmetrisch gelegen aan beide zijden van de symmetrieas A, waardoor het zitvlak op een stabiele wijze op het zadel gepositioneerd wordt en de druk op de gevoelige zitbeenknobbels verplaatst naar de minder drukgeVoelige delen.

Dit biconcaaf oppervlakte profiel is dus niet het gevolg van een plaatselijke depressie maar van een plaatselijke reliëfverhoging

De plaatselijke reliëfverhoging zet zich tevens verder in de zone (7) van het zitgedeelte aanpalend aan de basis van de zadelneus waardoor de zitbeenknobbels geblokkeerd worden, het voorwaarts doorschuiven van het zitvlak op het zadel belet en een stabiele positionering van het zitvlak op het zadel verzekerd.

De voorste rand (4a en 4b) van het zitgedeelte daarentegen vertoont een verlaagd en afgerond profiel zonder hinderlijke uitsteeksels, ribben of kammen die de trapbeweging van de benen bij het fietsen hinderen.

Het overlangs centrale zadelgedeelte (6) dat de scheidingszone vormt tussen de twee concave vlakken 6a en 6b, eindigt achteraan in een wigvormige zone (8) met verlaagd reliëf, zodat alle druk op het gevoelige zitbeentje (stuit) wordt voorkomen. De afgevlakte en verlaagde zadelneus (3) loopt progressief over in het zitgedeelte (2) zodat alle druk op het schaambeen wordt voorkomen en de voornaamste oorzaak van zadelpijn uitgeschakeld.

De hoger beschreven reliëfverhogingen zorgen voor een goede ondersteuning en een stabiele positionering van de zitbeenknobbels, waarbij zowel het voorwaarts als het zijdelings afschuiven van het zitvlak voorkomen wordt.

Dit voorkomt energieverlies, wrijving, verhitting, overmatig zweten en huidletsels. Het zadelprofiel houdt verder ook rekening met de aerodynamische positie van de fietser op het zadel. Bij een voorover gebogen positie is het bekken voorwaarts gekanteld waardoor de contactpunten van de zitbeenderen zich meer vooraan en dichter bij elkaar situeren.

Bij een rechtop zittende houding liggen de contactpunten van de zitbeenderen dan weer meer naar achter en wat verder uit elkaar.

De oriëntatie van het biconcave profiel houdt hiermede rekening.

Bij een traditioneel zadel (Fig.3) en een rennerszadel (Fig.4) daarentegen, vertoont de bovenkant van het zadel een convexe vorm met aflopende randen waarbij de lengteas van het zadel het hoogste punt vormt. Hierdoor wordt het schaambeen extra zwaar belast en heeft het zitvlak de neiging om zijdelings af te schuiven.

5) Hellend profiel

De hoger beschreven reliëfVerhoging resulteert in een overlangs hellend zadelprofiel, waarbij de achterste zadelrand het hoogste punt vormt, met een hellingsgraad die bij voorkeur tussen 10 en 20 en in het bijzonder 15 graden bedraagt. Dit hellend profiel induceert een licht voorover gebogen lichaamshouding, een betere krachtsbenutting en een geringere belasting van het zitvlak doordat een groter deel van het lichaamsgewicht wordt overgebracht op het stuur.

De hieruit resulterende voorwaartse kanteling van het bekken vermindert de kromming van de rug, ontlast de lumbale wervels, vermindert de rek op de ligamenten en voorkomt lage rugpijn.

De voorover gebogen houding biedt bovendien minder luchtweerstand en verbetert aldus het rendement.

De verhoogde achterste rand is ook belangrijk in een ander opzicht. Door de trapkracht en het gewicht van het lichaam ontstaat er een kracht die loodrecht staat op het zadel, maar tevens ook een horizontale component, evenwijdig aan het contactoppervlak tussen zitvlak en zadel. Als de huid en het onderliggende weefsel deze zogenaamde afschuifkracht moeten opvangen, leidt dit snel tot pijn en irritaties. Door de schuine stand van het zadel wordt deze horizontale component grotendeels uitgeschakeld.

6) Korte en smalle zadelneus

De zadelneus (3) is belangrijk voor het evenwicht, de stuurvaardigheid en de stabiliteit bij het fietsen, vooral bij het nemen van bochten en het achterom kijken. Bij het voorgestelde ontwerp zorgt de stabiele positionering van het zitvlak voor extra evenwichtscontrole, zodat een korte zadelneus reeds kan volstaan.

De zadelneus zelf en de aanpalende zone van de voorste zadelrand zijn bovendien verlaagd en afgevlakt, zodat elk direct contact tussen zadel en schaambeen vermeden wordt en de belangrijkste oorzaak van zadelpijn uitgeschakeld.

Door de smalle en korte zadelneus is er bij het fietsen bovendien veel minder contact tussen de binnenkant van de dijen en de zijkanten van de zadelneus, waardoor wrijving, energieverlies, verhitting en huidletsels voorkomen worden.

Bovendien komen de knieën en de benen aldus dichter bij elkaar, waardoor het lichaam een meer aerodynamische vorm krijgt, de luchtweerstand vermindert en het rendement verhoogt.

Vermits vrouwen van nature een breder bekken hebben dan mannen en er uiteraard ook aanzienlijke individuele verschillen zijn, dienen voor dit zadelontwerp eventueel meerdere formaten voorzien te worden, afhankelijk van de afstand tussen de zitbeenknobbels, maar met dezelfde algemene basisvorm.

De keuze van een geschikt zadel wordt dus niet bepaald door het geslacht van de fietser maar door de individuele lichaamsbouw, -lengte en -gewicht. Dergelijk “unisex” zadel maakt de keuze voor de klant eenvoudiger en vermindert voor de winkelier de investeringskost in voorraden.

Het voorgestelde ontwerp kan via spuitgiet technieken snel en goedkoop gerealiseerd worden in kunststof (ABS, PC, PBT, PA, POM, SBS, HDPP) al dan niet versterkt met vezels en ondersteunende profielen.

De ergonomische vormgeving van het voorgestelde ontwerp verzekert een uitstekend zit- en rij comfort, zelfs in de eenvoudigste uitvoering bestaande uit een rigide zadelplaat van kunststof, zonder zadeldek, schuimrubber of gelpads, wat de productiekost aanzienlijk kan drukken.

Het zadel kan evenwel ook uitgevoerd worden in een luxe presentatie met gebruik van een zadeldek, gelpads en schuimrubber, ten einde de visuele aantrekkelijkheid en het comfortgevoel nog te verhogen. Het concept kan bovendien uitgebreid worden naar andere toepassingen zoals zitmeubels, de transportsector, fitness apparaten enz.

De onderkant (9) van het zadel vertoont zoals blijkt uit figuur 5 drie uitstulpingen (10, 11, 12) waarvan de bovenvlakken een afdruk vormen van de respectievelijke uiteinden (13, 14, 15) van de metalen fixatierail (16), waarbij de ene uitstulping (10) gesitueerd is op de symmetrieas ter hoogte van de zadelneus en de andere twee uitstulpingen (11, 12) symmetrisch gelegen zijn ten opzichte van de symmetrieas tegenaan de achterste rand en de zijrand van het zadel en waarbij elke uitstulping voorzien is van een buisvormige metalen insert met inwendige draad voor het fixeren van de metalen fixatierail door middel van vijzen op de onderkant van het zadel.

Vergelijkend kritisch onderzoek van analoge octrooien :

Een fietszadel, een keukenstoel, een barkrukje, een fauteuil , een zitbank, een tractorzadel vallen allemaal onder de gemeenschappelijke benaming : “zittoestel” (“sitting device”).

“Een ergonomisch design voor een zittoestel, strevend naar een maximaal zitcomfort en gebaseerd op een anatomische afdruk van het zitvlak met twee symmetrische concave depressies ” is voor de vakman een evident gegeven dat reeds sedert lang in de praktijk wordt toegepast en bijgevolg behoort tot “de stand van de techniek” .

Een fietszadel echter onderscheidt zich van andere “zittoestellen” doordat het geen statisch maar een dynamisch gegeven is, dat niet alleen dient afgestemd op de het zitcomfort in rusttoestand maar tevens op de specifieke motoriek van het fietsen en vooral op de bewegingsvrijheid van de benen .

Talloze octrooien claimen een fietszadeldesign dat het fenomeen van de zadelpijn zou elimineren, maar ondanks allerlei technische snufjes is de moderne techniek daar nog steeds niet in geslaagd.

Het gebruik van schuimrubber, gelkussens en uitsparingen in het zadeldek zorgen in het beste geval voor een lichte verbetering maar niet voor een radicale oplossing.

Een kleine greep uit de lange lijst van dergelijke octrooien: US patent 4572575 (Golden), US patent 3503649 (M.E.Johnson), US patent 4850643 (Rollman), US patent 4773705 ( Terranova), US 6079775 (Lawson), US patent 6116683 (Maier), US patent 5011222 ( Yates), US patent 6045180 (Clutton)

In US patent 2005258675 presenteert COPE JANICE een fietszadel in de vorm van een ronde schotel, met verhoogde randen, verhoogd middengedeelte en een drietal concave depressies. Dit design is in de praktijk niet werkzaam om diverse redenen: de ronde basisvorm is ergonomisch niet correct en stemt niet overeen met de anatomische afdruk van het zitvlak bij het fietsen; het concept heeft geen zadelneus, wat nochtans essentieel is voor het evenwichtsgevoel en de stabiliteit. Vooral bij het nemen van bochten en bij het achterom kijken is de zadelneus om veiligheidsredenen onmisbaar.

Uit fig.18 en fig.19 van dit octrooi blijkt verder dat de voorste rand van dit zadel bijna tot tegen de knieholte komt waardoor de trapbeweging bij het fietsen niet alleen gehinderd maar absoluut onmogelijk wordt.

De voorste rand van het zadel is veel te hoog en ergonomisch niet verantwoord omdat de scherpe boord ervan bij elke trapbeweging in de onderkant van de benen gaat snijden waarbij vooral de hamstring spier het moet ontgelden. Het voorgestelde design resulteert in een platte schotel met een opstaande zadelrand die achteraan hoger is dan vooraan. Door de onderlinge verschillen in anatomie is deze “schotelvorm” niet universeel toepasselijk: voor de ene gebruiker zal dergelijk zadel te klein uitvallen, waarbij het zitvlak op een pijnlijke manier in contact komt met de opstaande zadelrand, voor de andere gebruiker zal deze te groot zijn, waardoor de geclaimde ondersteuning van het zitvlak vervalt.

Claims (11)

1 Zadel (1) voor gebruik op een rijwiel of voor analoge toepassingen, omvattende een zitgedeelte (2) en een zadelneus (3) die smaller is dan het genoemde zitgedeelte, met het kenmerk dat het zitgedeelte (2) een voorste zadelrand omvat bestaande uit twee delen (4a en 4b), onderling gescheiden door de zadelneus (3) en symmetrisch gelegen aan beide zijden van de symmetrieas (A), waarbij de contourlijn (B) van het bovenaanzicht van het zadel ter hoogte van het midden van elk der delen (4a en 4b) een rechtlijnig segment (4as en 4bs) vertoont waarvan de verlengden zich snijden in punt C ter hoogte van de symmetrieas (A) onder een hoek α van bij voorkeur tussen 125 en 165 graden.

2 Zadel volgens conclusie 1, met het kenmerk dat het zitgedeelte bij voorkeur een breedte heeft gelegen tussen 22 en 30 cm, overeenstemmend met de breedte en de anatomische vorm van het zitvlak, zodat de zitbeenknobbels en de omringende zone voortreffelijk worden ondersteund en een maximaal zadeloppervlak wordt bekomen, waardoor de druk per oppervlakte eenheid en de druk op de zitbeenknobbels verminderd wordt.

3 Zadel volgens conclusies 1 of 2, met het kenmerk dat het zitgedeelte bij voorkeur een lengte heeft gelegen tussen 10 en 16 cm.

4 Zadel volgens één van de voorgaande conclusies, met het kenmerk dat de zadelneus bij voorkeur een lengte heeft gelegen tussen 4 en 10 cm.

5 Zadel volgens één van de voorgaande conclusies, met het kenmerk dat het genoemde zitgedeelte (2) een achterste zadelrand (5) omvat waarbij het zadeloppervlak een plaatselijke reliëfVerhoging vertoont die de anatomische afdruk van het zitvlak volgt en in stijgende zin verloopt in de richting van de symmetrieas A en de achterste zadelrand (5) en aldus resulteert in twee concave vlakken 6a en 6b, symmetrisch gelegen aan beide zijden van de symmetrieas A, waardoor het zitvlak op een stabiele wijze op het zadel gepositioneerd wordt en de druk op de gevoelige zitbeenknobbels verplaatst naar de minder drukgevoelige delen.

6 Zadel volgens conclusie 5, met het kenmerk dat de plaatselijke reliëfVerhoging zich verder zet in de zone (7) van het zitgedeelte aanpalend aan de zadelneus waardoor de zitbeenknobbels geblokkeerd worden, het voorwaarts doorschuiven van het zitvlak op het zadel belet en een stabiele positionering van het zitvlak op het zadel verzekerd.

7 Zadel volgens één der voorgaande conclusies, met het kenmerk dat de voorste zadelrand een verlaagd en afgerond profiel vertoont zonder hinderlijke uitsteeksels, ribben of kammen die de trapbeweging van de benen bij het fietsen hinderen.

8 Zadel volgens één van de conclusies 5 t/m 7, met het kenmerk dat de twee concave vlakken 6a en 6b in het achterste zadelgedeelte van elkaar gescheiden zijn door een wigvormige centrale zone (8) met verlaagd reliëf, zodat alle druk op het gevoelige zitbeentje (stuit) wordt voorkomen en de natuurlijke verluchting van de bilnaad bevorderd.

9 Zadel volgens één der voorgaande conclusies, met het kenmerk dat de zadelneus (3) een verlaagd en afgevlakt profiel vertoont dat progressief overloopt in de overgangszone (7) tussen de zadelneus (3) en het zitgedeelte (2), zodat alle druk op het schaambeen wordt voorkomen en de voornaamste oorzaak van zadelpijn uitgeschakeld.

10 Zadel volgens één van de conclusies 5 t/m 9, met het kenmerk dat de beschreven reliëfVerhoging een hellend profiel creëert in de lengterichting, met een hellingsgraad die bij voorkeur tussen 10 en 20 graden bedraagt,waardoor een licht voorover gebogen houding van de berijder geïnduceerd wordt.

11 Zadel volgens één van de voorgaande conclusies, met het kenmerk dat de onderkant (9) van het zadel een metalen fixatierail en drie uitstulpingen (10, 11, 12) omvat waarvan de bovenvlakken een afdruk vormen van de respectievelijke uiteinden (13, 14, 15) van de metalen fixatierail (16), waarbij de ene uitstulping (10) gesitueerd is op de symmetrieas ter hoogte van de zadelneus en de andere twee uitstulpingen (11, 12) symmetrisch gelegen zijn ten opzichte van de symmetrieas tegenaan de achterste rand en de zijrand van het zadel en waarbij elke uitstulping voorzien is van een buisvormige metalen insert met inwendige draad voor het fixeren van de metalen fixatierail door middel van vijzen op de onderkant van het zadel.