NL1029037C2

NL1029037C2 - Verbeterde intra-oculaire kunstlens met variable optische sterkte.

Info

Publication number: NL1029037C2
Application number: NL1029037A
Authority: NL
Inventors: Michiel Christiaan Rombach
Original assignee: Akkolens Int Bv
Priority date: 2005-05-13
Filing date: 2005-05-13
Publication date: 2006-11-14
Also published as: WO2007015640A1; CN101374476B; US8603167B2; CN101198295A; EP1881806B1; CN101374476A; JP4969569B2; JP2008539939A; US20090024214A1; EP1881806A1

Description

>

Verbeterde intra-oculaire kunstlens met variable optische sterkte

De uitvinding betreft een intra-oculaire kunstlens met een variabele optische sterkte.

In het bijzonder betreft de uitvinding een dergelijke lens, welke tenminste twee optische 5 elementen omvat, waarvan er tenminste twee onderling beweegbaar zijn in een zich dwars op de optische as uitstrekkende richting, waarbij de optische elementen een zodanige vorm hebben dat zij in verschillende onderlinge posities tezamen verschillende optische sterkten vertonen.

10 Dergelijk kunstlenzen zijn beschreven in de niet-voorgepubliceerde Nederlandse octrooiaanvrage 1025622.

Om het effect van de positie-afhankelijke variabele optische sterkte te verkrijgen, moeten concessies worden gedaan aan de optische eigenschappen van de samengestelde 15 lens. Dit betreft scherpte, de beeldconformiteit, de gevoeligheid voor strooilicht en andere lensafwijkingen. Dit wordt tenminste ten dele veroorzaakt door het feit dat slechts dat deel van de optische elementen dat overlappend is een bijdrage geeft aan de definitie van de stralengang; slechts dit deel is optisch actief.

20 Het doel van de onderhavige uitvinding is het verschaffen van maatregelen waarmee de optische kwaliteit van dergelijke intra-oculaire lenzen wordt verbeterd. Dit doel wordt bereikt doordat tenminste twee van de optische elementen een onderling verschillende vorm hebben.

25 Het verschaffen van een verschillende vorm leidt tot de mogelijkheid de grootste optische bijdrage onder te brengen in een van de optische elementen. Dit betreffende optische element kan dan worden geoptimaliseerd voor de gewenste optische eigenschappen. Het resterende optische element of de resterende optische elementen kunnen dan worden gedimensioneerd voor de variatie van de optische sterkte. Hiermede 30 wordt een scheiding van de beide functies, te weten verschaffen van een relatief sterke lens en het verschaffen van een lens met variabel sterkte van de optische elementen verkregen zodat beide functies kunnen worden geoptimaliseerd.

1029037 j -- » 2

Volgens een eerste voorkeursuitvoeringsvorm omvat de kunstlens twee beweegbare optische elementen die een onderling verschillende vorm hebben.

Hierbij is in een van beide optische elementen de functie opgenomen van het verschaffen van een grote optische sterkte, evenals de functie die bij draagt aan de 5 optische variabiliteit. Het resterende optische element vervult alleen een functie in de optische variabiliteit van de lens.

Een nog verder gescheiden uitvoeringsvorm verschaft de maatregel dat de kunstlens een vast optisch element met een vaste optische sterkte en twee beweegbare optische 10 elementen heeft waarbij het vaste optische element een vorm heeft die van de vorm van elk van de beweegbare optische elementen afwijkt.

Het vaste optische element vervult de functie van het verschaffen van voldoend optische sterkte terwijl de beide beweegbare elementen de functie hebben van het verschaffen 15 van de variabele optische functie. Omdat bij deze uitvoeringsvorm de optische functies volledig zijn gescheiden, kunnen beide functies worden geoptimaliseerd. Het kan uit productietechnische overwegingen aantrekkelijk zijn beide beweegbare lenselementen identiek te maken en deze onderling omgekeerd in het oog aan te brengen.

20 In het vervolg worden verdere lensconfiguraties toegelicht; hierbij wordt opgemerkt dat deze configuraties en andere maatregelen volgens de onderhavige octrooiaanvrage, zoals de plaatsing op diverse locaties in het oog eveneens toepasbaar zijn bij intra-oculaire lenzen waarbij twee identieke lenselementen worden toegepast.

j 25 Voor de functie van de hierboven beschreven optische elementen is hun onderlinge positie slechts in zoverre van belang dat bij de dimensionering van de elementen rekening moet zijn gehouden met hun positie. Het is dus in principe mogelijk de elementen op relatief grote afstand van elkaar te plaatsen of dicht bij elkaar te plaatsen mits bij de dimensionering ervan met hun onderlinge positie rekening is gehouden.

30 Een voorkeursuitvoeringsvorm leert dan ook dat alle optische elementen in eikaars nabijheid zijn geplaatst. Niet alleen kunnen de elementen dan gemakkelijk als een enkele eenheid worden geplaatst, maar de korte onderlinge afstand tussen de optische elementen leidt tot een eenvoudiger optisch ontwerp. Hierbij wordt opgemerkt dat onder de uitdrukking ‘nabij’ een zodanige kleine afstand wordt verstaan dat hun 1029037 φ 3 onderlinge afstand ligt in de grootteorde van de afstand tussen een van de optische elementen en een tot het natuurlijke oog behorende structuur.

Er kunnen redenen zijn om de elementen verder van elkaar te plaatsen. Dan is het 5 aantrekkelijk om de beweegbare optische elementen samen te voegen tot een enkele eenheid, hetgeen eveneens optische voordelen met zich mee kan brengen.

Weer een andere voorkeursuitvoeringsvorm verschaft de maatregel dat de ooglens is ingericht om met de beweegbare optische elementen naar de zijde van de cormea in een 10 oog te worden geplaatst. De plaatsing met de beweegbare elementen aan de buitenzijde heeft het voordeel dat de beweegbare elementen, waarbij soms nog afstellings- of aanpassingswerkzaamheden aan moeten worden verricht, beter bereikbaar zijn.

Een verdere, bijzonder verrassende uitvoeringsvorm verschaft de maatregel dat het 15 vaste optische element is ingericht om op de plaats van de natuurlijke ooglens te worden geplaatst en dat de beweegbare optische elementen zijn ingericht om in de nabijheid van de iris te worden geplaatst. Met deze maatregel wordt het voordeel van de hierboven genoemde uitvoeringsvorm gecombineerd met het voordeel van het plaatsen van het vaste optische element op de plaats van de natuurlijke ooglens hetgeen qua 20 dimensionering het gemakkelijkste is, omdat het optische element dat de grootste bijdrage levert aan de optiek, wordt geplaatst op de locatie van de natuurlijke ooglens.

De beweegbare optische elementen worden dan elders geplaatst. Het is dan aantrekkelijk de optische elementen in de nabijheid van de iris te plaatsen. Dit is immers uitgaande van het kapsel van de natuurlijke ooglens, de eerstvolgende structuur naar de 25 buitenzijde. Zij zijn dan gemakkelijk toegankelijk voor eventuele corrigerende handelingen.

Het is bij de hierboven toegelichte uitvoeringsvorm in principe mogelijk de optische elementen aan te drijven door de natuurlijke oogkringspier die in de natuurlijk situatie 30 dient voor het accomoderen van de natuurlijke ooglens. Voor de aandrijving kan in principe gebruik gemaakt worden van oogkringspier, maar zou gecompliceerde mechanische maatregelen met zich meebrengen. Dit wordt voorkomen door voor de aandrijving van de beweegbare elementen gebruik te maken van de spier die de iris aandrijft. De iris, waarvan de functie vergelijkbaar is met die van het diafragma bij een 1029037 _ _____ ___ 4 ψ camera, varieert in diameter in afhankelijkheid van de lichtsterkte. Bij een grote lichtsterkte zal de iris zich samentrekken tot een kleine opening en bij een kleine lichtsterkte zal de iris zich openen.

5 Een verdere voorkeursuitvoeringsvorm verschaft de maatregel dat de beweegbare optische elementen zodanig met de iris zijn gekoppeld dat bij een kleine opening van de iris de intra-oculaire kunstlens een sterkte vertoont van het dichtbij zien en dat bij een grote opening van de iris de intra-oculaire kunstlens een sterkte vertoont voor het ver weg zien. Deze uitvoeringsvorm maakt gebruik van het gegeven dat bij het kijken naar 10 een ver weg gelegen object de iris zich zal samentrekken omdat dan de grootste scherptediepte wordt verkregen. Bij het kijken naar een dichtbij gelegen object, bijvoorbeeld bij het lezen zal de iris zo veel mogelijk zijn geopend. De onderhavige uitvoeringsvorm maakt van dit verband gebruik door dat de beweegbare optische elementen zodanig met de iris zijn gekoppeld dat bij een kleine opening van de iris de 15 intra-oculaire kunstlens een sterkte vertoont van het dichtbij zien en dat bij een grote opening van de iris de intra-oculaire kunstlens een sterkte vertoont voor het ver weg zien.

Weer een nadere voorkeursuitvoeringsvorm verschaft de maatregel dat een van de 20 beweegbare optische componenten is ingericht om aan de binnenzijde van de iris te worden geplaatst en dat het andere beweegbare optische element is ingericht om aan de buitenzijde van de iris te worden geplaatst. Hiermede kan constructief de plaatsing van de optische elementen worden geoptimaliseerd. Het aan een enkele zijde plaatsen van beide optische elementen wordt echter geenszins uitgesloten.

25

Weer een andere voorkeursuitvoeringsvorm verschaft de maatregel dat het vaste optische element is ingericht om in het lenskapsel in het oog te worden geplaatst.

Het is echter eveneens mogelijk dat de ooglens is ingericht om met de beweegbare 30 optische elementen naar de zijde van de retina in een oog te worden geplaatst. Deze rangschaikking heeft het voordel dat eventuele corrigerende processen het gemakkelijkste op het meest toegankelijke vaste optische element kan worden uitgevoerd, zonder handelingen met de beweegbare optische elementen uit behoeven te voeren.

1029037 ! ι 9 5

Volgens een andere voorkeursuitvoeringsvorm zijn de beweegbare optische elementen ingericht om in het lenskapsel te worden geplaatst en is het optische element met een vaste sterkte ingericht om in de nabijheid van de iris te worden geplaatst.

5

De hierboven beschreven lenzen gevormd door twee optische elementen die onderling verplaatsbaar zijn in een zich dwars op de optische as uitstrekkende richting, waarbij de elementen zodanige optische eigenschappen hebben dat zij tezamen een lens van verschillende optische sterkte vormen in verschillende onderlinge posities kunnen 10 radiaal gesuperponeerd worden. Dit zou kunnen, maar niet uitsluitend, volgens: jc = + Α(βφ)(βθγ + + ΟΚφ + £’jcos(<9)sin(^) y = - R + + £)βφ + E sin(0) v 3 ) z = R - R+ AW)(R0)2 + + DRφ + £Ïcos(0)cos(<*) v 3 )

Een dergelijke lens kan, in het oog, belangrijke optische voordelen bieden doordat een 15 aantal inherente optische tekortkomingen zodoende gecompenseerd worden.

Ook kunnen hierboven beschreven lenzen gesuperponeerd worden op een kegelsnede-omwentelingslichaam volgens: o 2 2

CX5 o C^X

20 z =--1- cxy +E + Dx-\--Δ = +--j J

3 1 + Jl-k^c^y2 1 + ^1 - k^c^x2

Een dergelijke projectie van een lens kan in het oog voordelen bieden.

Ook kunnen lenzen volgens bovenstaand principe ontworpen worden die een 25 equivalente optische sterkte hebben volgens een kegelsnede-vormig omwentelingslichaam: 1029037 * 3 6 cx 1 3, 5 1 2I3, 3 2 1 3ι 4 i- z =-+—cJAar +—cxy h--c°kxry^ +—cJkxy +E + Dx 6 40 2 12 8

Ook dergelijke lenzen kunnen belangrijke optische voordelen bieden in het oog.

5 De toepassing van deze lenzen volgens de drie van het originele ontwerp zoals beschreven in USA-A-3 305 294 afwijkende optiek kunnen niet alleen zijn als intraoculaire lens in het menselijk oog, maar zowel technisch, zoals telescopen en cameras, alsook voor menselijke visie: als brillenlenzen, contactlenzen en zoals hierboven beschreven, verschillende types al of niet accommoderende intra oculaire 10 lenzen.

De lensontwerpen in USA-A-3 305 294 en andere reeds genoemde patentpublicaties hebben allen volstrekt parallelle optische elementen. Wanneer deze elemeneten onder een hoek ten opzichte van elkaar worden geplaatst veroorzaakt dit over het algemeen 15 ongewenste optische degradatie. Echter, het plaatsen van de elementen onder een hoek kan in het oog belangrijke optische voordelen opleveren.

De lensontwerpen in USA-A-3 305 294 en andere reeds genoemde patentpublicaties hebben allen optische elementen die, tijdens de beweging die een lens van een andere 20 optische sterkte gaat vertonen, op eenzelfde afstand van elkaar blijven. Een lensontwerp waarbij de elementen tijdens de beweging elkaar naderen geeft in het uiteindelijke resultaat een lens van een betere optische kwaliteit. Ontwerpen van intraoculaire lenzen j kunnen worden voorzien waarbij de elementen een kleinere spatie (hier: “afstand tot elkaar”) hebben in een van de standen die de marges van de accommodatie-range 25 bepalen, hetzij voor “lezen”, dichtbij of voor het zien in de verte.

Een al of niet accommoderende sferische lens geplaatst in het oog en loodrecht op de optische as van het oog projecteert het scherpste beeld op de macula, het natuurlijke 30 optisch centrum van het netvlies. Fysieke medische schade aan dit deel van het netvlies veroorzaakt door o.a. diabetes, netvliesloslating, macula degeneratie of andere degeneratieve oorzaak, veroorzaakt een centraal scotoma (een gebied ongevoelig voor 1029037 7 licht precies daar waar de focus van het oog ligt). De patiënt wordt vrijwel blind. Om het centrale scotoma te omzeilen kan het de voorkeur hebben om het beeld te verschuiven en het optisch centrum van de projectie elders op het netvlies te laten vallen. Hierbij kan verwacht worden dat de patiënt een stuk gezichtsveld aan de zijkant 5 verliest, maar dit blijkt ruimschoots gecompenseerd te worden door verbeterde visie.

Standaard intra oculaire lenzen met prismas worden nu op kleine schaal toegepast met goede resultaten. Medische procedures inclusief pre-operatieve meting zijn bekend.

De onderhavige octrooiaanvrage beschrijft prismatische oppervlakken die kunnen 10 worden toegevoegd aan één of beide optische elementen van de accommoderende intra- oculaire lens waarbij ook aanpassingen aan de zadelvormige oppervlakken van de optische elementen noodzakelijk zijn. Dit prisma verschuift het optische centrum van de projectie en kan zo worden ontworpen dat het optische scherpe centrum van de projectie buiten de oorspronkelijke centrale optische as geprojecteerd wordt. De optische sterkte 15 van het prisma bepaald hierbij de mate van verschuiving vanuit het oorspronkelijke optisch centrum. Ook de radiale hoek waaronder de intra-oculaire lens, die ook in deze constructie loodrecht op de optische as staat, wordt ingebracht bepaald de plaats waar de optisch scherpste projectie valt. Op deze wijze kan de plaats van het optisch scherpste punt precies bepaald worden, en wel op een van te voren bepaalde plaats op 20 een cirkel rond het oorspronkelijke optische middelpunt. De straal van de cirkel wordt bepaald door de sterkte van het prima en de plaats op de cirkel wordt hierbij bepaald door de hoek waaronder de intra-oculaire lens door de chirurg geïmplanteerd wordt. Deze werkwijze, namelijk het inbrengen van een intra-oculaire lens onder een precies bepaalde hoek vindt nu al plaats met intra-oculaire prismas en met enkele types torische 25 intra-oculaire lenzen. Het prisma kan hierbij met verschillende optische technologiën op óf in de optische elementen van de intra-oculaire lens worden aangebracht. Het meest voor de hand ligt een verandering van de hoek van het optisch inactieve platte deel van het optisch element ten opzichte van de optische as maar andere optische oplossingen zijn ook denkbaar.

30 In deze wordt verondersteld dat de combinatie van een accommoderende prismatische intra-oculaire lens nieuw is. Met name voor patiënten met een macula degeneratie precies op het optisch centrum van het oog biedt bovenstaande handelswijze belangrijke voordelen.

) 1029037 8

Een zuiver sferische lens corrigeert de projectie op het netvlies niet voor sferische aberraties van het oog, bijvoorbeeld cilindrische en hogere orde aberraties. Cilindrische aberraties and andere aberraties komen algemeen voor en worden vandaag de dag met brillen of contactlenzen meestal relatief eenvoudig gecompenseerd. De onderhavige 5 uitvinding van een accommoderende intra-oculaire lens maakt een bril echter overbodig en bij voorkeur zullen dus ook aberraties door de intra-oculaire lens gecorrigeerd moeten worden. Enkele types niet accommoderende “torisch intra-oculaire lenzen” voor correctie van cilindrische afwijkingen zijn op de markt maar niet in algemeen gebruik -de patiënt wordt na implantatie van de lens brildragend, en met deze bril kunnen 10 aberraties ook gecorrigeerd worden. Een nadeel van torische correctie op intra-oculaire lenzen is dat de hoek van implantatie van de intra oculaire lens zeer precies parallel moet lopen aan het astigmatisma van (meestal) de comea. Een zelfs kleine afwijking van deze hoek leidt snel tot verslechterde visie. Het volgen van exacte optometrische procedures en precieze implantatie is cruciaal in deze. Een torische correctie toegevoegd 15 aan een intra-oculair lens met twee verschuivende optische elementen zoals beschreven in dit document en in de twee genoemde niet vóórgepubliceerde octrooi-aanvragen wordt verondersteld nieuw te zijn. Sferische aberraties kunnen op de bovenstaande intra-oculaire lenzen gecorrigeerd worden door correcties op de optische oppervlakken van lenstypes die dwars en loodrecht op de optische as verplaatsbaar zijn. Een cilinder 20 voor het corrigeren van astigmatisme kan op een dergelijke wijze in de lens ontworpen worden. Hogere orde aberraties zijn eerder in de technisch wetenschappelijke literatuur beschreven voor technische, niet intra-oculaire, toepassingen van dergelijke lenzen en worden hier geclaimd voor toepassing in intra-oculaire lenzen.

25 Echter, een extra vrijheidsgraad voor correctie kan ook worden verkregen door de optische elementen in twee of meerdere richtingen te laten verschuiven, allen loodrecht op de optische as. Deze extra vrijheidsgraden maken een aantal andere optische correcties mogelijk. Met name voor patiënten met een sterke cilindrische afwijking maar ook voor patiënten met aberraties van hogere ordes hebben de bovenstaande 30 handelswijzen belangrijke voordelen.

De meeste standaard intra-oculaire lenzen zijn sferisch, in een biconvexe of equiconvexe uitvoering. Echter, een perfect sferische lens geeft voor een relatief simpel optisch systeem als het oog niet de beste optiek en een klemverschuiving. Er zijn 1029037 9 % aanwijzingen dat ook de menselijke natuurlijke ooglens een asferische vorm vertoont in niet-geaccommodeerde, plat-getrokken toestand. Een zogenaamd asferische lens (inclusief de zogenaamde “prolate lenzen”; Engels: “prolate”) verbetert de optische eigenschappen van het oog. Aspherische lenzen worden algemeen gebruikt in 5 technische toepassingen zoals camera systemen van draagbare elektronische apparatuur waarbij meer traditionele optische correcties met additionele lenzen niet mogelijk zijn. Asferische lensontwerpen hebben belangrijke voordelen in relatief eenvoudige optische systemen zoals het menselijk oog. Asferische ontwerpen kunnen ook worden verkregen in intra-oculaire lenzen met loodrecht op de optische as verschuivende optische 10 elementen van dit octrooi en de reeds eerder genoemde niet gepubliceerde octrooi aanvragen. Een combinatie van de a-sferische lenzen en de verschillende projecties zoals op een bol en op een kegel is mogelijk. Deze asferische correctie van de intra-oculaire lens kan belangrijke voordelen hebben voor de optische kwaliteit van het oog voor alle gebruikers, met name contrastverhoging onder omstandigheden van zwak 15 licht.

Het principe dat aan de uitvinding ten grondslag ligt, betreft het feit dat door een onderlinge verplaatsing van optische elementen de optische eigenschappen van de door de optische elementen gevormde lens wordt veranderd. Deze eigenschap wordt gebruikt 20 voor het accomoderen van de kunstmatige ooglens omdat de natuurlijke accomodatiefunctie door het verwijderen van de natuurlijke ooglens verloren is gegaan. De verandering van de optische eigenschappen van de lens kan echter tevens voor andere doeleinden worden gebruikt zoals het continu corrigeren van oogafwijkingen. De bewegingen voor het uitvoeren van de accomodatiefunctie kunnen dan op deze 25 constante instelling worden gesuperponeerd. Deze superpositie kan plaatsvinden in dezelfde richting dwars op de optische as, maar het is eveneens mogelijk de beweging van de accommodatie in een andere richting te laten plaatsvinden als de vaste instelling voor de correctie, bijvoorbeeld in twee loodrecht op elkaar staande richtingen.

Overigens is het eveneens mogelijk dat de optische elementen een vorm hebben die 30 beschreven wordt door in radiale richting op een kegelsnede gesuperponeerde optische delen. Deze superpositie kan eveneens op een kegelsnede-omwentelingslichaam zijn I gesuperponeerd.

1029037 < 10

Het is overigens mogelijk optische elementen van een geheel andere vormgeving toe te passen, namelijk elementen die gevormd zijn volgens een symmetrisch asferisch principe met een vanuit het centrum van het optische element naar de buitenrand toe afhemende lenswerking.

5

Ook de plaatsing van de optische elementen biedt een mogelijkheid tot variatie; zo is het mogelijk de optische elementen onder een van 90° verschillende en zelfs variabele hoek te plaatsen.

10 Volgens een andere voorkeursuitvoeringsvorm heeft tenminste een van de optische elementen langs een a-sferische vorm. Een dergelijke lensvorm is toepasbaar in situaties waarin astigmatisme van het oog moet worden gecorrigeerd, maar kan bovendien aantrekkelijk zijn uit optisch-technische overwegingen.

15 Voor een specifieke vorm van astigmatisme verschaft een specifieke uitvoeringsvorm de maatregel dat tenminste een van de optische elementen is voorzien van een cilindrische aanpassing.

Volgens weer een andere uitvoeringsvorm id de cilindrische aanpassing gekozne voor 20 het corrigeren van een aberratie van het oog. De plaatsing van de optische elementen in het oog leidt tot een aanzienlijk effectievere correctie van aberraties van het oog dan bij een buiten het oog geplaatste bril.

Weer een andere uiitvoeringsvorm verschaft de maatregel dat tenminste een van de 25 optische elementen een vorm heeft die ontstaan is uit het superponeren van het optsiche lichaam op een bolsegmentvormig oppervlak. Hiermede kan een grotere effectiviteit van de optische maatregelen worden verkregen.

Zoals reeds is beschreven in de hierbovengenoemde, niet vóórgepubliceerde 30 Nederlandse octrooiaanvrage 1025622, is het aantrekkelijk wanneer de optische elementen zijn voorzien van een verstevigende rand. Deze rand zal in veel gevallen van hetzelfde transparante materiaal zijn vervaardigd als het materiaal waar het optisch actieve deel van het optische element is vervaardigd. Het gevolg daarvan is dat op deze rand terechtkomend licht door de rand wordt afgebogen en dat het licht na afbuiging de 1029037 j ' i 11 normale gewenste stralengang verstoort. Om dit nadeel te vermijden stelt een bijzondere uitvoeringsvorm voor dat tenminste een van de optische elementen een verstevigingsrand omvat waarvan de vorm tenminste gedeeltelijk zodanig dat deze rand treffend licht naar buiten wordt afgebogen.

5

Voor lijders aan sommige oogkwalen, zoals maculadegeneratie is het aantrekkelijk wanneer het beeld op een gezond deel van de retina wordt geworpen. Hiertoe is bij ' voorkeur de ooglens ingericht voor het werpen van een beeld op een van de optische as afwijkende positie op de retina. Een optisch aantrekkelijke wijze waarop deze 10 maatregel kan worden geïmplementeerd is het voorzien van een prisma van tenminste een van de optische elementen.

Weer een andere voorkeursuitvoeringsvorm verschaft de maatregel dat tenminste twee van optische elementen voorzien zijn van markeringen ter vergemakkelijking van de 15 onderlinge positionering van de optische elementen. Deze maatregel is van belang tijdens het plaatsen en positioneren van de optische elementen. Het betreft alle elementen met uiterst kleine afmetingen, waarvan de positionering bijzonder nauwkeurig plaats dient te vinden omdat de positionering grote invloed heeft op de kwaliteit van het door de patiënt waargenomen beeld.

20

Vervolgens zal de onderhavige uitvinding worden toegelicht aan de hand van de bijgaande figuren, waarin tonen;

Fig.1 : een doorsnede-aanzicht van een configuratie van twee optische elementen die 25 tezamen een intra-oculaire lens volgens de stand van de techniek vormen;

Fig.2 : een doorsnede-aanzicht van een eerste uitvoeringsvorm van een intra-oculaire ooglens volgens de stand van de techniek;

Fig.3 : een doorsnede-aanzicht van een tweede uitvoeringsvorm van een intra-oculaire ooglens volgens de stand van de techniek; 30 Fig. 4 : een variant van de in figuur 2 afgebeelde eerste uitvoeringsvorm; j

Fig. 5 ; een variant van de in figuur 3 afgebeelde tweede uitvoeringsvorm;

Fig. 6 : een doorsnede-aanzicht van een oog, waarin de plaatsing van de optische elementen volgens een derde uitvoeringsvorm van de uitvinding is weergegeven; 1029037 12

Fig. 7 : een doorsnede-aanzicht van de tweede uitvoeringsvorm, waarbij de beweegbare optische elementen met de iris zijn verbonden; en Fig. 8 : een variant van de in figuur 7 afgebeelde uitvoeringsvorm.

5 In figuur 1 is een configuratie getoond van twee optische elementen 1, 2, welke tezamen een intra-oculaire lens 3 vormen. Beide elementen zijn in de richting dwars op de optische as beweegbaar. De optische elementen hebben een zodanige vormgeving dat zij in verschillende onderlinge posities een verschillende waarde toekennen aan de lens 3. De hier getoond uitvoeringsvorm vormt onderwerp van de niet-voorgepubliceerde 10 Nederlandse octrooiaanvrage 1025622. Volgens de meest eenvoudige uitvoeringsvorm van de in dit document beschreven intra-oculaire lens zijn de twee optische elementen identiek.

Dit is echter geenszins noodzakelijk; zo toont figuur 2 een uitvoeringsvorm waarbij de 15 twee optische elementen 4 en 5 zijn toegepast die ongelijk zijn; het achterste optische element 5 heeft een groter volume en het levert een grotere bijdrage aan de optische sterkte dan het voorste element 4. Hierdoor kan het grote element 5 worden geoptimaliseerd voor zijn functie.

20 Een nog sterker geoptimaliseerde configuratie is afgebeeld in figuur 3; hierbij zijn drie optische elementen toegepast, namelijk een vast element 6, en twee beweegbare optische elementen 7,8. Het vaste optische element 6 levert de grootste bijdrage aan de optische sterkte, terwijl beide in de dwarsrichting beweegbare elementen 7,8 zorg dragen voor de accomodatiefunctie door hun variabiliteit. Deze specialisatie biedt de 25 mogelijkheid elk van de elementen te optimaliseren voor de toegedachte functie.

In de bovenstaande uitvoeringsvormen is de onderlinge afstand in de richting van de optische as niet aan de orde. De in figuur 4 afgebeelde uitvoeringsvorm toont hoe twee ongelijke elementen 4, 5 zijn samengevoegd tot een enkele eenheid 9. Deze eenheid 30 kan in zijn geheel worden ondergebracht in het kapsel 10 van de natuurlijke ooglens.

Het is echter eveneens mogelijk dat de optische elementen in twee groepen worden verdeeld, zoals zichtbaar is in figuur 5. Hierbij is bij voorkeur het vaste element 9 1029037 \ 13 ondergebracht in het kapsel 10 van de natuurlijke ooglens en zijn de beweegbare optische elementen 7, 8 tezamen op een andere locatie binnen het oog aangebracht.

Een dergelijke verdeling van de optische elementen over twee groepen is overigens eveneens mogelijk bij toepassing van slechts twee elementen.

5

In figuur 6 is een doorsnede-aanzicht van een oog weergegeven, waarin de onderdelen van het oog met referentieletters zijn aangegeven. In het oog zijn weergegeven: de voorste oogkamer A, de iris B, de achter de iris gelegen achterste oogkamer C, het achter de achterste oogkamer gelegen lenskapsel D, en het daarachter gegelegen 10 glasachtig lichaam E. Aan de achterzijde van het glasachtige lichaam bevindt zich het netvlies of retina F. De lichtgevoelige elementen van de retina zijn door middel van de oogzenuw G met de hersenen verbonden. Aan de voorzijde van de voorste oogkamer ligt het hoornvlies H.

15 Bij de hier weergegeven uitvoeringsvorm is in het lenskapsel D, op de wijze zoals deze al is beschreven in de eerdere reeds genoemde octrooiaanvrage een paar beweegbare optische elementen 7, 8 aangebracht. Deze optische elementen 7,8 dienen bij de onderhavige uitvoeringsvorm slechts voor het uitvoeren van de accomodatiefunctie. In i de achterste oogkamer C is bij deze uitvoeringsvorm een optisch element met een vaste 20 sterkte 6 aangebracht. Het is overigens eveneens mogelijk dit optische element in de voorste oogkamer A aan te brengen.

Figuur 7 toont de uitvoeringsvorm van figuur 5 geïmplementeerd op situatie waarbij het vaste lenselement tegen de achterzijde van het lenskapsel in het lenskapsel is 25 aangebracht en waarbij de beide beweegbare optische elementen een weerszijden van de iris 15 zijn geplaatst en wel zodanig dat zij door de iris worden aangedreven.

Figuur 8 toont een met figuur 7 overeenkomende situatie waarbij de beweegbare optische elementen beide aan de binnenzijde van de iris 15 zijn geplaatst.

1029G37 30

Claims

1. Intra-oculaire kunstlens met variabele optische sterkte, omvattende tenminste twee optische elementen, waarvan er tenminste twee onderling beweegbaar zijn in een 5 zich dwars op de optische as uitstrekkende richting, waarbij de optische elementen een zodanige vorm hebben dat zij in verschillende onderlinge posities tezamen verschillende optische sterkten vertonen, met het kenmerk, dat tenminste twee van de optische elementen een onderling verschillende vorm hebben.

2. Intra-oculaire kunstlens volgens conclusie 1, met het kenmerk, dat de kunstlens twee beweegbare optische elementen omvat die een onderling verschillende vorm j hebben.

3. Intra-oculaire ooglens volgens conclusie 1, met het kenmerk, dat de kunstlens 15 een vast optisch element met een vaste optische sterkte en twee beweegbare optische elementen heeft waarbij het vaste optische element een vorm heeft die van de vorm van elk van de beweegbare optische elementen afwijkt.

4. Intra-oculaire ooglens volgens conclusie 3, met het kenmerk, dat alle optische 20 elementen in eikaars nabijheid zijn geplaatst.

5. Intra-oculaire ooglens volgens conclusie 3, met het kenmerk, dat de beweegbare optische elementen in eikaars nabijheid zijn geplaatst.

6. Intra-oculaire ooglens volgens conclusie 3,4 of 5, met het kenmerk, dat de ooglens is ingericht om met de beweegbare optische elementen naar de zijde van de comea in een oog te worden geplaatst.

7. Intra-oculaire ooglens volgens conclusie 6, met het kenmerk, dat het vaste 30 optische element is ingericht om op de plaats van de natuurlijke ooglens te worden geplaatst en dat de beweegbare optische elementen zijn ingericht om in de nabijheid van de iris te worden geplaatst. 1029037 -*s

8. Intra-oculaire ooglens volgens conclusie 7, met het kenmerk, dat de beweegbare optische elementen zijn ingericht om voor aandrijving met de iris te worden gekoppeld.

9. Intra-oculaire ooglens volgens conclusie 8, met het kenmerk, dat de beweegbare optische elementen zodanig met de iris zijn gekoppeld dat bij een kleine opening van de iris de intra-oculaire kunstlens een sterkte vertoont van het dichtbij zien en dat bij een grote opening van de iris de intra-oculaire kunstlens een sterkte vertoont voor het ver weg zien. 10

10. Intra-oculaire ooglens volgens conclusie 7,8 of 9, met het kenmerk, dat een van de beweegbare optische componenten is ingericht om aan de binnenzijde van de iris te worden geplaatst en dat het andere beweegbare optische element is ingericht om aan de buitenzijde van de iris te worden geplaatst.

11. Intra-oculaire ooglens volgens conclusie 7, met het kenmerk, dat de lens met vaste sterkte is ingericht om in het lenskapsel van het oog te worden geplaatst.

12. Intra-oculaire ooglens volgens conclusie 3,4 of 5, met het kenmerk, dat de 20 ooglens is ingericht om met de beweegbare optische elementen naar de zijde van de retina in een oog te worden geplaatst.

13. Intra-oculaire ooglens volgens conclusie 12, met het kenmerk, dat de beweegbare optische elementen zijn ingericht om in het lenskapsel te worden geplaatst 25 en dat het optische element met een vaste sterkte is ingericht om in de nabijheid van de iris te worden geplaatst.

14. Intra-oculaire ooglens volgens een van de voorafgaande conclusies, met het kenmerk, dat tenminste een van de optische elementen een a-sferische vorm heeft. 30

15. Intra-oculaire ooglens volgens conclusie 14, met het kenmerk, dat tenminste een van de optische elementen is voorzien van een cilindrische aanpassing. 1029037

16. Intra-oculaire ooglens volgens conclusie 14, met het kenmerk, dat de cilindrische aanpassing is gekozen voor het corrigeren van een aberratie van het oog.

17. Intra-oculaire ooglens volgens een van de voorafgaande conclusies, met het 5 kenmerk, dat tenminste een van de elementen een vorm heeft die ontstaan is uit het superponeren van het optische lichaam op een bol.

18. Intra-oculaire ooglens volgens een van de voorafgaande conclusies, met het kenmerk, dat tenminste een van de optische elementen een verstevigingsrand omvat 10 waarvan de vorm tenminste gedeeltelijk zodanig is dat deze rand treffend licht naar buiten afbuigt.

19. Intra-oculaire ooglens volgens een van de voorafgaande conclusies, met het kenmerk, dat de ooglens is ingericht voor het werpen van een beeld op een van de 15 optische as afwijkende positie op de retina.

20. Intra-oculaire ooglens volgens een van de voorafgaande conclusies, met het kenmerk, dat tenminste twee van optische elementen voorzien zijn van markeringen ter vergemakkelijking van de onderlinge positiebepaling van de optische elementen. 20 1029037