ME00543B - Uređaj za sprječavanje ili oslobađanje bola donjeg dijela leđa - Google Patents

Abstract

Uređaj (10) za sprječavanje ili oslobođenje bola donjeg dijela leđa čovjeka koji sadrži osloni element sa kojim tijelo dolazi u kontakt (12) konfigurisan za angažovanje jednog dijela čovjekovog tijela niže njegovih lumbalnih pršljenova dok se sam čovjek nalazi u ležećem položaju na leđima. Pogonski mehanizam (14) konfigurisan je tako da pokreće oslonu ploču (12) nepreklidno cikličnim kretanjem koje se sastoji iz radnog hoda duž prve putanje koje uključuje vertikalno kretanje na gore praćeno zatim horizontalno istežućim kretanjem, i povratnog hoda duž druge putanje, gdje druga putanja obično leži ispod prve putanje. Oslonaploče (12) pozelenjeno je da sadrži barem jednu površinu konfigurisanu za angažovanje zadnje površine obje ovjekovih nogu kolona pa na dolje.

Description

OBLAST I POREKLO PRONALASKA

Ovaj pronalazak odnosi se na uređaj za istezanje, naročito koristan za sprečavanje ili oslobađanje bola donjeg dela leđa.

Dobro je poznato da većina odraslih, pogotovu sredovečnih i starijih, pati od bolova donjeg dela leđa. Kao posledica, veći deo patnji i onesposobljenosti koju doživljava veći deo populacije rezultuje, između ostalog, u velikom broju izgubljenih radnih dana i znatno smanjenom kvalitetu života.

Kratka analiza sa stanovišta fiziologije pomoći će da ilustruje uzrok bolova u leđima i dati uvid u moguća rešenja.

Kičmeni stub se sastoji od tridesettri pršljena međusobno spojena hrskavicom i ligamentima. Gornja dvadesetčetiri pršljena su razdvojena i pokretna dok su donjih devet nepokretni. Pet od devet donjih pršljena su stopljeni zajedno tako da formiraju krsnu kost dok su zadnja četiri pršljena stopljena zajedno formirajući trticu. Jedan normalan kičmeni stub može se smatrati da ima sedam vratnih, dvanaest grudnih, pet lumbalnih, pet krsnih i četiri trtična pršljena. Pokretljivost pršljena u vratnom, grudnom i lumbalnom području je relativno slobodna u poređenju sa kretanjem stopljenih pršljenova krsta odnosno trtice koje je relativno ograničeno.

Glavni uzroci uobičajenih bolova leđa su neprekidni doživljaji stresa i naprezanja donjeg dela kičme koji je glavni, mada ne i jedini, podupirujući element, težine gornjeg dela tela.

Ovi stresovi i naprezanja, konačno, uzrokuju povredu simptomatičnu za bolove u leđima tako što se hrskavičasti delovi u obliku diska koji razdvajaju pršljenove u toku vremena istroše. U svom ekstremnom patološkom stanju, pacijent može da razvije ankilozni spondilitis, naime, delimično, povijeno na dole ukrućenje kičmenog stuba.

Osećaj bola se oseća zato što je prostor koji razdvaja pršljenove postao uži, čime se izaziva pritisak na koren živaca koji se protežu od kičmene moždine.

Usled degenerativne prirode uzroka bolova u leđima ove vrste, danas ne postoji na raspolaganju trajno rešenje za oslobađanje bolova osim operacije gde je to pogodno. Postoji, međutim, mnoštvo poznatih postupaka za oslobađanje bolova u lumbalnom predelu leđa. Ovi postupci obuhvataju istezanje donjeg dela leđa da bi se postiglo razdvajanje diskova u obolelom lumbalnom predelu. Međutim, ovi postupci tipično zahtevaju upotrebu tegova i drugih mehaničkih sprava i moraju da se izvode samo pod bliskim profesionalnim nadzorom.

Američki patent pod brojem 5772612 Danijela Hana, predstavljen ovde po preporuci, predlaže uređaj koji je pogodan za domaću upotrebu gde korisnik leži na leđima na jednoj podlozi sa svojim nogama preko jednog rama i stopalima oslonjenih na jednu oslonu površinu za stopala. Niži kraj uređaja je u kontaktu sa naležućom podlogom, ponašajući se kao poluga. Kada se korisnik odgurne o uređaj, uređaj se zaokrene tako da teži da podigne korisnikove noge duž neznatno lučne putanje. Takođe, predložena je verzija ovog uređaja na motorni pogon.

Uređaj, gore pomenutog patenta, predstavlja koristan pokušaj da se obezbedi uređaj za oslobađanje bola donjeg dela leđa za kućnu upotrebu. Primećeno je, međutim, da se rezultujuće kretanje, naime, neznatno lučno naizmenično kretanje (napred - nazad), značajno razlikuje od niza pokreta izvedenih od strane obučenog fizioterapeuta. Tačnije, s obzirom na slike 1A-1C, obučeni fizioterapeut tipično izvodi početni pokret na gore dizanjem pacijentovih nogu iz položaja, kao na slici 1A, u položaj, kao na slici 1B, tako da neutrališe lučnu konkavnost leđa. Ovo je zatim praćeno horizontalnim kretanjem pri čemu se izvodi ujedno i istezanje u horizontalnom pravcu (SI. 1C), tako da primenjena sila istezanja teži da oslobodi pritisak među lumbalnim pršljenima. Istezanje se zatim oslobađa, što dozvoljava telu da se usled dejstva zemljine teže vrati u poziciju mirovanja.

Stoga postoji potreba za jednim uređajem za sprečavanje ili oslobađanje bola donjeg dela leđa čoveka koji bi mnogo vernije imitirao ranije pomenuto terapeutsko kretanje koje primenjuju obučeni fizioterapeuti.

KRATAK PREGLED PRONALASKA

Ovaj pronalazak je uređaj koji služi za sprečavanje ili oslobađanje bola donjeg dela leđa čoveka.

Prema jednom aspektu ovog pronalaska, obezbeđen je uređaj za sprečavanje ili oslobađanje bola donjeg dela leđa čoveka dok leži na podlozi u ležećem položaju, gde se uređaj sastoji iz. (i) oslone ploče konfigurisane za angažovanje površine iza oba čovekova kolena; i (ii) pogonskog mehanizma mehanički povezanog za pomenutu oslonu ploču, gde je pomenuti pogonski mehanizam konfigurisan tako da pokreće pomenutu oslonu ploču neprekidno cikličnim kretanjem koje se sastoji iz:

(a) radnog hoda duž prve putanje gde dolazi do pomeranja gornjeg dela obeju nogu zajedno, u smeru udaljavanja od tela, prilično paralelno njihovim uzdužnim osama odnosno dejstva sile istezanja na lumbalne pršljenove donjeg dela leđa čoveka, i

(b) povratnog hoda duž druge putanje, gde pomenuta druga putanja obično leži ispod pomenute prve putanje.

Prema drugom aspektu ovog pronalaska, obezbedjen je redjaj za sprečavanje ili oslobađanje bola donjeg dela leđa čoveka, tako konfigurisan za upotrebu da se čovek nalazi na podlozi u ležećem položaju na leđima, gde se uređaj sastoji iz:

(a) oslone ploče konfigurisane za angažovanje površine iza oba čovekova kolena; i

(b) rotacionog pogona za gonjenje pomenute oslone ploče, gde pomenuti rotacioni pogon sadrži klizni čep zglobno vezan za oslonu ploču, koji može da klizi duž proreza tokom okretanja pomenutog rotacionog pogona tako da goni oslonu ploču, i oba kolena zajedno kada su o nju oslonjena, od početnog položaja pa kroz neprekidno obrtne cikluse duž putanje oblika zatvorene krive, gde svaki ciklus sadrži: (i) radni hod koji ima vertikalnu komponentu duž koje dolazi do podizanja angažovanih površina iza oba kolena radi neutralisanja prirodno lučne konkavnosti čovekovih leđa i horizontalnu komponentu duž koje dolazi do istezanja angažovanih površina iza oba kolena radi oslobađanja, lumbalnih pršljenova čoveka, od pritiska; i (ii) povratni hod koji je različit od (radnog hoda) i leži ispod putanje radnog hoda, a za vraćanje angažovanih površina iza oba kolena u njihov početni položaj.

Prema daljim karakteristikama opisanim u preporučenim sklopovima ovog pronalaska, duž prve putanje se najpre izvodi vertikalno kretanje na gore praćeno zatim horizontalno istežućim kretanjem; a duž druge putanje se izvodi vertikalno kretanje na dole praćeno zatim horizontalno povratnim kretanjem.

KRATAK OPIS CRTEŽA

Pronalazak je ovde opisan, samo putem primera, sa osvrtom na prateće creteže, a na kojima je:

SL. 1A-1C je šematski prikaz niza pokreta tokom ručne fizioterapije protiv bolova donjeg dela leđa, a koji se imitiraju uređajima u skladu sa ovim pronalaskom;

SL. 2 je izometrijski prikaz prvog sklopa uređaja konstruisanog i operativnog prema učenjima u vezi ovog pronalaska, a za sprečavanje ili oslobađanje bola donjeg dela leđa čovela;

SL. 3 je prikaz sličan SL. 2, delimično rasečen, gde se vide glavne unutrašnje komponente uređaja;

SL. 4 je prikaz sličan SL. 2, sa uklonjenim bočnim stranicama uređaja;

SL. 5 je delimično rasečen, pogled sa strane, uređaja sa SL. 2;

SL. 6A-6D su šematski prikazi slično onim na SL. 3 na kojima se vide uzastopni položaji radnih delova uređaja u toku rada samog uređaja (pomalo je izkarikirano radi jasnoće prezentacije)

SL. 7 je šematski prikaz pogonskog mehanizma uređaja sa SL. 2 na kome se vidi način njegovog kretanja;

SL. 8A i 8B prikazuju pogled sa strane uređaja sa SL. 2, a na kojima se vidi preporučeni opseg podešavanja;

SL. 9 je delimično rasečen, pogled sa strane drugog sklopa uređaja konstruisanog i operativnog prema učenjima u vezi ovog pronalaska, a za sprečavanje ili oslobađanje bolova donjeg dela leđa pacijenta;

SL. 10 je uvećan deo SL. 9 označen sa X; i

SL. 11 je šematski prikaz trećeg sklopa uređaja konstruisanog i operativnog prema učenjima u vezi ovog pronalaska, a za sprečavanje ili oslobađanje bola donjeg dela leđa čoveka, gde je uređaj ugrađen kao deo stolice.

OPIS PREPORUČENIH SKLOPOVA

Ovaj pronalazak je uređaj koji služi za sprečavanje ili oslobađanje bola donjeg dela leđa čoveka.

Principi rada uređaja prema ovom pronalasku mogu se bolje razumeti s obzirom na crteže i prateće opise.

Osvrćući se sada na crteže, SL. 2-8 prikazuju uređaj, označen sa 10, konstruisan i operativan prema učenjima u vezi ovog pronalaska. Uređaj 10, konfigurisan za upotrebu u ležećem položaju na leđima, je koristan za sprečavanje i oslobađanje bola donjeg dela leđa čoveka.

Uopšteno govoreći, uređaj 10 obezbeđuje barem jednu oslonu ploču 12 konfigurisanu za angažovanje barem jednog dela pacijentovog tela niže njegovih lumbalnih pršljena, i jedan pogonski mehanizam 14 mehanički povezan za oslonu ploču 12. Posebna odlika ovog pronalaska jeste to da je pogonski mehanizam 14 tako koinfigurisan da pokreće barem deo oslone ploče 12 neprekidno cikličnim kretanjem koje se sastoji iz radnog hoda duž prve putanje duž čijeg puta dolazi do istezanja donjeg dela leđa pacijenta, i povratnog hoda duž druge putanje, gde druga putanja obično leži ispod prve putanje.

Druga putanja je opisana kao “obično leži niže u odnosu na” prvu putanju. Drugim rečima, putanja koju sledi barem deo oslone ploče 12 posmatrano sa bočne strane zaokružuje neku izvesnu površinu. Ovo svojstvo povoljno rezultira iz poželjnog oblika jedne ili obe, prve i druge putanje. Tačnije, povoljan radni hod duž prve putanje uključuje vertikalno kretanje na gore praćeno zatim horizontalno istežućim kretanjem. Štaviše, povoljan povratni hod duž druge putanje uključuje vertikalno kretanje na dole praćeno zatim horizontalno povratnim kretanjem.

Biće odmah očigledno da ovo ciklično kretanje obezbeđuje mnogo bolje imitiranje, ranije pomenutog terapeutskog kretanja koje koriste obučeni fizioterapeuti, nego što to čini raniji pronalazak. Tačnije, poželjan oblik radnog hoda duž prve putanje skoro je istovetan nizu pokreta objašnjenih ranije s obzirom na slike 1A-1C. Štaviše, poželjan oblik povratnog hoda služi kao prvo da potpuno spusti telo do podloge pre nego što dođe do otpuštanja horizontalnog istezanja, a time i da zadrži skladno istežući efekat na kraju svakog ciklusa. Bez ograničavanja, na bilo koji način, obima ovog pronalaska, vlada mišljenje da ovaj zaostali istežući efekat svakog ciklusa podstiče stvaranje kumulativnog istežućeg efekta koji bi mogao biti odgovoran za izuzetno efikasno oslobađanje od bolova što je i doživljeno od strane ispitanika u toku probnog ispitivanja uređaja.

Okrećući se sada ka karakteristikama uređaja 10 detaljnije, trebalo bi primetiti da oslona ploča 12 može angažovati bilo koji deo tela niže pacijentovih lumbalnih pršljenova da bi se primenilo odgovarajuće istezanje na lumbalnu oblast pacijentovih leđa. Na poželjnim primerima bez ograničenja ovde opisanih, oslona ploča 12 poseduje barem jedan deo za angažovanje površine iza svakog od pacijentovih kolena. Neobavezno, mada ne i nužno, ploča 12 može biti opremljena sa barem jednom površinom 16 konfigurisanom za podupiranje zadnje strane pacijentovih nogu ispod kolena radi veće udobnosti. U ovom slučaju, pacijent leži sa leđima na podlozi sa njegovim li njenim nogama oslonjenih na površinu 16. Po mogućstvu, površina 16 je nagnuta na dole udaljena od tela pacijenta, tako da se pacijentova kolena mogu efikasno zabraviti okolo površine 16 i omogućiti dejstvo iztezanja duž butina i dalje od tela. Povoljan ugao nagiba u odnosu na podlogu je između oko 5° i oko 70°. Za kompaktno skladištenje, ćela ili deo površine 16 može biti okačena ili drugačije sklopiva da bude u spakovanom položaju kada je van upotrebe. Ukoliko se želi, dodatni mehanički elementi za spajanje tela za osnovnu ploču, kao što su nožni kajševi (nije prikazano) ili slično, mogu biti obezbeđeni radi sigurnijeg vezivanja tela pacijenta za uređaj. U većini slučajeva, međutim, takva dodatna oprema nije bila neophodna.

Kao što je ranije pomenuto, neprekidno ciklično kretanje generisano pogonskim mehanizmom 14 se sastoji iz radnog hoda duž prve putanje i povratnog hoda duž druge putanje, gde druga putanja obično leži ispod prve putanje. Drugim recima, barem jedna, a tipično sve, tačke na površini 16 podvrgnute su cikličnom kretanju duž zatvorene krive putanje koja zaokružuje izvesnu površinu. Po mogućstvu, da bi se izbeglo kretanje sa udarima, prva i druga putanja se odabiraju tako da zajedno formiraju zatvorenu krivu koja leži u vertikalnoj ravni. Najpoželjnije je da zatvorena kriva putanja približno odgovara obliku elipse. Neobavezno, mada ne i nužno, barem jedna tačka na površini 16 može da se kreće po dovoljno kružnoj putanji (gde je krug specijalni slučaj elipse).

Dimenzije putanje kretanja zavise od vrste potrebnog tretmana i zdravstvenog stanja pacijenta. U većini slučajeva, maksimalna dimenzija zatvorene krive je manja od 10 cm, a u najpovoljnijim slučajevima se nalazi u rasponu od oko 2 cm do oko 6 cm. Neobavezno, podešavanje od strane korisnika može biti obezbeđeno da omogući izbor veličine kretanja po želji.

Tehnički gledano, SL. 3-6 ilustruju naročito jednostavno izvođenje pogonskog mehanizma 14 za stvaranje eliptičnog kretanja. Tačnije, pogonski mehanizam 14 kao što je prikazan sadrži barem jedan obrtni element, tipično pogonski točak 18 gonjen elektomotorom 20 sa odgovarajućim menjačem sa redukujućim prenosom. Putem primera bez ograničenja, tipično izvođenje koristi jedan elektromotor naizmenične struje snage 80W pri 1400 7min, sa menjačem sa redukujućim prenosom itd. koji svode frekvenciju konačnog izlaznog kretanja na oko 30 °/min. Pogodni motori sa spoljnim i/ili ugrađenim menjačem su komercijalno svuda na raspolaganju. Neprekidno ciklično kretanje oslone ploče 12 se tada generiše, barem delom, mehaničkom vezom (sponom) 22 koja povezuje deo 12 za ekscentričnu tačku na obrtnom elementu. Na prikazanom izvođenju, drugi deo veze 22 je montiran putem jednog ili više kliznih čepova 24 unutar proreza 26.

Rezultujuće kretanje ove konstrukcije je ilustrovano šematski na SL. 7. Dok se vezna tačka veze 22 kreće uporedo sa kretanjem pogonskog točka 18 kroz položaje a, b, c i d, najviši deo površine 16 sledi kretanje po eliptičnoj putanji kroz položaje a’, b', c’ i d’ respektivno. Ovo odgovara potrebnom vertikalnom kretanju na gore (a’ do b’) i horizontalno istežućem kretanju (b’ do c’), zajedno čineći prvu putanju, i povratnom kretanju (c’ do d’ i natrag do a’) duž niže druge putanje. Slično kretanje je predstavljeno nizom slika 6A-6D, gde je na svakoj, radi preglednosti, prikazan početni položaj isprekidanom konturnom linijom.

Biće primećeno da glatko zaobljen oblik kretanja obezbeđuje postepene prelaze između raznih “vertikalnih” i “horizontalnih” kretanja. Kao rezultat toga, specifične tačke označene simbolima a’, b’, c’ i d’ nisu obavezno jedinstveno i nedvosmisleno definisane. Ipak, jasno je da kretanje duž elipse u vertikalnoj ravni nerazdvojivo uključuje delove u kojima vertikalna komponenta kretanja je znatno veća od horizontalne i obratno, što putanje koje sadrže ovakve delove se odnose na “osnovno vertikalno” odnosno “osnovno horizontalno” kretanje.

Da bi se olakšalo korišćenje uređaja 10, pacijentima različitih veličina, obezbeđen je mehanizam za podešavanje visine od podloge do oslone ploče 12. Ovaj mehanizam za podešavanje može biti ostvaren na razne načine, uključujući, ali ne ograničavajući, variranjem dužine veze 22, bilo iznad ili ispod čepova 24, ili podizanjem ili spuštanjem celokupnog pogonskog mehanizma 14.

U sklopu na SL. 2-8B, podešavanje se postiže montiranjem celog pogonskog mehanizma 14 na nosač 40 (vidi SL. 4) koji može biti podizan i spuštan, duž vertikalne vodice 41, u odnosu na kućište uređaja. Tačnije, kao što je viđeno na slikama 2, 3, 8A i 8B, bočni zidovi 42 kućišta poseduju skup proreza za podešavanje 44 kroz koje se može zabraviti polužna ruka 46. Polužna ruka 46 je zglobno vezana za nosač 40 tako da podešavanje polužne ruke 46 podiže ili spušta pogonski mehanizam 14, a stim i oslonu ploču 12 između spuštenog položaja na SL. 8A i podignutog položaja na SL. 8B. Prorezi 26 su izrađeni tako da su dovoljno dugi i da obezbeđuju raspone podešavanja i raspone kretanja u toku rada u svakom od krajnjih položaja. Raspon podešavanja može se protezati od oko 30 cm do oko 65 cm mereno od podloge do najviše tačke na površini 16. U praksi, raspon od oko 40 cm do oko 55 cm je dovoljan da bi odgovarao većini odraslih korisnika.

Treba primetiti da je ovo samo jedan izveden primer mehanizma za podešavanje. Jasno, postoje razna druga rešenja ove vrste mehanizma dostupna onima dobro verziranim u ovu problematiku. Dalje, jedan drugi mehanizam biće ovde ilustrovan s osvrtom na SL. 9 i 10.

Osvrtom na slike 9 i 10, na njima je prikazan sklop drugog uređaja, označenog sa 100, a konstruisanog i operativnog prema učenjima u vezi ovog pronalaska. Uređaj 100 je u opštem slučaju sličan uređaju 10, gde su ekvivalentni delovi slično i označeni. Uređaj 100 se u osnovi razlikuje u primenjenom mehanizmu za podešavanje.

Tačnije, SL. 10 ilustruje šematski prikaz dalje moguće primene mehanizma za podešavanje, gde se podešavanje dužine veze 22 izvodi iznad čepova 24. Ovo se postiže primenom zabravljive teleskopske veze u kojoj je glavni potporni element veze 22 klizno povezan unutar košuljice 28 koja je dalje vezana za oslonu ploču 12. Košuljicu 28 karakteriše jedna čivija 30 koja upada u jedan od u nizu ureza 32 u potpornom delu. Deo sa oprugom 34 prisiljava potporni deo da bude prislonjen na čiviju 30 održavajući tako u vezi čiviju 30 sa jednim od ureza 32. Podešavanje visine se izvodi međusobnim uvijanjem elemenata tako da se sabijanjem dela sa oprugom 34 oslobađa veza između čivije 30 i ureza 32 iz početnog stanja. Oslona ploča 12 se tada može podizati ili spuštati teleskopski u odnosu na potporni deo i zatim čivijom 30 dovesti u vezu sa odgovarajućim urezom 32 radi održavanja željene visine.

Konačno, obzirom na SL. 11, treba ceniti to da se uređaj ovog pronalaska može ugrađivati u razne druge uređaje i konstrukcije. Putem jednog specifičnog primera, SL. 11 prikazuje primenu sklopa ovog pronalaska, uopšteno označenog sa 200, u kome je oslona ploča 12 upotrebljena kao barem jedna površina za oslanjanje tela na stolici. "Podloga” o koju su leđa pacijenta poduprta, u ovom slučaju, su leđa stolice 202. Uzgred, kao što će biti primećeno u ovom primeru, “podloga” ovog pronalaska nije obavezno horizontalna. Obzirom na ostalo, uređaj 200 je po konstrukciji i rukovanju sličan uređaju 10, ranije opisanog, gde su ekvivalentni delovi slično označeni.

Biće razumljivo da su gore navedeni opisi namenjeni da služe kao primeri, i daje moguće izvesti mnoga druga rešenja u duhu i okviru ovog pronalaska.

Claims (10)

1. Uređaj za sprečavanje ili oslobađanje bola donjeg dela leđa čoveka, koji je podešen za upotrebu dok se čovek nalazi u ležećem položaju na leđima na podlozi (Slike 1 a-1 c), gde se uređaj sastoji iz: a) oslone ploče (12) podešene za angažovanje dve noge čoveka niže njegovih lumbalnih pršljenova; i b) pogonskog mehanizma mehanički povezanog za pomenutu oslonu ploču, naznačen time što je pomenuti pogonski mehanizam (14) podešen tako da pokreće pomenutu oslonu ploču neprekidno cikličnim kretanjem koje se sastoji iz: (i) radnog hoda duž prve putanje koji se sastoji od primarno vertikalnog kretanja na gore (Slika 1a) praćenim primarno horizontalnim zatezajućim kretanjem (Slike 1b, 1c), da bi se vršilo istezanje donjeg dela leđa subjekta, i (ii) povratnog hoda duž druge putanje, gde pomenuta druga putanja sadrži primarno vertikalno kretanje na dole praćeno primarno horizontalno povratnim kretanjem.

2. Uređaj prema zahtevu 1, naznačen time što pomenuta oslona ploča (12) sadrži barem jednu površinu (16) podešenu za angažovanje površine iza oba čovekova kolena.

3. Uređaj prema zahtevu 1, naznačen time što pomenuta prva i druga putanja zajedno formiraju jednu zatvorenu krivu koja suštinski leži u vertikalnoj ravni.

4. Uređaj prema zahtevu 3, naznačen time što maksimalna dimenzija pomenute zatvorene krive nije veća od oko 10 cm. 1. Uređaj za sprečavanje ili oslobađanje bola donjeg dela leđa čoveka, koji je podešen za upotrebu dok se čovek nalazi u ležećem položaju na leđima na podlozi (Slike 1 a-1 c), gde se uređaj sastoji iz: a)    oslone ploče (12) podešene za angažovanje dve noge čoveka niže njegovih lumbalnih pršljenova; i b)    pogonskog mehanizma mehanički povezanog za pomenutu oslonu ploču, naznačen time što je pomenuti pogonski mehanizam (14) podešen tako da pokreće pomenutu oslonu ploču neprekidno cikličnim kretanjem koje se sastoji iz: (i)    radnog hoda duž prve putanje koji se sastoji od primarno vertikalnog kretanja na gore (Slika 1a) praćenim primarno horizontalnim zatezajućim kretanjem (Slike 1b, 1c), da bi se vršilo istezanje donjeg dela leđa subjekta, i (ii)    povratnog hoda duž druge putanje, gde pomenuta druga putanja sadrži primarno vertikalno kretanje na dole praćeno primarno horizontalno povratnim kretanjem. 2. Uređaj prema zahtevu 1, naznačen time što pomenuta oslona ploča (12) sadrži barem jednu površinu (16) podešenu za angažovanje površine iza oba čovekova kolena. 3.    Uređaj prema zahtevu 1, naznačen time što pomenuta prva i druga putanja zajedno formiraju jednu zatvorenu krivu koja suštinski leži u vertikalnoj ravni. 4.    Uređaj prema zahtevu 3, naznačen time što maksimalna dimenzija pomenute zatvorene krive nije veća od oko 10 cm.

5.    Uređaj prema zahtevu 1,naznačen time što pomenuta prva i druga putanja zajedno približno formiraju oblik elipse.

6.    Uređaj prema zahtevu 5, naznačen time što maksimalna dimenzija pomenute elipse nije veća od oko 10 cm.

7.    Uređaj prema zahtevu 1,naznačen time što pomenuti pogonski mehanizam (14) sadrži barem jedan obrtni element (18), a pomenuto neprekidno ciklično kretanje je generisano, barem delom, vanosovinskom vezom (22) sa pomenutim obrtnim elementom.

8.    Uređaj prema zahtevu 1, koji se dalje sastoji iz kućišta (42) podešenog za oslanjanje pomenutog pogonskog mehanizma iznad podloge, naznačen time što je pomenuti pogonski mehanizam (14) podesivo ugrađen u odnosu na pomenuto kućište (42) tako da dozvoljava da se pomenuti pogonski mehanizam visinski podešava, a otuda takođe i pomenuta oslona ploča iznad podloge.

9.    Uređaj prema zahtevu 1,naznačen time što je pomenuta oslona ploča (12) vezana za pomenuti pogonski mehanizam (14) putem podesive veze (46) nameštene tako da dozvoljava podešavanje visine pomenute oslone ploče (12) u odnosu na pomenuti pogonski mehanizam (14).

10. Uređaj prema zahtevu 1, n a z n a č e n t i m e što je pomenuta oslona ploča (12) izvedena kao barem jedna površina za oslanjanje tela (202) na stolici.