Johannes Dijk

𝐓𝐨𝐜𝐡? Niet omdat ik een slecht mens ben. Daar zijn al genoeg mensen voor. Nee, omdat sommige mensen erom vragen. Smeken bijna. Neem de mensen die zeggen: 'Dat is een jij-probleem.' Dat is een prachtige uitvinding van deze tijd. De grootste asociale uitvinding sinds de bladblazer. Vroeger moest je nog moeite doen om een eikel te zijn. Nu kun je het verpakken als persoonlijke groei. 'Dat is een jij-probleem.' Nee. Het wordt een jij-probleem als ik met deze stoel naar je hoofd gooi. Tot die tijd zitten we samen in dezelfde ellende. Of mensen die zeggen: 'Ik hoor wat je zegt.' Nee. Dat doe je niet. Want niemand die hoort wat je zegt, antwoordt met: 'Ik hoor wat je zegt.' Dat is geen reactie. Dat is een ontvangstbevestiging. De menselijke versie van: uw bericht is ontvangen en wordt niet verwerkt. De Nederlandse taal heeft het sowieso zwaar. Mensen zeggen: 'Letterlijk.' Bij alles. 'Ik ben letterlijk overleden.' Vervelend. Want ik zie je hier nog gewoon zitten. En dan: 'Ik ga stuk.' Dat zeggen tegenwoordig ook mensen die niet eens lachen. Of: 'Hoe dan?' Ook zo'n ziekte. Iemand zegt dat hij zijn sleutels kwijt is. Meteen drie mensen: 'HOE DAN?' Alsof er een parlementaire enquête moet komen. Hij is ze kwijt. Dat is hoe. En dan 'ja nee'. Twee woorden die prima functioneren. Tot iemand besluit ze aan elkaar vast te lassen. 'Kun je morgen?' 'Ja nee.' Dat is geen antwoord. Dat is een verkeersongeluk tussen twee standpunten. Of mensen die zeggen: 'Hun hebben.' Hun hebben. Hun vinden. Hun zeggen. Wie zijn die hun? Wanneer hebben ze de macht gegrepen? Ik heb het gemist. Er moet ergens een staatsgreep hebben plaatsgevonden. En dan: 'Me moeder.' Me moeder. Me fiets. Me werk. Het klinkt alsof de helft van de letters onderweg uit de vrachtwagen is gevallen. Mijn favorieten blijven de mensen die iedere zin eindigen met: 'Toch?' 'Leuk feestje, toch?' 'We gaan beginnen, toch?' 'Jij betaalt, toch?' Nee. Niet toch. Je bent niet op zoek naar bevestiging. Je legt een mening op tafel en hangt er laf een vraagteken achter. Dus ja. Er zijn veel mensen die ik ga 'stukzeggen'. De mensen met hun 'jij-probleem'. Hun 'ik hoor wat je zegt'. Hun 'letterlijk'. Hun 'hoe dan?'. Hun 'ja nee'. Hun 'hun hebben'. Maar hoe langer ik ermee bezig ben, hoe meer ik ontdek dat zij waarschijnlijk precies hetzelfde over mij denken. Dat ergens op een verjaardag iemand zegt: 'Ken je die vrouw die zich altijd druk maakt over taal?' 'Ja.' 'Die gaat helemaal stuk als je "hun hebben" zegt.' Waarop iemand anders zegt: 'Letterlijk?' Een derde: 'Hoe dan?' Een vierde: 'Ja nee...' En ineens besef je: ik ga niemand meer 'stukzeggen'. Ik bén inmiddels het onderwerp geworden. Toch?

DE ECHTE NEDERLANDER (Samenvatting van het remigratiedebat) Migranten moesten eerst gewoon hard werken, en toen ze dat deden moesten ze perfect Nederlands spreken, en toen ze dat deden moesten ze hoger onderwijs diploma's halen, en toen ze dat deden moesten ze maar zelf besturen om hun positie te verbeteren, en toen ze dat deden moesten ze hun geloof en cultuur privé houden, en toen ze dat deden moesten ze westerse waarden onderschrijven voor Nederlands staatsburgerschap, en toen ze dat deden moesten ze openlijk hun loyaliteit in woord en daad bewijzen, en toen ze dat deden moesten ze de joods-christelijke cultuur adopteren, en toen ze dat deden moesten ze bewijzen dat ze niet antisemitisch zijn en Israël steunen, en toen ze dat deden moesten ze accepteren dat ze toch nog geen Nederlander zijn, en toen de migranten na al het hoepelspringen zeiden dat ze Nederlander zijn moesten ze gewoon hun smoel houden en accepteren dat de echte Nederlander zelf wel bepaalt wie de echte Nederlander mag zijn. De uitgebreide versie is te lezen op VOLZIN. magazine

Wachten op Brussel hoeft niet. Een Zweedse vrouw in de nachttrein naar Parijs zei het vandaag tegen de NOS treffend: "Je moet erg handig zijn met computers om het te begrijpen." Zij doelde op het boeken van een internationale treinreis. Zweden uitkomen lukt nog wel . Daarna wordt het puzzelen op de site van de Duitse spoorwegen, en vervolgens op die van de Franse. De Europese Commissie wil daar morgen een einde aan maken. Eén ticket, één boeking, alle vervoerders bij elkaar. Net zoals bij vliegen. Goed plan, maar voor het in de praktijk werkt zijn we jaren verder. En dan is er nog iets wat de meeste reizigers niet weten: de meeste reisbureaus boeken die internationale treinreis helemaal niet voor je. Te veel uitzoekwerk op te veel websites, voor een commissie die in het niets valt bij een week Bali. Ik snap die rekensom. Maar het gevolg is wel dat de klant nergens meer terechtkan. Ik doe het al jaren met veel plezier. Niet omdat het zoveel oplevert, maar omdat ik van puzzelen met reizen houd. De nachttrein naar Wenen, het hogesnelheidstraject van Parijs naar Madrid, de stiltecoupé van Berlijn naar Praag: ik vind het mooi werk en ik vind treinreizen een van de mooiste manieren van reizen. Wachten op Brussel hoeft niet. Mij wel bellen. ☎️ 06-46213194 📰 https://lnkd.in/egXwd7ep

PLATGESLAGEN: 20 JAAR ABP De laatste tijd zie ik weer allerlei negatieve commentaren over de beleggingsprestaties van het ABP. Daarom dook ik deze week in de jaarverslagen van de laatste 20 jaar. Ik sprokkelde gegevens bij elkaar op zoek naar het antwoord op een simpele vraag: waar hebben we het eigenlijk over? €341 MILJARD RENDEMENT In 20 jaar tijd heeft het ABP €341 miljard rendement behaald, ofwel gemiddeld 5,3% per jaar. Daarvan komt €203 miljard uit de aandelenbeleggingen. Die deden het op het eerste gezicht prima met gemiddeld 8,1% per jaar. Een wereldwijd beleggende ETF in aandelen zou nog een fractie meer hebben opgeleverd. De best presterende beleggingen waren in private equity met gemiddeld 15,7% rendement per jaar. €101 MILJARD VERLIES Met de derivaten in de ‘overlay’ dekt het ABP met name het risico af van een dalende rente. Dat leverde de eerste 15 jaar positieve resultaten op, totaal ruim €20 miljard. De rentestijging in de laatste 5 jaar kostte echter veel geld. De totale min van obligaties en overlay was in die periode €101 miljard. Over 20 jaar leverden de obligaties een plus op van €42 miljard en de ‘overlay’ een min van €46 miljard. LAATSTE 5 JAAR MINDER De laatste 5 jaar waren de prestaties dus minder door de gestegen rente. De aandelen rendeerden nog wel met 9,3% per jaar maar bleven bijna 3% achter op een eenvoudige wereldwijde indexbelegging in aandelen. IMPACT OVERLAY Met alle getallen op een rij kun je ook uitrekenen wat het rendement zonder die ‘overlay’ zou zijn geweest. Over de gehele periode van 20 jaar stijgt het rendement dan van 5,3% naar 5,9%. De pijn zit in de laatste 5 jaar. Zonder overlay zou het rendement in die periode niet 1,4% maar 5,0% zijn geweest. BENCHMARK In de grafiek vergelijk ik het ABP rendement met een 60/40 en een 50/50 portefeuille. Dat is een mix van wereldwijde aandelen (FTSE All World) en euro staatsobligaties in de vorm van een ETF. Je ziet dan dat het ABP de eerste 15 jaar een voorsprong opbouwt en die in de laatste 5 jaar weer verliest. Over 20 jaar leverde de 60/40 ETF portefeuille een rendement op van 6,2% per jaar. De 50/50 variant kwam uit op 5,6%. Het ABP noteert 5,3% per jaar inclusief overlay. Zonder de overlay zou het 5,9% zijn geweest. RENTEDEKKING Een pensioenfonds kent verplichtingen op de zeer lange termijn. Dat maakt dat een stijging van de rentestand leidt tot een afwaardering van de verplichtingen. Uit de cijfers herleid ik dat de afname van de verplichtingen door de rentestijging uitkwam op €240 miljard in de laatste 5 jaar. Dat is €240 miljard winst die je moet afzetten tegen de €101 miljard verlies in de overlay plus obligaties. Dankzij die winst steeg de dekkingsgraad van 93,5% eind 2020 naar 123,5% eind 2025. Bovendien is in die jaren nog 23,7% indexatie toegekend. Zonder die indexaties zou de dekkingsgraad 152,8% zijn geweest. Een plus van 60% in 5 jaar. OPINIES Hou deze cijfers voor ogen als je weer een opinie leest over de rendementen van het ABP.