Hłós KiKANUKLEJ je dała Hanka Rjelcyna z Radworja, Křesćana rěči Tobias Sachsa z Worklec a Hanku Jadwiga Brězanec z Drježdźan. Přełožk je z pjera Lubiny Hajduk-Veljkovićoweje z Lipska.
Sće tole hižo wědźeli? Hamburger njejsu Američenjo wunamakali a nohajcowe cholowy su něhdy raz mužojo nosyli. Poskajće raz do stawiznow koło wokoło wunamakankow wšědneho dnja.
Ukrainska holčka Olja, kotraž je ze swojej maćerju wójny dla domiznu wopušćić dyrbjała, njenamaka w serbskej swójbje jenož pomoc a hospodu, ale tež přećelku Leńku a k tomu hišće rěčaceho barika...
Wnučka Franciska, kotraž je ze swojej maćerju před lětami do Francoskeje wupućowała, přijědźe wowce, kotraž bydli we wjesce na burskim dworje, na prózdniny. Franciska je swoju "wosobnu" kóčku sobu přinjesła.
Što praja konje poprawom wo jutrach? Jeli bychu rěčeć móhli, by to snano takle klinčało kaž w našej słuchohrě „Jutrowna nóc“, kotruž je Madleńka Šołćic 2008 napisała.
Smy na lětanišću. Dowolnicy su połni napjatosće a hdyž potom lětadło kaž planowane njestartuje, bywaja woni njeměrne abo so cyle zhubja. Słuchohra po powědančku Jana Bogusza, wobdźěłanje teksta a režija Madleńka Šołćic.
Bajkojta słuchohra wo rubježniku Rumbje. Přińdźeće sobu do fiktiwneho městačka Krumpotecy. Rubježnik Rumbo znaje kóždy štom a kóžde žórło. A runje za nimi chce koncern “Naša woda” točić.
